/USS Voyager, przesłuchajcie....
- Co się stało? - Nie wiem, przekaz się urwał.
Ustal źródło transmisji.
Pochodzi. Kapitanie.
Przekaz pochodzi z sieci stacji przekaźnikowych.
Którymi wysłaliśmy doktora do kwadrantu Alfa.
Widać i dowództwo gwiezdnej floty z nich skorzystało.
Harry da się oczyścić te wiadomości z zakłóceń?
Spróbuję.
Przekazali, że nie spoczną póki nas nie ściągną.
Jednakże trudno uwierzyć by tak szybko opracowali plan takiej operacji.
Nawiązali łączność. A to już postęp.
Przetworzyłem wszystko, co otrzymaliśmy.
Usunąłem większość zakłóceń. Oto efekt.
/Tu dowództwo Gwiezdnej floty /do jednostki USS Voyager.
/Jeśli odbieracie tę wiadomość, /przesłuchajcie ją uważnie....
To wszystko, co mam.
Reszta przekazu utknęła gdzieś na stacji przekaźnikowej.
Wiesz na której?
3,8 roku świetlnego stąd.
- Na kursie 274,13. - Wprowadź kurs Tom.
Kiedy ostatnio korzystaliśmy z tej sieci, przegoniono nas z stamtąd.
Nie zamierzam tracić takiej okazji z powodu czyjegoś egoizmu.
My chcemy tylko odebrać informacje dla nas.
/USS Voyager, /przesłuchajcie ją uważnie....
/...Informacje, powtarzam.... /Jeśli odbieracie...
Kto wysłał tą wiadomość?
Nie wiadomo. Pochodzi z drugiej strony galaktyki.
Zlokalizuj statek odbiorcę.
- Leci w stronę jednego z naszych modułów. - Przechwycić.
ŁOWCY
Może potrafią nas ściągnąć.
Z odległości 60 tysięcy lat świetlnych.
Skąd wiesz, jakiego dokonali postępu od czasu naszego zniknięcia.
Może wymyślili jakąś nową metodę podróży kosmicznych.
Skoro w kwadrancie delta znaleźliśmy się w wyniku technologii.
To istnieje prawdopodobieństwo odwrotnego działania.
Odkryli tunel podprzestrzenny do kwadratu gamma.
Więc czemu nie do kwadrantu delta.
Tego rodzaju domysły są wielce intrygujące.
Ale ostrożnie z nimi, jeśli nie chcemy przeżyć rozczarowania.
Ważne, że rodzice wiedzą, że żyję.
Wyobrażam sobie jak się ucieszyli z wiadomości od nas.
Prawdopodobnie.
Ale niektórym mogło to poważnie skomplikować życie.
Wielu z pewnością nas już opłakało.
Odbyli żałobę. Zaczęli nowe życie.
Pogodzili się z losem.
Nagle my się odzywamy, z tak daleka, że nie wiadomo czy wrócimy.
Może ktoś tak to odbiera, ale nie moi rodzice.
Najważniejsze, że sieć stacji przekaźnikowej sięga do kwadrantu alfa.
Jeśli Gwiezdna Flota zdołała przesłać nam wiadomość.
To może wkrótce skontaktujemy się z naszymi bliskimi.
- A to już bardzo dużo. - Nigdy nie straciłem nadziei,
że Gwiezdna Flota znajdzie sposób na sprowadzenie nas do domu.
I tej nadziei nikt mi nie odbierze.
Miałaś się rano zameldować w ambulatorium na cotygodniowe badania.
- Gdzie byłaś? - Tutaj. Pracowałam.
Czy dostałaś jakieś dodatkowe zadanie?
Próbuje odtworzyć całą informacje przesłaną z Dowództwa Gwiezdnej Floty.
Pracowitość godna pochwały. Ale zapominasz, że twoje wszczepy wymagają stałej kontroli.
- Jestem zdrowa. - Wcale nie.
Wykrywam obniżony poziom czerwonych ciałek we krwi.
- Kiedy się ostatnio regenerowałaś? - Trzy doby temu.
To wiele wyjaśnia.
Siedem, rozmawialiśmy już o tym.
Masz się poddawać regeneracji w alkowie przez trzy godziny dziennie.
Działałam już bez regeneracji prawie 200 godzin.
Kiedy byłaś Borgiem.
Zapominasz, że teraz jesteś też człowiekiem.
Doktorze ja niczego nie zapominam.
- Mam. - Co takiego?
Odzyskałam następne słowo tekstu. Mam iż już sześć.
Sześć słów w 70 godzin.
Nie lepiej zaczekać aż dotrzemy do stacji przekaźnikowej?
Ta wiadomość jest bardzo ważna dla Kapitan.
Wiem o tym.
W istocie gdyby nie ja, w ogóle nie doszłoby to tej transmisji.
W końcu to ja ryzykowałem by dotrzeć do kwadrantu Alfa.
Kiedy dotrzemy na ziemię, prawdopodobnie zostanę bohaterem.
AHM któremu Voyager zawdzięcza powrót. Zostanę odznaczony.
A jeżeli twój program zostanie skasowany
i zastąpiony wersją odpowiadającą współczesnym standardom.
Co ty wygadujesz.
Dokonałem rzeczy jakich nie dokonał żaden AHM.
Sądzę, że stanę się obiektem jakiś studiów i badań naukowych, a nawet uwielbienia.
Co to?
- Raport. - Działa na nas jakaś siła grawimetryczna.
Źródło?
Stacja przekaźnikowa do której właśnie zmierzamy.
Dzielą nas od niej 2 lata świetlne. Jakie pole może sięgać aż tak daleko?
O niewiarygodnie potężnym źródle mocy.
Skompensowałem zakłócenia.
Powinno wystarczyć, póki się nie zbliżymy.
Kapitanie wykrywam statek. 800 tysięcy kilometrów od dziobu.
- Ekran. - Dryfuje.
Brak układów zasilania, broni, podtrzymywania życia.
Jeden humanoid na pokładzie.
Nie żyje.
Podejdźcie bliżej i prześlijcie ciało do ambulatorium.
Chcę wiedzieć jak zginął.
- Co się z nim stało? - Poddano go kompletnej osteotomii.
Wypatroszono go, za pomocą nieznanej procedury chirurgicznej.
Usunięto cały szkielet, mięśnie, ścięgna, układ krwionośny i organy wewnętrzne.
Jak dawno się to stało?
Trudno określić. Przed tygodniem, miesiącem.
Już to widziałam.
Borg natrafił na statek gatunku 5174 z tak samo zabitą załogą.
- Ustaliliście, kto to zrobił? - To było nie istotne.
Odeślijcie ciało na statek. Może jego rodacy zdołają go odnaleźć.
- Tak jest. - Gdy zbliżymy się do stacji.
Natychmiast skorzystamy z danych astrometrii by odczytać wiadomość.
Tak Kapitanie.
/Dziennik kapitański. /Data gwiezdna 51501,4.
/Po 2 dniach lotu, zbliżyliśmy /się do stacji przekaźnikowej.
/Na tyle by widzieć ją na skanerach /optycznych dalekiego zasięgu.
Nie myślałem, że ta stacja jest taka stara.
Badania rozpadu radiometrycznego wskazują, że ma co najmniej 100 tysięcy lat.
- Sprawdź formy życia. - Brak form życia. Nikogo tam nie ma.
Dobra nowina.
- Zaczyna się. - Pole grawimetryczne.
Komandorze, jeśli moje czujniki się nie mylą.
Źródłem mocy tej stacji jest osobliwość kwantowa.
- Czarna dziura? - Bardzo mała.
Prawdopodobnie ma najwyżej centymetr średnicy.
Nie mniej daje niemal 4 terawaty mocy.
Zatem ktoś wykorzystał osobliwość.
Zbudował wokół niej stację kosmiczną i czerpie z niej moc. Fascynujące.
- Może podlecimy bliżej. - Nie radzę.
Voyager ucierpiał by w siłach grawitacyjnych.
- Wycofaj nas Tom. - Tak jest.
- Mostek do Janeway. /- Słucham.
- Jesteśmy tak blisko jak się dało. /- Dobrze.
Spróbujemy stąd odzyskać wiadomość.
Podczas przesyłania strumień danych rozproszył się.
Jego elementy zmieniły miejsca.
Trzeba czasu, żeby rozwinąć całą wiadomość i uporządkować ją.
Odzyskaj poszczególne fragmenty. Później będziemy je składać w całość.
Mam już dostęp do danych. Ściągam tekst.
Za tobą tęsknimy.
Często o tobie rozmawiamy, zastanawiając się co....
Zbyt sentymentalne jak na wiadomość z Dowództwa.
Dzieci wyrosły tak bardzo żebyś...
To są listy. Listy do nas z domu.
Mianuję Cię oficjalnym doręczycielem listów.
Które ciągle jeszcze ściągamy ze stacji.
To bardzo miła funkcja Kapitanie.
Załoga, wszyscy są tacy podekscytowani.
Nie słyszeli o swoich rodzinach od ponad 4 lat.
- To musi być dla nich bezcenną wartość. - Neelix zanim dostarczysz te będą kolejne.
Kapitanie. Odkryłam coś dziwnego.
- Tu jest coś więcej niż listy. - To znaczy?
W tej wiadomości ukryty jest strumień danych.
- Zaszyfrowany. - Po co?
Zawiera duże fragmenty tekstu i coś, co przypomina mapy.
- Możesz to odczytać? - Nie od razu.
Po odebraniu listów spróbuję dostać się do zaszyfrowanej informacji.
No tak.
Może ta wiadomość zawiera przewidziany dla nas plan powrotu do kwadrantu alfa.
Ciekawa jestem co myślisz o tych listach, o możliwości powrotu do domu?
Nie ma to dla mnie emocjonalnego znaczenia.
Nigdy nie byłam na Ziemi.
Nie wykluczone, że masz tam rodzinę.
Nic mi o tym nie wiadomo. Możesz mieć kuzynów, dziadków.
Zdziwisz się ile to wyzwala wzruszeń.
Jestem szczęśliwy, że właśnie ja dostarczę pierwsze listy z domu.
Do kogo są te listy?
Ten jest do Komandora Chakotaya.
Od kogo Komandorze?
Od koleżanki która wprowadziła mnie w szeregi Maquis.
Przeczytam u siebie. Tom, przejmij mostek.
Neelix zaczekaj. Nie masz nic więcej?
Dla załogi mostka to wszystko. Na razie, cierpliwości.
Proszę.
Dobra nowina panie Wolkanie. List z domu.
Dziękuje panie Neelix. Proszę położyć go na stole.
Coś jeszcze?
- Nie przeczyta go Pan? - Przeczytam.
Nie przeczyta go Pan teraz?
Sporządzam cotygodniowy przegląd taktyczny,
kiedy skończę przeczytam wiadomość.
A nie może Pan przerwać tego przeglądu taktycznego.
Ma Pan jakieś powody by sądzić,
że treść tej wiadomości zmieni się w tym czasie.
Nie o to chodzi to jest list od rodziny, nie chce Pan wiedzieć, co piszą.
Masz szczery zamiar się o tym dowiedzieć.
Ale w nim są bardzo ciekawe nowiny.
To znaczy, że go czytałeś.
Tylko kilka linijek.
Kiedy sprawdzałem do kogo jest zaadresowany to..
Niechcący, rzuciłem okiem. Mogę go Panu przeczytać.
Proszę bardzo.
Mój mężu. Przekazano nam wiadomość, że żyjesz.
Razem z dziećmi prosiłam kapłanów świątyni Eimonka.
By modlili się za twój bezpieczny powrót.
- Rozczulające. - Amonaka.
- Słucham. - Świątynia Amonaka.
To najświętsze miejsce na Wolkanie.
Amonaka, oczywiście.
Chcę Cię powiadomić, że twój najstarszy syn Sek przeszedł przez Panfar.
Pojął żonę i został ojcem.
Jesteś teraz dziadkiem zdrowej dziewczynki którą nazwano Tmeń na cześć twojej matki.
Jest Pan dziadkiem. Czy to pana nie wzrusza panie wolkanie.
Jak mam teraz Pana nazywać dziadzia, dziadek.
Wystarczy Komandor Tuvok. Dziękuje Ci Neelix resztę przeczytam sam.
Tylko dobrze radzę. Od razu. Bez zbytniego zwlekania.
Kto wie, jakie tam są jeszcze nowiny.
- Dostała Pani list? - Tak.
Siedem właśnie go ściągnęła. Będę u siebie.
Tak jest.
- Dostałaś już list? - Nie spodziewam się.
- Pamiętasz Swetę? - Oczywiście.
- Napisała do mnie. - Coś cię z nią łączyło?
Co się stało?
Stało się coś strasznego. Czytając list nie mogłem w to uwierzyć.
Muszę was o tym powiadomić. Ale nie wiem jak.
Koniec B'Elano, nie ma już Maquis.
- Żartujesz były nas tysiące. - Wszyscy zginęli.
Podobno Kardasjanie mają sojusznika.
Ktoś z kwadrantu Gamma dostarcza im statki i uzbrojenie.
Ktara, Roberto.
- Wszyscy oprócz nas nie żyją? - Większość.
Kilkunastu szczęściarzy uwięziono.
- Nie. - B'Elanno.
Przestań. Żadnych pocieszeń Chakotay bo i tak się nie uspokoję.
Nasi przyjaciele. Dzielni ludzie ryzykując własnym życiem.
W imię czegoś w co wierzyli zostali bezwzględnie wymordowani. Zniszczeni.
Wszyscy ryzykowaliśmy tworząc naszą organizację.
Ale nie eksterminacją. Ktoś mi za to zapłaci, przysięgam.
Jeśli w ogóle wrócimy.
Tom. Podobno ściągnięto jeszcze 30 listów.
- Tak? - Mówią, że Neelix zaraz tu przyjdzie.
Ciekaw jestem, co to jest?
- Co takiego? - Oto tajemnica.
Smakuje trochę jak kurczak ale ma konsystencje suszonej kukurydzy.
Zastanawiasz się teraz, co jesz?
Lubię wiedzieć z czym zmierzy się mój żołądek.
Tom. Przychodzą listy z domu, nie przejmujesz się tym?
- Niespecjalnie. - Nie wierzę.
- W sumie to nie jest takie złe. - Idzie.
Dobre nowiny.
Siedem zdołała ściągnąć kolejną partię listów.
Ten jest dla Suzen Nicoletti.
- Jest Suzen. - Jestem.
- Britz Patrik. - Jestem.
- Ach o to, Gołak. - Jestem.
Aszmoore.
Dorato.
- Nie ma listu dla mnie. - Jeszcze nie skończył. Zaczekaj.
I ostatni. Arsons.
Proszę się nie martwić, jeśli do kogoś nic nie było Siedem nadal pracuje.
Podobno miałeś ponad 30 listów.
30? Gdzie to usłyszałeś?
Słyszałem takie głosy.
Nie należy słuchać plotek.
Tak.
- Nie będziesz jadł? - Nie jestem głodny.
Nie rozbudzaj w sobie nadziei. Nadzieja rodzi rozczarowania.
Nie jestem tobą.
Proszę.
Zaczynam mieć trudności z dostępem do strumienia danych.
Im dłużej pozostają w stacji przekaźnikowej, tym bardziej się degradują.
Gdybyśmy podlecieli bliżej, można by ustabilizować pole ograniczające.
Ale aż tak ryzykować nie mogę.
Prom zniesie zakłócenia grawimetryczne lepiej niż Voyager.
Chcę spróbować.
- Komandor Tuvok poleci z Tobą. - Z jakiego powodu?
Nikt nie wyrusza w misję pojedynczo.
Skoro tak.
- Cześć. - Cześć.
Myślałem, że Siedem tu pracuje.
Poleciała razem z Tuvokiem wzmocnić pole stacji.
Zastępuje ją.
- Zawiedziony? - Niby dlaczego? Przestań dobrze.
Mówiłem, że nic nas nie łączy.
Wiem, że nic was nie łączy. To jednostronne uczucie.
Bardzo śmieszne.
Harry masz wypisane na twarzy, że jesteś w niej zakochany.
Wszyscy to wiedzą.
Posłuchaj przyznaję, że przez jakiś czas....
Tak, to atrakcyjna kobieta ale już mi przeszło.
- Czyżby? - Tak. Wierz albo nie.
Jesli nie przyszedłeś do niej to po co?
Chciałem się dowiedzieć, czy przyszedł do mnie list.
Niestety jeszcze nic do ciebie nie było.
Czy sądzisz, że każdy coś dostanie?
Na pewno skontaktowali się z rodzinami i przyjaciółmi wszystkich członków załogi.
- Wiedzieli jakie to dla nas ważne. - Mam nadzieje.
Harry, dostaniesz list. Bądź cierpliwy.
Komandorze, czy mam racje zakładając, że Wolkanie nigdy nie kłamią?
Wolkanie potrafią kłamać.
Jednakże nigdy nie czułem potrzeby by mówić nieprawdę.
- Nie kłamał Pan? - Tylko raz. Na rozkaz przełożonego.
Wiec proszę mi odpowiedzieć.
Czy kapitan zawsze wysyła co najmniej 2 osoby na każdą misję?
Jest do tego zobowiązana. Tak zaleca protokół Gwiezdnej Floty.
- Rozumiem. - Czy twoje pytanie do czegoś prowadzi?
Zastanawiałam się czy nie ma do mnie zaufania.
Czy uważa, że nadal potrzebuje nadzoru?
Nie wiem, co sądzi o tobie Kapitan.
Lecz jej decyzja bym ci towarzyszył podczas tej misji.
Nie może być traktowana jako brak zaufania.
Jesteśmy dość blisko by wysłać impuls polaronowy.
- Główny deflektor włączony. - Gotowe.
Zmienna pola ograniczającego 0,29.
To powinno powstrzymać degradację sygnału.
Teraz ty mi na coś odpowiedz Siedem.
Czy opinia Kapitan jest dla ciebie ważna?
Zdążyłam się zorientować, że opinia Kapitana jest ważna dla każdego członka załogi.
Co się stało?
Zostaliśmy przeskalowani wiązką subnukleonową.
Czujniki nawigacyjne zostały uszkodzone.
Musimy wezwać Voyagera aby sprowadził nas z powrotem na pokład.
Tuvok do Voyagera. Voyager odezwij się.
Komandorze straciliśmy także inne układy.
Nie mamy łączności, silników, napędu, ani broni.
Podejrzewam, że to świadome działanie statku.
Który bardzo szybko zbliża się do nas od strony burty.
- Jest 50 tyś. kilometrów od nas. - Osłony zaczynają opadać.
Spróbuję uruchomić baterie fazerowe.
Jeszcze jedno trafienie i może dojść do przebicia kadłuba.
Ten statek jest większy od naszego promu. Jeśli zwabimy go bliżej stacji.
To stanie się bardziej podatny na zakłócenia grawimetacyjne niż my.
Wiązka holownicza. Ściągają nas w stronę statku.
Próbuję ją zakłócić. Bez rezultatu.
Wyzywam wezwanie pomocy.
- Torres do mostka. /- Słucham?
Kapitanie czy porucznik /Paris może tu przyjść.
/Mam coś co pewnie /chciałby zobaczyć.
Już idzie.
Jest list do ciebie. Właśnie go ściągam.
- Do mnie? - Już się drukuje.
- Od kogo? - Jeszcze nie wiem.
Może to kolonia rehabilitacyjna wzywa mnie do powrotu z przepustki.
Dlaczego ironizujesz?
Chcę tylko wiedzieć od kogo ten list.
Zaraz się dowiesz.
- Będę na mostku. - Nie zaczekasz?
Mam służbę.
Voyager wisi w przestrzeni, nie musisz nim sterować.
Nigdy nie wiadomo, co się może zdążyć.
Kogoś innego mógłbyś nabrać, ale nie mnie Tom.
Ściągnij ten list. Dobrze.
Nadszedł kolejny kawałek. To z Gwiezdnej Floty.
Od Admirała Owena.
Znasz go?
Admirał Owen Paris.
To mój ojciec.
- To wspaniale. - Tak, może.
Wiesz właściwie nie wiem dlaczego,
wszyscy tak okropnie ekscytują się tymi listami z domu.
Ja nie odczuwam tej ekscytacji.
Może dlatego, że moje życie na Voyagerze.
Jest znacznie lepsze od moich ziemskich doświadczeń.
Nie chcę do nich wracać.
Tom zmieniłeś się przez te cztery lata.
On też jest inny.
Nie ty go nie znasz.
Daj mu szansę skoro wyciąga do ciebie rękę.
On mnie już raz ocenił B'Elanno. I nigdy nie zmieni tej opinii.
No tak.
Wybacz jeśli nie okazuje ci współczucia.
Dziś rano dowiedziałam się, że ludzie z Maquis zginęli.
Najpierw wpadłam w taką wściekłość, że pragnęłam kogoś zabić.
Potem przez godzinę płakałam.
A teraz próbuję zaakceptować to i żyć dalej.
B'Elanno. To okropne.
Tak mi przykro.
A ja tu gadam o czymś co nie ma żadnego znaczenia.
Nie nie to ja przepraszam.
Dobrze o tym wiesz. Martwię się o Ciebie.
Tak.
Niestety nie mogę.
Zawiadomię cię kiedy ściągnę cały.
Proszę.
Tuvokowi i Siedem udało się. Pole ograniczające jest stabilne.
A B'Elanna mówi, że teraz łatwiej ściąga się listy.
Doskonale.
Nie mamy jeszcze promu na czujnikach. Ale to kwestia czasu.
Znalazłam kilka ciekawych rzeczy o tej stacji.
W ciągu minuty wypromieniowuje tyle energii, co typowa gwiazda w ciągu roku.
Nie prawdopodobne, że ponad 100 tyś lat temu ktoś wykorzystywał mikroosobliwości.
Jeśli nikt nie zaprotestuje zostaniemy tu jakiś czas.
I spróbujemy znaleźć odpowiedzi na kilka pytań z tej archeologicznej zagadki,
która jest naprawdę fascynująca.
- Napijesz się? - Nie dzięki.
Nie mówisz nic o liście. Od kogo był?
Od Marka z którym byłam zaręczona.
Opowiedział mi o szczeniakach mojej suki.
O tym jak znalazł im domy.
Jaki był zrozpaczony gdy Voyager zaginął.
Jak dłużej niż inni ludzie nie tracił nadziei, że żyjemy.
Póki nie zrozumiał, że żyje złudzeniami.
Powrócił wiec do zwykłego życia.
Zaczął bywać. Żyć teraźniejszością.
Cztery miesiące temu poślubił swoją asystentkę.
I jest szczęśliwy.
A co ty na to?
Wiedziałam, że życie musi toczyć się dalej.
Ale nie chciałam takiego potwierdzenia.
/Kim do Kapitan. /Czy może pani przyjść na mostek?
O co chodzi?
Odebraliśmy sygnał wezwania pomocy z promu Tuvoka.
Czujniki wykazują, że na pokładzie nie ma nikogo.
Siedem.
Siedem z Dziewięciu.
- Gdzie jesteśmy? - Zakładam, że na jakimś statku.
Niewygodnie mi.
- Widział Pan kogoś? - Nie.
Jeśli dosięgniemy jednego z tych ostrzy, spróbujemy przeciąć więzy.
Byliście zbyt łatwą zdobyczą.
Pojmałem was bez wysiłku. Łowy nie były zadowalające.
Chcę informacji. Czemu naruszacie naszą własność.
Mógłbym skręcić ci kark jednym ruchem.
Ale to byłoby mało zabawne.
Odpowiadać. Czemu używacie naszych modułów.
Próbujemy odebrać ważne wiadomości z domu.
Odeślij nasz na nas statek, a ruszymy w dalszą drogę.
I więcej tu nie wrócimy.
Schwytałem was po uczciwych łowach. Przysługują mi godne trofea.
Czy pozostali członkowie waszej grupy będą walczyć zacieklej niż wy.
Nasza Kapitan jest groźnym przeciwnikiem. A statek ma potężne uzbrojenie.
To dobrze. Silny przeciwnik oznacza ciekawsze łowy.
Jeśli nas uwolnisz będziesz bezpieczny. W przeciwnym razie zniszczymy was.
Żałosne trofea.
Są pierwsi ze swego rodzaju. Będą mi zazdrościć.
Zlokalizowałem ich statek. Jest 4 tysiące tetrików od modułu.
Będziemy tam za godzinę.
Przejdź na system podchodzenia.
- Dlaczego się wahasz? - Reszta grup już do nas leci.
Sam chcę schwytać tę zdobycz nie z grupą.
Sami nie zdołamy ich pokonać. Potrzebne nam siły pozostałych.
Nie będę dzielić się zdobyczom z innymi.
Ta dwójka będzie jedynymi trofeami.
Preparuj ich.
Kapitanie, skan utrudniają zakłócenia, ale chyba wykrywam statek.
- Jaki statek? - Muszę rekonfigurować czujniki.
To Hirogeni. Mają Tuvoka i Siedem.
- Wezwij ich. - Ekran.
Jestem Kapitan Janeway ze statku Voyager.
Macie na pokładzie dwoje członków mojej załogi.
/Natychmiast przerwij połączenie /z naszym modułem. I opuść tę przestrzeń.
- Jeśli mi oddasz moich ludzi. /- To są moje trofea.
Jestem gotowa zaoferować za ich bezpieczny powrót coś co cię usatysfakcjonuje.
/Kiedy nadleci tu reszta mojej grupy, /wy także zostaniecie schwytani.
/Macie ostatnią szansę ucieczki.
Nie skorzystamy z niej.
Kapitanie trzy kolejne statki zmierzają w naszą stronę z wielką szybkością.
/Nie bądźcie głupi. /Odlećcie i ratujcie się.
Najpierw odeślij moich ludzi na Voyagera.
/- Oni są moi. - Zatem szykuj się do walki.
Czerwony alarm.
- Przygotowałeś ich? - Tak. Ale teraz nie czas na to.
Zaraz zjawią się nasi i razem stoczymy walkę o statek obcych.
Chcę zabić pierwszą zdobycz. Będziesz świadkiem.
Najpierw musimy wygrać bitwę.
Jestem pewien, że wygrają ją i bez nas.
To znaczy, że bardziej interesuje cię zbieranie trofeów.
Że własny interes przedkładasz nad interes grupy.
Nie dyskutuj ze mną. Będziesz świadkiem, jasne.
Sugeruje abyś raz jeszcze rozpatrzył swą decyzję.
Jeśli nas zabijesz, wtedy nasza Kapitan doścignie cię i nie okaże litości.
Już zdecydowałem. Opuść uprząż.
Długie zwinięte wnętrzności. Interesujące trofeum.
Jaki pożytek będziesz miał z moich wnętrzności.
Niezwykłe trofea. Są cenne.
Twoje wnętrzności wzbudzą zazdrość mężczyzn i podziw kobiet.
Prymitywny gatunek. Tylko wielkość sprawia, że jesteście groźni.
Twoje zniewagi są równie żałosne jak twoja cielista powłoka.
Najpierw ten.
Chcę, żeby samica patrzyła i wiedziała, co ją czeka.
Struktura kostna utrudnia dostanie się do wnętrza przez plecy.
To nam zajmie troszkę czasu.
- Mostek do Torres. /- Torres słucham.
- Długo jeszcze? - Ściągam kawałek po kawałku.
- Jeszcze jakieś pół godziny. - Jak ci idzie.
Jest wykonany z monowanu, co rozprasza wiązkę celowniczą.
Obce statki są w odległości 6 tyś. kilometrów.
Kapitanie oni mają uzbrojenie o wiele lepsze od naszego.
Harry, pokaż mi je w odniesieniu do stacji przekaźnikowej.
Tak jest.
Posłużymy się tą osobliwością na naszą korzyść.
- Jak? - Jeżeli uda nam się ją pobudzić.
Zwiększy się siła przyciągania. I może zdołamy ich zatrzymać.
Możemy też osłabić pole ograniczające stacji uderzeniem antytoronowym.
- A co będzie jak i nas tam wciągnie. - Nie martw się, będziemy czujni.
Harry, słabe pola napędu wokół Voyagera.
Poziom podświetlny. To pomoże zrównoważyć siłę przyciągania.
Jeśli pole będzie zbyt mocne, nie ściągniemy Tuvoka i Siedem.
- Potrafisz je zrównoważyć, prawda Harry. - Tak jest.
Na mój znak uderzenie antytoronowe ósmego stopnia w stronę stacji.
- Silniki gotowe na wsteczny Panie Paris. - Tak jest.
- Ustawiłem słabe pole Kapitanie. - Układ antytoronowy włączony.
- Silniki gotowe. - Wykonać.
- Działa. - Próbuj ich namierzyć Harry.
Ustabilizuj statek.
Nie mogę. Ściąga nas studnia grawitacyjna.
Ich statek osłabia pole ograniczające modułu.
Przygotuj broń. Daj pozostałym sygnał do ataku.
- Torres do mostka. /- Tu Janeway.
Uderzenia antytoronowe zerwało sygnał. /Nie ściągnę już więcej wiadomości.
- Zrozumiałam, wezwij te statki. - Kanał otwarty.
Tu Kapitan Janeway. Jeżeli odlecicie odtworzymy pole ograniczające.
Kapitanie oni strzelają.
- Ich broń destabilizuje pole ograniczające. - Tu Janeway. Przestańcie strzelać.
Jesteście w śmiertelnym niebezpieczeństwie.
Pole opada zaraz odsłoni się osobliwość.
Kapitanie statek z Siedem i Tuvokiem jest wciągany do środka.
- Wiązka holownicza. - Namierzyłem Tuvoka i Siedem.
Ale podczas przesyłania studnia grawitacyjna może rozproszyć ich wzorce.
- Wiązka holownicza słabnie. - Musimy zaryzykować.
Uruchamiam transporter.
Pełny ciąg wsteczny. Zwiększyć moc silników.
To nic nie daje.
- Masz ich? - Ich wzorce odkształcają się.
- Zawęź wiązkę ograniczającą. - Wiązka holownicza rwie się. Tracimy ich.
Przesłać dodatkową moc do emiterów wiązki.
Wiązka zerwana. Ich statek zmierza w czarną dziurę.
Dostrajam bufor wzorca. Spróbuję jeszcze raz.
Mam ich. Są już w przesyłowni.
Więcej mocy. Ściąga nas do dziury.
Cała dostępna moc do silników.
- Za mało. - Wyłączyć podtrzymywanie życia.
Kadłub zaczyna się zapadać. Rozpadniemy się.
- Wciąga nas. - Iniektory antymaterii na 120%.
- To może przerwać rdzeń. - Podobnie jak czarna dziura.
- Wykonać. - Tak jest.
- Uwolniliśmy się. - Wróć na kurs. Będę w astrometrii.
Proszę spojrzeć.
Energia uwolniona przez osobliwość wywołała wyładowania w sieci przekaźnikowej.
- Uszkodziła wszystkie stacje. - Ile przekazów odebrałaś.
Niemal cały zaszyfrowany tekst Gwiezdnej Floty i jeszcze kilka listów.
Co Gwiezdna Flota chciała nam przekazać.
Trzeba to rozszyfrować. Harry będzie musiał nad tym popracować.
Jeśli mogę odejść to chciałabym doręczyć kilka listów.
- Neelix może to zrobić. - Nie, nie trzeba.
Zresztą jeden chcę doręczyć osobiście.
Dobre wieści. Ściągnięty w ostatniej chwili.
Od moich rodziców. Dzięki.
Przykro mi Tom. Twojego nie zdążyłam skopiować.
Ciekawe, co on mi napisał.
Uwierz, że były to słowa o miłości, dumy z ciebie.
Spróbuję.
/Dziennik Kapitański, /zapis dodatkowy.
/Siedem z Dziewięciu i komandor Tuvok,
/nie odnieśli poważniejszych obrażeń /podczas pobytu na obcym statku.
/Czekam na raport Tuvoka, /dotyczący rasy która ich schwytała.
Niewiele się o nich dowiedziałem.
Ale myślę, że należy ich traktować jako wyjątkowo groźnych.
Raczej obca im jest jakakolwiek moralność.
Dowiedziałeś się czemu tak bronili tej sieci.
Nie. Zakładam, że używali jej do łączności tak jak my.
- Teraz stracili ją. - I bardzo wątpię, że nam to wybaczą.
Jeszcze się chyba spotkamy.
Proszę.
Odmeldowuję się. Komandorze.
Zespoły naprawcze zbadały statek od dziobu do rufy.
Oprócz nieznacznego rozchwiania rdzenia napędu, wszystko jest w porządku.
- Całe szczęście. Chcesz kawy? - Tak.
- Śmietanka i cukier? - Dwie kostki.
Aż dwie kostki?
- Pijesz stanowczo za dużo kawy. - Naprawdę.
To już twoja trzecia filiżanka od rana.
Czwarta. A w takim dniu jak ten, na pewno nie ostatnia.
Kawa. Najwspanialszy organiczny stymulator, jaki wynaleziono.
Pomogła mi przetrwać ostatnie trzy lata.
Wraz z nią pokonałam Borga.
Cieszę się, że Voyager ma się dobrze.
Teraz bardziej martwię się o załogę.
Chyba mieli nadzieję na regularną wymianę poczty z Ziemią.
Neelix organizuje specjalne przyjęcie. Uznał, że to podniesie morale załogi.
- A kiedy się odbędzie. - Jak tylko wszystkich zgromadzi.
Neelix jest nie do zastąpienia. W każdej sytuacji.
- A jak ty się czujesz? - Ja dobrze.
Powiedziałaś to jak cię ugryzła Trakeństa Bestia.
Wiele ostatnio przeszłaś.
Nawiązaliśmy łączność z domem, a potem nam ją odebrano.
Mamy kolejnego wroga, który będzie nas ścigałby nas zniszczyć.
- I jeszcze na dodatek. - Proszę możesz to powiedzieć.
Dostałam wreszcie ten wyśniony list.
Naprawdę mnie zaskoczył.
Chociaż zważywszy okoliczności, powinnam się tego spodziewać.
Teraz zrozumiałam, że używałam Marka jako pretekstu.
By nie wiązać się z kimś innym na stałe.
- Nie masz już tego pretekstu. - To prawda.
Z drugiej strony nie odczuwam takiej potrzeby w kwadrancie delta.
Szczerze mówiąc małe tu są szansę na stały związek.
Nawet jeśli ktoś wie, że jest sam.
Nie jesteś sama. Nigdy tak nie uważałem.
I masz tu wiele szans.
- Jesteś bardzo miły. /- Neelix do kapitan Janeway.
/Przyjęcie zaraz się zacznie /ale brak nam jeszcze dwóch osób.
Tak jest.
Opracowanie napisów Pawlak pawlak@fiszebrandt.pl
Dopasowanie do DVDRip: czapka, ujemny
Korekta techniczna: tom2407