Do wszystkich jednostek w zasięgu. Mówi projekcja izomorficzna HD25.
Zdarzył się wypadek. Załoga nie żyje, zostałem sam.
Proszę o pomoc.
Wpisaliśmy do konsoli ochrony program.
Za każdym razem, kiedy Tuvok ją uruchamiał, który mówił:
/"żyj długo i szczęśliwie"
Wszystko jedno, który przycisk. /"żyj długo i szczęśliwie"
Nikt nie potrafił tego skasować.
Więc jego Wolkańska cierpliwość została nadwerężona.
Prawie słyszałem jak zgrzyta zębami.
A kiedy myślał, że już po wszystkim i po powrocie do kwatery zamówił herbatę,
replikator powiedział /"żyj długo i szczęśliwie"!
Kiedy pierwszy raz spotkałam Tuvoka, zwrócił mi uwagę przy admirałach
za niedopatrzenie podczas pierwszego dowództwa.
Moje ludzkie ego ucierpiało, ale miał rację.
Przez ostatnie dziewięć lat nauczyłam się polegać
na jego niezmiennie logicznych poradach.
Za nadzwyczajne osiągnięcia
na stanowiskach szefa ochrony i oficera taktycznego.
Awansuję pana do stopnia komandora porucznika.
- Gratuluję. - Dziękuję.
Gdybym wiedział, że wiąże się z tym rytualne ośmieszenie, zrezygnowałbym.
Jednakowoż przyjmuję ten zaszczyt i związaną z nim odpowiedzialność.
Służba na Voyagerze nauczyła mnie szanować wielu z was.
Innych zaś tolerować.
Jako oficer taktyczny postaram się o spokojną podróż do domu.
Jako Wolkan, podzielam życzenie.
/"żyj długo i szczęśliwie"
Minęły trzy dni i nie zamieniliśmy nawet słowa.
Wiem, musimy porozmawiać.
W sprawie tego, co mi powiedziałaś, że mnie kochasz...
Cierpiałaś na niedobór tlenu, byliśmy o krok od śmierci.
Pewnie nie mówiłaś poważnie...
Mówiłam.
Ale nie oczekuję, że odwzajemnisz to uczucie.
Udawaj, że tego nie słyszałeś, zapomnijmy o sprawie.
Zamknij się.
Panie Paris. Tu pan jest!
Właśnie wychodziłam.
Co mogę dla pana zrobić?
Kapitan upoważniła mnie do wybrania doświadczonego pomocnika.
Niestety wypadło na pana.
- Mam zostać pielęgniarką? - Skoro takie określenie pan woli...
Tylko trzy wachty w tygodniu.
Czekam o 6:00. Proszę przynieść trikorder i uśmiech.
Jakie modyfikacje?
Chcemy poprawić laboratorium astrometryczne.
Leży odłogiem od opuszczenia doku.
Zacznę od razu.
Przydzieliłem też 7 z 9 dostarczy dane o tym obszarze zdobyte u Borg.
- Jakiś problem? - Nie.
Spraw by poczuła się jak członek zespołu.
Ustalił pan program z Aritianami?
Delegat chętnie pójdzie na wymianę z tak zaawansowanym okrętem.
Postarał się pan.
Niech to będzie pana pierwsza oficjalna misja w roli ambasadora.
/- Cohane do kapitan. - Janeway słucham.
Odebraliśmy automatyczne wezwanie pomocy, pięć lat świetlnych stąd.
Powinniśmy wezwać Doktora.
/Do wszystkich jednostek zasięgu. /Mówi projekcja izomorficzna HD25.
/Zdarzył się wypadek. /Załoga nie żyje, zostałem sam.
/Proszę o pomoc.
To hologram! Musimy mu pomóc!
Odszukać źródło.
Poprowadzę zwiad.
Panu nie dawałam dziś awansu.
Stanowię naturalny wybór do pomocy przy hologramie.
Nie chcę żeby opuszczał pan pokład o ile to nie konieczne.
Jeszcze uszkodzi pan swój emiter.
Jeśli to hologram, mój ziomek, chciałbym go poznać i zbadać.
Zabiorę porucznik Torres. Wie o moim emiterze wszystko.
Lecimy na spotkanie z Aritianami.
Kiedy skończycie, dołączcie do nas.
Dziękuje Kapitanie.
Siedem!
Jestem tutaj.
Mam z Tobą pracować?
Tak.
Pomyślałem, że zaczniemy od kanału 32B i regulacji czujników astrometrycznych,
ale mogę przyjść później.
Chorąży Kim, wydajesz się zalękniony.
Nic podobnego!
Ostatnio uderzyłam Cię w głowę próbując skontaktować się z Kolektywem.
Każdemu się zdarza.
Zapewniam, że to się nie powtórzy.
Dobrze wiedzieć.
Zaprojektowałam nowe czujniki nawigacyjne.
To język alfanumeryczny Borg.
Zawsze chciałem się nauczyć Borgowego.
Trudno uwierzyć.
Żartowałem. To humor.
Rozumiem koncepcję.
Może tego nie widać, ale ludzkie zachowania często mnie bawią.
Spokojnie. Znajdziemy go.
Nie o to chodzi.
Zastanawiam się czy powinienem zostawiać pana Parisa w ambulatorium.
Poradzi sobie. Jest odpowiedzialny.
Pani zapewne wie to najlepiej.
Co to miało znaczyć?
Wyglądacie na bliskich przyjaciół.
Powiem krótko. Nie życzę sobie spekulacji na temat moich związków.
Nie wiedziałem, że to drażliwy temat. Może coś na uspokojenie?
- Jest. - Proszę go wywołać.
Brak odpowiedzi.
Oznaki życia?
Kilka słabych odczytów energii.
Napęd i główne zasilanie wyłączone.
Jesteśmy w zasięgu transportu.
Jest tu kto?
Przyszliśmy z pomocą.
- Żadnych oznak życia? - Na razie.
Sprawdzę pański emiter.
Jak na Klingonkę jest pani wyjątkowo uprzejma.
Ciekawe jak zachowałby się pan Paris.
To pytanie retoryczne.
Holomatryca stabilna. Sprawdzę baterie.
Powinna pani rozważyć karierę w medycynie.
Skąd to się wzięło?
Nie chciałem was przestraszyć.
To ty nadałeś wezwanie?
Tak. Tak to ja.
Jesteś izomorfem, jak ja?
My używamy określenia hologram.
Ty też jesteś hologramem?
Jesteś organiczna.
Można to i tak ująć.
Twój program jest kompatybilny z naszą technologią.
Jak mogę się dostać do kontroli projekcji?
Po co?
Masz usterkę, spróbuję to naprawić.
Dziękuję. Jest tam, w tamtej konsoli.
- Co tu się stało? - To było straszne.
Opuściliśmy Seros, naszą ojczystą planetę 8 miesięcy temu.
Było 6 osób.
Same projekcje?
Tylko ja.
Jestem jednostką naprawczą HD25 do zadań zagrażających życiu.
Czyszczę reaktor, usuwam odpady antymaterii.
Kiedy załoga zachorowała nie wiedziałem, co robić.
Nie wpisano mi funkcji medycznych.
Spokojnie. Wszystko po kolei.
Dwie osoby z załogi poleciało badać planetę.
Zaraziło się śmiertelnym wirusem.
Pozostali organiczni ulegli zakażeniu.
Patrzyłem jak po kolei umierają.
Potem program zaczął się psuć. Nie znam się na kontroli.
Gdyby nie wy, nie wiem, co bym zrobił.
Ustabilizowałam program. Gdzie główna izomatryca?
Niżej.
Ale nie schodź tam.
Dlaczego?
To niebezpieczne. Pokład zalało promieniowanie antymaterii.
Twoje ciało wyparuje w kilkanaście sekund. Stąd też uzyskasz dostęp.
Obok jest interfejs.
Mogę wykonać diagnostykę?
Jak masz na imię?
Nie mam. To długa historia.
Chciałbym się wszystkiego o Tobie dowiedzieć.
Mogę podłączyć zasilanie do poprawionych czujników.
Już?
Uważasz, że wykonałam pracę niedokładnie?
Tylko sprawdzam. Standardowa procedura.
Nie posiadam precyzji Borg, ale doświadczenia nauczyły mnie wydajności.
Układ optyczny jest nie dostrojony.
Niemożliwe.
Sama zobacz, o pół stopnia.
Widocznie moja ludzka strona zyskuje na sile.
Poprawię błąd.
Co robisz dla zabawy w ładowni?
Wiesz, relaks, rozrywka...
Regeneruję się w alkowie.
Studiuję dane Floty i kontempluję moją egzystencję.
- Cały czas sama... - Tak.
Czujnik optyczny dostrojony, mogę włączyć zasilanie.
Ty pierwsza.
Co robisz? Tu jest 5 milionów gigawatów!
Egzoszkielet to wytrzyma.
Możliwe, ale obowiązują przepisy bezpieczeństwa.
Strata czasu.
Możliwe, ale odpowiadam za Ciebie i zrobimy to jak należy, zgoda?
Skoro już to wyjaśniliśmy...
Dzięki temu możesz chodzić wszędzie?
Kapitan nałożyła kilka ograniczeń.
Ale biorę udział w misjach i chodzę na spacery.
Nadzwyczajne!
Nigdy nie opuszczałem tego statku.
A dopóki załoga nie zachorowała nie wychodziłem z komory antymaterii.
Czy wiesz jak to jest siedzieć w zamkniętym pomieszczeniu?
Nie wiedzieć co jest za drzwiami? Jak wygląda świat?
Nikt się nie odzywał, chyba że czegoś chciał.
Znam ten ból.
Po pierwszej aktywacji traktowano mnie jak gadający trikoder.
Sam wywalczyłem sobie prawa.
Obecność na naradach, możliwość kontroli nad programem.
Z czasem załoga zaakceptowała mnie jak równego sobie.
Równego?
Wyrobiłem sobie osobiste zainteresowania.
Sztuka, literatura, muzyka. Powinieneś spróbować.
Programiści na Seros mi nie pozwolą.
Przekonaj ich. Może docenią Twoją samodzielność.
Sam sprowadziłeś pomoc.
Już teraz przekroczyłeś ograniczenia programu.
- Co robisz? - Nic. Sterylizuję pokład.
Mam obsesję na punkcie zarazków.
"Zarazków" w ustach sztucznej istoty brzmi to zapewne dziwnie.
Sam też zachowuję się czasem anormalnie.
Głodna?
Jesteś organiczna, wymagasz składników organicznych.
Racje smakowały naszej załodze.
Uważaj!
Izomagnetyczny przewód rozstroi twoją matrycę.
Postąpiłem głupio. Niepotrzebnie tu wchodziłem.
Nie szkodzi. Zrobię sobie przerwę.
Dziękuje.
Skubiesz jak ryba.
Uznam to za komplement.
Tak. Nie widziałem jeszcze prawdziwej ryby. Czytałem o nich.
Ryby są inne niż zwykli organiczni. Bardziej pasywne, czyste.
Mogę pomóc przy naprawach?
Kiedy skończę jeść, pójdziemy do twoje matrycy głównej.
Coś nie tak?
Nie mogę patrzeć jak rozbierasz mój statek na kawałki.
Czuję się z nim związany.
Podtrzymuje moją egzystencję jakby był częścią moje duszy.
Zapewne brzmi to głupio.
Nie. Wiem co czujesz.
Wcale tego nie rozumiesz. Organiczni żyją poza statkiem.
Nie chciałam Cię urazić.
To ty żyjesz w klatce, nie ja.
Całe życie w jednym biologicznym ciele.
Przekażę Doktorowi ostatnie dane.
Ja istnieję z czystej energii.
A ty potrzebujesz wody i pożywienia. Odrażające.
Spójrz na siebie. Spójrz na siebie!
Przeżuwasz kawałki roślin i zwierząt.
Nieświadomie wytwarzasz ślinę,
by przepchnąć je do worka pełnego kwasów trawiennych.
Jesteś odpychająca!
Wiecznie tracisz skórę i włosy, na wszystkim zostawiasz pot.
Masz się za szczyt intelektu, ale nie jesteś lepsza niż zwierzę.
Wstyd mi, że wyglądam podobnie!
Wybacz. Wybacz.
Wyrobiłem sobie wrogość do organicznych.
Nie chciałem ci tego mówić.
Załoga nie traktowała mnie najlepiej.
Przykro słyszeć.
Ale uświadom sobie. My chcemy ci pomóc.
Dziękuję za racje.
Mamy problem.
Z naszym izomorfem. I nie mówię o emiterach.
Proszę wyjaśnić.
Przez 10 minut słuchałam jego wynurzeń na temat życia biologicznego.
Dość niekonwencjonalnych.
Podobno jesteśmy bandą marnych, odrażających zwierząt.
Skoro już pani o tym mówi...
Podniecał się jak bardzo nienawidzi organicznych.
Myślałam, że się na mnie rzuci!
Owszem, jest nieprzystosowany społecznie.
To czubek!
To niedokładna diagnoza.
Okłamał nas.
Zbadałam niższy pokład, ponoć zalany promieniowaniem.
Jest czysty.
Dlaczego kłamał?
Może nie chce żebyśmy tam schodzili.
Coś ukrywa.
Rozumiem pani obawy.
Zauważyłem, że ma problemy behawioralne.
Ale zamknięto go w ciasnym pomieszczeniu.
Nie kontaktował się z osobnikami organicznymi.
Stąd jego problemy i niechęć.
Pamięta pani moje zachowanie po uruchomieniu?
Był pan jak wrzód na...
Dokładnie.
Ja też czułem się wyobcowany. Dopiero po kilku dniach nabrałem ogłady.
Wiem, że to hologram i chce pan mu pomóc.
Ale muszę umieć go wyłączyć w razie czego.
Jeśli to konieczne.
Zajrzę na niższy pokład i sprawdzę izomatrycę. Proszę go czymś zająć.
Nie spodoba mu się, że brudny zwierz grzebie w jego...
Przeszkadzam?
Nie. Właśnie wychodziłam.
Chciałbym panu kogoś przedstawić. To jest Spektrum.
Holograficzna rybka!
Wspaniała. Taka spokojna.
Zaprogramowałem ją do towarzystwa. Nie ma pan zwierzaczka?
W ambulatorium to niestosowne.
Mnie też nie pozwalali. Ukrywałem ją.
Wygląda jak żywa. Masz talent.
Programowałem już różne rzeczy.
Ten węzeł zawiera dane nawigacyjne Borg.
Jak go wydobyć?
Odpowiednim instrumentem był usunięty mi zestaw płatowy.
- Sugeruję radykalną dyslokację. - Co?
Musimy go wyrwać.
Pomożesz mi.
Ok. Na trzy.
Trzy?
Policzę do trzech i pociągniemy.
Prymitywne, ale efektywne.
Jeden.
Dwa.
Trzy.
Ulęgłam uszkodzeniu.
Kiepsko, idź do ambulatorium.
Jako drona regenerowałabym się po chwili.
Stałam się słaba.
Nie bardziej niż my. Nic ci nie będzie.
Odprowadzę cię.
Jeszcze pół milimetra i musiałbym operować nerw nadgarstkowy.
Jesteś teraz bardziej śmiertelna.
Jako lekarz rodzinny zalecam ostrożność.
Gotowe.
Spotkamy się w ładowni.
Jak mogłeś się tak zachować?
O co ci chodzi?
Czuje się słaba, a ty opowiadasz o operacji.
Próbowałem tylko rozładować atmosferę. Wcale się nie denerwowała.
Przeciwnie! Widziałem po jej twarzy.
Jeszcze rano marudziłeś, że musisz z nią pracować.
Zdążyłem ją nieco poznać.
Nie jest już automatem Borg.
Jest bardzo skomplikowana.
- Naprawdę? - Tak jest.
Ma nawet poczucie humoru.
Nieco surowe, ale jest wyjątkowo inteligentna.
W końcu asymilowała masę ludzi.
Ciągle tylko Borg to, Borg tamto... Wieczne docinki.
To jest kobieta. Otwórz oczy.
Spodobała Ci się?
- Co?. - Nie. Ani trochę.
Może trochę...
Znam to spojrzenie. Zawsze utrudniasz sobie życie.
Ostatnio poleciałeś na hologram.
Nie znam kobiet Borg. Ale radzę ci: nie rób tego.
Chcę tylko żeby poczuła się członkiem zespołu.
Członkiem zespołu? Mówisz jak Chakotay.
Jest piękna i mądra.
I zapewne cudownie się z nią... rozmawia.
Ale miesiąc temu była Borg! Tak naprawdę nie wiesz, kim ona jest.
Fajnie, że ułatwiasz jej życie.
Ale uważaj na siebie.
Dzięki za radę.
Obyś jej usłuchał.
Kontrolę steru mamy więc za sobą.
- Tyle muszę się nauczyć. - Dobrze ci idzie.
Musisz się zapoznać z systemami pokładowymi, aby być samowystarczalnym.
Tu mamy kontrolę środowiska i podtrzymywanie życia.
To nie będzie mi potrzebne, nie ma załogi.
Chwilowo.
59,2 %. O co chodzi?
Tyle energii szło na podtrzymywanie życia 59,2 %.
Żeby dać im powietrze, ciepło i wygodę.
Wymagają nieco opieki.
Całe istnienie po nich sprzątam,
kiedy jedli, spali, czy zażywali rozkoszy cielesnych.
A tu mamy panel czujników. Przyda się...
Wykorzystywali mnie.
Chciałbym być taki jak Ty.
Pokazałeś mi, że mogę być czymś więcej niż tylko niewolnikiem.
Nie odprowadzę statku do organicznych, nie wrócę do nich.
To dość ekstremalna decyzja.
Przyłącz się do mnie. Zostaw Voyagera, ucieknij z więzienia.
Będziemy razem badać galaktykę.
Mam cię!
Czemu się dziwisz? To twój pomysł.
Ja?
Powiedziałeś, że powinienem być samowystarczalny.
Należy nam się równe traktowanie.
Ale jesteśmy tylko projekcjami, mamy ograniczenia.
Nie!! Nie, Nie, Nie.
Nie potrzebujemy pożywienia, nie polujemy, stanowimy wyższą formę życia.
Co to?
Dolny pokład. Ktoś wchodzi do mojej matrycy.
Wrócę.
/Chorąży Kim, /dziennik osobisty, data 51186,2.
/Praca z Siedem jest nieco dziwna. /Tom miał rację.
/Przekraczanie kroku /przyjaźni to kiepski pomysł.
/Nie mogę jednak przestać o niej myśleć.
Wzywałeś mnie.
Mam pomysł co do rekonfiguracji projektorów.
Chyba nie przerwałem regeneracji?
Nie.
To dość skomplikowane. Przyda się twoja ręka.
Twoje świeże spojrzenie.
Poproszę.
Usiądź.
Wolę stać.
To może potrwać, może ci być niewygodnie.
Wygoda jest nieistotna.
Ok.
Niedostateczne oświetlenie.
Za to odprężające. Spokój, cisza.
Voyager to nie tylko kanały i ładownie.
Kiedy skończymy zabiorę cię do holokabiny.
Na symulację ptariańskiego holoksiężyca. Jest piękny.
Piękno jest nieistotne.
Chyba, że chcesz zmienić naturę naszych stosunków.
To znaczy?
Znam ludzkie zachowania.
Zauważyłam twoje próby nawiązywania próżnych konwersacji.
Twoje źrenice się rozszerzają, kiedy patrzysz na moje ciało.
Nie wiem, o czym mówisz!
Najwyraźniej zaoferowałeś wizytę w holokabinie
by stworzyć romantyczny nastrój.
- Zakochałeś się we mnie? - Nie.
- Życzysz sobie kopulować? - Nie!
Chciałem powiedzieć...
Skomplikowane rytuały.
Nie wiedziałam, że przemiana w człowieka okaże się takim wyzwaniem.
Szczególnie złożona jest kwestia płci.
Borg nie czują potrzeby uwodzenia i mają czasu
na zapładnianie pojedynczych komórek.
Asymilowaliśmy.
Chętnie jednak zgłębię swoją ludzką naturę.
Rozbieraj się.
Siedem.
Nie bój się, nie skrzywdzę cię.
To dość niespodziewane, chciałem tylko...
Zespół, rozumiesz?
Dajmy na razie sobie spokój.
Zgoda.
Daj mi znać, kiedy zechcesz kontynuować pracę.
Wszystko w porządku, jest pani bezpieczna.
Gdzie izomorf?
Wyłączyła go pani.
Wszystkie emitery?
W samą porę. Znalazłem 6 zamordowanych osób.
Omal pani do nich nie dołączyła.
Co on mi zrobił?
Chwycił pani serce i przebił czwartą komorę.
Ustabilizowałem osierdzie, ale boję się krwotoku.
Prognoza?
Musimy wrócić na Voyagera, niestety mam problem z transporterem.
Zablokował łączność. Przejdźmy do sterowni.
Pole tłumiące.
Przebijemy się.
Muszę tylko otworzyć ten panel.
Moja narzędziówka leży na konsoli.
Mówiła pani, że wyłączyła wszystkie emitery.
Tak, a co?
Lepiej to sprawdźmy.
Mówiłeś, że mi pomożesz.
Odłóż to.
Okłamałeś mnie!
- Myślałem, że jesteś przyjacielem. - To dla Twojego dobra.
Trzeba naprawić twój program, jest niestabilny.
Nie, nie, nie! Sam jesteś niestabilny!
Hologram, który myśli jak organiczny.
Zapowiada się nudnie.
Wolność.
Wszystko zakrwawisz.
Będę musiał cię wyłączyć.
- Czy on? - Wyłączony.
A pani?
Gotowa uciekać.
Zakończyliśmy schemat laboratorium astrometrycznego.
Już?
Pracowaliście po godzinach?
Ona nie lubi się ociągać.
Zapewne.
Możecie zaczynać budowę.
Lepiej będzie zebrać ekipę inżynierów.
Dobierz sobie ludzi.
Powinni przejąć to zadanie.
Nie chcesz nadzorować prac? To w końcu twoje dziecko.
Naturalnie.
Ale nie powinniśmy marnować tylu roboczogodzin.
Zmienię grafik dyżurów.
Nie trzeba. Siedem poradzi sobie beze mnie.
Harry, masz z nią problem?
Nie! Żadnego problemu.
Bo jeśli tak, chętnie posłucham.
Żadnego problemu.
Jeśli wolno, to ja już pójdę.
Chorąży Kim, słucham.
Zaszło nieporozumienie.
Odnośnie?
Nic ważnego, zwykła różnica kulturowa.
Tak?
Ona mówiła, co innego.
- Rozmawiał pan z nią? - Uważa, że czynicie postępy.
Uznała cię za wydajną jednostkę,
i twierdzi, że pomagasz jej poznawać złożone stosunki międzyludzkie.
Ciekawe, co przez to rozumiała?
Nie mam pojęcia.
Tworzycie zgrany zespół. Dokończycie projekt wspólnie.
A w przyszłości może kolejny.
Miłej zabawy.
Zatrzymałem krwotok i naprawiłem tkankę.
Osierdzie jest czyste jak łza.
Czego nie mogę powiedzieć o ambulatorium.
Przepraszam, nie miałem czasu posprzątać.
To był ciężki dzień.
Dwie złamane kości, chory żołądek i rozcięta ręka.
Będziesz pewnie zbyt zmęczony, by się ze mną spotkać?
A twoje serce to wytrzyma?
Wykryłem wzrost poziomu hormonów.
Jeśli się nie uspokoicie, ogłoszę stan pogotowia.
Muszę zajrzeć do Harrego, przeszedł załamanie nerwowe.
To długa historia.
Wolnego. Pomoże mi pan wysterylizować ambulatorium.
Zostawił pan tłuste plamy na hiposprajach i plamy na konsoli.
Żartowałem
Zmieniłem nawet swoje podejście.
Odrobina bałaganu nie zaszkodzi.
Ambulatorium przyda się nieco organicznego charakteru.
Pacjenci będą się czuć bardziej swojsko.
Co w niego wstąpiło?
To długa historia...
Przepisanie tekstu: Inferno z TV4
Opracowanie napisów, dopisanie kwestii: Pawlak, pawlak@fiszebrandt.pl
Dopasowanie DVDrip by YD: Ujemny
Korekta techniczna: tom2407
Wersja 1.03 27.09.2004