Ognia.
Asteroida jest zniszczona, ale większość szczątków
wciąż leci w stronę planety.
Celuj w nie i zniszcz je.
Powinna wyparować.
- Co się stało? - Nie wiem.
Czujniki wykryły prosty niklowo-żelazny skład.
Nie powinny postać fragmenty większe niż centymetr średnicy.
Ambasadorze, obawiam się, że miałem rację, że to nie zadziała.
To samo stało się wczoraj.
Próbowaliśmy odparować dwie inne asteroidy, ale ich fragmenty spadły na powierzchnię.
Zniszczyłem większość szczątków.
Ale czujniki celujące nie mogą namierzyć dwóch fragmentów.
Właśnie wchodzą w górną warstwę atmosfery.
WINDA
Szczątki uderzyły w duży kontynent,
pięćset kilometrów od południowego krańca.
Pustynia centralna, na szczęście jest mało zaludniona.
Pokaźny krater, fala uderzeniowa,
dużo kurzu i innych stratosferycznych zanieczyszczeń.
Kiedy uderzy następna?
Za sześć godzin.
Wiadomo gdzie?
Ten sam kontynent, ale tym razem we wschodnie wybrzeże.
Tam są nasze największe kolonie.
Ponad pięć tysięcy obywateli.
Kapitanie, doceniam wasz trud,
ale najwyższy czas zarządzić ewakuację.
Zbliża się jeszcze ponad dwanaście asteroid.
Nawet z waszą pomocą nie zdążymy zniszczyć wszystkich.
Wiadomość z powierzchni, z obszaru uderzenia.
Na ekran.
/Ambasadorze, analizowałem /szczątki i odkryłem niepokojąc dowody,
/że asteroidy nie są tym, /na co wyglądają.
/Składają się ze sztucznych materiałów!
/Muszę pilnie się z panem spotkać. /Możemy powstrzymać...
Utraciłem łączność.
Pochodzenie?
Nie mogę określić, za dużo zakłóceń.
To doktor Vatm, nasz wybitny astrofizyk.
Wspomniał coś o składzie asteroidy.
Mógł znaleźć coś ważnego?
W tej chwili, nie mam pojęcia, co to mogło być.
Możemy wysłać wahadłowiec przez te turbulencje?
Byłaby to ostra przejażdżka, ale jest możliwa.
Są nikłe szanse na odnalezienie doktora. Powinniśmy już zacząć ewakuować kolonie.
Nie starczy czasu na ewakuacje wszystkich.
Teraz się nie poddam.
Znowu proszę was o pomoc...
ale nie chcę, aby wasza załoga narażała swoje życie.
Już i tak tkwimy w tym po uszy.
- Słucham? - To taki ludzki zwrot.
Chodzi o to, że was nie zostawimy.
Tuvok, zorganizuj grupy ratownicze. Wyślemy na poszukiwania trzy wahadłowce.
Mostek do maszynowni. B'Elanna, prześlij na pokład
próbki szczątek asteroidy.
Sprawdźmy dlaczego nie wyparowała.
Idę przestudiować zgromadzone dane.
Będę w pokoju odpraw.
Potrzebuję środki analeptyczne.
- Jest pan chory? - Nie, jestem w pełni sił.
Poprosiłem o udział w misji ratunkowej, jako część mojego treningu Gwiezdnej Floty.
Kapitan się zgodziła. Pomyslałem więc,
że przydałoby się trochę dodatkowych środków medycznych.
Mamy ich trochę w bio-laboratorium.
Pójdę po nie.
Może środków uspokajających?
Wszystko będzie w porządku. Jestem tylko trochę zaniepokojony.
Przydzielono mnie do drużyny porucznika Tuvoka,
nie ważne co zrobię, i tak nie udaję mi się go przekonać do mnie.
Wolkanom trudno jest zaimponować.
Tuvok rzadko zwraca uwagę na moją błyskotliwość.
Mała rada.
Proszę powstrzymać swój entuzjazm.
Leci pan obserwować i się uczyć.
Dobra rada.
Pułap: 15 kilometrów.
Prędkość: 2.1 macha.
Wchodzimy w górną troposferę.
Panie Sklar, wszystko w porządku?
Jestem egzogeologiem, wolę kopać w ziemi.
Odpręż się, wkrótce będziemy lądować.
Co się dzieje?!
Wchodzimy w turbulencje elektrodynamiczne.
- Pełna moc silników. - Nie reagują.
Próbuje zrównać poziom schodzenia.
- Tracimy zasilanie! - Muszę wylądować ręcznie.
Przygotować się na uderzenie.
Komandorze, Straciłem kontakt z wahadłowcem Tuvoka.
- Wywołaj ich. - Brak odpowiedzi.
Powiadom porucznika Paris i resztę.
- Mogli się rozbić. /-Torres to mostka.
Słucham.
Właśnie przesłaliśmy szczątki.
Zaraz tam będę.
Usłyszałem huk statku.
Przybyłem wam pomóc. To jest Hanjuan.
Jest górnikiem w pobliskich wykopach galicytu.
Też was usłyszał.
- Widziałeś inne statki? - Nie, tylko was.
Mówiłeś, że posiadasz informację o składzie asteroidy.
- O co chodzi? - Te dane są zastrzeżone.
Mogę mówić tylko z ambasadorem.
Możesz mówić także, ze mną. Jestem tu z polecenia ambasadora.
Nie, wolę poczekać.
Prawie zginęliśmy zdobywając te informację.
- Powiedz. - Cicho, Sklar!
Panowie, nie ma sensu kłócić się.
Teraz musimy uruchomić wahadłowiec.
Niestety, będzie to niemożliwe.
Wszystkie podstawowe systemy nie działają.
Silniki są zniszczone.
Sugeruję, naprawić system łączności i wysłać prośbę o pomoc.
- Jak długo to potrwa?
- Kilka godzin. - Nie mamy tyle czasu.
Kiedy następna asteroida uderzy, cały ten obszar może uleć zniszczeniu
- Powinniśmy stąd uciekać. - Robimy wszystko, co w naszej mocy.
Panie Neelix, sprawdź toroidalną antenę.
Muszę wiedzieć, czy przekaźniki sygnału są uszkodzone.
Jeśli tak, to spróbuję je naprawić.
Raport uszkodzeń będzie dostateczny.
Uczyłem się u porucznik Torres.
Nauczyła mnie wszystkich systemów wahadłowca.
Raport uszkodzeń.
Reszta niech zachowa spokój.
Popadanie w niepokój,
tylko zmniejszy skuteczność naszego wysiłku.
Jak go poznacie, zobaczycie, że to bardzo sympatyczny facet
I jaki inteligentny... Na pewno uruchomi system łączności.
Już idę.
Przepraszam?
- Nie mógł już pan skończyć. - Nie oto chodzi.
Chodzi o to, że wiem, że jestem tu by obserwować
i nie chcę tego zmieniać,
ale chyba znalazłem drogę ucieczki.
- Gdzie? - Widziałem coś,
co może być orbitalną windą.
Tak, używamy ich do wyciągania towarów na orbitalne stacje dostawcze.
Zakładam, że ściski magnetyczne podnoszą kabinę.
- Tak. - Do czego pan zmierza?
Co jak użyjemy kabiny windy do ucieczki?
Winda ma ponad trzysta kilometrów długości.
Osiągnięcie stacji zajęłoby dwanaście godzin.
Nie musielibyśmy osiągać stacji.
Wystarczy, że opuścimy jonosferę.
A kiedy wyjedziemy z zakłóceń, skontaktujemy się z Voyagerem, a oni nas prześlą na pokład.
Myślałem już o tym.
Kabina została uszkodzona przy ostatnim uderzeniu.
Cewki indukcyjne nie działają.
Może uda się je zamienić,
kontrolerami wysokości z naszych silników.
Potrzeba trochę kreatywnej mechaniki, ale powinien sobie poradzić.
Spędziłem dwa lata na Rinax, pracując przy podobnej maszynie.
Zasady działania zapewne są podobne.
Nasze szanse wykrycia przez Voyagera, albo grupy ratunkowe,
są większe, jeżeli zostaniemy.
- A co jak nas nie znajdą na czas? - Ma rację, powinniśmy spróbować.
Mamy tu siedzieć i czekać, aż zakopie nas kurz?
Pomagałem przy odbudowie tuzina kabin mag-lev.
Proszę dać mi szansę.
Jeśli mi się nie uda, wrócimy tutaj i poczekamy.
Dobrze.
Tym razem nie pożałuje pan, poruczniku.
Musimy się dostać do kontroli windy.
Możemy podłączyć nasze silniki do matrycy indukcyjnej.
Ale musimy...
Ktoś tutaj musiał być.
Odejdź, albo go zabije!
Rzuć broń! Natychmiast!
To moje schronienie, moje zapasy.
Nie interesują nas twoje zapasy.
Jesteśmy tu, by uciec tą kabiną.
On mówi prawdę. Weźmiemy cię ze sobą.
Kabina jest uszkodzona.
Wiemy o tym, to cewki indukcyjne.
Ale przynieśliśmy sprzęt by je zastąpić.
Wiem, że jest ciężko,
ta katastrofa dotknęła nas wszystkich,
ale musisz nam uwierzyć.
Chcemy się tylko stąd wydostać.
A co z konwerterami powietrza. Też są uszkodzone.
Nie wystarczy powietrza dla sześciu.
Może uda nam się je naprawić, wzięliśmy ze sobą dużo sprzętu.
Nie mam jedzenia dla was wszystkich. Nie liczcie na to, że się podzielę.
Jak mi się uda naprawić windę, nie będą nikomu potrzebne.
Mamy statek na orbicie.
Jak opuścimy jonosferę prześlą nas na pokład.
Jeżeli się nie mylę, to brzmi jakbyś wiedziała,
co nieco na temat windy?
Niedokładnie, właściwie to jestem pracownikiem odlewni.
Świetnie.
Przyda się ktoś z wiedzą metalurgiczną.
Zabierajmy się do roboty.
Uszy do góry, panie Wolkanie.
Ruszymy tą windą.
Skończyłem badania mineralogiczne.
Skałą jest zbudowana z trioksydu, oliwinu...
Chwileczkę.
- Odczytuję skupisko triadytu. - Triadyt?
- To nie jest stop? - Tak.
B'Elanna, co o tym sądzisz.
W życiu nie widziałam takiej asteroidy.
Ale to jest źródło naszego triadytu.
Wygląda na moduł kontrolny jakiegoś systemu przewodzącego.
Obawiam się, że asteroidy nie spadają przypadkowo.
Możemy już włączyć główne zasilanie?
Chyba tak.
Obejście cewki jest aktywne.
Obejście trzyma.
Brawo, panie Wolkanie. Udało się!
Wciąż musimy naprawić regenatory powietrza,
i uszkodzone złącza windy.
Więc zaczynajmy, ja pójdę sprawdzić zapasy powietrza.
Jak idzie Lillias?
Wciąż nie mogę włączyć przekaźników mocy.
Nie jestem orbitalnym inżynierem, nie mogę tego naprawić.
Może ja mogę pomóc.
Musisz przestawić zawór ciśnienia.
O tak.
Teraz jest chyba dobrze.
Potrzebujemy nazwy.
- Nazwy? - Dla tej kabiny.
Zawsze jak kończyliśmy budowę windy na Rinax,
nazywaliśmy kabinę, dla szczęścia.
- Jakiś pomysł? - Nie.
Co powiesz na...
Alixia.
Alixia?
Moja najukochańsza siostra.
Zawsze mnie zabierała na wyprawy.
Pokazał mi jaskinie Touth...
pył równikowy.
Nawet raz wzięła mnie na polowanie na arktyczne pająki.
Zawsze jak ją wspominam, myślę o przygodzie.
A to jest przygoda, doceniłaby to.
Co sądzisz?
Gdzie jest teraz twoja siostra?
Zginęła jak byłem młody, podczas wojny na mojej planecie.
Jak i cała moja rodzina.
Przykro mi.
Ciągle ich widzę.
Przed snem przypominam sobie ich twarze,
i opowiadam im o moim dniu.
Dzisiaj mam im dużo do opowiedzenia.
Dzięki.
Też mam siostrę, Halla.
Trzy tygodnie temu, po pierwszym uderzeniu,
nasz dom został zniszczony, a my rozdzielone.
Nie widziałam jej od tamtej pory.
Nawet nie wiem, czy żyje.
Jak wrócimy na Voyagera,
poproszę Kapitan o pomoc w jej odszukaniu.
Przepraszam.
Tak!
Pańskie rozmowy opóźniają postępy pracy.
- Co ma pan na myśli? - Odkąd przybyliśmy,
spędził pan tyle samo czasu na naprawach,
co na bezczynnych pogawędkach.
Staram się tylko pocieszyć innych.
Pańskim zadaniem jest naprawa tego pojazdu, nie podnoszenie na duchu.
To nie holodek, ani mesa.
To jest sytuacja zagrażająca życiu.
Nasze działania powinny się skupić,
na powrocie, na Voyagera.
Przepraszam.
Skończę jak najszybciej.
Doktorze Vatm! Co pan robi?
Otwiera właz startowy! - Ucieka bez nas.
Przestań.
Kontrola windy nie jest zabezpieczona!
Jeśli wystartuję teraz, całe pomieszczenie się zawali.
Nie zostawiaj nas tutaj!
Proszę się odsunąć.
Za późno!
Pomieszczenie się zawala.
- Musimy stąd iść. - Możemy odpalić?
- Chyba tak. - Zamknij drzwi.
Boję się zamkniętych przestrzeni.
Trzymajcie się.
Prędkość: trzydzieści kilometrów na godzinę.
Ciśnienie wewnątrz: siedemset milibarów.
Pułap: osiemset metrów i wzrasta.
Tracimy spójność.
Musimy ja ustabilizować.
- Inaczej spadniemy. - Na sam dół?
Jak temu zaradzić?
Czekajcie! Myślę!
Prędkość, zwiększmy prędkość. Powinno pomóc.
Proszę zwiększyć dopływ mocy do złączy.
Przesyłam zapasową moc do złączy windy.
Spróbuję wyciągnąć trochę więcej prędkości.
Prędkość: czterdzieści siedem kilometrów na godzinę...
i utrzymuje się.
Spójność stabilna
Wszystko gra.
Dobra dziewczynka, Alixia.
Wiedziałem, że ci się uda.
Nazwałem kabinę po mojej siostrze.
Bez wątpliwości, dla szczęścia.
Przyda się jeszcze, jeden z konwerterów powietrza pęknął.
Musimy znaleźć sposób na zwiększenie wydajności konwerterów.
W przeciwnym razie zabraknie powietrza w połowie drogi.
Jakie są szansę osiągnięcia jonosfery?
Powiedziałbym, strasznie duże.
Odeszliśmy trochę od harmonogramu i przez to może być trochę zgrzytów po drodze.
Zgrzytów?
Nie zdążyłem włączyć automatycznego kontrolera lotu.
Co znaczy, że muszę ręcznie kontrolować nasze wznoszenie się.
I jeszcze jest problem utrzymywania ciśnienia atmosferycznego.
- Już wykrywam kilka szczelin w poszyciu. - Musimy to naprawić.
Gdzie awaryjna sieć izolacyjna?
Sieć izolacyjna.
Nie jestem pewien.
Mówił pan, że ma doświadczenie z taką technologią.
Mam, po części.
Nie dokładnie pracowałem przy takich urządzeniach.
- A raczej to były prototypy. - Można ściślej?
W porządku, to były modele w skali jeden do dziesięć,
ale były dość dokładne.
Budował pan modele?!
Tak, ale były identyczne z prawdziwymi.
Takie same zasady, takie same elementy.
Zamierzałem zapoznać się ze wszystkimi systemami.
Nie przewidziałem, że odejdziemy od harmonogramu.
Ale niech pan się nie martwi, wszystko jest pod kontrolą.
Jedyne co możemy zrobić trzydzieści kilometrów nad powierzchnią.
- To kontynuować. - Co robisz?
Chcesz wyjść? To wychodź.
Wystarczy.
On może być kluczową postacią dla waszych kolonii.
Na dole chciał nas zostawić na pewną śmierć.
To nie usprawiedliwia morderstwa.
Dlaczego chciał pan odlecieć bez nas?
Ma ta związek z pańskim odkryciem?
Odpowiedz, albo sam cię wyrzucę.
Proszę się opanować.
- Jak wrócimy na Voyagera dowiemy się... - Kto pozwolił ci dowodzić?
Ta akcja ratunkowa została zatwierdzona przez mojego Kapitana,
i ambasadora waszego rządu.
Wyrzućmy Vatma, zaoszczędzimy na powietrzu.
Jeżeli chcę mnie pan zastraszyć,
informuję, że jako Wolkan,
posiadam kilka razy większą siłę fizyczną.
Zapowiada się na długą i niebezpieczną podróż.
Jednak potrzebuję pańskiej współpracy.
Zrozumiał pan?
Mechaniczne zgrzyty wydają się być
najmniejszym problemem.
Właśnie skończyliśmy trzecie poszukiwania.
Nie ma śladu doktora Vatma, Tuvoka i jego drużyny.
W waszą stronę zbliża się burza pyłowa.
W ciągu godziny musicie wyruszyć na północ.
Przyjąłem.
Odbieram więcej szczegółowych odczytów o zbliżającej się asteroidzie.
Jest ogromna, ponad pół kilometra średnicy.
- Porusza się szybciej od pozostałych. - Czas do uderzenia?
Około dwie godziny.
Doktorze, wstrzykuje środek trioksowy.
Powinien zwiększyć ilość tlenu we krwi.
Przygotowałem zastrzyk.
Tak, słyszałem.
Nie będzie bolało?
Nie, to prosta metoda przesyłu podskórnego.
Dobrze.
Bo ja nie cierpię igieł.
Jakieś postępy z konwerterami?
Nie udało się ocalić uszkodzonego zbiornika.
Ale Lillias próbuję zwiększyć wydajność działającego.
A jak się nie uda, to wszyscy się udusimy.
To jest nie logiczne, by roztrząsać wydarzenia, nad którymi nie mamy kontroli.
Zwiększa to tylko niepokój,
który u pana już tak jest wysoki.
Dziękuję za wsparcie.
Jak inni?
Odczuwają wstępny stan zatrucia dwutlenkiem węgla.
Moje płuca są przystosowane do oddychania,
w ekstremalnie rzadkiej atmosferze.
Jeżeli się nie uda utrzymać zapasów powietrza,
tylko pan będzie mógł tym sterować.
Powinienem pokazać panu jak działają silniki.
Trzeba utrzymywać najniższa temperaturę...
- Stój, co robisz? - Odejdź.
Muszę wyjść.
Wypuście mnie.
Ja muszę.
Teraz to on chce odejść.
- Puść go. - Nie rozumiecie.
- Tam coś jest. - Co?
Na dachu.
Doznał wstrząsu.
Nie żyje.
Możesz go ożywić?
Jego układ oddechowo-sercowy traci wydajność.
Z niedoboru tlenu?
Nie.
Został zamordowany.
Zamordowany? Jak?
Otrucie.
Według odczytów trikordera jego woda została,
zanieczyszczona lydroxidem.
Lydroxid? To przecież chłodziwo.
Skąd wiecie, że to nie wypadek.
System chłodzący jest szczelny?
A na pokładzie nie ma lydroxidu.
Teraz albo się udusimy albo zostaniemy otruci.
Po powrocie na statek przeprowadzę śledztwo.
Teraz skupmy się na przetrwaniu.
Znowu dowodzisz.
Znowu decydujesz o naszym losie.
Jaką mamy pewność, że to nie ty go zabiłeś.
Nie miałem motywu.
Twój motyw mógłby być taki sam jak nasz, zemsta.
Jestem Wolkanem, nie ulegam emocją.
I my mamy w to uwierzyć.
- Powinniśmy się zatrzymać. - Dlaczego?
Doktor Vatm mówił...
że coś było na dachu.
Majaczył z powodu braku tlenu.
Próbował otworzyć właz statku i wyjść.
Mógł zginąć, jak i my wszyscy.
Dokładnie, był gotowy poświęcić życie.
Powinniśmy wyjść i poszukać tego czegoś.
Jak się zatrzymamy, znowu stracimy spójność.
Sprawdzimy dach po powrocie na Voyagera.
No nie wiem, mam przeczucie.
Nie interesuję mnie pana przeczucie.
Nie słucha mnie pan.
Majaczył czy nie, ale mówił, że potrzebuje tego.
- Co jeśli może nam to pomóc? - Nie będę z panem dyskutował.
Proszę sterować dalej i zachować milczenie.
Wysłuchaj mnie!.
Zaczyna pan tracić kontrolę emocji.
Dalsza rozmowa nie ma sensu.
To pan ulega emocjom.
Ukrywa ją za swoim wolkańskim opanowaniem,
ale naprawdę, wypełnia pana pogarda i sarkazm.
- Mam dość pańskiej wrogości. - Jest pan w błędzie.
Nie jest, też to zauważyłam.
Traktuję go pan z pogardą.
Miesza pani swoje uczucia w moje postępowanie.
Nic nie czuję wobec pana Neelixa.
Racja! O tym właśnie mówię.
Nie czuję pan nic wobec mnie, ale przeciwko mnie.
Przez trzy ostatnie lata, ośmiesza mnie pan.
Pokazuje wobec innych, brak szacunku do mnie.
Tolerowałem to.
Wie pan, dlaczego?
Bo jest pan bystrzejszy...
logiczniejszy... silniejszy...
i najlepszy pod każdym względem.
Podziwiam pana.
Ale nie posiada pan instynktu.
Nie ma pan pozytywnych uczuć i nie rozumie innych.
Ale inni mają uczucia i ich słuchają.
A ja słucham moich uczuć.
Mówią mi, że musimy wyjść na ten dach
i odszukać to, o czym doktor mówił.
- Nie zgadzam się. - Dobrze.
Ale tylko ja umiem sterować.
Nigdzie się nie ruszymy,
dopóki ktoś nie pójdzie na dach.
Nie zostawia mi pan wyboru.
Dobrze, więc...
teraz jeden z nas wyjdzie.
Nigdzie się ruszam.
Nawet o mnie nie myślcie.
Chciałbym się zgłosić...
- Ja pójdę. - Pan?
Jestem jedynym logicznym wyborem.
Mogę oddychać rzadkim powietrzem.
Nie mogę uwierzyć, że pan tam idzie, nie wiedząc nawet czego szukać.
Szukam instynktu Neelixa,
być może będzie widoczny.
Dziwne...
ale ja go lubię.
Mam tylko nadzieję, że ze wzajemnością.
Słucham.
/Znalazłem urządzenie z danymi,
/przymocowane do wewnętrznego obwodu.
/Wygląda na to, że zawiera /informację o obcym statku.
Ale muszę je najpierw odłączyć i przynieść do kabiny.
Proszę uważać. Jeżeli się nie uda odłączyć...
Co robisz?
Gdzie jest Tuvok?
Pan Tuvok wrócił na powierzchnię.
Ruszaj tą kabiną.
- Co...? - Natychmiast!
Nie może, jest ranny.
Odejdź.
Wstawaj.
Wstawaj!
W takim razie...
musimy sami wymyślić, jak tym się lata.
Asteroida w zasięgu wzroku.
Zobaczmy ją.
Tam jest ponad dwa tysiące osób.
Przestawiają osłony, żeby oszukać nasze czujniki.
- Jesteśmy wywoływani. - Na ekran.
Ten teren należy do Ethanian.
Wycofajcie się.
Ta planeta należy do Nezu. Mają tu pięć kolonii.
Nie jesteście Nezu.
Jestem ich przyjacielem, Kathryn Janeway.
I nigdzie się stąd nie ruszę, dopóki nie opuścicie broni.
Zginiecie za nich?
Lojalni przyjaciele,
ale głupi.
Będą tu w ciągu dziesięciu minut.
Stanowiska bojowe.
- Dlaczego jeszcze nie ruszyliśmy? - Jeśli się nie pośpieszymy, złącza pękną.
Tracimy spójność.
- Ruszaj. - Nie mogę, nie wiem jak.
Cieszę się, że z panem wszystko w porządku.
Na szczęście uchwyciłem się cewek indukcyjnych.
I bezpiecznie się wspiąłem.
Dziękuje, Panie Neelix.
Co?
Dziękuje za otwarcie drzwi.
Nie ma, za co.
- Teraz wiemy, kto zabił doktora. - Ale dlaczego?
Urządzenie z danymi zawiera taktyczne informację o obcym statku.
Broń, napęd, ustawienie osłon.
Sklar nie chciał, żebyśmy je znaleźli.
Ma pan wstrząśnienie mózgu.
Niestety moja wiedza o fizjologii Talaxian jest ograniczona.
Nie mogę pana wyleczyć.
Nie wiem jak to zrobić.
Tracimy spójność.
Potrzebujemy cię.
Nie wiem, czy jestem w stanie.
Musisz.
Ledwo otwieram oczy.
Zrób to... dla Alixii.
Byłaby dumna.
Cieszę się, że pana umiejętności międzyludzkie się rozwijają.
Uczy się pan, jak motywować ludzi.
Prędkość: czterdzieści pięć kilometrów na godzinę.
Statek w zasięgu wzroku. Ładują broń.
Cała moc do osłon, osłony w gotowości.
Osłony opadły do osiemdziesięciu pięciu procent!
- Odpowiedz ogniem. - Bez efektów.
Nie możemy przeniknąć ich osłon.
Trzymajcie się.
Przełamujemy jonosferę.
Włączam tłumiki indukcyjne.
Zrobiliśmy to.
Udało się!
- Tuvok do Voyagera. - Słucham?
- Wszystko z wami w porządku? - Tak, Kapitanie.
Jesteśmy teraz trochę zajęci. Przygotujcie się na transport.
Osłony opadły do dwudziestu trzech procent. Spójność kadłuba spada.
Te dane zwierają taktyczne informację na temat obcego statku,
włącznie z ustawieniem ich osłon.
Ustaw na ich podstawie fazery.
Celuj w główny reaktor
- Gotowe. - Ognia.
Bezpośrednie trafienie. Ich reaktor nie działa.
Przestawiają osłony.
Celuj w matrycę uzbrojenia. Ognia.
Ich broń jest zniszczona.
Wycofują się.
Co się z wami działo?
- Gdzie jest pan Sklar? - Pan Sklar...
Wrócił na powierzchnię.
Właśnie wracam z odprawy.
Ci, co zaatakowali wasze kolonie,
to Ethanianie.
Znaleźli unikalny sposób na inwazję innych światów.
Z początku wygląda to na naturalną katastrofę,
w waszym przypadku na bombardowanie asteroid.
A kiedy koloniści się ewakuują,
przybywają i roszczą sobie prawo do terenów.
Ale nie przewidzieli interwencji Voyagera,
więc przybyli zanim koloniści zdążyli się ewakuować.
- Dokładnie. - Co z doktorem Vatmem?
Z tego co wiemy doktor odkrył prawdę o Ethanianach.
Ukrył informację o specyfikacji ich technologii.
Wiedział też, że jeden z kolonistów był zdrajcą, na usługach Ethanian.
Wprowadzał w błąd wasze władze, na temat asteroid.
Ale nie wiedział, że to Sklar.
Nie wiedział komu może zaufać. Dlatego ukrył dane na dachu.
Szkody na mojej planecie mogły być jeszcze większe.
Dziękuje.
Otrzymałem informację od ambasadora.
Pani siostra się odnalazła.
Pozdrów ją ode mnie.
Pomyślałem, że chciałby pan wiedzieć, że przedłożyłem Kapitan raport z misji.
Poświęciłem w nim wiele uwagi
pańskiej wytrzymałości i męstwie
Jestem zaszczycony.
Pański instynkt się nie mylił.
Aczkolwiek, któregoś dnia on pana zawiedzie,
i zrozumie pan w końcu, że logika jest najważniejsza.
Instynkt to synonim przypadkowości.
A ja któregoś dnia, panie Wolkanie, przekonam pana do zaufania przeczuciu.
- To jest niepewne. - Zobaczymy.
Pańskie wysiłki będą zbyteczne.
Zawsze musi pan mieć ostatnie słowo?
Odpowiadam tylko na błędne oświadczenia.
Coś mi mówi, że stracił pan argumentację.
Utrata jest nieistotna.
Widzi pan?
Nie, nie widzę.
Tłumaczenie i opracowanie napisów: Ireneusz Wojtaszek
Korekta techniczna: tom2407
Zapraszam na stronę: http://napisy.gwflota.com
Wersja: 0.99 21-24 lipiec 2004