Warp 5, warp 6,
Warp 7. Osiągnąłem prędkość krytyczną.
/W porządku, odczyty są poprawne, /możesz odpalić silniki.
Przyjąłem.
Uruchamiam napęd transwarp za 4... 3... 2...
Transwarp aktywny.
Warp 9.2
9.3 Wektor ucieka.
/- Ustabilizuj symetrię pola - Mam.
Warp 9.6
9.7
- Pęknięcie w lewym wsporniku. /- Pełna moc pola integrującego.
Warp 9.9 9.95
Zbliżam się do bariery.
- Gondola nie wytrzymuje. /- Zasilanie awaryjne.
Bez skutku.
Rozpadam się.
Umarłeś.
Znowu ten wspornik. Jak tylko dochodzimy do bariery,
moment podprzestrzenny odrywa gondolę.
Moglibyśmy ją wzmocnić stopem duranium.
Próbowałam, zbyt łamliwy.
Kawy?
- Jakie uśmiechnięte buzie. - Uderzyliśmy w mur.
Może pomogę.
Super. Wiesz coś o teorii kwantowego zakrzywienia lub multispektralnym silniku podprzestrzennym?
Nie, ale szybko się uczę.
O czym mowa?
Masz coś do jedzenia?
Zostały jeszcze kalawiańskie biszkopty.
Pójdę poszukać.
Wprowadź go.
To zajmie mnóstwo czasu.
Uważasz że tego nie pojmę?
Przez dwa lata służyłem jako pomocnik mechanika na trebaliańskim frachtowcu.
- Znam teorię warp. - Dobrze.
Próbujemy pokonać barierę warp.
Nic nie osiąga warp 10. To teoretycznie niemożliwe.
To prędkość nieskończona.
Prędkość nieskończona, czyli bardzo szybko.
Zajmowałbyś jedocześnie każdy punkt przestrzeni.
W mgnieniu oka znalazłbyś się w dowolnym miejscu. Czas i odległość straciłyby znaczenie.
Osiągnąwszy warp 10, pojawilibyśmy sie w domu w chwili naciśnięcia guzika.
I nad tym pracujecie?
W polu asteriod znaleźliśmy nową formę dilitu.
Pozostaje stabilny przy wyższej częstotliwości.
Problem w tym, że podczas symulacji pokonywania bariery transwarp,
gondole odrywają się od kadłuba.
Kiedyś straciłem gondole wchodząc do mgławicy czarnej materii.
To zupełnie co innego.
To jedynie przykład.
Kiedy statek przechodził przez mgławicę, przeniknęła go fala czarnej materii,
a ciśnienie oderwało gondolę.
Może u was jest podobnie?
Symulacje nie wykazały nacisku.
A wahadłowiec?
Może szukamy w złym miejscu?
A jeśli jest odwrotnie, i to pojazd odrywa się od gondoli?
Poszycie wykonano ze stopu trytanu.
Przy takich prędkościach, może się depolaryzować.
Tworząc dyferencjał prędkości, kadłub leci szybciej niż gondole.
Musimy więc zbudować matrycę depolaryzacyjną.
To jest to.
Neelix, jesteś geniuszem.
Nie mam bladego pojęcia o czym mówili.
Warp 9.92
Wsporniki trzymają wszystko w porządku.
9.97
... 8
... 9
- Warp 10. /- Przekroczyłeś barierę.
/Żadnych uszkodzeń w gondolach.
Kiedy miesiąc temu mówiliście, że opracowaliście metodę pokonania bariery transwarp,
pomyślałam że to kolejna fantazja.
Gratuluję.
- Możemy dokonać testu załogowego? - Macie plan?
Rozpędzę wahadłowiec, a jak tylko przekroczę barierę, wyłączę silniki i wrócę.
Potem przeanalizujemy zapisy czujników.
Jeśli skok okaże się bezpieczny.
- Zwiększymy dystans. - Trochę mnie to przeraża.
Do tej pory to była jedynie teoria.
Nie sądziłem że tego dożyję. Jesteśmy na to gotowi?
Przez ostatnie wieki udawało nam się rozsądnie wykorzystywać nowe technologie.
Tym razem nie powinno być inaczej.
Poza tym, dżina nie da się już zamknąć w butelce.
Pozostaje nam ruch do przodu.
Powodzenia, Paris.
Jeśli się uda, dołączy pan do elity pilotów.
Orwill Wright, Neil Armstrong, Zefram Cohrane i Tom Paris.
Brzmi nieźle.
Też tak sądzę.
Wejść.
- Kapitanie. - Spocznij, wiem że jest późno.
Podać pani coś?
Odnoszę wrażenie, że nie jest to wizyta towarzyska.
Rozmawiałam z doktorem.
Uważa, że to chorąży Kim powinien zasiąść za sterami.
Dlaczego?
Odczyt biometryczny z symulacji wykazał u pana drobne zachwianie enzymatyczne w móżdżku.
- No i... ? - Nie brzmi to groźnie, ale nie wiadomo co się,
stanie w chwili przekroczenia bariery.
Istnieje szansa, że ciśnienie podprzestrzenne wywoła wylew.
Duża szansa?
2 procent.
2 procent?
- Zaryzykuję. - Nie ma potrzeby.
Chorąży Kim może lecieć.
Nie w tym rzecz.
A w czym?
Trudno to wyjaśnić, ale...
To mój lot.
Pański lot?
Kiedy byłem mały, ojciec powtarzał mi, że jestem wyjątkowy.
Że kiedyś czegoś dokonam.
Nauczyciele, koledzy, wszyscy mówili,
"Kiedy dorośniesz, dokonasz czegoś wielkiego".
Nic takiego nie nastąpiło.
Mówimy o zdrowiu.
Może pan stracić życie.
Pierwszy raz od 10 lat mam czym ryzykować.
Jest pan pewien?
Jak nigdy.
Proszę mi pozwolić polecieć.
Powodzenia, poruczniku.
Tores do mostka.
Zakończyliśmy sekwencję przedstartową, /kapitanie.
Chorąży Kim rozhermetyzować hangar i otworzyć wrota.
Tak jest.
Mostek do wahadłowca "Cohrane". Masz pozwolenie na start.
Do zobaczenia przy warp 10.
"Cohrane" do Voyagera. Wszystkie systemy w normie, zwiększam prędkość.
/Dotrzymamy kroku, dopóki się da.
Warp 7, warp 8.
Matryca dilitu trzyma?
Drobne przesunięcie pola, nic poważnego.
Tores do wahadłowca, możesz wchodzić w transwarp.
Przyjąłem.
Uruchamiam transwarp za 4... 3... 2...
/Warp 9.7
/9.8 /9.9
Przekroczył naszą prędkość maksymalną. Przechodzę na czujniki dalekiego zasięgu.
/- Warp 9.95 - Zbliża się do bariery.
Maksymalna moc silników.
Prędkość...
Warp 10.
/Silniki stabilne.
/Wsporniki gondol również.
Poruczniku słyszy mnie pan?
Zniknął z czujników.
Zwiększyć zasięg do maksimum.
Nie mogę go znaleźć.
Zniknął.
Dokonałem trzech skanów. Ani śladu wahadłowca w odległości 5 parseków.
Uległ zniszczeniu?
Nie sądzę. Według czujników przekroczył barierę warp.
Jeśli tak, mógł trafić w dowolne miejsce wszechświata.
Kontynuujmy poszukiwania.
Skan multispektralny.
Wyładowanie kwantowe od lewej burty.
Coś wychodzi z podprzestrzeni.
- Janeway do Parisa. - Żyje.
Słabe odczyty.
Transporter, przenieście pana Parisa do ambulatorium.
Komandorze ściągnijcie wahadłowiec.
Tak jest.
Oznaki życia w normie.
Podwyższony poziom serotoniny w podwzgórzu.
On śpi.
- Może go pan obudzić? - Czemu nie.
Proszę się obudzić poruczniku.
Dobrze się pan czuje?
Wróciłem.
Śledziliśmy pana do bariery, potem pan zniknął.
Pamięta pan coś?
Patrzyłem na wskaźnik prędkości.
Pokazał osiągnięcie warp 10.
I nagle zdałem sobie sprawę, że obserwuję samego siebie.
Widziałem przestrzeń, Voyagera, jego wnętrze, tą salę.
Przez chwilę byłem wszędzie.
Z Kazonami, w domu.
z Klingonami, w innych galaktykach.
Nie wiem jak to wyjaśnić.
Nigdy czegoś takiego nie przeżyłem.
To miło, że się pan dobrze bawił.
Jak udało się panu wrócić?
Zobaczyłem że mnie szukacie.
Wyłączyłem silniki i wylądowałem w punkcie wyjścia.
Zaczynam zapominać.
- Wszystko było takie wyraźne. - Tom!
Nic mi nie jest, a wahadłowiec?
Ani jednej rysy.
Czujniki potwierdzają osiągnięcie warp 10.
Gratuluję.
Zapisał się pan na kartach historii.
Ściągnijmy zapis z czujników i przeanalizujmy go przed kolejną próbą.
Nigdzie pan nie idzie przez najbliższe godziny.
Muszę poddać waszą wysokość kilku testom zanim wypuszczę was do ludu.
Pozwalam.
Poinformuję pana jak coś znajdziemy.
- Janeway do Kima, jesteśmy gotowi. - Przyjąłem.
Zgrywam dzienniki do komputera maszynowni.
To dane o każdym centymetrze tego sektora.
Ponad pieć miliardów gigakwadów informacji.
Teoria prędkości nieskończonej jest słuszna.
Zajmowanie każdego punktu wszechświata jest możliwe.
Zostaje kwestia nawigacji.
Jeśli nauczymy się wychodzić z transwarp w konkretnym punkcie.
Wrócimy do domu.
To zmieni charakter naszej egzystencji.
Nie byłoby rzeczy poza naszym zasięgiem.
Telemetria zawiera nieocenione dane o tym sektorze.
Sporządzimy gwiezdną mapę.
Przenieście zapis do działu kartografii.
Nowy smak.
Nazwałem go "Rozkosz Parisa",
na pańską cześć.
Co? A, dziękuję.
Czuję się zaszczycony.
Właśnie widzę.
Przywyknij do tego, stałeś się bohaterem.
Nie powiem, że to drobiazg.
Mógłby nazwać moim imieniem coś smaczniejszego.
Pachnie ładnie.
Uwierz mi, sama ryzykujesz.
Powinniśmy powtórzyć lot i zweryfikować wyniki.
Zgadzam się. Musimy potwierdzić, że to nie przypadek.
Powiększymy pamięć wahadłowca o...
Co się stało?
Ta kawa jakoś dziwnie działa.
Wracasz do ambulatorium?
Mam dość doktora na jeden dzień.
Chociaż, może.
Tores do transportera.
Przenieście Parisa do ambulatorium.
/- Nie mogę namierzyć. Jego wzór się zmienia. - Tores do ambulatorium.
Ekipa medyczna do mesy.
Trzymaj się, Tom.
Wygląda na reakcję alergiczną. Co wchłonął?
Kawę Neelixa.
To cud, że jeszcze żyje.
Dziwne.
To reakcja alergiczna... na wodę w kawie.
- Uczulenie na wodę? - Nie rozumiem.
Zmianie ulega cała jego biochemia.
Elektrolit się rozpada, płyn śródmiąższowy krzepnie.
Oskrzela i płuca mutują.
Nie przyjmuje tlenu. Co robić?
Proszę się odsunąć.
Komputer, pole izolacyjne wokół stanowiska chirurgicznego.
Usuń powietrze, i wypełnij pole mieszanką 80 procent azotu,
i 20 kwasu chlorowego.
Na razie będzie oddychał.
Co się z nim dzieje?
Zakładam, że ma to związek z doświadczeniem.
Komórki się rozpadają.
On umiera.
Muszę wiedzieć, co się wydarzyło w wahadłowcu.
Poziom promieniowania, anomalie, cokolwiek.
Ginę, prawda? Umrę?
Jest pan na to zbyt uparty.
Wypróbuję terapię nasycaniem radiometrycznym.
Spowolni mutacje komórek.
Tu leży Tomas E. Paris ukochany mutant.
Ładne epitafium, ale proszę je na razie zachować.
Emitery radiometryczne naładowane.
Zaczniemy od 45 radów na sekundę.
Pięknie, ukochany radioaktywny mutant.
Brak efektu, 85 radów.
Przyśpieszę biomitozę polem biosupresyjnym.
Uroczysty pogrzeb.
Płaczące piękne dziewczyny.
Poza Tores, ona nie płacze, zauważył pan?
Nie ufam takim.
Mój ojciec mawiał, że płacz oznacza słabość.
Nigdy w to nie wierzyłem. Pan umie płakać?
Nie mam tego w programie.
Szkoda.
Zabawne.
Z dzieciństwa najlepiej pamiętam, jak siedziałem w pokoju płacząc.
Lubiłem swój pokój.
Miałem tam ciszę.
Zamykałem drzwi, czytałem, bawiłem się.
W wieku 17 lat straciłem w nim niewinność.
Rodzice wyjechali wtedy na weekend.
Dopiszę to do pana karty zdrowia.
Załamuje się układ limfatyczny.
98 radów.
Czego bym nie dał za pizzę peperoni z kabaliańskimi oliwkami. Umieram z głodu.
Stan krytyczny, maksymalna dawka.
Pocałuj mnie.
- Nie pan, ona. - Nie zdoła tu oddychać.
To moje ostatnie życzenie.
Jeśli wyłączymy pole, udusisz się.
Co za różnica i tak umieram.
Kiedy już odejdę,
powiadomcie mojego ojca w kwaterze głównej Floty że tego dokonałem.
Przygotować neurostymulator.
Gotowe.
Już.
Jeszcze raz.
- Brak aktywności mózgu. - Reanimujmy go.
Jego komórki się rozpadły.
Nic nie możemy zrobić.
Komputer.
Usuń gaz z pola izolacyjnego i wyłącz je.
Rano musimy dokonać autopsji.
Na razie sugeruję odpoczynek.
Pan żyje.
Co się dzieje?
Wszystkie organy wewnętrzne pracują normalnie.
Zyskał pan nawet jeden dodatkowy.
Ma pan... dwa serca.
Ochrona namierzy mnie w ciągu 30 sekund.
Przesyłam dane o locie doświadczalnym warp 10.
Warp 10? To niemożliwe.
- Porucznik Paris przekroczył barierę - Przeżył?
W pewnym sensie. Wszystko jest w danych.
To dowiedzie mojej przydatności.
Zobaczymy.
Jego ciało przechodzi mutację.
DNA się zmienia.
Nie wiem czym się to skończy.
Czy ma to związek z równowagą enzymatyczną?
- Może pan to powstrzymać? - Nic nie działa.
Dane medyczne nie mówią o podobnych mutacjach.
Jego organy ulegają przekształceniu.
Niektóre zanikły a organizm je wchłonął.
Są też trzy nowe, których funkcji nie potrafię ustalić.
- A mózg? - Transmutacje odbywają się nieustannie.
Układ synaptyczny wciąż się zmienia.
On nadal mnie rozpoznaje.
- I wie kim jest. - Mogę z nim pomówić?
Naturalnie.
Zaznaczam jednak, że pomimo jest Tomem Parisem,
zmienia się w coś innego.
Jego zachowanie jest nieprzewidywalne,
chwilami dostaje ataków agresji.
Będę to miała na uwadze.
Wyglądam obrzydliwie, prawda?
Bywało lepiej.
Jak pan się czuje?
Jak nieudany ekspryment.
Próbujemy to naprawić.
Doktor szuka sposobu na przywrócenie DNA.
Dlaczego?
To czym się stanę będzie prawdopodobnie lepsze.
Nieprawda.
Jak najbardziej.
Część pani ucieszy się że odejdę.
Jestem zdrajcą, Maquis i obrazą dla munduru.
Wszyscy się o pana martwimy i chcemy pomóc.
Chcecie mi to odebrać.
- Odebrać co? - To, czym się staję.
Skąd wiecie, że na tym nie skorzystam?
Że to nie najlepsze, co mi się przydarzyło?
Owszem, ale to może pana zabić.
Musimy wiedzieć co się dzieje.
Kłamie pani.
Tak jak on i reszta.
Wmawiacie mi że jestem dobry, i że cieszycie się z mojej obecności,
ale to nieprawda.
Przyznajcie się.
Zazdrościcie mi pokonania bariery i chcecie mojej śmierci.
Miał pan rację doktorze.
Nic tu po mnie.
Kapitanie, przepraszam.
Niech pani wróci.
Wiem, że zrobi pani wszystko.
Boje się, nie chciałem tak wybuchnąć.
Każdy by się bał. Wytrzymaj.
Robimy co w naszej mocy.
Wiem.
Ale poniesiecie porażkę.
Kiedyś brałem z pani przykład.
A teraz wydaje się pani taka malutka i nieważna.
Doktorze.
Tempo mutacji wzrosło o 12 procent.
Proszę wykonać skan nukleonowy i sprawdzić ile zostało z jego pierwotnego DNA.
- Ja tymczasem... - Doktorze!
- O co chodzi? - Musimy porozmawiać.
- Coś pilnego? - Jestem zajęty.
To pilne.
Wypuście mnie.
- To niemożliwe. - Proszę.
Nie mogę tu zostać.
Muszę opuścić pokład.
Dlaczego?
Teraz wszystko zrozumiałem.
To znaczy?
Teraźniejszość, przeszłość.
Są w przyszłości.
A przyszłość w przeszłości.
Posłuchajcie.
Osiągnąłem więcej.
Jestem wszystkim.
- Pozwólcie mi odejść. - Dokąd?
Nie mogę...
Proszę.
Powinniśmy się pośpieszyć.
/Należy zmusić jego DNA /do powrotu do oryginału.
/- Wtedy jego ciało odzyska poprzedni kształt. - Jak to zrobić ?
/Niszcząc nowe DNA.
/Komórki będą się wtedy /wzorować na pierwotnym kodzie.
/Zmutowane DNA zniszczy /jedynie promieniowanie antyprotonowe.
- Tylko rdzeń reaktora generuje antyprotony /- Wiem.
/Umieszczę go w uprzęży izotropowej,
/a następnie zaaplikuję kontrolowaną ilość /promieniowania antyprotonowego.
/Nie widzę innej możliwości.
Musimy wyłączyć reaktor, przygotowanie interfejsu zajmie trzy godziny.
/Za trzy godziny nie będzie Parisa.
/Mamy góra godzinę.
Do dzieła.
/- Jak sytuacja? - Interfejs naładowany i gotowy.
/Poproszę o dwusekundowy impuls.
Wyłączcie silniki.
Podajcie 75 tysięcznych dawki promieniowania przez interfejs.
Doktorze, zmutowane komórki się rozpadają ale pierwotny kod się nie ujawnia.
Nie rozumiem, powinno działać.
Zwiększymy czas naświetlania.
Poruczniku, impuls pięciosekundowy.
Poruczniku?
Co się dzieje?
/Alarm dla ochrony, /wszyscy na stanowiska.
- Janeway do mostka, raport. /- Paris uciekł.
Strzelił z fazera w przekaźnik plazmy.
- Mamy zaniki energii. /- Gdzie teraz jest?
Wysiadły czujniki wewnętrzne,
Drużyny Tuvoka przeszukują pokłady.
Idę na mostek.
- Wyładowanie fazera na pokładzie szóstym. - Zlokalizować.
Czujniki ciągle szwankują.
Gdzieś między sekcjami 21 a 27 alfa.
- Tuvok, nikogo tam nie ma. - Chakotay do Tuvoka.
Sądzimy, że Paris jest na pokładzie szóstym.
Wysłać drużyny do sekcji od 21 do 27 alfa.
- Komandorze, ktoś otwiera hangar. - Co?
- Startuje wahadłowiec. - Wiązka ściągająca.
- Nie działa. /- Tuvok do mostka.
/Znaleźliśmy fazer kapitan, /ale ona zniknęła.
- Utrzymać namiar na wahadłowiec. - Odzyskaliśmy zasilanie.
Uruchomić silniki, lecimy za nimi.
- Dochodzą do warp 9.9 - Wyrównać prędkość.
/Uwaga, granica prędkości maksymalnej.
/- Groźba rozpadu struktury kadłuba - Jesteśmy w zasięgu wiązki trakcyjnej?
Nie, wciąż przyśpieszają.
Warp 9.97
/Uwaga, rozpad konstrukcji kadłuba /za 45 sekund.
Zredukować prędkość do warp 9.5
Utrzymać namiar czujników.
Zgubiłem ich.
Weszli w transwarp.
/Dziennnik pierwszego oficera, /data gwiezdna 49373.4
/Dopiero po trzech dniach /zlokalizowaliśmy wahadłowiec.
/Wyszedł z transwarp /w niezamieszkanym układzie.
Przeanalizowałem dane o transformacji pana Parisa i chyba wiem co zaszło.
- Mutacja była naturalna. - Naturalna?
Zmiany DNA są zgodne z ewolucją ludzkiego genotypu przez ostatnie cztery miliony lat.
Zwiększona objętość mózgu, utrata organów szczątkowych.
Twierdzi pan, że poruczniki Paris ewoluuje?
Taka jest moja teoria.
Jedyna różnica polega na tym, że on przeszedł te zmiany w ciągu 24 godzin.
Podróż z prędkością nieskończoną przyspieszyła proces ewolucji o miliony lat.
Możliwe, że reprezentuje on przyszłe stadium rozwoju.
- Chociaż nienajciekawsze - Co teraz?
Terapia antyprotonowa jest słuszna.
Należy jednak zwiększyć dawkę, by przywrócić oryginalne DNA.
/Mostek do Chakotaya.
/Znalazłem wahadłowiec.
/- Na czwartej planecie w dżungli równikowej. - Przyjąłem.
Tuvok, proszę przysłać drużynę ochrony do transportera 3.
Są ślady ludzkiego DNA, to oni.
Ale nie wiem, które jest kapitanem.
Oczywiście, samica.
Co ja teraz napiszę w raporcie?
Chętnie go potem przeczytam.
/Dziennik pierwszego oficera, uzupełnienie,
/przenieśliśmy kapitan /i porucznika Parisa do ambulatorium,
/a potomstwo zostawiłem na /powierzchni planety.
Usunąłem zmutowane DNA z pani organizmu i przywróciłem pierwotny genom.
Gratuluję, jest pani znowu człowiekiem.
Dziękuję, doktorze.
Kapitanie, ustabilizowanie sie pani kodu genetycznego wymaga czasu.
Chciałbym aby pozostała pani w ambulatorium przez następne trzy dni, na wszelki wypadek.
Przepraszam.
Myślałam o dzieciach,
ale nigdy nie brałam pana pod uwagę...
Kapitanie, przepraszam, nie wiem co powiedzieć.
Poza tym, że nie pamiętam wiele o...
Wie pani.
A skąd wiesz że to był twój pomysł?
Czasami to samica robi pierwszy ruch.
Przeprosiny przyjęte.
Jest pan pewnie ciekawy czy zarekomenduję pana.
Niezależnie od wszystkiego,
był pan pierwszym pilotem, który leciał z warp 10.
Dziękuję, kapitanie.
Coś nie tak, poruczniku?
Nie wiem.
Całe to doświadczenie całkiem mnie rozbiło.
Latanie z warp 10, ewoluowanie do nowej formy.
Obce potomstwo.
Jedno jest pewne, że złamał pan wiele przepisów za jednym razem.
Przełamać barierę,
to było niewiarygodne.
Ale nie tak to sobie wyobrażałem.
Chyba szukałem tylko szybkich efektów.
Nie myślałem że będę zmieniał historię.
Nie tylko w moich aktach. Chodzi o reputację.
Zmienił się pan na tym statku.
Wielu ludzi pana szanuje.
Tak.
Ale uświadamiam sobie, że to nie o opinię innych pownienem się martwić,
tylko własną.
Mam jeszcze kilka barier do przełamania.
Mam nadzieję, że jest to możliwe nie tylko teoretycznie.
W jakiś sposób,
nie sądzę że to niemożliwe.
Tłumaczenie: TV4
Opracowanie napisów Krystian "Chris" Kieś email: sklep2@poczta.wp.pl
Dopasowanie do wersji oraz poprawki: tom2407
Poprawki tłumaczenia i napisów: Colabor