/Poprzednio w Star Trek Voyager
Zniszczmy tę broń i dołączmy do naszego ludu.
Najpierw każda kolonia, każda istota, każde źdźbło trawy zostaną odtworzone.
Wygląda na to, że ktoś... albo coś cofnęło historię.
Kapitanie, to promień energetyczny.
Wypycha Voyagera z kontinuum czasoprzestrzennego.
On chce nas wymazać z historii.
Przyrzekłam sobie, że nigdy nie wydam tego rozkazu.
Że nigdy nie rozbiję naszej rodziny, ale gdybyśmy tu zostali...
...oznaczałoby to śmierć.
/A oto ciąg dalszy.
/Dzień 133.
/Dziennik kapitański. /Data Gwiezdna 51425.4.
/Stan naszego statku sprawia, /że jesteśmy bezbronni.
/Zarówno wobec anomalii przestrzennych, /jak i obcych poszukujących łatwego łupu.
/Dlatego schroniliśmy się /w obłoku klasy dziewiątej.
No nie.
Tylko tego jeszcze brakowało.
Skoro awaryjne pola siłowe trzymają, to jak ten gaz mógł się tutaj dostać.
To mi wygląda na uszkodzenia systemu wentylacyjnego.
Najpierw spróbuje zwiększyć ciśnienie osmotyczne na tym pokładzie.
Gaz uszkodził złącza przewodów.
Trzeba zrobić obejścia.
Mamy tlen na 3 minuty.
Jak długo umiesz wstrzymać oddech?
Porucznik Kim mógł znaleźć czas na leczenie, a pani nie może.
A co z Harrym?
Nic mu nie będzie. Ale dziwne, że się nie udusił.
Powiedziałem osiem minut. Nie osiem i pól nie dziewięć.
- A już z pewnością nie dwanaście - Wolałbyś siedzieć w obłokach gazu?
Gdybyśmy nie zatamowali przecieku, skaził by kolejne pokłady.
B'EIanno, jak silniki?
Jedna z gondoli napędu ocalała, druga nie nadaje się do naprawy.
Całe zasilanie do pierwszej gondoli.
Gaz zaatakował pani pęcherzyki płucne.
Następną dobę musi pani spędzić łóżku.
Nie mam czasu na leżenie.
Na pokładzie jest 7 osób, którym może pani rozkazywać.
Wstrzyknij mi trioksynę, co powinno mi ułatwić oddychanie.
B'EIanno, czekaj na transfer.
Rozkaz.
Trioksyny używa się jako środka zapobiegawczego w stanach krytycznych.
Pani płuca poważnie ucierpiały, trzeba je wyleczyć.
- Rozkazuje pani jako lekarz. - A ja rozkazuję trioksyna, jasne?
Tak jest.
To panie ciało i pani decyzja.
Ja jestem tylko lekarzem, który ma słuchać.
Dziękuję.
Pokaż, jak wygląda...
/ROK PIEKŁA, /część druga.
Witam, wyspałeś się?
Gdzie mój towarzysz?
Zaraz go sprowadzę.
Pewnie znowu sprawia trudności.
Nigdy nie spotkałem równie.. nieprzejednanego osobnika.
Trzymacie nas w izolacji już od 2 miesięcy.
Badacie, kłujecie, naciskacie, jak ma się on zachowywać.
Z odrobiną godności i opanowania.
Tak jak jego kolega.
Czego od nas chcesz?
Narazie... informacji.
Niema to jak serdeczne zaproszenie.
W porządku?
Kucharz przygotował dla nas wybór takich frykasów,
jakich nie znajdziecie w całej galaktyce.
Proszę, usiądźcie.
Malkotański trunek, niezwykle rzadki rocznik, jedyna istniejąca butelka.
Wasza kapitan mówiła, że jesteście w drodze do domu.
Nie wiedziałem, że jest on tak daleko.
Jesteście elementem całości, pojedynczym, oderwanym i nie przewidywalnym.
Wasze pojawienie się skomplikowało moją misję.
Dobrze wiedzieć.
Kiedy natknąłem się na wasz statek, był uszkodzony, ledwo działał.
A gdybym wam powiedział, że w mgnieniu oka
potrafię przywrócić Voyagera do pierwotnego stanu?
Że może w ogóle nie dojść do naszego spotkania.
Że być może znajdziecie się bliżej kwadrantu alfa.
Użyjesz swojej broni by zmienić historię?
Tak.
Mogę nią manipulować, przeznaczeniem pojedynczych cząsteczek i całych cywilizacji.
- Dobry trunek? - Wyborny.
Ta butelka, to jedyne, co pozostało z potężnej rasy Malkotów.
Nic poza tą butelką.
Żadne miasta, kultura, żadny przedstawiciel tej rasy.
Nigdy nie istniało, przeze mnie.
Każda z potraw tu widzicie pochodzi z cywilizacji wymazanej z czasu.
Panie Paris, pochłania pan ostatnią pamiątkę po imperium Asuriańskim.
Mam tu eksponaty z dziesiątek... setek planet.
Ten statek to nie tylko broń,... to muzeum utraconych dziejów.
Was panowie także czekał los takich eksponatów.
Jednak postanowiłem Voyagera oszczędzić.
Dlaczego?
Powiedzmy, że wam współczuje.
Szukacie drogi do domu.
Podobnie jak ja.
Współpracując możemy to osiągnąć.
Co proponujesz?
By dokonać obliczeń koniecznych do odtworzenia Voyagera muszę poznać,
niektóre z waszych przeżyć z tego kwadrantu.
Z jakimi rasami się kontaktowaliście. Na jakie elementy wasza obecność wywarła wpływ.
Nie możesz jej znaleźć, prawda?
Kapitan Janeway wymyka wam się już od 2 miesięcy.
W przeciwnym razie, dawno już zniszczylibyście Voyagera.
Proponuje wam wyjście z sytuacji.
Przyjmijcie moją ofertę.
Albo kiedy znajdę Voyagera zniszczę go.
A ile cywilizacji unicestwisz po to by nas wysłać na naszą planetę?
Dziękujemy, chcemy mieć czyste sumienie.
Tom, zaczekaj.
Twierdzisz, że możesz manipulować nawet losem cząsteczki...
dokonując precyzyjnych obliczeń.
Czy odtworzyłbyś Voyagera z całą załogą?
To możliwe.
Ale niezmiernie trudne. Dlatego potrzebuję współpracy.
Wole spędzić rok w pojedynczej celi, niż z tobą współpracować.
Proszę cię, usiądź.
Chakotay, jemu nie można ufać.
Słusznie.
Zważywszy na okoliczności nie możecie mi ufać.
Ale zaufanie nie jest konieczne.
Konieczna jest współpraca.
Obrist...
Zaprowadź naszych gości do nowych kwater.
Uczynię wszystko, co w mojej mocy, by było wam wygodnie.
W zamian proszę jedynie... o odrobinę dobrej woli.
Zaintrygowało mnie twoje pytanie.
Widzę, że rozumiesz subtelności czasu.
Profesor Vassbinder nie zgodziłby się z tym.
Oblałem mechanikę temporalną.
Oprócz nauki i doświadczenia jest jeszcze instynkt.
Nie wielu potrafi instynktownie wyczuwać czas.
Jego kolory, nastroje. Może ty potrafisz.
Jestem gotów z tym się zmierzyć.
- Za nieobecnych przyjaciół. - Za przyjaciół.
- Zdrowie.
I jak?
Interesujące.
Niezłe, nienajgorsze.
Co to dokładnie jest?
To jest eliksir wytrzymałości.
Zawiera aminokwasy, węglowodany i wszystkie składniki odżywcze niezbędne
- do przetrwania w tak ciężkich warunkach. - Żelazne racje.
Tak istotnie, ale tym razem zmielone i zmieszane z wodą
i wzbogacone Galaxiańskimi przyprawami.
To jest ohydne.
Na szczęście smak jest nieistotny.
Skoro zebraliśmy się wreście w jednym miejscu, warto wymienić informacje.
Co udało wam się naprawić?
Ja naprawiłem optroniczny błąd w moim programie.
A sieć zasilania?
Działa z wydajnością 30%.
Spróbuję ją zwiększyć do 50, ale to trochę potrwa.
Napęd warp?
Jeszcze muszę popracować nad lewą gondolą.
Jak długo?
3 tygodnie... minimum.
Sądziłam, że ten obłok będzie dla nas chwilowym schronieniem,
a tym czasem zaczynamy tutaj zapuszczać korzenie.
Powinniśmy wrócić w otwartą przestrzeń. Znaleźć sojuszników.
Zgromadzić wystarczająco sił, by pokonać Annorax.
Jutro rano opuszczamy tę przeklętą chmurę.
Kapitanie, to zła decyzja.
Dlaczego?
Obecnie ten statek jest bezbronny.
Powinniśmy tu zostać póki nie będzie całkiem sprawny.
Dziękuję za twoją opinie Siedem, ale nie zgadzam się.
Odlatujemy jutro, punktualnie o 8 rano.
Krytyka kapitana w obecności załogi jest niedopuszczalna.
Nie krytykowałam kapitan, tylko zwróciłam uwagę,
że podjęła złą decyzję.
Twoim zdaniem.
I twoim. Wyczuwam twoje osądy.
Więc powinnaś wiedzieć, że całkowicie ufam kapitan Jeaneway.
I moje czy twoje osądy są bez znaczenia.
Jako Borg byłam podporządkowana władzy - wspólnocie.
Przez ostatnie miesiące zachęcacie mnie bym myślała i działała jak jednostka.
Wyjaśnij gdzie leży granica mojej samodzielności.
Dam ci jedną wskazówkę. Kapitan ma zawsze rację.
Nawet kiedy wiesz, że jej logika zawodzi?
Nawet.
/Dzień 161.
Element 37329, zbłąkana kometa.
8 miesięcy temu Voyager dokonał poprawki kursu, żeby ją wyminąć.
Przez tą korektę znaleźliśmy się w tej przestrzeni.
Zatem wyjściem byłoby... wymazać tą kometę z historii.
Tak sądzę.
Voyager pozostał by na kursie i ominąłby przestrzeń Krenimów.
Skoro tak sądzisz, zrób symulację.
Zaczynam ingerencję temporalną.
Co się stało?
Wymazałeś z historii nie tyko tę kometę,
ale także całe życie w promieniu 50 lat świetlnych.
Gratuluję. Unicestwiłeś 8 tys. cywilizacji.
Nie uwzględniłem całej przeszłości komety.
4 miliardy lat temu fragmenty tej komety uderzyły jedną z planet.
Węglowodory, które zawierały jej cząstki doprowadziły do powstania
kilkunastu odmian życia roślinnego, z których rozwinęły się bardziej złożone organizmy.
Ostatecznie powstało z nich... kilkanaście różnorodnych cywilizacji,
które skolonizowały cały sektor.
Wymazując kometę, zmieniłem kierunek ewolucji w tym regionie.
Przeszłości, teraźniejszość, przyszłość
są nierozdzielną całością jak płuca... i oddech.
Nie ty pierwszy popełniłeś ten błąd.
Kiedy skonstruowałem ten... statek
Zaatakowałem nim naszych wrogów... Rilnarów.
Skutek był fantastyczny.
Wraz ze zniknięciem Rilnarów moja rasa w jednej chwili odzyskała dawną potęgę.
Ale zaczęły się problemy.
W naszych koloniach wybuchła rzadka choroba, która pochłonęła 50 milionów istnień.
Nie zdałem sobie sprawy,
że Rilnarówie wprowadzili kluczowe przeciwciało do genomu Krenimów.
I że moja broń wraz z nimi zniszczyła to przeciwciało.
I od tej pory usiłujesz to naprawić.
Lecz kiedy odzyskujesz jedną nić, inna wymyka ci się z rąk.
Nie sądź, że jest mi to łatwo znosić.
Tysiące światów, miliardy istnień znikają.
Pojawiają się i znów odchodzą.
Staram się patrzeć na to logicznie.
W istocie nie niszczę ich, skoro nigdy nie istniały.
Takie rozumowanie czasami mnie uspokaja.
Ale to już trwa prawie 200 lat.
Skąd ta wiara, że ci się uda?
A ty wierzysz, że Voyager dotrze do Ziemi?
Szanse na to, że wam się uda są znikome.
A jednak próbujecie.
Masz racje.
Ale my nie niszczymy na swojej drodze.
Ty możesz pomóc mi to zmienić.
Razem odtworzymy moje imperium i Voyagera
i naprawimy poczynione przeze mnie szkody.
Wciąż wiem zbyt mało.
Choć.
Czas bym pokazał ci serce tego statku - Rdzeń temporalny.
/Dzień 180.
- Silniki... - Robię co mogę.
Deflektory nie chronią kadłuba przed mikrometeorami.
Awaryjne zasilanie do deflektorów.
Brak mocy.
Idę do panelu deflektorów.
Kapitanie, całą sekcje obejmuje 4 stopień zagrożenia.
Wiem.
Dlaczego mi to robisz Voyagerze?
Mostek, w pomieszczeniu kontrolnym wybuchł pożar. Jak silniki?
Rdzeń warp nie działa.
Gęstość chmury mikrometeorów rośnie.
/Podstawa gondoli zaczyna pękać.
Mostek, wchodzę tam. Bądźcie gotowi do włączenie deflektora.
Zawiadomcie doktora, że zjawię się z poparzeniami.
- Kapitanie,... - Wchodzę.
Proszę cię.
Kapitan dostała się do układów kontrolnych.
Stabilizuje emitery cząsteczek.
Udało się jej. Deflektor działa.
Włączam pole deflektora.
Mostek do Jeaneway.
Kapitanie, proszę się odezwać.
Co ze mną doktorze?
Oparzenia 3 stopnia na 60% powierzchni ciała.
Większość wyleczyłem, ale bez regeneratora nie mogę naprawić uszkodzeń skóry.
Zostały pani blizny na twarzy i rękach.
Ważne, że mogę pracować.
Nie tak szybko.
Kilka dni spędzi pani przy mnie.
- W celu? - Obserwacji.
Czy coś mi dolega?
Fizycznie nie.
Co sugerujesz?
Silny syndrom po stresowy.
Symptomy rozdrażnienia, bezsenność, obsesje, zaskakujące decyzje.
To tylko kilka zaobserwowanych objawów.
Jedyną moją obsesją jest uratowanie tego statku, moich ludzi.
Nawet, jeśli podejmowałam nadmierne ryzyko raczej trudno to uznać za objawy chorobowe.
Nie chcę słuchać jak usprawiedliwia pani swe decyzje.
Nie musisz.
Jako lekarz pokładowy mam prawo odebrać pani dowodzenie.
Nie zrobisz tego.
Jeśli jako lekarz uznam, że działa pani irracjonalnie... zrobię to.
Spróbuj, a natychmiast wyłączę program.
Ta groźba jest dostatecznym dowodem pani niedyspozycji.
Przepraszam doktorze.
Kieruje się instynktem od tak dawna, że nauczyłam się mówić bez zastanowienia.
Nie zamierzam wyłączać twojego programu.
Ani też pozostać w Messie.
To ostateczna decyzja?
- Ostateczna. - Nie mam, więc wyboru.
Kapitanie Jeaneway, zgodnie z paragrafem 121, punkt a1
jako główny oficer medyczny niniejszym odbieram pani dowództwo.
Ze skutkiem natychmiastowym.
Proszę usiąść.
Jak zamierzasz wprowadzić ten paragraf w życie, doktorze?
Pan tu w oknie ma już zespoły ochrony.
Oba areszty zostały zniszczone.
A przy nieczynnych polach siłowych trudno ci będzie utrzymać mnie w zamknięciu.
Weź do ręki fazer,
bo prędzej dam ci się zastrzelić niż oddam dowództwo.
Oczywiście odnotuje ten incydent w moim oficjalnym dzienniku.
Łamiąc mój rozkaz naraża się pani na sąd wojenny.
Po tym, co przeszłam przez ostatnie miesiące.. Sąd wojenny jest dziecinną igraszką.
Jeśli przed nim stanę, sam ten fakt mnie uszczęśliwi.
/Dzień 207.
Przebity przekaźnik APS...
Już 32.
33, 34, 35. Trzeba oczyścić ten konwerter płynów.
Jasne.
Tutaj nawalił system grawitacyjny.
Kabina Chakotaya.
- Nie wykonałeś rozkazu. - Słucham?
Chakotay dam mi go 5 miesięcy temu, na urodziny.
Kazałam mu...
Jak wygląda?
Idziemy.
Wyliczyłeś to?
Niezupełnie, szczęściarz ze mnie.
Wiesz, ten twój ostatni ruch przypominał mi styl mojego brata.
Zacytuje ci mojego przyjaciela: /"To było logiczne".
O co chodzi?
Zawsze obchodzę rocznice urodzin.
- Czyjej? - Mego brata.
Moich rodziców, moich przyjaciół.
Robiłem to, co rok,
aż kiedyś uświadomiłem sobie, że minęło 100 lat.
A ja co roku świętowałem urodziny... zmarłych.
A raczej tych, co nigdy nie istnieli.
To smutne.
Lepiej zrobisz jak to odłożysz.
Nie ma sensu wytężać wzroku. Mam lepszy plan.
Jaki?
Rdzeń temporalny utrzymuje statek poza normalną czasoprzestrzenią.
Ale jego osłony są niezwykle słabe.
Wystarczy wyłączyć rdzeń a zwykły granat fotonowy przebije kadłub.
Skąd to wiesz?
Spędzam sporo czasu z Obristem.
Łatwo się z niego wyciąga informacje.
A to jeszcze nie wszystko.
Słyszałeś kiedyś o buntach niepokornej załogi?
Ta załoga nie jest szczęśliwa.
Tkwią tu od 200 lat, są zmęczeni i chcą żeby to się skończyło.
Rozumiem cię.
Ale bunt załogi to ostateczność, zbieraj informacje i siedź cicho.
Zaczynam robić postępy w obliczeniach temporalnych.
Przy odrobinie czasu i szczęścia możemy odtworzyć potęgę Krenimów
i odesłać Voyagera do kwadrantu Alfa.
Zaczynasz gadać jak Annorax.
Jeszcze jedno obliczenie i napewno się uda.
Uda się.
Gdybyś go posłuchał, zrozumiałbyś co on chce osiągnąć.
Co?
Wymazuje cywilizacje, by pomóc własnej rasie.
Doskonale to rozumiem.
To znacznie bardziej skomplikowane.
Annorx to światły człowiek.
Trochę błądzi, ale również chce zakończyć tą ingerencję.
Chyba brak mi tego instynktu czasu,
czy jak to tam twój kapitan Nemo pięknie nazywa.
On ci pochlebia człowieku.
Zawrócił ci w głowie.
Wolnego poruczniku.
Może z tym buntem to przesada, ale mogę namówić Obrista
na przesłanie wiadomości do kapitan Jeaneway...
Jeszcze nie!
Gdyby nas przyłapali, stracilibyśmy wszystko.
Ja mam większe szanse.
Zrobię to, co powinienem.
Nie wolno ci występować przeciwko Anoraxowi.
To rozkaz.
A jeśli go nie wypełnię? Jak mnie ukarzesz?
Albo utrzymujemy hierarchię służbową, albo załatwiamy porachunki po męsku.
- Co się dzieje? - Szykujemy się do ingerencji temporalnej.
Jakiej ingerencji?
- Przecież mieliśmy... - Teraz mam nowe dane.
Według moich obliczeń, wymazanie rasy Ram lzad
spowoduje 52% odtworzenie Krenimskiej linii czasu.
Mieliśmy unikać dalszych zniszczeń.
Kiedy czas oferuje ci szanse, nie należy jej odrzucać.
Ich planeta jest w zasięgu.
Leć na orbitę. Pełna moc do broni.
Przygotować się do całkowitego wymazania.
To jest światły człowiek?
Namierzam punkt wyjściowy.
Namierzony.
Proszę, nie rób tego. To nie jest konieczne.
Ognia.
- Pierwiastki śladowe? - Znikają.
- Skutki uboczne? - Na razie żadnych.
Skanuj kontinuum.
Kiedy skończysz, przynieś mi wyniki.
- Tak jest. - Będę w mojej kabinie.
Jeszcze ci mało Chakotay?
Jeśli nie powstrzymasz tego maniaka, ja to zrobię.
Nie musiałeś strzelać do tej planety.
Zmieniam historię na masową skalę.
Losy niezliczonych układów leżą w moich rękach.
Los jednej rasy nie liczy się.
Próbujesz uzasadnić zagładę.
Każda rasa się liczy. Każda żywa istota się liczy.
Na początku to się wydawało... takie łatwe.
W mgnieniu oka... zmieniłem historię świata.
Mój lud wrócił do świetności.
Kiedy jednak zmieniłem historię po raz drugi, straciłem więcej niż zyskałem.
Kolonie na Kyana Prime.
Kto ci o tym powiedział?
Badałem twoje poprzednie ingerencje.
Ilekroć zbliżałeś się do wyjściowych linii czasu zawsze brakowało jednego elementu.
Kyana Prime.
Kto mieszkał w tej koloni, kogo straciłeś?
Moją żonę.
Moją przyszłość.
Moje dzieci, wnuki.
Przeze mnie wszystko zostało wymazane.
Tylko to po niej zostało.
Tyle lat harowałem po nocach, kiedy ona czekając na mnie zasypiała.
Skąd mogłem wiedzieć, że obliczam... jej unicestwienie.
Nie przestanę póki nie odtworzę Kyana Prime i nie zmuszę czasu, żeby mi oddał żonę.
To może być niemożliwe.
Kiedy ci mówiłem, że czas miewa nastroje i że potrafi być irracjonalny.
To nie była przenośnia.
- Co masz na myśli? - Gniew, nie jest mu obcy.
Gniew i pragnienie odwetu, rewanżu, zemsty.
Czas osobiście okrutnie karze mnie za moja arogancję.
Odbierając mi żonę, a tym samym moją przyszłość.
Dowódco, osiągnęliśmy 52% rekonstrukcję.
Kyana Prime
Nie odtworzona.
- Dalej skanujcie kontinuum. - Tak jest.
Wracając do Ciebie.
Przejrzałem twoje obliczenia Chakotay i uważam je obiecujące, ale... przedwczesne.
Będziemy nad nimi pracować.
Tymczasem muszę kontynuować misję.
- Nie masz prawa. - Walczyć o to, co straciłem?
Nie ty o tym decydujesz.
Tylko czasowi pozwalam osądzać moje działanie.
Jeśli ta rozmowa cię nie przekonała to jesteś głuchy.
- To wariat. - Nieprawda.
Jest zraniony, udręczony.
Ale ja do niego dotrę. Przekonam by to powstrzymał.
Nadal w to wierzysz?
Ten facet uważa, że czas osobiście zawziął się na jego osobę.
To nazywa się paranoja z domieszką megalomanii.
- Wiesz, przez co przeszedł? - Stracił rodzinę.
To ciężkie przeżycie, ale jego ludzie też tego doświadczyli.
A jak wiesz, także i my.
Udało ci się coś osiągnąć?
Obrist zaczyna się łamać.
Chyba można mu zaufać.
Obiecuję, że da mi dostęp do ich nadajnika.
Wtedy mógłbym wysłać wiadomość do Voyagera z kabiny.
A rdzeń temporalny?
To niestety jest trochę trudniejsze.
Z pomocą Obrista może zdołam go uszkodzić.
Ale to natychmiast uruchomi wszystkie alarmy.
Będziemy mieć mało czasu.
To wymaga precyzyjnego zgrania.
- My zadziałamy od wewnątrz,... - A kapitan Jeaneway zaatakuje z Voyagera.
Jeśli nasza kapitan jeszcze żyje...
Ona żyje.
Wyślij wiadomość, przekaż koordynaty.
Rozkaz.
I jeszcze, pozdrów ode mnie Kathryn.
/Dzień 226.
/Dziennik kapitański, /data gwiezdna 51682.2.
/Zawarłam przymierze /z Nihydronami i Mawasimi.
/Wspólnie zaatakujemy statek Kreminów.
Przeanalizowałam wszystkie częstotliwości ich transmisji.
Natknęłam się na tajny kod identyfikacyjny Gwiezdnej Floty.
Prócz mnie zna go Tom Paris.
Kod się zgadza.
Przesłane współrzędne powinny nas doprowadzić wprost do statku.
- Pozycja? - Około 50 lat świetlnych stąd.
Nasi nowi sojusznicy rozpoczęli wzywanie posiłków.
Kiedy będziemy w zasięgu statku, zawiadomimy Toma,
a on spróbuje uszkodzić rdzeń temporalny.
Co spowoduje, że będą bezbronni wobec broni konwencjonalnej.
Wówczas Tom przekaże nam dokładne położenie rdzenia.
Nasze zadanie to unieszkodliwić statek i wydostać stamtąd naszych ludzi, jasne?
- Tak jest. - Tak kapitanie.
B'EIanno, Harry, prześlecie się na statek Nihydronów.
Współpracujcie z ich mechanikami.
Cała flota musi dysponować osłonami temporalnymi.
Rozumiem.
Tuvok, Neelix, Siedem, będziecie pracować z Mawasimi.
Tak kapitanie.
Doktorze, kiedy rozpoczniemy atak, twoja pomoc będzie nieodzowna.
Dołącz do Tuvoka.
A co z panią?
Będę z Voyagera koordynować atak.
Kapitanie, ten statek ledwo nadaje się do lotu.
A co dopiero do walki.
Jest jeszcze w Voyagerze siła.
Ma osłony temporalne.
6 torped fotonowych, nie stracił energii.
Zresztą znacie zasadę, kapitan zostaje na mostku, tak?
Wykonać rozkazy.
Rozejść się.
Tuvok, słyszę twoje obiekcje, choć nic nie mówisz.
Nie opuszczę statku.
Zważywszy zakres uszkodzeń Voyagera,
prawdopodobieństwo przeżycia konfliktu zbrojnego jest minimalne.
Wiem o tym.
Ale muszę zostać.
Voyager zrobił dla nas tak wiele.
Dziwne,
nigdy nie rozumiałem ludzkiej potrzeby tworzenia więzów uczuciowych z przedmiotami.
Ten statek niczego nie zrobił.
Jest tylko zbiorem grodzi, przewodów, trytanu, niczym więcej.
Nieprawda.
On jest czymś więcej.
Ten statek to nasz dom, nasze schronienie.
Dzięki niemu byliśmy rodziną.
I choć zabrzmi to nielogicznie... czuję się z nim związana
równie mocno jak z każdym członkiem mojej załogi.
On nas bronił, Tuvok.
Nawet nas żywił.
A teraz potrzebuje jednego z nas.
Szanuję pani decyzję.
Żyj długo i szczęśliwie, kapitanie.
Ty także, mój przyjacielu.
/Dzień 257.
Voyager do statku Mavasich.
/Słucham kapitanie.
Widzę statek Kreminów.
- Przed nami. /- Potwierdzam.
Osłony temporalne podniesione?
/Wszystkie statki /właśnie je podnoszą.
Kapitan Jeaneway do całej floty, kurs przechwytujący na statek Kreminów.
Zbliża się do nas 6 statków.
Identyfikacja?
3 statki Nihydrońskie, 2 Mawasich i Voyager.
Ich broń nie może nas dosięgnąć, niech przylatują.
Znam kapitan Jeaneway, nie atakowałaby wiedząc, że nie ma szans.
Dzięki Ci Obrist.
Jeśli dała statkom osłony temporalne, one na pewno przekazały je swoim ojczyznom.
Ochronią swoje planety przed twoją bronią.
Pełna moc do uzbrojenia.
Przygotować kilka ingerencji.
Najpierw unieszkodliwimy te ich osłony.
A potem dokonamy obliczeń.
/Wszystkie statki zgłaszają gotowość.
Oby Tom spełnił obietnice.
Jeaneway do floty.
Atak, wzorzec omega.
Ruszamy.
Nasz stan?
Żadnych uszkodzeń.
Rdzeń temporalny stabilny.
Ognia.
/Kapitanie, 2 statki /Nihydronów zostały zniszczone.
Jeaneway do floty.
Delta czekać na rozkazy.
Proszę, proszę.
Celuj w pozostałe.
Obrist celuj w pozostałe statki.
- Wyłączyłeś rdzeń temporalny? - Tak dowódco.
To koniec.
To nie żaden koniec.
Ja tu rozkazuję.
Wracamy w zwykłą czasoprzestrzeń.
Uruchomić broń konwencjonalną.
/Kapitanie, Chakotay i Paris /zostali przesłani na nasz statek.
Wszystko idzie zgodnie z planem.
Tom podał mi dokładne współrzędne ich rdzenia temporalnego.
Przesyłam ci te współrzędne.
Broń konwencjonalna uruchomiona i gotowa do strzału.
Strzelaj w nich.
Broń ponownie gotowa do strzału.
Celuj w Voyagera, niech Jeaneway dłużej się nie męczy.
/Wszystkie nasze statki /zostały unieruchomione.
/Czy ma pani jeszcze broń?
Niestety.
Wyrzutnie torped uszkodzone.
Przechodzę na kurs kolizyjny.
Jeaneway do floty.
Wyłączcie osłony temporalne.
Kapitanie, stracimy osłonę.
Właśnie. Jeżeli zniszczę statek Kreminów.
Może historia powróci do stanu wyjściowego.
A ja ten rok wykreślę z pamięci.
Czas zamyka się.
Nastąpiła destabilizacja rdzenia.
Rozpoczyna się ingerencja temporalna statku.
/Dzień 1.
/Dziennik kapitański, /data gwiezdna 51252.3.
/Kończymy uruchomienia nowej /pracowni astrometrycznej.
Kiedy uruchomicie sprzęt?
Właśnie to zrobiliśmy.
Właśnie jesteśmy w trakcie wykreślania nowego kursu do domu.
Taką okazję należało by uczcić.
Od strony dziobu zbliża się statek.
Ekran.
Wywołują nas.
Nawiązać łączność.
Wkraczacie w przestrzeń Krenimów.
Zidentyfikujcie się.
Kapitan Jeaneway ze statku Voyager.
Chcemy tędy tylko przelecieć.
W tym rejonie toczy się wojna, radzę ominąć nasze terytorium.
- Dzięki za ostrzeżenie. - Szczęśliwej podróży.
Tom, wyznacz nowy kurs.
Tak jest.
No więc jak?
Fetujemy otwarcie nowej pracowni czy nie?
Jestem za.
Zreplikuję na tą okazje butelkę Saint Emilion.
Rocznik 2050.
Podobno był wyjątkowy.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Zjemy razem śniadanie?
Teraz nie mogę.
Zostało mi jeszcze kilka ważnych obliczeń.
Zawsze masz kilka ważnych obliczeń.
Taki piękny dzień, spędź go ze mną.
Na to zawsze mam czas.
Tłumaczenie: C+ Przepisał: JACKo
Napisy do DVDrip by YoungDangerous: Ujemny
Korekta techniczna: tom2407