- Co robisz, doktorze? - Przeprowadzam na panu akustyczny test.
- Jak wypadłem? - Rewelacyjnie.
Co prowadzi mnie do wniosku, że dobrze pan słyszał moje wezwanie dziś rano.
Masz rację zapomniałem.
Ach tak...
Ja wiem, że praca w ambulatorium nie jest pańską pasją.
Ale pan się tam w ogóle nie pokazuje, bo każdą wolną,
wolną chwilę spędza pan na holodeku.
Jeśli dobrze pamiętam, to ostatnio pomagałem przy leczeniu wrośniętego paznokcia.
To nie ma znaczenia, w razie jakiegoś wypadku, musi być pan przygotowany.
Powinien pan studiować wiedzę medyczną, zamiast spędzać wolny czas na holodeku.
Jeśli chcesz wiedzieć, to prawie cały ranek,
poświęciłem na skomplikowany zabieg chirurgiczny.
- Jaki? - Klasyczny przypadek zmian atroficznych.
Należał je usunąć żeby zapobiec uszkodzeniu chromu.
To był delikatny zabieg, ale prognozy są doskonałe.
Neurochirurgię również pan ćwiczył?
Spójrz tylko na to Doktorku,
to cacko z tysiąc dziewięćset sześćdziesiątego dziewiątego roku.
Shawi-Camaro, najwcześniejszy wóz tego typu.
Pomyśl, północna Karolina, koniec dwudziestego wieku...
Gnasz autostradą numer jeden, z głośników ryczy rock...
Wiatr rozwiewa ci włosy...
Prymitywne środki bezpieczeństwa,
Wewnętrzny układ spalania produkujący zabójcze ilości tlenku węgla...
Teraz rozumiem, chce pan wrócić do ambulatorium jako mój pacjent.
Ciebie nie interesuje nic co określa się słowem fajne.
To nie ma być fajne panie Paris, służba w ambulatorium to zaszczyt.
- Czas by pan to docenił. - Wielki zaszczyt...
Zjawię się.
Wkrótce.
/Porucznik Parris /zamelduje się na mostku.
Już idę.
- Ktoś wzywał kierowcę? - Zajmij swoje stanowisko.
Co na skanerach Harry?
Wykrywam kolejne zakłócenie przestrzenne. Odległość dwa tysiące kilometrów.
- Źródło? - Nie mam pojęcia.
Wygląda jakby przestrzeń sama się zwijała.
Osłony na maksimum.
To obcy statek, jedna osoba na pokładzie.
Kapitanie, wygląda jakby ten statek zasilany był koncentrycznym napędem.
- Koncentrycznym? - To układ napędowy,
o którym inżynierowie Gwiezdnej Floty marzyli przez całe lata.
Teoretycznie zdolny jest dosłownie wyginać strukturę przestrzeni.
Przemieszczać statek na olbrzymie odległości.
Napęd obcego ulega przeciążeniu.
Teoretycznie eksplozja napędu koncentrycznego,
grozi zapaścią przestrzeni w promieniu miliardów kilometrów.
Teoretycznie.
Lepiej nie sprawdzać tego doświadczalnie. Czerwony alarm.
STAR TREK VOYAGER S4 E20 - Vis a Vis
Na podstawie "STAR TREK" stworzonego przez GENE RODDENBERY
W ROLACH GŁÓWNYCH
KATE MULGREW jako Kapitan Kathryn Janeway
ROBERT BELTRAN jako Chakotay
ROXANN DAWSON jako B'Elanna Torres
ROBERT DUNCAN McNEILL jako Tom Paris
ETHAN PHILLIPS jako Neelix
ROBERT PICARDO jako Doktor
TIM RUSS jako Tuvok
JERI RYAN jako Siedem z Dziewięciu
GARRETT WANG jako Harry Kim
TWÓRCY RICK BERMAN & MICHAEL PILLER & JERI TAYLOR
VIS a VIS.
Zbadać statek. Możesz ściągnąć pilota?
- Zbyt wiele zakłóceń. - Ten statek zaraz wybuchnie.
Załamuje się rdzeń koncentryczny.
Powinniśmy natychmiast opuścić ten obszar przestrzeni.
- Mamy pozostawić go w takim stanie? - Spróbuj go wywołać.
- Nic, może nas ignoruje? - Albo jest nie przytomny.
- Musimy coś zrobić. - Masz jakieś sugestie?
Symetryczne pole napędu, powinno powstrzymać niestabilności
- w rdzeniu zaginającym przestrzeń. - Skąd ta pewność?
Zaawansowana geometria podprzestrzenna,
to jedyny kurs w akademii jakiemu poświęciłem uwagę.
Wiązką holowniczą zlikwidujemy wirowaniem statku i otoczymy go polem.
Jego tor lotu jest nieregularny. Ryzykowalibyśmy zderzenie.
Kapitanie, proszę o pozwolenie.
Zgoda.
Przechodzimy przez fałdy przestrzeni.
Jeszcze trochę...
- Mam go! - Tworzymy pole wokół obcego statku.
Jego rdzeń napędu wyłącza się.
- Ładny lot Tom. - Bardzo dziękuje.
- Odbieramy wezwanie. - Otworzyć kanał.
Kapitan Janeway z federacyjnego statku Voyager. Potrzebna wam pomoc?
Mnie nie, ale statkowi bardzo by się przydała.
Statkowi również postaramy się pomóc.
- Byłbym wdzięczny. - Prześlemy pana na Voyagera, zgoda?
- Tak, dziękuje. - Tuvok.
Uruchomić.
- Witam. - Kapitanie, wiem że
narażaliście się by mnie uratować. Chce podziękować.
Cieszę się, że mogliśmy pomóc.
Tak bardzo chciałem sprawdzić nowy silnik, że chyba go przeforsowałem.
Podróżowanie z napędem koncentrycznym jest chyba dość uciążliwe.
To gwałtowna procedura, ale pozwala statkowi podróżować z niewiarygodną prędkością.
Zważywszy na zagrożenia, ta metoda wydaje się absolutnie nielogiczna.
Prawdopodobnie. Ale gdybym myślał logicznie nie byłbym pilotem doświadczalnym.
- Skąd pan pochodzi? - Z czwartej planety układu Bentan.
- To około dwudziestu lat świetlnych stąd. - Moi inżynierowie udzielą panu pomocy,
bo bez napędu koncentrycznego ma pan daleko do domu.
Proszę.
Chce cię prosić o przysługę.
Czuję potrzebę odmiany. Chciałbym pomóc Stethowi przy naprawie.
Nie wiem czy na to zasługujesz.
- Co masz na myśli? - Dostałem właśnie raport od doktora.
Nawaliłeś.
Ale rano to nadrobiłem. Uratowałem życie członka obcej załogi.
Masz jakieś problemy? Coś cię martwi?
Nie mam problemów. A jeżeli niechęć do spędzania
czasu z Doktorem jest wykroczeniem, to musiałbyś przymknąć całą załogę.
Spokojnie. Po prostu nie pokoje się o ciebie.
Zjawiasz się na wachtach, wypełniasz obowiązki, ale sercem jesteś gdzie indziej.
Wydajesz się być czymś zaabsorbowany.
Właśnie dlatego czuję potrzebę odmiany.
Zmieniłeś się na korzyść przez te cztery lata.
Jesteś samodzielny, wziąłeś się w garść.
Nie niszcz tego.
Nie zniszczę.
Proszę o pozwolenie odejścia do ambulatorium.
Nie pozwalam.
Zameldujesz się na statku Stetha.
Pomagać przy naprawach. To praca dla najlepszych.
A kiedy wracałem, popełniłem błąd lecąc prototypem przez
- zastrzeżone terytorium Entaban. - I co?
I Entabanie nie okazali się zbyt gościnni.
Odstawiłem naszym inżynierom prototyp z dziurami od fazerów.
W ich nowym kadłubie ekstanianowym.
Byliby szczęśliwsi widząc dziury fazerowe we mnie.
Kiedy miałem szesnaście lat, zrobiłem to co zwykle robią ziemskie nastolatki.
Wybrałem się na przejażdżkę promem mojego ojca
i spowodowałem wysmażenie się wszystkich przekaźników.
I pewnie nie był szczęśliwy kiedy go odstawiłeś?
Oto chodzi, że go nie odstawiłem. W dramatycznych okolicznościach
- spadł do jeziora Ta-choł. - Oto cały napęd indukcji koncentrycznej.
Wciąga cząsteczki subatomowe i zmienia ich wewnętrzną geometrię.
I to daje możliwość zaginania przestrzeni?
Tak, ale chwilowo. Niestabilność cząsteczek powoduje przeciążenie silników.
Ale ja zmuszę je do pracy. Czuje potrzebę podróżowania.
Nie interesuje mnie pobyt w jednym miejscu.
Tyle jest statków do pilotowania. Tyle intrygujących kobiet.
Tak, to fakt.
Kiedy odstawie ten statek, przeprowadzę pierwszy test nowego myśliwca Mitran.
To najnowocześniejszy statek bojowy w tym kwadrancie.
Polecisz ze mną?
Poszalejemy, a potem wrócisz na Vayegera.
Chętnie bym poleciał, uwielbiam takie wyprawy,
ale trzymają mnie tu obowiązki i ludzie, którzy na mnie liczą.
Bellana była by wściekła.
Bellana...
Do zobaczenia.
Widzę, że zaczęłaś beze mnie.
I skończyłam bez ciebie. Spóźniłeś się.
Przepraszam, pomagałem Stethowi w naprawach.
Jak wam idzie?
Za wolno. Nie możemy poradzić sobie z przeciążeniem cząsteczek
w tym jego układzie napędowym.
Izokinetyczne pole hamujące?
Od tego zaczęliśmy Bellano.
Ile te naprawy jeszcze potrwają?
Nie wiem.
Miałam nadzieje, że pomożesz mi dziś wieczorem przekalibrować kanały plazmy.
Widzisz...
Obiecałem już wcześniej pomoc Stethowi.
Tom, o co tutaj chodzi?
Dlaczego mnie przesłuchujesz?
- Czy to tak wygląda? - Chcesz relacji
- z każdej chwili której nie spędzam z tobą. - Zwariowałeś?
Nie mogę mieć czasu dla siebie. Nie mogę robić tego co chce
bez meldowania ci o każdym szczególe?
Tom, możesz robić co chcesz. Ja się po prostu o ciebie niepokoje.
Odwoływałeś ostatnio randki godzinami ukrywałeś się na holodeku...
Co ty wygadujesz, ja się nigdzie nie ukrywam.
Czyżby? To może się dowiem, który z programów holograficznych tak cię fascynuje?
Tańczące dziewczyny z Nienipria Prime. Niezwykle seksowne.
- Bardzo śmieszne. - Bo ty przesadzasz.
Nie Tom, ja wcale nie przesadzam.
Widzę, że coś się z tobą dzieje a ty nie chcesz się do tego przyznać.
Dobry wieczór państwu. Nie jadłeś jeszcze obiadu Tom. Co mam podać?
- Nie jestem głodny... - Przepraszam. Jeśli nie chcesz ze mną
o tym rozmawiać, to nie będę cię męczyć.
Nie widzę sensu w rozmowie z kimś kto zachowuje się jak jakiś histeryk.
Dobranoc Tom.
Komputer, przeprowadź badanie stabilności DNA.
Za jaki czas mój genom wróci do swojej poprzedniej postaci?
/Czas do powrotu /trzy godziny, trzynaście minut.
/Powrót genomu do poprzedniego /stanu jest nieuchronny.
Wpadłem na to wczoraj, kiedy już prawie zasypiałem.
Nagle pomyślałem sobie o gaźniku.
- O gaźniku? - Tak.
to takie urządzenie z przed setek lat.
- Dlaczego nie pomyślałem o tym wcześniej? - Urządzenie z przed setek lat?
Dostosujesz je do naszej technologii?
Wszystko sprowadza się do zasad. Byłbyś zaskoczony jak często
znajduje rozwiązania 24 wiecznych problemów
w dwudziestowiecznej technologii.
Komputer, dostęp do programu Paris Alfa Jeden - Grzebanina.
- Grzebanina? - Mechanika w żargonie.
Silnik samochodu nie może działać na czystym paliwie.
Więc gaźnik zaopatruje go w mieszaninę odparowanego paliwa i powietrza.
A ty uważasz, że potrzebujemy takiego urządzenia,
żeby rozcięczyć strumień cząsteczek, który wchodzi do napędu koncentrycznego?
Właśnie tak. I wystarczy do tego modulator z napędu impulsowego Voyagera.
Subatomowe rozcięczenie. Nigdy bym na to nie wpadł!
- Rozwiązałeś problem. - Zaczekaj, najpierw muszę przeprowadzić
na holodeku kilka próbnych symulacji.
- Tom, wiele ci zawdzięczam - Nie mnie, raczej mojemu
uniwersalnemu kluczowi. Nie raz wyciągał mnie z poważnych tarapatów.
Masz szczęście, że służysz na takim statku,
replikatory żywią cię i ubierają,
holotechnologia zaspokaja twoje kaprysy.
- Korytarze pełne są kobiet. - Tak, nieźle.
Jak to nieźle? Nie jesteś tu szczęśliwy?
Jestem szczęśliwy, i to nawet bardzo.
W końcu jestem pilotem najnowocześniejszego statku gwiezdnej floty.
Mam piękną dziewczynę, jestem szanowany.
Mam wszystko, czego tylko można chcieć.
Szczęściarz.
Jesteś częścią rodziny, częścią struktury.
Kierujesz się jej zasadami. Ktoś za ciebie dokonuje ważnych wyborów.
Ja kładąc się spać nie wiem, co będę robił następnego dnia.
Czym mnie życie zaskoczy.
Ciebie nic nie zaskoczy.
Spokojnie sobie żyjesz.
Byłem bardzo podobny do ciebie.
Chodziłem własnymi drogami,
robiłem to co chciałem.
Kierowałem się własnymi zasadami.
Skoro ty się zmieniłeś to może i ja kiedyś osiądę.
Może, na razie wolę pozostać w ruchu.
Czasami i mnie coś gna.
Kto wie co cię czeka. Pewne rzeczy są nieuniknione.
- Nachodzą nieoczekiwanie. - Tak, masz rację.
Jesteś już gotowy do próby z gaźnikiem na moim statku?
Za pięć minut zgłoszę się z nim u ciebie.
Doskonale... i Tom...
Rozważ moją propozycję.
Dałbym ci posiedzieć za sterem.
Czasami fajnie jest urwać się ze smyczy.
Komputer, dostęp do wszystkich plików dotyczących Toma Parisa.
Załadować je do rdzenia pamięci alfa.
/Podać kod autoryzacji.
/Dostęp przyznany. /Ładowanie rozpoczęte.
Cześć. Jestem Stetha, gość waszej kapitan.
Zostałam uprzedzona o twojej obecności.
Ale nie o prawie dostępu do naszych komputerów.
- Jesteś Siedem z Dziewięciu? - To prawda.
Tom mówił o tobie. Uważa, że jesteś wyjątkowo inteligentna.
Proszę wyjaśnić przyczynę swojej obecności w tym pomieszczeniu.
Cóż... Tom chciał wyciągnąć kilka plików potrzebnych do naszej pracy.
Ale wezwano go pilnie, chyba na mostek.
Pomyślałem, że pomogę mu jeśli je znajdę.
To niemożliwe. Do tego potrzebna jest autoryzacja.
Zaczekam na niego na holodeku. Nie trzeba mu przeszkadzać.
Hierarchia na Voyagerze jest złożona.
Lepiej żebyś się z nią dobrze zapoznał.
Dobra rada, zapoznam się.
/Dziennik kapitański, /data gwiezdna 51762.4
/Naprawy napędu koncentrycznego /statku Stetha zostały ukończone,
/znacznie wyprzedzając harmonogram.
Tutaj wszystko jest gotowe.
Daj mi jeszcze sekundę na sprawdzenie parametrów przepływu pola.
Sprawdzaj.
O, mój klucz nasadkowy, wszędzie go szukałem.
Wiem, że powinienem cię zapytać, potrzebowałem go do pewnego eksperymentu.
- Żeby... sprawdzić nowy gaźnik? - Niezupełnie.
Pierwszy raz spotkałem ludzi. Dzięki śladom na tym kluczu
mogłem sprawdzić twoje DNA.
Jesteśmy...
Kompatybilni.
Doceń tę przysługę. Wiem jak nieszczęśliwy byłeś w tym ponurym osiadłym życiu.
Uwolniłem cię od niego.
Potrafię je wykorzystać lepiej niż ty.
Voyager to wspaniały statek Tom.
Nie zmarnuje tej szansy.
Spóźniłem się.
Zastanawialiśmy się czy w ogóle przyjdziesz.
Jego statek uruchamia silniki.
- Coś się stało Tom? - Nie, nic.
Trochę będzie mi brakowało tego faceta.
- Nie przeszkadzam? - Ależ skąd, komandorze.
Wystarczy Chakotay. W mesie nie musimy się tytułować.
Omawiałem z kapitan twój raport inżynieryjny.
Zastanawia się czy możemy wprowadzić niektóre z technologii Stetha a Voyagerze.
- Naprawdę? - Wypróbujemy to na promie.
Dasz sobie radę?
- Dlaczego by nie. - Świetnie.
Zaczniemy jak skończysz z Doktorem.
Z Doktorem?
Czeka w ambulatorium. Masz tam służbę.
Oczywiście.
Wiem, że unikasz Doktora, ale nie zapomniałeś chyba gdzie jest ambulatorium?
Jeszcze nie. Szukałem po prostu
bardziej efektywnej trasy między ambulatorium a moją kabiną.
To aż tak ci tam śpieszno?
Więc jak, wszystko gotowe?
A... jeszcze nie, ale wkrótce będzie.
To dobrze, daj znać jak byś miał kłopoty.
Poliduramit może być trudny do zreplikowania.
- A, wyobrażam sobie. - Już nie mogę doczekać się tego kija.
Porucznik Kaplan zdziwi się.
Gramy z nią w golfa.
- Prosiła o rewanż, pamiętasz? - O... oczywiście.
- Nie mogę się doczekać. - Popracuj nad uderzeniem,
- ostatnio chybiłeś aż dwa razy. - To już się nie powtórzy.
- Na razie. Pozdrów Doktora. - Jasne.
Jeżeli go znajdę.
Jak wcześnie, panie Paris.
Widzę, że mój raport do komandora Chakotaya zadziałał.
Wykorzystajmy te dodatkowe kilka minut.
Zacznie pan od diagnostyki biołóżka. Przekalibruje pan każdy bioczujnik,
i sprawdzi każde wejście do odnośnika matabolicznego.
- Zgoda... - Potem zrobi pan analizę struktury
białkowej, a na koniec przejrzy trzydzieści siedem etapów zabiegu
rekonstrukcji kardiopulmonogicznej.
Na początek biołóżko.
Zapomniał pan włączyć emiter skanera?
Przepraszam.
Panie Parris!
- Nie wiem, co się stało. - Wiem, że to skomplikowane,
ale pan się tego uczył.
To przez to, że nie czyje się zbyt dobrze.
Na szczęście jest pan w ambulatorium. Zbadam pana.
Nie, nie trzeba. Nic mi nie jest.
Problem nie dotyczy zdrowia.
Jestem tym przygnębiony, doktorze. Nie nawykłem do takich wpadek jak ta.
Pan się uczy, panie Parris. Z czasem będzie panu łatwiej.
- Nie każdy jest genialny. - Nie rozumiem.
Ty zostałeś zaprojektowany jako medyczny geniusz, dlatego tak szybko się uczysz.
Ja jestem tylko pilotem, grzebie w silnikach.
A im usilniej staram się dorównać ci wiedzą
tym wyraźniej widzę, że nigdy nie będę umiał leczyć tak jak ty.
Czy pan próbował żyć zgodnie z moimi standardami?
Niestety tak.
Teraz rozumiem.
Tę ciągłą agresje, uchylanie się od odpowiedzialności.
To są klasyczne objawy kompleksu niższości.
Nie miałem pojęcia, że moje nadzwyczajne zdolności
tak bardzo na pana oddziaływały.
Daje dziś panu wolne. Proszę myśleć o swoich zaletach,
których ma pan mnóstwo.
Dziękuje Doktorze.
Dziękuje.
Bellano...
Co ty tu robisz?
- Trenuje. - W mojej kabinie?
Czy to niedozwolone?
- Tak. - Od kiedy?
Tom, co to jest?
To jest...
kij numer dziesięć. Do wydostawania się z pułapek.
Po co go przyniosłeś?
Zreplikowałem go dla ciebie. Chce ci zaproponować
po obiedzie partyjkę golfa na holodeku.
I ty pewnie uważasz, że to idealne rozwiązanie.
Nie wiem Tom, co chciałeś załatwić przy pomocy tej sztuczki.
Ale ja cię uprzedzam, że nic nie załatwisz.
Rozumiem cię, nudzisz się, bo twój Steth odleciał,
ale to nie znaczy, że możesz sobie tu przychodzić i udawać
że nic między nami nie zaszło.
Dlaczego tak się uwzięłaś na Stetha?
To dzięki niemu jestem teraz tutaj.
Czyżby?
Wspomniałem mu, że mamy chwilowe problemy.
A on, namówił mnie do szczerej rozmowy.
Do przyznania się przed tobą, że źle postępowałem.
Zaniedbywałem cię Bellano.
Żałuje tego.
Nigdy więcej nie będę cię unikał.
Przed chwilą, poprosiłem Doktora o zwolnienie mnie z dzisiejszych obowiązków.
Wprawdzie tylko kilka wolnych godzin, ale chciałbym je spędzić z tobą.
Steth wydaje się mieć dobry wpływ na ciebie.
Komputer...
Komputer, gdzie jesteśmy?
/Matryca nawigacyjna, /jeden siedem jeden jeden, obszar Kotaba.
/- Połączenie koncentryczne zakończone. - Jak daleko jest Voyager?
Komputer, namierz ostatnie znane współrzędne Voyagera,
i uruchom napęd indukcji różnicowej.
/Nie możność wykonania komendy.
- Dlaczego? /- Napęd indukcji
/różnicowej został zablokowany. /Do wykonania połączenia koncentrycznego
/wymagany jest kod bezpieczeństwa.
/Tu komandor Avik /ze straży Benthańskiej.
/Jesteś aresztowany. Przygotuj się /do natychmiastowego poddania statku.
Benthanie? Chciałbym najpierw coś wyjaśnić, komandorze.
- Nie jestem tym za... - Nie pertraktujemy ze złodziejami.
Ja... Nie rozumiem!
Ja... muszę tym statkiem wrócić na Voyagera.
Poddaj swój statek dobrowolnie, inaczej użyjemy siły.
- Czego wy wszyscy ode mnie chcecie? - Dobrze wiesz, czego od ciebie chce.
Ja nawet nie mam pojęcia kim... ...ty jesteś.
- Jestem Steth! - Co?
Nie udawaj! Używałeś tego ciała dłużej niż rok, zanim zamieniłeś je z moim.
Chce mojego ciała z powrotem. Masz mi je oddać!
Proszę cię, zaczekaj.
Mamy ze sobą więcej wspólnego niż ci się zdaje.
Co masz takiego pilnego? Musiałam zostawić Bulaka z rekalibracją EPS.
Zaraz mi podziękujesz.
Czy to jakaś... niespodzianka?
Co byś powiedziała... na dwadzieścia cztery cudowne godziny,
na sławnej czwartej planecie układu Gandejskiego?
Mówisz o tej, z której Nellix ściąga żywność?
Ze skanów wynika, że na jednym z kontynentów jest bajecznie piaszczyste wybrzeże.
Zreplikowałem dla nas piknikowy zestaw,
Voyager nie opuści orbity aż do jutra.
Mielibyśmy cały dzień.
Tylko dzień?
Kochanie, dla mnie i tydzień byłby niewystarczający.
Gdybyśmy mogli, ale mamy tylko dzień.
- Ty wcale nie żartujesz. - Mowie serio.
Czy ty wiesz, czym by się to skończyło?
Co by nam Janeway zrobiła? Rozszczelała by nas?
Tom, ja mam swoją pracę, nie mogę wyjść nawet na godzinę, nie rozumiesz tego?
-Bellano... - Mam tu swoje obowiązki,
- podobnie jak ty! - Ja te obowiązki...
- mam gdzieś. - Sprawiasz mi ból...
Coraz bardziej mnie rozczarowujesz, Bellano.
Nie wiem, co ja w tobie widziałem.
Siedem, co cię sprowadza o tej porze?
Byliśmy przecież umówieni w hangarze o dwudziestej pierwszej.
Zapomniał pan?
Tak się zaczytałem, że rzeczywiście o tym zapomniałem.
- Wybacz. - Ma pan rozszerzone źrenice, poruczniku.
A na policzkach oznaki przekrwienia naczyniowego.
- Czy pan jest odurzony? - Skąd? Ani trochę.
Sprawdzałem możliwości replikatora. Chciałem skosztować nowe napoje.
Niektóre były... alkoholowe.
Jest pan na służbie jeszcze przez dwadzieścia osiem minut.
Mam przerwę. Może dołączysz do mnie?
- Chętnie zreplikuje ci coś odurzającego. - Nie ma takiej potrzeby.
Przestań Siedem! Nie jesteś już w sześcianie Borga.
- Możemy dokończyć pracę przy promie jutro. - To nie efektywne zużycie czasu.
Skończę naszą pracę sama.
Świetnie.
Zanim wyjdę, chciałabym wiedzieć czemu czytał pan dziennik kapitański.
- Nie czytałem. - Widziałam odczyt.
Wiem jak wygląda dziennik kapitański.
Mylisz się.
Widziałaś zbyt krótko, żeby cokolwiek rozpoznać.
Posiadam fotograficzną pamięć. Wystarczy mi sekunda
bym zapamiętała to co widzę. Mam zacytować ustęp, który pan czytał?
Ostrzegam cię, przestań mnie śledzić.
Nie zajmuj się rzeczami, które cię nie dotyczą.
Jeśli będziesz mnie sprawdzać to może cię spotkać coś bardzo przykrego.
- Zabierz rękę z mojego ramienia. - Nie bądź głupia, bo pożałujesz.
Proszę.
- Wzywała mnie pani? - Tak.
Otrzymałam od Siedem niepokojący raport dotyczący twojego zachowania.
Twierdzi, że piłeś na służbie.
- To nie prawda kapitanie. - Nie okłamuj mnie Tom.
Sprawdziłam komputery.
Zreplikowałeś aż pięć alkoholowych napojów w swojej kabinie.
Powiedziała też, że jej groziłeś.
Przepraszam kapitanie. Pokłóciliśmy się z Bellaną. Byłem wściekły.
Dlatego czytałeś mój osobisty dziennik?
- To nie prawda. - Tom, Siedem wyrecytowała
mi ustęp który napisałam.
To pewnie ona sama czytała ten pani dziennik.
Kapitanie, przekłada pani słowa Borga nad moje?
Dosyć tego Tom. Wszyscy widzą, że się zmieniłeś.
Nie mogę lekceważyć licznych skarg, które ciągle na ciebie wpływają,
od Chakotaya, Doktora, Siedem.
Wszyscy się o ciebie martwią, ja także.
Tak kapitanie, jestem zmęczony. Pójdę do mojej kabiny.
Proszę cię jako twój przyjaciel. Zgłoś się do ambulatorium na badania.
Może zmiany w twoim zachowaniu spowodowały jakieś przyczyny fizyczne.
Nic mi nie jest. Nie zgłoszę się na żadne badania.
To rozkaz.
Tuvok, ochrona do mojego gabinetu.
- Jest pani ranna? - Nie.
Parris jest chory, odstawcie go do ambulatorium.
Napęd koncentryczny zadziała za kilka minut.
Zaraz zlikwiduje wszystkie blokady komend.
Chciałbym odzyskać swoje ciało najszybciej jak to możliwe.
Ten obcy jest zdolny do pewnego rodzaju selektywnej wymiany DNA.
Wchłaniając nowe DNA, umieszcza w ofierze swój aktualny materiał genetyczny.
Mam nadzieje, że potrafi odwrócić ten proces.
To już ostatnia blokada. Przechodzimy na napęd koncentryczny.
Szukamy Voyagera.
/Dziennik kapitański, /zapis dodatkowy.
/Doktor wyleczył /obrażenia fazerowe Parisa.
/Ale nie udało mu się /przywrócić go do przytomności.
/Motywy jego ataku /nadal pozostają tajemnicą.
Skany neurologiczne niewiele dały. Natomiast w wynikach badania krwi
jest coś niezwykłego.
W strukturze nukleotydów są wyraźne ślady drugiego wzoru DNA.
Coś jakby wirus genetyczny.
Mógł spowodować agresywne zachowanie?
Nie wiem. Muszę dokładnie zbadać wpływ tego DNA na jego funkcje neurologiczne.
Po prawej burcie z przestrzeni koncentrycznej wyszedł właśnie statek.
Będziemy w kontakcie.
Wywołać ich.
- Kapitanie... - Wrócił pan do nas.
Wiem, że trudno w to uwierzyć, ale ja nie jestem Steth.
Jestem Tom Paris.
Proszę wytłumaczyć.
Mamy do czynienia ze złodziejem tożsamości.
Wymienił mnie na siebie.
Proszę, prześlijcie nas na pokład.
Utrzymujcie swoją pozycję, rozważymy waszą prośbę. Koniec transmisji.
-Trzymajcie go w wiązce holowniczej. - Tak jest, kapitanie.
Czuje, że Steth i ta kobieta, odpowiadają za dziwne zachowanie Toma.
- Kapitanie... - Teraz idę do ambulatorium.
Kapitanie?
Nastąpiło nieupoważnione wystrzelenie promu.
To kapitan. Jest w promie, na którym pracował Tom.
Wywołaj ją.
- Nie odpowiada. - Wywołaj statek Stetha.
Słuchaj, nie wiem kim jesteś, ale chcę wiedzieć, co się tu dzieje.
- Kto był na promie? - Kapitan Janeway.
Nie, to na pewno obcy zamienił moje ciało... Ciało Toma na jej.
Uwolnijcie nas z wiązki holowniczej, ten statek ją dogoni.
- Chakotay, to ja. - Skąd mam to wiedzieć?
Niedawno w swojej kabinie powiedziałeś mi, że jestem samodzielny.
Pozwól bym tego dowiódł.
Puść mnie za tym promem. To jedyny sposób,
który pozwoli wszystkim wrócić do swoich ciał.
Harry, wyłącz wiązkę holowniczą.
Dwadzieścia tysięcy kilometrów, doganiamy go.
Wykrył nas już?
Raczej tak.
Panowie, radzę wam zaniechać tego pościgu,
pamiętajcie - moja śmierć skaże was na życie w obecnych ciałach.
To prawda, nie możemy go zabić.
Za to on może zabić nas.
Ten prom jest niewiarygodnie zwinny.
- Osłony opadły. - Jestem zaskoczony,
że tak bardzo chcesz wrócić na Voyagera, Tom.
Czy nie stwierdziliśmy, że tam jest nudno?
Nigdy tego nie powiedziałem.
Ale pomyślałeś. Tom, prześlij moje wyrazy szacunku Bellanie.
- Ładuje napęd koncentryczny. - Ustaw czujniki na śledzenie.
Nie da rady, blokuje nas.
Jeśli uruchomi napęd koncentryczny, nie dogonimy go.
Ucieka nam.
Mój gaźnik. dodaliśmy modulator biegunowy do napędu koncentrycznego.
Jeżeli namierzę modulator, i trafię go impulsem chromoelektrycznym,
to zakłócę pracę silników.
Do dzieła.
Masz przy sobie mój klucz nasadkowy?
Nie łatwo jest naprawić zepsuty gaźnik.
/Dziennik kapitański, /data gwiezdna 51775.2
/Podczas gdy obcy intruz został /uwięziony w ciele swej ostatniej ofiary,
/Doktor znalazł sposób na przywrócenie Toma, /Stetha i mnie do naszych własnych ciał.
Doktorze, nie wiem jak mam panu dziękować.
- Zwrócił mi pan moje życie. - Na tym polega moja praca.
Były chwilę, kiedy myślałem, że zostanę już w jej ciele.
Uwierzcie mi, jestem nie mniej szczęśliwy z powodu powrotu do Toma Parisa.
- Co chcesz z nią teraz zrobić? - Zabiorę ją z powrotem na Benthle.
Może odnajdę osobę do której należy to ciało.
Ale czy na tym się skończy? Nie mamy pojęcia jak często on,
czy ona, zmieniał tożsamość.
To może potrwać.
Ale zrobię wszystko, co będę mógł,
żeby odnaleźć pokrzywdzonych.
Drużyna ochrony będzie was eskortowała na statek.
A ty ustaw wokół niej pole siłowe.
Więc to tutaj przesiadujesz?
W garażu.
To jest coś więcej niż garaż.
To pomnik, dziesiątek, setek, tysięcy godzin.
Które prawdopodobnie należały się tobie.
- Prawdopodobnie? - Na pewno.
Rzeczywiście ten garaż jest ciekawy.
Ale nadal nie rozumiem, po co mnie tu ściągnąłeś.
Jeśli chcesz, to uznaj to za symboliczny gest.
To moja wyjątkowo subtelna próba,
usprawiedliwienia się.
Rozumiem, chcesz powiedzieć, że znaczę dla ciebie prawie tyle samo co...
- Camaroł! - To pięknie zachowany
egzemplarz z 69-tego roku.
Camaro, a mimo to ty znaczysz dla mnie więcej.
Opracowanie napisów: Piotr Sobolewski
Dopasowanie do wersji DVDRip: czapka
Korekta techniczna: tom2407