Minęło trochę czasu od mojego ostatniego wystąpienia.
Tym razem będę trzymał się tekstu.
Krążą pogłoski, że brałem udział w wydarzeniach na autostradzie i dachu...
Przepraszam, panie Stark.
Naprawdę uważa pan, że uwierzymy w bajkę o ochroniarzu w kombinezonie?
Który pojawił się w dogodnej chwili, pomimo tego, że pan sobie tego nie życzył.
Owszem.
I tenże tajemniczy ochroniarz
miał na sobie nowoczesny kombinezon Starka?
Wiem, że to zagmatwane.
Ale podważanie oficjalnej wersji to jedno,
a zarzuty sugerujące, że jestem superbohaterem, to zupełnie coś innego.
Po prostu nie jestem typem bohatera, to jasne.
Z tymi wszystkimi ułomnościami, popełnionymi błędami,
w większości publicznie.
Prawda jest taka...
że jestem Iron Manem.
Ivanie...
mój synu...
- To ty powinieneś być na jego miejscu. - Nie słuchaj tego gówna.
Przykro mi, że...
mogę przekazać ci jedynie swoją wiedzę.
REAKTOR ŁUKOWY
ANTON VANKO - HOWARD STARK
TONY STARK: "JESTEM IRON MANEM".
CZŁOWIEK ROKU: IRON MAN
IRON MAN STABILIZUJE STOSUNKI WSCHODU Z ZACHODEM
SCENARIUSZ
REŻYSERIA
.:: GrupaHatak.pl ::.
IRON MAN 2
Tłumaczenie: Highlander Korekta: Chudy
Utrzymujemy pułap 15 tys. stóp.
Masz pozwolenie na wejście w strefę zrzutu.
PÓŁ ROKU PÓŹNIEJ
STARK EXPO - FLUSHING, NOWY JORK
Jak dobrze jest wrócić.
- Tęskniliście? - Rozwal coś!
Już to zrobiłem.
Nie twierdzę, że dzięki mnie na świecie
panuje najdłuższy, nieprzerwany okres pokoju.
Nie mówię,
że jestem najlepszym ucieleśnieniem metafory "jak Feniks z popiołów"
w historii.
Nie twierdzę też, że Wuj Sam może rozsiąść się wygodnie na krześle składanym
i sączyć mrożoną herbatę, dlatego że nikt nie może stawić mi czoła,
kiedy jestem u szczytu formy.
Kocham cię, Tony!
Lecz nie, tu nie chodzi o mnie.
O was też nie.
Nawet nie o nas, lecz o dziedzictwo.
O spuściznę, którą pragniemy zostawić po sobie przyszłym pokoleniom.
Dlatego też przez najbliższy rok,
i po raz pierwszy od 1974 roku, najtęższe umysły świata
połączą siły, podzielą jedną wizję,
by pozostawić po sobie świetlaną przyszłość.
Tu nie chodzi o nas.
Zmierzając do tego, o czym mówię, o ile coś mówię...
witajcie ponownie na Stark Expo.
Teraz czas na gościa specjalnego z zaświatów...
powitajcie mojego ojca, Howarda.
Poprzez technologię da się osiągnąć wszystko.
Lepsze życie, zdrowie,
a także, po raz pierwszy w historii,
możliwość światowego pokoju.
Chcę wam osobiście przedstawić
miasto przyszłości.
Technologia daje ludzkości nieograniczone możliwości.
POZIOM TOKSYN WE KRWI: 19%
Wkrótce technologia odmieni nasze życie.
Dość nużącej pracy. A co za tym idzie, więcej czasu na rozrywkę.
Witam na Stark Expo.
Zdaję relację na żywo z rozpoczęcia Stark Expo.
Tony Stark właśnie udał się za kulisy.
Nie martwcie się tym, że nie jesteście tu dziś wieczorem,
bo to Expo będzie trwało przez cały rok.
Będę dla was relacjonowała wszystkie atrakcje i wydarzenia
z całego świata, więc upewnijcie się, że...
Jest tam niezłe zoo, więc uważaj. Wchodzimy.
Miło was widzieć. Dziękuję. Pamiętam cię.
- Zadzwoń do mnie. - Dość tego.
Witajcie, maluchy.
Do zobaczenia, młody.
- To Larry. - Współzałożyciel Oracle.
- Miło cię spotkać. - Zadzwoń do mnie!
- Larry King. - Larry!
- Jak poszło? - Nie było tak źle.
Nie, było idealnie.
- Spójrz, nowy model. - Ona jest w pakiecie?
Miejmy nadzieję.
- Witaj. - Witam.
- Kim jesteś? - Marshall.
Miło cię poznać, Tony.
Wskakuj do wozu. Skąd jesteś?
- Bedford. - Co tutaj robisz?
- Szukam cię. - Co ty nie powiesz.
- Co robisz później? - Doręczam wezwanie.
Kurde.
- Nie lubi jak mu się coś wręcza. - Nie cierpię tego.
Niniejszym nakazuje się panu stawienie się
przed senacką komisją ds. broni jutro rano o 9.
- Pokażesz mi odznakę? - Chcesz ją zobaczyć?
Podobają mu się.
- Nadal ci się podoba? - Jasne.
Jak daleko do stolicy?
Jakieś 570 kilometrów.
WASZYNGTON - Panie Stark...
czy możemy kontynuować? Proszę, panie Stark.
- Tak, skarbie? - Mogę prosić pana o uwagę?
- Jasne. - Czy posiada pan wyspecjalizowaną broń?
- Nie posiadam. - Nie?
- Choć to zależy od definicji słowa "broń". - Broń Iron Man.
Moje urządzenie się w nią nie wpisuje.
- Może je pan opisze? - Opiszę je, określając czym dokładnie jest.
- Czyli? - To supernowoczesna proteza.
- Tak mogę je najlepiej opisać. - To broń, panie Stark.
- Gdyby pana priorytetem było dobro... - Jest nim przekazanie broni Iron Man
- obywatelom Stanów Zjednoczonych. - Może pan zapomnieć.
Jestem Iron Manem.
Ja i mój kombinezon stanowimy nierozerwalną całość.
Oddanie kombinezonu Iron Mana byłoby jednoznacznie z oddaniem siebie,
co jest w 10 stanach uważane za niewolnictwo lub prostytucję.
Nie da rady.
- Nie jestem ekspertem... - A prostytucja plus bycie senatorem, dajcie spokój.
Żaden ze mnie ekspert od broni.
Dlatego zaprosiłem eksperta, Justina Hammera.
Obecnie jest głównym dostawcą broni dla naszego kraju.
Dla jasności: obserwuję pana Hammera
i zastanawiam się, czy poza mną jest tu obecny jakiś prawdziwy ekspert.
Jak najbardziej. Nie jestem ekspertem.
Ustąpię ci, Anthony. Ty jesteś cudownym dzieckiem.
Jeśli mogę, panie senatorze...
Może nie jestem ekspertem, ale wiem, kto nim był.
Twój tata, Howard Stark.
To ojciec nas wszystkich.
A co do ery zbrojeń...
powiedzmy jasno, że nie był dzieckiem-kwiatem.
Był lwem.
Przypomnijmy, co tutaj robimy. Przez ostatnie 6 miesięcy
Anthony Stark stworzył miecz o nieskończonych możliwościach.
A mimo to upiera się, że to tarcza.
Prosi nas o zaufanie, gdy się za nią skryjemy.
Chciałbym cię pocieszyć, Anthony, szczerze.
Pragnąłbym nie zamykać drzwi wychodząc z domu.
Ale nie mieszkamy w Kanadzie. To świat wielkich zagrożeń,
których pan Stark nie zawsze zdoła przewidzieć.
Dziękuję. Boże błogosław Iron Mana i Amerykę.
Dobrze powiedziane, panie Hammer.
Komisja pragnie teraz zaprosić podpułkownika Jamesa Rhodesa.
Rhodeya? Co?
Cześć, kolego. Nie spodziewałem się ciebie tutaj.
To ja, tu i teraz, pogódź się z tym.
- Kontynuujmy. - Przestań.
Dobrze.
Mam przed sobą kompletny raport na temat broni Iron Man
sporządzony przez podpułkownika Rhodesa. Może pan odczytać akapit 4
- ze strony 57? - Prosi mnie pan o odczytanie fragmentu raportu?
- Zgadza się. - Sądziłem, że moje zeznanie będzie obszerniejsze
- i bardziej szczegółowe. - Rozumiem, ale dziś mamy wiele zmian.
Zdaje pan sobie sprawę, że odczytanie pojedynczego akapitu bez kontekstu
- nie oddaje... - Zdaję. Proszę go przeczytać.
- Dziękuję. - Dobrze zatem.
"Jako że nie działa w żadnej określonej gałęzi rządowej
Iron Man stanowi potencjalne zagrożenie dla obywateli i ich interesów".
Jednakże dalej wspominam wiele o tym, że korzyści z Iron Mana
o wiele przewyższają możliwe zagrożenie.
Wystarczy, podpułkowniku.
Mogę zostać ministrem Obrony Narodowej, jeśli ładnie poprosicie.
O ile zmienicie nieco godziny urzędowania.
Chciałbym kontynuować pokazując slajdy łączące się z pańskim raportem.
Moim zdaniem jest nieco za wcześnie, żeby pokazywać je publicznie.
Rozumiem, podpułkowniku, ale będę wdzięczny za ich pokazanie.
Poproszę slajdy.
Wywiad sugeruje, że urządzenie widoczne na zdjęciach
jest próbą stworzenia kopii kombinezonu pana Starka.
Potwierdzają to nasi sprzymierzeńcy i lokalny wywiad.
Sugerują, że kombinezony mogą być obecnie zdatne do użytku.
Daj mi chwilę, niech spojrzę.
Dobry jestem. Włamałem się do waszych ekranów.
Są mi potrzebne.
Czas na pokaz slajdów.
- Sprawdźmy, o co naprawdę chodzi. - Co on robi?
Spójrzcie na monitory.
Zdaje się, że to Korea Północna.
Proszę to wyłączyć. Niech pan to wyłączy.
Iran.
Żadnego wielkiego zagrożenia. Czy to Justin Hammer?
Co on tam robi?
Justinie, jesteś w telewizji.
Zwrot w prawo.
O cholera!
Powiedzmy, że większości państw zajmie to 5-10 lat.
Hammer Industries zajmie to 20.
Chcę nadmienić, że operator testowy przeżył.
Chyba już wystarczy. Wiemy, do czego pan zmierza.
Zmierzam do tego, że nie ma za co.
Dzięki mnie unikniecie wojny nuklearnej. To dobrze funkcjonuje.
Ameryka jest bezpieczna. Chcecie mojej własności?
Nie dostaniecie jej! Ale wyświadczyłem wam wielką przysługę.
Udanie sprywatyzowałem pokój na świecie.
Czego jeszcze chcecie?! Póki co!
Próbowałem pogrywać grzecznie z tymi pajacami.
Pierd... się, panie Stark.
Kończymy na dzisiaj.
Może pan odejść.
Najlepiej czuję się wśród ludzi.
Z przyjemnością będę służył temu wspaniałemu narodowi.
Dowiodłem jednego: możecie na mnie liczyć...
jeśli chodzi o zaspokajanie własnych potrzeb.
MALIBU, KALIFORNIA
- Pobudka, tatuś wrócił. - Witam w domu, proszę pana.
Gratuluję wielce udanego otwarcia.
Przyjemnie dla odmiany zobaczyć wideo, na którym jest pan ubrany.
Klnę się na Boga, przerobię cię na stojak na wina.
Ile litrów tego świństwa muszę pić?
Zwiększyliśmy dawkę do 2,36 litra dziennie, by zneutralizować symptomy.
Sprawdzam poziom palladu.
Poziom toksyn we krwi: 24 %
Korzystanie z kombinezonu wpływa niekorzystnie na pański stan.
Kolejny rdzeń został wyczerpany.
Boże, szybko.
Przeprowadziłem symulację z wszystkimi znanymi pierwiastkami.
Żaden nie może być użyty w zastępstwie palladu.
Kończy się panu czas i możliwości.
Urządzenie, które utrzymuje pana przy życiu, jednocześnie pana zabija.
Zbliża się panna Potts. Zalecam poinformowanie jej...
Wycisz muzykę.
To jakiś żart?
- Coś ty sobie myślał? - Co?
Że jestem zajęty, a ciebie coś wkurzyło.
Masz katar? Nie chcę się zarazić.
Przekazałeś całą naszą kolekcję sztuki współczesnej...
- Harcerzom? - ... harcerzom?
Tak, to godna uwagi organizacja.
Nie przekazałem im skrzyń osobiście, ale w zasadzie tak.
Plus to moja kolekcja, a nie nasza. Bez urazy.
Mam prawo powiedzieć "nasza", zważywszy, że poświęciłam ponad 10 lat
- na jej zebranie. - Potrzebowałem zwolnienia od podatku.
Musimy porozmawiać o jakichś 8011 sprawach.
Nie trać czasu. Zrobi to inna maszyna.
- Expo było ogromną stratą czasu. - Noś maseczkę chirurgiczną, aż ci przejdzie.
- Dobrze? - To było niegrzeczne.
- Expo jest dla mnie najważniejsze. - To twoje szalone ego.
Spójrz tylko.
Kawałek współczesnej sztuki. Powiesimy go.
- Chyba żartujesz. - W tej chwili.
Stark Industries jest w nieładzie. Rozumiesz to?
- Nie, nasze akcje nigdy nie stały wyżej. - Chodzi mi o kierowniczy punkt widzenia.
Jest nieład, to wróćmy do początku. Zmieńmy temat.
Nie, nie!
Nie zdejmiesz Barnetta Newmana, by powiesić to na jego miejscu.
- Zastąpię go tym. - Niech będzie.
Zmierzam do tego, że zawarliśmy umowę z elektrownią wiatrową.
Nie mów o wiatrach. Zbierają mi się od tego gazy.
To był twój pomysł, nawiasem mówiąc.
Płacimy tym ludziom, a ty nie podjąłeś decyzji.
- Nie dbam już o liberalny terminarz. - Ja dbam.
To strasznie nudne.
Ty się tym zajmij.
- Czym? - To świetny pomysł.
Właśnie mnie oświeciło. Ty kieruj firmą.
Tak. Staram się to robić.
Przestań się starać i rób to. To nie prośba.
Masz to robić. Musisz.
- Staram się. - Nie słuchasz.
Chcę cię mianować prezesem zarządu.
Dlaczego mi nie pozwalasz?
Piłeś coś?
Tak, chlorofil.
Niniejszym mianuję cię prezesem zarządu Stark Industries.
Tak. Sprawa załatwiona.
Prawdę mówiąc, myślałem o tym od jakiegoś czasu.
Prowadziłem poszukiwania.
Poszukiwania godnego siebie następcy.
Aż zdałem sobie sprawę...
że jesteś nim ty. Od zawsze.
Obawiałem się kruczków prawnych, ale okazuje się, że mam prawo mianować następcę.
I jesteś nim ty.
Gratuluję.
- Zgódź się. - Sama nie wiem.
Nie myśl za dużo, napij się.
GRAND PRIX MONAKO
Przyszła pani notariusz. Zejdziesz z ringu, by podpisać papiery?
Trenuję z Happym.
- Wybacz. - Co to miało być?
Tak zwane MMA.
To nieczysty boks. Nic nowego.
Obiecuję, że to jedyny raz, kiedy proszę cię o podpisanie zrzeczenia się firmy.
Proszę tu podpisać.
Lekcja nr 1: Nigdy nie spuszczaj wzroku...
Mam dość.
- Jak się pani nazywa? - Natalie Rushman.
Zapraszam na środek. Do mojej świątyni.
- Nie, chyba nie poprosisz ją...? - Jeśli zadowoli to sąd, a zadowoli.
Nie ma sprawy.
Proszę wybaczyć, to ekscentryk.
Co?
- Dasz jej lekcję? - Jasne.
- Skąd jest? - Z działu prawnego.
I czeka cię kosztowny pozew o napastowanie seksualne,
- jeśli będziesz pożerał ją wzrokiem. - Potrzebuję nowej asystentki.
Dlatego umówiłam cię na spotkanie z trzema świetnymi kandydatkami.
Nie mam na to czasu. Potrzebuję jej teraz, a ona pasuje.
Wcale nie.
- Boksowałaś już kiedyś? - Owszem.
Tae Bo, Boot Camp czy coś w tym stylu?
- Możesz przeliterować swoje nazwisko, Natalie? - R-U-S-H-M-A-N.
- Zamierzasz ją googlować? - Mówiłaś, że pożeram ją wzrokiem.
Robi wrażenie. Mówi biegle po francusku, włosku, rosyjsku i łacinie.
- Kto dziś używa łaciny? - Nikt. To martwy język.
- Można pisać lub czytać po łacinie... - Byłaś modelką w Tokio?
- Bo ona tak. - Nie.
Potrzebuję jej. Ma dobre referencje. - Zasada nr 1:
Nigdy nie spuszczaj wzroku z przeciwnika.
O mój Boże!
Happy!
- Właśnie o tym mówię. - Poślizgnąłem się.
- Tak? - Tak.
Według mnie zostałeś znokautowany.
- Potrzebuję pańskiego dotyku. - Wydawałaś się dość powściągliwa...
- Chodzi mi o odcisk palca. - A no tak.
- I jak? - Świetnie.
Teraz ty jesteś szefem.
- To wszystko, panie Stark? - Tak, to wszystko, panno Rushman.
Bardzo dziękujemy.
- Chcę mieć taką. - Nie.
MONAKO
Przez kolejne 20 minut niczemu się nie dziw.
- Co? - Panie Stark.
- Witam. Jak minął lot? - Wyśmienicie.
- Miło cię widzieć. - To fotograf z ACM.
- Kiedy to się stało? - Zmusiłaś mnie do tego.
- Zmusiłam cię? - Tak. Uśmiech.
Nie zachowuj się, jakbyś miała zaparcie. Nie baw się nozdrzami.
Niesamowite.
- Wyglądasz bombowo. - Dziękuję bardzo.
Ale to nieprofesjonalne. Jak wygląda plan na dziś?
- Kolacja o 21.30. - Idealnie, stawię się na nią o 23.
- To nasz stolik? - Może być nasz.
- Załatw to. - Dobrze.
Panie Musk.
- Co u pana słychać? - Gratuluję awansu.
Dziękuję bardzo.
Te silniki są fantastyczne.
- Mam pomysł na elektryczny odrzutowiec. - Serio?
Załatwimy to.
Potrzebujesz masażu? Natalie umówi ci wizytę.
- Nie chcę, żeby to robiła. - Nie chciałem cię tym obarczać.
Dziękuję bardzo.
- Zieleń nie do końca ci pasuje. - Anthony, to ty?
- Najmniej lubiana przeze mnie osoba. - Stary, jak się masz?
Nie jesteś tu jedynym bogaczem z niezłą bryką.
Znacie Christine Everhart z Vanity Fair?
- Cześć. - Tak.
- Tak, przelotnie. - Przelotnie.
Nawiasem mówiąc to nowa prezes zarządu Stark Industries.
Wiem o tym. Muszę koniecznie zacytować wpływową kobietę.
- Mogę? - Jasne.
Pisze o mnie rozkładówkę dla Vanity Fair.
Jasne.
Dla Tony'ego też się nieźle rozłożyła w ubiegłym roku.
- Napisała też artykuł. - Bardzo imponujący.
- Był dobry. - Dobra robota.
Dziękuję.
- Pójdę się odświeżyć. - Nie zostawiaj mnie.
- Jak leci, stary? - W porządku. Daj spokój.
- Mogę zapytać, czy to...? - Uśmiech.
Okropne.
Widzicie się po raz pierwszy od spotkania w senacie?
- Od kiedy cofnęli mu kontrakt. - Został jedynie wstrzymany.
- Słyszałem co innego. - Co różni słowa "wstrzymany" i "cofnięty"?
- Prawda? - Nie.
Prawda brzmi... Możesz wyłączyć dyktafon?
Prawda jest taka, że liczę na prezentację na twoim Expo.
Jeśli stworzysz coś, co działa, to wcisnę cię w jakiś kąt.
- Panie Stark? - Tak?
- Stolik czeka. - Właściwie to już mam miejsce.
Hammerowi potrzebne jest miejsce.
Jajcarze z nas.
POZIOM TOKSYN WE KRWI: 53%
Masz jakieś lepsze pomysły?
Posłuchaj, Tony i ja...
lubimy się z wzajemnością. Nie ma między nami współzawodnictwa.
Jego wycofanie się stworzyło świetną okazję dla Hammer Industries.
Wszystko, co Tony i ja...
Jaki jest sens w posiadaniu bolidu,
jeśli się nim nie jeździ?
Ma zamiar prowadzić?
Natalie!
- Tak, panno Potts? - Wiedziałaś o tym?
Pierwsze słyszę.
- Nie można do tego dopuścić. - Rozumiem. Co mam zrobić?
- Gdzie Happy? - Czeka na zewnątrz.
- Idź po niego. - Dobrze.
Tony i ja nie jesteśmy rywalami.
Mogę pana przeprosić?
Muszę...
- wykonać krótki telefon. - Dokąd pani idzie?
- To świetny materiał. Zaraz wracam. - Zaraz podadzą kawior.
Gazu!
Proszę się trzymać.
- Dawaj walizkę. - Proszę.
- Gdzie klucz?! Samochód! - W mojej kieszeni.
O Boże!
- Nic panu nie jest?! - Nie.
- Celowałeś w niego czy we mnie? - Chciałem go staranować.
- Oszalałeś?! - To wina ochrony.
- Wsiadaj do samochodu! - Potrzebuję lepszej ochrony.
Proszę wsiadać!
Pierwszy urlop od dwóch lat.
Mój Boże!
- Przygwoździłem go! - Jeszcze raz!
- Bierz walizkę! - Daj mi walizkę!
Boże!
Poproszę walizkę!
No dalej!
Przegrasz!
Przegrasz, Stark.
Sprawdziliśmy jego odciski palców.
Nic nie znaleźliśmy. Nie wiemy nawet, jak się nazywa.
Dokąd idziemy?
Tutaj.
Możliwe, że nas nie rozumie.
Nie odezwał się ani słowem.
Dajcie mi 5 minut.
- Dalej pójdę sam. - 5 minut.
Tak, dziękuję.
Niezła technologia.
Nieco niski cykl drgań.
Mogłeś podwoić obroty.
Skupiłeś energię w zjonizowanych kanałach plazmowych.
Efektowne, ale niezbyt wydajne.
Przestarzałe rozwiązanie, kolego.
Nie rozumiem. Nieco pracy i mógłbyś na tym nieźle zarobić.
Sprzedać do Korei Północnej lub Chin, Iranu.
Rzucić na czarny rynek.
Wyglądasz na takiego, co ma szemranych przyjaciół.
Pochodzisz z rodziny złodziei i rzeźników.
A teraz, jak każdy winny,
starasz się zapisać od nowa swoją przeszłość.
Zapomnieć o ludziach zniszczonych przez rodzinę Stark.
Skoro mowa o złodziejach, to skąd wziąłeś ten projekt?
Od mojego ojca, Antona Vanko.
Nie słyszałem o nim.
To dzięki niemu nadal żyjesz.
Żyję, bo próbowałeś mnie zabić i ci się nie udało.
Czyżby?
Spraw, by Bóg krwawił,
to ludzie przestaną w niego wierzyć.
A woń krwi zwabi rekiny.
Pozostało mi jedynie siedzieć i patrzyć,
jak świat cię pochłonie.
Skąd będziesz na to patrzył?
Ach, tak. Z więziennej celi. Wyślę ci kostkę mydła.
Tony, zanim wyjdziesz...
Pallad w klatce piersiowej to bolesna śmierć.
To nie do wiary.
Dowodzi, że dżin wydostał się z butelki,
a ten człowiek nie ma pojęcia, co robi.
Broń Iron Man to dla niego zabawka.
Byłem na rozprawie, na której pan Stark twierdził,
że nikt inny nie ma i nie będzie miał takich kombinezonów,
przynajmniej przez najbliższe 5-10 lat, a w Monako okazało się,
- że już je ktoś ma. - Wycisz.
Powinien mi wręczyć medal.
- Co to? - Twój posiłek.
- Sam go zrobiłeś? - Tak.
A myślisz, że gdzie zniknąłem na trzy godziny?
Tony...
co przede mną ukrywasz?
Nie chcę wracać do domu, w ogóle.
Odwołajmy moje przyjęcie urodzinowe
i polećmy do Europy, do hotelu Cipriani w Wenecji.
- Pamiętasz? - O tak.
To świetne miejsce...
- zdrowe. - To nie najlepsza pora.
- W firmie panuje chaos. - Może dlatego to najlepsza pora.
- Prezes zarządu raczej musi się stawić. - Prezesowi należy się urlop.
- Urlop? - Wycofanie się z firmy.
- W takim czasie? - Żeby naładować akumulatory, przemyśleć wszystko.
Nie każdy egzystuje w oparciu o akumulatory, Tony.
BAW SIĘ DOBRZE Z PUREE
Dokąd idziesz?
Kim jesteś?
- Idziemy! - Tędy!
- Idziemy gdzieś? - Tak. Ruszaj się!
Oto on!
To wielka przyjemność. Witam.
Możecie zdjąć mu te kajdanki, na litość boską?
Wybacz.
Jestem twoim wielkim fanem.
Nie chciałem, by nasze pierwsze spotkanie tak wyglądało.
To ludzka istota, a nie zwierzę.
Dziękuję.
Wszystko gra.
Nazywam się Justin Hammer. Mam dla ciebie propozycję.
Usiądź, proszę.
Wcinaj. Co dziś jemy, Jack?
- Carpaccio z łososia. - Carpaccio z łososia?
Damy ci wszystko, co tylko chcesz.
Najpierw zjem deser. Specjalnie sprowadziłem go z San Francisco.
To organiczne włoskie lody.
Mam słabość do słodyczy.
A ty najwyraźniej do Tony'ego Starka.
To, co się wydarzyło na tym torze...
to, jak stanąłeś przed nim na oczach Boga i wszystkich...
było niesamowite.
Twoje czyny przemówiły do mnie.
Musiałeś wiedzieć, że będę słuchał.
Dlatego nie mogłeś pozwolić, by cię wsadzili do jakiejś nory.
Byłoby to marnotrawstwem wielkiego talentu.
Ale mam dla ciebie radę...
Zamiast próbować zabić kolesia...
jeśli pozwolisz...
lepiej zniszczyć jego dziedzictwo.
Jesteśmy do siebie podobni.
Różni nas jedynie to, że ja mam środki do działania.
Moim zdaniem, jeśli pozwolisz,
są ci one potrzebne. A także ktoś, kto cię wesprze.
Dobroczyńca.
Chciałbym nim być.
Jeśli ktoś zginie, to ja.
Wolę już umrzeć, niż żyć w waszym świecie.
Dobrze. Mówisz po angielsku?
Bo nie sprowadziłem tłumacza.
Nie wiem, czy mnie zrozumiałeś.
Bardzo dobrze, stary.
- Bardzo dobrze, stary. - Bardzo dobrze, stary.
Tak?
Chcę swojego ptaka.
Ptaka?
Chcę swojego ptaka.
- Mogę ci załatwić 10 ptaków. - Chcę swojego ptaka.
Dobrze. Wszystko jest do załatwienia.
Chodzi o ptaka z Rosji?
Tak, ale fundamenty firmy nadal są silne.
Pomimo wydarzeń w Monako.
Gdzie on jest?
- Kazał, by mu nie przeszkadzano. - Jest na dole.
Jego ciągle irracjonalne zachowanie może doprowadzić do tego,
że wielu zacznie kwestionować to, czy nadal jest w stanie nas chronić.
Wydarzenia w Monako dowodzą, że Iron Man nigdy nie przestanie nas chronić.
Wyszukiwanie zakończone.
Anton Vanko był sowieckim fizykiem, który uciekł do Stanów w 1963 roku.
Jednakże został oskarżony o szpiegostwo i deportowany w 1967 roku.
Jego syn, Ivan, który także jest fizykiem
został uznany winnym sprzedawania sowieckiego plutonu do Pakistanu.
Odsiedział 15 lat w kopejskim więzieniu.
Nie ma o nim dalszych wzmianek.
Tony?
Musisz wejść na górę i opanować sytuację.
Przez cały dzień rozmawiałem przez telefon z Gwardią Narodową.
Przekonać ich, żeby nie podjechali czołgami pod twoją posiadłość
i zabrali kombinezony. Odbiorą ci je.
Mają już dość twoich gierek.
Twierdziłeś, że nikt nie posiądzie tej technologii przez najbliższe 20 lat.
I co? Wczoraj ktoś ją miał.
To już nie teoria.
Słuchasz mnie?
W porządku?
- Wszystko w porządku? - Tak. Pomóż mi dojść do biurka.
- Widzisz tę papierośnicę? - Tak. Jest w niej pallad.
- To ma tak dymić? - To efekt uszkodzenia wywołanego neutronami.
Przez nagrzanie reaktora.
Wkładasz to w swoje ciało?
A ta supernowoczesna krzyżówka na twojej szyi?
Wysypka.
Dziękuję.
Na co patrzysz?
Na ciebie.
Nie musisz zgrywać samotnego rewolwerowca.
Chciałbym w to wierzyć.
Ale musisz mi zaufać.
Wbrew powszechnej opinii, wiem dokładnie, co robię.
QUEENS, NOWY JORK
Tutaj to zrobimy. To moja skromna siedziba.
Możesz tu pracować, nikt cię nie będzie niepokoił.
Fajnie być martwym, prawda? Żadnego ciśnienia.
Oto one. Fascynujące. W gotowości bojowej.
Mogłem się nieco pomylić w obliczeniach,
pospiesznie zbudować prototypy, bo jestem entuzjastą.
Rozejrzyj się.
Lepiej tego nie rób. Uzyskasz dostęp, gdy stworzymy ci hasło.
Mógłbyś to zrobić, Jack?
Nieważne.
Jestem pod wrażeniem.
Masz gówniane oprogramowanie.
Słucham?
Software do dupy.
Niezły jesteś.
Obszedłeś firewalla.
Pokażę ci, gdzie będziesz głównie pracował.
Śmiało. Rzuć okiem.
Przyjrzyj się temu.
To dopiero coś, prawda?
Są tylko na prezentacje.
Każdy jest wart 125,7 miliona dolarów.
Jejku.
Jezu Chryste.
Sprowadź kogoś.
Tam wchodzi pilot.
Miałem problemy ze znalezieniem ochotników.
Ja się tym zajmę. Zostaw to, jak jest.
Co mają robić?
Długofalowy plan przewiduje, żeby ustawiły mnie z Pentagonem na najbliższe 25 lat.
Iron Man ma przy nich wyglądać jak zabytek.
Chcę jechać na Stark Expo i postawić kloca na jego podwórku.
- Rozumiemy się? - Da się zrobić. Żaden problem.
No to super. Świetnie.
Mówiłem, że on to zrobi. Miałem przeczucie.
STĘŻENIE PALLADU: 89%
Który zegarek dziś pan założy?
Obejrzę je.
Powinienem odwołać przyjęcie?
Być może.
Bo jest...
Nie w porę.
Zgadza się. Daje złe przesłanie.
Niewłaściwe.
Wystarczająco zmieszany?
Rzucę okiem na pozłacanego Jaegera z brązowym paskiem.
Przynieś go.
Daj mi to. Usiądź.
Ciężko cię rozgryźć. Skąd jesteś?
Z działu prawnego.
Mogę ci zadać czysto hipotetyczne pytanie?
Nieco dziwne.
Gdyby to miało być twoje ostatnie przyjęcie urodzinowe,
to jakbyś je obchodziła?
Zrobiłabym to, na co miałabym ochotę.
Z kim miałabym ochotę.
Dobry wieczór.
Tak jest. Rozumiem.
Nie. To nie będzie konieczne.
Zajmę się tym.
Gwarantuję, że w ciągu 24 godzin Iron Man wróci na służbę.
Cześć, Pepper.
- Właśnie idę się przewietrzyć. - O co chodzi?
- Nie wiem, co robić. - No bez jaj.
- Dość tego. - Nie.
- Zajmę się nim. - To niedorzeczne.
Dopiero co nadstawiałem dla niego karku.
Wiem i zajmę się tym. Pozwól mi na to.
To zajmij, bo inaczej ja to zrobię.
Często pytają mnie, jak korzystam z łazienki w kombinezonie.
Właśnie tak.
To bal przebierańców czy jak?
Kocham cię.
Nie do wiary. Bardzo ci dziękuję.
Wszyscy jesteśmy ci wdzięczni
za tak wspaniały wieczór. Czas się pożegnać, dziękuję za przybycie.
Nie. Jeszcze nie spróbowaliśmy tortu.
- Straciłeś panowanie, wierz mi. - Wcale nie.
- Ty straciłaś, ślicznotko. - Czas, byś się położył.
- Dasz mi całusa? - Nie.
- Właśnie popuściłeś w kombinezon. - Ma dobry system filtracji.
Można to pić.
Po prostu pożegnaj wszystkich.
Skoro tak mówisz.
Ja to wezmę. A ty weź mikrofon.
Oto Pepper Potts.
Ma rację. Koniec przyjęcia.
Chociaż dla mnie skończyło się półtorej godziny temu.
Za 15 minut zaczynamy AfterParty.
Jeśli komuś, Pepper, się to nie podoba...
to tam są drzwi.
Chyba chce Gallaghera.
Nie zamierzam tego powtarzać.
Wynocha!
Nie jesteś godzien nosić kombinezonu! Wyłącz go!
Goldstein?
Tak, panie Stark?
Puść jakiś odjazdowy kawałek, przy którym skopie tyłek mojego kumpla.
Kazałem ci go wyłączyć!
A teraz odstaw kombinezon na miejsce, bo komuś stanie się krzywda.
Wybacz, kolego.
- Iron Man nie potrzebuje pomagiera. - To za pomagiera.
Masz dość?
- Natalie! - Panno Potts?
Nie kpij sobie ze mnie.
Dobrze wiedziałaś, co się stanie, gdy tu przyjdzie.
Pepper!
Wynośmy się stąd.
Sam tego chciałeś!
- Ręka w dół. - Sądzisz, że zasługujesz, by nosić ten kombinezon?
- To nie jest konieczne. - Chcesz być War Machine? To strzelaj!
- Wyłącz go! - Strzelisz?
Wyłącz go!
- Przestań, Tony! - Strzelaj!
BAZA SIŁ POWIETRZNYCH EDWARDS MOJAVE, KALIFORNIA
Mówi pułkownik James Rhodes do wieży kontrolnej Edwards...
- Pułkowniku. - Majorze.
- Niesamowite. - Tak.
Wejdźmy do hangaru.
Rozejść się.
PĄCZKI RANDY'EGO
Proszę pana!
Proszę zejść z pączka!
Już mówiłem, że nie chcę dołączyć do twojego supertajnego boysbandu.
Nie.
Mówiłeś, że poradzisz sobie sam.
I jak ci to idzie?
Nie chciałbym źle zacząć znajomości, ale gdy patrzę na tę opaskę na twoim oku,
to nie wiem, czy jesteś prawdziwy, czy mam dziwne zwidy na kacu.
Jestem jak najbardziej prawdziwy.
Prawdziwszej osoby nie spotkasz.
Taki mój fart. Gdzie obsługa?
To nie wygląda najlepiej.
Bywało gorzej.
Teren zabezpieczony, ale nie przeciągajmy tego.
- Zwalniam cię. - To nie leży w pana gestii.
- Tony, poznaj agentkę Romanoff. - Witaj.
Jestem szpiegiem S.H.I.E.L.D. Przydzielił mnie do ciebie dyrektor Fury.
Lepiej ładnie przeproś.
Nie próżnował pan.
Mianował pan swoją dziewczynę prezesem zarządu, oddał swoje zabawki.
Pozwolił pan odlecieć swojemu koledze w kombinezonie.
- Gdybym pana nie znał. - Nie zna mnie pan.
Nie oddałem kombinezonu, zabrał mi go.
Jest pan Iron Manem i pozwolił odebrać sobie kombinezon?
Koleś wpadł, skopał panu tyłek i odebrał kombinezon?
- Takie coś jest w ogóle możliwe? - Wśród wytycznych systemu ochrony pana Starka
istnieją środki mającego zapobiec użyciu bez zezwolenia.
- Czego chcecie? - Czego my chcemy?
Pytanie brzmi, czego pan chce ode mnie.
Ma pan problem, z którym to ja muszę się uporać.
Wbrew pana mniemaniu nie jest pan pępkiem mojego świata.
Mam o wiele większe problemy. Zrób mu zastrzyk.
Boże.
Wytniecie mi nerkę i ją sprzedacie?
Proszę, choć przez chwilę bądź grzeczna.
- Co mi zrobiliście? - Nie panu, tylko dla pana.
To zastrzyk z dwutlenkiem litu. Pomoże na kaca.
Musi pan wracać do pracy.
Kilka skrzynek tego litu i będę zdrów jak ryba.
To nie lek, łagodzi jedynie objawy.
Niełatwo będzie pana wyleczyć.
Zaufajcie mi, znam się na tym.
Szukałem odpowiedniego zamiennika dla palladu.
Wypróbowałem wszystkie pierwiastki, w każdej możliwej kombinacji.
A ja twierdzę, że nie wszystkie.
Witam.
Mam dostawę specjalną.
To coś dobrego.
Mam coś dla ciebie.
- Załatwiliśmy ci ptaszynę, kolego. - To nie mój ptak.
No co ty? Mamy ptaszynę.
Wiele mnie to kosztowało.
Świetna ptaszyna.
- Piękny okaz. - Sprowadzona z Rosji.
To nie mój ptak, stary.
Nawet jeśli to nie twój ptak, to i tak jest wspaniały.
Nie przywiązuj się do niczego. Naucz się odpuszczać sobie.
Chwilunia.
Jack, co to?
To nie hełm. Co to ma być?
Ivanie,
co to jest? Jack?
Czy to hełm? Bo mi na niego nie wygląda.
Jak w to wsadzić głowę?
- Jack, dałbyś radę włożyć w to głowę? - Nie.
Spróbuj. Śmiało.
Widzisz, Ivanie. To niemożliwe.
To głowa, a nie hełm.
W te kombinezony mają wchodzić ludzie.
Rozumiesz to?
- Drony są lepsze. - Drony lepsze?
Niby dlaczego?
Ludzie stwarzają problemy.
Wiem, co mówię. Drony są lepsze.
Lubię cię, Ivanie. Załatwiłem ci ptaszynę.
Mówiłeś, że nie będzie problemów.
Potrzebuję kombinezonów, rząd ich potrzebuje.
Takie, jak ma Iron Man. Kapujesz?
To ucieszy ludzi, bo tego chcą.
Stary...
nie przywiązuj się do niczego.
Naucz się odpuszczać sobie.
Oby te drony były przebojem.
Kapujesz?
Mają mnie powalić na kolana.
Nie do wiary.
Dzięki niemu senat da mi spokój.
Jest sprawny?
- W pełni gotowy na misję. - To dobrze.
Ściągnij Hammera i go uzbrój.
- Panie generale? - Justin Hammer robi prezentację na Expo.
Chcemy, żeby przedstawił ten kombinezon.
- Nie sądzę, by Expo... - Pułkowniku, musimy jak najszybciej pokazać go światu.
- Musimy to zrobić. - Tak jest, panie generale, ale...
- To także mój rozkaz. - Tak jest.
Dobra robota, pułkowniku. Ojczyzna jest z pana dumna.
Dziękuję, panie generale.
Rdzeń w twojej klatce piersiowej powstał w oparciu o nieukończoną technologię.
Była ukończona, tylko niespecjalnie skuteczna, dopóki jej nie zminiaturyzowałem
- i umieściłem w... - Nie.
Howard twierdził, że reaktor łukowy był pomostem do czegoś większego.
Był o krok od rozpoczęcia wyścigu energetycznego, który miał przyćmić wyścig zbrojeń.
Był u progu czegoś przełomowego, czegoś, co miało sprawić,
że reaktor jądrowy będzie wyglądał jak bateria AAA.
Tylko on, czy może także Anton Vanko?
Anton Vanko był drugą stroną medalu.
Chciał się tylko wzbogacić. Kiedy twój ojciec się o tym dowiedział,
doprowadził do jego deportowania. Rosjanie zorientowawszy się,
że nic im nie da, zesłali go na Syberię.
Kolejne 20 lat topił wściekłość w wódce.
To nie są dobre warunki do wychowywania syna,
którego miałeś nieszczęście spotkać w Monako.
Stwierdziłeś, że nie wypróbowałem wszystkiego. Jak to możliwe?
Powiedział, że jesteś jedyną osobą z właściwą wiedzą i możliwościami,
by dokończyć to, co zaczął.
Mój ojciec tak powiedział?
Czy miał rację?
Bo jeśli tak, to możesz rozwikłać zagadkę swojego serca.
Nie wiem, skąd czerpiesz informacje, ale ojciec za mną nie przepadał.
- Jak go zapamiętałeś? - Był zimny, wyrachowany, nie okazywał uczuć.
Więc ciężko mi uwierzyć, że mógł powiedzieć, że przyszłość spoczywa w moich rękach,
że przekazał mi to zadanie. Nie kupuję tego.
Mowa o człowieku, który radośnie odesłał mnie do szkoły z internatem.
- Nieprawda. - Zatem znałeś go lepiej niż ja.
Bo tak było.
- Był jednym z założycieli S.H.I.E.L.D. - Co takiego?
- Mam spotkanie o drugiej. - Chwileczkę.
- Co to ma być? - Zajmiesz się tym, prawda?
- Czym? - Nie wiem, co mam osiągnąć.
Natasha zatrzyma swoją przykrywkę w Stark Industries.
- Pamiętasz agenta Coulsona. - Owszem.
Pamiętaj, Tony, że mam cię na oku.
Zablokowaliśmy wszelki kontakt ze światem zewnętrznym.
Powodzenia.
No proszę cię.
Najpierw potrzebuję masażu, spędzę trochę czasu w laboratorium,
więc jeśli mógłbyś wysłać jednego ze swoich zakapiorów po kawę,
to byłoby miło.
Nie po to tu jestem.
Dyrektor Fury dał mi pozwolenie na użycie wszelkich środków,
by zatrzymać pana tutaj.
Jeśli spróbuje pan uciec albo zacznie w coś pogrywać,
użyję paralizatora i obejrzę "Supernianię",
gdy pan będzie ślinił się na dywan.
- Czy to jasne? - Zdaje się, że tak.
Życzę miłej zabawy.
WŁASNOŚĆ HOWARDA STARKA
- Sądzi pan, że to źródło energii? - Majorze...
to nie ćwiczenia naukowe. Skupmy się na jego uzbrojeniu.
Tak jest.
O, tak!
Tak, tak, tak!
Mam dziś urodziny?
Zdobyłeś kombinezon. Jak?
Jak tego dokonałeś?
- To naprawdę kombinezon? - Owszem.
Pokaż nam, co dla nas masz.
Co dla was mam?
- Najpierw uaktualnię wasze oprogramowanie... - Nie o to pytam, Hammer.
Chodzi mi o siłę rażenia.
To rozmawiacie z właściwym facetem.
Supernowoczesny, półautomatyczny pistolet kaliber 9mm.
Za mały kaliber? Zgodzę się.
Karabin M24, powtarzalny, magazynek na 5 nabojów.
Ale nie jesteś myśliwym.
Odłożę go.
Belgijski karabin FN F2000.
Jest lepszy niż ich gofry.
Po prostu piękny, ale widzę, że to nadal dla was za mało.
Oto granatnik kaliber 40mm.
Gaz łzawiący, dym. Rozganiacz hipisów.
Twardziele z was.
Coś wam powiem: rozmiar ma znaczenie.
Nie dajcie sobie wmówić, że jest inaczej.
Oto M134 Minigun, kaliber 7,62 mm, sześciolufowy.
Tak zwany okaleczacz.
Wojskowi nazywają go Wujkiem Gazpacho lub Magicznym Smokiem.
Dobrze więc.
To coś z Kuby. Cohiba, Montecristo.
Kinetyczny pocisk powietrze-powietrze z wtórną cyklotrimetylenotrinitroaminą,
materiałem wybuchowym RDX.
Jest zdolny rozwalić bunkier pod bunkrem, który właśnie rozwaliłeś.
Gdybym miał talent, to napisałbym o nim książkę,
przy której "Ulisses" sprawiałby wrażenie napisanego kredką.
I wam ją przeczytał.
To moja wieża Eiffla, moja III Symfonia, pieta.
Elegancki, piękny
i jest zdolny wybić do nogi wszystkich przebywających w danym budynku.
Nazwałem go "byłą żoną".
Najlepsze, co mam.
Powiedz coś, bo stoisz jak Sfinks.
Nie mogę cię rozgryźć.
- Biorę. - Co konkretnie?
Wszystko.
Wszystko?
SOWIECKI NAUKOWIEC VANKO UCIEKA Z KRAJU
PREZENTACJA NA EXPO
Poprzez technologię da się osiągnąć wszystko.
Lepsze życie, zdrowie,
a także, po raz pierwszy w historii,
możliwość światowego pokoju.
Jestem Howard Stark i wszystko, czego wam trzeba
na przyszłość jest właśnie tutaj.
Miasto przyszłości, jutra.
Jestem Howard Stark i wszystko, czego wam trzeba
na przyszłość jest właśnie tutaj.
Tak więc...
w imieniu Stark Industries chcę wam osobiście...
Tony, co tam robisz? Co to jest?
Odłóż to z powrotem.
Gdzie twoja matka?
Maria!
Zabierz go stąd.
Wejdę jeszcze raz.
Czekacie na mnie?
W imieniu wszystkich ze Stark Industries chcę wam osobiście pokazać...
swój tyłek.
Nie mogę.
Już to nagraliśmy, prawda?
To niedorzeczne.
Poprzez technologię da się osiągnąć wszystko.
Tony...
w tej chwili jesteś za mały, by to zrozumieć,
więc uznałem, że to dla ciebie nagram.
Zbudowałem to dla ciebie.
Pewnego dnia zrozumiesz, że reprezentuje to o wiele więcej niż tylko ludzkie wynalazki.
To praca mojego życia.
To klucz do przyszłości.
Jestem ograniczony obecnym poziomem technologii,
ale pewnego dnia to rozgryziesz.
Kiedy tego dokonasz...
odmienisz tym samym cały świat.
Moim najwspanialszym dziełem jest i zawsze będzie
twoje przyjście na świat.
- Dzień dobry. - Po ile?
- Sześć dolarów. - Nie mam drobnych.
- To za dużo. - Zachowaj resztę.
- Miło z pana strony. - Bierz.
Połóż na siedzeniu, bo nie lubię, gdy ktoś mi coś wręcza.
- Jest pan Iron Manem? - Czasami.
Wierzę w pana!
To było nielegalne przejęcie zarejestrowanej własności.
- Panno Potts? - Spokojnie.
Przyszedł pan Stark i nie chce...
Owszem. Przyszedłem tylko na chwilkę.
Możesz już wyjść.
Nasze stanowisko brzmi, że Stark ma prawa do kombinezonu Mark II.
Kiedy pan Stark ogłosił, że jest Iron Manem
złożył Ameryce obietnicę. Ufaliśmy, że będzie się o nas troszczył.
Ale tak się nie stało.
Teraz dowiadujemy się, że jego sekretarka, Virginia "Pepper" Potts,
została mianowana prezesem zarządu Stark Industries.
Jakie są jej kwalifikacje?
- Panna Potts nie robi nic, by ogarnąć... - Wycisz.
Posłuchaj, Burt. Nie mów mi, że mając najlepszych prawników od patentów w kraju
nie możemy iść z tym do sądu.
Wezmę te graty...
Powiedz prezydentowi niech wyda odpowiednie rozporządzenie.
Porozmawiamy o tym na Expo. Hammer organizuje prezentację jutro wieczorem.
- Czy Tony Stark przyjdzie? - Przyjdę?
- Nie. - Chciałbym pójść.
Żegnaj.
- Masz chwilę? - Nie.
Zajmę ci tylko 30 sekund.
- 29, 28... - No dobra.
Jadąc tutaj sądziłem, że po to, by po prostu przeprosić.
- Ale jednak nie. - Nie przyjechałeś przeprosić?
To oczywiste i pracuję nad tym.
Ale nie byłem z tobą całkowicie szczery
i chcę to zmienić.
Mogę to przesunąć? Kręci się jak szalone.
Nie.
Wiesz, jak krótkie jest życie?
I jeśli nie będę miał okazji wyrazić,
nawiasem mówiąc, to dla mnie coś nowego
i nie dbam, to znaczy dbam,
byłoby miło, choć nie oczekuję, że...
Oto co staram się powiedzieć...
Pozwól, że w tym momencie ci przerwę.
Bo jeśli jeszcze raz wspomnisz o sobie,
to rzucę ci czymś w głowę.
Staram się prowadzić firmę.
Zdajesz sobie sprawę, co to oznacza?
Tak.
Ludzie liczą na ciebie jako Iron Mana, a ty znikasz.
A ja tylko ogarniam sytuację i zgarniam za ciebie cięgi.
Staram się wykonywać pracę, którą ty miałeś wykonywać.
Przyniosłeś mi truskawki?
Wiedziałeś, że tylko na jedną rzecz jestem uczulona?
Jesteś uczulona na truskawki.
To jakiś postęp. Wiedziałem, że masz coś z truskawkami.
- Chcę, byś wyszedł. W tej chwili. - Chcę, byś... właśnie to staram się...
Panno Potts?
Witaj. Wejdź.
Wylatujemy za 25 minut.
Dziękuję.
Coś jeszcze, szefie?
- Nie. - Nie, za chwilę...
przyjdę.
Straciłem oboje dzieci w sprawie rozwodowej.
Nie?
Dobrze się wpasowujesz w firmę, Natalie?
W Stark Enterprises?
Masz na imię Natalie, prawda?
Myślałem, że nie jesteście w dobrych stosunkach.
- Wcale nie. - Czyli po prostu to mnie macie gdzieś.
Co nie?
Skoro już tu jesteś, to może omówicie z Natalie sprawę rzeczy osobistych.
Oczywiście.
Aż się zdziwiłam, że potrafisz być chwilę cicho.
Byłaś niesamowita. Jak ty to robisz?
Jesteś potrójną oszustką. Pierwszy raz coś takiego widzę.
Jest w tobie coś prawdziwego? Mówisz w ogóle po łacinie?
Fallaces sunt rerum species.
Co znaczy? Chwileczkę. Co właśnie powiedziałaś?
Że albo sam pojedziesz do domu, albo każę cię zgarnąć.
Dobra jesteś.
"KLUCZ DO PRZYSZŁOŚCI JEST WŁAŚNIE TUTAJ".
Jarvis, możesz dla mnie stworzyć cyfrowy model tego?
Potrzebna mi możliwość manipulowania tym.
Model Stark Expo z 1974 roku ukończony.
Ile na nim jest budynków?
Włącznie z belgijskimi budkami z goframi?
To było pytanie retoryczne. Pokaż mi to.
Na co ci to wygląda, Jarvis?
Nie różni się od atomu.
W takim przypadku jądro będzie tutaj.
Uwypuklij je.
Pozbądź się ścieżek.
Co próbuje pan uzyskać?
Odkrywam, wróć, ponownie odkrywam...
pewien pierwiastek.
Usuń krajobraz, krzewy, drzewa, parkingi.
Wyjścia i wejścia.
Posortuj protony i neutrony używając pawilonów
jako szkieletu.
Mimo że zmarł niemal 20 lat temu,
to wciąż mnie czegoś uczy.
Proponowany pierwiastek powinien posłużyć jako zamiennik palladu.
Dzięki, tato.
Niestety niemożliwe jest jego zsyntetyzowanie.
Przygotujcie się na poważne przemeblowanie.
Znowu zrobimy z tego warsztat.
Jak udało się panu opuścić wyznaczony teren?
Zrobiłem to jakieś 3 lata temu. Gdzie byłeś?
Byłem zajęty pewnymi sprawami.
Ja też i udało się.
Pracuję dla was, Coulson. Ciebie i twoich "Fabulous Furry Freak Brothers".
Pozwól mi pracować albo przywal w jaja.
Co to tutaj robi?
O to chodzi.
Podaj mi ją.
- Wie pan, co to jest? - Dokładnie to, czego potrzebuję.
Podnieść rurę.
Opuść.
Idealny poziom.
- Jestem zajęty. Czego chcesz? - Tylko się pożegnać.
Dostałem nowy przydział. Dyrektor Fury wysyła mnie do Nowego Meksyku.
Fantastycznie. "Kraina Oczarowania".
Tak słyszałem.
- To tajna misja? - Coś w tym stylu.
- Życzę powodzenia. - Do widzenia. Dzięki.
- Potrzebujemy pana. - Bardziej, niż myślicie.
Nie aż tak bardzo.
Uruchamiam akcelerator plazmowy.
Osiągam maksymalną moc.
Łatwizna.
Gratuluję panu.
Stworzył pan nowy pierwiastek.
Reaktor zaakceptował zmodyfikowany rdzeń.
Rozpoczynam diagnostykę.
Cześć, Ivanie.
Jest ze mną senator Stern.
Chciałby rzucić okiem na projekty dronów.
Drony nie są gotowe.
Jak to niegotowe?
Są na oficjalną prezentację, a nie do pokazywania.
A co to za różnica?
Na prezentacji nie będą latały ani strzelały.
Ale właśnie o to chodzi. To prezentacja broni.
- Mogę sprawić, by salutowały. - Salutowały?
Jak to?
Co to ma znaczyć, do cholery?
Umawialiśmy się inaczej.
Obiecałeś mi kombinezony, a potem drony.
- Wszystko będzie dobrze, stary. - Nie tego chciałem.
Tutaj jest nasz ptasznik.
Podoba ci się ptaszyna?
Jest twoja?
Bo już się pogubiłem.
Mówiłeś, że nie, a teraz jesteście jak najlepsi kumple.
Kochasz tę ptaszynę, prawda?
Zabierzcie mu ją.
Poduszki też mu zabierzcie.
Buty.
Zabrałem ci twoje rzeczy. Jak się z tym czujesz?
Źle? To dobrze.
Bo ja czuję się dokładnie tak samo!
Mieliśmy umowę!
Ocaliłem ci życie w zamian za kombinezony.
Na tym to miało polegać.
A ty się nie wywiązałeś.
Nie wiem już czy mieć cię za geniusza czy oszusta.
Trafiło mi się coś wspaniałego.
Inaczej byłbym zdany dziś wieczorem na twoją łaskę.
Mam teraz egzemplarz technologii Starka.
Odpicowałem się.
Twoje przepłacone przyciski do papieru wyglądają jak tło mojej prezentacji.
Rozumiesz, do czego zmierzam?
Dużo gadasz.
Może tego nie wiesz, ale nie mówię po rosyjsku!
Idę teraz na Expo.
Może nawet podupczę.
Ci kolesie to twoje niańki.
Lepiej z nimi nie zadzieraj.
Kiedy wrócę, ponownie omówimy warunki naszej umowy.
Lepiej, żebyś tym razem się wywiązał,
bo inaczej będziesz tym, kim byłeś, gdy cię znalazłem.
Truposzem. Rozumiesz?
Możesz mnie oglądać w telewizji.
Głupek, możesz to posprzątać?
Rozmowa przychodząca z zastrzeżonego numeru.
Przywrócili mi prawo do komunikacji. Jak miło.
Coulson, jak tam w "Krainie Oczarowania"?
Jak leci, Tony?
Podwoiłem obroty.
Co?
Mówiłeś, bym podwoił obroty, by uzyskać większą moc.
Dobra rada.
Jesteś pełen werwy jak na trupa.
Ty również.
Zlokalizuj go.
Teraz spisana zostanie prawdziwa historia rodziny Stark.
- Gdzie on jest, Jarvis? - Uzyskuję dostęp do sieci Oracle.
Wschodnie wybrzeże.
To, co twój ojciec zrobił mojej rodzinie ponad 40 lat temu,
ja zrobię tobie za 40 minut.
Mnie pasuje. Spotkajmy się i rozwiążmy to.
Obszar trzech stanów.
Manhattan i sąsiednie dzielnice.
Liczę na to, że jesteś gotowy.
Namierzanie nieukończone.
- Proszę pana? - Chcesz testować? Zrób to teraz.
I przygotuj kombinezon.
- Jest zbyt wcześnie... - Nie chcę o tym słyszeć, Jarvis.
Smakuje jak kokos... i metal.
O, tak!
- Zaparkuję tutaj, dobrze? - Dziękuję.
Prezentacja Justina Hammera rozpocznie się za chwilę.
Tak!
Właśnie tak! Dzięki za przybycie.
Drodzy państwo, nasz kraj zbyt długo pozwalał,
by odważni mężczyźni i kobiety narażali swoje życie.
Potem zjawił się Iron Man i sądziliśmy, że nastał koniec strat w ludziach.
Niestety nie dano nam dostępu do tej technologii. To nie w porządku.
- I wielka szkoda. - Chryste Panie.
Mimo że był to imponujący wynalazek, który trafił na czołówki gazet całego świata.
Lecz dziś, drodzy przyjaciele,
prasa boryka się z nieco innym problemem.
Niedługo zabraknie im tuszu.
Zabierzcie to.
Drodzy państwo...
dziś przedstawiam wam nową twarz armii Stanów Zjednoczonych.
Drony Hammera!
Wojsko!
Marynarka!
Siły powietrzne!
Marines!
Tak jest!
Są o wiele lepsze niż jakieś tam cheerleaderki!
Ale pomimo tego, jak przełomowa to technologia
na scenie wojennej zawsze potrzebni będą ludzie.
Drodzy państwo, dziś z dumą przedstawiam
pierwszy prototyp kombinezonu bojowego, do zadań wszelakich
oraz jego pilota,
podpułkownika Jamesa Rhodesa z Sił Powietrznych!
Co?
Dla Amerykanów i ich sojuszników, Hammer Industries
melduje się na słu...
Mamy kłopot.
Tony, mamy tu cywilów. Jestem tu, bo taki dostałem rozkaz.
Nie załatwiajmy tego teraz.
Pomachaj do nich.
Ci ludzie są w niebezpieczeństwie. Musimy ich stąd zabrać.
Zaufaj mi przez kolejne 5 minut.
Ostatnim razem rzucałeś mną po swoim domu.
Myślę, że współpracuje z Vanko.
Vanko żyje?
- Gdzie on jest? - Co?
Gdzie Vanko?
Kto?
Mów!
Co tutaj robisz, stary?
To twoja sprawka?
Nie, ja tego nie kontroluję.
Nie mogę się ruszyć.
Straciłem kontrolę.
Uciekaj stąd! Cały system został przejęty.
Wyjdźmy na zewnątrz.
URUCHOM
Nie, nie!
Jarvis, przejmij nad nim kontrolę.
Tony, namierzyłem cel. Jestem gotowy do strzału.
- Jaki cel? - Ciebie.
Tony, na szóstej.
Co się dzieje?
- Ktoś zmienił cały program. - Co?
Jak to zmienił?
- Kontroluje drony. - To niemożliwe.
- Wezwij Gwardię Narodową. - Telefony nie działają.
- Zadzwoń z komórki. - Komórki też nie działają.
Odciął nas od systemu.
Kto kieruje systemem?
Proszę, odejdźcie.
- Panuję nad sytuacją. - Czyżby?
Owszem.
Gdyby nie wasz Iron Man, to by nie miało miejsca.
A teraz odejdźcie. Dziękuję.
Musimy się ich pozbyć.
Mów, kto za tym stoi?
Ivan, Ivan Vanko.
Gdzie jest?
W moim ośrodku.
Proszę mnie połączyć z policją.
- Nie wzywaj władz. - Natychmiast.
Odsuń się.
Przekaż mi wszystko, co wiesz.
Jak ci idzie, Jarvis?
Zdalne przejęcie kontroli nieudane.
Nikt nie odbiera telefonu. O co chodzi?
Do samochodu. Zawieź mnie do Hammer Industries.
Nigdzie pani nie zawiozę.
- W porządku. Mam prowadzić? - Ja prowadzę. Proszę wsiadać.
Dobra robota, młody.
- Namierzam cię. - Odciągnijmy je od Expo.
Na miejscu masz obserwować teren.
Wejdę do ośrodka i zdejmę cel.
- Patrz, jak jedziesz. - Jasne.
Posłuchaj. Grupa dronów właśnie się oddzieliła i wraca do Expo.
Rozumiem.
Namierzam cię!
Zaczynam strzelać! Uważaj!
Zostań w wozie!
Nie ma mowy!
Powiedziałam coś!
Co ty masz na sobie?
Nie puszczę cię tam samej.
Chcesz pomóc? To nie gaś silnika.
Dobrze.
INTRUZI
Tutaj nie można wchodzić!
Co się dzieje?!
Wszystkie drony komunikują się w unikalnym języku.
To wybierz jakiś i skup się na nim.
Sprawdź rosyjski.
Załatwiłem go!
Rhodey, nadal nie masz kontroli?
No.
Podgrzejmy nasz lot, aż obleje nas pot.
Chwila. Chwila.
Nie ma go.
Wybacz, stary, ale musiałem przerzedzić trzodę.
Gdzie jesteś?
Co robisz?
Restartuję kombinezon Rhodeya.
Tony...
UZYSKIWANIE DOSTĘPU DO SYSTEMU
Restart zakończony.
- Odzyskałeś kumpla. - Dziękuję bardzo, agentko Romanoff.
Dobra robota z nowym rdzeniem.
Odczyty wskazują znaczny wzrost mocy. Funkcje życiowe wyglądają obiecująco.
Tak. Na chwilę obecną nie umieram.
Dziękuję.
Jak to nie umierasz? Umierałeś?
To ty? Nie, już nie umieram.
- Co się dzieje? - Zamierzałem ci powiedzieć, ale nie chciałem...
- Naprawdę umierałeś i nic nie powiedziałeś? - Nie pozwoliłaś mi.
Zamierzałem powiedzieć ci przy omlecie.
Wyjaśnicie to podczas podróży poślubnej, teraz masz inne problemy.
- Czeka was walka. - Świetnie. Pepper?
- Czy już wszystko gra? - Tak. Nie złość się, oficjalnie cię przeproszę...
- Nie jestem zła. - ...kiedy odeprę atak Hammeroidów.
W porządku.
- Mogliśmy być teraz w Wenecji. - No proszę cię.
Otrząśnij się, stary, potrzebuję cię.
Nadciągają. Do roboty.
O rany. Odzyskałeś kombinezon.
W porządku?
Tak. Dzięki.
- Przepraszam, Tony. - Nie musisz.
- Powinienem był ci bardziej ufać. - To moja wina. Zapomnij.
To twoja wina, po prostu chciałem przeprosić.
Dzięki. Tylko to chciałem usłyszeć.
Partnerze.
Zaatakują lada chwila.
Jaki mamy plan?
Największy kaliber powinien znaleźć się na wzgórzu.
Rozumiem.
- To gdzie się ustawisz? - A ty dokąd?
O czym mówisz? Ty masz największą broń, ale nie kaliber.
- Nie bądź zazdrosny, Tony. - Masz zbędne bajery.
- To się nazywa byciem twardzielem. - W porządku.
W porządku. Właź na górę, a ja je zwabię.
Nie stawaj tutaj. To najgorsze możliwe miejsce.
- Ty masz swoją miejscówkę, a ja swoją. - To strefa śmierci, Tony.
- Widziałeś? - Brawo.
Rhodey?
Padnij!
Następnym razem zacznij od tego.
Niestety mogę tego użyć jedynie raz.
To jednorazówka.
Powiedziałem ci to 5 minut temu.
To on.
- Słucham? - Jest pan aresztowany.
- To jakiś żart? - Ręce za plecy.
Staram się pomóc.
Rozumiem.
Chcesz wszystko zwalić na mnie?
Spoko. Spoko.
Sposób myślenia godny prezesa zarządu.
Pozbyć się konkurencji. Podoba mi się to.
Chcesz mi narobić kłopotów? Ja ci ich narobię.
Wkrótce znowu się spotkamy.
Kiedy tu dotrą powinniście obstawić południowo-wschodnie
i oba zachodnie wyjścia.
Odcięliśmy już linię kolejową Willets Point.
Niech miejskie autobusy przewiozą ludzi do funkcjonujących linii.
- Jedzie pani z nami? - Nie. Zostanę, dopóki wszyscy nie odjadą.
Uwaga. Nadciąga jeszcze jeden dron.
Ten wygląda inaczej.
Ma znacząco większą moc.
Dobrze jest wrócić.
Niedobrze.
Mam coś specjalnie dla niego.
- Rozwalę mu kombinezon "byłą żoną". - Czym?
- Technologia Hammera? - No.
Zajmę się tym.
Rhodes, mam pomysł!
- Chcesz być bohaterem? - Że co?
Przyda mi się pomagier. Podnieś dłoń!
- To ma być twój pomysł? - Tak!
Jestem gotowy! Strzelaj!
Przegrasz.
Za chwilę wszystkie drony wybuchną. Musimy stąd wiać.
Pepper.
O mój Boże! Dłużej tego nie zniosę!
- Zniesiesz. - Nie mogę.
- Spójrz na mnie. - Dosłownie nie zniosę tego stresu.
Nie wiem, czy się zabijesz, czy może zniszczysz całą firmę.
Moim zdaniem dobrze się spisałem.
Odchodzę! Składam rezygnację!
To koniec.
Co powiedziałaś? Że to dla ciebie koniec?
Nie spodziewałem się tego. To znaczy spodziewałem.
Rozumiem to.
- Nie musisz się usprawiedliwiać. - Nie usprawiedliwiam się.
- Właściwie to się usprawiedliwiałaś. - Nie robiłam tego.
- Jestem całkowicie usprawiedliwiona. - Zasługujesz na coś lepszego.
Tak dobrze o mnie dbasz.
Byłem w ciężkim stanie, ale dzięki tobie z niego wyszedłem.
- Co nie? - Dziękuję.
Dziękuję za to, że rozumiesz.
- Pomówmy jak to załatwić. - Zajmę się tym.
A co z prasą? Miałaś ciężki tydzień.
- Przy tobie to jak psie lata. - Wiem.
Jak kadencja prezydencka.
- To było dziwne. - Wcale nie.
Było w porządku, prawda? Więc to powtórzmy.
Dla mnie to było dziwne.
Wyglądaliście jak dwie foki walczące o winogrono.
- Właśnie odeszłam... - Nie musicie się tłumaczyć.
Wszystko słyszałem.
- Powinieneś już sobie pójść. - Byłem tu pierwszy, znajdźcie sobie inny dach.
- Myślałem, że zabrakło ci dowcipów. - To był ostatni.
- Nawiasem mówiąc, skopałeś im tyłki. - Dziękuję. Ty też.
Straciłem wóz w eksplozji, więc przez jakiś czas zatrzymam twój kombinezon.
Nie zgadzam się na to.
To nie było pytanie.
Jak mi go zwróci? Nie rozumiem.
PROJEKT AVENGERS RAPORT WSTĘPNY
Wolałbym, żebyś tego nie czytał.
Nie wiem, czy to nadal ciebie dotyczy.
To, z drugiej strony, jest raport agentki Romanoff na twój temat.
Przeczytaj.
Ocena osobowości. Pan Stark zachowuje się niepoprawnie.
Na swoją obronę mogę powiedzieć, że to było w ubiegłym tygodniu.
Dążenie do samozagłady. Przecież umierałem.
No proszę cię. Czy to nie drzemie w nas wszystkich?
Podręcznikowy przykład narcyzmu?
Tu się zgodzę.
Zwerbowanie do Projektu Avengers. Tak, dla Iron Mana.
- Muszę to przemyśleć. - Czytaj dalej.
Kandydatura Tony'ego Starka nierekomendowana?
To bez sensu.
Jak możecie mnie zaaprobować, ale nie zaaprobować?
Mam nowy rdzeń. Staram się być w porządku wobec Pepper.
Nawiązać jako tako stabilny związek.
Przez co uważamy, że w tym momencie moglibyśmy wykorzystać cię jako konsultanta.
Nie stać was na mnie.
Ale z drugiej strony mogę zrezygnować ze swojej zwyczajowej prowizji
w zamian za niewielką przysługę.
Rhodey i ja mamy dostać odznaczenie w Waszyngtonie
i potrzebujemy kogoś, kto je nam wręczy.
Zobaczę, co da się zrobić.
Mam zaszczyt być tu dzisiaj, by wręczyć te wybitne odznaczenia
podpułkownikowi Jamesowi Rhodesowi i panu Tony'emu Starkowi,
który jest naturalnie naszym skarbem narodowym.
Dziękuję, podpułkowniku, za tak wyjątkowo wybitny wyczyn.
- Zasłużył pan sobie. - Dziękuję, senatorze.
Panie Stark, dziękuję za tak wyjątkowo wybitny wyczyn.
Zasłużył pan sobie.
Proszę wybaczyć.
Zabawne, jak dokuczliwy może być taki mały fiutek.
Zróbmy sobie zdjęcie.
NOWY MEKSYK KRAINA OCZAROWANIA
Znaleźliśmy go, proszę pana.