/- Co pan widzi, panie Paris? /- Zabłocone buty.
- Psa. /- Dobrze.
Właśnie to powinien pan widzieć.
To niemożliwe.
Czuje się pan nieswojo widząc się oczami innego.
- Tolen. - Teraz rozumiem.
- Lepiej już pójdę. - Nie Tom. On nie ma prawa.
Nie mam prawa? To mój dom. Przychodzisz tu, kradniesz mi żonę.
To nie tak. Wszystko wyglądało inaczej.
Koniec procesu. Nie ma sensu zaprzeczać.
Wiem, że byłeś w więzieniu.
- To nie ma nic do rzeczy. - Zobaczymy co powie na to twoja kapitan.
Kiedy skończę z tobą, nigdy więcej nie włożysz tego munduru.
Nie pozwolę ci na to.
Nie zrobiłem tego.
Rejestr wykaże, iż wyrok wykonano.
Do końca życia, co 14 godzin, Tomas Paris,
będzie przeżywał ostatnie chwile swojej ofiary.
Niech los się nad panem zmiłuje.
"PAMIĘĆ"
W przypadku tak wysokiego poziomu hydroksyproliny zażądałby pan skanu trzustki.
Dokładnie.
Powtórzmy kości.
Wpisuj odpowiedzi, których jesteś pewna.
Zastanawiał się pan nad imieniem?
- Poprosiłem o to kapitan. - Nie może pan sam wybrać?
Mam wybrać sam? Ja?
Hologramy się programuje. Same nie wybierają.
- Dlaczego? - Nie jesteśmy zdolni do wyboru.
Metody leczenia pan wybiera.
Mój program zawiera ich ponad 5 milionów.
Programy adaptacyjne, wielodzielcze.
To tylko programy w programach.
- Nie ma tu miejsca na samodzielne decyzje. - Nie widzę różnicy.
Ja podejmuję decyzje na podstawie informacji zawartych w mózgu.
Czym to się różni od pańskiego dostępu do oprogramowania?
- Ujmując to w ten sposób. - Czy te programy zawierają jakieś imiona?
Lekarzy Floty, ich pacjentów.
Lekarzy z historii i literatury.
- Proszę któreś wybrać. - Tak po prostu?
Może któryś jest dla pana wzorem.
Doktor Galen, doktor Salk.
- Dobre. - Doktor Spock.
Widzi się pan z którymś z tych imion?
- Nie. - Proszę się zastanowić.
W końcu to wybór na całe życie.
Nigdy nie brałem pod uwagę życia w swoim przypadku.
/Janeway do ambulatorium. /Uruchomić Awaryjny Holoprogram Medyczny.
Jestem włączony. /Co mogę dla pani zrobić?
Zbliża się wahadłowiec z rannym człowiekiem.
/- Szczegóły? - To chorąży Kim, albo porucznik Paris.
- Nie możemy ich wywołać. - Wykryłem uszkodzenia podsystemów.
Na pokładzie jest tylko jeden osobnik?
Potwierdzam.
Transport do ambulatorium. Pójdę tam. Panie Tuvok.
- Kazali mi lecieć bez niego. - Jest odwodniony.
Nie spałem.
- Roztwór neodekstraminy? - Poproszę.
Co się stało z Parisem?
Kazali mi lecieć bez niego.
Powiedzieli, że popełnił morderstwo.
Wie pan, kto był ofiarą?
Fizyk z którym pracowaliśmy. Tolen Ren.
/Baneański minister poznał /nas na samym początku.
Z drugiego końca galaktyki.
70 000 lat świetlnych.
Daleka droga z uszkodzonym kolimatorem.
Profesor Ren na pewno wam pomoże.
Opracował już 4 generacje zestawów nawigacyjnych do naszych okrętów.
Musimy wyprzedzać sąsiadów Numiri.
Przywieźliście specyfikacje swojego okrętu?
- Są tutaj. - Doskonale.
Przejrzymy je u mnie wieczorem.
Żona z radością powita gości z kolacją.
/Nie było powodu do odmowy, ale gdybyśmy /nie poszli nic by się nie wydarzyło.
Przestań hałasować Neeka. To przyjaciele.
Tak lepiej. Grzeczna psinka.
Najdroższa, jesteś gotowa? Mamy gości.
Powinienem był zadzwonić.
Jest cudowna, toleruje mój brak manier.
- Znów mi to zrobiłeś. - Tak, przepraszam.
To chorąży Kim i porucznik Paris.
Przybyli z drugiego końca galaktyki.
Miło mi panią poznać.
- Mogłeś zadzwonić. - Masz racje.
Starczy dla wszystkich, czy pójdziemy do restauracji?
Nie trzeba. Zostało trochę z wczoraj.
Cudownie. Panowie, rozgośćcie się, a ja założę kapcie.
Lidell się wami zaopiekuje.
Drinka?
Tak.
Obsłużcie się.
- Na co tak patrzysz? - Na pewno nie na to, co ty.
A ty czego?
Gdyby było zepsute, Neeka by nie zjadł.
To nic egzotycznego, jesteśmy prostymi ludźmi.
- To miło, że nas pan poczęstował. - Cieszymy się z gości.
Lidell wolałaby pewnie przyjmować ich częściej.
Jest bardziej towarzyska niż ja.
Obawiam się, że się nudzi czasami.
Praca tak bardzo mnie pochłania.
A my przywozimy jeszcze więcej, odbierając pani męża.
Wasza obecność niczego nie zmienia.
- Tolen i tak by pracował. - Niestety ma rację.
W końcu toczymy wojny.
A przy okazji, jak ominęliście patrole Numiri?
Porucznik Paris jest naszym najlepszym pilotem.
Kapitan Janeway postanowiła nie wprowadzać okrętu na orbity.
Nie chciała się mieszać w nowy konflikt.
Przylecieliśmy wahadłowcem unikając wykrycia.
Ukryłem się za księżycem i przeskoczyłem do waszego posterunku.
Zanim ich czujniki nas wykryły, byliśmy już poza zasięgiem.
Doskonale.
Już skończyłaś?
Mięso nie smakuje tak jak powinno.
Czeka nas dużo pracy.
Zacznijmy.
/Przeszliśmy do sąsiedniego pokoju, /by ustalić specyfikacje wiązki nawigacyjnej.
Przepisywanie algorytmów.
Tom się znudził.
Wyszedł na chwilę.
Podejrzewam, że do pani Ren.
Następnego dnia się spotkali.
Wieczorem profesor Ren zginął.
Rozmawiał pan z Parisem, po jego zatrzymaniu?
Nie pozwolili mi.
Przesłuchiwali mnie przez dwa dni.
Zadawali dużo pytań o Numiri.
Myśleli, że jesteśmy ich agentami.
Profesor Ren opracował dla Banean technologię okrętów wojennych.
Jest wyczerpany. Możemy z tym poczekać?
Odszukamy pana Parisa.
Janeway do Chakotay'a. Kurs na planetę Banean.
Wejść.
Wzywała mnie pani?
Porucznik Paris wpadł w tarapaty.
Zatrzymamy się na orbicie i spróbujemy rozwikłać zagadkę.
Należy się spodziewać patroli Numiri.
Zawsze próbują zastraszyć podróżników.
Wahadłowiec to za mało.
- Dokonamy demonstracji siły. - Rozumiem.
Jak z pańskich doświadczeń wygląda zastraszanie w wykonaniu Numiri?
Szczerze mówiąc zawsze uciekałem zanim zaczynali.
Jednak z zaufanych źródeł wiem,
że posiadają broń energetyczną porównywalną z waszą.
Znaczy z naszą.
A regeneracyjne osłony dają im pewną przewagę.
Proszę mi opowiedzieć o tym ludzie.
Są agresywni, drobiazgowi, logiczni, emocjonalni, cokolwiek?
Numiri i Banean bardzo się różnią, mimo iż niegdyś żyli na jednej planecie.
Dlatego właśnie poleciłem kontakt z Banean.
Numiri to bardzo zamknięte społeczeństwo.
/Kapitan na mostek.
Przeskanowaliśmy okręt Numiri.
Są w gotowości bojowej.
Unieść osłony. Na ekran.
- Panie Neelix? - Standardowy patrolowiec.
- Ciekawe. - Dlaczego?
Spodziewałem się czegoś więcej.
Miejmy nadzieję, że to dobry znak.
Wywołać ich.
Odpowiadają.
Otworzyć kanał.
Jestem Kathryn Janeway.
- Kapitan okrętu federacji Voyager. /- Czego szukacie w tym układzie?
Na planecie Banean zatrzymano członka mojej załogi.
Zamierzam zbadać sprawę.
/Niech to będzie ostrzeżenie, /wkraczacie w strefę wojny na własne ryzyko.
Zrozumiałam.
/Próby pomocy Banean uznamy /za wypowiedzenie wojny Numiri.
Daję słowo, iż zachowamy neutralność.
Interesuje nas jedynie nasz człowiek.
/Proszę.
/Będziemy was obserwować.
Interesujące.
Jak na Numiri ta rozmowa była wyjątkowo przyjacielska.
Utrzymać stan pogotowia.
Skanery dalekiego zasięgu mają szukać patroli.
Zająć orbitę.
Żałuję, że spotykamy się w takich okolicznościach.
To mój szef ochrony, porucznik Tuvok.
Co to za okoliczności?
Wiemy tylko, że naszego człowieka oskarżono o morderstwo.
Niestety nie tylko.
Został ukarany zgodnie z naszym prawem.
W jaki sposób?
Sprawca ma przeżywać zbrodnię oczami ofiary.
- Jak to osiągacie? - Nasz doktor opisze procedurę.
Potrafimy izolować engramy pamięci w mózgu.
Pobieramy te z ostatnich chwil życia.
Po wykorzystaniu ich w sądzie, przeszczepiamy je do mózgu sprawcy.
Wykorzystujecie wspomnienia jako dowód?
Sztuczna forma życia przechowuje engramy do zakończenia zeznań.
W tym przypadku ukazały pana Parisa w niezręcznej sytuacji z panią Ren.
Następnie oczy Rena zarejestrowały, jak Paris go zabijał.
Dowody jego winy są niezaprzeczalne.
- Dobrze się czujesz? - Bywało lepiej.
- Możemy porozmawiać na osobności? - Naturalnie.
Kolonia karna w Nowej Zelandii była o niebo lepsza.
Czy zamordował pan profesora Rena?
- Nie. - Ale oczy ofiary pokazały...
Nie musi mi pani mówić, co widziały.
Też tego nie rozumiem, ale nie zabiłem go.
Czy nawiązał pan stosunki z jego żoną?
Ich małżeństwo było skończone.
Powiedziała mu o tym w dniu jego śmierci.
To nie jest odpowiedź.
Nic między nami nie zaszło.
Prawie nic.
To ważne, byś powiedział nam wszystko.
Harry mówił, że poszedłeś do pani Ren kiedy oni pracowali.
Nudziłem się.
Wie pani jak to jest, kiedy spotka się dwóch naukowców.
/Rozejrzałem się po mieszkaniu /i zobaczyłem ją w atrium.
/Jej wzrok błądził miliony kilometrów dalej, /wśród gwiazd z których przyleciałem.
Palenie to szkodliwy nawyk.
Nasza rasa rzuciła je dawno temu, kiedy zrozumieliśmy, że to zabija.
Zapewne przewyższacie nas w rozwoju.
Nie to miałem na myśli.
Może zabijam się powoli, ponieważ boję się zrobić to szybko.
Dlaczego pani tak mówi?
Proszę się w to nie mieszać.
Pożałuje pan.
Nudziłem się, więc pomyślałem, że porozmawiamy.
- Proszę mnie spytać. - O co?
Nosi się pan z tym od początku.
Jak wszyscy.
Dlaczego wyszłam za mężczyznę, który mógłby być moim ojcem.
Skłamałbym mówiąc, że się nie zastanawiałem.
Był dla mnie dobry.
W przeciwieństwie do wielu innych.
Porządny powód.
To dobry mężczyzna. Nie chcę go zranić.
Myślę...
że to czyni z pani dobrą kobietę.
Poczciwość bywa bardzo nudna.
Co się dzieje?
Wszedł w kolejny cykl.
Czy to normalne?
Zintegrowanie baneańskich engramów z obcą neurologią nie było proste.
Wcześniej nie tracił przytomności.
Chciałabym go zabrać do naszego laboratorium.
Nie mogę na to pozwolić.
Powinniśmy to rozważyć.
Lepiej nie ryzykować niewydolności synaptycznej.
Ich lekarze ustabilizują jego organizm.
Zgoda, ale nie wolno wam opuszczać orbity.
Nie uczynimy tego dopóki nie dowiedziemy jego niewinności.
Zwiad do Voyagera. Troje do transportu.
Nie zetknąłem się z medycyną na takim poziomie.
Martwi mnie tylko zwiększający się zasięg szkód.
Kara może więc doprowadzić do uszkodzenia mózgu.
Nie wiem, kiedy nastąpią nieodwracalne zmiany.
- Poproszę o kopię analizy. - Jest dość skomplikowana.
Dla laika będzie niezrozumiała.
Mimo to pragnę ją przestudiować.
- To może stanowić powód do apelacji. - Być może.
Wcześniej jednak karą za morderstwo na Banean był śmiertelny zastrzyk.
Możliwe, że uznają to za jedyną alternatywę.
- Odzyska przytomność? - Tak sądzę.
Ale każdy cykl oznacza dla mózgu silny cios.
Kiedy się obudzi, przeprowadzimy test przy pomocy wykrywacza.
Sądzi pan, że Tom będzie kłamał?
W dochodzeniu nie mogę zignorować żadnej możliwości.
Pan Paris utrzymuje, że jest niewinny.
Jednak ofiara zidentyfikowała go zza grobu.
Na procesie żona również zeznawała przeciwko niemu.
Ktoś kłamie.
Test wykaże, czy to pan Paris.
Wszystko przygotuję.
Tymczasem chciałbym wrócić na powierzchnię.
Co pan zamierza?
Obejrzeć miejsce zbrodni i pomówić z panią Ren.
Pani Ren?
Porucznik Tuvok z Voyagera. Mogę zadać kilka pytań?
Jest pan przyjacielem Toma?
Jestem szefem ochrony i prowadzę śledztwo w sprawie morderstwa.
Przestań. Nie lubi obcych.
Z pani zeznań wynika, że zabójstwo miało miejsce tutaj.
W tym miejscu.
Musiałam zamówić firmę, żeby pozbyć się plam krwi.
Pozostaje pani w domu, w którym dopuszczono się zbrodni.
Mieszkam tu od ponad 10 lat.
- Tak trudno panu w to uwierzyć? - Jestem Wolkanem.
Nasza rasa wyzbyła się emocji.
Rzadko znajdujemy sobie podobnych.
Wydaję się panu pozbawiona emocji?
Tom Paris by się z tym nie zgodził.
- Napije się pan? - Nie, dziękuję.
A ja mogę?
Zeznała pani, że posprzeczaliście się z mężem w dniu jego śmierci.
Nie wspominałam o kłótni.
Przeżywał pan kiedyś związek małżeński?
- Jest pan żonaty? - Od 67 lat.
Zapewne jest wspaniałą, pozbawioną emocji kobietą.
Oby nie musiał pan tego przeżywać, ale zakończenie związku przebiega w ciszy.
Spory zanikają, aż nie ma już o czym mówić.
Wolno spytać, dlaczego akurat teraz,
postanowiła pani zakończyć związek z profesorem?
Pociągał mnie inny.
Nie chciałam zdradzać męża.
A tym innym okazał się porucznik Paris.
W ciągu kilku dni miał opuścić planetę.
Jednak pani porzuciła dla niego 10 lat małżeństwa.
Poznanie Toma mnie zmobilizowało.
Od dawna czułam, że pora zacząć od nowa.
Kiedy spotkała pani porucznika w dniu morderstwa?
Po rozmowie z mężem poszłam do instytutu.
Wiedziałam, że mnie pragnie.
Skąd?
Kobieta to wyczuwa.
/Zostawił swojego przyjaciela /i odprowadził mnie do domu.
/Po drodze zaskoczył nas deszcz.
- Jestem cała mokra. - W butach mi chlupocze.
Pomogę ci.
- Nie powinniśmy. - Bez obawy. On wie, że to już koniec.
Wciąż jesteś mężatką.
Nie byłam nią od lat.
Jestem dla niego towarzyszką.
Nie potraktował mnie jak kobiety od chyba zaćmienia, 4 lata temu.
Strasznie go to podnieciło. Nie wiem dlaczego.
Nie spieszmy się z tym.
Za kilka dni odlecisz. To nasza jedyna szansa.
Przyrządzę ci coś rozgrzewającego.
Uwielbiam korzenną herbatę Marob w deszczowe popołudnia.
Zrobiłam herbatę. Trochę rozmawialiśmy.
Oglądaliśmy burzę w atrium.
A resztę już pan zna.
Opuszczała pani pokój podczas bójki męża z porucznikiem.
Widziałam jak Tom zamordował mojego męża.
Próbowałam go powstrzymać.
/- Voyager do Tuvoka. - Słucham.
/Pan Paris odzyskał przytomność. /Myślałem, że chciałby pan wiedzieć.
Dziękuję. Niedługo wrócę. Bez odbioru.
Dziękuję za pomoc.
Poruczniku, kiedy spotka się pan z Tomem, proszę mu przekazać, że mu wybaczam.
Mówiła prawdę.
Ale nie pamiętam przejścia do atrium ani niczego później.
A co pamięta pan ostatnio?
Siedzieliśmy, piliśmy herbatę i rozmawialiśmy o zaćmieniu.
Musiałem zasnąć. Obudziłem się w celi.
Mówi prawdę.
Czy znaleziono ślady środków nasennych, kiedy tu przybył?
Władze Banean nie natrafiły na nie we krwi.
Chociaż do czasu kiedy się tu zjawił uległyby rozpadowi.
/Chakotay do Tuvoka. Proszę na mostek. /Atakuje nas patrol Numiri.
Już idę.
Manewr uchyleniowy beta 1-4-0. Atak dualny.
- Wprowadzam. - Namierzają nas promieniem trakcyjnym.
Standardowa taktyka Numiri przed abordażem.
Teraz pani wie, że mówiłem prawdę.
Chociaż wolałbym się mylić.
Skąd ten niesprowokowany atak. Czego oni chcą?
Nigdy nie potrzebowali wymówki.
- Osłony 90 procent. - Manewr ofensywny kappa 0-1-0.
Jeśli wolno, w Maquis korzystaliśmy w takich sytuacjach z pewnej sztuczki.
Proszę bardzo.
B'Elanna, pamiętasz Teluridian 4 i te dwa promy floty.
Rozumiem. Otwieram fazowe emitery grzbietowe.
Torres do maszynowni.
Pchnijcie opary LN2 przez emitery grzbietowe.
Niech to wygląda na poważne kłopoty.
Wyłączyć silniki.
Tuvok, wycelować fazery w ich deflektory nawigacyjne.
Potwierdzam. Jednostki Numiri się zbliżają.
4000 kilometrów.
Nie chcę umniejszać geniuszu Maquis, ale to stara sztuczka.
Przeciwko promom floty podziałała.
- Dobrze, że nimi nie dowodziłam. - 2000 kilometrów.
Poza tym w Kwadrancie Delta, każda sztuczka jest tutaj nowa.
- 1500 kilometrów. - Wypuszczają wiązki trakcyjne.
To nasz znak.
Fazery, ognia. Ciąg impulsowy.
Jednostki Numiri unieruchomione.
Tej sztuczki już pan nie powtórzy po powrocie.
- Znam ich więcej. - Odwołać alarm czerwony. Wysoka orbita.
Może być pani pewna, że zjawi się tu więcej Numiri.
Panie Tuvok, jak postępy w dochodzeniu?
Na podstawie testu wierzę, że porucznik jest przekonany do swojej wersji.
Nie mogę jednak przedstawić dowodów na jego korzyść.
Biorąc pod uwagę ograniczenie czasowe,
jedynym rozwiązaniem będzie mój osobisty udział w scenie zbrodni.
Dokonam połączenia jaźni z porucznikiem Parisem.
Że jak? Zlanie czego?
Może mi pan nie wierzyć, ale wiem o połączeniu jaźni więcej niż pan.
Znam opinię wszystkich wolkańskich lekarzy.
Mimo to nie potrafię przewidzieć skutków.
Cykle powodują uszkodzenia ludzkiego mózgu. Kto wie co zrobią z wolkańskim.
Przejrzałem raport i sądzę, że ryzyko jest do przyjęcia.
Tylko oczami zamordowanego zdołam poznać odpowiedzi.
To nasza jedyna szansa na udowodnienie niewinności porucznika.
- Teraz rozumiem. - Lepiej już pójdę.
Nie musisz, on nie ma prawa.
Nie mam praw? To mój dom. Przychodzisz tu, kradniesz mi żonę.
To nie było tak.
Zobaczymy, co powie na to twoja kapitan.
Kiedy skończę z tobą, nigdy więcej nie włożysz tego munduru.
Nie pozwolę ci na to.
Cykl dobiegł końca.
Żadnych uszkodzeń, które mógłbym wykryć.
- Muszę się skonsultować z chorążym Kimem. - Dlaczego?
Miał dostęp do wyników badań profesora.
To wyjaśni dlaczego porucznik nie miał z tym nic wspólnego,
jak również dlaczego Numiri zaatakowali.
Jego stan się pogarsza.
Pozostawienie implantu spowoduje poważne uszkodzenia mózgu.
/Nie jesteśmy barbarzyńcami.
/To miała być kara, nie tortura.
/Musimy usunąć implant.
/Nie ma precedensu. /Zaraz wyślemy petycję do sądu.
/Nie gwarantuję, /że wyrok alternatywny wam się spodoba.
Wciąż próbujemy udowodnić jego niewinność.
/Kiedy oddacie go /w nasze ręce?
Z powodu jego osłabienia obawiamy się,
że wiązka transportera może stworzyć komplikacje.
Wyślemy go wahadłowcem.
Opuści pokład za godzinę.
/Poczynię przygotowania.
To twoja wina.
Jesteś sumieniem, którego nigdy nie miałem.
Powinieneś mnie pilnować.
Ostrzegałem cię.
Zabawne, ona też.
Ja trzymałbym się od niej z daleka.
Kiedyś to czeka i ciebie.
Spotkasz kobietę i zrozumiesz jej ból.
- Niestety nic na to nie poradzisz. - Nadlatują.
Patrolowiec Numiri. Kierunek 0-6-7 na 2-4.
Alarm czerwony. Na ekran.
Zasięg 100 000 kilometrów.
Zmieniają kurs.
Prosto na wahadłowiec. Tak jak pan przewidział.
Pochwycili nas promieniem trakcyjnym.
- Nie stawiajcie oporu. /- Zrozumiałem.
/Tuvok, wprawdzie klamka już zapadła, /ale jesteś pewien logiki ich postępowania.
Jeśli się mylę, to wkrótce się przekonamy.
Od razu lepiej się czuję.
Wchodzą na pokład.
To ten.
Mówi kapitan Janeway z okrętu Federacji Voyager.
Zagarnęliście nasz wahadłowiec.
/Ostrzegałem, że wkraczacie /w strefę wojny na własne ryzyko.
Potraktowaliśmy je poważnie przedsiębiorąc środki ostrożności.
Spoglądając na konsolę przekonacie się,
że wahadłowiec przewozi 40 ton ładunków wybuchowych.
Wystarczy by zniszczyć wasz okręt.
Detonuję je w ciągu 30 sekund, o ile nie zwolnicie naszego pojazdu.
Koniec przekazu.
Wahadłowiec został zwolniony. Numiri się wycofują.
Przechwycić i zająć niską orbitę.
Odwołać alarm czerwony.
Panie Paris, za ile kolejny cykl?
- Za siedem godzin. - Wystarczy na wyjaśnienie zagadki.
Tuvok, teraz to pańskie przedstawienie.
Za pozwoleniem, chciałbym zaprosić zainteresowane
strony na miejsce zbrodni za dwie godziny.
Ministra zaproszę osobiście.
To nie porucznika widział profesor w chwili morderstwa.
Proces wykazał to wyraźnie.
Wizerunek Parisa pojawił się w pamięci,
a to dlatego, że ktoś zmienił engramy w mózgu profesora.
To niemożliwe.
Nie istnieje technologia całkowicie odporna na manipulacje.
Zapomina pan, że widziałam jak to zrobił.
Wprost przeciwnie. Pamiętam pani zeznania.
Teraz jednak wiem, że są fałszywe.
Co było w tej herbacie?
To spekulacje, czy ma pan dowód?
Panie Paris, proszę stanąć obok pani Ren.
- Po co? - Proszę.
Mężczyzna, którego widział profesor był wzrostu jego żony.
Porucznik jest jednak o kilka centymetrów wyższy.
Skąd pan wie, co widział mój mąż?
Wolkanie potrafią nawiązywać telepatyczną więź z innym umysłem.
Przyjrzałem się wspomnieniom pani męża w trakcie cyklu porucznika.
Obserwowałem jak zabójca przebił profesora nożem,
pomiędzy 8 a 9 żebrem, w miejscu gdzie Baneanie mają serce.
Zabójca musiał znać anatomię Banean, w przeciwieństwie do porucznika.
Mamy wierzyć na słowo?
Istnieją dodatkowe dowody.
Wiemy teraz, że profesor zginął z ręki agenta Numiri.
Poruczniku, zauważył pan strumień symboli i cyfr nałożony na obraz?
Symbole... Chyba tak.
Nie wiedziałem co znaczą. Myślałem, że są częścią procedury.
Nie znalazłem w poprzednich takich fenomenów.
Potwierdziłem teraz, iż symbole były równaniami profesora z badań nad bronią.
Ktoś chciał je przekazać Numiri.
Ktoś wykorzystał jego mózg do przesłania wrogowi tajnych danych?
Był idealnym kurierem.
Numiri wiedzieli, że zdoła opuścić planetę bez podejrzeń.
Próbowali 2 razy przechwycić pana Parisa.
Zaatakowali Voyagera, a potem wahadłowiec.
Ktoś na powierzchni ich informował.
Wie pan kto?
Pan wiedział, że Paris będzie przewożony.
Ale to doktor zachęcił pana do zwolnienia więźnia.
On również dokonał operacji.
Nie wiem, kto jeszcze mógłby wykonać taki plan.
- Nie zamierzam tego słuchać. - Nalegam doktorze.
Może pani wstać.
To co, że jesteśmy tego samego wzrostu? To niczego nie dowodzi.
Nie widziałem tej kobiety do chwili śmierci jej męża.
Nigdy wcześniej nie byłem w tym domu.
Zapomina pan o drugim świadku tamtych wydarzeń.
Proszę ją przywołać.
Jak widać nie jest pan jej obcy.
Okłamał mnie, Tom.
Nikt miał nie ucierpieć.
Wiesz, że nie byłabym zdolna skrzywdzić ciebie.
Byłabyś.
- Tuvok. - Panie Paris.
Niektórzy twierdzą, że ryzykował pan moją przyszłością wprowadzając na świadka psa.
Wydawało się to konieczne, w celu dowiedzenia prawdy.
Dziękuję, jestem pańskim dłużnikiem.
Przeprowadziłem uczciwe dochodzenie.
Gdyby był pan winny, również domagałbym się sprawiedliwości.
Nie jest pan moim dłużnikiem.
Dlaczego zawsze jada pan sam?
Wolę czytać niż wdawać się w, jak wy to ludzie nazywacie,
- grzecznościowe pogawędki. - Blisko.
W ten sposób nie zyska pan przyjaciół.
Być może.
Czy się panu to podoba czy nie, dziś jednego pan zdobył.
Tłumaczenie: TV4
Opracował: GMaślan
Dopasowanie do DVDRip: Cholek
Zapraszamy na stronę: http://napisy.gwflota.com