Zasilanie odcięte na pokładach od czwartego do dziewiątego.
Replikatory, holodeki i wszystkie inne zbędne urządzenia wyłączone.
Pozostałe układy działają na 20 % mocy.
Tom, jak długo damy radę lecieć?
Z tak niskim zapasem deuteru,
nawet przy ćwierć impulsowej, za tydzień zabraknie nam paliwa.
Niech wszyscy zdwoją wysiłki. Musimy szukać nowego źródła deuteru.
Tuvok, Chakotay, oczekuję kolejnych propozycji oszczędności energii.
Harry, razem ze mną pójdziesz do geofizyki. Spróbujemy zsyntetyzować jakieś paliwo zastępcze.
A tymczasem zostajemy na poziomie wygaszenia.
Jeżeli ktoś ma jakieś pomysły, słucham.
Moglibyśmy ustawić w mesie rower, podłączyć generator i pedałować.
Załatwię ci to.
A Harrego zgłaszam do pierwszej sztafety.
Przestrzeń mieszkalna będzie ograniczona.
Zabierajcie tylko te rzeczy osobiste, które są absolutnie niezbędne.
Bardzo przepraszam.
Co to jest, jeśli mogę zapytać?
To są panie Wolkanie, dzieła wybrane wielkiego Gelexa.
Tylko niezbędne rzeczy panie Neelix.
Wiem, Gelex do nich należy. Jest w kanonie Talaxiańskich literatów.
A ja zawsze przed snem muszę go sobie poczytać.
Będzie pan musiał tego zaniechać. Nowe kwatery nie będą oświetlone.
No tak, rzeczywiście.
A to?
A to niweluje mój ból karku.
Doktor przepisze panu środek przeciwbólowy.
Jasne, każdy musi coś poświęcić.
Panie Neelix, koce.
Nie, w tej kwestii nie ustąpię.
Mama zrobiła mi te koce i sypiam pod nimi od dziecka.
Dostanie pan standardową pościel jak wszyscy.
Od waszej pościeli całą noc się drapię.
Sugeruję zgłosić się do doktora.
Po coś przeciw uczuleniowego? Dobrze, mogę spać w ambulatorium.
Dziękuję panie Wolkanie.
Właśnie poddał mi pan pewien pomysł.
- Co ty tu robisz? - Pracuję.
Miałaś zamknąć astrometrię godzinę temu. Nie możemy sobie pozwolić na jej zasilanie.
Siedem, to bezskuteczne. Skuteczność jest względna komandorze.
Jeśli zamknę astrometrię, nie będę mogła szukać nowych źródeł paliwa.
Doceniam twoje wysiłki, ale przy pomocy konwencjonalnych skanerów również...
Konwencjonalne skanery nie wykryłyby tego.
- Czego? - Wysokiej koncentracji deuteru.
Gdzie?
Komputer, wyświetlić źródło.
Planetoida 1,4 roku świetlnego od naszej pozycji. Tuż pod powierzchnią gęste skupiska deuteru.
Możliwe, ale to demoniczna planeta.
Demoniczna?
Tak ją nazywamy w Gwiezdnej Flocie. Należy do klasy Y.
Ma toksyczna atmosferę, wysokie promieniowanie tergraniczne.
Temperatura na powierzchni przekracza 500 stopni Kelvina.
Już wejście na jej orbitę byłoby samobójstwem.
- Nasza sytuacja jest krytyczna. - Fakt.
A zatem należy się do takich okoliczności przystosować.
DEMONICZNA PLANETA
/Dziennik kapitański. /Zapis dodatkowy.
/Nakazałam dokonanie zmian w naszych osłonach, żeby wytrzymały wyładowania termioniczne.
/Mam nadzieję, że korzyści przeważą ryzyko, /pobrania deuteru z pod powierzchni planety.
Zwęzić wiązkę do 1,47 THz.
Gotowe kapitanie.
Czekajcie na rozkaz.
Harry, skieruj całą dodatkową moc do pola ograniczającego.
Żaden z tych gazów atmosferycznych nie może się tu dostać.
Wyładowanie terioniczne uderzyło w przednią osłonę. Osłona trzyma.
Skończmy zanim powiesz mi coś innego.
Siedem, działaj.
Przesyłam.
Przesłanie w toku.
- Osłony słabną. - Przeciążenie bufora wzorca.
Wstrzymać przesyłanie.
Nie działają transportery.
Uciekajcie.
Komputer, odciąć przesyłownię i ustawić pole ograniczające.
/Pole ograniczające ustawione.
Dobre wieści są takie, że Mozava i Siedem po opatrzeniu opuścili ambulatorium.
A przesyłownia została oczyszczona z gazów planetarnych.
A złe wieści?
Uruchomienie transporterów może potrwać jeszcze kilka dni.
Straciliśmy cenną energię na zmianę kursu, a zyskaliśmy następny wyłączony system.
Czy deuteru nie mogłaby zebrać sonda?
Spłonęłaby po wejściu w górne warstwy atmosfery.
Więc nie mamy innego wyjścia. Tom, wracamy na poprzedni kurs.
Jedna czwarta impulsowej.
- Kapitanie, mam pewien pomysł. - Harry, rower to był tylko żart.
Gdyby Tuvok dokonał odpowiednich modyfikacji w kombinezonie ochronnym,
mógłbym polecieć promem na powierzchnię i stamtąd wydobyć deuter.
Czyżby zapomniał pan, jak zabójcze dla naszego gatunku jest środowisko klasy Y?
Dziękuję panie komandorze za przypomnienie, ale jaką mamy alternatywę?
Wlec się jedna czwartą impulsowej, licząc, że znajdziemy paliwo nim utkniemy na dobre?
Mamy deuter w zasięgu ręki. Nie możemy w naszej sytuacji rezygnować z takiej okazji.
Coś w tym jest.
Nie byłbyś w stanie się z nami kontaktować,
a dokąd nie uruchomimy transporterów, nie wyciągniemy cię stamtąd.
Żadne modyfikacje nie zabezpieczą pańskiego kombinezonu przed korozją.
A bez jego słony zginie pan w kilka minut.
Znam ryzyko.
Nie sądzisz chyba, że zdołasz to zrobić sam?
Jasne że nie, dlatego zgłaszam ochotnika do tego lotu. Tom, lecisz ze mną.
- Byłeś dziś bardzo pewny siebie. - Co z tego.
Co z tego? Słuchaj, jeszcze nigdy nie wypuściłeś z siebie tyle pary.
Chyba bardzo chcesz awansować.
Wypowiedziałem swoje zdanie, to wszystko.
O nie, nie, zrobiłeś coś więcej.
Ustawiłeś Tuvoka tak jak chciałeś, na oczach wszystkich.
Jak zwykle stwierdzał oczywistości, a ja naprawdę wiem, co nieco o tych demonicznych planetach.
Ja cię nie krytykuję.
Nawet nie wiesz jak mnie cieszy widok wolkańskiego mistrza, który musi złożyć broń.
Tylko trochę mnie to zaskoczyło.
- Dlaczego? - Nie znałem cię takiego.
Ach tak?
Ładownia druga.
Zmieniasz swój wizerunek grzecznego chłopca?
Niekoniecznie.
- To co? - Jak ci to wyjaśnić?
Kiedy pojawiłem się na Voyagerze byłem zielony, tak?
Szczerze mówiąc fluorescencyjnie zielony o ile pamiętam.
Byłem młody, niedoświadczony, niepewny w działaniu,
niechętny do wyrażania opinii, ostrożny w dawaniu sugestii,
zdyscyplinowany i milczący.
Trwało to tyle czasu, że aż się przyzwyczaiłem.
Tymczasem lata mijały, a ja się zmieniałem.
Walczyłem z Borgiem, zostałem przetransformowany w obcego,
pomogłem pokonać Hirogenów, nawet zmartwychwstałem.
Niezły rajd.
Nagle, pewnego ranka olśniło mnie.
Skoro zdobyłem tyle doświadczeń,
dlaczego nie miałbym i ja wykazywać inicjatywy, albo wypowiadać sądów.
I bardzo słusznie.
Jednak, przy następnej takiej inicjatywie nie bierz mnie pod uwagę, nie cierpię upałów.
Nie martw się, jak będzie ci za gorąco zrobię w kombinezonie kilka dziurek.
Skoro już pracujesz nad samoulepszeniem, zrób coś ze swoim poczuciem humoru.
Ja nie mam poczucia humoru? A co powiesz na swój głupi dowcip o rowerze?
Dowcip z rowerem był bardzo śmieszny.
Ani trochę.
Nie wiem jak mam ci dziękować, że zabrałeś mnie na tę misję, Harry.
Nie musisz.
Przypomnij mi żebym zgłosił cię na ochotnika, kiedy będę miał czyścić rozgałęźniki plazmy.
Naprawdę Tom, nie musisz się odwdzięczać.
Jednak się odwdzięczę.
Siadło sterowanie.
Spróbuj przypomnieć sobie szkolne ćwiczenia.
- Dasz sobie radę? - Przekonasz się.
Mam nadzieję że dożyję.
Ręczne sterowanie.
Ty sobie siedź, czekaj i podziwiaj widoki.
Wchodzimy w warstwę atmosfery.
Zbliżamy się do współrzędnych.
Uważaj, będziemy lądować.
Na mój znak.
Znak.
Umyślnie to zrobiłeś.
Tu jest 500 stopni Kalwina.
Nie martw się, kombinezony wytrzymają.
Jeśli nie, ktoś tu będzie miał dwie pieczenie.
Namierzam ślady deuteru.
50 metrów w tę stronę.
Ruszamy.
- Zaczekaj. - Ty leniu.
Sygnał pochodzi z tej substancji.
Co to jest?
Jakiś rodzaj metalicznej mieszaniny o wysokiej lepkości.
Jeśli odczyty są prawidłowe, ma temperaturę tylko 12 stopni.
W tym środowisku?
Wszystko wskazuje na to, że to jest ciekły deuter.
Tak łatwo?
20 metrów dalej jest następne jeziorko. Idź je sprawdzić, a ja zbiorę kilka próbek do zbadania.
Nie uważasz Harry, że gdybyśmy mieli dwa leżaki, plażowy parasol no i oczywiście
kilka plastrów na oparzenia chemiczne, to czulibyśmy się jak na wakacjach w tropikach.
Skoro cię to nie śmieszy, to wymyśl coś lepszego.
O mój Boże.
Wiem, że tu jest gorąco, ale mogłeś trochę poczekać z tą kąpielą.
Nie wiem co się stało. Schyliłem się żeby pobrać próbkę i jakby coś mnie wciągnęło.
/Uwaga, do chorążego Kima.
/Została naruszona szczelność /kombinezonu. Brak tlenu za 30 sekund.
Trzymaj się stary. Dowlokę cię z powrotem do promu.
Przybrałeś na wadze.
Po prostu nie jesteś w formie.
/Uwaga, /brak tlenu za 15 sekund.
Ubijmy interes.
Ty wstrzymasz oddech do wejścia na prom, a ja obiecuję, że od jutra robię poranną gimnastykę.
- Może powinieneś zacząć od roweru? - Kazałem ci wstrzymywać oddech.
/Uwaga, /brak tlenu za 5 sekund.
Trzymaj się Harry, uda nam się.
/Uwaga, /do porucznika Parisa.
/Została naruszona szczelność /kombinezonu. Brak tlenu za 30 sekund.
Takich żartów nie lubię.
Jedziemy na jednym wózku, stary, ale damy sobie radę.
/Uwaga, /brak tlenu za 15 sekund.
Masz rację, stanowczo nie jestem w formie.
/Uwaga, /brak tlenu za 5 sekund.
Mowy nie ma. Proszę doktorze.
To prośba do komandora Chakotaya. Zaraz się tu zjawi.
Ale chodzi tylko o kilka dni. Tylko do czasu, kiedy włączą nam zasilanie.
Proszę rozbić swój obóz w mesie.
Mesa jest przepełniona. Gdzie twoim zdaniem mamy spać?
Na pewno nie tutaj. To jest ambulatorium, nie sypialnia.
W ambulatorium są cztery puste łóżka.
Zarezerwowane dla pacjentów.
Nie ma tu pacjentów.
Ale za chwilę mogą być, jeśli zaraz nie znajdziecie sobie innej sypialni.
- Wzywałeś mnie doktorze? - W samą porę.
Pan Neelix usiłuje zamienić moje ambulatorium w noclegownię.
Każde łóżko na pokładzie należy wykorzystać.
A jak zgłoszą się pacjenci? Wtedy goście opuszczą ambulatorium.
Oczywiście.
To nie jest tylko ambulatorium, to moje mieszkanie.
Obiecuję, że będziemy naprawdę niekłopotliwymi gośćmi.
On dotrzyma słowa.
Przecież każdy ma swoje zwyczaje. Ja też je mam.
Nie mogę przy czyimś chrapaniu słuchać Pucciniego.
Skoro to dla ciebie taka niedogodność, rozważymy też inne opcje.
Na przykład wyłączymy twój program w godzinach nocnych.
Kapitan prosiła mnie o wyłączenie zbędnych urządzeń.
Dzięki temu nie będziesz musiał słuchać ich chrapania.
/Komandor Chakotay /proszony na mostek.
Nie krępujcie się.
Poszukajmy śladów w podczerwieni.
Jest za dużo zakłóceń.
- O co chodzi? - Tom i Harry nie wracają.
- Wezmę prom i polecę ich poszukać. - A jeśli i ty tam utkniesz?
Albo będziemy czekać aż wyczerpiemy deuter i zostaniemy uwięzieni na orbicie, albo...
Wylądujemy.
Wie pani, że procedura lądowania wymaga wielkiej ilości energii.
Tymczasem moc naszych osłon nie zapewnia statkowi nawet schłodzenia.
Jaka jest alternatywa?
Jesteśmy na górze, deuter na dole. A bez niego nie ruszymy się. Nie ma wyjścia.
Janeway do maszynowni. Wypuścić całą plazmę z gondoli.
Przekazać pozostałą moc do silników atmosferycznych i przygotować się do sekwencji lądowania.
Komandorze Chakotay, przejmij stery.
Tom będzie żałował, że to stracił.
Kod niebieski.
Komandor Tuvok do wszystkich. Zameldować stanowiska w kodzie niebieskim.
Sterowanie atmosferyczne w gotowości.
Podwozie uruchomione.
Tłumiki inercyjne na maksimum.
Wszystkie pokłady meldują kod niebieski.
Posadź nas delikatnie.
Lot po schodzącej trajektorii. Wysokość 1500 kilometrów.
Wyładowanie termioniczne. Osłony spadły do 80 %.
Osłony na 40 %.
Najgorsze już chyba za nami.
- Wkrótce. - Osłony na 20 % i spadają.
Możesz je wzmocnić?
Nie mogę. Nie mamy dostępnej mocy.
Uruchomienie podwozia.
Trzymać się.
Status?
Mógłbym podać litanię uszkodzonych systemów kapitanie, ale wystarczy powiedzieć,
że z tej powierzchni nie prędko zdołamy się podnieść.
Zorganizować zespoły naprawcze.
No cóż, to było niezłe komandorze. Czas poszukać Harrego i Toma.
Chakotay, zbierasz zespół, prawda?
Weź i mnie.
Nic z tego B'Elanno, musisz kierować naprawami.
Już to zorganizowałam. Borack mnie zastąpi.
Chcę pomóc w poszukiwaniach.
Oczywiście martwisz się o Toma i Harrego. Rozumiem to. Sprowadzę ich na Voyagera.
Nie uspokajaj mnie.
Oboje wiemy jakie to niebezpieczne środowisko. Mogą mieć poważne kłopoty.
No właśnie, nie wiem co nas tam czeka, dlatego potrzebuję osób opanowanych.
- Uważasz mnie za nieopanowaną? - Za zbyt zaangażowaną.
A cóż w tym złego?
Gdyby zaginał tam ktoś kogo ty kochasz, wtedy pierwszy zgłosiłbyś się na ochotnika.
B'Elanno, czas ucieka. Masz swoje obowiązki w maszynowni. A ja mam swoje.
Zrób coś dla mnie.
Weź Siedem z Dziewięciu.
Ty ją rekomendujesz?
Potrzebujesz opanowanej osoby. Bardziej opanowanej nie znajdziesz.
Dobrze.
I sprowadź ich całych.
Sprowadzę.
Przepraszam doktorze. Słucham pana.
Chcielibyśmy już spać, jeżeli pozwolisz.
- Oczywiście, że pozwalam. - Ale ty się jeszcze krzątasz.
Proszę się mną nie przejmować, zawsze pracuję do późna.
Miłych snów.
- A co ze światłem? - A co ma być?
- Nie mógłbyś go wyłączyć? - I miałbym pracować po ciemku?
- Do diabła, przy świetle nigdy nie zasnę. - To nie mój problem. Ja nie śpię.
Jutro czeka mnie bardzo, bardzo ciężki dzień, a moja zmiana zaczyna się już za cztery godziny.
Trzeba było pomyśleć o tym, wybierając miejsce noclegu.
Trudno, skoro nie mogę spać, znajdę inny sposób na miłe spędzenie czasu.
Bardzo lubię chóralne śpiewy.
Nauczę was kilku obozowych talaxiańskich pieśni, znam też jedną wolkańską pieśń żałobną.
Nie mówiąc o najgłośniejszej, klingońskiej operze.
Dość panie Neelix, wygrał pan.
Miłych snów.
Komputer, wyłączyć światło.
- Przestraszyłaś się? - Zaskoczył mnie jakiś odgłos.
Typowo demoniczne odgłosy.
Demon znaczy diabeł, a ta planetoida jest niezamieszkała.
Namierzam prom.
Nikogo nie ma.
Ich kombinezony nie mogły w tym środowisku przetrwać tyle czasu.
Obyś się myliła.
Ślady prowadzą tędy.
Nie odbieram żadnych oznak życia. O jakich śladach pan mówi?
Butów.
Chyba nigdy nie zasymilowaliście Indianina.
Wysoka koncentracja deuteru.
Odczyt dotyczy tej cieczy.
Wezmę próbkę.
Znajdźmy najpierw Toma i Harrego. Deuter zbierzemy później.
Jak pan chce.
Być może schronienie znaleźli dalej.
Czołem koledzy.
Witam na demonicznej planecie.
Kombinezon skorodował, płuca nam płonęły, dusiliśmy się.
Znacie powiedzenie o życiu przelatującym przed oczyma?
Doszedłem do okresu dojrzewania, kiedy nagle straciłem przytomność.
Nie wiem jak długo byłem w tym stanie.
Widać ocknąłem się bo poczułem, że oddycham normalnie.
Spojrzałem na Harrego, on także oddychał, choć był bez hełmu.
Obaj patrzyliśmy na siebie.
I zaczęliśmy się śmiać, co może wam się wydać dziwne, ale cieszyliśmy się że żyjemy.
Jego oznaki życiowe są normalne.
Jego organizm zaadoptował się.
Mimo wszystko skierujemy cię do ambulatorium.
To na nic, ta jaskinia zagłusza wszelkie sygnały.
W takim razie wyjdziemy na zewnątrz.
Uwierz mi Chakotay, to było fantastyczne przeżycie.
Czułem się jak dzieciak, który boi się wody i nagle uświadamia sobie, że umie pływać.
Możecie zdjąć hełmy i oddychać.
Najważniejsze że żyjecie.
Jednak nie podejmiemy ryzyka póki nie zbadamy tego środowiska.
Nie mów mi, że taki duży mężczyzna boi się gorącej atmosfery.
Gdzie jest Harry?
W jednym z korytarzy, znaleźliśmy tam ogromne pokłady deuteru.
Znajdziemy go i wszyscy wrócimy na statek.
Rozkaz to rozkaz, ale wierzcie mi, że tu się całkiem nieźle żyje.
Za godzinę możemy uruchomić transportery.
To świetnie, ale teraz martwi mnie taki drobiazg jak podtrzymywanie życia.
Zgodnie z wyliczeniami, układy podtrzymywania życia przestaną działać za dwie godziny.
Mówisz to jakbyś podawał prognozę pogody.
Zgadzam się, że sytuacja jest trudna, ale utrata opanowania wcale nie pomoże.
Utrata opanowania? Od kogo to słyszałeś?
Od Parisa.
No to nie gniewam się, pod warunkiem że mi pomożesz.
Czy tu nie jest cudownie? Cały czas im to mówię.
Dobrze się czujesz, Harry?
Wyśmienicie.
Z tej jaskini można by wywieść tyle deuteru, że starczyłoby na drogę do kwadrantu Alfa i z powrotem.
Podobno macie już 20 kilogramów?
To wystarczy żeby uruchomić główne systemy Voyagera.
Wracajmy na statek. Powinien was obejrzeć doktor.
Jeśli pan pozwoli zostanę tu jako zwiadowca.
Nie pozwalam.
Ale ja się czuję doskonale.
Przyślijcie nam tylko kilku pomocników, nawet nie potrzebują kombinezonów.
Doceniam twój entuzjazm, ale wracamy na Voyagera.
Natychmiast!
Idziemy Harry, doktor stwierdzi że nic nam nie jest i odeśle nas z powrotem do pracy.
Status panie Tuvok?
Pozostawiłem systemy podtrzymywania życia tylko na dwóch pokładach,
dzięki temu zyskamy powietrza na godzinę.
/Chakotay do Voyagera.
Znaleźliśmy Toma i Harrego.
Czekałam na tę wiadomość. A co z deuterem?
Mamy kilka kilogramów, jesteśmy gotowi do powrotu na Voyagera.
Wasza pozycja? Dwa kilometry od statku.
Transportery zaczęły już działać, zaraz was namierzymy, ale to może potrwać kilka minut.
Przygotujcie ambulatorium, chcę żeby doktor dokładnie zbadał Toma i Harrego.
Komputer, światła.
Maksymalne oświetlenie.
Wstawać, pobudka panie Neelix.
- Co się dzieje? - Czas się wymeldować.
Nagle, w środku nocy?
Medycyna nie zważa na zegarek. Mam w drodze pacjentów i potrzebne są wolne łóżka.
Pacjentów, czy ktoś jest chory?
Nie potrafię odpowiedzieć dopóki ich nie zbadam.
- Kogo zbadasz? - Chorążego Kima i porucznika Parisa.
Czy mogę jakoś pomóc?
Tak, wyprowadzając stąd siebie i swoich towarzyszy.
Jasne, wstawać, nie słyszeliście doktora!? To awaryjna ewakuacja!
Szybciej, szybciej!
Szybciej!
Dziękuję za gościnę.
Gdybyś potrzebował kiedyś schronienia, moje drzwi są otwarte.
Uruchomić.
Przesłać ich do ambulatorium.
Co im się stało?
Kiedy znaleźli się na pokładzie zaczęli się dusić.
Komputer, ustaw pole siłowe wokół biołóżek jeden i dwa.
Co robisz?
Wypełniam to pole planetarnymi gazami atmosferycznymi.
Oddychajcie normalnie.
Spokojnie i miarowo.
Powoli, wdech i wydech.
/Dziennik kapitański, /zapis dodatkowy.
/Doktor przeprowadza badania Toma i Harrego, /których stan wydaje się równie poważny jak dziwny.
- To świństwo jest w naszej krwi? - Niestety tak.
Jeśli dobrze rozumiem zostaliście zbioformowani.
Zbioformowani?
To jakby przeciwieństwo terraformowania.
My przystosowujemy planetę, żeby spełniała nasze wymagania.
Tu planeta przystosowała was.
Jak to możliwe?
Ta ciecz dostała się do waszych krwioobiegów i zmieniła waszą fizjologię na poziomie komórkowym.
Kiedy zbadam tę substancję dowiem się czegoś więcej.
Ja też przeprowadzę kilka badań, jeśli pozwolisz?
A dla nas jakie prognozy, doktorze?
Będziecie żyć dopóki oddychacie gazami planety.
Musimy siedzieć wewnątrz tego pola siłowego?
To nie było by najgorsze, atmosfera tej planety nie może być zreplikowana.
To znaczy, że jeśli odlecimy, nie będziemy mieli czym oddychać.
Jeśli nie zdołamy was wyleczyć...
...będziecie musieli zostać.
- Czy proces bioformowania można odwrócić? - Na razie nie wiem, co ten proces spowodowało.
Wyślę Chakotaya i Siedem z powrotem na powierzchnię,
niech zgromadzą jak najwięcej informacji.
A my z B'Elanną przeprowadzimy testy.
Chciałbym dołączyć do komandora, znam teren, przydam się.
Sądzę, że na zewnątrz będzie mu lepiej, ale jednego z was będę musiał zatrzymać do badań.
Nie ma sprawy, na ochotnika zgłaszam Toma Parisa.
Każdy kilometr tej planetoidy jest równie nieciekawy co poprzedni.
Ja uważam, że tu jest zachwycająco.
Zachwycająco?
Prawdopodobnie ostatnie doświadczenia upośledziły twoją percepcję.
Nic podobnego.
Że też wcześniej tego nie zauważyłem.
- Czego mianowicie? - Piękna.
Czy mógłbyś wskazać jakiś jego przykład?
Co tam widzicie na horyzoncie?
Widzę jednobarwną formację geologiczną, pył, mgłę.
A co ty widzisz?
Dla mnie formacje geologiczne są w odcieniach czerwieni i złota.
A pył jest rozjarzony.
Zaś mgła jakby ożywiała te kolory.
Przepraszam, nie wiem czemu czuję więź z tym miejscem.
Jaką wieź?
Odbieram ślady humanoidalnego życia.
Pozycja?
Sto metrów wgłębi jaskini.
Daj dziewięciokrotne powiększenie. Deuter, siarkowodór, dwuchromiany.
Brakuje chlorku sodu i smakowałoby jak zupa Neelixa.
Albo i lepiej.
Co to jest? Powiększenie 20 krotne.
I co?
Ma budowę molekularną.
Ta ciecz ma właściwości organiczne. Pokaż mi próbkę potraktowaną odczynnikami.
Wezwę doktora.
Może to nie będzie konieczne.
Janeway do mostka, raport.
Pod statkiem formuje się wielki zbiornik mieszaniny metalicznej.
Toniemy kapitanie.
Trzeba uruchomić silniki, uciekamy z tej planety.
Nie wiem jakim cudem oni jeszcze żyją.
Słabe oznaki życia. /Tuvok do Chakotaya.
/Kapitan zarządziła start awaryjny, /musicie dostać się z powrotem na statek.
/Zrozumiałem, pięcioro do przesłania.
/Pięcioro?
Znaleźliśmy jeszcze Parisa i Kima. /Nie potrafię tego wyjaśnić.
Ja potrafię. Przygotujcie się do przesłania.
Prześlijcie nas do ambulatorium.
Nie, nie chcę wracać.
Transportery nie są jeszcze całkiem sprawne,
dlatego namierzymy was szeroką wiązką i ściągniemy jako jedna grupę.
Ja pochodzę stąd.
Być może. Ale dokąd nie dowiemy się o co tu chodzi, będziesz musiał pozostać na statku.
Harry, stój!
Czworo zwiadowców w ambulatorium. Straciłem namiar na piątego.
To porucznik Kim, albo raczej jeden z Kimów.
Statek w dalszym ciągu tonie.
Teraz musimy wracać na orbitę, o Harrego zatroszczymy się później.
- Uruchomić silniki antygrawitacyjne. - Tłumiki inercyjne do konfiguracji lotu.
Tłumiki zrekonfigurowane, wszyscy meldują gotowość.
Rozpocząć wznoszenie.
Więcej mocy do silników.
Przytrzymuje nas pole elektromagnetyczne.
Kompensować.
Brak efektu.
Pokłady 14 i 15 pod powierzchnią. Statek w dalszym ciągu tonie.
Raport.
Silniki wyłączone z powodu przeciążenia. Pokłady 13 i 15 pod powierzchnią.
Jeśli zaraz się nie podniesiemy, kadłub zacznie korodować.
Mostek do maszynowni. /Tu porucznik Borack.
/Co z silnikami?
Porucznik Torres wysłała właśnie zespół do ich rozruchu.
/- Ile to potrwa? - Jakieś pół godziny.
Jeśli zanurzymy się jeszcze głębiej żadne silniki nie wyrwą nas z tej cieczy.
Trzeba ją jakoś rozproszyć.
Tuvok, spróbuj nad jonowego impulsu z fazerów, może to osłabi jej własności elektromagnetycznych.
Idę do ambulatorium sprawdzić co z Tomem i Kimem. Przejmujesz mostek.
Jaki jest ich stan?
Nienajgorszy, na szczęście układy zapasowe w kombinezonach podtrzymały ich funkcje życiowe.
Trochę to potrwa, ale wyzdrowieją.
A on?
Oprócz zdolności do oddychania rozrzedzonym powietrzem tej planety, to dokładny duplikat Parisa.
Dzieli z nim nawet wspomnienia. Nie mówiąc o nieznośnym charakterze.
B'Elanna doświadczyła na własnej skórze nimetycznych właściwości tej cieczy.
Ta materia rozpoznaje DNA każdego organizmu z którym się zetknie i odtwarza je.
Fascynujące.
Czy wiesz, kim jesteś? Proszę, dajcie mi wrócić na planetę.
Najpierw chcę wiedzieć dlaczego zduplikowano dwóch członków mojej załogi.
Naprawdę chciałbym pani odpowiedzieć, ale ja nie mam pojęcia o co chodzi.
Zanim się pokazał, tylko ja byłem Tomem Parisem.
Może zmieniły mnie przeżycia na planecie, ale teraz nie wiem czy ja to on czy on to ja.
Czuję tylko, że dłużej nie chcę być na tym statku, że muszę wracać na powierzchnię.
/Jesteśmy gotowi /wypróbować impuls nadjonowy.
Co wy robicie?
/Kapitanie, odbieramy pilne wezwanie /od porucznika Kima, tego z planety.
Przełącz go.
Kapitanie, proszę przerwać to co robicie.
Jeżeli masz świadomość Kima, to wiesz, że zrobię wszystko, żeby wydobyć statek na orbitę.
Nie róbcie tego. /Dlaczego?
- Ja to wiem, chociaż tego nie rozumem. - A więc spróbujemy rozwikłać to razem.
Panie Tuvok, jestem w drodze do przesyłowni numer jeden.
Ustawić wokół platformy pole siłowe 10 poziomu, wypełnić wnętrze atmosferą planety i przesłać pana Kima,
a raczej jego duplikat na pokład.
Namierzyliście go?
Uruchomić.
- Wypuść mój statek. - Nie możemy tego zrobić.
My?
Ta planeta i ja jesteśmy jakoś połączeni.
Nie umiem tego wyjaśnić, wiem tylko, że musicie przestać.
Nie przestanę i powiem jeszcze raz, wypuście statek.
- Nie. Potrzebujemy was. - Janeway do Tuvoka, ognia.
Czym jesteście?
- Nie rób tego. - Strzelę znowu.
- Zabijesz nas. - Nie dajecie mi wyboru.
- To co robicie jest złe. - Janeway do Tuvoka.
Nie, proszę, dosyć.
Wstrzymać ogień Tuvok. /W dalszym ciągu się zapadamy.
Wstrzymać ogień.
O co tu chodzi?
Ja sam tego nie rozumiem, nie wiem co się ze mną dzieje.
Powiedziałeś, że jesteś połączony z planetą. Mówisz o niej jak o żywej istocie.
Żywa.
Tak.
Ale nie planeta.
Srebrna krew.
Ciecz która rozpoznaje DNA stworzyła ciebie.
Tak.
Nie była świadoma ani rozumna. Nigdy przedtem, aż ja i ten drugi.
Jesteśmy pierwsi, nie rozumiesz? Przybyliście tu, wysłaliście nas.
Kiedy materia nawiązała kontakt z Tomem i Harrym obudziła się w niej nieznana dotąd świadomość.
Przedtem był tylko instynkt, dźwięk, światło, ciepło.
Tych dwóch dało nam myśl.
Zaczynam to rozumieć.
Ta srebrna krew doświadczyła świadomości i teraz chce więcej.
Chcecie skopiować resztę naszej załogi i zasiedlić tę planetę.
Próbujecie dotrzeć do domu, a może tu będzie wasz dom.
Nie dla mnie, nie dla moich ludzi. Czy rozumiesz, dlaczego to jest nierealne?
Rozumiem.
Więc wypuście nas.
Nie przetrwamy tu sami.
A chcemy żyć.
Stworzyła cię srebrna krew.
Zduplikowała Harrego bez zabijania go.
Nie potrzebujecie naszych ciał, jedynie próbek DNA.
Wypuście Voyagera.
Pomówię z moją załogą, jeśli się zgodzą pozwolę zduplikować resztę z nas.
/Zatrzymaliśmy się kapitanie. /Nie zanurzamy się głębiej.
Zabieramy się stąd Tuvok, ale najpierw zwołaj załogę do pierwszej ładowni.
/Sprowadź tam również doktora.
/Wyjaśnię później.
Poznasz swoją nową rodzinę.
Wszystkie stanowiska w gotowości do startu.
- Potwierdzenie statusu. - Startujemy panie Paris.
Tak jest kapitanie.
Tłumaczenie TV.
Napiski wklepał: AndrzejS.
Korekta techniczna: tom2407