Dziennik sternika. Data Gwiezda 50252.3.
Voyager gromadzi zapasy.
Tymczasem my z porucznik Torres sprawdzamy poranne rejestry czujników.
Siedzimy tu od pięciu godzin i nie znaleźliśmy ani śladu tej sygnatury.
Pora przyznać, że tylko szum galaktyczny.
Poszukamy jeszcze troszkę. Dla pewności.
Co się stało?
Skurcz.
Klingoni nie zwykli siedzieć po pięć godzin.
Umówiłaś się na kolację?
To znaczy?
Jęczysz o powrocie od dwóch godzin. Masz powód. Na przykład chorążego Bristowa.
Co?
Ciągle się kręci po maszynowni przy tobie.
Freddy... to jeszcze dziecko.
Wygląda na dorosłego.
Wysoki, przystojny...
I podobno nieźle gra w kwadraty.
Raz już z nim wygrałam.
Ma do mnie słabość.
Skąd to nagłe zainteresowanie?
Ciekawość.
Klingońska krew a żyjesz jak Tabrański mnich.
Poruczniku, to nie pańska sprawa.
Jeśli znajdziesz wolny wieczór, to mam ciekawy holoprogram.
Żagle na jeziorze Como.
Wolę już iść z Freddym Bristowem.
Pojawiła się ta sygnatura.
Przeszliśmy przez pole tachionowe.
Co to?
Zatrzymał nas jakiś statek. Nie wykryliśmy go.
Pole tachionowe zablokowało czujniki.
Jestem porucznik Tom Paris z...
-= TAJEMNICZY RÓJ =-
Komputer, pauza. Weszłaś za wcześnie.
Przyspieszasz.
To ty wleczesz się jak styrany wół.
Słuchałem tej opery w najlepszych wykonaniach.
Caruso i Galli-Curci, Pavarotti i Freni.
Soral i T'Penna z Vulcana.
Ja trzymam tempo.
Galli-Curci... Freni...T'Penna...
To słabeusze nic nie warci.
Giuseppina Pentangeli. Największy sopran 22 wieku przewyższa ich wszystkich.
A dyrygenci uzależniają tempo ode mnie.
Ale tutaj ode mnie.
Sam programowałem orkiestrę.
Kto ci pozwolił? Jesteś amatorem.
Nie masz wyczucia.
To jak śpiewanie z komputerem.
Może i jestem amatorem, ale szybko się uczę.
A ponieważ to mój program będziesz śpiewać jak każę.
Jeszcze raz.
Komputer, podkład.
Zatrzymaj.
Co znowu?
Zapomniałem słów.
Jeszcze nigdy nie zapomniałam tekstu.
Na tym właśnie polega różnica między amatorem a profesjonalistą.
To chwilowe. Nie ma powodu do przesady.
Tracę nerwy! Chcę innego partnera!
To ja potrzebuję zmienniczki. Przez ciebie nie mogę śpiewać.
Komputer, wymaż... Janeway do doktora.
Nagła potrzeba. Proszę do ambulatorium.
Następnym razem spróbuję z Marią Callas.
Komputer, wymaż divę.
Szok nerwowy na skutek wyładowania z broni neuroelektrycznej.
Musiało boleć.
Bardzo.
Dlaczego zaatakowali?
Nie udało im się z nami porozumieć, więc wyciągnęli broń.
Wyleczę rany. To nie potrwa długo.
Proszę wysłać sygnał na wszystkich kanałach. Chcę wiedzieć, dlaczego zaatakowali.
Spytam o nich Neelix’a.
Proszę się nie kręcić.
Już mi lepiej. Mogę iść?
Wyjdzie pani, kiedy powiem.
Tom nie reaguje na terapię.
Sprawdzę.
Gdzie rejestrator siatkówki? Nie widziałam go.
Wzięłaś go z tacki?
W ogóle do niej nie podchodziłam.
Przeżyłem wyjątkowo nieprzyjemne chwile z pewną wariatką.
Wytrąciła mnie z równowagi.
Jest pani zdrowa. Co pani tu jeszcze robi?
Uszkodzenie tkanki. Regenerator nie pomaga.
Nadałem sygnał na szerokim paśmie.
I otrzymałem tylko jedną powtarzającą się odpowiedź.
Co to znaczy?
Ich język musi być tak odmienny, że translator nie daje sobie rady.
Harry, proszę to odcyfrować.
Neelix, co pan na to?
Jeśli to rasa o której myślę, to czarno widzę.
Nigdy ich nie spotkałem, ale po tym co słyszałem wcale nie żałuję.
Większość statków po prostu znika w ich przestrzeni.
A te, które wracały przywoziły martwe załogi.
Nikt nie wie jak się nazywają. I ilu ich jest.
Ani jak wygląda ich kultura.
Nie życzą sobie gości.
Jeśli to granica, to zajmują setki sektorów.
Okrążenie ich zajmie miesiące.
Ponad 15 z maksimum warp.
Nie dodam załodze 15 miesięcy do podróży.
Poszukamy innego rozwiązania.
Pozostaje tylko przeniknięcie ich terytorium.
Dokładnie.
Tom i B'Elanna przecięli sieć czujników. Znam sposoby na uniknięcie wykrycia.
Nie mogą by wszędzie przy tak rozciągniętej granicy.
Znajdziemy niestrzeżony odcinek.
Nie zaniepokoi państwa fakt, iż wkradanie się na obszar obcej rasy jest zakazane przez Flotę?
Nie.
Kapitanie... udało się pani mnie zaskoczyć.
Flota jest daleko.
Nie zmarnuję 15 miesięcy tylko dlatego, że natknęliśmy się na łobuzów.
Ambulatorium do Kapitan.
Proszę włączyć kanał medyczny.
Układ nerwowy porucznika Parisa ucierpiał bardziej niż sądziłem.
Rozpocznę rekonstrukcję korową.
Bez obaw. Jego życiu nie zagraża niebezpieczeństwo.
Dla zdolnego lekarza to prosta procedura.
Proszę mnie informować na bieżąco.
Przygotujmy plan przekroczenia granicy. Szybko i po cichu. Spotkamy się za godzinę.
Przyniosłam analeptyki korowe.
Napełnij hypospraje. Zaczniemy jak tylko umyję ręce.
Czyżby pan śpiewał?
Tak.
''O soave fanciulla '' Aria z La Boheme.
Sławnego Giacomo Pucciniego. Ludzkiego kompozytora z 19 wieku.
Nie wiedziałam, że lubi pan muzykę. Opera mnie zafascynowała.
Nie mogę jednak dobrać holograficznej partnerki do roli Mimi.
Soprany mają irytujące usposobienie.
Są aroganckie i denerwujące. Jak można się tak zachowywać.
Co teraz?
Test.
Pierwszy krok w tej procedurze?
Połączyć włókna osiowe i sprawdzić potencjał synaptyczny.
Zgadza się.
Co się dzieje?
Mamy problem.
Nie pamiętam jak wykonać zabieg.
Naprawiłem uszkodzone włókna przedzwojowe kręgosłupa.
Ostatnim krokiem jest załatać otoczkę nerwów regeneratorem mielinowym.
Co się dzieje? Nie oddycha.
Co robić?
Stabilizacja odruchu impulsem odśrodkowym.
Czym?
Funkcje wracają do normy.
Regeneracja mielinowa zakończona. Odczyt synaptyczny?
Potencjał synaptyczny...
W normie.
Funkcje autonomiczne odzyskały równowagę.
Bardzo dobrze.
Udało się panu.
Wystąpiło przeciążenie w banku danych.
Pamięć doktora ulega degeneracji.
Wiem, że programu nie przewidziano do intensywnej eksploatacji.
Ale wpisała pani przecież zabezpieczenia.
Niestety nie wytrzymują.
W chwili kaskadowego zaniku pamięci instrukcja nakazuje reinicjalizację.
To pozwoli odzyskać podprogramy, ale...
Wznowimy jedynie oryginał w stanie w jakim pojawił się po raz pierwszy.
Czyli zapomni wszystkiego czego nauczył się przez dwa lata.
Co pan na to?
Nie chciałbym tracić tych dwóch lat.
Moim priorytetem jest jednak załoga. Teraz jestem bezużyteczny.
Porucznik powinna rozpocząć reinicjalizację.
Czekajcie.
Nie możemy go traktować jak komputer.
Doktorze, tyle pan straci.
Znajomości, przyjaciół. Poczucie przynależności do załogi.
Nie mogę przedłożyć potrzeb osobistych.
Proszę pomyśleć o doświadczeniach.
Zyskał pan przyjaciół, nauczył się śpiewać arię.
Nawet się pan zakochał.
Nie będzie pan już tą samą osobą.
Mówiłaś, że nie wiesz co powoduje utratę pamięci.
Niestety.
Więc problem może się pojawić ponownie.
Możliwe.
Nie lepiej poszukać przyczyny? Mniej radykalnego rozwiązania.
Tom Paris jeszcze dzisiaj wróci do służby.
Nie ma kryzysu.
A z rutynowymi czynnościami sobie poradzę. Nie wymazujmy go nie próbując pomóc.
Kiedy przychodził do pana chory. Robił pan wszystko by mu ulżyć.
Jesteśmy pana dłużnikami.
Wezmę się do pracy.
Odwagi.
B'Elanna coś wymyśli.
Znaleźliśmy sposób na przekroczenie granicy bez wykrycia
Ich sieć wykorzystuje wiązki tachionów.
Jeśli nasze osłony zakrzywią promienie wokół okrętu, nie przerwiemy sieci.
Nieźle.
To najsłabiej strzeżony rejon.
Wejdziemy w warp i przemkniemy przez to przewężenie w cztery dni.
Świetnie.
Ster, kurs na granicę.
Co pani robi?
Sprawdzam pańskie czujniki optyczne.
Jak teraz?
Nic nie widzę. Oślepłem!
To takie rozstrajające. Proszę tego nie robić.
Co teraz?
Sprawdzam projektory pola siłowego.
To bardzo delikatna procedura. Może pan usiąść obok?
Co za nieuprzejmość.
Przypominam, że jestem pani pacjentem. Cierpię na nieznaną chorobę.
Mogłaby pani okazać więcej troskliwości. Krytykuje pan moje maniery?
Na szczęście układ projektora jest cały.
Nie wiem jednak, czemu degradują obwody.
To, co teraz?
Zasięgniemy opinii kolegi.
Przeniosę pana do holokabiny.
Komputer.
Program diagnostyczny stacji Jupiter Alpha 1-1.
Przenieś awaryjny holoprogram do kabiny numer dwa.
Pamiętam to miejsce.
To stacja Jupiter, gdzie stworzono pański program.
Wydaje się, że minęło tyle czasu.
Program zawiera zaawansowaną matrycę diagnostyczna.
Specjalnie dla holoprogramu medycznego.
Zgadza się.
Jak mogłem o tym zapomnieć.
Zaraz do tego dojdę.
Nie jestem pewna jak uruchomić podprogramy.
Nie dotykaj!
Kim jesteś?
Hologram doktora Lewisa Zimmermana. Twórcy medycznego holoprogramu.
Matryca diagnostyczna. Można tak powiedzieć.
AHM się popsuł?
Mam nadzieję, że coś pan poradzi.
Co mu jest? Kaskadowy zanik.
Degradują obwody pamięci. Próbowałam uruchomić podprogram...
Zrobię to szybciej.
Teraz wiem skąd ta czarująca osobowość. Nie wspomnę o fryzurze.
To schemat komponentów AHM. Znajdzie pan źródło problemu?
Nie dobrze.
Fragmentacja pamięci czwartego stopnia.
Jak długo był aktywny?
Jestem aktywny od...
Prawie dwa lata. Dwa lata?!
I w tym problem.
To program uzupełniający na góra 1500 godzin.
Dodałam bufory kompensujące, ale one zanikają.
AHM to skomplikowany program.
Nie grzebie się w matrycy, kiedy się na tym nie zna.
Mamy go wyłączyć dopóki nie opracujemy planu?
To bez znaczenia.
Fragmentacja czwartego stopnia nie ustanie.
Pozostaje reinicjalizacja systemu. Od zera.
Nie da się zamiast tego rozszerzyć pamięci?.
Naturalnie.
Umówcie się na przegląd w stacji McKinley’a
Jesteśmy tysiące lat świetlnych od Federacji.
Albo, więc go reinicjalizujecie,
albo skończycie z programem o inteligencji ameby.
Jak to?
Mostek do Torres.
Zbliżamy się do granicy. Potrzebujemy pani w maszynowni.
Już idę.
Doktorze.
Do tego już doszliśmy.
Chcę wiedzieć, dlaczego pamięć ulega degradacji i jak temu zaradzić.
Proszę rozpocząć diagnostykę poziom czwarty i poszukać odpowiedzi.
Niedługo wrócę.
Wolałbym żeby pani została.
Będę się śpieszyć.
Stoimy 500.000 kilometrów od granicy.
Mogę ruszać.
Gotowe, panie Kim?
Czekam na porucznik Torres.
Mostek do maszynowni.
Może pani dostroić osłony do impulsu refrakcyjnego Kima?
Wykryłem duży pojazd. Pięć lat świetlnych od naszej pozycji.
Według odczytu jest ogromny.
Na monitor.
Powiększenie.
To wygląda jak tysiące jednostek.
Negatywne odczyty energii. Zapewne powyłączali napęd.
Może nas nie widzą? Jeszcze.
Startujemy.
Maszynownia. Impuls refrakcyjny.
Pełna rozdzielczość harmoniczna 60 procent.
80 procent. Dziewięćdziesiąt...
Pełna moc osłon. Panie Paris, naprzód.
Sieć nietknięta.
Jeśli widzą to co ja. Nie zorientują się.
Udało nam się. Jak wąż w kanale.
Co z tymi statkami?
Wygląda na to że nas nie wykryli. Nie uruchomili silników.
Pośpieszmy się. Panie Paris, sugestie?
Utrzymam warp 9.75 tyle ile się da.
W ciągu 12 godzin pokonamy jedną trzecią trasy.
Tuvok, jeśli któryś z nich merdnie choćby ogonem, chcę wiedzieć.
Coś tu jest nie tak. Jak to?
Coś jakby nas ciągnęło.
Wykryłem falę cząsteczkową. Rozprasza pole warp. Tracimy prędkość.
B'Elanna, może pani kompensować?
Spróbuję.
Przeciążymy komorę antymaterii.
Utrzymać obecną prędkość.
Po co mam się temu przyglądać?
Patrz na wzory. Analizuję integralność ścieżek.
No i proszę. Co?
Mówiłem ani słowa.
Mamy problem.
Podprogram osobowości rozrósł się do 15 000 gigakwadów.
Stąd degradacja.
Bezwartościowe informacje zaśmiecają bufor.
Przyjaźń. Stosunki z...
Kobietami?
Podobasz im się?
Nie pamiętam.
Zapchałeś pamięć błahostkami.
W wolnych chwilach.
Powinieneś się wyłączać.
Nie wiedziałem.
A ty kim jesteś?
Asystentką Doktora. Byłam ciekawa jak się czuje.
Może ty mi powiesz, kto zawala mu pamięć tymi śmieciami.
To znaczy? Dam przykład.
Oto szczegół z podprogramu osobowości.
Zgłębiał operę.
Zaprogramowano go na lekarza, nie tenora.
Nie może chcieć więcej? To jest zbędne.
Ja korzystam z tych samych obwodów, co on i nie zapycham sobie pamięci błahostkami.
Wystarczy mi, że jestem najlepszym programem diagnostycznym.
A wasz AHM powinien się cieszyć że jest lekarzem.
Nasz doktor się uczy, dojrzewa i odczuwa.
Stał się lepszy. AHM nie może odczuwać.
Reakcje emocjonalne to algorytmy dla ułatwienia pracy.
Znam go przez większość życia. Należy do moich przyjaciół.
Ten program nie jest w stanie podzielać uczuć.
Jestem o tym przekonana.
Doktorze, czy ona jest pańską przyjaciółką?
Przepraszam.
Nie wiem, kim pani jest.
Status tamtych jednostek?
Wciąż bierne. Nie wykryły nas.
W czasach szkoły parę razy wymknęłam się nocą z domu.
Mijając sypialnię rodziców na palcach. Teraz czuję się tak samo.
Pani wymykała się z domu? Dokąd?
Pozostawię to pańskiej wyobraźni.
Mogę zgadywać?
Wykryłem pojazd poza rojem.
Uszkodzony. Napęd nie działa.
Wyjść z warp. Na monitor.
Jakby dobijali się do niego przez kilka dni.
Oznaki życia?
Jedna. Słaba
Transporter 1, przenieście rozbitka do ambulatorium.
Harry, sprawdź co się stało ze statkiem.
Odwodnienie.
Uszkodzony kręgosłup. Szok układu nerwowego.
Tak samo jak Toma i B'Elanny po ataku.
Mogę z nim pomówić?
Spróbuję uzupełnić jego nerwy, ale nie wiem ile zdołam zrobić.
Jest chory. A chorzy trafiają do nas.
Proszę wziąć trikorder i skierować go na pacjenta.
Jestem Kathryn Janeway, kapitan tego okrętu.
Słyszysz mnie?
Tak.
Kto cię zaatakował?
Tysiące małych jednostek.
Otoczyły mnie jak rój.
Każdy metr kadłuba. Zaczęły wysysać energie.
Unieruchomiły nas. I weszły na pokład.
Korzystali z broni neuroelektrycznej?
Nie wiem.
Ból.
Nasi ludzie krzyczeli.
Umierali.
Sprowokowaliście ich?
Weszliśmy w ich przestrzeń.
To wystarczyło.
Gdzie reszta mojej załogi?
Przeżyłeś tylko ty.
Ta kobieta regeneruje twoje nerwy.
Przylecieliśmy z Mislen. Pięć parseków stąd.
To układ żółtego karła.
Jeśli go miniecie, powiedźcie moim rodakom.
Postaram się.
Wszystko stało się tak szybko.
Obrażenia były zbyt poważne.
Jest bardzo chory.
Z doktorem coraz gorzej. Trzeba go reinicjalizować.
Nie zwolnię teraz B'Elanny.
Musimy przejść przez ich obszar zanim zaatakują.
Może potem.
Mogę coś dla niego zrobić?
Trzeba mu znaleźć zajęcie. Musi byś aktywny.
Proszę mu zadawać pytania. Zmuszać do myślenia.
Może to spowolni degradację.
Niech pan tego nie rusza.
To może pan potrzymać. Potraktować tym chorego?
Niezła myśl.
Pilot frachtowca umarł. Lecimy dalej.
Wykryłem statek.
Jeden z roju. Przylegał do kadłuba frachtowca.
Alarm czerwony. Pełna moc osłon.
Skanuje nas. Wywołać.
Odpowiada na kanale audio.
Co z tłumaczeniem? Pracuję nad tym.
Może oni zrozumieją nas.
Kanał otwarty.
Mówi Kathryn Janeway kapitan okrętu Federacji Voyager
Chcę jedynie przemierzyć ten rejon przestrzeni.
Próbują cos wytłumaczyć?
Tylko co? Postępy?
Coś jakby...
”Za późno. Trzeba było słuchać wcześniej.''
Raport.
To rodzaj impulsu polaronowego.
Poziom za niski by wywołać uszkodzenia. To nie musi być broń.
Ucieka.
Przeskanował nas.
Wysłał nieszkodliwy impuls polaronowy i uciekł.
Zmienił polaryzację osłon na częstotliwość 92 gigaherców.
To znacznie ułatwi odszukanie nas.
Dla czujników obcych świecimy jak choinka.
Rój pojazdów uruchomił silniki i kieruje się na nas.
Mamy przewagę. Może uda się uciec.
Maszynownia.
Co z napędem warp?
Wyreguluję matrycę dilitową. Ale muszę go wyłączyć.
Nie możemy. Ścigają nas obcy.
Spróbuję zrobić to w biegu.
Proszę się postarać.
Nicoletti, będziemy regulować matrycę dilitową w locie.
Musimy to zrobić nie uśmiercając załogi.
Dlaczego nie mogę stąd wyjąć? Odsuń się albo podam cię do raportu.
Dbam tylko o pana bezpieczeństwo.
Inni wychodzą. A ja?
Pańskie holoprojektory nie działają w korytarzach.
Moje... co?
Proszę usiąść.
Jestem pana przyjaciółką.
Wiem Kes.
Pamięta mnie pan? Naturalnie.
Cudownie.
Ale dla czego nie mogę wyjść?
Próbuję pana uchronić.
Tu wcale nie jest źle.
Przychodziło tu wielu rannych
Pytałem ich na czym polega istota problemu.
A potem. Gdzie wasz Doktor.
Umarł.
A potem... wszyscy zniknęli.
To było, kiedy pana uruchomiono. Dwa lata temu.
Wydaje się jakby minął tydzień.
Była też młoda kobieta. Masowałem jej stopy.
A ona zastanawiała się czy urodzić dziecko.
To ja.
Nigdy wcześniej pani nie widziałem.
Co jeszcze pan pamięta?
Co to za pytanie. Pamiętam wiele.
Chętnie posłucham.
We wszystkim, co mówię znajduje pani błędy.
Uważa się pani za przyjaciółkę a nie mówi nawet po imieniu,
Bo go pan nie ma. Absurd! Nazywam się...
Żądam wyjawienia mojego imienia!
Co się ze mną dzieje?
Rój nas dogania.
Wejdą w zasięg uzbrojenia za pięć minut.
Stanowiska bojowe.
Są w zasięgu. Nie ładują jednak baterii.
Jakiej broni mogą używać? Czujniki nie wykryły żadnej.
Zbliżyły się do nas na 100 000 kilometrów.
Załadować baterie fazerów.
Kapitanie.
Z doktorem coraz gorzej. Zaczyna zanikać. Stracimy go.
Może Harry mógłby rzucić na niego okiem.
Możliwe, że czeka nas bitwa. Potrzebuję każdego.
40 000 kilometrów. Nadal ani śladu broni.
Sekwencja uchyleniowa gamma-4.
Kes do ambulatorium. Co z doktorem?
Wciąż traci spójność.
Komputer, pokład 6.
Program diagnostyczny stacji Jupiter.
Co znowu?
Program doktora się rozpada.
Stracimy go. Mam coś zrobić?
Pomóc. Po to pana zaprogramowano.
Jestem jedynie narzędziem diagnostycznym. Nie inżynierem.
Tylko pan może mu pomóc.
Nie zdołam przekroczyć swoich ograniczeń.
Doktorowi się udał?
Nie wyjdę dopóki nie zacznie pan działać.
To...
On... wiele dla pani znaczy.
Tak, więc proszę ruszyć głową.
Obwody pamięci, holoprocesory, bank danych, matryca.
Dlaczego pani tak na mnie patrzy? Korzysta pan z tej samej matrycy.
Adaptacyjnej. Służą wszystkim AHM.
Więc pańska może zastąpić jego?
O tym nie pomyślałem. Da się?
Nawet, jeśli tak moja matryca również zacznie kiedyś degradować.
A jeśli przeszczepimy pańską na jego?
Czasem przeszczepiamy zdrową tkankę do chorej by przyspieszyć gojenie.
Nie da się tego zrobić z matrycami?
To wymagałoby synchronicznego transferu podprogramów AHM.
Dość skomplikowane, ale spróbuję.
Do dzieła.
Wtedy jednak stracicie program diagnostyczny.
Jeśli tego nie zrobimy nie będzie miał kogo badać.
Słuszna uwaga.
Proszę przenieść mój program tutaj.
Dziękuję.
Nie mówmy hop. Nie wiem czy się uda.
Moc osłon spadła do zera. Jak to możliwe?
Nadają impuls interferometryczny modulacji przeciwnej do naszych osłon.
Dosyć tego.
Salwa z fazerów dziobowych. Nie niszczcie ich. Tylko pokażcie, że nie poddamy się bez walki.
Co to było?
Dzięki impulsom interferometrycznym odbili naszą wiązkę.
Każdy wystrzał uderzy w nas.
Może torpeda?
Nie mamy osłon. Nie polecam.
Siedem tysięcy kilometrów.
Przeanalizujcie impuls interferometryczny. Poszukajcie wzorca. Może znajdziemy słabość.
Mam wątpliwości co do efektu.
Ścieżki AHM zanikają. Mogą nie przyjąć nakładki.
Musimy spróbować.
Szybko.
Szybciej nie mogę.
Jeśli nie przygotuję ścieżek multitronowych nie mamy szans.
Na pewno się uda.
Ale co?
Jesteśmy gotowi.
Komputer przeniesie moją matrycę do obwodów AHM.
Na czas transferu należy nas wyłączyć.
Po reinicjalizacji aktywuje pani awaryjny medyczny holoprogram.
Rozumiem.
Drugiej szansy nie będzie. Przestanę istnieć.
Pojawiłem się na krótko, ale spełniłem dobry uczynek.
Komputer, program Zimmerman Alpha-1.
Program przeniesienia matrycy w toku.
Są nad nami. Nie mogę ich zgubić.
Przylegają do kadłuba. Ściągają energię.
Znalazłem wzór.
Sieć interferometryczna łączy wszystkie jednostki.
Odbijemy ich impulsy.
Wycelować fazery w najbliższego.
Jeśli zniszczymy jednego. Sieć powinna wywołać reakcje łańcuchową.
Wiązka fazera trafi również w nas.
Harry, niech pan przestroi osłony odwrotnie do impulsu
Wtedy nasza wiązka trafi do celu.
Fazery wycelowane.
Tuvok, Harry. Teraz.
Rój rozproszony.
Odlatują.
Osłony odzyskały pełną moc.
Dobra robota. Wynośmy się stąd.
Co tak długo?
To skomplikowana procedura.
Zimmerman nie wiedział czy doktor odzyska pamięć czy wróci do oryginału.
Będzie dobrze, jeśli w ogóle zadziała.
Program Zimmerman Alpha-1 zakończony.
Komputer, uruchom awaryjny medyczny holoprogram.
Na czym polega istota problemu?
Udało się! Tak się cieszę.
Jesteś chora młoda kobieto?
Nie.
Chciałam tylko sprawdzić czy pan działa. Co za nieodpowiedzialne zachowanie.
Gdzie oficer medyczny? Nie mamy.
Boli mnie głowa.
Siostro, trikorder.
To pani jest siostrą?
W pewnym sensie.
Drobne zapalenie tkanki potylicznej.
Błahostka, ale podam łagodny środek.
Proszę napełnić hyposprej trzy procentową hydrokorteliną.
Tłumaczenie TV.
Napisy wklepał AndrzejS. Korekta: BST