To wariatka!
- Co się dokładnie stało? - Uderzyła mnie!
Nos złamany w trzech miejscach.
Ustawię w dół kostki. Proszę się nie ruszać.
Wystąpiła różnica zdań. Chciała przestawiać kanały plazmowe.
Powiedziałem, że to spowoduje przeciążenie, ale mnie nie słuchała.
Kazałem jej odejść, a ona mnie odepchnęła.
Ja też ją pchnąłem, a po chwili leżałem z krwawiącym nosem.
I co?
Powiedziała przepraszam, idź do ambulatorium.
Dobra rada. Proszę się nie ruszać, zaraz się tym zajmę.
Trzymajcie ją z dala od mojej maszynowni.
- Gdzie panna Torres? - Zamknąłem ją w kwaterze.
Wolałbym przenieść ją do celi do chwili przedstawienia zarzutów.
Jesteśmy 75 lat od najbliższego sądu. Ma ten czas spędzić w celi?
Na pokładzie funkcje sądu polowego sprawuje kapitan.
Chciałbym to załatwić po swojemu.
Uderzyła kolegę, to wbrew regulaminowi.
Maquis czasem się przepychają, żeby osiągnąć cel.
Panna Torres już do nich nie należy.
Pan również.
Pozwalając jej naruszać regulamin, damy zły przykład załodze.
Ludzie uznają, że faworyzujemy Maquis.
Nie muszę się przed panem tłumaczyć.
Sam rozmówię się z B'Elanną i powiadomię kapitan.
Proszę się nie mieszać. To rozkaz.
W tym przypadku ustąpię, opiszę to jednak w dzienniku ochrony.
Proszę bardzo.
Słyszeliśmy co się stało. Co pan zrobi z B'Elanną?
Jeszcze nie wiem.
Podobno kapitan zamierza zamknąć ja na dwa miesiące,
a na pozostałych Maquis nałożyć areszt domowy po godzinach służby.
Nieprawda.
Jeśli wyniknie spór, poprzemy pana.
To znaczy?
Jeśli zechce pan przejąć kontrolę nad okrętem, będziemy z panem.
Jeszcze jedno słowo, a osobiście aresztuję was za bunt.
- Co to? - Opis urazu porucznika Carey'a.
- Porucznik Carey to idiota. Kiedy mówię... - Ani słowa więcej.
Jego rana była bardzo poważna.
Gdybyś uderzyła odrobinę mocniej,
fragmenty kości mogłyby utknąć w jego móżdżku.
Wcale go mocno nie walnęłam.
Wolkanin domaga się sądu polowego.
A nasi Maquis chcą dokonać przewrotu. Zafundowałaś mi paskudny dzień.
- Długo mam tu siedzieć? - Do końca podróży. 75 lat.
Twoje dobijające żarty nigdy mnie nie bawiły.
- Wrócisz do pracy, jeśli przeprosisz... - Przeprosić!? To on...
I nie służbowo, lecz prywatnie, przy filiżance Peczupa.
- Zaprzyjaźnij się z nim. - Ani mi się śni.
- Będziesz potrzebować jego poparcia. - Nie potrzebuję niczyjego poparcia.
Potrzebujesz, jeśli masz zostać głównym inżynierem.
Tym razem nie żartuję.
- Carey jest następny w kolejce. - Ale ty jesteś lepsza.
- Co na to kapitan? - Nic.
Bo jeszcze jej nie powiedziałem.
"PARALAKSA"
/Dziennik kapitański, /Data gwiezdna 48439,7.
/Utrzymując kurs na Kwadrant Alfa,
/dokonujemy prowizorycznego /przeglądu systemów.
/Prowizorycznego, ponieważ /nie stanęliśmy w doku.
Wydajność reaktora spadła o kolejne 14%.
Jeszcze trochę i będziemy pchać.
Co ze źródłami alternatywnymi?
Chorąży, jak idzie pozyskiwanie energii z reaktora holopokładu?
Próbowaliśmy go podłączyć, ale przepaliliśmy połowę przekaźników.
Niestety układy nie są kompatybilne.
Jeśli przeniesiemy personel ochrony z pokładu nr 9,
zyskamy energię do zasilenia napędu.
Ta niewygoda jest do przyjęcia.
Przejdźmy do spraw personalnych.
Przepraszam, ale nie wiedziałem o spotkaniu.
Nie ma dla nas krzeseł?
Panie Neelix, to narada starszych oficerów.
Jestem starszym Talaxjaninem,
a Kes starszą Ocampa.
Poza tym znam te rejony lepiej niż reszta.
Mamy doskonałe sugestie.
Dobrze, możecie się przyłączyć tym razem.
Szczerze mówiąc, chętnie wysłuchamy sugestii.
Moglibyśmy stworzyć ogród hydroponiczny i hodować własne pożywienie.
Replikatory wysiadły, a żelazne racje nie starczą na długo.
Może ładownia nr 2?
Ma odpowiednie oprogramowanie klimatyczne do produktów organicznych.
Kiedy możesz zacząć?
Ja?
To w końcu twój pomysł.
W każdej chwili.
Potrafię robić z warzyw cudowne rzeczy.
Mój gulasz z peragotów jest sławny w dwunastu układach.
Przejdźmy do personalnych.
Znaleźliśmy zastępstwo szefa transportu,
ale potrzebujemy jeszcze astrogatora, głównego inżyniera, personel medyczny.
Sporządziłem listę fachowców Maquis.
B'Elanna Torres? To ona wywołała incydent z porucznikiem Carey'em.
Które stanowisko by jej pan powierzył?
Głównego inżyniera.
- Pan mówi poważnie? - Bardzo.
W ambulatorium potrzebujemy kierownika personelu.
A ten elektroniczny człowiek?
To awaryjny hologram. Ma ograniczone możliwości.
Działa tylko w ambulatorium.
A towarzysko jest do kitu.
Może ktoś mógłby się u niego szkolić?
Niezła myśl.
Poruczniku, w Akademii studiował pan biochemię.
Tylko dwa semestry.
Wystarczy. Zgłosił się pan do Ochotniczej Służby Medycznej.
Proszę zgłosić się do ambulatorium, jak tylko...
Wszyscy na stanowiska.
Raport.
- Wpadliśmy w dystorsję przestrzenną. - Panie Tuvok?
Fale emanują z zaburzenia kontinuum 20 tys. km od lewej burty.
Cała stop.
Na ekran.
Gęstość grawimetryczna prawie 2000%.
O ile się nie mylę, to zawiłość kwantowa typu 4.
Odbieram transmisję audio z wnętrza osobliwości.
Na głośniki.
Znalazłem źródło.
Znajome kształty?
Nic co mogę rozpoznać. Są za daleko.
Pewnie utknęli w horyzoncie zdarzeń.
Otwórzcie kanał.
Mówi kapitan Kathryn Janeway z Okrętu Gwiezdnej Floty Voyager,
do statku w pobliżu osobliwości. Potrzebujecie pomocy?
Horyzont zdarzeń?
Osobliwość to gwiazda, która zapada się w siebie.
Horyzont zdarzeń stanowi otaczające ją pole energetyczne.
Kiedyś, biorąc udział w niebezpiecznej misji handlowej,
do podwójnego układu Keloda, sam omal nie wpadłem...
Brak odpowiedzi.
Możemy ich wyciągnąć?
Nie, zbyt silne zakłócenie podprzestrzenne.
Kapitanie, jesteśmy niecałe trzy lata świetlne od Ilidari.
Posiadają zaawansowaną technologię i byliby w stanie pomóc.
I są przyjaźnie nastawieni. Przeważnie.
Osobliwość zaczyna ich wciągać.
Musimy ich wydostać.
Mostek do Torres, jakieś pomysły?
/Moglibyśmy dopasować promień /trakcyjny do zakłóceń,
wtedy przebijemy się przez horyzont.
- Podprzestrzenny promień trakcyjny? /- Dokładnie.
- Kiedy będzie gotów? /- Za dwie, może trzy godziny.
Do roboty. Wszyscy ludzie są do twojej dyspozycji.
Panie Carey, co pan o tym sądzi?
Przy odpowiedniej modulacji może się udać,
ale musimy zwiększyć moc emitera.
Pokieruje pan pracami. Meldować o postępach.
Panie Paris, proszę utrzymać pozycję.
Musimy porozmawiać.
Mamy problem. I powinniśmy to przedyskutować.
Rozumiem niepokój o Torres, ale zapewniam panią...
Nie w tym rzecz. Nie chodzi o Torres.
- Mam problem z panem. - Ze mną?
To co pan zrobił, było nie na miejscu.
- W jakim sensie? - Wywołał pan Torres.
Wiem do czego jest zdolna. Potrzebowaliśmy natychmiastowej odpowiedzi.
W maszynowni to Carey jest starszym oficerem.
Tym sposobem nikt z moich ludzi nie doczeka się szlifów.
I w tym problem. To nie są już pańscy ludzie.
Traktuje pan załogę Maquis jak dawniej.
Próbuję ich zintegrować, ale pani mi tego nie ułatwia.
Nie mogę. Brak im dyscypliny i treningu.
B'Elanna Torres ma kwalifikacje.
Członkowie Gwiezdnej Floty pracowali całe życie na swoje stanowiska.
Mam ich zmusić do zaakceptowania zwierzchnictwa Maquis
przez wzgląd na okoliczności?
- Mnie akceptują. - Pan ma kwalifikacje. Ukończył pan akademię,
i ma doświadczenie na stanowisku dowódczym.
- Mogę mówić swobodnie? - Proszę.
Nie zamierzam być pani figurantem.
Proszę wskazać innego wykwalifikowanego kandydata.
B'Elanna Torres.
Nie potrafi nad sobą panować. Nie ukończyła Akademii.
Nie znam lepszego inżyniera. Mogłaby uczyć w Akademii.
Ma pani rację.
Traktuję tych ludzi jak swoich, bo nikt inny się o nich nie troszczy.
Muszą otrzymać więcej władzy jeśli zależy pani na ich lojalności.
Ich czy pana?
Próbuję pomóc.
Żałuję, że pani tego nie dostrzega.
Radzę przyjrzeć się Torres, zanim mianuje pani głównego inżyniera.
- Mogę odejść? - Odmaszerować.
Komputer. Uruchom Awaryjny Holoprogram Medyczny.
Na czym polega istota problemu?
Nie ma żadnego problemu. Organizuję ogród hydroponiczny.
Podobno posiada pan zamrożone próbki gleby.
- Tylko tyle? - Przepraszam jeśli...
Zaczyna się. Teraz będą do mnie przychodzić z każdą błahostką.
Gluty z nosa, drzazgi, pryszcze.
- Nie mamy innego lekarza. - Nie jestem zwykłym lekarzem.
Moja pamięć zawiera dane z 2 tysięcy źródeł i doświadczenia 47 lekarzy.
Stanowię ucieleśnienie współczesnej medycyny.
Ile chcecie tej ziemi?
4 próbki.
Teraz wiem, jak czuł się Hipokrates, kiedy król wezwał go do wycięcia skórki.
Jest pan bardzo wrażliwy.
Jako praktykujący lekarz muszę wykazywać wrażliwość przy pacjentach.
Mówię o panu jako o osobie.
Jestem tylko hologramem.
Czy program zmienił pańską postać?
Nie, a co?
Za pierwszym razem sięgał pan głową do szczytu półki.
Teraz jest pan 10 centymetrów niższy.
Właśnie sprawdziłem procesor projekcyjny. Zmalałem o 10,4 centymetra.
Ambulatorium do operacyjnego.
- Tu Kim. /- Wystąpiła usterka holoprojektora.
/Przyślijcie ekipę naprawczą.
Jesteśmy zajęci, proszę poczekać.
/Bez odbioru.
- Operacyjny ma pełne ręce roboty. - Przepraszam za kłopot.
Nie szkodzi, proszę tylko wyłączyć program przed wyjściem.
Jak pan się nazywa?
Po co hologramowi imię.
Chciałabym zwracać się do pana inaczej.
Uznali, że będę się pojawiać na krótko i nie pomyśleli.
- A pani? - Kes.
Cieszę się, że mogłem pomóc.
Komputer, wyłącz program.
/Carey do mostka. Podprzestrzenny /promień trakcyjny gotów.
Przyjęłam. Tuvok, proszę pochwycić ten statek.
Wysyłam wiązkę.
Działa. Promień przenika horyzont zdarzeń.
Maszynownia, widzę wahania mocy.
Nowe przekaźniki nie wytrzymują.
Wciąga nas osobliwość.
- Co się dzieje? - Moc promienia spadła o 80%.
Ciągnie nas pole grawimetryczne osobliwości.
Silniki impulsowe, cała wstecz. /Wyłączyć promień.
Nie mogę odłączyć. Zablokowały się przekaźniki emitera.
Nadwerężamy kadłub. Cała wstecz przy działającym promieniu rozerwie okręt.
- Wyłączyć silniki. - Znów posuwamy się do przodu.
Maszynownia, wyłączyć wiązkę.
Mogę ją odłączyć, ale będę musiał wejść do kanału i odłączyć główne zasilanie.
Wykonać.
Promień trakcyjny wyłączony.
Oddalmy się na bezpieczną odległość.
Rezygnujemy z próby ratunku?
Nie. Ale musimy wezwać pomoc.
Kurs na układ Ilidari. Pełna impulsowa.
Proszę wezwać Neelixa. Skorzystamy z jego propozycji.
Proszę wejść.
- Wzywała mnie pani? - Proszę usiąść.
Sprawdziłam wszystkie emitery i osobiście naprawiłam cztery.
Nikt pani nie obwinia.
Komandor Chakotay bardzo panią ceni.
Wysunął pani kandydaturę na głównego inżyniera.
Wiele razem przeszliśmy.
- Myśli pani, że jest gotowa? - Gotowa?
Zająć stanowisko głównego inżyniera na okręcie Floty.
W maszynowni czuję się jak u siebie, jeśli o to chodzi.
Częściowo. Dochodzi jeszcze kwestia kierowania ludźmi.
Chyba nie wyświadczyłabym pani przysługi przekazując pani to stanowisko.
Członkowie Floty mogą się poczuć urażeni.
Nie przeszkadza mi to, co o mnie myślą.
Stanowisko wymaga znajomości regulaminu i metodologii Floty.
Jeśli uważa pani, że się nie nadaję to proszę powiedzieć.
Będę szczera.
Nie jestem pewna.
Dlatego chciałam panią lepiej poznać.
Przeglądałam pani akta z Akademii.
Skąd je pani ma?
Dzięki Tuvokowi otrzymaliśmy pełną listę waszej załogi.
Cztery przesłuchania dyscyplinarne, zawieszenie.
Burzliwe lata.
- Można tak powiedzieć. - W czym tkwił problem?
System nie daje swobody ruchu.
Funkcjonuje na tym okręcie.
Może więc dajmy sobie spokój.
Dlaczego rzuciła pani Akademię?
Nie chciałam mieć nic wspólnego z Flotą i żałuję, że mam teraz.
/- Ambulatorium do kapitan. - Słucham.
/Proszę uruchomić procedurę 47. /Kanał z Awaryjnym Holoprogramem Medycznym.
Odbieram zniekształcony sygnał.
/Nie, teraz tak wyglądam.
/- Kurczę się. - Kurczy?
/W systemie projektora /wystąpiła usterka.
/Redukuje mój wzrost /o 5 cm co godzinę.
/Czekam na naprawę od rana.
/Ale nie w tej sprawie dzwonię.
/Przez ostatnie 3 godziny 9 członków załogi /zgłosiło bóle i zawroty głowy oraz skurcze.
To może mieć związek z osobliwością kwantową.
/Osobliwością kwantową?
Emituje silne zakłócenia. Mogły wpłynąć na załogę i pańskie systemy.
/Należało mnie poinformować, /że znajdujemy się w pobliżu osobliwości.
Racja. Każę podłączyć pański program do pokładowej bazy danych.
Raport.
Kolejne dystorsje, silne źródło od lewej burty.
Na ekran.
Panie Tuvok?
Następna osobliwość kwantowa, typ 4.
Wymiary fizyczne i czasowe identyczne z poprzednią.
Według odczytu powróciliśmy na tę samą pozycję.
To nie druga osobliwość, tylko wciąż ta sama.
Skonsultujcie naszą pozycję z dziennikiem nawigacyjnym.
Oddaliliśmy się od anomalii o 1,4 roku świetlnego,
ale według gwiezdnej mapy, wróciliśmy do punktu wyjścia.
- Bez sensu. - Albo jesteśmy przy osobliwości, albo nie.
Widzimy ją, więc czujniki zewnętrzne funkcjonują,
To by oznaczało, że szwankuje napęd warp i dzienniki nawigacyjne.
Panie Paris. Kurs przeciwny do osobliwości, maksimum warp.
Chorąży Kim, czujniki na osobliwości. Proszę potwierdzać zwiększanie dystansu.
Ruszamy.
Odległość od osobliwości 10 milionów kilometrów i rośnie.
Silniki warp i wszystkie systemy w normie.
11 milionów.
12 milionów.
Nie rozumiem. Zmieniliśmy kurs?
Nie. Wciąż lecimy 3-1-0 na 2-1-5.
Coś tu nie gra. Znów jest przed nami.
Potwierdzam, wróciliśmy na tą samą pozycję.
Cała stop.
Chorąży Kim, proszę przesłać wszelkie dane o dystorsjach do mojej kabiny.
Rozpocznę własną analizę.
Komandorze, niech wszystkie działy przeprowadzą diagnostykę systemów.
Pełny raport i narada o 15.00.
- Kto odpowiada za maszynownię? - Porucznik Carey.
B'Elanna też powinna przyjść, chyba, że nie bierze jej pani pod uwagę.
Zgoda.
Kapitan chce żebyś wzięła udział w naradzie szefów działów.
- Przekażę ci treść obrad. - Ja też tam będę.
Pamiętaj tylko, że jestem starszym oficerem i to ja reprezentuję maszynownię.
Nie odzywaj się nie pytana.
Godzina 15.00, pokład pierwszy. Nie spóźnij się.
Szkoda, że złamałaś mu tylko nos.
Przejrzałem każdy podsystem i wszystko działa.
- A panel nawigacyjny? - Wyniki spłyną za godzinę.
Słyszałem, że w maszynowni wynikły kłopoty.
Zażegnano już spór.
Podobno zawrzało w całym dziale.
Maquis i Flota skoczyli sobie do gardeł.
Ludzka skłonność do przesady nieustannie mnie zadziwia.
Sytuację można określić mianem napiętej, ale daleko im jeszcze do przemocy.
Oby miał pan rację. Dość już mamy problemów.
- Wszystko w porządku? - Odczułem ból głowy.
Chodźmy do ambulatorium.
/Podobne objawy zgłosiło 27 członków załogi. /Mimo badań niczego się nie doszukałem.
/Brak diagnozy, prognozy i metody leczenia. /Skontaktuję się, kiedy coś ustalę.
/A przy okazji, mam teraz /68 centymetrów wzrostu.
/Proszę o naprawę projektorów zanim /przestanę sięgać do pacjentów.
Zapoznałam się z charakterystyką dystorsji emitowanych przez osobliwość
i mogę was uraczyć nudną analizą.
Zamiast tego powiem tylko, że nie wiem co się dzieje.
Dane zaprzeczają samym sobie i nic z tego nie wynika.
Czy ktoś doszedł do konstruktywnych konkluzji?
Przegląd systemów niczego nie ujawnił.
Próbowałem zbadać osobliwość wiązką tachionów, ale odebrałem tylko zakłócenia.
B'Elanna, pomożesz panu Carey'owi oczyścić sygnał?
- Tak. - To dobrze.
Ale to nic nie da, chociaż pomysł był dobry.
Ma pani coś lepszego?
Zastanawiałam się nad usterką holoprojektora.
- Dystorsja zakłóca fazowe zestrojenie. - Też tak myślałam.
Mogłabym przefiltrować zakłócenia otaczając projektory polem izolacyjnym.
Medyczny hologram nie jest naszym priorytetem.
Skoro dystorsja wpływa również na transmisję z tamtego statku...
Możemy otoczyć polem nasze czujniki i porozumieć się z jego załogą.
Właśnie. Może wiedzą coś więcej.
Spróbujmy. Rozejść się.
Emitery włączone. Przepuszczam wiązkę pola przez deflektor.
Otworzyć kanał do drugiego statku.
Zwiększam intensywność pola.
To działa, przebijamy się przez zakłócenia.
Przemodulować pasmo elektromagnetyczne. Oczyścić sygnał.
Kompensuję zakłócenia.
/Mówi kapitan Janeway z Okrętu Federacji /"Voyager" do statku w pobliżu osobliwości.
/Potrzebujecie pomocy?
To pani wezwanie.
Otoczę polem skanery wizyjne, może oczyścimy obraz.
Voyager. To my.
Czujniki potwierdzają. To USS Voyager.
Wywołuję go na wszystkich częstotliwościach. Żadnej odpowiedzi.
Nie otrzyma jej pan. Otrzymaliśmy jedynie przekaz, który wysłałam 9 godzin temu.
Cofnęliśmy się w czasie?
To nie to.
Chyba mam wyjaśnienie.
Wyobraźcie sobie, że siedzicie na dnie stawu, którego powierzchnia zamarzła.
Spoglądając w górę i widzicie własne odbicie.
Można by pomyśleć, że patrzycie na kogoś, kto patrzy na was.
W tym przypadku spoglądając w horyzont zdarzeń,
widzimy własne odbicie przesunięte w czasie.
- Więc to my utknęliśmy w osobliwości? - Niestety.
Masz rację. To wyjaśnia dotychczasowe wydarzenia.
Siedzimy w osobliwości, odkąd poczuliśmy pierwsze szarpnięcie.
Chwila moment.
Lecieliśmy z prędkością warp 7.
Odebraliśmy wezwanie pomocy i przybyliśmy to zbadać.
Mówicie teraz, że tamten statek to my, a wezwanie pomocy jest powitaniem kapitana?
Przecież odebraliśmy je, zanim nadała powitanie.
Jak możemy oglądać odbicie czegoś, czego jeszcze nie zrobiliśmy.
- Mówię z sensem? - Nie, ale nie szkodzi.
W mechanice temporalnej skutek potrafi wyprzedzić działanie.
Reakcja przed akcją.
To jak się stąd wydostaniemy?
Nie jestem pewna, ale zasięg dystorsji przestrzennych
rośnie proporcjonalnie do zagłębiania się w osobliwość.
Według moich obliczeń w ciągu 9 godzin zmiażdżą okręt.
Jak przebić tę warstwę lodu?
Musimy wywołać pęknięcie uderzając w powierzchnię.
- A jeśli już to zrobiliśmy? - Wchodząc w horyzont po raz pierwszy.
Znajdując punkt wejścia może znajdziemy punkt wyjścia.
Szukamy więc niestateczności podprzestrzeni w horyzoncie zdarzeń.
Jak odnaleźć ją czujnikami.
Cząsteczki warp. Jeśli wypełnimy nimi horyzont zaczną uciekać wyrwą
którą wykonaliśmy przylatując.
Panie Tuvok, proszę wyłączyć główny deflektor.
Panie Kim, przepuścić wiązki plazmy przez deflektor. Stworzymy pole warp.
- Deflektor wyłączony. - Przekierowuję plazmę.
Uwolnić cząsteczki warp.
Skanuję osobliwość.
- Widać coś. - Jeszcze nie.
Mam, drobna nieregularność. Może to nasza wyrwa.
Na ekran.
Wyrwa. Rozmiary: 50 metrów na 10 metrów.
Za mała. Zaczęła się zasklepiać.
Najważniejsze, że znaleźliśmy nasze pęknięcie.
Jak je teraz powiększyć?
Łomem. Proponuję wiązkę tachionową.
Niech będzie. Panie Paris, bliżej.
Silniki warp mogą spowodować zamknięcie szczeliny.
- Czy wiązka sięgnie stąd? - To 50 milionów kilometrów.
Mamy za mało mocy.
Weźmiemy prom.
Do tego potrzeba najlepszego pilota. Czyli mnie.
Dotarcie tam jest proste. Pilot musi się znać na mechanice temporalnej.
Jeśli nie zataił pan tego w aktach, to kandydatura odpada.
B'Elanna, proszę ze mną.
Przejmuje pan dowodzenie, komandorze.
Opuściliśmy pole Voyagera.
Pełna moc osłon.
Dotrzemy do szczeliny za 4 i pół minuty.
Przygotujmy emiter tachionowy.
Remoduluję emitery.
Kapitanie, przepraszam za swój wybuch.
Trafiła pani w czułe miejsce.
Szanuję Chakotay'a, ale on się myli. Nie nadaję się na oficera.
Opuściłam Akademię, ponieważ zrozumiałam, że Flota to nie miejsce dla mnie.
I proszę mi wierzyć, nikt za mną nie płakał.
Poza profesorem Chappmanem.
Dołączył list do pani akt.
Napisał, że jeśli zgłosi się pani ponownie, poprze panią.
Uważa panią za najbardziej obiecującego kadeta.
Sprzeczałam się nim każdego dnia.
Kwestionowałam jego metody i wnioski, a on usadzał mnie jak niesforne dziecko.
Dziwiłam się, że nie pomógł mi się pakować.
Niektórzy wykładowcy lubią, kiedy studenci kwestionują ich wnioski.
Podobnie jak kapitanowie.
Nie tylko profesor Chappman widział pani potencjał.
Miała pani w Akademii więcej przyjaciół niż się pani zdawało.
15 kilometrów do szczeliny. Przygotować wiązkę tachionową.
Włączam.
Osłony 62%.
Zwiększyć prędkość. Musimy dotrzeć do szczeliny zanim dystorsje nas rozerwą.
Spróbujmy teraz powiększyć to pęknięcie.
Wypuść wiązkę.
Powiększyli szczelinę o 35%.
Trzeba 2 razy tyle, żeby Voyager się zmieścił.
Utrzymać pozycję. Panie Tuvok, raport.
- Dystorsje coraz mocniejsze. - Pole integrujące osłabło o 18%.
Powiększyłyśmy szczelinę o 65 procent, jeszcze 5 dla bezpieczeństwa.
Tracimy moc. Więcej się nie da.
Wracajmy do Voyagera.
Prom powraca. Odniósł drobne uszkodzenia.
Nie działa komunikacja. Nie mogę ich przenieść.
Szczelina osiągnęła średnicę 120 metrów.
Zostanie zaledwie po 2 metry odstępu po bokach.
Panie Paris, jak tylko prom wyląduje, kurs na szczelinę.
No to mamy problem.
Który z nich jest odbiciem?
Identyczne odczyty z obu.
Szczelina znowu się zasklepia.
Jeśli Voyager nie ruszy w ciągu 5 minut to koniec.
To znaczy, że mamy tylko jedno podejście.
Wybór jest prosty: w prawo czy w lewo?
- W prawo. - W lewo.
Ten po lewej jest bliżej szczeliny.
Zajęli pozycję maksymalnie blisko.
I czekają aż dokujemy.
Nie, jest skierowany dziobem nie w tę stronę.
Ten po prawej ustawił się tyłem do nas, żeby ułatwić nam dostęp do hangarów.
Musi być inny sposób na ich odróżnienie.
Silniki prawego ustawiono w stanie gotowości.
Ten po lewej kieruje się ku szczelinie.
Więc miałam rację, to ten po lewej.
Voyager poleciał w kierunku szczeliny 20 minut temu, kiedy ją odkryliśmy.
To odbicie przesunięte w czasie.
Nasz Voyager to ten po prawej. Czekają na nas.
Jeśli się pani pomyli, będziemy mogły to roztrząsać do końca życia.
Możemy dokować.
Wyłączyć silniki.
Zobaczymy co się stanie.
Wydaje się prawdziwy.
Wracajmy na mostek.
Raport.
Podchodzimy do szczeliny. Pan Paris zamierza się popisać talentem pilotażu.
Szczelina zmalała do 110 metrów.
Nie zmieścimy się.
W szkole uczyli nas, że manewrowanie okrętem wymaga delikatności.
Lata praktyki wykazały jednak, że czasem trzeba się przebić siłą.
Panie Paris, pełna impulsowa.
Osłony wysiadły.
Tracę moc w lewym silniku.
Zasilanie awaryjne.
Tracimy integralność kadłuba.
Chcę go w całości, panie Paris.
Wyszliśmy poza horyzont zdarzeń.
Jesteśmy w normalnej przestrzeni.
Czasem trzeba się przebić siłą?
Muszę to zapamiętać.
Chcę się znaleźć co najmniej 100 milionów kilometrów od osobliwości,
zanim zaczniemy naprawy.
Oto twoja załoga.
Postaram się nie łamać im nosów.
Pierwszy rozkaz. Kapitan chce by generator warp zadziałał do godziny 13.00.
- To niemożliwe. - Połam kilka nosów, albo chociaż natrzyj.
Poruczniku.
Podłączcie baterie izoliniowe i zamknijcie przekaźniki plazmowe.
Proszę.
Liczę na pańską pomoc.
Nie pamiętam procedur Floty. Ponadto pan zna ten silnik lepiej niż ja.
Mam nadzieję, że mogę na panu polegać.
Zapewniam, że dam z siebie wszystko.
Poruczniku...
Gratuluję.
Witamy na pokładzie.
Dogląda pani nowego głównego inżyniera?
Obserwuję.
Dwóch ludzi złożyło protest. Czeka ją ciężki okres.
Ale czuję, że B'Elanna okaże się wartościowym nabytkiem dla załogi.
Naszej załogi.
Mogę zadać nieoficjalne pytanie?
Czy gdybyśmy znajdowali się teraz na statku Maquis,
podporządkowałaby się pani moim rozkazom?
Jedną z zalet funkcji kapitana jest możliwość zachowania pewnych rzeczy dla siebie.
/Ambulatorium do kapitana.
/Czy ktoś może wreszcie /naprawić holoprojektory?
Jesteśmy zajęci. /Wyślę ekipę jak tylko będę mogła.
Z góry dziękuję za pośpiech.
/Bez odbioru.
Przykro mi, ale musi pan sobie poradzić sam.
To tylko zadrapanie.
Jakoś teraz bardziej mi się pan podoba.
Tłumaczenie: TV4
Opracował: Szoszon
Dopasowanie do DVDRip: Cholek
Zapraszamy na stronę: http: //napisy.gwflota.com