W ostatnim odcinku:
Kapitan Braxton z Temporalnej Jednostki Federacji Aeon
Przybyłem z 29 wieku.
Dlaczego otworzył pan ogień?
Odpowiadacie za katastrofę w moich czasach
Temporalna eksplozja zniszczy cały układ słoneczny.
Aby temu zapobiec muszę was zniszczyć.
Wpadliśmy w dystorsję grawitacyjną.
Wątpię by lądujący statek nie zwrócił niczyjej uwagi.
Ten pojazd należy do innego stulecia.
Musimy go zabrać.
Nikt inny o tym nie wie.
Zadzwonię do NASA.
Stanowi zagrożenie.
Zdobądź dane i załatw ją.
Co zrobiliście z moim komputerem?
Wyczyściło twardy dysk.
Padnij!
Starling korzysta z technologii 29-tego wieku.
Pokona nas.
Wszedł do naszego komputera.
Wejść na orbitę.
Kapitan Janeway...
Przylecieliście z 24-tego wieku.
A ja myślałem, że z 29-tego.
Mam przewagę.
Ciąg dalszy.
Niech zgadnę. Ktoś w nocy próbował ukraść mój sprzęt.
Wy go przegoniliście a teraz naprawiacie szkody.
-Dokładnie. -Mój ty bohaterze.
Jak to jest być szpiegiem?
To tajne.
Zapomniałam. Ale nikt o sobie nie mówi, że jest tajnym agentem.
Zachowujesz się jak obcy...
-Fantazjujesz. -A ty obrażasz moją inteligencję.
Wczoraj wykryłam UFO,
a dziś moje życie zrobiło fikołka.
Nie jestem głupia.
-Przepraszam. -Przyjmuję.
Stawką jest życie wielu istnień.
Im więcej pytasz, tym bardziej utrudniasz sprawę.
Postaram się.
Dlaczego zostałaś astronomem?
Mój brat miał mały teleskop.
Ledwie powiększał drzewa u sąsiadów...
Ale pozwolił dojrzeć pierścienie Saturna.
Pamiętam, że wyglądały jak klejnoty ze skarbu piratów.
Od tamtej pory pragnęłam ich dosięgnąć.
-Agent Tuvok, co nowego? -Śniadanie.
-Postępy? -Tak sądzę.
Chili boritos, hot-dogi, długie kubasy.
To nie śniadanie tylko zapas na mecz.
-Zabronione? -Podaj mi burito.
Całe wasze postępowanie jest lekko dziwne.
Te urządzenia są dość prymitywne...
Nie będzie sygnału.
Istnieje inne rozwiązanie.
Antena w obserwatorium. Wykorzystamy to samo ustawienie...
dzięki któremu nadałam wiadomość do waszego...
czegoś na orbicie.
-Będziemy potrzebowali pani wsparcia. -Powaga?
Nie na pusty żołądek.
Starling ściągnął 20 procent naszych danych kiedy próbowaliśmy przenieść wehikuł czasu.
Wymieniam programy, ale niektórych nie da się odzyskać.
Z Doktora prawie nic nie zostało.
Niestety to zaledwie jeden z problemów. Nie mamy broni.
Tuvok i Paris utknęli w Los Angeles
a hipoteza Braxtona się potwierdziła.
Lot Starlinga zakończy się katastrofą.
Przestudiowałem jego schemat.
Technologia temporalna jest skomplikowana.
Starling może być geniuszem, ale nie jest pilotem z 29-tego wieku.
Bez kalibracji statek rozerwie kontinuum czasoprzestrzenne.
Jak tylko przeskoczy do 29-tego wieku,
wymaże cały obraz.
-Zniszczy ziemski układ słoneczny. -Musze go odzyskać.
-Czujniki dalekiego zasięgu nie działają. -Musielibyśmy zejść z orbity.
Odradzam.
Większość organizacji dziennikarskich uznała, że zdjęcia są fałszywe.
Jednak śledziłem też kanały oficjalne.
Wojsko traktuje sprawę nieco poważniej.
Ponowne zejście grozi spotkaniem z lotnictwem.
Skoro nie możemy dojść do pojazdu...
może zbliżymy się do człowieka.
Kapitanie, transmisja audio od porucznika Tuvoka.
Znajdujemy się w Obserwatorium Griffith'a.
Zmodyfikowaliśmy nadajnik satelitarny tak by Voyager odebrał sygnał.
-Ubolewam nad jego jakością. -Nie szkodzi.Co się stało?
Zapoznaliśmy się z młodą kobietą z laboratorium.
To ona wysłała pierwszy sygnał.
Niestety obserwatorium kieruje niejaki Henry Starling.
Spotkaliśmy go.
Ma pojazd czasu i to on spowoduje katastrofę.
Musimy więc go powstrzymać.
-Czy możemy zaufać tej kobiecie? -Porucznik Paris nawiązał z nią bliski kontakt.
Sądzę, że tak.
Proszę spytać czy zechce nam pomóc.
-Jak leci? -Pańska troska nie jest szczera.
Proszę okazać wdzięczność.
Przesiadywał pan w Ambulatorium 24 godziny na dobę.
Niedawno straciłem pamięć
i nie odzyskałem jeszcze wszystkich plików,
Zwiedzałem jednak inne miejsca.
Pan korzysta z podobnej procedury.
Wykorzystujemy symulator holograficzny
do testowania procesorów.
Puściłem pana przez projektory w gabinecie.
Program nie należy do skomplikowanych.
-Kwestia opinii. -Proszę mnie zwrócić na statek.
Jeszcze nie.
Mam kilka pytań.
Jeśli potrzebuje pan ekspertyzy, proszę iść do lokalnego lekarza.
To gadanie Kapitan o katastrofie to bujda.
Chcecie ukraść mój pojazd.
Myli się pan.
Pochodzi z 29-tego wieku.
Technologia o 500 lat nowsza niż wasza.
Chcieliście ją zdobyć i myśleliście, że będę łatwym celem.
Zacofany 20-to wieczny Neandertalczyk, który nie wie co ma.
Ale przejechaliście się. Paranoiczna reakcja świadcząca o dwubiegunowej osobowości.
O ile się nie mylę Południowa Kalifornia
w 20-tym wieku obfitowała w wykwalifikowanych terapeutów.
Radzę się do któregoś zgłosić.
-Proszę mnie zwrócić na pokład. -Dowiedziałem się, że macie padnięte uzbrojenie,
i rozwalony teleporter.
Brakuje części danych osobowych, ale lubię znać wroga.
Proszę mi podać profil psychologiczny Kapitan.
Jestem lekarzem nie bankiem danych.
-Jednym i drugim. -Mów.
Inaczej ucierpię?
Jestem hologramem.
Nie wiem co to ból, ani strach przed śmiercią.
Nie zmusi mnie pan.
Ból.
Ciekawe uczucie, prawda?
Nie wiedziałem... Jakie to nieprzyjemne.
Parzy?
Gdyby człowiek chciał odczuć to damo,
musiałby się podpalić.
Rekonfigurowałem pańskie czujniki.
Przysłowiowa bułka z masłem.
Nabraliśmy ochoty do współpracy?
Mam spotkanie.
-Połącz ją. -Panie Starling.
Boję się. Znajdą mnie. Co robić?
Spokojnie. Wszystko będzie dobrze.
Strzelają do mnie. Znajdą mnie.
Nie wiem, co robić.
Wsiądź do taksówki i przyjedź. Tu będziesz bezpieczna.
-Znajdą mnie. -Gdzie jesteś?
Metro Plaza... przy fontannie.
Niech mnie pan stąd zabierze.
Przyślę kogoś.
Tylko pan.
Boję się.
Zaraz tam będę.
-Chyba to kupił. -To znaczy?
Mówił jakoś podejrzliwie.
Pakuj kanapki, idziemy na spacer.
Mogę się pojawić tylko w pomieszczeniu wyposażonym w holoprojektory.
Nigdzie nie pójdę.
Generuję dyspersję interferometryczną.
To załatwi radary.
Rekonfigurowałam osłony tak, że będziemy wyglądać jak mały samolot.
Transporter w gotowości.
Za 10 minut wejdziemy w zasięg.
Widać cały półwysep.
Zapomniałem już jak pięknie wygląda z orbity.
Nie sądziłem, że znów go zobaczę.
Szkolenie pilota odbywałeś w Ameryce.
Na pierwszym roku.
Potem poleciałem na Wenus,
by zapoznać się z burzami atmosferycznymi
a następnie cały semestr latałem między asteroidami.
Bawiłeś się o wiele lepiej.
Ja lawirowałam między pięściami.
Tylko ty mogłaś wywołać bójkę na Astroteorii.
Wtedy miałam więcej entuzjazmu.
-A jeśli tu utkniemy? -Jeśli nie zdołamy wrócić.
Mają tu jeszcze kilka spokojnych miejsc.
-Musielibyśmy się ukryć. -I iść do pracy.
Zastanawiałem się nad archeologią.
Wykładałbym na uniwersytecie, albo pojechałbym na wykopaliska do Ameryki Środkowej.
Zostało jeszcze sporo do odkrycia.
Może dostałbym Nobla.
Świetne ukrycie.
A ty?
"Wykwalifikowana Klingonka-inżynier szuka pracy"
Wziąłbym cię bez wahania.
Zaczynam schodzenie.
Kurs wprowadzony.
Pełna moc manewrowa.
Uważaj na ptaki.
Paris do Chakotay'a.
Przyjechał Starling z Doktorem.
-Jak to możliwe? -Nie wiem.
Jesteście w zasięgu?
Jeszcze dwie minuty.
Strasznie pan cichy.
-Mój program nie przewiduje konwersacji. -Niepokoi pana pobyt w prawdziwym świecie.
Dla mnie to kolejne środowisko.
Radzę uważać.
Jeśli pańscy koledzy coś wymyślą, rozpylę pana na atomy.
Ustaliłem położenie vana.
Proszę czekać na połączenie.
Namierzycie go, jak tylko Starling wsiądzie.
Tak się cieszę.
Każ swoim przyjaciołom wyjść albo ich kolega zginie.
O czym pan mówi?
-Mój van jest tam. -Pojedziemy moim.
Zostawiłam swoje rzeczy.
Przyślę po nie.
Jakiś problem?
-Nie idą w kierunku vana. -Wystąpił problem.
To on próbował mnie zabić.
Nie, chciał cię uratować.
-Dokąd jedziemy? -W moim biurze będziesz bezpieczna.
-Namierzamy Starlinga. -Przenieście go z jego samochodu.
Za mało czasu.
-Ustaliłem współrzędne. -Teraz!
Namierzałem Starlinga.
Jedź głównymi ulicami.
-Przeciążenie bufora. -Uruchomił jakieś urządzenie,
które zakłóca transport.
-Jesteś cała? -Chyba.
Wyposażono mnie autonomiczny, mobilny holoemiter.
Jestem teraz wolny jak ptak.
Mamy Starling w buforze,
ale nie możemy go rematerializować.
Jego urządzenie zakłóca komputer.
Wygasły dysze rufowe.
Możemy użyć transportera krótkiego zasięgu. Transporter 1.
Namiar na bufor wahadłowca i transport.
Chakotay, przejmujemy inicjatywę.
-Bufory puste. -Zabrali Starlinga.
Tracimy pułap.
Trzyma jakiś trikoder.
Emituje sygnał zakłócający.
Izoluje i tłumię emisję.
Mamy go.
-Ambulatorium. -Nagła potrzeba w Transporterze 1.
-Wysiadł napęd. -Voyager, spadamy.
Gdzie jesteśmy?
Ten wygląda na Indianina. Ale ta...
Nie mam pojęcia.
Co ona ma na głowie?
-Ostrożnie. -Wygląda na wojownika.
-Kim jesteście? -Wy pierwsi.
Szpiegujecie nas?
-Wpadliśmy tylko przejazdem. -W niewidzialnym samolocie?
-Kto was przysłał? -Nikt.
Nawalił nam silnik.
-Nie wierzę jej. -Wojskowe mundury, tajny samolot.
-Wykryli nas. -Amerykański rząd federalny.
To bestia.
Nie przyszliśmy od bestii.
-Zaprowadźcie nas do samolotu. -Zamknij się!
-Wystarczy! -Wezwij posiłki.
To będzie długi dzień.
Chodziłam już z facetami, którzy znikali na pierwszej randce.
Zakładam, że mówi w przenośni.
Ale nigdy nie widziałam tego na własne oczy.
-A pan panie Dresiarzu... -Takiego imienia nie brałem pod uwagę.
Facet okładał cię pięściami.
Powinieneś mieć podbite oko, spuchniętą wargę, złamany nos.
-Proszę się odprężyć. -To tylko... halucynacje.
O, więc mam halucynacje.
Przepraszam, że cię w to wciągnęliśmy.
Mamy Starlinga, ale straciliśmy kontakt z Chakotay'em i Torres.
-Ich wahadłowiec rozbił się w Arizonie. -Pan Kim przesyła współrzędne.
-Znajdźcie ich. -Przyjąłem.
Pan Starling jest w naszych rękach.
Wy zakończycie sprawy w Chronowerx.
My z Doktorem udamy się do Arizony.
Przeżył drobny szok na skutek przedłużonego transportu, ale to nic groźnego.
Można go obudzić?
Witam w 24-tym wieku.
Zabrałam pański trikoder.
Tak to się nazywa.
-Powinien zablokować wasz teleporter. -Działa bez zarzutu.
Po prostu nie potrafi pan z niego korzystać.
-I tak nieźle mi poszło jak na prymitywa. -To już za nami.
Wygrałam, proszę wygasić pole w Chronowerx.
-Zabieram pojazd czasu. -Nie ma pani prawa stawiać warunków.
-Wręcz przeciwnie. -I co, zastrzeli mnie pani?
Przeszło mi to przez myśl.
Jeśli znowu spróbujecie teleportować pojazd,
Los Angeles będzie wyglądać jak księżyc.
Zniszczyłby pan miasto?
Nie dba pan o przyszłość, ani o teraźniejszość.
-Czy coś dla pana ma znaczenie? -Poprawa warunków życia.
-Trudno w to uwierzyć. -Myśli pani, że chcę lecieć w przyszłość na urlop?
Zdobyć technologię.
Dlatego chce pan wystartować.
Wyciągnąłem z pojazdu wszystko, co się dało.
Nie opracuję na jego podstawie więcej produktów.
A przyszłość jest jak kopalnia.
Zapoczątkowałem rewolucję w dziedzinie mikrokomputerów.
Wykorzystując zakazaną technologię.
Moje produkty przyniosły korzyści całemu światu.
Beze mnie nie byłoby laptopów, Internetu, kodów kreskowych.
Chronowerx służy wszystkim.
Jedna podróż do 29-tego wieku pozwoli mi zorganizować 10 rewolucji.
Próba skoku w przyszłość, grozi temporalną eksplozją, w której zginą miliardy.
-Łącznie z panem. -Zaryzykuję.
W moich czasach żaden człowiek nie naraziłby przyszłości dla korzyści osobistych.
Ta przyszłość nadejdzie dopiero za 900 lat.
Muszę dbać o firmę i cały świat ludzi, którzy czekają, aż ułatwię im życie.
Komputer, włącz pole siłowe.
Akcje Chronowerx wkrótce wypadną z obiegu.
Na świecie działają dwie siły.
Pęd ku wspólnocie i pęd ku indywidualności.
Wy reprezentujecie pierwszy a ja drugi.
Już mówiliśmy-nie pracujemy dla rządu USA.
Bestia ma wiele głów, a ja zdobyłem dwie.
Kiedyś myślałem, że przemoc rozwiąże problemy.
-Ale to nie prawda. -Nie jesteś patriotą.
-Byłem bojownikiem o wolność. -Broń w niczym ci nie pomoże.
Federalni idą.
-Ilu? -Trzy wozy i helikopter.
Trzy kilometry od drogi Edgemont. Zaczęło się.
Zajmijcie pozycje za domem.
My z Butchie'm weźmiemy tych dwoje.
Wasi przyjaciele wierzą nadal w przemoc.
Szkoda.
Podsumujmy. UFO na orbicie, lasery, znikający ludzie.
-Oglądałam Mission Impossible. -Nie jesteście tajnymi agentami.
Nie mogę o tym rozmawiać.
-Ale nie zabronisz mi teoretyzować. -Jestem naukowcem.
Może...
-Może alternatywny wymiar. -Bliskie spotkania.
-Jak uważasz. -Niezła z was zbieranina.
Doktorek w beznadziejnych ciuchach.
Tuvok - dziwoląg.
Czy on się kiedykolwiek uśmiechnął?
Nie przypominam sobie.
I ty - Tom Paris.
Seksowny...
narwany, chociaż czasami wydajesz się najbystrzejszym facetem jakiego znam.
Ta wasza misja-tak się poświęcacie.
Nie dbacie tylko o własne życie.
To takie niezwykłe.
Tak.
Przegapiłam skręt.
Aktywuję satelitę.
Rozpocznij poszukiwania Starlinga.
Jesteśmy w Arizonie. Chakotay i Torrres są 30 kilometrów na północny wschód od Phoenix.
-Pośpieszcie się. -Transport w toku.
Starling przeniósł się na powierzchnię.
-Ma na orbicie satelitę. -Sygnał przeniknął osłony jakby ich nie było.
-Gdzie teraz jest? -Szukam.
W budynku Chronowerx.
Dobra robota.
Pora się stąd wydostać.
Tu się pożegnamy.
Robisz coś jutro wieczorem?
Moglibyśmy się spotkać.
Nie mogę.
A w weekend?
-Jesteś żonaty. -W żadnym wypadku.
Po prostu... bardzo zajęty.
Wracasz na Marsa?
-Na Saturna. -Idealnie.
Zawsze mi się podobał.
Dasz mi swój numer?
Emisje tachionowe.
-Przenoszą pojazd czasu. -O czym ty mówisz?
Masz coś przeciwko przedłużeniu naszej znajomości?
Chcemy samolot i jego pilotów.
-Wynocha z mojej ziemi. -Co zrobią, gdy znajdą pół-Klingonkę?
-A wy tu czego? -Proszę odstąpić...
-Mają lasery. -Jakiś czarny a drugi łysy.
Boże dopomóż.
Boska interwencja jest mało prawdopodobne.
Tuvok naprawia wahadłowiec.
-To długa historia. -Od dziś składam wizyty domowe.
-To znowu Paris. -Audio.
Zjechaliśmy z autostrady na pustynną szosę.
Mówi Rain Robinson. Nie znacie mnie. Chodzi o to, że droga jest pusta,
więc zaraz nas zobaczą.
Dziękuję.
-Przeskanowaliśmy obszar. -10 kilometrów dalej znajduje się małe lądowisko.
-Pewnie stamtąd będzie startował. -Jedźcie za nim.
Nie mamy uzbrojenia, a Torres nie naprawiła jeszcze wahadłowca.
-Wszystko zależy od Pana. -Zrobię co mogę.
Uważaj!!
-Schowaj się za nim. Co!? Siądź mu na zderzak.
-Jeszcze nie! -Strzelaj!
-Zalany, odczekaj. -Myślisz, że dostał?
Tak.
Wyskakuj!!
-Chakotay do Parisa. -Status?
-Jesteśmy cali. -Niezły strzał.
W ciężarówce miał być pojazd czasu.
Skanuję szczątki.
-Transporter nadawał sygnał tachionowy. -Chakotay do Voyagera.
-Pojazdu nie ma. -To podstęp.
Starling startuje z innego miejsca.
Uruchom hiper impuls.
Do dzieła.
Pojazd wchodzi w jonosferę.
Wahadłowiec, wracajcie do Voyagera.
Fazery nie działają.
Uzbroiłam torpedę,
ale wciąż nie daje się uruchomić sekwencji startowej.
-Przekieruję kontrolę ognia do steru. -Nie ma czasu.
-Przejmuje Pan mostek. -Wkrótce wejdzie to Panu w krew.
Proszę otworzyć śluzę wyrzutni.
Odpalę ręcznie.
Będzie to musiała Pani zrobić od środka.
-Odrzut plazmy... -Otrzymał Pan rozkazy.
Przywróciłam transport.
Panie Paris, przenosimy Pana.
Twój statek kosmiczny czeka.
Nigdy nie spotkałem kogoś takiego jak Ty...
i chyba nigdy już nie spotkam...
Wzajemnie.
Pozdrów ode mnie Saturna.
Zgoda.
Rozpocznij inwersję temporalną.
-Mostek do Janeway. -Wahadłowiec wylądował.
-Jestem prawie gotowa. -Pojazd czasu wszedł w warp 1.
Nie zgubcie go.
-Witamy na mostku, Doktorze. -Dziękuję. Bardzo mi miło.
-Kapitan chce odpalić torpedę ręcznie. -Doktorze, proszę tam zejść.
A gdzie jest wyrzutnia?
Kaplan zaprowadźcie go.
Pojazd ładuje baterie pola temporalnego.
Otworzy szczelinę za kilka sekund.
Pole jest niestabilne.
Jeśli w nie wejdzie wywoła eksplozję temporalną.
Tak jak przepowiedział Braxton.
Katastrofa może się okazać nieunikniona.
-Nie poddam się przeznaczeniu. -Podejdź na 10 kilometrów.
Staranujemy go.
Rdzeń temporalny osiąga potencjał kaskadowy.
Penetracja na 96 na 047.
-Mostka. Zaprogramowałam odpalenie ręczne. -Uzbroić torpedę.
Namiar na cel.
Wywołać Starlinga.
-Tu Voyager. -Oddal się od szczeliny.
-Bo co? -Macie uszkodzone baterie.
Do zobaczenia... kiedyś.
-Chakotay do Janeway. -Nie mamy wyboru.
-Wchodzi w szczelinę. -Ognia!
Nalegam, aby zgłosiła się Pani do ambulatorium.
Na to będzie jeszcze czas.
-Oddaję mostek. -Da się otworzyć szczelinę?
-Właśnie się otwiera. -Wylatuje z niej pojazd czasu.
-Wywołuje nas. -Na ekran.
-Kapitan Braxton? -Znacie mnie?
Niestety.
Próbował Pan zniszczyć nasz okręt w XXIV wieku
a potem był pan żebrakiem w 1996.
-Nie doświadczyłem tej linii czasowej. -To co pan tu robi?
Potrafimy skanować czas,
tak jak wy przestrzeń.
Komisja Integracji Temporalnej wykryła wasz okręt w XX wieku.
-Mam to naprawić. -Podążycie za mną do szczeliny.
Przeniosę was do pierwotnego czasu i miejsca
w kwadrancie Delta.
Od dwóch lat próbujemy powrócić na Ziemię.
Może nas pan przenieść, zatrzymując w Kwadrancie Alfa.
Przykro mi.
-Pierwsza Dyrektywa Temporalna. -Musicie radzić sobie sami.
Pojazd wnika w szczelinę.
Panie Paris...
za nim.
Dzienniki kapitański, data 50312.5
Znów jesteśmy w Kwadrancie Delta w tym samym miejscu i czasie.
Powróciłam na kurs na Ziemię i zaprosiłam załogę do messy na toast.
Za przyszłość.
Długo może pan z nami zostać?
Jeśli chodzi o mobilność wszystko zależy ode mnie.
Nie wiem jeszcze jak działa autonomiczny emiter Doktora
ale w każdej chwili możemy go spakować do komputera.
Mogę swobodnie korzystać z emitera jak wy zmieniać buty.
To trochę bardziej skomplikowane.
Kiedy zacznę się poruszać,
wzrośnie zasięg pani obowiązków w Ambulatorium.
Jestem gotowa, a pan?
-To oznacza koniec ograniczeń. -Dam sobie radę.
Zawsze szukałem intymności.
Może dostanę teraz własną kwaterę.
Wszystko w swoim czasie.
Trzeba było zobaczyć tego policjanta.
Tuvok próbował wolkańskiej logiki by odwieść go od wypisania mandatu.
Udało się?
-Żarty. -Biorąc pod uwagę pańską domniemaną znajomość
20-tego wieku, dziwne, że przeżyliśmy.
Tuvok... mówił panu ktoś,
że jest pan prawdziwym dziwolągiem.