O widzę, że ktoś tu marzy o łyku kawy.
Jak byś zgadł. Pracuję nad raportem z całego miesiąca.
A ostatnio na statku tyle się wydarzyło, że mam co opisywać.
Czy ta mieszanka zdoła cię wzmocnić?
Ale siekiera. Dzięki.
Neelix.
Wiem, że masz tu co robić, ale potrzebuję cię.
Jestem do usług.
Zbliżamy się do obłoku, w którym czujniki wykrywają ślady protomaterii.
Podobno miałeś z nią do czynienia.
Pamiętam, że w czasach, kiedy zajmowałem się handlem.
Protomateria była cenną zdobyczą. To wspaniałe źródło energii.
Pomożesz nam przy zebraniu próbek.
Wylatujemy o czternastej z hangaru piątego.
Tak jest. Będę punktualnie.
Te elementy odżywcze są nie do przyjęcia.
Dlaczego?
Są piekące. Właśnie o to chodzi.
Są w nich talaksjańskie przyprawy mające wzbogacić twoje podniebienie.
Jest dostatecznie bogate. Ale zawsze można ci je wzbogacić.
Doktor mówi, że masz pełny zestaw kubków smakowych, więc czas zacząć ich używać.
Przyjdź do mesy w czwartek wieczorem.
To pierwszy dzień priksimu, przygotuję specjalny zestaw egzotycznych potraw.
Priksim?
To talaksjańskie święto rodziny, które tu rokrocznie obchodzimy.
Ty też należysz do rodziny.
Mam się do tego jakoś przygotować?
Nie, to nie jest żadna misja Siedem, to jest zabawa.
/- Podporucznik Wildman do Neelix'a. - Tu Neelix.
Wiem, że ci przeszkadzam, ale Naomi znów nie może zasnąć.
- Przyjdziesz? - Z przyjemnością.
Przepraszam. Wzywają mnie obowiązki.
Naomi?
Nie widziałam takiego oznaczenia wśród załogi.
Bo ona nie jest członkiem załogi.
Jest pierwszym dzieckiem urodzonym na Voyagerze.
Jestem jej chrzestnym i jedyną osobą, która potrafi ją uśpić.
Smacznego.
- Nie ma żadnego potwora. - To dobrze.
Sprawdź replikator.
Nikogo.
Naomi, może zaprowadzisz Neelix'a do swego pokoju?
Dobrze. Sprawdź tutaj.
Nie ma nikogo.
I tutaj.
Nie widzę żadnych potworów.
Mógłbyś zostać jeszcze trochę? Boję się zasnąć.
- Neelix musi wracać do pracy. - Zostanę.
Wiesz o czym myślę, kiedy nie mogę zasnąć?
Nie. O czym?
- O wielkim lesie. - Co to jest?
To takie miejsce, do którego każdy z nas kiedyś trafi.
To taki piękny i cudowny las. Jasny i pachnący.
Są tam wszyscy, którzy mnie kiedyś kochali i wiem, że kiedy zasypiam chronią mnie.
Naprawdę?
I kiedy myślę o tym lesie i ludziach zasypiam spokojnie.
- Czy ci ludzie czuwają też nade mną? - Oczywiście.
Posłuchaj. Nie będzie mnie kilka dni na statku.
Więc zamiast bajki pomyśl sobie o wielkim lesie.
- Dobrze. - Miłych snów.
- Dobranoc Neelix. - Dziękuję.
Cylinderku.
O przepraszam.
Nie wiedziałem, że jesteś w domu.
Regenerowałam się.
Przyszedłeś po jakąś radę?
Nie, nie, nie. Schowałem tu mały cylindryczny pojemnik.
Zaraz go znajdę.
Cylinderku? Hej cylinderku?
Gdzie jesteś? Cylinderku?
Byłeś tu miesiąc temu.
i wiem, że nie wyturlałeś się sam przez śluzę bo nie masz nóg.
Więc gdzie się podziewasz?
Przepraszam mam taki głupi zwyczaj mówić do siebie.
Jesteś osobliwą istotą.
Dzięki. Przypuszczam.
Tu jest.
Będzie idealny do przechowania próbki protomaterii.
Kiedy ostatnio go używałem natknąłem się na Kazonów.
Kazoni. Gatunek 329.
Znasz Kazonów?
Borg natknął się na kolonię Kazońską w sektorze Gent pierścień 6920.
I zasymilował ich?
Nie zainteresowała nas ich technologia ani biologia.
Nie byli warci asymilacji.
Nie wiedziałem, że Borg jest taki wybredny.
Po co asymilować gatunek, który nas nie udoskonala?
Słusznie.
Wybacz, ale czekają już na mnie w hangarze.
Miłej regeneracji.
Raz na tydzień tylko tyle. Czy to takie skomplikowane?
Bardziej niż myślisz.
Neelix, to pizza. Ciasto, pomidory, ser...
Ser robi się kilka dni.
Ważenie sera z mleka syntetyzowanego to delikatny proces.
To zreplikuj ser.
Skoro to dal ciebie takie ważne to zobaczę co się da zrobić.
Dzięki.
Odbieram skupisko protomaterii naprzeciwko nas.
Neelix?
Nastawcie transporter na 1000 AMU i ani cząsteczki mniej.
- Pole ograniczające gotowe. - Jesteśmy w zasięgu.
Uruchomić.
Co się stało?
Wiązka transportera zapaliła protomaterię.
- Osłony słabną. - Przerwać przesyłanie.
Osłony opadły.
Mam próbkę Komandorze. Jest stabilna.
Wyszliśmy z protomaterii. Jak Neelix?
Nie żyje.
STAR TREK VOYAGER - S4 E12 - Mortal Coil
Na podstawie "STAR TREK" stworzonego przez GENE RODDENBERY
W ROLACH GŁÓWNYCH
KATE MULGREW jako Kapitan Kathryn Janeway
ROBERT BELTRAN jako Chakotay
ROXANN DAWSON jako B'Elanna Torres
ROBERT DUNCAN McNEILL jako Tom Paris
ETHAN PHILLIPS jako Neelix
ROBERT PICARDO jako Doktor
TIM RUSS jako Tuvok
JERI RYAN jako Siedem z Dziewięciu
GARRETT WANG jako Harry Kim
TWÓRCY RICK BERMAN & MICHAEL PILLER & JERI TAYLOR
CIELESNA POWŁOKA.
Brak tętna. Brak reakcji synaptycznych.
- Uszkodzenia komórek mózgu. - Spróbuj stymulacji korowej.
To nic nie da.
Protomateria zakłóciła przebieg impulsów nerwowych.
Nastaw stymulator na automatyczne obejście.
Podtrzymajmy oznaki życia.
Za późno, uszkodzenia są zbyt rozległe.
Zbliżamy się do kolejnego skupiska protomaterii.
Jesteś mi potrzebny.
/Dziennik kapitański. /Data gwiezdna 51449,2.
/Po odebraniu sygnału /od Komandora Chakotay'a
/skierowaliśmy promień /naprowadzający na obłok
/i staramy się ustalić /pozycję grupy zwiadowczej.
Kapitanie. Wykrywam prom.
Wywołaj ich.
Brak odpowiedzi. Podstawowe układy promu nie działają.
- Oznaki życia - dwie osoby. - Czy są w zasięgu transporterów?
- Tak. - Przesłać ich do ambulatorium.
Harry prom na wiązkę holowniczą. Tuvok przejmujesz mostek.
Przeprowadziłem kompleksowe badanie pośmiertne.
Nic nie mogliście zrobić.
Podeszliśmy za blisko protomaterii, powinienem był to przewidzieć.
Nikt nie mógł tego przewidzieć.
Jak mam teraz postąpić?
Talaksjanie opłakują swoich zmarłych przez tydzień.
Taka jest ich ceremonia pogrzebowa.
- Do tego się zastosujemy. - Zawiadomię załogę.
A ja poszukam więcej informacji na temat tej ceremonii.
Urządzimy ją w mesie. To miejsce było mu najbliższe.
- Neelix nie żyje? - Niestety.
Jego ścieżki nerwowe są nie tknięte?
Tak, ale ustala aktywność metaboliczna.
Kiedy to się stało?
- Siedem rozumiem, że... - Kiedy?!
Osiemnaście godzin temu.
Więc można go reaktywować.
Co takiego? Potrafiłabyś go ożywić?
Oczywiście, że potrafię.
Borg posiada znacznie większą wiedzę medyczną niż wasz gatunek.
Reaktywujemy człony nawet w siedemdziesiąt godzin po tym co wy nazywacie śmiercią.
- Tyle, że Neelix nie był członem. - Przystosujemy go.
A na czym ta procedura polega?
Nanosondy odwracają proces obumierania komórek,
podczas gdy impuls neuroelektryczny pobudza korę mózgową.
Co chcesz pobudzać skoro jego funkcje mózgowe ustały?
Według waszej wąskiej definicji ale nie według mojej.
Pobierzesz z mojego krwioobiegu siedemdziesiąt mikrogramów nanosond.
Zmodyfikuję je tak by odpowiadały Talaksjańskiej fizjologii.
Jego funkcje w tej załodze są istotne.
Jeśli chcecie go uratować, radzę zaczynać.
- Dajmy jej spróbować. - Zaczekaj Tom. Powoli.
Nigdy nie udało się nam przywrócić kogoś do życia po osiemnastu godzinach.
Jeżeli twoja procedura zadziała, jakie są szansę, że Neelix wyjdzie z tego cało?
No właśnie, uszkodzenia kory mózgowej były znaczne.
Nanosondy zastąpią komórki, które uległy degradacji.
Kapitanie, decyzja musi być podjęta szybko.
Doktorze asystuj Siedem przy tej operacji.
- Kapitanie? - Zrób to!
Możemy mu już tylko pomóc - nie zaszkodzić.
Informujcie mnie.
- Nanosondy gotowe, możemy zaczynać. - Zaczekaj.
- Chcę jeszcze sprawdzić lepkość krwi. - Trup jest wystarczająco przygotowany.
A mówią, że ja jestem obcesowy.
Ustaw impulsy neuroelektryczne na sekwencję jedno sekundową.
Gotowe.
Teraz.
Aktywność nerwowa 9%, 10%, 12%.
Niewiarygodne.
Wewnątrzmózgowe ciśnienie krwi i reakcje synaptyczne wracają do normy.
Pęcherzyki płucne regenerują się.
Powinien zacząć funkcjonować - teraz.
Aktywność nerwowa 52% i rośnie.
Poziomy przekaźników nerwowych rośnie za szybko.
Stabilizuję neurony motoryczne. Zmniejszę poziom acetylochiny.
- Może to wystarczy żeby... - Doktorze?
- Neelix? - Co się stało?
Czemu jestem tutaj?
Nieżywy?
Osiemnaście godzin czterdzieści dziewięć minut i trzydzieści sekund.
Gratulacje panie Neelix. Ustanowił pan nowy rekord.
To nie możliwe.
Mówi pani, że straciłem przytomność, że byłem w śpiączce?
Nie. Byłeś martwy.
Jestem zmieszany, zaszokowany.
Bardzo dziękuję Doktorze.
Podziękuj Siedem z dziewięciu.
- To ona cię wskrzesiła. - Ona?
Borg asymilował tę technikę a ja ją tylko zmodyfikowałam.
Chciałam ci pomóc.
Jestem jak nowy?
To się dopiero okaże.
Nie da się przewidzieć czy twoje ciało
przejmie funkcję obecnie wykonywane przez nanosondy.
Nanosondy?
Były konieczne, aby naprawić twoją obumarłą tkankę.
Dopóki uszkodzone tkanki nie zaczną funkcjonować,
codziennie będziesz dostawał zastrzyk nanosond.
No bo może się okazać, że asymiluję załogę stosując borgowskie metody.
- Postaram się z tym żyć. - Odpoczywaj w swojej kabinie.
Doznałeś wstrząsu, musisz się zregenerować.
Zgłoś się do mnie jutro rano, o ósmej, po następny zastrzyk.
A czy nasza misja się powiodła? Zdobyliśmy protomaterię?
Niestety nie.
Próbka, którą pobrałeś zdestabilizowała się zanim dotarliście na Voyagera.
Następnym razem wzmocnimy pole ograniczające.
Jeśli do tego dojdzie.
Chakotay ma sprawdzić, co spowodowało ten wypadek.
I dopóki nie podejmiemy środków ostrożności nie wyślę tam drugiego zespołu.
Pomogę mu w dochodzeniu.
Nie, ty masz wypoczywać. Słyszałeś Doktora.
Nie Kapitanie, proszę. Nie traktujcie mnie jak chorego.
Neelix, dopiero co wstałeś z martwych, musisz być ostrożny.
Tak, jasne. Nie chce umierać.
Tylko niech pani nie żąda abym odwołał święta priksinu.
- Zaczynają się za trzy dni. - Rzeczywiście.
Od tygodni leżakuję nektar z owoców multa.
Nie pozwolę, aby się zmarnował.
Jeśli czujesz się na siłach.
A czy mógłbyś skrócić fermentację, bo ostatnio zadziałał stanowczo za szybko.
Oczywiście dla pani przygotuję coś słabszego.
- Cieszę się, że jesteś z nami. - Ja też się cieszę.
Alixja?
Skąd się tu wzięłaś?
Ludzki stosunek do śmierci jest dla mnie niezrozumiały.
- Dlaczego? - Ludzie przeceniają to zjawisko.
Stworzyli niezliczone obrzędy i wierzenia kulturowe mające zagłuszyć strach
przed zwykłą biologiczną prawdą, że wszystkie organizmy w końcu giną.
Rozumiem, że Borg nie zna strachu przed tą biologiczną prawdą.
Nie. Poważnie uszkodzony człon zostaje usunięty
ale jego wspomnienia trwają dalej w świadomości Wspólnoty.
Używając ludzkiego określenia Borg jest nieśmiertelny.
Nie jesteś już częścią Wspólnoty. Jesteś śmiertelna jak my wszyscy.
Czy to cię nie niepokoi?
Moje łącze z Borgiem zostało zerwane.
Lecz Wspólnota zachowała moje wspomnienia, moje przeżycia.
Ja zawsze będę istnieć.
Ta świadomość przynosi ci pewnie ulgę?
Tak. Wielką.
Załatałem pęknięcia gondoli promu. Reszta powinna być naprawiona do rana.
Dobrze, a co u ciebie?
Zapłon protomaterii spowodowała niewielką zmienność fazy w rejestrach transportera.
Dostroiłam modulację wiązki, żeby ją wyrównać.
Doskonale. Będę w drugim holodeku.
Zaprogramowałem symulację wypadku promu, żeby móc go przeanalizować.
Komandorze nie przydała by się panu pomoc na holodeku?
A czujesz się na siłach?
W tej chwili oddałbym wszystko za jakiekolwiek zajęcie.
Dwudniowe lenistwo całkiem mnie rozstroiło
Program symulacyjny zacznie się w momencie znalezienia protomaterii.
Będziesz monitorował odczyty pola ograniczającego.
Dobrze.
Komputer pokaż załogę promu beze mnie i uruchom program.
Odbieram skupisko protomaterii naprzeciwko nas.
Nastawcie transporter na 1000 AMU i ani cząsteczki mniej.
- Pole ograniczające gotowe. - Jesteśmy w zasięgu.
Wiązka transportera zapaliła protomaterię.
Komputer zatrzymaj program.
Wygląda mi to na problem z buforem wzorców.
Mógł wywołać sprzężenie zwrotne w wiązce przesyłowej.
- Możliwe. - Miejmy na to oko.
Obejrzyjmy teraz chwilę zdarzenia. Komputer kontynuuj program.
Osłony słabną.
Osłony opadły.
Mam próbkę Komandorze. Jest stabilna. Wynośmy się stąd.
Komputer, zatrzymaj program.
- Nic. - Słucham?
Umarłem i niczego nie widziałem.
Tam niczego nie ma, żadnego lasu.
Lasu?
Wielkiego lasu. Zaświatów.
Wierzyłem, że kiedy odejdę moi przodkowie będą przy mnie.
Czekając na mnie pod drzewem spotkań.
Moje siostry, matka i ojciec, moi kuzyni.
Wszyscy, którzy zginęli na wojnie.
Czułem wielką ulgę wiedząc, że spotkam ich wszystkich któregoś dnia.
Ale to nie prawda.
Może po prostu nie zdążyłeś dotrzeć do nich?
Nie. Nie żyłem przez osiemnaście godzin.
Gdybym czegoś doświadczył zapamiętałbym.
To tylko wierzenie. Mit.
Nie ma drzewa spotkań.
- Tam nikt na nas nie czeka. - Nie możesz być tego pewien.
Nie odrzuca się wiary całego życia w chwili zwątpienia.
Śmierć to największa z tajemnic.
Doświadczyłem jej. Po stronie śmierci jest nicość.
Komputer usuń postacie.
I tylko Ta nicość czeka tam na nas i jak hologramy znikniemy bez śladu.
Proszę o uwagę. Proszę o ciszę.
Proszę wszystkich o uwagę.
Spróbuj metodą łyżeczki i kieliszka.
Co to za metoda?
Przepraszam.
Dziękuję.
Witajcie w pierwszym dniu prixinu, Talaksjańskiego święta więzów rodzinnych.
W tym roku pan Neelix poprosił abym to ja rozpoczął obchody tradycyjną inwokacją.
Nigdy nie jesteśmy sami.
Pozostajemy w objęciach rodziny: ojca, matki, siostry, brata, ojca ojca,
matki ojca, brata ojca, brata matki, ojca...
Starczy powiedzieć, że lista jest długa.
Zbieramy się tego dnia by sławić ciepło i radość tych nierozerwalnych więzów.
Bez nich nikt z nas nie byłby kompletny.
Tego dnia dziękujemy, że możemy być razem.
- Nie jesteśmy sami. - I obyśmy nigdy nie byli.
Kilka dni temu omal nie straciliśmy członka naszej rodziny.
I szczerze wam powiem, że mnie to śmiertelnie przeraziło.
Neelix chociaż nie umiesz robić pizzy. Cieszę się, że jesteś z nami.
Ja także. Twoje zdrowie Neelix.
Dziękuję przyjaciele.
Bawcie się.
Komputer, muzyka.
Zaczekaj.
- W porządku? - Jak zawsze Komandorze.
Przepraszam za moje załamanie na holodeku.
Chyba to powstanie z martwych trochę mnie rozstroiło.
Ale już w porządku.
Gdybyś chciał pogadać, wiesz gdzie mnie szukać.
- Dobrze się bawisz? - Nie.
Byłoby lepiej gdybyś nie stroniła od towarzystwa.
Nie rozumiem reguł postępowania w tego rodzaju spotkaniach towarzyskich.
To proste.
Wybierasz grupkę ludzi, słuchasz o czym mówią,
a kiedy uznajesz, że masz coś do powiedzenia - wkraczasz.
- Wkraczam? - Mówisz coś.
Włączasz się do dyskusji.
Spróbuję Kapitanie.
Wczesne fazy rozwoju K'tarian są zadziwiająco szybkie.
Naomi urosła 5 cm w ciągu zaledwie trzech tygodni.
Ani się obejrzę i znów będę musiała wrzucać jej ubranka do replikatora.
Dzieci zasymilowane przez Borga dojrzewają w komorach przez 16 cykli.
Interesujące, przepraszam ale mam jeszcze jedną sprawę do Neelixa.
W tych komorach dojrzewania umiejętność towarzyskiej konwersacji
nie jest chyba w ogóle w programie nauczania.
Neelix. Przepraszam.
Nic się nie stało.
Od kilku dni się nie pokazujesz.
- Byłem trochę zajęty. - Rozumiem.
Naomi pytała o ciebie.
Tak?
Tęskni za tobą. Podobnie jak ja.
Nadal ma kłopoty z zasypianiem.
Niech Neelix mnie uśpi. Chce Neelixa.
- Jakbym to słyszał. - Wpadnij kiedyś do niej na dobranoc.
A dlaczego nie wpaść teraz, powinna już się kłaść spać.
A święto? Jest tylko raz w roku.
Ale ona mnie potrzebuje.
Uwaga wszystkie potwory. Wynocha z tego pokoju.
- Jest w łóżku. - Nie ma w nim żadnych potworów.
- Jaki potwór. - Przestraszyłam cię.
Bardzo sprytnie. Miłych snów maleńka.
Możesz zostać jeszcze trochę?
Chcę żebyś mi opowiedział o wielkim lesie.
O wielkim lesie?
O tym miejscu, o którym myślisz kiedy nie możesz zasnąć.
A po co to opowiadać. Przecież to tylko nie mądra bajka.
Proszę.
No więc.
Jest takie piękne miejsce. Jasne i pachnące.
I są tam wszyscy, którzy kiedyś mnie kochali.
Tak zbierają się, co wieczór aby nad tobą czuwać.
I chronić cię kiedy śpisz.
Wczoraj w nocy śnił mi się ten wielki las.
Serio?
Były tam drzewa i trawa i zwierzęta.
I byłeś tam ty i mama i było wesoło.
- To musiał być miły sen. - Bardzo mi się podobał.
Doktor prosił abym przeprowadziła skan hematologiczny.
Żeby ustalić dawkę nanosond, które masz otrzymywać.
Poddaję się.
Jak długo będę potrzebował tych nanosond?
Dopóki uszkodzone komórki nie wznowią swych funkcji.
Nie podobają mi się te borgowskie urządzenia,
które pływają sobie w moich żyłach.
To nieistotne. Potrzebujesz nanosond żeby żyć.
Żyć?
A więc ty to nazywasz życiem.
Bo ja mam wątpliwości.
Według wszelkich definicji jesteś żywy.
Część mnie jest martwa.
- O jakiej części mówisz. - Nie wiem.
Ale czegoś mi brakuje.
Nie czuję się już jak Neelix, rozumiesz?
Może Neelixa już nie ma? Może on umarł?
Ja jestem tylko powłoką.
Przestań się ruszać. Chcę dokończyć skan.
Nie prosiłem, aby mnie sprowadzono spowrotem!
Byłbyś martwy do tego czasu.
Jakim prawem zakłóciłaś mój spokój?
Borg wszystko umie naprawić ale ja nie jestem naprawialny.
Nie było innego wyjścia.
Wynoś się. Zostaw mnie w spokoju.
Powiedziałem wynocha.
Zaniedbałabym obowiązki, gdybym odeszła.
Nie obchodzą mnie twoje obowiązki, nie obchodzi mnie...
Co? Co się ze mną dzieje?
Komórki zaczynają z powrotem obumierać.
Idziemy do ambulatorium.
Jego tkanki zaczęły odrzucać nanosondy wywołując martwicę w całym ciele.
Modyfikacja nanosond spowodowała zahamowanie tego procesu.
Neelix jest w dobrym stanie. Na razie.
- Czy to się nie powtórzy? - Nie wiem?
Na razie podłączyliśmy Neelixa do monitora obrazującego stan jego komórek.
I nadal będziemy podawać mu nanosondy.
Niestety obawiam się, że to nie koniec.
Może już zawsze będzie musiał z tym żyć.
Prosił o rozmowę z panem. Komandorze.
Czy mogę pana o coś prosić?
Podobno pański lud potrafił wprowadzać się w głęboką medytację?
- Osiągać odmienny stan świadomości? - Stan Akuma.
To wam pomagało wejrzeć w głąb siebie.
Zadać pytania których nigdy nie odważylibyście sobie zadać.
- To prawda. - Chcę tego doświadczyć.
Muszę zajrzeć w głąb siebie.
Zrozumieć co się ze mną dzieje. Chcę to wiedzieć.
Pomoże mi pan?
Zgoda.
Ale musisz wiedzieć, że nie od razu wszystko zrozumiesz.
Nie łatwo interpretować obrazy.
I nie ma gwarancji, że znajdziesz to, czego oczekujesz.
Rozumiem.
Jak mam się przygotować?
Musisz sobie wybrać rzeczy które cię określają.
Z którymi wzrastałeś.
One cię zaprowadzą w głąb siebie.
Znajdę je.
To należało do mojej siostry Alixji.
Zrobiła to podczas wycieczki na wydmy Talmutu.
Kwiat z ogrodu Kes.
I najważniejsze dla mnie - drzewo spotkań.
Rośnie w sercu talaksjańskich zaświatów.
W głębi wielkiego lasu.
Pomaga odnaleźć drogę tym, którzy tam dotarli.
Kiedyś w to wierzyłem.
Niezbyt bogaty ten mój zestaw do medytacji.
Wystarczający.
Połóż teraz dłoń na Akunie.
- O czym mam myśleć? - Wycisz się.
Myśl tylko o tych wybranych przedmiotach.
Skup się na nich. Nic innego nie istnieje.
Akuczi moja.
Jesteśmy daleko od świętych miejsc przodków.
Jesteśmy daleko od kości mojego ludu, ale chcemy waszej rady.
Już czas Neelix.
Spróbuj opuścić ten pokój, ten statek
i ujrzeć miejsce gdzie czułeś się spokojny i szczęśliwy.
Stamtąd rozpoczniesz swą podróż.
Neelix. Cieszę się, że wróciłeś.
Ja także poruczniku.
Alixja?
Alixja!
To ja Neelix. Spójrz na mnie.
Kapitanie.
Moja siostra. Stała tu. Rozmawiała z panią.
Tamta dziewczyna, o tak była czarująca.
Widać rodzinne podobieństwo.
Alixja.
- Zostaniesz zasymilowany. - Nie teraz może później.
Jak tu. Jak tu pięknie.
Tak.
Dokładnie tak jak to sobie wyobrażałeś.
Drzewa, słońce i wszyscy, którzy cię kochali.
Kiedy umarłem szukałem cię. Ale cię nie było.
Czemu nie przyszłaś?
- Bo to wcale nie istnieje. - Co nie istnieje.
To w co całe życie wierzyłeś, wcale nie istnieje.
Wielki las.
Zaświaty.
To twory zrodzone z lęku przed śmiercią.
Niczego takiego nie ma. Jeśli to prawda, jaki sens ma życie?
Żadnego.
I to właśnie zaczynasz sobie uświadamiać.
Boję się zasnąć. Neelix, opowiedz o wielkim lesie.
O drzewach, trawie i wszystkich, którzy mnie kiedyś kochali.
Czemu się tak zachowujesz?
Straszę cię.
Ty zginąłeś. W tym promie Neelix.
Nie powinni cię ożywiać.
To był błąd. Ty o tym wiesz.
Nie udawaj. Wiesz co należy zrobić.
Nie.
- To w co wierzyłeś nie istnieje. - Wiesz co należy zrobić.
Zebraliśmy się by powiedzieć Neelixowi co ma zrobić.
- Jesteś tu sam. - Życie jest nieistotne.
- Uwolnij się. - To koniec.
- Ostateczne. - Wiesz, co masz zrobić.
Nie!
- Neelix. - O właśnie cię szukałem.
- Na pewno mnie? - Tak Siedem. Ciebie.
- Czy ja ci przeszkadzam? - Wcale.
Wiesz...
Chciałbym cię przeprosić za moje zachowanie w mesie.
To nie jest konieczne.
Konieczne. Wiem, że źle się zachowałem.
Nie chciałem cię oskarżać. Nie byłem wtedy sobą.
Teraz czuję się normalnie.
Komandor Chakotay pomógł mi zrozumieć pewne rzeczy.
Nie mam do ciebie pretensji za to, że przywróciłaś mnie do życia.
To było naprawdę bardzo szlachetne.
Zrobiłabym to samo dla każdego z członków załogi.
Głęboko w to wierze.
- Czy coś jeszcze? - Nie.
Tak.
Uważam, że wspaniale uzupełniasz naszą załogę.
Wiem, że ta zmiana była dla ciebie trudna.
Z Borga w człowieka.
Półczłowieka. Kimkolwiek zresztą stałaś się.
- Jesteś prawdziwą koleżanką. - Do rzeczy Neelix.
Chciałbym ci uzmysłowić, że jesteś wśród życzliwych sobie ludzi.
I wierz mi, że Voyager stanie ci się bardzo bliski.
- Tak jak był dla mnie. - Był?
- Chcesz odlecieć? - Odlecieć?
Nie. Nie odlatuję.
- No to do widzenia. - Do widzenia.
Czekałem dziś rano.
Przepraszam, że do pana nie przyszedłem ale byłem potrzebny w mesie.
Tyle miałem pracy przez ostatnie dni, że musiałem z czegoś zrezygnować.
Nie dotrzymujesz naszej umowy.
Nie? W jakim sensie?
Zgodziłem ci pomóc dotrzeć do twojej wizji.
Uprzedzałem cię jednak, że to będzie dłuższy proces.
Mieliśmy rozmawiać o twoich postępach.
A o czym tu mówić. Powiedziałem panu.
Ujrzałem siostrę i wielki las.
I osiągnąłem spokój, jakiego nigdy dotąd nie zaznałem.
Udało się.
Żyjesz z tą wizją zaledwie od paru dni to zbyt krótko by wyciągać wnioski.
Musisz przemyśleć te obrazy. Zanalizować je.
Twój umysł musi je przyswoić.
Zrozum. To nie jest sen o którym zapominasz po porannej kawie.
- Rozumiem. - To dobrze.
Schodzę z wachty o czternastej. Spotkajmy się w mojej kwaterze.
- To rozkaz. - Tak jest.
Komputer, zgaś światło.
I wreszcie do pana Tuvoka.
Jestem bardzo wdzięczny, że los zetknął mnie z panem.
Pańska siła i mądrość bardzo mnie wzbogaciły.
I mam nadzieję, że wspomnienie o mnie wzbogaci również i pana.
Wielce sobie cenię pobyt na Voyagerze jako członek załogi.
Dziękuję wam wszystkim za serdeczność i wsparcie.
Żegnajcie.
Komputer, za godzinę prześlij ten przekaz kapitan Janeway.
Kapitanie.
Ktoś dokonuje nieautoryzowanego przesłania.
- To Neelix. - Dokąd się wybiera?
Chce się przesłać do środka obłoku.
Powstrzymaj go.
Janeway do Neelixa. Neelix odezwij się.
Rozkazuję ci przerwać przesyłanie.
Wyłączył blokadę transportera. Przesyłanie rozpoczęte.
Obejdź to i sprowadź go z powrotem.
/Mostek do Chakotay'a. /Zablokowaliśmy sygnał transportera.
- Teraz już mnie nie możesz powstrzymać. - Co chcesz zrobić?
- Wrócić na swoje miejsce. - Twoje miejsce jest tutaj.
Nie prawda.
Dlaczego nie zostawiliście mnie wtedy tam gdzie umarłem?
- Neelix! - Nie podchodź.
Ustawiłem już przesyłanie bliskiego zasięgu.
Nie zablokujecie tego sygnału.
Mówiłeś, że odzyskałeś spokój.
I odzyskam. Kiedy tylko nacisnę ten przycisk.
Co zobaczyłeś w swojej wizji? Kogo widziałeś?
Moją siostrę, siebie, załogę. Wszyscy mówili jedno.
Życie nie ma sensu. I zgadzam się z nimi.
Wierzę w moc twojej wizji, ale może źle to interpretujesz?
Może ujrzałeś tylko swój strach przed śmiercią?
Albo zobrazowanie swojego kryzysu emocjonalnego.
Twoja głęboka wiara została podważona.
To naturalne, że znalazło to odbicie w wizji.
11 lat temu widziałem jak mój świat wali się w gruzy.
Moją rodzinę wymordowano.
Odtąd żyłem tylko nadzieją, że kiedyś się połączymy,
Że znów ich zobaczę.
Ale to nie prawda. Nie umiem żyć bez tej nadziei.
Rozumiem, że ta wizja mogła tobą wstrząsnąć.
Może to jednak umocni twoją wiarę.
Nie wiesz tego. Nie chcesz się dowiedzieć?
/Podporucznik Wildman do Neelixa.
Odpowiedz!
/Neelix proszę odpowiedz.
Nie.
Wzywa cię głos twojego życia Neelix.
Neelix. Nie odwracaj się od niego. Jesteśmy twoją rodziną.
- To nie wystarczy. - Jesteś nam potrzebny.
Jego funkcje w tej załodze są istotne. Tak powiedziała Siedem o tobie.
Nawet Borg dostrzega jak ważną odgrywasz tu rolę.
Nie chodzi tylko o twoje obowiązki ale jak wpływasz na otoczenie.
- Tamten Neelix nie żyje. - Nie wierzę w to.
Czemu nie odpowiadasz?
Musiałam cię szukać przy pomocy komputera.
Naomi twierdzi, że widzi potwora w replikatorze.
Neelix, o co chodzi?
Usiłuję ustalić parę rzeczy.
To dziecko cię potrzebuje.
Potwory w replikatorze. Kto inny sobie z tym poradzi?
Obowiązek wzywa.
- Dobranoc panu. - Mówi ci dobranoc.
- Dobranoc Naomi. - Dobranoc.
- Co chcesz powiedzieć? - Mama mówiła, że byłeś chory?
Rzeczywiście. Ale już jestem zdrowy.
Złapał cię potwór?
Tak. Chyba tak.
Ale ja go przegoniłem. Miłych snów.
Przepisanie tekstu: LK za pomocą C+
Napisy: Pawlak pawlak@fiszebrandt.pl
Dopasowanie do wersji DVDRip: czapka
Korekta techniczna: tom2407