Dobrego zdrowia, silnego ciała, czystego umysłu.
I tobie. Twa gościnność, hojność, cierpliwość.
Dzięki.
Zachowanie mojej koleżanki...
Przepraszam.
Konsulu, zapewniam...
Ucisz ją.
Kapitanie.
Rozumiem.
Dobrego zdrowia, silnego ciała, czystego umysłu.
I tobie.
Podróży do domu krótkiej i spokojnej.
Dziennik Kapitański, Data Gwiezdna 50425.1.
Zakończyliśmy trzydniową misję handlową z Tak Tak,
jedną z najdziwniejszych ras Delty.
Wracamy na Voyagera.
Zawsze uczono mnie tolerancji w stosunku do obcych,
ale Tak Tak należą do najsurowszych.
Są niecierpliwi.
Przy nich Klingoni to morze spokoju.
Chyba nigdy już nie oprę rąk na biodrach.
Nie wiedziała Pani, że to obraźliwy gest.
Chyba nie znają pojęcia "wybaczać".
Dobrze, że był pan ze mną.
Studiowałam chromolingwistykę, język migowy,
idiomy gestykulacyjne Leyron, ale Tak Tak nie rozumiem.
To coś więcej niż język.
Wiele ich gestów wywodzi się od rytuałów, a nawet przesądów.
Ma pan naturalny talent do dyplomacji.
Możliwe, że awansuję pana do rangi ambasadora.
Na pewno poznamy jeszcze wiele nowych ras.
Ambasador NeeIix.
Podoba mi się.
Zbliżamy się do miejsca spotkania.
1/4 impulsowej.
Nie ma Voyagera.
Nie odpowiadają na wezwanie.
Wykonam skan.
Są.
Sektor 38. Współrzędne 121 na 6.
Ponad rok świetlny stąd.
Okręt jest w dryfie. Kłopoty.
Maksimum warp.
Janeway do Voyagera.
Chakotay.
Nie widzę śladów uszkodzeń.
Co z załogą?
Zakłócenia bioelektryczne blokują czujniki.
Kapsuły nienaruszone.
Brak śladów transportu.
Bierzemy fazery, ambasadorze.
Poszukamy odpowiedzi.
Ani śladu załogi.
Chaotyczne odczyty.
Pole bioelektryczne przenika cały okręt.
Skąd się bierze?
Nie wiem.
Sprawdzę czujniki wewnętrzne.
Może coś zobaczymy.
To samo.
Główny komputer i łączność milczą.
Dziwne.
Pękł procesor żelowy w mesie, ale większość systemów działa.
Chodźmy na mostek.
Ktoś naprawiał przekaźnik mocy.
Sprzęt wciąż aktywny, ale praca niedokończona.
Jakby nagle uciekli.
Chodźmy.
Nie takiego powitania się spodziewałem.
Ja też nie, ale jeśli to atak,
to czemu Chakotay nie wysłał sygnału, albo boi ostrzegawczej?
Odbieram aktywny terminal dziesięć metrów dalej.
Z tego pomieszczenia.
Kwatera chorąży Wildman..
Jest w środku?
Nie wiem.
Zajrzymy.
Oto i nasz sygnał: pański program.
Wildman należy do moich miłośniczek.
Uruchomiła go 11 godzin temu.
I ciągle gra?
Działa automatyczne odtwarzanie.
Dziecka też nie ma.
Rozkład białek wskazuje,
że replikowała to... 11 godzin temu.
Sprawdzę rejestry komunikacji na mostku.
Nie wiem, czy to humanoid,
ale emanuje polem bioelektrycznym..
Weszło w ślepą uliczkę.
Tutaj.
Przeszło przez panel podłogowy do kanału Jefferiesa.
Co to może być?
Śluz.
Wysokie stężenie aminokwasów, białek i obcego DNA.
Ambasadorze, mamy nieoczekiwanego gościa.
Czuję, że dyplomacja jest mu obca.
Zanika zasilanie i układ atmosferyczny.
Siadają wszystkie systemy.
Chodźmy na mostek.
Jest zasilanie awaryjne.
Pokład 1.
Robi się gorąco.
Wyłączony układ środowiskowy,
nie wydmuchuje gorąca z przekaźników plazmy.
Będzie jeszcze gorzej.
Dorastałem nad bagnami Rinax.
Mieliśmy najgorętsze lata w sektorze.
50 stopni Celsjusza, 90% wilgotności i wredne muszyska.
W Indianie było podobnie.
Ale my mieliśmy trzy słońca,
a muchy dochodziły do sześciu centymetrów.
Środki na owady stanowiły najlepszy interes.
W szybie jest forma życia.
Przełączę na ręczne sterowanie.
Zdaje się, że nasz gość ma przyjaciół.
Jeszcze chwileczkę.
Przekaźniki pneumatyczne...
To nie była mucha.
Nad nami pusto.
Wychodzimy.
Dobrze się pan czuje?
Mam mdłości, ale nic poza tym.
To ten sam śluz co w transporterze.
Chodźmy.
Co to jest?
Ludzie.
Ponad trzydziestu.
Gdzie?
Kilka pokładów wyżej.
Nie wiem dokładnie.
Może załoga ustawiła barykadę przed obcymi.
Jedno jest pewne: nadal żyją.
Kiedy uruchomimy komputer znajdziemy ich.
Od tego gorąca kręci mi się w głowie.
Gorączka. Ciecz w płucach.
Obcy śluz działa szybko.
Jeszcze tylko trzy pokłady.
Proszę iść beze mnie.
Nie zostawię pana.
Nie dam rady.
W kanale jest apteczka.
Przyniosę coś na wzmocnienie.
Na pomoc!
Już idę, Neelix!
Kapitan okrętu Federacji Voyager do wszystkich w zasięgu.
Mój okręt opanowały obce formy życia.
Proszę o pomoc.
Kapitanie.
Myślałem, że to coś innego.
Niedługo obcy wykryją Pani obecność i zaatakują ambulatorium.
Mamy mało czasu.
Co się dzieje?
Naderwała pani mięsień prostownik i stłukła dwa żebra.
Muszę dokonać zabiegu.
Proszę się położyć i nie ruszać.
Co się stało?
Voyagera zaatakował makrowirus.
Nawet nie wyobrażałem sobie takiej formy życia.
Co z załogą?
Powiem wszystko, tylko proszę się nie ruszać.
Kiedy poleciała pani do Tak Tak,
odebraliśmy wezwanie pomocy z kolonii górniczej Garan.
Dokuczał im jakiś wirus.
Gorączka, zawroty głowy.
To chyba wirus.
Nic poważnego, ale jeśli go nie pokonamy
trzeba będzie zamknąć kopalnię.
Pomożemy wam.
Sporządzę syntetyczny antygen i dopasuję do wirusa.
Przeniosę się na powierzchnię i zbadam chorych.
Zwiad?
Tylko ja zdołam wejść na skażony teren bez ryzyka.
Poza tym, chciałem rozprostować skrzydła.
Dotrzemy do was za trzy godziny.
Dziękuję.
Nigdzie się nie wybieramy.
Wgraj mój program do autonomicznego emitera.
Nie odpowiadają na wezwanie.
Oznaki życia?
Zakłócenia bioelektryczne blokują czujniki.
Może ich stan się pogorszył?
Proszę pamiętać, że nie jest pan niezniszczalny.
W przypadku uszkodzenia emitera stracimy pański program.
Przeglądałem instrukcje zwiadu.
Udzielając pomocy medycznej na obcym terenie
zaleca się utrzymanie stałego połączenia.
Wykonać.
Kanał otwarty.
Zwiad do Voyagera.
Transport pomyślny, emiter działa bez zarzutu.
Skanuję korytarz i posuwam się wzdłuż wektora 147.
Temperatura 16 stopni Celsjusza.
Słabe oświetlenie nie stanowi jednak problemu
dla czujników optycznych.
Ściany zawierają granit z domieszką...
Dziękuję za szczegóły,
ale nie potrzebujemy tych informacji.
Proszę poszukać górników.
Dobrze.
Proszę czekać.
Znalazłem jednego z górników.
Zaawansowana infekcja wirusowa.
Może go pan wyleczyć?
Nie bez specjalistycznego środka.
Dziwne...
Wirus koncentruje się w szyji.
Wykorzystuje tkankę do budowy otworu.
Coś z niego wychodzi.
Forma życia!
Właśnie odkryłem nową formę życia!
To makroskopowa wersja wirusa.
Urósł?
Miliardy razy!
Wchłonął hormony wzrostu górnika,
wykorzystując je do zwiększenia masy.
Znalazł sposób na opuszczenie
świata mikroskopijnego i przejścia do naszego.
Zaskakująca ewolucja.
Przyciąga go promieniwanie podczerwone.
Myli holoprojekcję z ciałem.
Ten ma średnicę 0,5 milimetra,
ale rośnie 30 mikronów na sekundę.
Proszę o pozwolenie przeniesienia go na pokład w celu analizy.
Nie. Nie ma go w bazie danych.
Biofiltry mogą go pominąć.
Wystarczy trikorder.
Dobrze.
Proszę czekać.
Pomóż nam.
Najpierw muszę wrócić na okręt i przygotować antidotum.
Zabierz mnie.
Nie mogę ryzykować narażania załogi.
Nie zostawiaj mnie.
Proszę.
A gdybyśmy ustawili pole wokół ambulatorium?
Przykro mi. Nie możemy ryzykować.
Ale ci ludzie...
Instrukcja zwiadu zabrania transportu
zakażonych form życia, nie ustalając metod kontaminacji.
Rozumiem.
Zrobię co mogę.
Zwiad do Voyagera.
Jeden do transportu.
Doktor do mostka.
Sprawdzam biofiltry.
Przedostało się kilka wirusów.
Filtr je wyizolował.
Oczyścić.
Wykonano.
Będę w ambulatorium.
Nie wiedziałem, że przed oczyszczeniem filtrów
kilka wirusów dostało się do bufora.
I jak?
Stworzyłem sztuczny antygen
blokujący zdolność rozmnażania wirusa.
Nie wiem tylko jak odwrócić zmiany w skażonych komórkach.
Na większe wirusy, które nazwaliśmy makrowirusami
proponuję łapkę na muchy.
Kiedy antygen będzie gotowy?
Za 12 godzin.
Zdążymy odebrać kapitana.
Dokończymy później.
Przepraszam za moje zachowanie podczas zwiadu.
Współczucie jest normalną reakcją.
Nie raz spotka się pan z dylematem.
Jeśli jednak to pana pocieszy - działał pan... wzorowo.
Dziękuję.
Mówiłam, że zrozumie.
Kontynuowaliśmy pracę nad antygenem.
Niestety, makrowirus był szybszy.
Przeniósł sie z bufora transportera do sąsiednich układów.
Dobrze, że jesteś.
Ludzie się buntują.
Co się dzieje?
Zgodziłem się zastąpić Neelixa, ale nastąpiło przeciążenie.
Spaliła się 12 kilowa pieczeń i siadły replikatory.
Wygląda przepysznie.
Może nawalił procesor żelowy?
Jestem dobrym kucharzem dopóki działa mechanika.
Więc to moja wina?
Procesory żelowe to twoja działka.
Poza tym, co miałem powiedzieć tym wygłodniałym ludziom?
Muszę naprawić przekaźnik plazmy na pokładzie 7.
Nie zostawiaj mnie.
Potrzebujesz mnie?
Jestem wzruszona.
Co jest grane?
Wygląda, jakby procesor nabawił się infekcji.
Neurozłącza spalone, a w procesorze pełno śluzu.
Wezwij doktora.
Inne procesory też ucierpiały?
Tylko ten w mesie.
Najgorzej wyszła na tym załoga.
Kości wyleczone, ale tkanka wokół będzie jeszcze wrażliwa.
Robi się coraz cieplej.
Niestety, to nie tylko wina systemów.
Zaraziła sie pani makrowirusem. Ma pani gorączkę.
Jeden ukąsił mnie na mostku.
Gruczoły juz chorują.
Jeśli tego nie wyleczę skończy pani jak reszta załogi.
Pracowałem nad antygenem,
ale nie przetestowałem go jeszcze na człowieku.
Będę więc królikiem doświadczalnym.
Dlaczego załoga jest w mesie i ładowni?
Instynkt makrowirusów nakazuje im gromadzić nosicieli.
Co się stało po tym, kiedy B'Elanna zetknęła się ze śluzem?
Wybuchła epidemia.
Doktor do mostka.
Makrowirus przedostał się na Voyagera i jest lotny.
Sugeruję kwarantannę mesy i sąsiednich sekcji.
Alarm Czerwony.
Kwarantanna 4. stopnia na pokładzie 2.
Uwaga!
Wykryliśmy lotny wirus w mesie.
Nakładam kwarantannę na pokład 2.
Nikomu nie wolno tamtędy przechodzić.
Czekać na instrukcje.
Ustawiłem pola izolacyjne.
Obszar zamknięty.
Udało się uniknąć epidemii,
ale zarazili się wszyscy na pokładzie 2.
Pobrałem próbkę makrowirusa
i powróciłem do ambolatorium w nadziei znalezienia leku.
Gotowe.
Optymalne powiększenie.
Okaz syntezował hormon wzrostu B'Elanny.
To powinno nam pomóc zniszczyć wirusa nie szkodząc gospodarzowi.
Urósł o 150 mikronów.
Wzrost nie wpłynie na analizę,
dopóki struktura genetyczna pozostanie bez zmian.
Komputer. Pole siłowe wokół mikroskopu.
No to nici z obiadu.
Chyba już nigdy nie spojrzę na jedzenie.
Myślałem, że Klingonom nie robi się niedobrze.
Macie odporne żołądki.
Teraz oba są nieszczęśliwe.
Paris do ambolatorium.
Dwa makrowirusy wydostały się z szyi B'Elanny.
Proszę czekać.
Wkrótce opracujemy antygen.
Wirus powiększył się do 30 centymetrów.
Na poziomie mikroskopowym
korzysta z tej wypustki igłowej do przebijania membrany.
W tej postaci nadzieje ofiarę,
wstrzykując jej swój materiał genetyczny.
Antygen gotowy.
Komputer. Wyłącz pole siłowe.
Jeden mniej, miliard do załatwienia.
Chcąc zaszczepić zakażonych, udałem się do obszaru kwarantanny.
Ich stan się pogorszył.
Był to jednak najmniejszy problem.
Poruczniku, jeśli mnie pani słyszy,
zrobię pani zastrzyk, który eliminuje wirusa.
Co to?
Lepiej niech pan nie pyta.
Doktor do mostka.
Intruz na pokładzie 2, sekcja 13.
Dziesiątki dużych organizmów pokonały bariery pokładu 2.
Zaraziły całą załogę.
Opracowałem szczepionkę, ale nie jestem w stanie jej podać.
Każde zbliżenie do członka załogi wywołuje atak.
Ile jest dużych mikrowirusów?
Dziesiątki. Może setki.
Rozmnażają się w zastraszającym tempie.
Jutro mogą być ich tysiące.
O wilku mowa.
Jest pani zdrowa.
Pytanie tylko, jak wyleczyć resztę?
Czy antygen można rozprowadzić w formie gazu?
Brałem już pod uwagę rozpylenie go przez układ wentylacyjny,
ale ten nie działa, a ja nie znam się na inżynierii.
Ja to załatwię.
Musimy tylko dojść do kontroli środowiskowej na pokładzie 12.
Łatwo powiedzieć.
Miałem ten sam problem idąc do mesy.
Nie poddam się.
Proszę przygotować dwa kanistry antygenu.
Pójdziemy różnymi trasami.
Jeśli dotrze pan pierwszy,
streszczę panu czynności naprawcze przez komunikator.
Promieniowanie podczerwone przyciąga wirusy.
Sygnał rozproszeniowy z trykodera powinien je zmylić.
Jestem gotów.
Zaraz się tobą zajmę.
Proszę iść kanałem 11.
O co chodzi?
Przeglądałem schemat okrętu, ale jak tam dojść stąd?
Kanał 11.
W lewo przy sekcji 31.
Prosto do emitera wiązki trakcyjnej aż do pokładu 10.
Wyjdzie pan w sekcji 3 i pójdzie korytarzem do hangaru.
Potem włazem 9 minę śluzę, dwa pokłady w dół i będę przy kontroli.
Kto w ogóle projektował ten okręt?
Powodzenia.
Doktor do Kapitan.
Nie dołączę do Pani w najbliższym czasie.
Makrowirusy zaatakowały mnie na pokładzie 10.
Omal nie zniszczyły przenośnego emitera.
Schowałem się w kabinie wahadłowca.
Proszę tam zostać.
Jestem już blisko.
Janeway do doktora.
Przywróciłam kontrolę środowiskową.
Proszę zaprogramować rozpraszacze na jedną cząsteczkę na tysiąc.
Co się dzieje?
Ktoś strzela do Voyagera.
Proszę zbadać okolicę czujnikami wahadłowca i przesłać mi dane.
Tak Tak.
Proszę wywołać ich Kapitana.
Dlaczego pan do nas strzela?
Kopalnia Garan zakażona.
Oczyściliśmy ich.
Otrzymaliśmy wasze wezwanie.
Voyager zakażony.
Oczyszczamy was.
Niszcząc?
Na wirusa nie ma lekarstwa.
Voyager zagrożenie.
Choroba. Wybaczcie.
Czekajcie.
Mamy lek.
Ale wasze torpedy uniemożliwiają nam działanie.
Syntetyczny antygen.
Testowaliśmy go i działa.
Podzielę się nim z waszym ludem,
ale przestańcie nas ostrzeliwać.
Pozwólcie mi ocalić załogę.
Szansa.
Jedna godzina.
Mamy problem.
Torpeda zniszczyła przekaźniki mocy.
Nie mogę uruchomić kontroli środowiskowej.
Zaczyna brakować opcji.
Pozostają tylko systemy z niezależnym zasilaniem.
Wahadłowce, podtrzymywanie życia, holodek...
Mówił pan, że sygnatura podczerwona przyciąga makrowirusy.
Jesteśmy jedynymi celami.
Dajmy im świeży kąsek.
Co pani sugeruje?
To działa.
Zaprogramowałem postaciom reakcje na wirusy.
Mamy mało czasu.
Proszę obejść załogę z hyposprayem.
Droga do mesy i ładownia otwarta.
A Pani?
Złożyłem swego rodzaju "bombę antygenową".
Wystarczy ją teraz podrzucić.
Doktor do Kapitan.
Odbiór.
Udało się.
Makrowirusy zniszczone.
Co z okrętem?
Poważne uszkodzenia holodeku 2, ale poszycie wytrzymało.
Podziw. Wasz pojazd oczyszczony.
Chętnie przekażemy wam lekarstwo, o ile wstrzymacie atak.
Naturalnie.
Oczyszczanie powstrzymane.
Moje słowo.
Dzięki, Kapitan Voyager.
Dobrego zdrowia.
Dzień dobry.
Raport z napraw.
Jak załoga?
Dobrze.
Niektórzy narzekają na pochorobowe osłabienie.
Nie dziwi mnie to.
Udzielam wszystkim urlopu.
Proszę ustalić rotację wacht.
A propos...
Kilkoro z nas wybiera się na holonarty na ktariańskich lodowcach.
Świeże powietrze, ruch...
Przyłączy się Pani?
Dziękuję. Bawcie się.
Nie lubi Pani?
Uwielbiam, ale na razie mam dość ruchu.
Rozumiem.
Opracowanie napisów: sgsprzem Poprawki MPxx.
Korekta: tom2407