movie info: XVID 576x432 23.976fps 348.0 MB DVDRip ac3 wersja FoV
Jest tu kto?
Neelix?
Niespodzianka!
Wszystkiego najlepszego, kochanie.
Wszystkiego najlepszego, Kes.
Wyobraź sobie,
dziś kończysz dwa lata.
Uważam że, nie wyglądasz nawet na jeden dzień więcej.
Dlaczego wszyscy się schowali?
To stary ziemski zwyczaj, przyjęcie - niespodzianka.
Przepraszamy, jeśli cię przestraszyliśmy.
Nie. Spodobało mi się.
To było bardzo wesołe.
Teraz, szklaneczka mojego specjalnego urodzinowego ponczu?
Garcon?
Wstrząśnięty czy mieszany?
Doktorze, tak się cieszę, że pan też tu jest.
Mój nowy barman.
Przystojny, nieprawdaż?
Jestem tutaj oficjalnie
w razie nagłego wypadku.
Nagłego wypadku?
Znane są przypadki
ostrej hiperwentylacji, skurczy przełyku,
a w ekstremalnych przypadkach, nawet wstrzymania akcji serca.
Ostrożności nigdy dość.
Poruczniku uruchomiłem czujniki diagnostyczne.
Wszystkie systemy w pełni sprawne.
Bardzo dobrze, chorąży.
I rekalibrowałem przekaźniki eoliczne.
Dziękuję.
Czy coś jeszcze mogę dla pana zrobić?
Dostrzegam zniecierpliwienie
wynikające z chęci wzięcia udziału w przyjęciu w holodeku 2.
Tak jest.
Przypominam, że pańska służba
oficjalnie kończy się za 34 minuty.
Jednakże sądzę, że przewody mocy w holodeku
wymagają rutynowej inspekcji.
Tak jest, zajmę się tym.
Cała stop.
Panie Kim.
Co to takiego?
Powiększenie.
Obawiam się, że inspekcja holodeku musi poczekać.
Poczekajcie aż skosztujecie tego ciasta.
Siedem warstw jimbaliańskich słodkości,
i polewa z przetartych orzechów I'maki.
Przysmak Kes.
Teraz pomyśl życzenie i zdmuchnij świece.
Czego mam sobie życzyć?
Czegoś drobnego, bardzo porządanego, pieszczot...
Z taką figurą, prawdopodobnie dostanie to także.
Dobrze, życzę...
Nie mów nam.
Życzenie musi być tajemnicą inaczej się nie spełni.
Nienawidzę przerywać czułych chwil, Tommy,
nie myślisz, że najwyższy czas strzelić partyjkę?
Za chwilkę.
Prezenty urodzinowe to też ziemska tradycja.
Dziękuję, Tom.
Nie musiałeś.
Kim ja jestem aby nie uszanować tradycji?
Tom, to jest piękne.
Musiało kosztować cię tygodniowe racje z replikatora.
Właściwie z dwóch, ale czy to się liczy?
Jestem zadowolony, że ci się podoba.
Czy mogę?
Śliczne.
To medalion.
Możesz wkładać tu małe fotografie.
Mieć ludzi, których kochasz blisko serca.
Dziękuję.
Widział pan to?
Co?
On...
on...
on dał jej ślicznie opakowany prezent, nie sądzi pan?
Mostek do Janeway.
Słucham , poruczniku.
Kapitanie, napotkaliśmy niezwykłe zjawisko...
"SKRĘCENIA"
Jak idzie, poruczniku?
To może być, po prostu, usterka systemu,
ale nigdy nie słyszałam czegoś takiego.
Przypuszczam, że to problem z samym systemem komunikacji.
Janeway do mostka.
Proszę isć do maszynowni przeprowadzić diagnostykę
Niestety musimy skrócić twoje przyjęcie, Kes.
Wszyscy na stanowiska. Chodźmy.
Ale - ale...
co z jimbalianskim ciastem?
Proszę mi zostawić kawałek, dobrze?
Odczyty wykazują, że przestrzeń przed nami,
dosłownie zmienia kształt.
Przypuszczam, że to jakiś rodzaj dystorsji przestrzennej (przestrzennego wypaczenia falowego).
Czy anomalia jest odpowiedzialna za kłopoty z systemem komunikacji?
Tak sądzę.
Generuje intensywne impulsy promieniowania EM,
i, jeśli czegoś nie zrobimy,
wchłonie nas w mniej niż 10 minut.
Zrozumiałem. Cała wstecz.
Tak jest.
Wstecz także nie można, panie Tuvok.
Dystorsja otoczyła nas pierścieniem.
Jeśli nie możemy tego ominąć,
będziemy musieli się przez to przebić.
Nie wiadomo czy okręt wytrzyma.
Chorąży, powiedział pan, że pierścień dystorsji otacza nas,
bez względu na to, co robimy.
Wolę zminimalizować czas kontaktu z anomalią.
Osłony na maksimum.
Warp 3. Naprzód.
Pierścień dystorsji załamał pole warp.
Silniki nie działają.
Znajdź kapitan i poinformuj ją o naszej sytuacji.
Tak jest.
Chorąży Kim, próbuję zameldować o problemie w sali gimnastycznej,
ale system komunikacyjny wydaje się być niesprawny.
Napotkaliśmy dystorsję przestrzenną.
Uderzyła w niektóre systemy.
To wyjaśnia dlaczego w sali gimnastycznej jest tak zimno.
Zimno?
Ćwiczyłem i początkowo na to nie zważałem, ale temperatura spadła poniżej 10 stopni C.
Kontrola środowiskowa nie reaguje na polecenia, nie działa też komunikacja.
Silniki również.
Szukam kapitan, aby powiadomić ją o sytuacji.
Czy powinienem się zgłosić na stanowisko?
Niezły pomysł.
Dopóki nie dowiemy się co się dzieje,
wszyscy powinni być w stanie gotowości.
Zbiorę mój oddział ochrony.
Kiedy dostaniemy się na mostek
trzeba nawiązać łącznosć z maszynownią.
Chcę dokładnie wiedzieć co się dzieje.
Tak jest, kaptanie.
Gdzie jesteśmy?
Pokład 4.
Jeżeli szwankuje komunikacja,
komputer może źle interpretować komendy głosowe.
To wyjaśnia, dlaczego jesteśmy tutaj zamiast na mostku.
Spróbujmy sterowania ręcznego.
Kochanie, podobało ci się przyjęcie - niespodzianka?
To było cudowne. Dziękuję.
Miałem na myśli ciasto i prezenty.
Co podobało ci się najbardziej?
Najbardziej to, że byli tam wszyscy moi przyjaciele.
To było miłe, nieprawdaż?
I nie zapominaj o pięknym naszyjniku od Toma Parisa.
Naprawdę ci się podoba?
Dlaczego miałby mi się nie podobać?
Paris ma znakomity gust.
Bałam się, że mógłbyś być trochę zazdrosny.
Kto, ja?
Nie bądź niemądra.
Jesteś pewien?
Moja najdroższa, nigdy nie zobaczysz w tych oczach zazdrości.
Cieszę się.
Paris replikował ten medalion,
a ja upiekłem jimbaliańskie ciasto własnymi rękami.
To nie jest moja kwatera.
Chyba gdzieś źle skręciliśmy?
Ja tylko szedłem za tobą.
Czy wszystko w porządku, poruczniku?
To nie jest maszynownia.
Komandorze, niech ktoś sprawdzi receptory głosowe w turbowindzie.
Tak, kapitanie.
To maszynownia.
Co się tutaj dzieje?
Widocznie to coś więcej niż tylko niesprawność systemu komunikacji.
Komputer, mostek.
Baxter, co tu robisz?
Przykro mi ale nie wiem.
Próbuję dostać się do ładowni.
A ja próbuję dostać się do maszynowni.
Nie mogę znaleźć ładowni i mojego oddziału ochrony.
Krążę tak od dziesięciu minut.
Wiem przynajmniej, że nie zwariowałam...
chyba, że oboje zwariowaliśmy.
Nie. Dzieje się coś bardzo dziwnego.
Chorąży Kim powiedział, że natknęliśmy się na dystorsję przestrzenną.
Powiedział jakiego rodzaju?
Nie. Poszedł znaleźć kapitan.
Kapitan jest w drodze na mostek,
ale jeśli ma taki sam problem, jak my
kto wie, czy się tam dostanie.
Spróbuję dostać się do maszynowni.
Powodzenia.
Znów holodek.
To mnie rozwściecza.
Skończ te gierki.
Wiem, dlaczego wciąż tu wracasz,
pomimo tego, że wciąż się wykręcasz.
Prawdziwym powodem jestem ja.
Ile razy mam to powtarzać?
Jestem doktorem, nie barmanem.
Oczywiście, że jesteś.
Doktorze?
Chorąży Kim.
Ja tylko...
Bawi się w doktora.
Cześć.
Kapitan poszła zbadać fenomen po meldunku pana Tuvoka.
Więc słyszeliście jego raport przed uszkodzeniem komunikacji?
Tylko część.
Pewnie Tuvok z pozostałymi nabijają się teraz ze mnie.
W takim razie, co pan jeszcze robi w holodeku, poza graniem doktora?
Dla pańskiej wiadomości.
Usiłuję przenieść się do ambulatorium,
ale za każdym razem pojawiam się tutaj.
To dziwne.
By nie powiedzieć, irytujące.
Nie mogę również wyłączyć holoprogramu pana Parisa.
Komputer, zakończ program Paris 3.
Komputer, wyjście.
Holoemitery też szwankują,
albo komputer nie przyjmuje poleceń głosowych.
Przepraszam doktorze, nie mam teraz czasu aby pomóc w naprawie.
Proszę poczekać?
Dokąd pan teraz idzie?
Wracam na mostek, mamy sytuację kryzysową.
Tym bardziej powinienem wrócić do ambulatorium.
Jestem pewien, że kapitan i pozostali
poradzą sobie bez pana jeszcze przez kilka minut.
Przypuszczam, że ma pan rację.
Będę miał wgląd w holo-kontrolę.
Kwatera Kyoto.
Nicoletti.
Hargrove.
Ayala.
Żadna z tych kwater nie jest w pobliżu mojej.
To pokład 8.
Właśnie tutaj jest twoja kwatera.
Ale kwatery Hargrove i Ayala są na pokładzie 7.
Nicoletti na 4,
a Kyoto na 6.
Wiesz gdzie jest każda kwatera?
Po prostu, pamiętam.
Pamiętasz?
Byłaś we wszystkich tych kwaterach?
Oczywiście, że nie.
Chodzi o to, że te kwatery nie są na tym samym pokładzie.
Sama zobacz.
Niemożliwe.
Kochanie, może twoja pamięć nie jest aż tak niezawodna jak myślisz.
Niemożliwe.
Wiem, że kwatera Hargrove jest na 7.
Dlaczego Hargrove?
Co?
Dlaczego jesteś tego tak pewna?
Co w nim jest...specjalnego?
Nie jest specjalny.
Pamiętam tylko gdzie jest jego kwatera.
Tędy.
To musi być tutaj.
Harry.
B'Elanna, nie powinnaś być w maszynowni?
Co tu robisz?
Odpowiedz na jedno pytanie, Gwiezdna Floto.
Gdzie jesteśmy?
Co?!
Gdzie ja jestem?
Obok holodeku 2.
Dobrze się czujesz?
Chodzę w kółko od przeszło 20 minut
próbując dostać się do maszynowni.
Kes, kochanie, masz wiele wspaniałych cech.
Poczucie kierunku nie jest jedną z nich.
Harry, B'Elanna, możecie nam pomóc .
Wiem, że trudno w to uwierzyć,
ale nie możemy znaleźć kwatery Kes.
Nie przypuszczam, aby ktoś znał drogę na mostek?
Powiedzmy to otwarcie, pierścień dystorsji zupełnie nas unieruchomił.
Nie mamy żadej możliwości komunikacji
z mostkiem ani innymi częściami okrętu,
i nie ma znaczenia gdzie próbujemy iść
na mostek, do maszynowni, czy kwatery Kes,
wszyscy trafiamy tutaj.
Na pokład 6.
Mostek jest na pokładzie 1. Maszynownia na pokładzie 11.
Pokład 6 jest w połowie drogi między nimi. Prawda?
Tak?
Więc, jeśli jesteśmy otaczani przez ten pierścień,
może pchnie nas wszystkich do centrum statku.
Problemem nie jest tylko to, że jesteśmy sprowadzani tutaj.
Pomieszczenia także są w niewłaściwym miejscu.
Możliwe, że pierścień dystorsji
w jakiś sposób zmienia układ statku?
Jest też inna możliwość.
Niektóre rodzaje promieniowania EM mogą powodować halucynacje.
Może to nie statek uległ zmianom,
ale raczej wasza percepcja.
Niestety, bez mojego medycznego wyposażenia,
analizy nerwów wzrokowych, nie mogę nic powiedzieć.
Nie ustalimy konfiguracji okrętu siedząc tutaj.
Potrzebujemy więcej informacji o tym zjawisku,
odczytów czujników, analizy komputera.
Musimy znaleźć drogę na mostek.
Jeśli nie możemy wracać piechotą albo turbowindą,
może znajdziemy sposób by przesłać siebie na mostek wykorzystując transporter.
Musielibyśmy najpierw dostać się do pomieszczenia transportera.
Albo do maszynowni.
Gdziekolwiek to jest.
Kiedy próbowaliśmy trafić na mostek,
turbowinda zabrała nas do maszynowni.
Może jeśli powtórzymy nasze kroki, to dostaniemy się tam.
To warte sprawdzenia.
Poruczniku Paris, pan idzie z Torres.
Może dostaniemy się na mostek przez kanał Jefferiesa.
Jeżeli dobrze pamiętam budowę okrętu,
tutaj powinien być awaryjny kanał dostępu.
prowadzący bezpośrednio od tego pokładu
na pokład 1, blisko mostka.
Ja spróbuję dostać się na mostek piechotą.
Jeśli okręt zmienił konfigurację, spróbuję zapamiętać charakterystyczne szczegóły.
Nie obawia się pan zagubienia?
Wezmę trikorder z szafki,
transporter, emituje ślad plazmowy.
Racja, wszyscy powinniśmy zabrać trikordery.
Ustawimy je na skanowanie szczegółowe, aby zebrać jak najwięcej danych,
o wszystkim co się zdarzyło na okręcie.
Mogę prosić by Kes została tu ze mną?
Oprócz pomocy w utrzymaniu tej drapieżnej kobiety z dala ode mnie,
pomoże mi w znalezieniu sposobu na przeniesienie do ambulatorium.
Kapitanie, ja będę wspierał komandora Chakotay'a.
Musieliście słyszeć, że moje umiejętności tropicielskie są legendarne w całym kwadrancie.
W porządku, komandorze?
Kim, idę z panem.
Do roboty.
Badź ostrożny.
Jesteś pewien, że wcześniej tam trafiliście?
Odpręż się.
Na razie wszystko idzie dobrze.
Następna powinna być...
...Proszę, maszynownia.
Nareszcie. Bierzmy się do pracy.
Mamy sytuację awaryjną.
Nie mam czasu na szczegóły,
ale niech wszyscy pozostaną na stanowiskach
dopóki nie zarządzę końca zmiany.
Chorąży, przygotować transporter do teleportacji
Zresetuję wzorcowe bufory kontrolne.
Tymczasem, możesz sprawdzić skany.
Crewman...
Na pokładzie jest sytuacja awaryjna.
Po prostu... zostań tam gdzie jesteś .
To rozkaz.
Uważam, że załatwiłaś to bardzo dobrze, poruczniku.
Komandorze, czy ma pan jakieś doświadczenia z kobietami.
Owszem.
Taki przystojny mężczyzna jak pan.
Założę się, że kobiety nie mogą się panu oprzeć.
Neelix, o co chodzi?
Czy kiedykolwiek był pan zazdrosny?
Oczywiście.
Naprawdę?
Większość zakochanych, bywa zazdrosna.
Rozumiem!
To doskonała odpowiedź.
Ale dlaczego... dlaczego to jest tak nieprzyjemne?
Zazdrość to obawa, że stracimy kogoś, kogo kochamy.
Nie ma większego cierpienia.
Neelix...
Martwisz się, że możesz stracić Kes?
Nie.
To znaczy,...nie sądzę.
Przynajmniej, mam nadzieję, że nie.
Po prostu, nie mogę powstrzymać tego okropnego uczucia.
Nic nie poradzimy, że jesteśmy wrażliwsi kiedy kogoś kochamy.
Bardzo łatwo nas zranić.
Zawsze wierzyłem, że to, co dostajemy kiedy kogoś kochamy
przewyższa ryzyko jakie ponosimy.
Komandorze, dobrze, że pana widzę.
Ma pan jakiś pomysł, co robić?
Niezupełnie.
Chodzę w kółko od godziny i nie mogę znaleźć ładowni.
Widział pan jakichś członków załogi?
Ludzi chodzących w kółko tak jak ja.
Kilka razy trafiłem do mesy.
Tam także było kilka osób.
Sugeruję aby pan zawrócił.
Proszę przekazać wszystkim napotkanym aby udali się z panem i pozostali w mesie.
Kiedy ustalimy co robić, poinformujemy was.
Tak jest, komandorze.
Panowie.
Tuvok, co pan tu robi?
To interesujące pytanie, komandorze.
Nie jestem pewien jak się tu znalazłem.
Pan także się zgubił.
Istotnie.
Kiedy nie otrzymałem odpowiedzi od pana ani kapitan,
przekazałem dowodzenie porucznikowi Ayala i postanowiłem znaleźć was osobiście.
Czy potrafi nas pan zaprowadzić na mostek?
Przypuszczam, że nie.
Kiedy uświadomiłem sobie, że się zgubiłem,
usiłowałem wrócić i znalazłem się tutaj.
Nikomu nie udało sie dostać na mostek.
Neelix i ja nie możemy się wydostać z pokładu 6.
Dziwne. Myślałem, że jesteśmy na pokładzie 3.
Jaka była sytuacja kiedy zostawił pan mostek?
Pierścień przeniknął nasze osłony
i teraz jest w bezpośrednim kontakcie z kadłubem.
Być może dystorsja w jakiś sposób rekonfigurowała okręt.
Choć to nieprawdopodobne, wyjaśnia naszą sytuację.
Neelix, idziemy.
Neelix.
Nie rozumiem.
Powinniśmy znaleźć właz do mostka 10 minut temu.
Czuję, że czołgamy się w kółko.
Nie mamy przynajmniej niezgodnych odczytów trikorderów.
Osobliwość!
Co to?
Słabe odczyty elektromagnetyczne.
Teraz znikła.
Nadchodzi z innego kierunku.
Mam to samo.
Przychodzi i odchodzi.
Skacze z miejsca do miejsca.
To dowód rekonfiguracji okrętu?
Możliwe.
Będziemy musieli porównać te dane z odczytami innych.
Harry?
Tak?
Chcę byś wiedział...
że byłeś jednym z najlepszych członków załogi w całej misji
Przerosłeś moje oczekiwania.
Dziękuję, kapitanie.
... Doceniam to.
Chwileczkę.
Tam.
Sądzę, że ten kanał prowadzi do mostka.
Dobra robota.
Może teraz dostaniemy jakieś odpowiedzi.
Tu jest właz, kapitanie.
Powinien wychodzić bezpośrednio koło mostka
Nie działa.
Spróbujmy ręcznie.
Jest zablokowany.
Kapitanie!
Nie mogę...
Wciąga moją rękę.
Sądzę, że nic mi nie jest.
Intensywny ładunek elektromagnetyczny
po drugiej stronie włazu.
To prawdopodobnie panią wciągało.
Wygląda na to, że wszystko po tamtej stronie jest w stanie płynności strukturalnej.
ściany, atmosfera...
I sekwencja tych zmian odpowiada odczytom z pierścienia dystorsji.
To zjawisko występuje nie tylko w przestrzeni.
Ale wyraźnie także wewnątrz okrętu.
Będziemy musieli się przegrupować
i opracować plan działania.
Kapitanie, wszystko w porządku?
Nie wiem.
Moje oczy...
Chodź, kolego, jedna gierka.
Dam ci rozstawić sześć kul.
Nie jestem zaprogramowany do gry.
Jeśli on nie zagra z tobą w bilard,
nie będzie kochał się z mną,
tylko zajmie się wycieraniem podłogi.
Widzisz te ręce?
To ręce lekarza wojskowego,
Stworzone przez najbardziej wyrafinowaną technologię
Nie są do gry, ani nie wycierają podłóg!
W takim razie zastrzelę cię.
I znajdę nowego barmana.
Naprawdę zrobiłabyś to.
Doktorze...
Proszę powiedz, że są jekieś postępy w reinicjalizacji holoemiterów.
Zrobiłam dokładnie to co mi pan powiedział, ale się nie udało.
Oczywiście, że nie.
Zaczynam martwić się o Neelixa.
Nie ma go już tak długo?
Ach, zaufaj mi,
będzie ci lepiej bez niego.
Wszyscy mężczyźni są podobni.
Zawsze łamią nam serca.
Mogę tu liczyć na jakąś pomoc?
Co się jej stało?
Weszła w kontakt z dystorsją przestrzenną w kanale Jefferiesa.
Początkowo wszystko było w porządku, ale potem zaczęła tracić świadomość.
Sądzę, że powinniśmy pójść tędy, komandorze.
Dlaczego tak pan myśli?
Jeżeli istotnie to jakiś rodzaj labiryntu,
wtedy logiczna jest systematyczna eliminacja
wszystkich dróg, które nie prowadzą do celu.
Droga, która zostanie będzie jedyną poprawną.
Powinniśmy wykonywać systematyczne skręty w prawo aż będziemy pewni
że dana droga nie jest jedyną poprawną.
W pańskiej logice jest słaby punkt.
Jaki, komandorze?
Przyjmuje pan, że ten labirynt ma jakiś logiczny wzór
ale dotychczas nie ma na to żadnych dowodów.
Nawet w chaotycznych systemach,
jest ograniczona liczba kombinacji.
Do czasu ustalenia konfiguracji, dystorsja może całkowicie opanować okręt.
Jest taka możliwość.
Najważniejsze, aby co najmniej jeden z nas dotarł na mostek.
Może pan spróbuje swoim sposobem, a ja moim.
W ten sposób, powiększymy szanse powodzenia.
Jak pan sobie życzy, komandorze.
Niech pan mi powie, Tuvok.
Co pańska logika mówi o poruszaniu się po labiryncie
który ciągle zmienia kształt?
Skanery sprawdzone.
Jesteśmy gotowi do próby.
Aktywować pomocnicze wzorce buforów.
Wzorce buforów aktywowane.
Ustawić współrzędne mostka.
Skanery zablokowane.
Energia.
Czy mógłbyś przesunąć swoją stopę, Tommy?
Blokuje mi strzał.
Powiedz, że wracasz z mostka aby zameldować o sytuacji.
Wpisaliśmy współrzędne mostka ale przeniosło nas tutaj.
Żaden z was też nie miał szczęścia?
Nie dość, że nie udało nam się dotrzeć na mostek,
to kapitan miała kontakt z dystorsją przestrzenną
i teraz jest nieprzytomna.
To jeszcze nie wszystko.
Zgubiliśmy także Neelixa.
Zgubiliście?
Skręcił za róg i zniknął.
Sądzimy, że dystorsja ciągle zmienia konfigurację korytarzy.
Kes musi być zaniepokojona.
Ale nie tylko Neelix zaginął.
Gdzie jest reszta załogi?
Prawdopodobnie, oni także, zostali złapani w pułapkę w innych częściach okrętu,
Bez systemu komunikacji nie mogą odnaleźć właściwej drogi.
Więc, co teraz zrobimy?
Dystorsja spowodowała jakiś rodzaj radykalnej rekonfiguracji okrętu.
Musimy spróbować to odwrócić.
Jeśli nam się nie uda, możemy nigdy nie dostać się na mostek.
Jak możemy odwrócić coś, czego nie rozumiemy?
Obojętnie, gdzie idziemy, kończymy tutaj.
Korytarze są zmienione, pokoje są w niewłaściwych miejscach...
Jaki jest wzór?
Na pewno, korzyści przyniesie nam wyznaczenie obecnej konfiguracji okrętu.
W ten sposób, mielibyśmy więcej szans dostania się gdzie chcemy.
Może moglibyśmy zrobić mapę.
Chorąży?
Jedyną korzyścią z naszych wędrówek po okręcie jest to,
że zbieramy dużo danych do trikordera o zmianach strukturalnych.
I jeśli umieścimy wszystkie te informacje
w centralnej bazie danych, może komputer
ekstrapoluje schemat obecnej konfiguracji okrętu.
Na co czekamy?
Komputer przeanalizował dane z trikorderów,
a tak przypuszczalnie okręt wygląda teraz.
Jak gdyby cały był poskręcany.
Moim zdaniem, to coś więcej niż tylko pierścień dystorsji.
Wygląda na jakiś rodzaj implozji przestrzennej
która powoli nas zgniata.
Spójrz, ta część okrętu wydaje się nienaruszona.
To pokład 6, tu gdzie teraz jesteśmy.
Racja, chorąży.
Jednak obszar, w którym się znajdujemy
nie pozostanie nienaruszony bez końca.
Jak długo to potrwa?
Przy obecnym tempie implozji, pierścień zgniecie okręt za około 68 minut.
Czy ten pierścień implozji to jakiś rodzaj broni?
Jestemy atakowani?
Kto chciałby nas atakować i dlaczego?
Nie ma żadnego dowodu, że za tym zjawiskiem stoi jakaś inteligencja.
Nadal jest możliwe, że to anomalia typu naturalnego,
która nie dostosowuje się do znanych nam praw fizyki.
Nie uważacie, że jest za późno, aby rozmyślać z kim albo czym mamy do czynienia?
Najważniejsze, to znaleźć sposób by to zatrzymać.
B'Elanna ma rację.
Wydaje mi się, że mamy dwie możliwości:
pierwsza, znaleźć sposób na wydostanie się z pierścienia implozji
lub druga, znaleźć sposób na odwrócenie tego zjawiska.
Odwrócić efekt.
Zmienić implozję w eksplozję.
Dokładnie.
Jeśli uda mi się wrócić do maszynowni, spróbuję wygenerować silny impuls.
Oczywiście będę musiała podnieść ciśnienie w rdzeniu warp do wartości krytycznej.
Impuls tej wielkości spowoduje, że cząstki subatomowe zaleją cały okręt.
Reakcja łańcuchowa może spowodować nie tylko eksplozję pierścienia
ale także Voyagera.
Nie, jeśli dokaładnie dostroję impuls do częstotliwości pierścienia dystorsji.
To będzie wyjątkowo trudne.
Jeśli nie spróbujemy, zostaniemy zgnieceni tak czy owak.
Osobiście, raczej nie podaję się bez walki.
Muszę przypomnieć, że system komunikacji wciąż nie działa,
nie będziemy mogli zaalarmowć reszty załogi
o potencjalnie śmiertelnej emisji cząstek.
Jakieś inne sugestie, panie Tuvok?
Sądzę, że bezpieczniejsze byłoby
uzyskać dostęp do układu nawigacyjnego
i stamtąd wyprowadzić okręt poza pierścień.
Dlaczego nie spróbować obu sposobów?
To zbyt niebezpieczne, pracować przy układzie nawigacyjnym podczas impulsu.
Poza tym okręt jest tak poskręcany,
iż nie ma powodu, by oczekiwać, że moglibyśmy mieć kontrolę nad nawigacją.
W porządku, B'Elanna, bierzmy się za twój plan. Ty...
Komandorze Chakotay.
Tak, poruczniku?
Jestem zmuszony zauważyć, że podczas wielu lat doświadczeń
jako techniczny oficer kapitan Janeway,
ona często wykazywała tendencje do stosowania...
W tym przypadku,
kapitan Janeway nie jest w stanie podjąć decyzji.
To rozkaz.
Zrozumiano?
Tak jest.
Dobrze.
B'Elanna, ty i Harry idziecie do maszynowni.
Ewakuować wszystkich ze stanowisk.
Wtedy zainicjować impuls warp.
Do dzieła.
Macierz dilithowa stabilna.
Reaktor antymaterii na 80 procent mocy krytycznej.
Utrzymać!
Ciśnienie rdzenia warp 36 MPa i rośnie.
Kiedy dotrze do 53, wywoła impuls.
Powinniśmy stąd wyjść zanim dojdzie do 50!
Potwierdzam.
Ciśnienie 41 MPa i rośnie.
Odczyty mikro-pęknięć w macierzy dilithowej.
Próbuję skompensować.
Pęknięcie zlikwidowane.
44 MPa!
Przegrzewa się rdzeń warp.
Skupmy się blisko siebie aby zminimalizować skutki impulsu.
Kryć się.
47, 48, 49!
Szybko!
Wbrew przepowiedniom Tuvoka, nie rozerwało okrętu na kawałki, prawda?
Poziomy promieniowania również w normie.
Dobrze. Wejdźmy tam i sprawdźmy czy udało się rozproszyć pierścień dystorsji.
- Zatrzymaj się. - Co?
Odczyty potężnej dystorsji za tymi drzwiami.
Myślę, że nie tylko za drzwiami.
Pierścień całkowicie wchłonął maszynownię.
Mogę z nią porozmawiać?
Nie gwarantuję, że pana usłyszy,
a jeśli nawet, to czy zrozumie.
Kapitanie.
Powiedz... nie mogę.
Co właściwie jej jest?
Możliwe, że dystorsja przestrzenna uszkodziła jej ośrodek mowy.
Ale bez mojego wyposażenia, nie mogę zanalizować...
...jej połączeń nerwowych.
Chakotay, to nie zadziałało.
Zamiast odwrócenia implozji, impuls przyciąga ją szybciej.
Mówisz, że jest gorzej?
Myślę, że mamy nie więcej niż kilka minut.
Paris, musimy dostać się do układu nawigacji i wypróbować plan Tuvoka.
Obawiam się, że nie ma na to czasu.
Dlaczego nie?
Nigdzie nie pójdziemy.
Naprawdę sądzisz, że jest możliwe utworzenie stabilnego holograficznego pola siłowego?
Nie spróbowaliśmy jeszcze wszystkiego .
Gotowi?
Zaczynamy.
Pole siłowe nie powstrzymuje dystorsji.
Musimy znaleźć sposób aby wygenerować stabilne pole.
B'Elanna,
pierścień przeniknął osłony, zgniótł kadłub, skręcił okręt.
Nie wystarczy mocy holoemiterów by go zatrzymać.
Mówisz, że nie mamy wyjścia?
Być może nie.
Wszystkie dotychczasowe próby wyjaśnienia albo walki ze zjawiskiem były nieudane,
i zgodnie z moimi obliczeniami, przestrzeń, którą aktualnie zajmujemy
imploduje za około 3 minuty i 17 sekund.
Powiedział pan, że jest inna możliwość.
Nie robić nic.
Słucham?
Sugeruje pan, że mamy dać się zgnieść?
Dokładnie.
Nie mogę uwierzyć, że słyszę to od pana.
Zgadzam się, to brzmi zupełnie nielogicznie.
Przeciwnie.
Kiedy wszystkie logiczne możliwości walki są wyczerpane,
opcja, która pozostaje to bezczynność.
Mamy tak po prostu usiąść tutaj i dać się zabić?!
Śmiem zauważyć, że próba odwrócenia efektu za pomocą impulsu warp
tylko pogorszyła naszą sytuację.
Jęśli będziemy kontynuować rozpaczliwe, improwizowane zabiegi,
własne wysiłki mogą ostatecznie zabić nas samych.
Z drugiej strony, nie ma żadnego rozstrzygającego dowodu,
by sugerować, że nie robienie niczego skończy się śmiercią.
To jest... mówiąc... do... mnie!
Nie robić nic.
Kapitanie, proszę leżeć.
Co z kapitan?
Ona umiera.
Tego nie wiemy.
W tej chwili, tylko majaczy.
Chakotay, ty tu rządzisz.
Zgadzasz się aby próbować dalej?
Cokolwiek to jest, B'Elanna, jest większe i potężniejsze niż my.
Być może...
być może to jest jak walka z niedźwiedziem na jego terenie,
być może, jak mówi Tuvok, nic nie możemy zrobić,
tylko pozwolić aby to się zdarzyło i mieć nadzieję na najlepsze.
Świetnie.
Świetnie, Chakotay.
Masz swój sposób.
Komandorze Chakotay.
Tak, panie Tuvok?
Chcę podziękować za poparcie mojego zalecenia.
Wie pan, Tuvok, mogę nie dostać drugiej szansy, by to powiedzieć.
Czasami stwierdzam, że jest pan arogancki i irytujący,
ale jest pan piekielnie dobrym oficerem.
Dziękuję, i ponieważ rozmawiamy otwarcie, mogę powiedzieć,
że ja także nie zawsze popierałem pańskie metody.
Zakładam, że musiało być panu trudno zakceptować
mianowanie mnie na pierwszego oficera, ponad panem.
Zawsze szanowałem decyzje kapitan Janeway.
Jednakże sądzę, że ta szczególna decyzja,
postawiła mnie w sytuacji do której jestem nieprzyzwyczajony.
Jeśli to kiedykolwiek spowodowało, że sprawiałem trudności, muszę przeprosić.
Mogę zadać ci pytanie?
Wal śmiało, Harry.
Boisz się?
Wybrałem takie życie,
i przypuszczałem, że to może mi się przytrafić...
ale...boję się.
Ja też.
Tak się martwię o Neelixa.
Powinnam być razem z nim.
On może... drażnił mnie czasami,
ale Neelix jest najbardziej zaradnym
i umiejącym się dostosować osobnikiem jakiego znam.
Jeśli ktoś może przetrwać to nieszczęście, to właśnie on.
Co robisz?
Próbuję skontaktować się z moim duchem-przewodnikiem.
Dlaczego?
Kto wie, co się wydarzy kiedy ten pierścień w nas uderzy?
Może udamy się w następną długą podróż.
Pomyślałam sobie, że mogłabym użyć duchowego przewodnictwa właśnie teraz.
Czy masz coś przeciwko, jeśli dołączę do ciebie?
Myślałem, że nigdy nie spytasz.
Kapitanie?
Wszystko w porządku.
Majaczyła pani.
To był...
jakiś rodzaj wiadomości.
Co to było?
Dystorsja przestrzenna.
To próbowało...skontaktować się z nami.
Chcę pełny raport,
i panie Kim, panie Tuvok, każdy bit informacji,
który został zarejestrowany i dotyczy tego zjawiska.
Pierścień dystorsji jest przed nami, kapitanie.
Oddala się od nas z szybkością 2,000 kph.
Załoga w komplecie, kapitanie.
Nikt nie ucierpiał.
Żadnych uszkodzeń kadłuba ani systemów okrętu.
Niewiarygodne.
Nie można w to uwierzyć, kapitanie,
ale mamy 20 mln gigaquadów nowych danych na wejściu komputera okrętu.
Od kogo to przyszło?
Przypuszczam, że to przyszło z pierścienia dystorsji.
Ktoś wyraźnie chciał nam coś powiedzieć.
To nie wszystko, kapitanie.
Cała nasza baza danych została skopiowana i pobrana
do jakiegoś innego systemu.
Domyślam się, że kimkolwiek byli,
chcieli się o nas czegoś dowiedzieć.
Być może to była jedyna droga ich komunikacji z nami.
Być może...
oni tylko próbowali powiedzieć "cześć."
Ciastko dla kogoś?
Neelix, co ci się przytrafiło?
To długa historia.
Powiem ci o wszystkim później.
Teraz jest czas by dokończyć twoje przyjęcie.
Neelix, potrzebuję twojej fotografii.
Po co, kochanie?
Od tej pory, nawet kiedy jesteśmy rozdzieleni,
chcę mieć cię zawsze przy sobie.
Wszystkiego najlepszego, Kes.
Tłumaczenie i opracowanie napisów: JacBe 20040702