/Dziennik kapitański. /Data gwiezdna 48579.4
/Załoga nieustannie szuka anomalii, /które mogłyby skrócić naszą podróż.
/Chorąży Kim dokonał ciekawego odkrycia.
/Jego zakłócenia podprzestrzenne mogą /okazać się tunelem podprzestrzennym.
Przyjrzyjmy się temu, panie Kim.
Widoczne tylko na kanale podprzestrzennym.
Nie mamy tego jeszcze na czujnikach dalekiego zasięgu.
Emanacje werteronowe, tunelowe cząsteczki wtórne. Jak przy korytarzu.
Nie wiemy jednak, czy jest dość stabilny i dokąd prowadzi.
Istnieje 75 procentowe prawdopodobieństwo, że nie wiedzie do kwadrantu Alfa.
Z drugiej strony mamy szansę jak 1 do 4.
Analiza?
Jesteśmy za daleko. Musimy się zbliżyć na 1000 kilometrów.
A to oznacza znaczną zmianę kursu.
No cóż, panie Kim...
Każda nadzieja na skrót jest warta nadłożenia drogi.
Poruczniku, proszę wprowadzić współrzędne i zmienić kurs.
Wolno mi zasugerować, by w petycji do komisji astronomicznej umieścić nazwę:
"Korytarz Harry'ego Kima"
UCHO IGIELNE
- Zbliżamy się do korytarza. - Na ekran.
Jest w zasięgu?
Tak, anomalię widać też na kanale podprzestrzennym.
- Sensory to potwierdzają. - Powiększenie.
Zbliżenie maksymalne.
To najmniejszy korytarz w dziejach.
- Może pan dokonać analizy? - Jest mikroskopijny - 30 cm średnicy.
Jak dla nas, jest trochę za mały aby nim przelecieć.
Można jednak przesłać nim wiadomość.
Skompresowana wiązka przejdzie w ciągu kilku minut.
Musimy się przekonać, czy wiedzie do kwadrantu Alfa. Da się to ustalić?
Brak odczytów. Średnica jest zbyt mała.
- Zalecam wystrzelenie mikrosondy. - Zgoda.
Mamy obraz telemetryczny.
- Nie przypomina znanych mi korytarzy. - Mikroskopijne wiroprądy grawitacyjne.
Kanał niewiele szerszy niż sonda.
To pewnie gasnący korytarz. Musi być bardzo stary.
- Zapada się od wieków. - Więc nie da się przesłać wiadomości?
Dam radę.
Może potrwa to dłużej, ale tunel jest wystarczająco stabilny,
aby przekazać transmisję.
Wiemy już dokąd prowadzi?
Ekstrapoluję wertoronowy wektor wyjścia.
Nie da się ustalić. Promieniowanie wykazuje dziwne wahania fazowe.
- Musimy poczekać na powrót sondy. - To nie potrwa długo.
Zakłócenia sygnału.
Telemetria sondy się zmieniła.
Utknęła. W wiroprądzie grawitacyjnym.
Zapadający się korytarz jest wyjątkowo gęsty.
Sonda się nie wyrwie.
Nie sprawdzimy gdzie kończy się korytarz.
Może jednak się uwolni.
- Kapitanie... - O co chodzi chorąży?
Ktoś przeskanował naszą sondę. Z drugiej strony korytarza.
Zaczęło boleć parę dni temu. Może przesadziłem z ćwiczeniami?
Ból promieniuje stąd?
Nadwyrężenie kości łokciowej. Brak uszkodzeń zewnętrznych. Obrzęk.
Diagnoza?
Zapalenie nadkłykcia. Nadwerężenie ścięgna.
Naderwanie mięśnia. Przerwanie linii włosów.
Zgadza się.
Przeczytałam już wszystko i czekam na następne.
Są tego całe tomy. Trikorder wykazuje drobne naderwanie.
Czy ten facet robi to, co prawdziwy lekarz?
Tak.
Proszę włączyć i nakierować wiązkę tutaj.
Trochę wolniej.
A gdybym wymagał operacji? Wykonałby ją?
- I to fachowo. - Musiałbym się zastanowić.
Może zdążyłby pan przed śmiercią. Wystarczy. Jak teraz?
Nieźle, dzięki.
Zauważył pan, jaki nieuprzejmy był ten oficer?
- Jak każdy. - Inni też się tak zachowują?
Traktują mnie jak hipospray.
To materiały na temat poparzeń.
Nie chcę ograniczać się do pierwszej pomocy.
- Interesuje mnie anatomia i fizjologia. - Naturalna ciekawość.
To mi się podoba.
Ludzka anatomia i fizjologia, to jednak materiały specjalistyczne.
Rozumiem, postaram się.
I dziękuję za pomoc.
Przeanalizowaliśmy dane.
Do tej pory nasze czujniki odnotowały cztery skany sondy.
Na coraz węższych pasmach.
Ktoś po drugiej stronie jest bardzo ciekaw.
Należałoby wziąć pod uwagę mikroistoty we wnętrzu korytarza.
To możliwe, ale czy sonda by ich nie wykryła?
- W jakim jest teraz stanie? - Obserwuję ją.
Tkwi w wiroprądzie który, zmiażdży ją w ciągu 72 godzin.
Na razie jednak może przesyłać sygnały.
Skoro odnotowujemy aktywność po drugiej stronie, sonda działa jak przekaźnik.
W takim razie możemy wysłać sygnał do tego, kto skanuje sondę.
Zmodyfikuję głowicę podprzestrzenną by wykorzystała sondę jako wzmacniacz.
Do dzieła panie Kim.
Pomogę ci.
Zapał pana Kima może się przemienić w rozczarowanie.
Być może masz rację, ale wolę założyć, że odniesie sukces.
Zwiększyłem moc głowicy.
Wystarczy dostosować generator sygnału do czujników dalekiego zasięgu sondy.
Pracuję nad tym. Daj mi kilka minut.
Musi się udać, nasze rodziny i przyjaciele
powinni się dowiedzieć, że żyjemy i lecimy w kierunku Federacji.
Tak szybko o nas nie zapomną. Pewnie uznali, że zabłądziliśmy.
Moi rodzice ciężko to przeżyją, dzwoniłem do nich co tydzień.
Nawet w czasie misji szkoleniowych. Nigdy nie znikałem na tak długo.
Uda się. Wkrótce się dowiedzą że, nic ci nie jest.
A ty? Masz rodzinę?
Ojca nie widziałam od 5 roku życia. Wrócił na Ziemię, a ja zostałam z matką.
- Gdzie teraz jest? - Chyba w ojczyźnie Klingonów.
- Chyba? - Nie rozumiałyśmy się.
Generator dostroił się do sondy.
Nikogo w domu nie obchodzi twój los?
Maquis byli moją najbliższa rodziną.
Większość przyjaciół przybyła tutaj ze mną.
Nie. Nikogo w domu nie obchodzi czy żyję.
Możemy nadawać.
- Maszynownia do mostka. - Janeway.
/Zgraliśmy instrumenty z sondą.
/Wyślemy kontrolny impuls podharmoniczny. Powinien się przebić przez korytarz.
- Przyjęłam, wykonać. /- Tak jest.
Sonda przekazała sygnał dalej.
Skąd będziemy wiedzieli, czy ktoś to usłyszy?
Okaże się, jeśli otrzymamy odpowiedź.
- Żadnej odpowiedzi. - Jeszcze za wcześnie.
Nie wiemy, ile trwa osiągnięcie drugiego końca.
- Odbiera pan coś? - Nic, co sugerowałoby odpowiedź.
Nawet jeśli ktoś to odebrał, nie od razu wpadnie na to, jak to odesłać.
Racja. Janeway do Kima, kontynuować nadawanie.
- Tak jest. Jak długo? /- Do odwołania.
Przejmuje pan dowodzenie komandorze.
- Kapitanie... - Panie Tuvok?
Odbieram coś.
Ja też. Podprzestrzenny sygnał przez sondę.
Identyczna amplituda i częstotliwość, jak w naszym sygnale.
To odpowiedź.
Ktoś odebrał naszą transmisję, i odesłał ją z powrotem.
Źródło znajduje się w... kwadrancie Alfa.
/Dziennik kapitański, uzupełnienie.
/Natchniony sukcesem, chorąży Kim /pragnie nawiązać łączność dźwiękową
/z odbiorcami sygnału /po drugiej stronie korytarza.
Proszę wejść.
- Kes, co za niespodzianka. - Przeszkadzam?
Nie. Właśnie szłam po zupę. Chcesz coś?
Sos szpinakowy zaprawiony gruszką, receptura Toma Parisa.
Komputer, sos szpinakowy z gruszką i bulion jarzynowy.
W czym mogę pomóc?
Gdyby nie zaspokajano potrzeb któregoś członka załogi,
to chciałaby pani o tym wiedzieć?
Naturalnie.
Czujecie się z Neelixem ignorowani?
Nie, jesteśmy szczęśliwi. Mówię o doktorze.
Nie rozumiem dlaczego ludzie tak go traktują.
- Jak? - Jakby nie istniał.
Używają trzeciej osoby w jego obecności. Obrażają go.
Ja poznałam drugą stronę medalu. Podobno jest opryskliwy i brak mu obycia.
- Chcieliśmy go przeprogramować. - To nie w porządku.
- Jest jedynie hologramem. - To wasz lekarz i żyje.
Nic podobnego.
Posiada świadomość i jest komunikatywny.
- Potrafi się uczyć. - Tak go zaprogramowano.
Nie zasługuje więc na szacunek i uwagę?
Dobrze, przyjrzę się sprawie.
Dziękuję, kapitanie.
Za parę minut będziemy gotowi.
Niepokoją mnie zakłócenia grawitacyjne.
Izolator kowariantny może nie poskutkować.
Odwróćmy filtr wąskopasmowy.
- Raport. - Możemy próbować.
Musimy jednak pokonać duże zakłócenia grawitacyjne.
Nie gwarantuję klarowności.
Zobaczmy.
Mówi Kathryn Janeway, kapitan okrętu Federacji Voyager. Odbiór.
Zawężę pasmo. Proszę teraz.
Mówi Kathryn Janeway, kapitan okrętu Federacji Voyager. Czy ktoś mnie słyszy?
Ogranicz pasmo jeszcze trochę.
Mówi Janeway, proszę powtórzyć.
Frachtowiec, nadal próbujemy oczyścić sygnał proszę powtórzyć.
/Mówi kapitan frachtowca Talvath /z kwadrantu Alfa, sektor 1385.
/Gdzie się znajdujecie?
Jesteśmy w kwadrancie Delta, ponieważ go jednak nie skartografowano,
nie potrafię podać pozycji.
/Potwierdź, powiedzieliście Delta? /Okręt Federacji?
Zostaliśmy tu wciągnięci podczas misji.
/Wciągnięci? Jak?
To długa historia. Możecie to potwierdzić
rozkładając przesunięcie fazowe naszego sygnału.
/Musicie być w kwadrancie Alfa. /Podajcie współrzędne.
Mówię prawdę, jesteśmy w kwadrancie Delta.
70000 lat świetlnych od was.
/To niedorzeczność, kłamiecie. /Przerywam połączenie.
Kim, wywołajcie ich jeszcze raz.
Brak odpowiedzi.
Dlaczego się wyłączył?
Mogę to wyjaśnić. Sygnatura sygnału wskazuje na statek romulański.
Ponadto w podanym przez niego sektorze nie ma szlaków handlowych.
Sądząc po kalibracji sygnału był to statek naukowy.
- Dlaczego udawał kapitana frachtowca? - Może prowadzili tajne badania?
Kiedy powiedzieliśmy, że nadajemy z kwadrantu Delta,
co wydaje się niemożliwe, uznał nas za szpiegów Federacji.
Pierwszy statek z Alfy i akurat romulański.
Może jednak przesłać wiadomość do Gwiezdnej Floty.
Kim, proszę wywoływać Talvath i dać mi znać po nawiązaniu kontaktu.
Komandorze, przejmuje pan mostek.
Komputer, uruchom AHM.
- Na czym polega istota problemu. - Nie ma problemu.
Właśnie przygotowywałem badania porucznika Hargrove
na arethiańską grypę, kiedy porucznik Kim mnie wyłączył.
- Pewnie nie wiedziano, że ma pan pracę. - Czego sobie pani życzy?
Chciałam porozmawiać.
O czym?
Pierwotnie miał pan służyć jedynie w sytuacjach awaryjnych.
Teraz wymaga się od pana znacznie więcej.
To prawda. Świadczę całodobowe usługi dla załogi jako lekarz i pielęgniarka.
A teraz również jako instruktor.
Nie może się pan już uważać za program awaryjny.
Stał się pan pełnoetatowym członkiem załogi.
Sugeruje pani zmianę mojego programu?
Nie.
Pytam tylko czy mogę jakoś... pomóc.
Jeśli czegoś pan pragnie lub potrzebuje, dopilnuję by pan to otrzymał.
Chcę, by ludzie wyłączali mnie wychodząc. Siedzę tu bezczynnie godzinami.
A kiedy ktoś pamięta, wyłącza mnie bez pytania. To irytujące.
A gdybym dała panu kontrolę nad układem aktywacyjnym?
Będzie pan mógł się wyłączać samodzielnie, albo temu zapobiegać.
- To by mi się podobało. - Zlecę to komuś.
- Coś jeszcze? - Nie wiem. Zastanowię się.
Proszę.
/Kim do kapitan Janeway.
/Mamy połączenie z Romulanami.
Odbiorę w kwaterze.
- Mówi Kathryn Janeway. /- Frachtowiec Talvath.
Dziękuję za odpowiedź kapitanie...
Jak się pan nazywa, jak mam się do pana zwracać?
/- Wolę nie zdradzać swojego imienia. - W porządku.
Rozumiem pański sceptycyzm, ale mam nadzieję,
że potwierdził pan naszą pozycję?
/Analiza sygnału wykazała, /iż pochodzi z kwadrantu Delta.
/- Nie wykluczam jednak oszustwa. - W jakim celu?
/Nie jestem pewien. /Podejrzenie jednak pozostaje.
Jak mogę Pana przekonać o swojej uczciwości?
/Należycie do Federacji. /Czy to okręt Gwiezdnej Floty?
- Tak. /- Z misją w kwadrancie Delta?
Wykonywaliśmy zadanie w kwadrancie Alfa. Wciągnięto nas tutaj wbrew woli.
- Próbujemy teraz wrócić do domu. /- Nie jesteście szpiegami Floty?
Rozumiem pańskie obawy.
To oczywiste, że Imperium Romulańskie nie życzy sobie
szpiegów z Gwiezdnej Floty na swoich statkach badawczych.
Ale skoro od waszej przestrzeni dzieli nas 70000 lat świetlnych,
a wiadomość podprzestrzenna do Floty będzie wędrować latami,
przyzna pan chyba, że nie stanowimy zagrożenia.
- Nie ma się czego obawiać. /- Kojące słowa. Ale to tylko słowa.
Gdybyśmy byli szpiegami, nie przedstawialibyśmy podobnej prośby.
Nie mamy możliwości kontaktu z Flotą, z przyjaciółmi i rodzinami.
Mamy nadzieje, że prześle im pan wiadomość.
Nasza załoga nie jest liczna, każdy napisze kilka zdań.
Może je pan sprawdzić, przed przesłaniem.
Przekona się pan, że to jedynie pozdrowienia od...
samotnych ludzi.
/Byłbym spokojniejszy mogąc zobaczyć, /że jesteście tymi, za kogo się podajecie.
/Mam na pokładzie wzmacniacz sygnału,
/próbowałem przebić /promieniowanie korytarza
/i sądzę, że zdołam nawiązać /kontakt wizualny.
Nie zgłaszam sprzeciwu.
Czy wtedy nam pan pomoże?
/Niczego nie obiecuję, /wszystko w swoim czasie.
/Niech pani ludzie się /ze mną skontaktują.
/Dobranoc.
Możemy nawiązać kontakt wizualny.
Nie było kłopotów z konfiguracją,
problemów nastręczyło przesunięcie fazowe promieniowania.
Torres dostroi się ręcznie.
Wpisałem częstotliwość.
Na ekran.
/Kapitan Janeway jak przypuszczam?
Dziękuję za utrzymanie łączności. To wiele znaczy dla mnie i mojej załogi.
/Nie spotkałem jeszcze okrętu tej klasy.
Jest nowy, ale nie tajny.
Dziwię się, że wywiad wam jeszcze nie doniósł.
/Przebywam w przestrzeni od roku /i nie otrzymuje świeżych danych.
/Nasi agenci dostarczyli zapewne władzom /szczegółowych informacji.
Nie wątpię. Czy skontaktował się pan z rządem odnośnie naszego przekazu?
/Tak, obiecali to rozważyć.
- Kiedy pana zdaniem udzielą odpowiedzi? /- Nie sposób tego przewidzieć.
/Odezwą się, kiedy podejmą decyzję.
Nie mamy zbyt wiele czasu.
Moi technicy przewidują, że sonda przestanie działać w ciągu 45 godzin.
/Jestem niskim rangą naukowcem, /nie do mnie należy ponaglanie senatu.
Przebywa pan w kosmosie od roku.
Ma pan rodzinę?
Zakładam, że nie podróżują z panem.
/Moja żona i córka są na Romulusie.
Córka. Ile ma lat?
/Siedem miesięcy.
- Jeszcze jej pan nie widział. /- Niestety.
/- Będzie miała 2 lata kiedy wrócę. - Musi pan bardzo tęsknić za rodziną.
/Kiedy przyjmowałem zadanie znałem cenę,
/nie zdawałem sobie tylko /sprawy z jej wysokości.
My wszyscy zostawiliśmy przyjaciół, rodziny i ukochanych.
Możliwe, że już nigdy ich nie zobaczymy.
Rozumiemy pana samotność.
Pan zapewne również rozumie nasze uczucia.
Bylibyśmy wdzięczni za pomoc w przesłaniu wiadomości.
/Nie gwarantuję sukcesu, /ale spróbuję nakłonić
/moich zwierzchników do podjęcia /pozytywnej decyzji.
/Niedługo się skontaktuję.
Załóżmy, że mu się uda. Każcie załodze przygotować wiadomości w ciągu godziny.
Z przyjemnością.
Kapitanie, musimy porozmawiać.
- Słucham, Torres. - Ale na osobności.
Nie chciałam o tym mówić przy wszystkich aby nie rozbudzać nadziei.
Spokojnie, o co chodzi.
W zakresie łącza wizualnego brakuje tylko kilku MHz
do spełnienia wymagań transportera.
Puścimy wiązkę po sygnale wideo i przeniesiemy
całą załogę do kwadrantu Alfa.
Trzeba rekonfigurować współczynnik transmisji materii.
Możemy stracić sygnał.
- Wykonam testy. - Do dzieła.
- Potrzebuję pomocy. - Udzielam pełnomocnictwa.
I nie martw się tajemnicą, i tak nie da się tego ukryć.
- Przeczytałam i proszę o jeszcze. - Już?
Anatomia jest wspaniała. Chciałabym kiedyś zobaczyć autopsje.
- Kości ucha środkowego? - Młoteczek, kowadełko i strzemiączko.
- Tkanka między kanałami słuchowymi? - Błona bębenkowa.
Pamięć eidetyczna. Cudowny dar. Muszę dokonać pani skanu neuronowego.
Jeśli uda się wrócić do Federacji,
chciałabym studiować w akademii medycznej.
Jeśli nadal będzie pani czynić takie postępy,
od razu nadadzą pani tytuł.
To pan nie słyszał? Możliwe, że wkrótce wrócimy.
Jak zwykle dowiaduję się wszystkiego na końcu.
Wszyscy o tym mówią. Istnieje możliwość przeniesienia nas do kwadrantu Alfa.
Pracują nad tym w maszynowni.
To ja się pożegnam, bo nie zabiorę się z wami.
Możemy zabrać pański program.
Jest zintegrowany z ambulatorium. Nie da się go przesłać.
Dziękuję za wszystko.
Mogę prosić o przysługę?
Jeśli wam się uda, proszę dopilnować, by mnie wyłączono.
Obiecuję.
Nasz inżynier zdoła połączyć nas wiązką transportera.
/Dopasowaliście swoje transmisje /do amplitudy naszego sygnału.
/Najwyraźniej nasi agenci /nie starają się.
/Nie znamy takiej technologii.
/To przełom w mechanice /podprzestrzennej.
Chcieliśmy przenieś na próbę cylinder testowy.
/- Co to za cylinder. - Standardowa matryca molekularna.
Symuluje składniki organiczne i nie organiczne. To jawna technologia.
/A tak, mamy podobne urządzenie. /Zezwalam.
- Mostek do transportera. - Tu Torres. Jesteśmy gotowi.
Namiar na współrzędne romulańskiego transportera.
W porządku.
Spróbujmy.
Cylinder się dematerializował.
Możecie go odzyskać?
Bufor nie nadąża za strumieniem materii.
Zwiększam moc ogniw fazowych.
Podciągnij do 37 MJ.
/Gratuluję.
/- Imponujące. - Dla pewności powtórzymy test.
Musimy się pospieszyć, zanim zmiażdży sondę.
/Rozumiem.
Ostatecznie przeniesiemy osobę, jednego z naszych za pozwoleniem.
/Mój rząd nie zgadza się /na wpuszczanie personelu Floty.
/Nie chciałbym, aby wykazały /to moje dzienniki.
Co więc pan sugeruje?
/Zgłaszam się na ochotnika,
/do teleportowania na wasz /statek i z powrotem.
Jeśli nie wpuści pan nas do siebie, jak inaczej wrócimy?
/Jeśli się uda, ściągnę wojskowy /transportowiec, pomieści waszą załogę.
Pozostańmy w kontakcie.
Kim i Torres dokonali ponad 20 testów.
Mimo kłopotów z przesunięciem fazowym wszystkie się powiodły.
- Oby udało się z Romulaninem. - Chcę mu towarzyszyć przez cały pobyt.
- Zgoda. - Mamy namiar, czekamy na rozkaz.
Spróbujmy. Energia.
- W czym problem? - Przesunięcie fazowe promieniowania.
Wyrównuję ręcznie.
Witamy w kwadrancie Delta, kapitanie.
Mój pierwszy oficer, komandor Chakotay.
Porucznik Tuvok, szef ochrony.
Główny inżynier Torres i oficer operacyjny Kim.
Gratuluję załogi, to prawdziwy przełom.
Przez chwilę myślałam, że się nie uda. Wystąpiło dziwne przesunięcie fazowe.
Omal pana nie straciliśmy.
Panie Tuvok, proszę rozpocząć ewakuację.
Radzę się wstrzymać.
Obawiam się, że znalazłem przyczynę niezwykłego przesunięcia fazowego.
Kapitanie, który mamy rok?
Jeśli można?
Według waszego kalendarza 2351.
- Mamy teraz 2371. - Nasz gość pochodzi z innego czasu.
Wykrywam ślady przemieszczenia temporalnego.
Korytarz stanowi szczelinę nie tylko w przestrzeni, ale i w czasie.
Przesunięcie fazowe oznacza przesunięcie w czasie.
Przenieśliśmy go 20 lat w jego przyszłość.
Sprawdzałam to kilka razy.
Przenosząc się przez ten korytarz wylądujemy 20 lat w przeszłości.
Zróbmy to. To lepsze niż następne 70 lat w podróży.
Wrócimy do czasów, kiedy mieliśmy po 2 lata.
Wszyscy jesteśmy rozczarowani. A tak niewiele brakowało.
Niestety nie możemy wrócić.
Konsekwencje zakłócenia linii czasowej byłyby niewyobrażalne.
Musimy pana odesłać samego.
I prosić, by nie ujawniał pan tego, co się działo.
Nie zrobię niczego, co mogłoby zakłócić przyszłość
i zaszkodzić Imperium Romulańskiemu.
Ale za 20 lat uczulę Flotę, by nie posyłała was z tą misją.
To też niemożliwe.
Odcisnęliśmy piętno na tym kwadrancie. Wielu mogłoby ucierpieć.
Pozostaje pierwotna prośba.
Czy prześle pan nasze wiadomości do Gwiezdnej Floty za 20 lat?
Naturalnie, nadam je w odpowiednim czasie.
Jeśli wrócicie za mojego, życia będę pewnie stary.
Ale z przyjemnością was zobaczę.
Nazywam się Telek R'Mor, z Romulańskiej Akademii Astrofizycznej.
Obiecuję, że się odezwiemy,
ponieważ wrócimy.
To nasze wiadomości.
- Życzę powodzenia. - Dziękuję.
Sygnał trafił do bufora. Przesyłam go do emitera.
- Znowu to przemieszczenie. - Kompensuję.
Transport zakończony.
Udało mu się.
Przekaże załodze, ucieszą się wiedząc, że ich wiadomości dotrą do rodzin.
Kapitanie, nie chciałem mówić o tym w obecności gościa.
Ale wyszukałem Telek R'Mora w bazie danych.
Niestety zginął w 2367.
Cztery lata temu.
Zanim zdążył przesłać nasze pozdrowienia.
Może zostawił testament, albo przekazał zapis władzom.
Możliwe, jednak tego się nie dowiemy.
Ruszajmy, przed nami daleka droga.
Spróbowałem nowego ćwiczenia i pewnie przesadziłem.
Jeśli jednak przestanę się ruszać, to zwariuję.
Poruczniku, to ja jestem lekarzem.
Jeśli chce mi pan coś powiedzieć, proszę mówić do mnie.
- Bo widzi pan, muszę ćwiczyć. - Nie zabraniam.
Zalecam jedynie rozsądek.
Jeśli jeszcze raz zobaczę podobną kontuzję,
zgłoszę to pańskiemu przełożonemu.
Już w porządku. Może pan odejść.
Drugi raz pana nie zignoruje.
Kapitan dała mi do zrozumienia,
że muszę być kimś więcej niż substytutem lekarza.
Muszę o sobie myśleć jak o członku załogi.
To prawda.
Przygotowałem listę przydatnych rzeczy w ambulatorium.
Może pani ją przekazać kapitan?
Z przyjemnością.
I jeszcze jedno. To prośba osobista.
Chciałbym dostać imię.
Tłumaczenie: TV 4
Opracowanie: KLoSS