Stój!
/Star Trek VOYAGER /4x04 - Nemesis
- Co jest? - Znaleźliśmy go w lesie,
sto skoków za żółtym gajem.
- Broń? - Żadnej.
- A barwy? - Nie pytaliśmy.
Nie należy do bestii Kredin.
Nie nosi też barw Vori.
Zbyt łagodne spojrzenie jak na Kredin.
Nie zwróciłem uwagi.
To zwróć teraz. To nie jest Nemesis.
Sam nie wiem kim jest. Uczyłeś się rozpoznawać Nemesis.
Czujemy wstręt tylko do Nemesis.
- Tak jest. - Uwolnij go.
Słyszałeś kadecie?
Pobierz zapasy.
- Przepraszam. - Idź już.
Zakładam, że pan tu dowodzi.
Przodownik Brom, czwarty kontyngent obronny Vori.
Komandor Chackotey, z okrętu floty Voyager.
Proszę o wybaczenie. Nowi ludzie wszędzie widzą Nemesis.
Toczycie wojnę?
Słusznie zauważyłeś.
Teraz już wiem dlaczego ostrzelano mój wahadłowiec
Mój obrońca dostrzegł spadający pojazd.
Zapewne twój.
- Po co leciałeś tak blisko? - Prowadziłem badania.
Wykryłem promieniowanie mikronowe w atmosferze, więc chciałem się przyjrzeć.
Zaraz potem zostałem zaatakowany i musiałem się awaryjnie transportować.
To Kradin otworzyli ogień.
- Nasz Nemesis. - Rozumiem.
Próbowałem wyjaśnić, że nie mam wrogich zamiarów, ale oni strzelali dalej.
Nemesis panują w powietrzu. Strzelają do każdego bez barw Kradin.
Chciałem wezwać okręt, ale komunikator nie działa.
W strefie działań sygnalizacja jest tłumiona.
Muszę odnaleźć swój pojazd, może uda się go naprawić.
Mało prawdopodobne. Za dwa świty połączymy się z 7 kontyngentem.
Oni skontaktują się z Twoimi.
Możesz iść z nami.
Dziękuję, ale nie mogę czekać dwóch dni. Muszę odnaleźć swój pojazd.
Nie powinieneś wracać do lasu.
- Nemesis jest wszędzie. - Postaram się ich unikać.
Jeśli nie zmienisz taktyki.
Nie.
Lepiej poczekać do świtu.
Skorzystam z twojej rady.
Prowiant?
Nie jest najlepszy.
Dziękuję. Dobre i to.
- Zwą mnie Rafin. - Chackotey.
Miło mi.
Czy w lesie widziałeś?
- Kogo? - Bestie Kredin.
- Nie. - Rafin też nie widział Nemesis.
Nie.
Pierwszy raz wszedłem w strefę wojny.
Jeszcze ich zobaczysz.
W ich ciałach nie bije serce.
Ile bestii odeślesz w zaświaty Refin?
- Nie wiem. - Zniszczę po jednej
za każdego utraconego członka rodziny i jeszcze jedną.
- Prawda sojusznicy? - Prawda, prawda.
Pytam cię, więc ile zniszczysz?
Tyle ile zdołam.
Nosisz strach.
Jeżeli się go nie wyzbędziesz, Nemesis cię zniszczą.
Dlaczego nazywacie, swoich wrogów bestiami?
Mówi się, że wszyscy noszą te same przerażające twarze.
Ich ciała są pomarszczone jak kora gnijących drzew.
Ich spojrzenie pali ogniem.
A oddech cuchnie bagnem.
Czasem ludzie mówią tak o nieprzyjacielu, by wyglądał gorzej niż w rzeczywistości.
Zapewne znajdzie się żołnierz Kredin, który boi się bardziej ciebie niż ty jego.
Nie bali się paląc moją wioskę.
Niszcząc moich braci i siostry podczas snu.
I matkę mojej matki.
Odkąd istnieję nie powiedziałem złego słowa i nikogo nie skrzywdziłem.
Ciężka sprawa.
Tylko bestie Kredin zostawiają ciała zabitych odwrócone, by nie zdołały zejść do zaświatów.
- Jak to odwrócone? - Kto może odszukać Chackoteya pojazd?
Dziękuję, ale pójdę sam.
Nie znasz lasów i nie masz broni.
Pójdzie z tobą mój człowiek.
Ty, Rafin.
Ja pójdę z obcym.
- Kiedy pojawi się bestia zniszczę ją. - Doskonale.
Zamknijcie oczy obrońcy.
Śnijcie o siostrach i matkach.
Niszczyłeś kiedyś kogoś?
Nie lubię zabijać.
W takim razie twój Nemesis nie był tak straszny jak Kredin.
- Możliwe. - W ich oczach jesteśmy niczym.
Palą nasze domy, grabią plony
a siostry traktują jak zabawki.
Gdybyś był Vori też pragnąłbyś przegnać ich z tej półkuli.
Możliwe. Gdyby robili takie rzeczy moim ukochanym.
Ale na naszej planecie, zawsze szukamy rozwiązań pokojowych.
Negocjacji.
- Nie znasz Nemesis. - Zapewne.
Błagaj swoje moce, byś nigdy ich nie poznał.
Światło wkrótce się skryje, lepiej wracajmy do reszty.
Powinniśmy już być blisko.
Wracaj, ja muszę szukać dalej.
Przysiągłem iść z tobą.
Spójrz.
Chyba niewiele zostało z mojego wahadłowca.
Musisz iść z nami do siódmego kontyngentu.
Nie każ mi strzelać.
Co z nim?
Zniszczony.
Prosimy o pokój moc, która uczyniła nas Vori,
polecamy naszego brata Namona szlachetnym zaświatom.
- Co to? - Odzienie Namona.
Nie lepiej oddać je bliskim?
Do punktu zbornego daleka droga,
lepiej wtopić się w otoczenie.
Przez twoje barwy floty zniszczą nas wszystkich.
Przykro mi z powodu Namona.
Nemesis niszczył naszych wcześniej i będzie później.
Ale wkrótce, przegnamy ich z tej kuli
i powrócimy do sióstr i matek.
- Weź to. - To nie moja wojna, nie chcę zabijać.
Jeśli napotkamy Nemesis, będziesz strzelał.
Dopóki jesteś z nami, masz robić co mówię.
Jasne?
Jasne.
Rafin?
Naucz Chackoteya strzelać z broni Vori.
Teraz ty.
Patrzysz za nisko.
Lepiej celować wyżej.
- Dobry jesteś. - Nie drwij ze mnie.
- To był komplement. - Trafiać do przedmiotów
a niszczyć Nemesis to dwie różne rzeczy.
Tak mówił Namon zanim odszedł w zaświaty.
Miał rację. Zabijanie jest trudne.
Ryzykuje swe dni i noce by przegnać Nemesis z naszej kuli.
To jak długi sen.
Kto cię tego nauczył?
Moi bracia i wujowie, którzy walczyli.
Brom, mój instruktor
i Namon, mój sojusznik
zginął przeze mnie.
Uważasz, że to twoja wina?
Gdyby nie owładnął mną strach poszedłbym z tobą
i to ja odszedłbym w zaświaty.
Nie ty pociągnąłeś za spust.
A strach przed walką to nie wstyd.
Jest naturalny.
- Skąd wiesz? - Brałem udział w wojnie.
Próbując uwolnić swój lud od wroga, od Kardazjan.
- Czy Kardazjanie byli bestiami? - Nie byli najmilsi.
Wierzyłem w sprawę, ale czułem strach przed każdą bitwą.
Pokonałeś obawy?
Chyba tak.
Kazano mi cię przeszkolić
ale to ty nauczyłeś mnie, pokonywać strach.
- Co to jest? - Nie wiem.
Przyduszony i odwrócony, na prażący blask.
- To wasz? - Strój wskazuje na siódmy kontyngent.
Zwiadowca.
Zbezczeszczony przez Kradin.
Nie ujrzy już zaświatów.
Jesteśmy trzysta skoków od punktu zbornego.
Daj znak siódmym.
Jeszcze raz.
- Dlaczego nie odpowiadają? - Mogli przenieść obóz?
Mało prawdopodobne. Wy dwaj, zbadajcie okolicę.
Ja pójdę.
Doskonale kadecie.
Głowa w dół, oczy otwarte.
- Co ujrzałeś? - Siódmy kontyngent... zniszczony.
Wszyscy?
Co najmniej dwudziestu obrońców.
Ale najgorsze, że byli...
Jacy?
Jak on. Odwróceni.
Przybici do ziemi i odwróceni.
Bezmatkie bestie Kradin.
Postrzegasz obraz, obcy?
Chyba tak.
Teraz wiesz czemu nazywamy ich bestiami.
Przykro mi.
My czujemy o wiele więcej niż żal.
- Jesteśmy obrońcami? - Tak jest.
- Nemesis chcą waszych plonów. - Prawda, prawda.
Waszych domów.
Waszych sióstr.
- Wystarcza mu, że was niszczą? - Nie, nie.
Chce was pohańbić, ośmieszyć
i nie dopuścić do zaświatów.
- Dobrze o tym wiemy. - Tak jest.
- I nasz gniew narasta. - Tak jest!
Nie ulegniemy!
Nie teraz i nigdy!
Atak!
Kryć się i strzelać.
- Bezmatkie bestie. - Nie wychylaj się.
Zniszczę was wszystkich.
Trzymaj się, wyciągnę cię.
Proszę. Odwróć moją twarz w kierunku zaświatów.
Obrońca! Spójrzcie Obrońca.
Witamy w osadzie Larhana, szlachetny obrońco.
Jesteśmy szczęśliwi.
/Dziennik kapitański, /data gwiezdna 51082.4
/Po dwóch dniach znaleźliśmy /resztki wahadłowca Chackoteya.
/Mam nadzieję, /że jego spotkał lepszy los.
Według ambasadora wahadłowiec został trafiony i spadł na południowym kontynencie.
W środku strefy wojny. Możemy go namierzyć?
Promieniowanie na skutek wymiany ognia zakłóca czujniki.
- Nie wiemy nawet czy żyje. - Załóżmy, że tak.
- Powinienem był z nim polecieć. - Nie mogłeś tego przewidzieć. Musimy działać.
- Bellana, zmodyfikuj czujniki. - Tak, kapitanie.
- Neelix, co wiesz o tej wojnie? - Jest okrutna.
Ludzie ambasadora Trina od dekad bronią się, przed dzikim najeźdźcą.
Pomoże nam znaleźć Chackoteya?
Chciałby, ale nie ma jak.
Ma ograniczone środki, a na powierzchni panuje chaos.
Jak tylko jego ludzie go znajdą, przewiozą go do najbliższego ośrodka dowodzenia.
Oby nie trafił najpierw na dzikich najeźdźców.
Kapitanie, poprowadzę zwiad.
Rozumiem twoje uczucia, ale nie spieszmy się.
Tuvok połącz się z ambasadorem. Weźmiemy wszystko, co może dać,
mapy, raporty wywiadu.
Chcę wiedzieć z czym mamy do czynienia zanim zaryzykuję.
Po stroju widzę, że jesteś kadetem obrońco.
Zaszło nieporozumienie. Nie jestem obrońcą.
Kredin zestrzelili mój wahadłowiec i wylądowałem w strefie wojny.
Jeden z waszych patroli dał mi mundur.
Który kontyngent?
Czwarty.
Twardzi wojownicy.
Czy przepędziliście Nemesis z lasów?
Stanęliśmy do walki.
Jesteś więc szlachetnym obrońcą, nawet jeśli temu zaprzeczasz.
- Jesteś tu mile widziany. - Dziękuje za uprzejmość.
Potrzebujesz czegoś jeszcze? Picia, odzienia?
Tylko sprzętu komunikacyjnego.
Nie mamy jak nadać sygnału.
Kredin przegnali nas z domów i odebrali maszyny.
Gdzie mogę znaleźć sprzęt komunikacyjny?
- W jednostce zaopatrzeniowej. - Jak do nich dotrzeć?
Są daleko, co najmniej dziesięc tysięcy skoków przez lasy.
Więc lepiej wyruszę od razu.
Odpocznij do świtu.
Proszę, odpocznij.
Chyba powinienem.
Chodźcie sąsiedzi, zostawmy obrońcę Chackoteya w spokoju.
Chciałam wiedzieć czy czegoś potrzebujesz.
Nie, dziękuję.
Ale było przepyszne.
A kwiaty? Podobają ci się?
- Sama hodowałam. - Piękne.
Słyszałam, że Kredin porzucają naszych obrońców odwróconych.
To prawda?
Powiedz.
Peno mówi, że jestem za mała, ale to nie prawda.
Kredin nie szanują waszych wierzeń.
To bestie. Palą nasze domy i chcą wszystkich zniszczyć.
- Mnie też się to nie podoba. - My nie zabieraliśmy ich plonów
i nie niszczyliśmy ich braci.
- Dlaczego nas nienawidzą? - Niewiem.
Nie rozumiem nienawiści.
Mój brat też jest obrońcą.
Poszedł na wojnę dwa plony temu.
Byłam wtedy młodsza.
Był dzielny i dobrze wyglądał w barwach.
Tak jak ty.
Może go widziałeś? Nazywa się Dario.
Jest wielu żołnierzy, spotkałem tylko kilku.
Jest przodownikiem siódmego kontyngentu.
Siódmego?
- Na pewno? - Bardzo twardzi, słyszałeś o nich?
Mój patrol miał się z nimi spotkać.
Na pewno byś go zobaczył.
Wpadliśmy w zasadzkę.
Kiedy wrócisz pewnie spotkasz Dario.
Zaniesiesz mu list.
Idę do jednostki zaopatrzeniowej, skontaktować się z okrętem.
Zanieś tam mój list.
Któryś z obrońców przekaże go Dario.
Zrobisz to?
Napiszę go zanim nadejdzie świt.
Życzę wam przyjemnego dnia.
To zapasy na podróż.
Maszeruj śmiało obrońco Chackotey.
Dziękuję.
Byliście bardzo uprzejmi.
To list do brata.
- Dopilnujesz by go dostał? - Postaram się.
To wystarczy.
Zapach kwiatów odstraszy Nemesis.
Zatrzymaj, więc jeden dla siebie.
Nie stawiaj oporu, albo zostaniesz zniszczony.
Żadnych śladów organicznych w szczątkach.
To znaczy, że Chackotey przeżył.
Niestety, wahadłowiec leżał na terenie wroga.
Nemesis mogli go schwytać, albo zabić.
Znowu tryska pan optymizmem.
- Co to jest Nemesis? - Takim terminem ambasador określa wroga.
Strzelają bez ostrzeżenia.
Używają broni biochemicznej i masakrują cywilów.
Jeśli na nich trafimy nie powitają nas z otwartymi ramionami.
- Chcę wysłać zwiad. - Na to właśnie liczyłem.
Uprzedzam, że analiza taktyczna, nie wróży misji nic dobrego.
Istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że zwiad poniesie ciężkie straty.
- Mamy zostawić Chackoteya? - Przeciwnie.
- Opracował pan inny plan? - Istotnie.
Najbezpieczniej będzie, jeśli infiltracji dokona jeden człowiek,
w towarzystwie oddziału wyznaczonego przez ambasadora.
Świetnie. Kiedy wyruszam?
Czuję, że Tuvok nie to miał na myśli.
Stanowię logiczny wybór do tego zadania.
Naturalnie.
Usłyszałem wybuchy i wróciłem pomóc.
Co Kredin ci zrobili?
Przesłuchiwali mnie.
- Gdzie twój dziadek? - Nie wiem.
Jest stary, a jego serce słabe.
Potrzebuje mojej opieki.
Ty.
Chcę pomówić z twoim dowódcą.
Do ciebie mówię.
Co zrobiliście z jej dziadkiem? Potrzebuje leków.
Peno mawia, że po świcie jest jaśniej.
Twój dziadek jest bardzo mądry.
- Powinniśmy się przespać. - Zaopiekujesz się mną?
Choćby nie wiem co się stało?
Zamknij oczy...
...i śnij o szlachetnym bracie.
- Dokąd ich zabierają? - Nie wiem.
Pognają ich do ośrodka eksterminacji.
- Dlaczego? - Bo są szarzy i zbyt wiekowi.
Nie będą tak dobrymi sługami dla Kredin, jak my.
- Dokąd cię zabierają? - Bądź dzielna córko mojej córki.
- Kto się tobą zaopiekuje? - Spotkamy się w zaświatach.
Puśćcie go!
Zostaw ją!
Nie ruszaj jej!
O co chodzi piękna?
Uwolnijcie ojca mojej matki.
Mówisz o tym?
Proszę, puśćcie go.
Nie chcesz patrzeć jak cierpi.
- Nie. - Bez obawy, wkrótce stary przestanie cierpieć.
Zabierzcie tę wrzeszczącą młódkę do ośrodka eksterminacji.
Chackotey pomóż mi.
Bezmatkie bestie.
Ambasador i żołnierze są gotowi do transportu.
Energia.
Witam ambasadorze. Dziękuję za pomoc.
Każda ofiara naszego krwiopiczego Nemesis - Vori,
jest przyjacielem Kredin.
Chackotey. Zachowaj spokój.
Uwolnię cię.
Wybacz, że czekałeś odwrócony, ale siedziałem w lesie, aż Kredin odejdą.
- Co z osadą Larhana? - Pognali mieszkańców przez las.
- A twoi obrońcy? - Wszyscy zniszczeni.
Dziękuję, że wróciłeś.
Ryzykowałeś.
Walczyłeś ramię w ramię, mimo iż jesteś tu obcy.
Widziałem jak ryzykowałeś ratując żywot Rafina.
Macie racje, nazywając ich bestiami.
Co zamierzasz?
Dołączę do piątego kontyngentu. Planują uwolnić mieszkańców.
Sytuacja nie wygląda zbyt jasno.
- Pójdę z wami. - Nie.
Zaprowadzę cię do ośrodka dowodzenia, skontaktujesz się ze swoimi.
To może poczekać.
Teraz potrzebujecie mojej pomocy.
Wycofać się!
Nemesis podchodzi, lepiej się wycofać.
/Żołnierze Vori, /jesteście otoczeni.
/Złóżcie broń i poddajcie się.
/- Wstrzymaj ogień. - Najpierw musicie mnie zniszczyć.
/Proszę nie strzelać /komandorze Chackotey.
- Skąd wiesz, kim jestem? - Jestem porucznik Tuvok.
Nie zbliżaj się.
Mam pana zabrać na Voyagera.
Zniszcz go, to taktyka Kredin.
To żaden podstęp.
Jestem porucznik Tuvok, nie poznaje mnie pan?
To Nemesis.
Jesteś bestią Kredin.
Zniszczyłeś wioskę, zabiłeś Peno i porwałeś Kariję.
- Jest jeszcze dzieckiem - Poddali pana praniu mózgu.
Proszę się przyjrzeć.
Przypomnij sobie.
Zestrzelono pański wahadłowiec, a ci ludzie Vori schwytali pana.
- Uratowali mi życie. - Sprawili, żeby pan w to uwierzył.
Poddali pan indoktrynacji i zmusili do udziału w ich wojnie.
Jeszcze krok i strzelę.
Zajmuje pan stanowisko pierwszego oficera na Voyagerze.
Jest pan naukowcem i badaczem, nie zabójcą.
- Tuvok. - Tak, komandorze.
Dlaczego nosi pan te barwy?
- Kredin to bestie i mordercy. - Przeciwnie.
To oni pomogli nam pana znaleźć i doprowadzili do obozu szkoleniowego Vori.
Infiltrowaliśmy ośrodek, ale pana już nie było.
Poprowadzili pana do bitwy.
Do dnia dzisiejszego, pańskie doświadczenia były nieprawdziwe.
Tą metodą Vori szkolą żołnierzy.
- Nie wierzę. - Dowiodę tego, o ile opuści pan broń.
Poznaje pan to miejsce?
Osada Larhana.
Spójrzcie sąsiedzi, obrońca.
Witaj w osadzie Larhana, szlachetny obrońco.
Jesteś mile widziany.
/Dziennik kapitański, /data 51096.5
/Mimo, iż porucznik Tuvok bezpiecznie /sprowadził Chackotaya na pokład.
/minie trochę czasu, /zanim jego psychika się zagoi.
Vori korzystali z kilku technik kontroli umysłu.
Projekcje fotometryczne, stymulatory emocji,
oraz manipulacja psychotropowa
Namieszali tak dokładnie, że uwierzyłby pan nawet, iż pańska matka jest rzepą.
I wszystkie doświadczenia były symulacją?
Poza bitwą, podczas której znalazł pana Tuvok.
Atak na symulowanego komendanta stanowi ukoronowanie szkolenia.
A towarzysze broni? Nieprawdziwi?
Nie zginęli na moich oczach?
Należeli do symulacji.
Chodziło o wytworzenie więzi z kolegami i mieszkańcami osady,
co miało doprowadzić do chęci pomszczenia ich śmierci.
- Dlaczego ja? - Przypadek.
Przeciął pan ich przestrzeń i nadawał się na rekruta.
Vori mają dziesiątki obozów szkoleniowych.
Umieszczają tam zarówno swoich jak i obcych.
Poddano pana zaawansowanej propagandzie.
Kredin nie zabijają niewinnych cywilów?
Nie bezczeszczą ciał Vori?
Nie wiem. Oskarżają Vori o to samo.
Zależało mi na Vori i znienawidziłem Kredin.
- Chciałem ich pozabijać. - Najwyraźniej o to chodziło.
Ambasador Trim pragnie zamienić słowo z komandorem.
Cieszę się, że powrócił pan do zdrowia.
i żałuję że nie uwolniliśmy go od Nemesis wcześniej
Powiedziałem coś nie tak?
Nie wiem.
Przepraszam kapitanie.
Szkoda, że nie można przestać nienawidzieć równie szybko, jak zacząć.
Tłumaczenie: TV4 Opracowanie napisów: Krystian Chris Kieś
Dopasowanie DVDRip :Ujemny Korekta techniczna: tom2407