/Dziennik kapitański. /Data gwiezdna 48623.5.
/Nauka Federacji /zna 246 pierwiastków.
/Wierzymy jednak, że odkryliśmy /właśnie 247 pierwiastek,
/wewnątrz pierścienia wokół /pewnej planety klasy D.
Ten pierwiastek ma niezwykle dużą masę atomową, ponad 550.
Odczyty są bez zmian. Wygląda, że pierwiastek jest stabilny.
Stabilny pierwiastek o takiej masie w naturalnym środowisku to nowość.
Czy możecie sobie wyobrazić zastosowanie?
Obudowa sondy słonecznej badającej jądro, ultra cienkie osłony reaktora.
Możemy spróbować go wydobyć.
Proszę znaleźć największą koncentrację tego pierwiastka.
Najwięcej jest go na asteroidach z których składa się pierścień.
Spróbuję pobrać próbkę.
Może lepiej będzie zbadać ten pierwiastek w naturalnym otoczeniu.
Wiele z tych asteroidów ma atmosferę odpowiadającą planecie klasy M.
Dobry pomysł. Komandorze, niech pan rusza.
- Panie Kim, idzie pan z nami? - Nie opuścił bym tego.
Największa koncentracja jest ok. 30 metrów na wprost.
Gdzieś tutaj powinna być duża jaskinia. Odczyty wskazują.. Co to jest?
To jest organiczne. Pozostałość biopolimerowa.
Chciałbym wiedzieć, co to jest.
Najwyższe odczyty są tutaj, ale ciągle nie mogę znaleźć źródła.
Humanoid klasy 5. Odczyty wskazują, że jest martwy.
"EMANACJE"
Kapitanie, mamy tutaj 18 humanoidów. 11 mężczyzn i 7 kobiet.
W różnym stanie rozkładu, niektóre są tutaj od lat.
/Kilka nie dłużej niż parę dni, /a jedno przybyło w ciągu ostatnich 12 godzin.
- Przybyło, skąd? /- Niestety nie wiem, kapitanie.
Wnioskując z pozycji ramion sądzę, że został tu po prostu pogrzebane.
- A co macie na temat pierwiastka? - Wydziela się z tych ciał.
Myślę, że może się wydzielać / w procesie rozkładu.
/Proponuję pozostawić te / ciała w spokoju, kapitanie.
Co pan o tym sądzi, panie Kim?
Z całym szacunkiem, kapitanie, ale jestem innego zdania.
To jest nasz pierwszy kontakt z tą rasą
i powinniśmy dowiedzieć się o nich jak najwięcej.
/To jest unikalna /sposobność antropologiczna.
/Rozumiem chęć poznania naukowego, ale wiara tej rasy nakazuje
zostawić ciała w odosobnieniu i należy to uszanować.
Obawiam się, że komandor Chakotay ma rację.
Ustawcie trikordery na skanowanie pasywne. Myślę, że to nie zakłuci ich spokoju.
Świętość tych ciał powinna być uszanowana.
Proponuję zastosować tylko oględziny wizualne.
Zgadzam się. Informujcie mnie. /Bez odbioru.
Dobra, z sensorów pozostają nam tylko oczy.
Patrzcie uważnie, chcę mieć dokładny raport po powrocie.
Dziękuję, że pozwolił mi pan przedstawić własne zdanie.
Na Aktaria 7, gdy pierwszy raz badałem grobowiec,
zabrałem kawałek skały na pamiątkę.
Okazało się jednak, że to nie była zwykła skała.
Co to było?
Aktarianie ułożyli ich tysiące, a każda oznaczała modlitwę.
Zbezcześciłem grób.
Zobaczyłam już chyba wszystko.
Czego dowiedziałaś się o tej kulturze?
Grzebią martwych na asteroidach. Bez trikordera więcej nie powiem.
Żadnych napisów, tylko nadzy martwi.
Patrzysz, ale nie widzisz. Nagość oznacza, że umarli nie potrzebują odzienia.
A brak przedmiotów, że nie zabierają dóbr materialnych w zaświaty.
Myśli pan, że wierzą w życie po śmieci?
Spójrzcie na ich ręce. Ta pozycja wyraża spokój.
Są owinięci w biopolimer, który znaleźliśmy w korytarzu.
Wszystko wskazuje na rytuał, a to oznacza wiarę w życie po śmieci.
Klingoni też w nie wierzą, choć nie mają rytuałów.
Pozbywają się ciał szybko i efektywnie.
Słuszna uwaga, chociaż wykopaliska na Kronosie...
Trikordery.
Formuje się dystorsja, podprzestrzenna wakuola.
Chikotay do Voyagera, transport awaryjny.
/Mamy problem z namiarem.
Stańcie blisko siebie, spróbuję złapać komunikatory.
- Mostek do transportera, macie ich? - Mamy zakłócenia, kompensuję.
Chyba ich mam.
Chakotay i Torres są na pokładzie z jednym z ciał. Brakuje Kima.
Przeskanować asteroidę.
Ani śladu, rozszerzam skan.
Nie ma go w okolicy asteroidy.
Seska, awaryjna procedura 21 alfa.
Niestety zniknął jego wzorzec.
/Podobnie jak wakuola.
/Szukam w rejestrach, ale wakuola chyba go wciągnęła.
To nie jest ciało z jaskini.
Mogło się wyłonić z wakuoli, która wciągnęła Kima.
Odbieram impulsy elektryczne z mózgu.
Zmarła kilka minut temu. Możemy ją reanimować.
Udzieli nam odpowiedzi.
Nie możemy ingerować w proces śmierci naturalnej.
Kim zniknął, tylko ona wyjaśni nam, co się dzieje.
Przenieś nas do ambulatorium.
Śmierć oznacza koniec życia, ale jednocześnie początek podróży.
Ptera przejdzie w kolejną emanację.
To jej święty obowiązek, a zarazem przywilej.
W chwili, kiedy wstępuje na nową drogę obiecujemy zachować jej pamięć...
Ona żyje. Wyłączcie cenotaph.
Proszę.
Tyle wspomnień.
Jesteśmy z ciebie dumni, to hojny dar.
Mój ostatni dla ciebie i dzieci.
Będziemy go chrzcili.
Będzie mi ciebie brakować.
Mnie was też.
Spotkamy się w następnej emanacji.
Pozdrów ojca.
Powiedz, że drzewa garili, które zasadził, kwitły przez 3 lata z rzędu.
Zrobię to.
Żegnaj.
Połóż się, nie wyrządzimy ci krzywdy.
Kto to jest?
Sądzimy, że przybył z następnej emanacji.
Następnej emanacji?
Wrócił?
- Skąd wrócił? - Thanatolog zaraz tu będzie.
Nie powinniśmy teraz o tym dyskutować.
Jak się tu znalazłeś?
Nie jestem pewien.
Obudziłem się w tej kapsule.
Badałem asteroidę, znaleźliśmy zwłoki, a potem pojawił się fenomen podprzestrzenny.
Widziałeś martwych?
Jestem doktor Neria, główny thanatolog tego ośrodka.
Chorąży Harry Kim z okrętu Federacji Voyager.
Z jakiej pochodzisz rasy?
Nazywamy siebie ludźmi.
Nasz planeta Ziemia krąży w odległej części galaktyki.
Mówi, że widział martwych na asteroidzie.
Gdzie ja właściwie jestem?
Co to znaczy, doktorze?
Odpocznij, nie ma powodu do obaw.
- Możemy porozmawiać, chorąży Harry. - Wystarczy Harry.
Jesteśmy Vhnori, to nasz ojczysty świat.
Badaliśmy asteroidy pierścienia waszej planety.
Naszego świata nie otaczają pierścienie.
Wakuola podprzestrzenna musiała mnie przenieść.
Macie mapy gwiazd? Chciałbym się przekonać, dokąd trafiłem.
Znajdujesz się w świecie żywych.
Przybyłeś z innego wymiaru.
Innego wymiaru?
Powróciłeś z następnej emanacji.
Z zaświatów.
- Jak udało się ją reanimować? - To łatwy proces.
Zabił ją guz na mózgu. Usunąłem go.
Replikowałem nową tkankę i ocuciłem ją przy pomocy standardowej procedury reanimacji.
Dlaczego owinięto ją w ten biopolimer?
- Jest produktem ubocznym jej własnej tkanki. - Proszę to wyjaśnić.
Tkanka rozkłada się na biopolimery wydalane przez epidermę.
To naturalny proces dekompozycji dla tej rasy.
Więc te biopolimery...
Były produktami rozkładu pozostałych ciał.
Można powiedzieć, że rozgarnialiście trupy.
- Można ją obudzić? - Naturalnie.
Kes, 2 cm netinaliny.
Zapewne czujesz się zagubiona.
Nazywam się Kathryn Janeway.
Ptera, gdzie mój brat?
Obawiam się, że go tu nie ma.
Powinien tu być, jak wszyscy.
Usunęliśmy guz z twojego mózgu i reanimowaliśmy cię.
To następna emanacja? Życie po życiu?
Nie.
Jesteś na pokładzie okrętu.
Niemożliwe, powinien tu być mój brat.
- Wyjaśnię ci to. - Nie, zostawcie mnie.
Tuż przed moim przybyciem była tu kobieta?
Ptera umierała z powodu guza na mózgu.
To znaczy, że jeszcze żyła?
Nie w momencie uruchomienia cenotaphu.
Jego zadaniem jest zakończeniu życia
w chwili pojawienia się przebicia przestrzennego.
Wtedy ciało przenosi się do następnej emanacji.
Przebicie?
Pokażę ci.
My to nazywamy wakuolą podprzestrzenną. Cenotaph je wytwarza?
To zjawisko naturalne. Ośrodek wybudowano tylko dlatego, że tu występuje.
Są ich tutaj tysiące.
Wybacz moją ciekawość...
ale jesteś pierwszy, który powrócił z zaświatów.
Mam sporo pytań. Twierdzisz, że widziałeś zwłoki?
Tak, 7 kobiet i 11 mężczyzn. Niektóre leżały od lat inne kilka dni.
Znaczy, kiedy umieramy trafiamy na asteroidę i rozkładamy się?
Na to wyglądało.
Wykonaliście bioskan? Zebraliście dane medyczne?
Lepiej, abym więcej nie mówił. Nazywamy to pierwszym kontaktem.
Zachowujemy ostrożność przy nowo poznanych kulturach.
Chciałbym przeprowadzić pełną bioanalizę.
Doktor Renora cię zaprowadzi.
Bioanalizę? Chcę wrócić na okręt. Może uda się wykorzystać wasze przebicie.
Nigdzie nie pójdziesz. Dzięki tobie uchylimy rąbka tajemnicy życia po śmierci.
Nie przepuszczę takiej okazji.
Dokonaliśmy analizy pierścieni. Wykryliśmy ponad 200 tys. ciał obcych.
Wakuola pojawia się co 2 godz. Zostawia zwłoki i znika.
Postarajmy się wysondować je czujnikami podprzestrzennymi. Może uda się znaleźć Kima.
/Ambulatorium do kapitana.
/Nasz gość odzyskał przytomność, /wygląda na spokojniejszą.
Już idę. Przejmuje pan mostek.
Więcej nie wiem, przykro mi.
Dziękuję, teraz wiem, co mogło się przytrafić Kimowi.
Mogę coś dla ciebie zrobić?
- Chciałabym poznać odpowiedzi. - W kwestii?
Co się dzieje z moimi ludźmi po śmierci?
Nie jesteśmy pewni.
Wakuole przenoszą ciała do pasa asteroid.
- A potem? - Nie bardzo rozumiem?
Mieliśmy się wznosić na wyższy poziom świadomości.
Zyskiwać zrozumienie wszechświata.
Poznawać odpowiedzi na wszelkie pytania.
Wiem, że to cię przeraża. Przeżyłaś szok.
Ale zrozum.
To, że nie znam odpowiedzi, nie oznacza, że one nie istnieją.
Mój brat.
Myślałam, że znów go zobaczę.
Chciałam mu opowiedzieć o jego dzieciach, znajomych.
Ale tu go nie ma.
Co mam teraz robić? Spędzę resztę życia w tym statku kosmicznym?
Postaram się dowiedzieć jak się tu dostałaś.
Powiadomię cię, jak tylko coś odkryję.
Może pójdziemy na spacer, przestaniesz o tym myśleć, zjesz coś.
- Jesteś głodna? - Prawdę mówiąc tak.
- Co to było? - Raport!
W pobliżu maszynowni formuje się dystorsja, jakby wakuola podprzestrzenna.
- B'Elanna, co się dzieje? - Czujniki wskazują naszą maszynownię.
O czym ty mówisz?
Chyba nie jestem jeszcze gotów.
- Nie rozumiem. - Ja też nie.
Ale się zastanawiam co naprawdę się z nami dzieje po śmierci.
Czy wejdę na wyższy poziom świadomości?
Co powiedział ten obcy?
Dzięki niemu przestałem to brać za pewnik.
Teraz nie jestem już taki chętny.
Nic o nim nie wiemy. Rozgłasza kłamstwa o następnej emanacji.
Nie możesz przez niego wyprzeć się wiary.
To bez sensu.
Nie wiem już co myśleć.
Boję się.
Wszystko będzie dobrze, pomyśl o ojcu.
Czeka na ciebie.
Do zobaczenia w czasie rytuału przejścia.
Nie wiem kim jesteś, ani skąd przybyłeś, ale trzymaj się z dala od mojego męża.
Przepraszam, nie chciałem.
Harry, wybacz mojej żonie, nie rozumie moich wątpliwości co do życia po życiu.
Po to tu jestem. Przygotowywałem się na śmierć.
Wybacz ciekawość, ale czego mogę się spodziewać w następnej emanacji.
Wszyscy mnie o to pytają. Nie wiem.
- Przybyłeś przecież z zaświatów. - Jedynie z innej rzeczywistości.
Może to inny wymiar, albo wasze zaświaty. Nie wiem.
Istnieją miliardy form życia, które żyją i umierają tak jak wy.
Widziałeś moich rodaków. Powiedziałeś, że byli martwi.
Tak, ale...
Może wasi thanatolodzy mają rację, widziałem tylko cielesne powłoki.
A wy faktycznie osiągacie wyższą świadomość.
Możliwe jednak, że nie ma żadnej świadomości,
i kiedy umieramy przestajemy istnieć.
Nie potrafię na to odpowiedzieć. Nie wiem co się z wami dzieje po śmierci.
Nie wiem nawet, co się dzieje z nami.
Nie macie thanatologów, którzy studiują śmierć?
Mamy lekarzy...
filozofów, teologów...
którzy debatują o tym, co się dzieje po śmierci.
Nikt jednak nie znalazł odpowiedzi.
Mój lud uważa, że śmierć to kolejny etap egzystencji.
Niektórzy nawet jej pragną. Kiedy czują się w tym życiu źle, przenoszą się do następnego.
Dlatego tu przyszedłeś? Nie jesteś zadowolony z życia?
Od czasu wypadku..
nie było mi łatwo,
ale to rodzina przekonała mnie do tego posunięcia.
Stanowię dla nich ciężar.
Opieka nade mną zajmuje dużo czasu, a ja nie mam jak się odpłacić.
Na zebraniu rodzinnym uzgodniono, że przeniosę się do następnej emanacji.
Wygładzasz na oburzonego.
Nie mogę oceniać waszej kultury, ale to dość zatrważające.
Rodzina uczyniła to z miłości.
Wszyscy się cieszyli.
Powiedzieli, że spotkamy się w następnej emanacji.
Jednak w duchu boję się umierać.
Po rozmowie z tobą ten strach się nasilił.
Na pokładzie tworzy się kolejna wakuola. Tuvok, proszę remodulować osłony.
Wakuola wciąż powstaje.
Zabierzcie zwłoki do kostnicy.
Dziwne.
Pojawiły się trzy ciała, a każde wydzieliło impuls energii neuronowej
który przeniknął poszycie i zniknął w pierścieniach.
Częstotliwość odpowiada promieniowaniu pola asteroid.
Wakuole osłabiają zaciski magnetyczne rdzenia.
Możemy stracić osłonę antymaterii.
Tworzą się w obrębie 20 metrów od rdzenia warp.
Pewnie je przyciąga.
Panie Paris, nowy kurs. Oddalmy się od tego /miejsca o pół roku świetlnego.
Paris do Janeway.
Wyszliśmy z warp o 0,6 roku świetlnego od pierścieni.
Wykryto nowe wakuole?
Nie, zaciski magnetyczne stabilne. Jesteśmy bezpieczni.
Spróbujcie wytworzyć osłonę przed wakuolami.
Czasem godzinami wpatruję się w gwiazdy.
Mówiono nam, że w następnej emanacji ujrzymy piękne widoki.
Kolory, światła.
I że zyskamy nowe spojrzenie i zrozumienie.
Co się stało z innymi?
Mój brat...
ojciec i reszta.
Każdego dnia ktoś umiera.
Czy wszyscy kończą jako martwe ciała?
Na moim świecie grzebiemy zmarłych pod ziemią,
wierząc, że ich comra przechodzi w zaświaty.
Comra?
Dusza, esencja życia. Może to samo dzieje się z wami?
Nie rozumiesz.
My nie wierzymy w duszę.
Kiedy umieramy, pojawiamy się potem w całości, z rękami i nogami.
Po to umieszczamy umierających w przebiciach.
Umożliwiają one podróż do następnej emanacji, gdzie łączymy się z rodzinami.
Ale to nieprawda.
Nie ma tu moich bliskich, zostałam sama.
Nie mogę tak żyć.
Proszę. Odeślijcie mnie do domu.
Tylko jedna osoba na pokładzie może ci dać odpowiedz.
Robimy co w naszej mocy, by odnaleźć twój dom.
Kiedy znajdziemy członka naszej załogi...
Przepraszam, może uda się odesłać Ptere do domu i jednocześnie odnaleźć Kima.
Gdybyśmy powtórzyli wypadek z transporterem.
Jeśli Harry'ego wciągnęła wakuola, możemy odtworzyć takie same warunki.
Odeślemy ją przez transponder podprzestrzenny.
Sygnał powinien przeniknąć barierę wymiarową i umożliwić namiar Kima.
Wrócę do domu?
Nie gwarantuję powodzenia.
Rozumiem ryzyko, ale raz już umarłam. Jestem na to gotowa.
Jeśli istnieje szansa, że wrócę do domu, skorzystam z niej.
Komandorze, przygotujcie transponder i pouczcie Pterę.
/Dziennik kapitański, /uzupełnienie.
/Wróciliśmy do układu pierścieni z zamiarem /odesłania Ptery do jej wymiaru.
/Porucznik Torres znalazła sposób /na osłonę rdzenia warp.
/Nie wiadomo jednak, /jak długo się utrzyma.
Zrozumiałaś instrukcje dla Kima?
Wakuola formuje się na pokładzie trzynastym.
Zobaczymy, czy pole tłumiące osłoni reaktor.
Występują drobne wahania, ale pole trzyma się.
Maszynownie do transportera. /Wakuola na pokładzie trzynastym.
/Zaciski magnetyczne w normie.
Namierzam wakuolę.
Powodzenia.
Mam namiar. Energia.
Dopasowuję wzorzec do dystorsji.
Wakuola się zamyka, nie mogę przesłać jej wzorca.
- Przerwać procedurę. - Tracę ją.
Prześlij energię do bufora.
Mam.
- Nie żyje. - Aktywność mózgu? Da się ją reanimować.
Janeway do Torres.
- Kiedy będziemy musieli odlecieć? /- Mamy jeszcze dwie godziny.
Musimy znaleźć Kima. Wykonamy kolejny skan.
Zwiększyć zasięg czujników do 10 jednostek astronomicznych. Schodzę do maszynowni.
Chorąży, przenieście ją na asteroidę.
Tam jest jej miejsce.
Mam nadzieję, że znajdziesz życie po śmieci.
Dlaczego?
Wykonamy szczegółowy skan twojej mikrostruktury i układu nerwowego.
Ten ośrodek nie posiada odpowiedniego sprzętu.
Wszystko czego nam trzeba znajduje się w Paffran.
Mój okręt nie będzie mnie szukał wiecznie, muszę tam wrócić.
Nie wiemy nawet jak trafiłeś tutaj.
Może ja to rozgryzę. Obejrzę sobie wasz cenotaph.
Nie ma czasu. Plotki szybko się rozchodzą, nawet do ludności cywilnej.
Wielu niepokoi się tym, co reprezentujesz.
Dla niektórych stanowisz nawet zagrożenie dla wierzeń.
Musimy cię zabrać w bezpieczne miejsce.
Dla twojego dobra.
Przykro mi. Nie mam na to wpływu.
- Co robisz? - Przygotowuję się do rytuału przejścia.
Ten ceremonialny całun należy do mojej rodziny od pięciu pokoleń.
Każą ci się owijać samemu?
Czekamy na tę chwilę.
Pamiętam, kiedy owijał się nim mój ojciec, a przedtem jego ojciec.
Kiedy przyszła jego pora nie miał żadnych wątpliwości.
Nie możesz się wycofać? Zmienić zdania?
Zastanawiałem się nad zniknięciem.
Mam przyjaciół w górach Cararian.
Mógłbym zostać u nich.
Ale wtedy rodzina martwiła by się o mnie, o moje zdrowie.
Wszyscy oczekują rytuału, więc ich nie zawiodę.
A gdybyś zniknął w górach, a rodzina uznała by cię za zmarłego?
W końcu przyszli tylko na rytuał.
Więc co sugerujesz?
Cenotaphy przesyłają ludzi do mojego wymiaru, a ja chcę tam wrócić.
Voyager pewnie wciąż mnie szuka.
Jak tylko się pojawię, przeniosą mnie na pokład.
A ty znikniesz.
Rodzina uzna cię za zmarłego i dożyjesz swoich dni w górach.
Jeśli wejdziesz do Cenotaphu, zginiesz.
Jeśli przeniosą mnie od razu na pokład, doktor mnie reanimuje.
Nasza medycyna jest dość zaawansowana.
Czasem ożywiano ludzi po kilku godzinach.
- Ale nie masz pewności. - Nie.
To jednak jedyna szansa na powrót do domu.
Całun trzeba zawinąć w charakterystyczny sposób.
Pośpieszmy się. Za godzinę moja kolej.
Przyjemnej podróży Hatil, pozdrów Varel i Toyan.
Spotkamy się za kilka lat.
Przybyliśmy tu, aby pożegnać naszego przyjaciela Hatila Garana.
Oddajemy cześć jego życiu oraz drodze, którą wybrał dla jego kresu.
Dokonuje szlachetnego poświęcenia, by jego rodzina miała lepsze jutro.
Przygotowujemy się do wysłania go w kolejną emanację..
i drogę, której nie może sobie wyobrazić.
Żegnaj Hatil. Kocham cię.
Kolejna wakuola. Pokład piętnasty.
Ciało kobiety.
Chakotay do transportera, przenieście zwłoki na jedną z asteroid.
Stan reaktora?
Pole tłumiące na 21%. Zaciski długo nie wytrzymają.
Zalecam odlot.
Zgoda.
Panie Paris, zawracamy.
Wakuola na pokładzie dwunastym. Ciało człowieka.
Jest martwy.
Janeway do Seski. Ciało z pokładu dwunastego do ambulatorium.
2 cm cordraziny.
Wszystko w porządku, panie Kim. Żyje pan.
- Mogę się dosiąść? - Jak najbardziej.
- Jak się pan czuje? - Lepiej, od jutra wracam do służby.
- Masz 2 dni wolnego. - Czuję się świetnie.
Nie chodzi o zdrowie. Chcę ci dać czas na refleksje.
Młodzieńcowi rozpoczynającemu karierę wydaje się to bez sensu,
ale z biegiem zaczniesz żałować,
iż nie dałeś sobie czasu na wchłonięcie tego wszystkiego.
Łatwo jest przechodzić nad życiem do porządku dziennego.
Jednak niektóre doświadczenia pozostawiają ślad.
Tak jak pańskie ostatnie.
Dlatego chcę, aby pan je przetrawił. Proszę je opisać.
Albo namalować. Jakoś to wyrazić.
Za 2 dni mostek wciąż będzie na miejscu.
Dziękuję.
Zastanawiałem się nad tym.
Wszyscy myśleli, że wiedzą co się dzieje po śmierci.
Czekali na nią. Przygotowywali się.
Ale to bezcelowe. Po śmierci nie czeka ich żadne życie.
Rozkładają się tylko we wnętrzu asteroid.
Nie byłabym tego taka pewna.
Impulsy energii neuronowej z ich ciał łączyły się w jedność.
Tworząc pole elektromagnetyczne wokół planety.
Odczyty wykazały jego niezwykłą dynamikę.
Niespotykaną złożoność i gęstość kwantową.
Twierdzi pani, że odradzają się po śmierci?
Że to pole oznacza ich wyższy poziom świadomości?
Nie wiem.
Pewne jest tylko jedno.
Śmierć przedstawia dla nas o wiele więcej niewiadomych, niż wiadomych.
Do zobaczenia za 2 dni.
Dziękuję.
Tłumaczenie: TV 4
Opracowanie: KLoSS
Poprawki: Jerzy Drozdowski
Dopasowanie do DVDRip: Cholek