/W poprzednim odcinku...
- Jesteś pokorną zdobyczą! - Nie jestem niczyją zdobyczą!
- Przeżyje. - A co z jej neurointerfejsem?
Jest stabilny. Mam ją odesłać do symulacji klingońskiej?
Nie, przenieś ją na holodek pierwszy.
Znalazłem inny program który chce wypróbować na niej.
Jestem Katrine, ten lokal należy do mnie.
Nasz komendant będzie kontynuował tę symulacje w nieskończoność.
To bez celowe. Powinnyśmy zacząć łowy.
Będzie można powiększyć sieć holedeku o jakieś pięć tysięcy metrów kwadratowych.
Mało.
Pułkownik jest dziś w dziwnym nastroju.
Znalazłem sposób na wyłączenie interfejsów.
Jeden z twoich wszczepów Borga będzie emitował sygnał zakłócający.
Obszedłeś naszą kontrolę. Jak?
Wysyłasz informacje nazistom...
- Nie. - Odsuń się!
Albo cię zabije.
Potrzebujesz pomocy? Kapitan Miller, Piąta Zmechanizowana Piechoty.
Witamy w Sainte Claire.
Ten budynek to kwatera główna nazistów? Uciekajmy!
Chcieliście wojny, toście się doczekali.
/A teraz ciąg dalszy.
Nieźle się tu napracowali, całą sekcje wyposażyli w holoprojektory.
Do astrometrii, szybko.
Na statku jest osiemdziesięciu pięciu Hirogenów, są na pięciu pokładach.
Ilu jest na mostku?
Czterech Hirogenów i chorąży Kim.
A więc żyje. Interfejsami kierują z ambulatorium.
- Tak? - Tak.
Z Doktorem jest tylko jeden Hirogen.
- Ale wejście jest strzeżone. - Bez pomocy nie uda nam się
- unieruchomić interfejsów. - Mamy sprzymierzeńców
w wojennej symulacji. Francuzów z Resistance.
Stworzymy własny ruch oporu.
STAR TREK VOYAGER S4 E19 - The Killing Game Part 2
Na podstawie "STAR TREK" stworzonego przez GENE RODDENBERY
W ROLACH GŁÓWNYCH
KATE MULGREW jako Kapitan Kathryn Janeway
ROBERT BELTRAN jako Chakotay
ROXANN DAWSON jako B'Elanna Torres
ROBERT DUNCAN McNEILL jako Tom Paris
ETHAN PHILLIPS jako Neelix
ROBERT PICARDO jako Doktor
TIM RUSS jako Tuvok
JERI RYAN jako Siedem z Dziewięciu
GARRETT WANG jako Harry Kim
TWÓRCY RICK BERMAN & MICHAEL PILLER & JERI TAYLOR
ZABÓJCZA GRA część 2
Bitwa koncentruje się na holodeku pierwszym.
Ale walki rozprzestrzeniły się na pokłady piąty i szósty.
Zaś grupa Amerykanów dokonuje inwazji na pokład siódmy.
Pokaż mi przerwę w holosieci.
Straciłem wizje. Siadł ostatni obwód łączący mostek z holodekiem.
Żeby to powstrzymać muszę z maszynowni zainicjować
udar energetyczny w sieci holoprojektórów. To wysadzi cały system.
Nie. To zniszczyłoby oba holodeki.
Bitwa, chociaż symulowana może zniszczyć cały statek i nas razem z nim.
Chcę zachować tę technologię.
- Dowódco. - Melduj.
Dostaliśmy się na pokład piąty. Ale siły wroga koncentrują się wokół wyrwy.
Nie dostanę się na holodek bez dodatkowych sił.
- Weź łowców z symulacji klingońskiej. - Jeśli znajdę kapitan Janeway,
- mam ją zabić? - Nie, przyprowadź ją do mnie.
To już nie jest gra. To prawdziwe łowy.
Powinniśmy zabić zdobycz.
Załoga Voyagera musi pozostać żywa, żeby dokonać napraw, inaczej wszystko stracimy.
Ten statek, jego technologię.
Myślałem, że zrozumiałeś znaczenie tego co tutaj robimy.
Wezmę łowców.
Naziści musieli w tym budynku zainstalować jakieś tajne urządzenia.
Trzeba przyznać, że świetnie potrafili to zamaskować.
Rzeczywiście. Od początku okupacji pilnie obserwowaliśmy wszystkie transporty.
Przeoczyliśmy te urządzenia.
Nasze samoloty zwiadowcze także je przegapiły.
Co oni ukrywali w tej fortecy?
specjalistyczne wyposażenie naukowe, dziwne metale.
Przyrządy, których nawet nie znamy.
Przekazałem próbki naszemu wywiadowi.
Uważają, że mogło się tam znajdować laboratorium
- przygotowującą jakąś super broń. - Zniszczymy im ten biznes.
Wysłałem do środka trzy brygady, ale naziści nie poddają się.
Wezwałem dodatkowe oddziały.
Poruczniku, zmięcie ten lokal w punkt dowodzenia.
Przygotujcie nadajnik i rozmieście w koło posterunki.
- Tak jest. - Świetnie się spisaliście.
Teraz nasza kolej.
Niech wasi ludzie siedzą w domach, amerykanie was wyzwolą.
To jest nasze miasto, nie będziemy się chować po domach.
Słuchaj mała, tu nie chodzi o przenoszenie granatów w torbie.
To jest wojna, nie jesteście armią.
On ma rację, mamy tu trochę ukrytej broni,
Brigette powie wam gdzie.
Przyda się. Poruczniku zajmijcie się tym.
Nic się nie zmieniłaś.
Przyda ci się plan miasta.
Większość karabinów ukradliśmy Niemcom, granaty kupowaliśmy na czarnym rynku.
Wszystko się przyda. Najwięcej skrzyń z bronią leży tutaj.
Dwa metry pod ostatnim rzędzie siedzeń w kinie Mystere.
Pamiętasz je, prawda?
"Nie jestem aniołem" z Mae West.
W tej okolicy toczą się walki, jak się tam dostaniemy?
Wykopaliśmy tunel prowadzący do magazynu.
Pokaże Ci go.
Dla ścisłości, oglądaliśmy, "Śmierć na wakacjach".
Grała Mee West, jestem pewien.
Kiedy śpiewała "Sister Chokitong...", objąłem Cię ramieniem.
A w czasie sceny w sądzie,
pocałowałem cię.
Chyba masz rację.
Widzę, że to wydarzenie nie wryło ci się w pamięć.
Film nie, ale pocałunek tak.
Brigette, dostałaś mój list?
Ten, w którym prosisz bym opuściła Francję?
Niemcy planowali inwazję, myślałem, że byłabyś bezpieczniejsza ze mną.
Ale widać ktoś inny cię tu zatrzymał.
Nie było nikogo innego.
- Więc kto... - Zastępca niemieckiego komendanta w Sainte Claire.
Powiedział kiedyś, że mu się podobam.
Wykorzystałam jego słabość. Wie, że jestem w Resistance.
Dziecko jest jego.
Współczuje ci.
A ja sobie.
Nie strzelajcie.
Katrine?! Przeżyłaś!
- Jesteś zaskoczony? - Bardzo, kwatera główna leży w ruinach.
- Sądziliśmy, że zginęłaś pod gruzami. - Co tam jest?
- Jakiś kanał ewakuacyjny? - Można to tak nazwać.
- Pani jest ich przywódcą? - Tak.
Kapitan Miller, Piąta Zmechanizowana. Podporucznik Davis.
Była pani w Niemieckim bunkrze, który wybuchł.
- Stamtąd wracamy. - Czy możecie potwierdzić, że są
- tam laboratoria? - Tak.
- Zbrojeniowe. - Więc jednak.
Wezwiemy lotnictwo. Połączcie się z RAFem.
Chwileczkę kapitanie. Można by ich zniszczyć przy dużo mniejszych stratach.
Ciekawe jak?
Cały ten kompleks zasila jeden generator.
Z waszą pomocą mogłabym tam podłożyć kilka ładunków wybuchowych.
Mam rozkaz wysadzić cały kompleks, zanim Niemcy przyślą posiłki.
Mają technologię, jakich nie potraficie sobie wyobrazić.
Głowice bojowe zdolne zniszczyć całą tą dolinę gdyby je zdetonowano.
Po nalocie może pozostać z nas tylko plama.
- Jak się pani tam dostanie? - Tym tunelem.
Znam dobrze ten budynek, miałam tam swojego człowieka.
- Tam aż się roi od Szwabów. - Dlatego was potrzebuje.
Gdyby wasi ludzie oczyścili te dwa korytarze,
miałam by dostęp do tego pomieszczenia.
Resztę zostawcie mnie.
Gdzie jest teraz kompania C?
Utrzymują pozycje około dwustu metrów stąd.
Zabierz ich na róg. Po wejściu do kompleksu idę z panią.
- Dam sobie radę sama. - To nie jest prośba, to rozkaz.
Rozkaz? Ja nie jestem pana podwładną. Idę sama.
Chcę pani pomóc.
- Będę szedł za panią. - Porucznik Blake...
/Zmieniły się rozkazy. Ma pan jak /najszybciej przemieścić żołnierzy
/pod budynek kwatery głównej. /Czekać na dalsze rozkazy.
Nawet jeżeli uda mi się odłączyć interfejsy,
nadal będziemy musieli toczyć wojnę, a ta broń jest mało
- skuteczna przeciw Hirogenom. - Przy pomocy technologii Borga
mogłabym ją ulepszyć. Ale musiałabym się dostać do ładowni drugiej.
Jeśli mi się nie uda, jeśli przegramy,
tylko ty będziesz wiedziała, co tu się naprawdę dzieje.
Rozumiem.
Potwierdziły się nasze podejrzenia?
- Jakie? - Że jest kolaborantką.
- Możemy jej zaufać. - Jesteś pewna?
Trzy godziny temu byłaś gotowa wpakować jej kule w łeb.
- Jest lojalna. - Kiedy cię nie będzie,
mogę być zmuszony osobiście się o tym przekonać.
Jest po naszej stronie, nie wolno ci jej skrzywdzić.
Zrozumiałeś?
Naziści nacierają na nasze pozycje.
Przywitajcie ich gorąco.
Mademoiselle, bardzo proszę.
Uszkodzenie płuca, przerwanie arterii, pęknięcie trzynastego kręgu.
Niezbędna operacja.
Na twarzy i karku oparzenia drugiego stopnia. Wylecz go.
- To lekkie obrażenia, może zaczekać. - Powiedziałem, wylecz go.
Ta pacjentka ma obrażenia wewnętrzne, umrze jeśli jej nie zoperuje.
Wylecz oparzenia Hirogena, albo wyłączę twój program.
Zapomniałeś o pierwszej zasadzie?
Przypadki zagrażające życiu, zawsze mają pierwszeństwo!
To twoja zasada, nie moja.
Ranne zdobycze macie zastawiać tam gdzie padną.
Dbamy tylko o naszych.
Jestem suchy niczym krater Tarpahk,
i to w środku suchej pory.
Kiedy nie pada.
- Wypiłeś już swoje. - Nie podzielisz się z bratem?
Jutro mogę zginąć.
Może jestem pijany, ale potrafię jeszcze wysłać twoją duszę do innego świata,
A powłokę do zgnicia!
Choć sądząc z odoru to on już gnije.
- Tom! - Ktoś ty?
- Amerykanin? - Tak...
- Amerykanin. - Na pewno?
Nie zauważyłem go, uratowałeś mi życie.
Gdzie masz swój mundur? Z której kompanii jesteś?
Ja... jestem... cywilem.
W środku bitwy we Francji nie ma cywilów.
Biegnij osłonie cię.
Kolego, nie ma czasu na przesłuchanie.
Jesteś Amerykaninem? Sprawdzimy.
Gdyby Betty Grable wyszła za tego rogu, na co byś się zagapił?
- Stary, kłamałeś. - Chwila, nogi, ma świetne nogi.
Trafiłeś. Uciekaj stąd.
- Bojowa z ciebie kobitka. - Nie podoba ci się to?
Nie przywykłem do takich, nasze dziewczyny są inne.
Kiedy ode mnie zależy bezpieczeństwo moich ludzi,
rzeczywiście robię się... bojowa.
Tu akurat cię rozumiem. Dobrze znam ten ciężar.
Nie ma dnia, żebym choć raz nie pomyślał,
muszą wrócić do domu, choćbym sam miał zginąć.
Nic nowego.
Wejdziemy teraz do jaskini, która jest pod miastem.
- Po co? - Bo tam jest nasz ratunek.
Ale uważaj, ci jaskiniowcy są nieco ekscentryczni.
Niczemu się nie dziw.
Dobry wieczór.
Kim jesteście? Jak przeszliście przez nasze linie bitewne.
Chcemy walczyć po waszej stronie.
Z jakiego jesteście rodu?
Z rodu...
- ToH-Maag. - ToH-Maag.
Nie słyszałem o takim.
Pochodzimy z bardzo odległych stron.
To dlaczego chcecie walczyć w naszej wojnie?
Bo to zaszczyt.
Zawsze marzyliśmy by walczyć w armii takich wielkich wojowników.
Ale jeśli nie potrzebna wam dobra broń...
Stójcie! Rozważę waszą prośbę.
Ale najpierw udowodnijcie swój hart.
Pij!
Czy to jakiś francuski toast?
Nie pij, to jest dwa razy mocniejsze od whisky.
Zaraz wrócę.
/Udowodnij nam swój hart, wojowniku.
/No, pij! /Pokaż nam czy nadajesz się do walki...
- Kapitanie, czy to pani? - Tak.
Musimy wyłączyć wszystkie interfejsy.
Są sterowane z konsoli chirurgicznej w ambulatorium.
- Mógłbym opracować jakiś plan. - Nie mamy czasu.
Dostane się do tunelu Jefferisa, pod ambulatorium,
założę ładunki i wysadzę konsolę.
Ładunki? Hirogeni przejęli zbrojownie.
Nie szkodzi, mam tu sporo amunicji.
- Holograficzny dynamit? - Przy wyłączonych protokołach
bezpieczeństwa, zadziała jak prawdziwy.
- Jeszcze jeden wojownik? - Tak.
Jakiś cherlawy.
Zawiadomię cię, kiedy wyłączę resztę interfejsów.
- Do tego czasu zostań tutaj. - Z Klingonami?
Wierz mi, o wiele tu bezpieczniej niż w Sainte Claire.
Kapitanie...
Radzę ci, nie rób tego...
- Mają więcej ludzi. - I więcej broni.
Ustawiają na ulicy stanowisko karabinu maszynowego.
- Gdzie byłaś? - Szukałam broni.
Co to jest?
Niemiecka technologia, znaleziona w bunkrze.
Dzięki niej ulepszę naszą broń.
Ścigamy kilku członków załogi Voyagera.
Ale zdarzyli się schronić w centralnej budowli.
Potrzebuje trzech ładunków jądrowych by przeniknąć jej strukturę.
Ładunki jądrowe spowodują kolejne uszkodzenia holodeku.
- Użyjcie broni ręcznej. - Mam do tego za mało łowców.
/Są w drodze.
Cholera, wokół konsoli chirurgicznej jest pole siłowe.
- Musimy tam wejść i wyłączyć je. - Jakie pole?
Nieważne, ustaw detonator na pięć minut.
W ciągu ostatniej godziny zginęło pięciu łowców.
Trzeba uruchomić protokoły bezpieczeństwa.
Te protokoły nie działają.
Więc będę potrzebował asystenta do...
Chwileczkę.
- Ty? - Pozbądź się go.
Pod podłogą jest pięć kilogramów dynamitu, który wybuchnie za niecałe trzy minuty.
Ruszaj.
Mostek do ambulatorium.
Ambulatorium odpowiedz.
Mostek do pokładu piątego. Łowcy do ambulatorium.
To jest holograficzny atak. Musicie...
Mostek? Tu holodek pierwszy.
Opanowałem centralny budynek i znalazłem jeszcze jedno wejście do tego holodeku.
Zamknij je. Ilu masz jeńców?
Czworo, ich neurointerfejsy są wyłączone.
- Czy mam ich zabić? - Nie, oni będą naszymi zakładnikami.
- Strzeż ich. - Jak karzesz.
Łowco, pomóż mi zamknąć właz.
Co się urodzi, chłopiec czy dziewczynka?
- To projekcja holograficzna. - Niestety bardzo realistyczna.
Czuję się o dwadzieścia kilo cięższa. Nawet kopie.
Nie znam treści tego programu.
Ja znam. Oni noszą mundury nazistów. To Ziemia, w czasie II Wojny Światowej.
- Naziści? - Totalitarni fanatycy, ze skłonnością
do podboju świata. Taki Borg ich czasów. Bez obrazy.
Rozumiem.
- Coś ci się nie podoba? - Wstawaj.
- Oszukałaś mnie. - Czyżby?
- Umyślnie ze mną flirtowałaś. - Skoro tak sądzisz.
Fakt, że nosisz moje dziecko obraża mnie.
Nie tylko ciebie.
Wolnego, nie wiem, co zaszło między wami, ale to się już skończyło.
Widzę, że się znacie.
Uważasz, że jest równie atrakcyjna jak kiedyś?
Całkiem nieźle to robiła.
Bydle.
Opuść broń kapitanie.
Rozkaz.
Nie wiedziałem, że lubisz takich.
- Mamy kłopoty. - Co znowu?
- Klingoni budzą się ze swojej drzemki. - Dobrze, dobrze, śpieszę się.
- Co pan robi? - Utworzyłem interfejs z holodekiem pierwszym.
Chce się dowiedzieć, czy załoga nie potrzebuje mojej pomocy.
Co robimy?
Niestety nie mam lekarstwa na klingońskiego kaca.
Czas zacząć bitwę.
Najpierw spenetrujemy pozycje wroga.
- I rozdzielimy jego siły. - To doskonała strategia.
Powodzenia panowie.
Ty! Poprowadzisz nas do bitwy wielki wojowniku!
Może lepiej żebym ją nadzorował?
Zwykle daję świetne rady, mam dobre pomysły.
Idziesz na czele, albo umierasz z mojej ręki.
Idź z nimi. Ten facet nie wygląda na żartownisia.
Przyszyje ci urwane kończyny jeśli ich nie zgubisz.
Ty! Osłaniasz flankę.
Wejść.
- Zostaw nas. - Widzę, że zmieniliście tu wystrój.
Przyznam, że próba przejęcia statku była... Inteligentna.
Od dnia, kiedy opanowałem Voyagera, ty uporczywie walczysz.
Ale tym razem to koniec.
Oczekuje twojej pomocy przy wyłączeniu symulacji i naprawie holodeku.
Nie. Prędzej zniszczę ten statek niż go poddam.
Nie strasz mnie kapitanie, z gorszymi groźbami dawałem sobie radę.
Jeśli nie przerwiecie walki, to obiecuje,
że upoluje i zabiję wszystkich członków twojej załogi.
Wtedy zniszczysz ten statek i trofeum nie zostanie ci zbyt wiele, prawda?
A może powinienem cię zabić i poszukać kogoś, kto zacznie współpracować?
Nie łudź się, inni odpowiedzą to samo co ja.
- Nie wiesz o jaką stawkę tu chodzi. - Wiem, że stawką jest wasza krwawa gra.
To już od dawna nie jest gra!
Więc co to jest?
Próba stworzenia przyszłości dla mojego ludu.
- Przyszłości? - Nie spodziewam się, żebyś to zrozumiała.
- Nie jesteś łowcą. - Chyba mnie nie doceniasz.
Tak.
Może nie doceniam.
Więc słucham.
Wkrótce mój lud nie będzie miał na kogo polować.
Wasz technologia wirtualnej rzeczywistości była by dla nas
alternatywą na nowy sposób życia.
Zamiast uganiać się latami po całym kwadrancie, w pościgu za zdobyczą.
Moglibyśmy symulować polowanie.
I zyskać niepowtarzalną szansę na odbudowę naszej cywilizacji.
I ograniczyć się do zabijania hologramów?
Pościg z wyłączonymi protokołami bezpieczeństwa,
jest równie ekscytujący jak prawdziwy.
Rozumiem do czego zmierzasz, tylko nie wiem...
dlaczego nas torturujesz?
Dlaczego przerzucasz moją załogę do coraz bardziej krwawych symulacji.
Studiowałem wasze zachowanie tak jak robię to przy każdej zdobyczy.
Ale wasze holodeki pozwoliły mi pójść dalej.
Zbadać waszą kulturę, waszą historię.
Muszę przyznać, że wiele się nauczyłem.
- Jak to? - Wasz lud wiele razy
był bliski wyginięcia. Ale zawsze udawało wam się tego uniknąć.
Rozumiem, że twój lud zmienił zasady swojej egzystencji.
Zwłaszcza po tej wojnie, którą poznałeś jako II Wojnę Światową.
Jedna z waszych najokrutniejszych wojen.
- A jednak przetrwaliście. - Nie było to łatwe.
Jesteście odpornym gatunkiem.
Szczerze podziwiam waszą wytrwałość.
A ja twoją.
Ogłoszę przerwanie ognia. Spróbuje powstrzymać zniszczenie.
Oddasz mi mój statek, a w zamian dostaniesz to
co niezbędne do odtworzenia technologii holedeku.
Twoja wytrwałość może się opłacić.
Sztuczne i nie do picia.
- Jestem zmęczony tą symulacją. - Mein Herr, mogę na słówko?
A te hologramy stają się irytujące.
Na co my tutaj czekamy?
Dlaczego nie zabijemy tych jeńców?
To rozkaz, od mego komendanta.
Czy mogę być szczery?
Pan komendant jakoś dziwnie się ostatnio zachowywał.
Kwestionował niemiecką wyższość.
Może nie powinniśmy słuchać jego rozkazów, tak ślepo.
Będziesz robił to, co on zechce.
Tak długo, jak ja ci rozkazuję.
Nie wiem jak długo jeszcze wytrzymam tu bezczynnie.
W takim razie zorganizuję ci jakąś rozrywkę.
- Śpiewaj. - Nie będę.
Śpiewaj,
albo cię zastrzelę.
No to strzelaj.
Siedem, jesteś wartościowym członkiem załogi.
Logiczną odpowiedzią, jest zgoda na jego żądanie.
Logika jest bez znaczenia.
Pewnego dnia, Borg zasymiluje wasz gatunek.
Wbrew waszej pewności siebie.
Kiedy ta chwila nadejdzie, wspomnij mnie.
/Mostek do holodeku pierwszego.
- Tak? - Doszedłem do porozumienia
z kapitan Jeneway. Ogłoś zawieszenie broni.
- Co? - Kapitanie?
/To prawda Tuvok, macie jak najszybciej zawiadomić całą załogę.
Znajdzie Chakotaya, /niech przekona swoich żołnierzy
/by opuścili miasto.
Tak jest kapitanie.
Rozkaz wszystkim łowcą zakończyć walkę.
Dlaczego, przecież wygrywamy?
Od tego zależy los naszej cywilizacji.
Zrozumiałem.
Słyszałeś rozkaz, uwolnij jeńców.
Zawiadomię pozostałych.
Rozkaz do wszystkich jednostek:
Wycofać się na poprzednie pozycje.
- Zawsze pana ceniłem. - Czyżby?
Tak.
Za to komendanta uważałem za głupca.
On nie rozumie, nie pojmuje wizji Führera.
Ani naszej nacji.
Nadludzie nie dogadują się z niższymi formami życie.
Nadludzie tropią je i eliminują.
Komendant mówi o cywilizacji?
Starożytni Rzymianie byli cywilizowani,
Żydzi są cywilizowani,
aż tu nadeszli tak zwani barbarzyńcy, i Rzym padł pod włóczniami naszych przodków.
A naród żydowski dogorywa teraz.
Oto symbol naszego przeznaczenia.
Pole czerwieni, czystość niemieckiej krwi,
błyszczący krąg słońca, które uświęciło przelaną przez nas krew.
Nikt nam tego nie odbierze.
Żadna moc ziemska, ani boska.
Ani chrześcijański zbawiciel, ani też bóg Żydów.
Obdarzono nas potężną mocą, która daje życie całemu wszechświatu.
Odwołajmy rozkazy komendanta, walczmy!
Wierzmy w nasze przeznaczenie.
Wy dwaj, za mną.
Do wszystkich jednostek, opuścić dolinę, wracać na pozycję.
Ogłaszam zawieszenie broni, powtarzam, zawieszenie broni.
- Rozkaz wydany. - Ciekawe tylko czy żołnierze go usłuchają.
Usłuchają, jestem ich dowódcą, zapomniałeś?
Szybciej chłopcy, szybciej. Zabierajcie stąd swoje tyłki.
Żołnierski słownik z dwudziestego wieku?
Nie kapujesz czegoś siostro?
Ciebie bawi ta symulacja. Trochę to dziwne, zważywszy na okoliczności.
Wyluzuj się mała, wojna już się kończy.
Ktoś złamał zawieszenie broni!
Ognia!
Monitoruje inną symulacje, walki przybierają na sile.
- Załoga odnosi ciężkie straty. - Jak możemy pomóc?
Przeniosę się na holedek pierwszy, ty przejdziesz tunelem Jefferiesa.
- Jest nas dwóch, a ich... - Najważniejsze to dostać się tam i...
Nawet pijani Klingoni są najwaleczniejsi w galaktyce...
Ale oni właśnie prowadzą swoją prywatną wojnę z...
- Wolę nie wiedzieć z kim. - Więc musisz ich przekonać,
- że tamta wojna jest ciekawsza. - Kto, ja?
A kto jest wojownikiem? Nie ja.
Przepraszam, mógłbym zamienić z wami słówko?
To Klingoni, nie panienki.
Mówię do was!
Rozmieściliście holoprojektory na pokładach od piątego do dwunastego.
Nic dziwnego, że system się załamał. Zamieniliście cały statek w holodek.
- Możesz to wyłączyć? - Tak, muszę jednak spowodować przeciążenie.
Padnie większość systemów, ale i symulacje się wyłączy.
- Janeway, do chorążego Kima. - Kapitanie?
Pomożesz mi podczas przeciążenia sieci holoprojektorów.
Na początek przekazuje ci sterowanie procesorami optycznymi.
Zacznij ładować zapasowe przekaźniki mocy. /Posłużą do wywołania przeciążenia.
- Zaczynam. - To chwilę potrwa.
Na pokładzie jest osiemset projektorów.
- Odejdź od konsoli. - Przecież ogłosiłem zawieszenie broni.
Powiedziałem, odejdź od konsoli.
- Wysłuchaj mnie... - Nie!
- Na co jeszcze czekasz? - Jestem łowcą, ty moją zdobyczą.
Uciekaj.
/Biegnij, osłaniam cię!
/Zrozumiałem, koniec.
Holograficzni amerykanie przegrywają. Niemieckie wojska otaczają miasto.
Długo ich już nie powstrzymamy.
- Ta broń jest bardzo mało skuteczna. - Wycofajmy się.
Dokąd? Nadchodzą ze wszystkich stron. Tuvok, jest szansa uciec przez
- wyrwę z holosieci? - Nie wielka, dwudziestu Hirogenów
trzyma przy niej ciągłą straż. Nie damy im rady.
- Jak idzie? - Próbuje wyemitować z tego impuls fotonowy.
Powinien przerwać wszelką aktywność holograficzą w promieniu dwudziestu metrów.
Pośpiesz się, mamy mało czasu.
Będę w ambulatorium.
Już nadchodzą, Siedem!
Poddajcie się.
Oszczędzę na razie twoje życie, ale tylko dlatego że nosisz niemieckie dziecko.
Nie zabijaj mnie...
Mogę być dla was użyteczna. Mogę wam pomóc naprawić statek.
Nie zabijaj mnie.
Wszystkich pod ścianę.
Wasza śmierć posłuży chwale Rzeszy.
Przygotować się do strzału.
Do walki wojownicy! Tędy!
Koniec polowania, powiedz łowcą, żeby się wycofali.
Użyje tego, jeżeli mnie zmusisz.
Koniec gry, idziemy.
/Dziennik kapitański, /data gwiezdna 51715.2
/Uszkodzenia Voyagera /są bardzo poważne.
/Zarówno my, jak i hirogeni /doznaliśmy ciężkich strat.
/I jasne jest, że nikt /nie wygrał by tego konfliktu.
/Skończyła się wojna. Pozostali Hirogeni /zgodzili się negocjować rozejm.
- Co to jest? - Optroniczny rdzeń danych.
Możecie go wykorzystać do odtworzenia technologii holodeku
na waszych własnych statkach.
Obiecałam waszemu dowódcy zanim zginął, że dam tą wiedze Hirogenom.
- Przyjmij ten dar. - Nasz dowódca postąpił niekonwencjonalnie.
- Nie popieram tego. - A ty postępujesz konwencjonalnie?
Stojąc i rozmawiając ze swoją zdobyczą?
Zaledwie kilka dni temu, nawet myśl o rozmowie z nami była by niepojęta.
A jednak rozmawiamy.
Potraktuj to jako...
trofeum.
Jest szansą na rozwój cywilizacji myśliwych.
Chyba, że pozostanie tylko ozdobą.
Opracowanie napisów: Piotr Sobolewski.
Dopasowanie do wersji DVDRip: czapka
Korekta techniczna: tom2407