Nadchodzi nowy! Nowy więzień! Z drogi!
Z drogi! Z drogi!
Nadchodzi! Przygotować się! Dawać go! Pospiesz się!
Dawać go! Nowy więzień!
Hej! Coś tu wpada!
Hej, zejdź mi z...
Zabić go! Zabić go!
Tom!
Nikt nie ma prawa go dotknąć. Jest mój.
Poczekaj... to pomyłka... Nie jestem stąd!
Nie? W takim razie zabiorę cię do domu. Dobrze?
Ten jest mój.
- Ja twierdzę, że nie. - To przez niego znalazłem się tutaj.
Był moim partnerem podczas ataku bombowego.
Zabił 47-miu patrolujących na Akritiri. 47-miu!
A potem, to ścierwo!
Zeznawał przed trybunałem i wydał im moje nazwisko.
Więc mówię ci raz jeszcze, jest mój...
Zatrzymam go.
Weź go.
Na razie...
Musiałeś uderzyć mnie tak mocno?
Będąc tutaj, nie możesz okazać, że jesteś miękki.
Dzięki za wskazówkę. Jest tu jakieś jedzenie?
- Nie dostałem nic do jedzenia, odkąd tu trafiłem. - Jak dawno to było?
Kilka dni... mniej więcej.
Co się z tobą działo, po tym jak nas rozdzielili?
Akritirianie przesłuchiwali mnie.
Gdy nie przyznałem się do podłożenia bomb, zaciągnęli mnie przed oblicze sędziego.
Stwierdził, że ty już przyznałeś się za nas obu, a potem ogłosił, że jestem winny.
Dokładnie to samo przytrafiło się mnie.
Musieli mnie odurzyć, bo następna rzecz, którą pamiętam to,
przebudzenie się na dnie zsypu na tym przyjęciu powitalnym.
Musimy komuś wyjaśnić, że zaszła pomyłka.
- Kogo masz na myśli? - Strażnika...
- ...dyrektora. - Nikogo takiego tutaj nie widziałem.
Więzienie bez strażników?
Inni więźniowie mówią, że to miejsce znajduje się 300 metrów pod ziemią.
Może Akritirianie stwierdzili, że strażnicy nie są potrzebni.
- Mogę jeszcze? - Myślisz, że gdzie jesteś?
- W hotelu? Nie ma już więcej! - Uspokój się!
Przepraszam.
Naprawdę zaczynam... robić się ostry.
Myślę, że to przez klamrę.
Co takiego?
Tak nazywają to więźniowie.
Każdy ją ma.
Co to takiego?
Zgaduję, że to jakiegoś rodzaju stymulator synaptyczny.
Tak czy inaczej, to wpływa na mój układ nerwowy.
Jestem coraz bardziej impulsywny, odkąd tu trafiłem.
Nie wspominając o tym, że ta rzecz szaleńczo swędzi.
- Jak przypuszczasz, do czego służy? - Może to jakieś urządzenie do tortur.
- Moglibyśmy spróbować je zdjąć. - Nie! Widziałem kogoś, kto próbował.
To go zabiło.
To co musimy zrobić, to znaleźć sposób, aby wydostać się z tego miejsca.
- Najpierw wyjaśnijmy sobie jedną rzecz. - Co?
Następnym razem, gdy się na mnie zamachniesz, oddam ci.
- Co to? - Może następny więzień?
Jedzenie!
Przyłączysz się do obiadu?
Odsuń się!
Nie! Musi być więcej!
Myślę, że i tak bym tego nie jadł, a ty?
Nie żyje.
Myślę, że straciłem apetyt.
/Dziennik kapitański, /data gwiezdna 50156.2
/Po 72 godzinach, porucznik Paris /i chorąży Kim nadal są zaginieni.
/A ja szybko tracę cierpliwość /do akritiriańskich władz.
/Nieustannie odmawiają nam zgody na lądowanie, /i ciągle sprawdzają,
/czy członkowie naszej załogi /zostali zabici podczas ataku bombowego.
Zakończyłem kolejne przeszukiwanie przy użyciu wszystkich czujników.
Wliczając multispektralny skan podpowierzchniowy.
Nie mogę zlokalizować ich oznak życia, ani ich komunikatorów.
Kapitanie, ambasador Liria wywołuje nas.
Na ekran.
Jestem dzisiaj w nastroju tylko na dobre wiadomości, ambasadorze.
/Obawiam się, /że nie mogę tego zapewnić.
- Twierdzi pan, że oni nie żyją? /- Nie, są jak najbardziej żywi.
W takim razie, gdzie się znajdują?
/Pani ludzie zostali skazani /za terrorystyczny atak bombowy,
/na ośrodek wypoczynkowy Laktivia, /co przyczyniło się,
/do śmierci 47-miu funkcjonariuszy patrolu, /będących po służbie.
Zapewniam pana ambasadorze, moi ludzie nie mieli nic wspólnego z tym atakiem.
/Znaleźliśmy chemiczne ślady środków /wybuchowych użytych w ataku bombowym
/na ich rękach i ubraniach.
To samo można powiedzieć o każdym, kto znajdował się w pobliżu wybuchu.
To całkowicie niewystarczający dowód, aby ich skazać.
/Materiały wybuchowe /zawierały trilithium.
/Nie ma żadnego źródła trilithium, /nigdzie w naszym systemie.
/Tak więc, może sobie pani wyobrazić nasze /zdziwienie, gdy śledztwo ujawniło,
/że wasz statek jest napędzany dilitium,
/które, jak twierdzą nasi naukowcy, /można przetworzyć w trilithium.
/Już od dawna przypuszczaliśmy, /że tak zwani terroryści Otwartego Nieba,
/mają pozaplanetarne powiązania.
/Teraz wiemy z kim.
Kapitanie, zbliżają się dwa akritiriańskie statki namiar 271 na 64.
/Proszę przygotować swój statek /do inspekcji, kapitanie.
Jeśli ma to pomóc potwierdzić naszą niewinność, wezmę to pod uwagę.
Ale najpierw chcę poznać miejsce,
w którym moi ludzie są przetrzymywani, i natychmiast z nimi rozmawiać.
/Porozumiewanie się z więźniami, /jest zabronione.
Jeśli chce pani mojej współpracy, ambasadorze, będzie pan musiał bardziej się postarać.
/Być może zaszło nieporozumienie.
/Proszę pozwolić mi wyjaśnić /nasze stanowisko.
/Wasz okręt został skonfiskowany. /Pani i pani załoga jest aresztowana.
/Przygotujcie się do wejścia /naszych odziałow na pokład.
Kapitanie, ich statki ładują broń.
Panie Tuvok, podnieść osłony. Panie Chakotay, proszę przejąć konsolę.
Chciałabym rozwiązać tą sytuację pokojowo, panie ambasadorze,
ale proszę pozwolić mi wyjaśnić moje stanowisko.
Nie wpuszczę nikogo na pokład tego statku.
/Kapitanie, to jest błędna /ocena sytuacji.
Kapitanie, czy mam odpowiedzieć ogniem?
To nie pomoże nam w odzyskaniu Toma i Harryego. Musimy się przegrupować.
Proszę nas stąd zabrać.
Co zajęło ci tyle czasu? Wróciłem co najmniej pół godziny temu.
Zaczynasz to odczuwać, prawda?
Chyba tak.
Cały czas się pogarsza. Musimy z tym walczyć.
Skupmy się na czymś pozytywnym.
Na przykład...
na obiedzie z siedmiu dań?
Zakładam, że nie znalazłeś żadnego jedzenia?
Tak więc... znalazłem prawie 50 dobrych obywateli,
w tym oryginalnym małym społeczeństwie,
ale ani jednego właściciela sklepu spożywczego wśród nich.
- Uznam to, za "nie". - Tak.
Jednak, gdyby kiedykolwiek wpadłoby nam w ręce jakieś jedzenie,
znalazłem wspaniałe miejsce na piknik.
Wspaniale. Potrzebujemy tylko sióstr Delaney.
I mogłoby coś z tego być.
A co u ciebie?
Natknąłeś się na coś ciekawego podczas swoich podróży?
Jeśli mówisz o drodze ucieczki, to wpadłem tylko na masywne ściany.
Ja też.
Jak dotąd, jedyną drogą na powierzchnię jest zsyp w głównym pomieszczeniu.
Ale jak się do niego dostać, by się nie usmażyć w polu siłowym?
Widziałeś, co stało się z człowiekiem, który próbował sięgnąć do środka.
To mogłoby się przydać.
Pomyślałem, że gdybyśmy znaleźli jakieś obluzowane okablowanie,
może byłbyś w stanie użyć go do stworzenia urządzenia, które wywołałoby zwarcie w polu siłowym,
wystarczająco długie, abyśmy weszli do rury.
- Warto spróbować. - Tak.
Gdybyśmy tylko mogli wymyślić jak,
wywołać spięcie w tych implantach, wszystko byłoby gotowe.
Nic nie wskazuje na to, aby za nami podążali.
Myślę, że są bardziej zainteresowani tym,
aby się nas pozbyć, niż odkryciem prawdy.
Musimy tam wrócić po Harryego i Toma.
Nie mamy żadnych informacji, co do ich miejsca pobytu.
Jeśli wrócimy do przestrzeni Akritirian,
na pewno natkniemy się na dalsze akty wrogości.
Tuvok ma rację.
Skoncentrujmy się na udowodnieniu niewinności Harry'ego i Toma.
Jak to zrobimy?
Wiemy, że ładunek wybuchowy był na bazie trilithium.
Jeśli znajdziemy źródło tego trilithium,
to może nas ono zaprowadzić do prawdziwych terrorystów.
Nasze odczyty dalekiego zasięgu wskazują, że Liria miał rację.
W tym sktorze nie ma trilithium.
A co z paralithium?
Jest używane jako paliwo,
dla niektórych jonowych systemów napędowych.
I może zostać przekształcone w trilithium.
Wykonać przegląd zapisów naszych sensorów,
na temat statków wchodzących i wychodzących z przestrzeni Akritirian,
w czasie gdy znajdowaliśmy się na orbicie.
Jeśli, któryś z nich używał paralithium jako paliwa,
chcę wiedzieć kim są i gdzie się udali.
No dalej...
Spokojnie.
Uda ci się.
Nie mogę myśleć. Nie mogę się skoncentrować.
Dobrze, dobrze, skoncentruj się na tym.
Królewska pieczeń jagnięca z... porcją dzikiego ryżu
i Chateau Lafite Rothschild rocznik 2296... w prawdziwym Sandrine's.
Albo krewetki, z sosem fettran, makaron...
I gęsty, kremowy, pofalowany pudding.
Dobre. Dobrze.
Parę steków z grilla.
Z pieczoną fasolą Risan i... ciasto wiśniowe na deser.
- Zobaczmy czy przebijesz to. - Jestem tak bardzo głodny że,
mógłbym zjeść miskę gulaszu korzennego Neelixa.
Ja też.
Nigdy nie myślałem, że to powiem.
Gotowe, możemy to wypróbować.
Jak na razie idzie dobrze.
Wszystko w porządku?
Co robicie?
Wyszliśmy na małą przechadzkę.
Rusz się!
- Co to? - Rura.
- Zobaczmy? - Daj spokój.
Naprawdę radzę ci nie wchodzić mi w drogę.
Powinieneś był o tym pomyśleć, zanim go zabrałeś!
Daj spokój, Tom.
Tom!
Cofnąć się! Cofnąć się!
Trzymaj się. Wyciągnę cię stąd.
Bez walki. Bez walki.
Jeśli nie wykrwawi się na śmierć, umrze od infekcji.
Musimy zabrać go do lekarza.
Oczywiście, zadzwonimy po karetkę i popędzimy do szpitala.
Co chcesz za buty nieboszczyka?
Uda ci się. Jeszcze tylko kilka kroków.
I będziemy z powrotem w naszym schronieniu.
Dom, kochany dom.
- Harry. - Tak?
Całkiem mocno oberwałem.
Zajmę się tym.
- Obiecaj mi coś. - Co?
Jeśli się pogorszy...
Jeśli przyjdzie nam wybierać, nie przejmuj się mną.
Zajmij się sobą.
Mamy umowę?
Cicho.
Hej! Co ty tam robisz?
Odejdźcie.
To miejsce należy do nas.
Wynoście się! Wynoście się! Wynoście się!
Dobra, umowa jest taka.
Moje buty za kilka czystych ubrań, litr wody i dwie porcje jedzenia.
I mój przyjaciel zostaje tutaj, dopóki mu się nie polepszy.
Nie przyjmuję pensjonariuszy.
A co z resztą?
Nie podoba mi się kolor.
Dalej, chodźmy.
On nam nie pomoże.
Po prostu powiedz mi, czego chcesz za jedzenie i bandaże, dobrze?
Interesuje mnie ta rura, nad którą pracowaliście.
- Nie mogę wymienić rury. - W takim razie, nie ma umowy.
Odsuń się. Zasłaniasz mi światło.
- Zabiorę cię ze sobą. - Zabierzesz mnie, dokąd?
Wiem jak się stąd wydostać.
Jestem tutaj sześć lat. Nigdy nie słyszałem o wyjściu.
Zsyp.
Każdy, kto próbował się tam dostać został porażony impulsem energii.
Mogę wyłączyć pole siłowe tą rurą.
Przy odrobinie szczęścia, możemy dotrzeć do powierzchni.
Na co się gapisz?
Próbuję zgadnąć, czy jesteś kłamcą,
czy do końca postradałeś rozum przez klamrę.
Żadne z tych.
I udowodnię ci to.
Umiesz bronić swoich racji. Lubię to.
Więc mamy umowę?
Zapamiętaj jedną rzecz...
Jeśli kłamiesz, zabiję cię.
/Dziennik kapitański, uzupełnienie.
/Zlokalizowaliśmy trzy statki /wydzielające plazmę paralithium.
/Jednak nie wygląda na to, /aby produkowano na nich środki wybuchowe.
/Obecnie ścigamy czwarty okręt.
Jesteśmy w zasięgu wywoływania akrititiańskiego frachtowca, kapitanie.
Odbieram tylko dwie oznaki życia na pokładzie.
Otworzyć kanał.
Tu Kathryn Janeway,
z federacyjnego statku gwiezdnego Voyager.
Do kapitana akrititiańskiego okrętu towarowego.
Jestem kapitanem tego okrętu. Czego chcecie?
Dwóch członków mojej załogi zostało skazanych
przez Akritirian za terrorystyczny atak bombowy.
Próbujemy dowieść ich niewinności.
Mamy powody, aby sądzić, że statek podobny do waszego,
używający paralithium jako paliwa, mógł być zamieszany
w wyprodukowanie materiałów wybuchowych.
/Uciekajmy stąd.
/Cicho. /To jest okręt towarowy.
Więc nie będzie miał pan nic przeciwko, aby kilku członków
mojej załogi weszło na pokład i rozejrzało się.
/Oczywiście, jeśli nie mają /nic przeciwko poderżnięciu gardeł.
Nie ma potrzeby, aby być tak ostrym...
Nie jest pani jedynym kapitanem,
który nie chce, aby ktoś wchodził na jego statek.
Kapitanie, odbieram szczątkowe ślady trilithium.
Są słabe, ale istnieją.
Myślę, że znaleźliśmy naszych zamachowców.
Panie Tuvok, proszę wysłać szczegóły ochronie w pomieszczeniu transportera nr 2.
Poruczniku Torres, proszę przesłać ich na pokład i odholować ich statek do hangaru.
Nie macie prawa nas przetrzymywać.
Moi ludzie zostali oskarżeni
o wspieranie grupy terrorystycznej, zwanej Otwarte Niebo.
Co o nich wiecie?
Oni nie są terrorystami. To patrioci.
Pewnego dnia poprowadzą prawowity rząd naszego ludu.
Nie musimy odpowiadać na żadne z ich pytań, Piri.
Brzmi to dla mnie, jakby twoja młoda przyjaciółka
sympatyzowała z tymi patriotami.
Ona nie jest moją przyjaciółką. Jest moją siostrą.
A nasze poglądy polityczne to nie wasz interes.
Nie wiem zbyt wiele o waszym świecie...
Moi ludzie są przetrzymywani za coś czego nie popełnili.
I zamierzam zrobić wszystko, co w mojej mocy, aby ich z tego wyciągnąć.
Zrozumieliście?
Potwierdziliśmy, że materiały wybuchowe
były rzeczywiście wyprodukowane na ich statku.
Odeskortujcie ich do aresztu.
Tak jest, kapitanie.
Panie Chakotay, proszę wyznaczyć kurs na granicę akritirańską.
Puśćcie moją siostrę. Ona nie ma nic wspólnego z zamachem,
ma tylko 14 lat.
Więzienie mnie nie przeraża.
Cisza, Piri. Proszę.
Nie wiesz o czym mówisz.
Nikt nigdy nie uciekł z więzienia na Akritiri.
Oni po prostu zostawią ją tam na resztę jej życia.
Podziwiam twoją chęć, chronienia siostry, ale...
Tak naprawdę nie zależy to ode mnie, czyż nie?
Powiedz im, co wiemy.
Powiedzieć mi, o czym?
Piri, nie.
Nasza brygada dowiedziała się, gdzie znajduje się ośrodek karny o zaostrzonym rygorze.
Moja siostra ma bardzo bujną wyobraźnię.
Przy pomocy tego statku możecie zaatakować więzienie i wydostać swoich ludzi.
Przykro mi, nie tak załatwiamy sprawy, tam skąd pochodzę.
Tchórz.
Panie Tuvok, proszę dopilnować, aby się wykąpali i dostali ciepły posiłek.
- Nie ufam mu, Harry. - Poradzę sobie z nim.
Uważaj na siebie, dobrze?
Spróbuj odpocząć.
- Pamiętasz o naszej umowie? - Jakiej umowie?
Jeśli dojdzie do tego, będziesz ratował samego siebie, dobrze?
Jeśli nadarzy się okazja, po prostu uciekaj.
Nie wracaj po mnie.
Widać, że klamra musi naprawdę doprowadzać cię do szału.
Mówię poważnie, Harry.
Męczy mnie to czekanie.
- Muszę już iść. - Harry...
- Cholera! - Nie walcz z tym, wykorzystaj to.
Jak mam to zrobić?
Czuję, jakby w mojej głowie był milion płonących mrówek.
Dobrze. Niech pracują dla ciebie.
Jak?
Płonące mrówki, to brzmi okrutnie.
Wyobraź je sobie jako swoją armię,
poruszającą się ogromną falą, aby pobić twojego wroga.
Toczy się w tobie ogromna bitwa na śmierć i życie, pomiędzy tobą, a klamrą.
Musisz użyć każdej dostępnej siły, aby ją pokonać.
Wolałbym raczej skoncentrować swoją energię na wydostaniu się stąd.
Kiedy znalazłem się tutaj po raz pierwszy,
założyłem, że klamra jest udoskonalonym narzędziem tortur,
aby uczynić nasze więzienie jeszcze bardziej uciążliwym.
Stopniowo, zacząłem rozumieć to coraz lepiej.
Wszystko jest tutaj w moim manifeście, moje pojmowanie, moje rozumowanie...
...mój dowód...
To jest eksperyment.
Badają nas jak zwierzęta,
nakłaniając nas przeciwko sobie i patrząc, co z tego wyniknie.
Widzisz to, prawda?
Chyba tak.
Największym zagrożeniem dla nich byłoby oczywiście,
gdybyśmy zaczęli współpracować ze sobą więc zapobiegli temu.
Ale musi wiązać się z tym coś więcej, im dłużej tutaj przebywam,
tym bardziej wiem, że moim obowiązkiem było to zrozumieć.
To jest powodem, dla którego tutaj trafiłem i w końcu...
...dotarło to do mnie,
jak kula ognia, eksplodowało w moim umyśle.
I uświadomienie sobie tego, dało mi przewagę nad innymi.
Już się do mnie nie zbliżają.
Boją się mnie, bo znam prawdę.
Więc? Nie chcesz wiedzieć, co to jest?
Jakie jest przeznaczenie klamry?
Dobrze.
To jest natchnione, genialne.
Jest sposobem na kontrolę populacji więźniów.
- Zarzynamy się nawzajem. - Oczywiście, skoro tak mówisz.
Więc musisz dołączyć do bitwy.
Jeśli pozwolisz kontrolować się klamrze,
skończysz jak ten szalony starzec, który zabrał wasze schronienie.
Ale jeśli nauczysz się ją kontrolować, przeżyjesz...
Jak ja.
Tak.
Mam zamiar stąd uciec, zanim do tego dojdzie.
No dalej. Dotknij.
Co widzisz?
Jakiś rodzaj włazu.
Co widzisz?
Jesteśmy na powierzchni?
Harry.
Jak się czujesz?
Miałem sen... o Megan Delaney.
Następnym razem spróbuję cię nie budzić.
Zsyp...
Udało ci się?
Znalazłeś wyjście?
Jeszcze nie... Ale jesteśmy już blisko.
To tylko kwestia czasu. Więc musisz się trzymać, dobrze?
Co... co... Co mi się stało?
Spokojnie, Tom. Zostałeś ugodzony, pamiętasz?
Kto... kto to zrobił?
Jeden z więźniów.
Nie, to byłeś ty.
Staram się zmienić twoje bandaże.
Nie! Odejdź ode mnie!
Proszę! Próbuję ci pomóc.
Tom!
Tom, oddaj mi rurę.
Potrzebujemy jej, aby się stąd wydostać. Pamiętasz?
W porządku.
Daj mi ją.
Harry...
Co się ze mną dzieje?
Wszystko będzie dobrze.
Harry...
Tak?
Nie zostawiaj mnie tutaj.
Zamknij oczy.
Dobrze spałeś?
Nie.
A twój przyjaciel? Czy już nie żyje?
Zamknij się!
Zsyp prowadzi do węzła cumowniczego, tak?
Jakiś statek musi przylatywać, żeby zrzucać jedzenie i nowych więźniów.
Moglibyśmy się dostać na pokład tego statku.
To wszystko, na co cię stać?
Moglibyśmy to zrobić.
Myślisz, że tak po prostu otworzą właz
i zapytają nas, czy nie podwieźć nas do domu?
Mielibyśmy przewagę zaskoczenia.
A oni przewagę karabinów impulsowych.
Jeśli moglibyśmy ich odciągnąć...
Odwrócić ich uwagę... tylko na kilka minut...
Mógłbym ustalić nasze położenie...
/Wystarczy!
...wysłać wiadomość do Voyagera, a oni mogliby nas stąd wyciągnąć.
Potrzebujemy broni.
Nigdy nikomu tego nie pokazywałem...
ale tobie pozwolę przeczytać mój manifest.
Nauczy cię, jak kontrolować klamrę.
Nie chcę czytać twojego szalonego manifestu.
Weź go. Nauczysz się wszystkiego, jestem pewien.
Pomożesz mi, czy nie?
Gdybym był taki jak inni...
zabiłbym cię.
Ale ja nie tracę kontroli.
Taka jest różnica pomiędzy mną a tobą.
Słuchajcie! Słuchajcie mnie wszyscy!
To jest ważne. Mam coś do powiedzenia.
Coś, czego chcecie posłuchać. To na co czekacie.
Czego chcesz?
Znalazłem drogę na zewnątrz.
Stąd nie ma wyjścia.
Jest!
Przez zsyp! Byłem w środku.
Słuchajcie! Musimy współpracować.
Oni chcieliby abyśmy się pozabijali, ale my musimy współpracować.
Jeśli będziemy, możemy się stąd wydostać.
Jeśli byłeś w zsypie, to gdzie on wiedzie?
W przestrzeń.
To prawda.
Możemy uciec...
jeśli będziemy współpracować!
Co ty, do licha robisz?
Odsuń się.
Zniszczyłeś to.
To należy do mnie. Jest moje!
Dalej. Wykończ go.
Chciałeś go zabić, czyż nie?
On jest moim najlepszym przyjacielem!
Mylisz się. Jest już na to za późno.
-Teraz stał się brzemieniem. - To nieprawda!
Je twoje jedzenie, zniszczył twoje urządzenie.
Poddał się klamrze. Musisz się go pozbyć,
zanim pociągnie cię na dno ze sobą.
Masz szansę zrobić coś ze swoim życiem tutaj,
ale jak długo ta padlina jest w moim schronieniu,
nigdy nie będziemy mogli przejść do bardziej ważnych spraw.
O czym, ty do diabła mówisz?
Musimy rozpowszechnić manifest...
Zebrać tych, którzy za nami podążą, trenować ich.
- Oszalałeś. - Chcesz mojej ochrony?
Chcesz mieszkać pod moim dachem? Pozbądź się go.
Nie potrzebuję twojej ochrony!
Myślisz, że jak długo wytrzymasz przeciwko Pitowi
i innym, jeśli nie będę się tobą opiekował?
Weź to.
Pomyśl jaka to ulga, nie ponosić tej odpowiedzialności...
Być wolnym od jego tyrad.
Nie jestem zabójcą.
Jeśli chcesz tutaj przetrwać, lepiej naucz się być.
Jeśli muszę to zrobić, aby przeżyć,
to wolę umrzeć.
Wynoś się.
I zabierz go ze sobą,
albo ja go zabiję.
/Dopóki nie zdecyduje się pani zrzec /dowodzenia nad okrętem, kapitanie,
/sugeruję nie przekraczać granicy.
Pojmaliśmy statek i załogę odpowiedzialną za atak bombowy w kantynie Laktivia.
/Rozumiem.
Jestem gotowa wymienić ich, w zamian
za natychmiastowe i bezwarunkowe zwolnienie porucznika Parisa i chorążego Kima.
/Pani ludzie zostali /już osądzeni i skazani.
Twierdzi pan, że tego wyroku nie można cofnąć,
bez względu na nowe dowody, jakie zostały ujawnione?
/- Ma pani rację. - To oburzający sposób postępowania.
Zapewniam panią, że to potwierdzony i najbardziej efektywny środek odstraszający.
Życzę miłego dnia, kapitanie.
- To tyle negocjacji. - Co mamy zrobić z więźniami?
Przyprowadzić Vela do mnie. Natychmiast.
Chcę znać położenie i kody osłon do ośrodka karnego o zaostrzonym rygorze.
Co się stało, Akritirianie nie zgodzili się na twoje warunki?
Szczerze mówiąc, nie.
Ale przypuszczam, że ty się zgodzisz.
A co skłania cię do takiego myślenia?
Jeśli odmówisz,
ty i twoja siostra spędzicie resztę swojego życia w więzieniu.
Zabiorę was do więzienia i wprowadzę was tam.
Ale są tam członkowie Otwartego Nieba i ich też chcę wyciągnąć.
Chyba nie rozumiesz. Powiesz mi to, co chcę wiedzieć,
a gdy wyciągnę swoich ludzi, pozwolę tobie i twojej siostrze odejść.
To nie wystarczy.
Panie Tuvok, proszę poinformować Akritirian, że jesteśmy gotowi przekazać więźniów.
W porządku.
Foster, proszę zabrać więźnia do komandora Chakotaya.
Poda koordynaty i kody.
Mogę zapytać jak proponuje pani ominąć akritiriańskie patrole?
Bez wątpienia zaatakują zaraz po przekroczeniu granicy przez Voyagera.
Dlatego też drużyna ratunkowa nie będzie znajdować się na pokładzie Voyagera.
Kapitanie?
Jeśli się nie mylę, statek pana Neelixa jest wciąż w naszym hangarze.
Tak, jednak okręt pana Neelixa ma bardzo ograniczone możliwości walki.
W takim razie musimy być bardzo ostrożni, czyż nie?
Chcę jego ubranie i buty!
Ten człowiek jest moim przyjacielem.
Nikt go nie dotknie.
Cofnąć się! Nie musicie oberwać.
Nowy więzień!
Mam ją!
- Ręce na głowę. - Już!
/Neelix do porucznika Tuvoka.
- Tak? /- Mamy towarzystwo.
Dwa akritiriańskie patrolowce, na kursie przechwytującym.
Nie jestem pewien jak długo zdołam je odciągnąć.
/Poruszamy się tak szybko /jak możemy, panie Neelix.
Kapitanie!
- Gdzie jest Tom? - Potrzebuje pomocy.
/Akritiriański patrol, do obcego okrętu. /Oddalcie się natychmiast.
Akritiriański patrol? Jestem w akritiriańskiej przestrzeni?
O rany! Myślałem, że to stacja paliwowa Heva VII.
Nie moglibyście przypadkiem,
polecić mi... przyzwoitą firmę gdzie mógłbym naprawić moją macierz nawigacyjną?
/Oddalić się natychmiast. /To ostatnie ostrzeżenie.
/Janeway do Neelixa. /Wszyscy na pokładzie.
Przyjąłem, wiem, że tam z tyłu jest trochę ciasno.
Jeśli mogę coś zrobić, abyście poczuli się trochę wygodniej...
Neelix! Po prostu zabierz nas stąd!
Oczywiście, kapitanie.
Talaxiański okręt do akritiriańskiego patrolu.
Przepraszam za zamieszanie. Już odlatuję.
/Wyłącz silniki i przygotuj się /do wejścia na pokład.
Ostatnia wiadomość była zniekształcona.
Zawsze myślałem o moich umiejętnościach pilotażu jako o skromnych,
a warunki były niezwykle niebezpieczne.
Jednak udało mi się wymanewrować tych Akritirian.
- Kawał dobrej roboty panie Neelix. - Zgadzam się.
- Wspaniały pilotaż. - Cieszę się, że pani tak mówi, kapitanie,
bo pomyślałem, że zanim Tom stanie na nogach,
może mógłbym spróbować swoich sił przy konsoli.
To nie będzie konieczne.
Porucznik Paris jest już zdrów, dzięki wspaniałemu doktorowi.
Zakończyłem analizę tych implantów, Będziecie zadowoleni wiedząc, że leczenie,
pomyślnie przeciwdziała skutkom ich działania.
Jaki dokładnie był ich wpływ?
Moje odczyty wykazały, że implanty zostały zaprojektowane,
do stymulowania produkcji acetylocholiny w podwzgórzu.
To tłumaczy pobudzenie.
Acetylocholina jest substancją w mózgu wspólną,
dla układów nerwowych większości humanoidów.
Zasadniczo, pomaga stymulować skłonność do agresji.
Zio miał rację.
Chodź Harry. Mamy zaległy stek na obiad.
Chyba tak.
Co to znaczy, "Chyba tak"?
To myśl o obiedzie nie pozwalała nam się załamać.
Więc... jak myślisz? Uh, pieczone ziemniaki...
Wielki stos krążków cebulowych smażonych w głębokim oleju?
Może, może... trochę grilowanych grzybów.
Tom, posłuchaj mnie.
Ja...
- Prawie cię zabiłem. - O czym ty mówisz?
Tylko dzięki tobie przeżyłem.
Miałem zamiar uderzyć cię tą rurą.
Nie pamiętasz?
Chcesz wiedzieć, co zapamiętałem?
Kogoś, kto mówił:
"Ten człowiek jest moim przyjacielem. Nikt go nie dotknie."
Będę to pamiętał przez długi czas.
Więc... co powiesz na wykorzystanie tygodniowej racji jedzenia z replikatora?
- Więc, co na deser? - Ciasto wiśniowe, nie pamiętasz?
- A co z puddingiem? - Ah, tak...
Opracowanie i tłumaczenie ..: Calypso2k::. of Mindscape®2oo4
Poprawił MPxx Korekta techniczna i MPL2: BST
synhro poprawił Colabor