movie info: XVID 576x432 23.976fps 347.1 MB /SubEdit b.3890 (http://alfa.icis.pcz.czest.pl/~subedit)/
Nie zostawił mi żadnej możliwości ruchu.
W takiej sytuacji pozostaje ci tylko ucieczka.
Ucieczka? - To strategia defensywna.
Jeśli ty nie możesz uderzyć, musisz zostawić bilę tak,
- żeby Tuvok również nie miał jak uderzyć. - Zalatuje tchórzostwem.
Jak zostawisz Wolkanowi ruch, wyczyści stół.
Zgoda.
Zobaczymy panie Wolkanie, jak wybrnie pan z tego.
Uciekanie jest ciekawsze niż myślałem.
Strzał będzie niemożliwy.
Strzał może być trudny,
ale określenie niemożliwy jest przesadą.
Proszę spróbować.
Logika mówi, że jeśli uderzę bilę właściwie,
odbije się od tylnej bandy, od bocznej i pchnie 11 do narożnej luzy.
Chciałbym to zobaczyć.
Widocznie stabilizatory okrętowe nie działają jak należy.
Tom zapomniał ci powiedzieć, że stół Sandriny znosi na wschód.
Trzeba było uciekać.
/Janeway do Neelixa. /Proszę zgłosić się na mostek.
Wzywała mnie pani.
Odebraliśmy wiadomość od zbliżającego się statku.
- Pytają o ciebie. - O mnie?
Pojazd wszedł w zasięg video.
Impulsowa. Na ekran.
Poznaje pan?
To heakonjański wahadłowiec.
Mój lud toczył z nimi wojnę przez prawie dekadę.
Podbili moją ojczyznę ponad 15 lat temu.
Czego mogą od pana chcieć?
- Nie wiem. - Wywołują nas.
Otworzyć kanał.
Jestem Kathryn Janeway, kapitan Okrętu Federacji Voyager.
Co możemy dla pana zrobić?
/Ustaliłem, że macie na pokładzie /Talaxianina imieniem Neelix.
To ja. Czego chcesz?
/Mam bardzo ważną sprawę.
/Chciałbym porozmawiać osobiście.
/Może od tego zależeć twoje życie.
Kim jesteś?
/Wybacz.
/Nazywam się Jetrel. /Doktor Mabore Jetrel.
Neelix?
"DOKTOR JETREL"
To masowy morderca.
W młodości mieszkałem z rodziną na księżycu Rinax.
W koloni o najłagodniejszym klimacie w układzie.
Ciepłe dni, lekkie noce.
Aż do kaskady metrionowej.
Melodyjna nazwa, prawda?
Jak na broń masowej zagłady.
Jetrel był powiązany z tą bronią?
Doktor Jetrel był naukowcem, który opracował kaskadę.
Przewodził grupie naukowców, która to zbudowała.
W mgnieniu oka Rinax otoczyła śmiertelna chmura.
Urocze dni zamieniły się w wieczystą noc.
Zginęło ponad 300 tysięcy istot.
Ale ty przeżyłeś.
Na szczęście w tym czasie byłem na Talax. W naszych siłach obrony.
Przygotowywaliśmy się na inwazję, która nie nastąpiła. Była już niepotrzebna.
W dzień po kaskadzie, Talax poddał się Heakonianom bezwarunkowo.
A twoja rodzina?
Tak mi przykro.
Doktorze, porucznik Tuvok, mój szef ochrony.
Słyszałem o waszej technologii transportera,
ale osobiste doświadczenie jest niepowtarzalne.
Pan Neelix odmówił spotkania.
Nie dziwię się.
Obawiam się, że nie jestem popularny wśród Talaxian.
Zaprowadzę pana do kwatery.
Pan Neelix pozwolił mi mówić w jego imieniu.
Wspomniał pan, że grozi mu niebezpieczeństwo.
Tak. Muszę go poddać kompletnym badaniom.
W jakim celu?
Z danych wynika, że należał do drużyny, która wróciła na Rinax, by szukać ocalałych.
Wystawił się na działanie izotopów metrionu.
U członków zespołu wykryto objawy choroby krwi zwanej metrenią.
To coś poważnego?
Jest śmiertelna.
Choroba atakuje na poziomie molekularnym.
Pozostaje w uśpieniu, kiedy jednak się objawi,
wywołuje proces rozczepiania atomów organizmu.
Komórki ulegają dezintegracji.
Mój sprzęt został specjalnie zaprojektowany, by wykryć ślady rozpadu.
Dlaczego postanowił pan zbadać Neelixa?
Przebadałem wielu członków tego zespołu zbierając dane.
Mam nadzieję, że kiedyś opracuję lek na metrenię.
Proszę spróbować go przekonać.
Każdy zbadany Talaxianin, to krok w kierunku zdobyciu lekarstwa.
Dlaczego nie mówiłeś mi o wojnie?
Może jest to doświadczenie, którym nie umiem się dzielić.
Jest mi trudno opisać te uczucia komuś, kto tego nie widział.
Przepraszam.
Nie musisz.
Przepraszam.
Kapitanie, już po wizycie u lekarza?
Obawiam się, że mam niepokojące wieści.
Nie uda się pani pogorszyć mojego nastroju.
Według Jetrel przeniknęło pana promieniowanie metrionowe.
Może to grozić rozwojem choroby krwi.
Chce pana zbadać.
Kapitanie, proszę przekazać doktorowi, że jego troska wzruszyła mnie.
Wolałbym jednak wykąpać się z kroliniańskimi węgorzami, niż dać się mu zbadać.
Neelix, jeśli coś ci dolega, powinieneś dowiedzieć się co to jest.
Niech się trzyma ode mnie z daleka.
Rozumiem te uczucia, ale chodzi o pańskie życie.
Nie dziwi was, że mężczyzna, który poświęcił życie
na opracowanie broni masowo zabijającej Talaxian, nagle troszczy się o nasze zdrowie?
Nie znam jego motywów.
Może próbuje naprawić część zła.
Wydaje się być szczery. Nie ma powodów by wątpić.
Skoro choroba jest śmiertelna, po co u mnie jej szukać?
Nie spotkałam doskonalszego lekarza niż nasz.
Jeśli jesteś chory, nie spocznie dopóki nie znajdzie lekarstwa.
Jeśli Jetrel niczego nie wykryje, będzie pan spokojniejszy.
Spokój to pojęcie względne.
Proszę go wysłuchać.
Jeśli wtedy wyrazi pan niechęć, przestaniemy namawiać.
Osaczyłyście mnie.
Zgoda, poddaję się.
Izotopy metrionowe są wyjątkowe, a tempo rozkładu zmienne.
Czasem choroba nie ujawnia się latami.
Dlaczego to robisz?
Przepraszam?
Czy tylko z naukowej ciekawości?
Metriony, izotopy...
A może czujesz się winny tego co zrobiłeś?
Winny?
Nie żałuję tego. Zrobiłem to, co musiałem.
Naprawdę musieliście zmienić w parę ponad ćwierć miliona istnień
i zatruć tysiące innych promieniowaniem?
Sprawi ci różnicę jeśli ci powiem, że nie myśleliśmy,
że będzie jakiekolwiek choroba popromienna?
Ani że wszyscy w pobliżu zginą od fali uderzeniowej?
Niestety, myliliśmy się.
Niestety? Słyszała pani?
Doktor Jetrel próbuje...
Przywykłem do tego.
Jestem naukowcem, opracowałem broń, ale to rząd i armia postanowili jej użyć, nie ja.
Wygodne tłumaczenie. Pomaga ci spać?
Nie spałem gorzej niż przez ostatnie piętnaście lat.
Co to ma znaczyć?
Muszę żyć z własnym sumieniem, a ty ze swoim.
Ilu zabiłeś w czasie wojny?
Panowie, proszę.
Obu wam jest trudno, ale nie dyskutujmy teraz o historii.
Pomówmy o stanie Neelixa.
Proszę się nie martwić. Doktor Jetrel poszuka sobie innego gryzonia doświadczalnego.
Prędzej umrę, niż pomogę twoim sumieniom.
Nie chcę zdobywać twojej sympatii, ani ulżyć ci w bólu. Ale mogę ci pomóc.
Jeśli nie tobie, to twoim rodakom.
Czy to nie jest ważniejsze niż kara dla mnie?
Na pewno nie da pan rady?
Schlebia mi takie zaufanie,
ale doktor Jetrel opracował ten instrument specjalnie dla Talaxian.
Miejmy to już za sobą.
Opowiadałem ci kiedyś o dwuogoniastych Talhookach z Rinax?
Nie sądzę.
Wredne szkodniki. Ostre pazury, ociekające kły.
Pewnego lata, kiedy byłem mały, postanowiłem coś zrobić.
Tygodniami obmyślałem na nie pułapkę.
Kiedy ją opracowałem, ustawiłem w ogrodzie.
Następnego dnia jedna z bestii się złapała.
Nie zginęła, piszczała i wyła w agonii.
Nagle przestała wyglądać groźnie. Stała się biednym niewinnym zwierzakiem.
To straszne.
Mój wynalazek tak mnie zafascynował,
że nie pomyślałem o cierpieniu, jakie zadam stworzeniom.
- Skończyłeś? - Na razie.
- Ja też. - I...
- Przykro mi. - Przykro? Dlaczego?
Wykryłem objawy metreni.
Proszę wejść.
- Jak się czujesz? - Kes, ukochana.
Nie pierwszy raz spoglądam śmierci w oczy.
Raz podczas bitwy o wąwóz Peritian, stanąłem naprzeciw baterii hearkoniańskiej artylerii.
Ukryłem się w płytkiej dolince...
Neelix, znowu mnie chronisz.
Rozumiem, że nie chcesz mówić o Rinax. Nie było mnie tam.
Ale teraz jestem tu, z tobą.
Musimy razem stawić temu czoła.
Jest jeden pozytywny aspekt tej sytuacji.
Kiedy cię poznałem, nie wiedziałem, że przedstawiciele twojej rasy żyją 9 lat.
Zakochałem się w tobie, nieświadomy oczekującej mnie samotności.
Skoro jednak umrę pierwszy, nie muszę się tym przejmować.
Zanim cię poznałam, te 9 lat wydawało mi się wiecznością.
Nie przypuszczałam, że można żyć dłużej.
Teraz czuję, że przy tobie każdy okres to za mało.
Najważniejsze by cieszyć się pozostałym czasem, czy to będzie dzień, czy dekada.
Proszę wejść.
Przeszkadzam?
Proszę usiąść.
Jestem oszołomiony, wasz okręt jest wspaniały.
Studiowałem wasz system transportu.
System transportu? Bardziej powinien się pan martwić o Neelixa.
Proszę mi wybaczyć, ale dlatego tu jestem.
Po drobnych modyfikacjach można wykorzystać
transporter do uzyskania próbki metrionu z Rinax.
W jakim celu?
Jeśli wyizoluję izotopy wywołujące metrenię, syntezuję antyciała.
Wtedy, teoretycznie, układ immunologiczny ofiary sam zwalczy chorobę.
Tak, a pani transporter to umożliwi.
Czy izotop jest dostatecznie stabilny, aby go przenieść?
Tak sądzę.
Możemy stworzyć pole izolacyjne, które zapobiegnie skażeniu.
Nasz doktor pomoże zsyntetyzować antyciała.
Tak właśnie myślałem.
- Janeway do mostka. /- Tutaj Chakotay.
Ściągnijcie wahadłowiec doktora do hangaru i wprowadźcie kurs na układ Talax.
Nadłożymy drogi, kapitanie.
Wiem, ale może ocalimy życie Neelixa.
/Zrozumiałem.
Poproszę Talax o pozwolenie na transport materiałów z chmury.
Tymczasem porucznik Torres pomoże przy modyfikacjach transportera.
Dziękuję kapitanie.
To ja dziękuję.
To bardzo obiecujący pomysł.
Co się stało?
Nic, po prostu podnieciła mnie perspektywa odkrycia lekarstwa.
Gwałtowne dyskusje z Neelixem też odcisnęły swoje piętno.
Nasz doktor pana obejrzy.
Poradzę sobie. Czeka mnie tyle pracy. Zacznę od razu.
/Dziennik kapitański. /Data gwiezdna 48832.1
/Kes przekonała Neelixa do poddania się /badaniom doktora Jetrel,
/które pomogą przyśpieszyć leczenie /w przypadku pozyskania antyciał.
Czy będzie pan potrzebował mojej pomocy, doktorze?
- Dopiero, kiedy zdobędę izotop. - Panie Neelix, mogę jakoś pomóc?
Komputer, obejdź polecenie 1-AMH-alfa i zakończ program.
Niespotykane, hologram, który sam się wyłącza.
Czy jest coś poza nauką, co powoduje, że serce bije ci szybciej?
Już nie. Usiądź proszę.
Tak sobie myślałem.
Gdybym dowodził kaskadą, wybrałbym cel wojskowy.
Wypróbował na niezamieszkałej planecie.
Nie wycelowałbym w ludność cywilną.
Stratedzy uznali, że demonstracja nie wystarczy.
Chcieli dowieść potęgi kaskady.
Trzeba było ich powstrzymać!
Dlaczego milczałeś? Lud by cię usłuchał.
Nie sprawiłoby to żadnej różnicy.
Gdybym nie opracował kaskady, zrobiłby to ktoś inny.
To było nieuniknione.
Jedno odkrycie prowadzi do następnego.
Jeden człowiek nie powstrzyma postępu.
Więc uczyniłeś to dla nauki?
Dla swojej planety i dla nauki.
Żeby się przekonać, czy to możliwe.
Dobrze jest wiedzieć jak funkcjonuje świat.
Nie da się być naukowcem nie wierząc,
że da się wykorzystać potęgę wiedzy i wszechświata.
Należy się dzielić tą wiedzą. Stosować ją.
A potem godzić się z konsekwencjami.
Co ty możesz wiedzieć o konsekwencjach?
Nie ty jeden straciłeś rodzinę w czasie wojny, panie Neelix.
- Zabito twoich bliskich? - Nie w tak czysty sposób, jak śmierć.
Kiedy wróciłem do swojej ukochanej żony, Karee, nawet na mnie nie spojrzała.
Kiedy chciałem ją przytulić, cofała się, jakbym był zakaźnie chory.
Tak jak ty, uznała mnie za potwora.
Wkrótce potem zabrała trójkę naszych dzieci i nigdy więcej ich nie widziałem.
Smutna historia. Opowiem ci inną.
Pewien mężczyzna wracał na Rinax, po kaskadzie, do domu. Szukać ocalałych.
Fala uderzeniowa wznieciła setki pożarów.
Wszędzie leżały tlące się ruiny i zwęglone ciała.
W oddali, nad tą pustką, przez chmurę pyłu zauważył postacie. Poruszały się.
W jego kierunku.
Wyglądały jak potwory.
Ich spalone ciała przybrały oleistą barwę.
Jedna z nich zbliżyła się, wyciągając okaleczone ramiona.
Ale on nie mógł pomóc, odwrócił się, przestraszył.
Postać jednak przemówiła.
Po głosie poznał, że to nie potwór, tylko dziecko. Dziewczynka.
Panie Neelix, ja...
Nazywała się Palaxia.
Przywieźliśmy ją na Talax z innymi ocalałymi.
Przez następnych kilka tygodni czuwałem przy jej łóżku i patrzyłem jak odchodzi.
To są właśnie konsekwencje, doktorze Jetrel.
Nigdy nie zdołam uzyskać przebaczenia.
Dlatego nawet nie próbuję.
Nie przyszło ci do głowy, że twoja żona miała rację? Że stałeś się potworem.
Tak.
Kiedy testowaliśmy kaskadę i ujrzałem oślepiające światło,
jaśniejsze niż tysiąc słońc, zdałem sobie sprawę kim się stałem.
Mam nadzieję, że będziesz z tym żył bardzo długo.
Obawiam się, że twoje życzenie nie spełni się, niestety.
Dlaczego?
Mam zaawansowaną metrenię. Umrę w ciągu kilku dni.
- Twoja kolej. - Nie ma możliwości ruchu.
Uciekaj, zawsze tak robisz.
- Nie jestem tchórzem. - Słyszałem co innego.
- Co robisz, teraz moja kolej. - Straciłeś okazję, przegrasz.
Neelix, gdzie byłeś? Czemu nas opuściłeś?
Zrobiłem to, co uznałem za stosowne.
- Bałeś się. - Nie.
- Neelix. - Kim jesteś?
To ja. Palaxia. Dlaczego nam nie pomogłeś?
To twoje dzieło, rzeźniku.
/Mostek do Neelixa.
/Myślę, że chciałbyś wiedzieć, /że zbliżamy się do Rinax.
Dziękuję, już idę.
Wchodzimy na orbitę synchroniczną.
Aż ciężko uwierzyć, że w przejrzyste wieczory z Talax widać było światła koloni.
W noc kaskady, ciemność rozświetlił blask tak oślepiający,
że przechodnie rzucali się na ziemię.
Wszystko znieruchomiało. Jakby stanął czas.
Spojrzeliśmy na miejsce z którego pochodził błysk. Ale niebo było dziwnie puste.
Dopiero po kilku sekundach zorientowaliśmy się, że Rinax zniknął.
Oczywiście księżyc wciąż był na miejscu, po prostu przesłoniła go metrionowa chmura.
/Maszynownia do mostka. /Możemy rozpocząć transport.
Przyjęłam.
Zbyt wiele wspomnień. Proszę mi wybaczyć.
Oczywiście.
Prosiłem o większy kontener.
Jeśli się nie mylę, to mieliśmy ściągnąć kilka cząsteczek subatomowych.
Chmura może zawierać zaledwie drobiny, więc chcę zebrać wystarczającą ilość.
Bez obawy. Robimy to na co dzień.
Wstępna sekwencja wprowadzona. Możemy zaczynać.
Wycelowuję skanery.
Namierzam.
Energia.
Próbka na pokładzie. Pole izolacyjne trzyma.
/Dobra robota. /Bez odbioru.
Powodzenia doktorze.
Neelix? Jesteś tu?
Wszędzie cię szukałam.
Dlaczego zdjąłeś komunikator?
Chciałem być sam.
Przepraszam, że przeszkadzam.
Martwiłam się.
Wiem, co czujesz.
Nie wiesz. Nie wiesz wszystkiego.
Nie wiesz, gdzie byłem, kiedy zniszczono Rinax.
Na Talax, w szeregach wojsk obrony.
Byłem na Talax, ale nie walczyłem w siłach obrony.
Ukrywałem się przed nimi.
Nie byłem bohaterem bitwy o wąwóz Peritian.
Nawet go nie widziałem.
Nie rozumiem.
Nie zgłosiłem się na służbę.
Dlaczego?
Uznałem, że wojna jest niesprawiedliwa, że Talax walczy o sprawę niewartą zabijania.
Tak sobie wmawiałem.
Ale tak naprawdę, nie zgłosiłem się ponieważ...
byłem tchórzem.
Teraz już wiesz.
Co by zrobiły władze, gdyby cię załapały?
Podczas wojny, karą za uchylanie się od służby była śmierć.
Więc zaryzykowałeś życie dla czegoś, w co wierzyłeś. Uważasz się za tchórza?
- Nie rozumiem. - Jestem kłamcą.
Okłamałem ciebie, Jetrela i wszystkich.
Bo jesteś nieszczery?
Bo się wstydzę.
Przez tyle lat nosiłeś takie brzemię.
Nic dziwnego, że jesteś zły na Jetrela.
Oczywiście, że jestem. Wszystkich pozabijał.
Moją matkę, ojca, braci.
Czy tylko dlatego?
Okazujesz mu taką pogardę. Skierowałeś na niego cały ból i gniew.
Ale czy jesteś zły na Jetrela?
- Czy to jego należy winić? - Nie wiem.
Stał się kozłem ofiarnym, dzięki któremu nie musiałeś zaglądać gdzie indziej.
Znaczy w głąb siebie?
Może masz rację, ale i tak go nienawidzę.
I nie sądzę, abym mógł przestać.
Może najpierw powinieneś przestać nienawidzić siebie.
Możemy zaczynać syntezę?
Komputer, obejdź polecenie 1-AHM-alfa i zakończ program.
Nie, zaraz...
- Doktorze Jetrel... - Przestraszyłeś mnie.
Przepraszam, ale muszę z panem pomówić...
Może porozmawiamy później?
Wkrótce opadnę z sił. Chciałbym zakończyć dzieło przed śmiercią.
Co to jest?
Przeprowadzasz jakiś dziwaczny eksperyment?
- Co tym razem? - Nie rozumiesz. Chcę im pomóc.
Co to ma być? Postęp naukowy?
Idę do kapitan.
- Czy jest raport z postępów doktora Jetrela? - Jeszcze nie.
Mostek do ambulatorium.
/Janeway do ambulatorium.
/Janeway do doktora Jetrel.
Komputer, włącz awaryjny holoprogram medyczny.
/- Proszę podać naturę... - Co tam się dzieje do diabła?
Doktor Jetrel wyłączył mnie. /Nie widzę go.
Komputer, zlokalizuj doktora Jetrel.
/Doktor Jetrel znajduje się /w sali transportera nr 1.
Neelix jest nieprzytomny. Został uśpiony.
Przejmuje pan dowodzenie. Ochrona do sali transportera.
Proszę się odsunąć.
Pozwólcie mi dokończyć. To sprawa życia i śmierci.
Już to słyszeliśmy. Traci pan wiarygodność.
Kapitanie, błagam. Proszę mi pozwolić ich sprowadzić.
Kogo? Kogo chcesz sprowadzić?
Ofiary z Rinax.
Oszalał.
Spójrzcie na moje wyliczenia.
Pamięta pani, co mówiłem o metreni?
Jak powoduje rozszczepianie atomów organizmu?
To odbicie metody przy pomocy której kaskada rozkładała strukturę bio-molekularną ofiar.
Musimy tego słuchać?
Powinniśmy.
Przez 15 lat pracowałem nad sposobem odbudowy struktury atomowej.
Nazwałem ją fuzją regeneracyjną.
Próbuje pan odzyskać istoty, które wyparowały podczas kaskady?
Tak.
Biorąc pod uwagę stopień rozszczepienia, to niewykonalne.
Elektrostatyczne właściwości chmury utrzymywały materię w stanie śmierci klinicznej.
Wiele lat temu odkryłem, że reintegracja jest możliwa.
I to właśnie tworzyłeś w laboratorium?
Tak, Neelix widział.
Zbiór losowo wybranej materii organicznej.
Jeśli bio-materia w chmurze jest tak przemieszana, jak chcesz cokolwiek złożyć?
Dane medyczne pozwoliły mi uzyskać kod genetyczny jednej ofiary. Obiekt testowy.
Kiedy wpiszemy jego sekwencję DNA,
wyizolujemy cząsteczki atomowe waszymi skanerami i rematerializujemy go.
A jeśli ma rację?
Kapitanie, doktor proponuje rekonstrukcję i ożywienie złożonej biostruktury
z miliardów cząsteczek subatomowych.
Niestety muszę się zgodzić. To brzmi mało prawdopodobnie.
Mówicie tak, jak moi rodacy.
Prosiłem ich o fundusze na dokończenie badań, które pomogłyby ofiarom Rinax.
Chciałem przekonać świat, że nie jestem potworem.
Moje wynalazki mogą równie dobrze leczyć, jak i zbijać.
Ale odmówili mi.
Nazwali miłośnikiem Talaxian i wygnali.
Czy Neelix ma naprawdę metrennię, czy to jedynie pretekst do ściągnięcia nas na Rinax?
To pretekst.
Nie masz metrenni, nie umrzesz.
Dlaczego od razu nie powiedziałeś prawdy?
Twoja kapitan jest naukowcem i wątpi w moje teorie.
Tak jak mój rząd. Nie mogłem ryzykować.
Ale kapitanie, to się uda.
Jeśli istnieje szansa na powodzenie, to proszę mu pozwolić.
Za dużo zmiennych.
Proszę.
Poruczniku Tuvok, ustawcie awaryjne pole izolacyjne wokół platformy transportera.
Tak jest.
Pole izolacyjne aktywne.
Musimy przestawić skanery na szeroką wiązkę.
To jedyna nadzieja na osiągnięcie spójności.
Przeprogramuję skanery.
Energia.
Maksymalna moc ogniw.
Pole biogeniczne aktywne.
Niesamowite.
Spójność atomowa spadła do 49%.
- Pełna moc buforów. - Dają 100%.
- Ustawić na 120%. - Moc buforów 120%. Osiągnięto maksimum.
- Tracimy go. - Spójność atomowa 39%...
22%.
14%.
Wzorzec się rozprasza.
Zwiększcie moc buforów.
Musimy przyśpieszyć spajanie. Da się wzmocnić pole biogeniczne?
Zbyt duże rozproszenie. Przeciążymy systemy.
Proszę odłączyć, panie Tuvok.
/Dziennik kapitański. /Data 48840.5
/Metrenia doktora Jetrela /weszła w ostatnie stadium.
/Pozostałe godziny spędzi /w ambulatorium.
Zapewne uważasz, że otrzymałem stosowną karę?
Kaskada była karą dla nas wszystkich.
Za naszą nienawiść, brutalność.
Chciałem ci coś powiedzieć.
Próbowałem wcześniej, ale...
- Co? - Chciałem powiedzieć...
że ci wybaczam.
Tłumaczenie: Tłumacz TV4
Tekst wklepał: GMaślan + Szoszon
Dopasowanie do DVDRip: Cholek
Zapraszamy na stronę: http://napisy.gwflota.com