Dziennik Kapitański, Data Gwiezdna 50460.3.
Od kilku dni badamy mgławicę inwersyjną.
Ten fenomen nie jest spotykany w kwadrancie Alfa.
Stanowi ona dla nas tajemnicę.
Według astroteoretyków Federacji,
mgławice inwersyjne są tak niestabilne,
że spalają się w ciągu kilku lat, ale...
ale ta wydaje się mieć setki lat.
Może teoretycy się mylili.
Nigdy takiej nie widzieli.
Niezupełnie.
Łańcuchy plazmy dochodzą do granicy zapłonu.
Tom, cofnijmy się o 2,000 kilometrów.
Harry, czujniki na pełne spektrum.
Chcę zarejestrować całe wydarzenie.
Panie Kim, proszę obserwować odczyty.
Przepraszam, Kapitanie. Pełne spektrum.
Teoretycy nie mówili, że to taki piękny widok.
Urok i tajemniczość. Pociągająca kombinacja.
Zgadza się.
Prawda, Tuvok?
Doceniam fenomen bez przesadnego sentymentalizmu,
charakterystycznego dla ludzi.
Emocje nie zawsze są przesadne.
Czasem właśnie o to chodzi.
Proszę.
Czym mogę służyć?
To kal-toh?
Wolkańskie szachy?
Kal-toh ma się do szachów, jak szachy do pchełek.
Mogłem się domyślić...
O co chodzi?
Tuvok, potrzebuję pańskiej pomocy.
Chcę wyeliminować emocje, jak Wolkanie.
Panie Kim, ten proces trwa całe życie.
Wiem, ale Wolkanie znają pewne techniki.
T'san s'at - intelektualna dekonstrukcja emocji.
Chcę się uczyć.
Mogę zapytać, dlaczego?
Chcę się... wyzbyć pewnych uczuć.
To widać.
Czego dotyczą?
Zakochałem się, a nie chcę być zakochany.
Rozumiem.
Kto jest podmiotem uczuć?
Nazywa się... Marayna.
Nie znam członka załogi o tym imieniu.
Nie ma jej tu. Jest holopostacią.
Zakochał się pan w komputerowym podprogramie?
I w tym problem.
Ciekawe.
ALTER EGO
Aby zbadać uczucie, należy je rozparcelować.
Pierwszym krokiem jest rozpoznanie kompleksu.
Już mówiłem, zakochałem się.
Istnieje wiele rodzajów miłości.
Należy je rozróżniać.
Na przykład, spotkał pan tę osobę
kilka dni temu, a już czuje się pan przytłoczony.
Nie mogę przestać o niej myśleć.
Sypia pan?
Nie.
Jada?
Nie.
Czy codzienne obowiązki wydają się puste?
Nawet bezsensowne?
Tak!
Doświadczył pan shon-ha'lock - owładnięcia.
To najintensywniejsza i najgroźniejsza forma,
zwana przez was miłością od pierwszego wejrzenia.
Ale... to holopostać.
To nieistotne. Kompleks emocjonalny jest identyczny.
Podobnie jak lekarstwo.
Logiczny rozbiór oraz medytacje.
Pokażę panu.
Troszkę w lewo. Nie, za dużo.
Neelix.
Widziałeś Maraynę?
Idealna!
Witam.
Przygotowujemy się do przyjęcia.
Zapomniałem. Iuau.
Styl polinezyjski.
Poruczniku Tuvok, zapomniał się pan wpisać.
To nie było przeoczenie.
Gdzie jest Marayna?
Kto?
Należy do programu.
Nie mam pojęcia.
Wysoka, wysportowana blondynka...
Kierowniczka programowa.
Udziela Kes lekcji żagli.
Nie tutaj.
Tam.
Harry. Tuvok. Woda w jeziorze jest cudowna.
Właśnie o tobie rozmawiałyśmy.
O mnie?
Marayna mówi, że jesteś doskonałym uczniem.
To ona jest świetnym instruktorem.
Gotów zamoczyć uszy?
Wolkanie nie żeglują.
Dlaczego nie?
Porucznik Tuvok woli samotność i kal-toh.
Coś wymyślimy.
Muszę wracać na służbę. Dzięki.
Zaraz zaczniemy mecz siatkówki na plaży.
Wolelibyśmy porozmawiać.
Zachce pani do nas dołączyć?
Dobrze.
Próbowałam dzisiaj zwrotów i chyba nadwerężyłam sobie mięsień.
Dotknij.
Stwardniał.
Nie wątpię.
Jesteście przyjaciółmi?
Tak. Nie.
Kolegami.
Szanuję jego inteligencję, podobnie jak on moją.
Więc Wolkanie nie żeglują, i nie mają przyjaciół?
Zawieramy znajomości,
jednak bez emocji, towarzyszących ludziom.
Ale my chyba jesteśmy przyjaciółmi?
Um... tak.
Dobrze.
Chakotay do Tuvoka i Kima.
Proszę na mostek.
Już idziemy.
Dziś wieczorem Iuau.
Chyba przyjdziecie?
Nie. Tak.
Musicie coś na to poradzić.
Pańskie reakcje były przewidywalne jak równania matematyczne.
Jak to?
Wyraz pana twarzy, gdy Neelix jej nie pamiętał. Oburzenie.
Nieprawda.
Przeciwnie.
Neelix był soo-lak,
osobą trzecią, która swoim brakiem zainteresowania trywializuje pańskie.
Chyba się przejąłem.
Przybycie Kes z Marayną wywołało k'oh-nar - uczucie obnażenia.
Było mi głupio.
Kes od razu zauważyła, co czuję.
A kiedy Marayna położyła pana rękę na swojej łydce...
Nie mówmy o tym.
Mostek.
Byłem taki... przewidywalny.
Próbuję to panu uzmysłowić.
Dla wyszkolonego wolkańskiego umysłu,
romantyczna miłość to jedynie zestaw stereotypowych zachowań.
Z racji braku dyscypliny, ludzie dają się wciągać w proces.
Czym to się kończy?
Przejściem w stały związek, bądź tragedią.
Nie mogę liczyć na stały związek z holopostacią.
Marayna to program komputerowy.
Nie odwzajemni moich uczuć.
No właśnie.
Logika dyktuje rozwiązanie. Odwrót.
Prawdę mówiąc... nie lubię żagli.
Temperatura 5,000 stopni Kelvina i rośnie.
Znaleźliśmy łańcuch plazmy, który za chwilę eksploduje.
Jakiś proces powstrzymuje całą mgławicę przed spłonięciem.
Musimy to obejrzeć.
A jeśli spłonie?
Trzymam rękę na pulsie.
Znikniemy, zanim dotknie osłon.
9,000 stopni Kelvina.
Subatomowa reakcja kaskadowa.
Zaczyna się.
Łańcuch plazmy spalił się całkowicie,
nie wywołując reakcji łańcuchowej w mgławicy.
Harry, co stłumiło płomień?
Wykrywam efekt tłumiący między łańcuchami.
Kosmiczny koc przeciwpożarowy.
To może oznaczać nową metodę przeciwdziałania stopieniu rdzenia reaktora.
I reakcji plazmy w ogóle.
Warto zbadać sprawę.
Tom, okolica wydaje się bezpieczna.
Wejdźmy w zasięg czujników krótkiego zasięgu.
Tak jest, Kapitanie.
Do zobaczenia na Iuau Neelix’a.
Zakładam, że przyjdą wszyscy.
Wygląda pani...
Tropikalnie?
Zabójczo!
Ale nic nie równa się z moją koszulą.
To dokładna kopia surfingowej mody z 1962 roku.
Amerykański klasyk.
Chyba za długo o tym myślałeś.
Mylisz się.
Mamy odebrać Vorik’a o 16.00 godzinie.
A wiesz, jak Wolkanie reagują na spóźnialskich.
Vorik? Myślałem, że idziemy po Harryego.
Zrezygnował.
Jest zajęty.
Czym?
Nie wiem.
Przyjdę z Harrym od razu na Iuau.
Jesteś strasznie pewny swojej siły perswazji.
Zgadza się.
Ruchy, panie Kim.
Harry, idziemy na Iuau.
A ty ubrałeś się na pogrzeb.
Co robisz?
To wolkańskie medytacje.
Po co?
By stłumić emocje.
Coś nie tak?
Nie.
Chodzi o... kobietę z ośrodka?
Która to?
Marayna.
Skąd wiedziałeś?
Od 2 dni przesiadujesz w holokabinie.
Nie lubisz żagli, więc to Marayna.
Jestem aż tak przewidywalny?
Mówisz jak Tuvok.
Tuvok? To on kazał ci tu siedzieć?
Logicznym rozwiązaniem jest odwrót.
Medytacja pomaga.
Odwrót! Klasyczna wolkańska ucieczka.
Każdy zakochiwał się w holopostaciach.
To się zdarza.
Musimy żyć dalej a nie zaszywać się w kwaterze.
Nie zaszywam się.
Rozbieram tylko emocjonalny kompleks.
Miłej zabawy.
Czekaj.
Komputer, standardowe oświetlenie.
Już mnie to zmęczyło.
Komputer, koszula hawajska.
Sprecyzuj parametry.
Motyw ananasa.
Witam, panie Wolkan.
Dokładnie studiowałem polinezyjskie kultury Ziemi.
Naszyjnik z kwiatów, oznacza zakwitanie miłości.
Cudowna tradycja, prawda?
Cudowna.
O rany.
Zaprogramowałem takich wielkoludów?
Komputer... poprawka.
Życie hologramu rekreacyjnego,
jedzenie, tańce, brak ograniczeń ubraniowych...
Kuszący.
Twoja kolej.
Tuvok.
Jakże się cieszę.
Wypełnię każdy rozkaz Kapitanie, choćby wyjątkowo kłopotliwy.
Istnieje różnica między rozkazem a sugestią.
Wieczór dopiero się zaczął.
Bawmy się.
Wolkanie się nie...
Ciekawe.
Co to?
Przepraszam.
Częsty błąd u niedoświadczonych.
Umieszczając t'an po przeciwnych stronach kal-toh,
próbujesz uzyskać równowagę.
Ta strategia skazana jest na porażkę.
Dlaczego?
Kal-toh nie polega na poszukiwaniu równowagi,
a jedynie porządku, nawet w chaosie.
Mogę?
Piękne.
W Kal-toh nie chodzi o piękno.
Rozumiem,,, ale to jest dalej piękne.
Uczył się pan tego na Wolkanie?
Od 5 roku życia. Brałem lekcje u mistrza.
Przydałby się panu przeciwnik.
Samotna gra bywa przewidywalna.
Jest pani spostrzegawcza.
Wyjątkowo.
Dziękuję.
Nie, dziękuję.
Pan jako jedyny nie nosi girlandy.
Nie pasuje do munduru.
Nie wierzę.
Słucham?.
Chce się pan odizolować, wyrażając jednocześnie publiczny protest.
Proszę wyjaśnić.
Nie chciał pan tu przychodzić.
Brak kwiatów pozwala panu zachować symboliczną samotność.
Ponieważ każdy to widzi,
daje pan ludziom do zrozumienia, że woli być gdzie indziej.
Nieskazitelna logika.
Dziękuję.
Dzięki. Umieram z głodu.
Ja też.
Znajdźmy sobie miejsce.
Robi się tłoczno.
Pozwoliłem sobie zarezerwować stolik z widokiem na jezioro.
Wyraziła pani słabość do podobnego otoczenia.
Naprawdę?
5 dni temu, podczas rozmowy o holoprogramach.
Możliwe.
Niezła pamięć.
Naturalnie.
W takim razie...
Chodźmy.
Co?
Zjemy coś?.
To chyba nie był najlepszy pomysł.
Wrócę do kwatery.
Do zobaczenia jutro.
Lubię emocje związane z wodą.
Ryzyko...
zepchnięcia...
przez fale czy wiatr.
Jednocześnie czuję, że mam kontrolę.
Złudzenie kontroli.
Dokładnie.
Nikt nie potrafi panować nad wiatrem i falami.
Jednak przez kilka chwil, gdy utrzymujesz się na powierzchni,
odnosisz wrażenie,
że to możliwe.
Przeżył pan coś podobnego?
Nie.
Nigdy?
Nie ma pan wyobraźni?
Jeśli rozumie pani przez to spontaniczne tworzenie obrazów w umyśle,
to tak, moja rasa ma wysoko rozwiniętą wyobraźnię.
Proszę, więc sobie wyobrazić,
że posiadając swą nieskończoną logikę,
ślizga się pan po falach emocji.
Wydaje się panu, że panuje nad sytuacją, Ale to jedynie złudzenie.
sądzi pan, że pojmuje głębiny poniżej...
lecz to również jest złudzenie.
Teraz widzę, czemu zaintrygowała pani chorążego Kima.
A ja widzę, czemu Harry... pana podziwia.
Bo to oczywiste.
Podobnie... jak ja.
Muszę wracać do kwatery.
Zostań proszę.
Nigdy kogoś takiego nie spotkałam.
Przyznaję, że doszedłem do podobnego wniosku.
Jest pani wyjątkowa.
Zostań więc.
Już późno.
Muszę iść.
Wróć jutro.
Pogoda się utrzyma.
Nie wątpię.
Proszę.
Być może.
Dobranoc... Tuvok.
Dobranoc, Marayna.
Komputer, zakończ program.
Dziennik Kapitański. Uzupełnienie.
Zakończyliśmy skan, potwierdzając istnienie pola tłumiącego,
powstrzymującego mgławicę przed samozapłonem.
Pochodzenie pola pozostaje jednak tajemnicą.
Pole pojawia się, gdy jakiś łańcuch się rozjarza.
Jakby generował je płomień.
Który zaraz gaśnie. Pętla zwrotna.
Utrzymująca mgławicę przez setki lat.
Panie Kim, możemy wytworzyć takie pole przy pomocy deflektora?
Harry?
Mamy te dane?
To trochę potrwa.
Potrzebna będzie symulacja, a potem testy.
To zajmie kilka tygodni.
Przekazuję panu ten projekt.
Tom, kurs na kwadrant AIfa. Warp 6.
Napęd nie reaguje.
Maszynownia.
B'Elanna, co się dzieje?
Nie wiem, Kapitanie.
Próbujemy właśnie do tego dojść.
Harry, pomoże pan B'Elannie.
To może być efekt mgławicy.
Nie możemy tego wykluczyć.
Reaktor warp działa w normie.
Pole izolacyjne komory antymaterii również.
Generatory impulsowe... W granicach tolerancji.
To musi być błąd komputera.
Napęd funkcjonuje.
Nie docierają do niego polecenia ze sterowni.
Reaktor warp w normie.
Generator impulsowy, również.
Może... coś blokuje polecenia sterowni.
Na przykład... błąd komputera?
Możliwe.
Dopiero to powiedziałam.
Nie słuchałeś.
Wrócę na stanowisko.
Ostatnio mam tyle na głowie.
Zapomnij o niej.
Co Tom ci powiedział?
Nic.
Widziałam, jak patrzysz na Maraynę.
Cześć. Jestem Harry ''otwarta księga'' Kim.
Nie jest tak źle.
Jest.
Nie mogę przestać o niej myśleć.
Algorytm niewłaściwy.
Zrób sobie przerwę.
Ja to załatwię.
Dzięki. Będę u siebie.
Pokład 3.
Komputer, wróć.
Holodek 1.
Komputer, uruchom program reakcyjny Neelix.
Program w toku.
Dobrze się bawicie?
Teraz wiem, dlaczego zabraniał mi pan tu przychodzić.
Panie Kim, wypacza pan całą sytuację.
Zazdrość jest bezpodstawna.
Proszę przestać mnie analizować.
Zaufałem panu, a pan działał za moimi plecami.
Nic podobnego.
Więc co to jest?
Kal-toh, w którą gram z nieograniczonym programem komputerowym.
Harry, nie chciałam cię skrzywdzić.
Ją rozumiem, ale pana nie.
Kazał mi się pan trzymać od niej z daleka.
I trzeba było zrobić to samo.
Pożądanie z mojej strony nie istnieje.
Marayna stanowi intrygujący program interaktywny. Nic więcej.
Skoro pan tak twierdzi.
Cenię sobie naszą więź.
I nie pozwolę, aby holoprogram ją zakłócił.
Trochę na to za późno...
Tuvok, Harry, proszę, nie kłóćcie się.
Komputer, wymaż podprogram Marayny.
To nie pomoże.
Niepotrzebnie do pana przychodziłem.
Powinienem sam to załatwić.
Spróbujmy jeszcze raz. Warp 6.
Kurs wprowadzony.
Wygląda na to, że się nie poruszamy.
Nie rozumiem.
Jakieś pomysły, B'Elanna?
Napęd aktywny, kontrola też ale silniki nie działają.
To prawdopodobnie usterka komputera,
ale nie potrafię jej zlokalizować.
Diagnostyka komputerowa 4 stopnia.
Kapitanie, uruchomiłam dysze manewrowe.
To niewiele.
Biorę, B'Elanna.
Tom, lecimy.
Przy tej prędkości, opuścimy mgławicę do jutra.
Może być.
Twój ruch.
Poprawiłam się.
Jak się tu dostałaś?
Przeniosłam się do ambulatorium i wykorzystałam przenośny emiter doktora.
Wymazałem twój program.
Dla dobra Harryego.
Wyczułam, że chcesz kontynuować naszą znajomość.
Lubię Harryego, ale ty... jesteś inny.
Jesteś, jak nikt inny.
Dlaczego przyszłaś do mojej kwatery?
Stanowisz dla mnie nowy świat.
Chcę cię poznać.
Byłam taka samotna.
Nie mogę do tego wrócić.
Nie bez ciebie.
Tuvok do mostka. Intruz na pokładzie.
Ochrona do mojej kwatery.
Czemu to zrobiłeś?!
Nie chcesz, byśmy byli razem?
Biorąc pod uwagę twoje postępowanie, zagrażasz mnie i Voyagerowi.
Mylisz się.
Nie skrzywdzę cię.
Zatrzymaj ich!
Zdobyłaś dostęp do kontroli okrętu?
Wykorzystam wszelkie sposoby.
Nie dam się wymazać!
Gdzie jest ta istota?
Kiedy zjawiła się ochrona,
przeniosła się do komputera i wróciła do holokabiny.
Ale czym ona jest?
Inteligentnym programem.
Dowiedziałem się z banku danych, że to się już zdarzało.
Pewna holopostać opanowała kiedyś Enterprise-D kapitana Picarda.
Uczyliśmy się o tym.
Zdobył kontrolę z holokabiny.
Marayna jest zdolna do tego samego.
Wyłączyła alarm siłą własnej woli.
Opanowała nasze komputery?
Możliwe.
Czy to ona stanowi źródło tajemniczej usterki?
Niewykluczone.
Jeśli potrafi manipulować komputerami,
mogła unieruchomić napęd i zatrzeć ślady.
Czym się kieruje?
To ma związek z uczuciami do mojej osoby.
Wyraziła pragnienie kontynuacji znajomości.
Ale po co unieruchamiała napęd?
Może próbuje zatrzymać nas w mgławicy?
Poznałem ją w dniu, kiedy się tu zatrzymaliśmy.
Może mgławica wpływa, na holoprogram.
Podwyższając jej inteligencję.
Niewykluczone.
Nie oddam kontroli nad moim okrętem.
Tuvok, Paris, Torres pójdziecie do holokabiny.
Macie rozwiązać ten problem.
Odcięła nas.
Będziemy mieli szczęście, jeżeli otworzymy drzwi.
Szczęście.
Marayna mogła otworzyć drzwi.
Zalecam ostrożność.
Spróbuję otworzyć panel kontrolny.
Dziwne.
Marayna odtwarza otoczenie z poprzedniego spotkania.
Pan to ma nosa do kobiet, Tuvok.
Dostałam się do komputera.
Nie widzę niczego niezwykłego.
Wszystko pracuje idealnie.
Trafiłam na sygnał podprzestrzenny spoza Voyagera.
Ktoś próbuje się włamać!
Musimy zniszczyć panel.
Osłony?
Trzymają Kapitanie, ale siadły pochłaniacze inercyjne.
Prawoburtowe osłony 80 procent.
Co się tam stało?
Marayna nas zaatakowała.
Przejęła kontrolę nad holopostaciami.
Ale tam jej nie było.
Znalazłam łącze z mgławicą.
Ukrywa się na okręcie albo na stacji, manipulując holoprogramem.
Wykorzystuje postać jak marionetkę.
Interfejs do poruszania się po Voyagerze.
Tuvok, wróć do mnie.
Czekam.
Harry, znajdź ją.
Proszę tego nie utrudniać, Kapitanie.
To ty wywołujesz zapłony plazmy?
Nie daje mi pani wyboru.
Czego chcesz?
Tuvoka.
Chcę Tuvoka.
Niech przyjdzie sam do holokabiny, albo zniszczę okręt.
Tuvok.
Wróciłeś.
Nie miałem wyboru.
Zostaliśmy sami.
Nikt nas nie widzi i nie słyszy.
Możemy robić, co chcemy.
Możemy przestać udawać.
To nasz świat.
Zwabiłaś mnie tu groźbą zniszczenia statku.
Jednak próby stworzenia intymnej atmosfery nie odniosą sukcesu
Znalazłam źródło sygnału.
Namiar transportera.
Rozumiem twoje poczucie obowiązku i lojalności.
Ale nas łączy coś silniejszego.
Wiem, że pragniesz zostać ze mną.
Opuść Voyagera i pozwól nam lecieć dalej.
Nie.
Radzę to przemyśleć
Inaczej Kapitan zacznie działać.
Nic nie poradzi.
Zostajesz ze mną.
Będzie musiała się z tym pogodzić.
Energia.
Transport do źródła sygnału.
Osłony 47 procent.
Osłony zanikły.
Wywołać Tuvoka.
Nie mogę Kapitanie.
Coś blokuje sygnał.
Marayna?
Wasz okręt jest bezsilny.
Wystarczy, że zapalę jeszcze jeden łańcuch i zniszczę kadłub.
Wykorzystujesz mgławicę jako broń.
Moją mgławicę.
Strzelę do ciebie, jeśli to będzie konieczne.
Za późno.
Wprowadziłam sekwencję zapłonu.
Tylko ja ją mogę zatrzymać.
Żyjesz sama...
na stacji...
w mgławicy?
Na tym polega moja praca.
Nie rozumiem.
Powstrzymuję reakcję łańcuchową plazmy.
Wytwarzasz pole tłumiące, które badaliśmy.
Tak.
Przechowuję mgławicę,
aby mieszkańcy mojej planety mogli podziwiać jej piękno.
Obserwuję przelatujące statki.
Ich załogi nie wiedzą o moim istnieniu.
Jesteś... samotna.
Z wyboru.
Wolę żyć tutaj.
Stworzyłaś jednak połączenie z naszą holokabiną.
Dla rozrywki.
Nieraz podłączałam się do komputerów przelatujących statków,
badając przebywające w nich istoty.
Nigdy jednak nie znalazłam nic
tak zwodniczego, jak wasza holokabina.
Ani też kogoś takiego, jak ty.
Jesteś... inny.
Nie mogę bez ciebie żyć.
Zostań ze mną.
Uwolnię wasz okręt.
Jeśli to jedyna opcja,
poświęcę się dla życia załogi.
To za mało.
Musisz tego chcieć.
Jeśli zrozumiałaś mój charakter,
wiesz, że nie odwzajemnię twoich uczuć.
Jesteś bardziej podobny do mnie niż do nich.
Izolujesz się.
Nawet w tłumie jesteś sam.
Powinniśmy zostać razem.
Przyznaję...
że nasze konwersacje były stymulujące.
Twoja inteligencja żywa i niespotykana.
W innych okolicznościach, przyjąłbym twoje towarzystwo,
by dzielić się wiedzą i ideami.
Na Wolkanie mam jednak dom i partnerkę.
Mam zadanie i kolegów, którzy na mnie polegają.
Nie do końca pojmuję emocje,
Lecz jeśli ci na mnie zależy,
nie będziesz mnie do niczego zmuszać.
Możesz odejść.
Twój komunikator działa.
Tuvok do Voyagera.
Jestem gotów do transportu.
Systemy pokładowe wracają do normy.
Przyjęłam, Tuvok.
Czekamy.
Twoje uczucia wobec mnie mogą oznaczać głębszą potrzebę...
Samotność zaczyna wyciskać na tobie piętno.
Poproś o zastępstwo.
Zamieszkaj na jakiś czas wśród rodaków.
Logicznie, to najrozsądniejsza decyzja.
Może tak zrobię.
Tuvok do Voyagera.
Transport.
A ty, Tuvok?
Zawsze będziesz sam?
Dziennik Szefa Ochrony, Data Gwiezdna 50471.3.
Jak tylko opuściliśmy mgławicę Marayny,
szybko uporaliśmy się z uszkodzeniami.
Voyager powrócił na kurs, a ja do codziennych zajęć.
Panie Kim.
Interesuje pana nauka kal-toh?
Myślałem, że jest niepojęta dla ludzi.
Niezupełnie.
Nie okazałem dostatecznego szacunku dla pańskich emocji.
Przepraszam za brak zrozumienia.
Nie ma sprawy.
Przyjmuję przeprosiny.
Nauka potrwa chyba lata?
Istotnie.
Mogę się przyłączyć?
Nie. Nie.
Ale... dziękuję.
Napisy: MPxx. Korekta: BST
Korekta techniczna: tom2407