Wyżej.
Poruczniku, jesteśmy już na dwustu tysiącach metrów!
- Spłonie pani przy takiej wysokości. - Powiedziałam wyżej!
Osiągneliśmy trzysta tysięcy metrów.
Wyrównaj lot.
Komputer, wyłącz protokoły bezpieczeństwa.
/Uwaga! Wyłączenie protokołów /wprowadza wysokie ryzyko wypadku.
Zignoruj.
/Potwierdzam. Protokoły /bezpieczeństwa zostały wyłączone.
Na mój znak opuścisz pole siłowe.
Teraz!
/- Mostek do Torres. - Nie do wiary...
/Natychmiast zgłoś się /do maszynowni.
Komputer, zakończ program.
Nie wiedziałam, że ta misja wymaga stroju ochronnego.
Byłam w holodeku. Skoki orbitalne.
Skakanie ze statku kosmicznego w górnej atmosferze to dziwna forma rekreacji.
Sonda jest gotowa, jednak mamy problem z przekazem danych.
Poruczniku?
Czy coś się stało?
Nie czuję się najlepiej. Poradzisz sobie sama?
- Powierza mi pani ten projekt? - To jakiś problem?
Niespodzianka. Zawiadomić Doktora, że jest pani chora?
Nie. Nie trzeba.
STAR TREK VOYAGER S5 E03 - Extreme Risk
Na podstawie "STAR TREK" stworzonego przez GENE RODDENBERY
W ROLACH GŁÓWNYCH
KATE MULGREW jako Kapitan Kathryn Janeway
ROBERT BELTRAN jako Chakotay
ROXANN DAWSON jako B'Elanna Torres
ROBERT DUNCAN McNEILL jako Tom Paris
ETHAN PHILLIPS jako Neelix
ROBERT PICARDO jako Doktor
TIM RUSS jako Tuvok
JERI RYAN jako Siedem z Dziewięciu
GARRETT WANG jako Harry Kim
TWÓRCY RICK BERMAN & MICHAEL PILLER & JERI TAYLOR
WYSOKIE RYZYKO
Kapitanie, ktoś namierzył sondę wiązką holowniczą.
- To maloński frachtowiec. - Czułem, że jeszcze się spotkamy.
- Wywołać ich. - Tak jest.
Voyager do jednostki Malonów. Natychmiast uwolnijcie naszą sondę.
Brak odpowiedzi.
- Tom, kiedy tam będziemy? - Za co najmniej dwie godziny.
Ich już dawno nie będzie.
Impuls polaronowy z sondy zakłóci wiązkę holowniczą.
Wykonać.
- Wiązka unieszkodliwiona. - Harry, zmień kurs sondy.
- Maloni rozpoczęli pościg. - Sonda ich nie prześcignie.
- Nie, ale może zdołamy ją ukryć. - Kapitanie?
Sonda badała rano gazowego giganta klasy szóstej.
Powinna zbadać go dokładniej.
Chce pani skierować sondę w atmosferę?
- Kapitanie, ciśnienie zmiażdży sondę. - Nie, jeśli borgowe osłony zadziałają.
Wywołaj ich jeszcze raz.
- Brak odpowiedzi. - Tu Voyager, przerwijcie pościg!
Sonda wchodzi w atmosferę. Maloni lecą za nią.
Sonda tkwi w atmosferze, dziesięć tysięcy kilometrów od jej granic.
- Nie reaguje na polecenia. - A dobre wiadomości?
- Jest cała i można ją naprawić. - Jeśli ją stamtąd wyciągniemy.
Przepraszam za spóźnienie.
Omawialiśmy wydostanie sondy. Czy możemy użyć transportera?
Nie.
Po prostu "nie"?
Nie zdołamy dolecieć wystarczająco blisko.
- A zwiększenie zasięgu transportera? - Nie w takiej atmosferze.
Skoro nie można jej przesłać, to trzeba po nią polecieć.
Nie zauważył pan może, że maloński frachtowiec implodował?
Nie polecimy malońskim frachtowcem. Polecimy naszym nowym promem.
- A on znowu swoje... - Promy typu II to za mało na Kwadrant Delta.
Czas wreszcie zbudować coś większego i lepszego.
Tom, rozmawialismy o tym nieraz. Doceniamy twój entuzjazm...
Proszę mówić za siebie, komandorze.
Nie mamy czasu, by od zera zaprojektować i zbudować statek.
Wiedziałem, że to usłyszę, więc ułatwiłem nam pracę.
Proszę państwa, oto Delta Flyer.
Ultra-opływowa sylwetka, chowane gondole i parametaliczny pancerz.
Unimatrycowe osłony - projekt Tuvoka dla multiprzestrzennej sondy.
A także system uzbrojenia inspirowany technologią Borga.
- Parametry konstrukcyjne są odpowiednie. - Prawdziwy komplement.
Izomagnetyczne kanały EPS poprawią dystrybucję energii.
Tak trzymać, Harry!
Mój projekt osłon może być odpowiedni dla statku tej wielkości.
Miło to słyszeć.
Sądzisz, że te osłony wytrzymają ciśnienie atmosfery planety?
Sonda wytrzymała.
Jestem pod wrażeniem. Jak długo potrwa budowa?
Stopy i nowe elementy zreplikujemy, resztę części weźmiemy z magazynu...
- Przy pracy na okrągło, starczy tydzień. - Wezmę tyle nadgodzin, ile trzeba.
Skrócę regenerację na czas budowy.
A ty, B'Elanno? Taki projekt to marzenie inżyniera.
Co pani na to, kapitanie?
Na co jeszcze czekacie?
Komputer, dodaj dynametryczne stateczniki na gondolach.
Komputer, usuń stateczniki.
- Dlaczego? - To nie krążownik szos, poruczniku.
Przeciwnie, to nadświetlny, ultra-zwrotny krążownik szos.
- Te dodatki to niepraktyczna dekoracja. - Nie zgadzam się!
Jeśli będzie wyglądał groźnie, inni pomyślą, nim mu podskoczą.
Sugeruję ponowne zajęcie się sprawą spójności strukturalnej.
Zgoda.
Projekt porucznik Torres jest błędny. Użyjmy stopów tetraburnium, nie tytanu.
B'Elanno?
Może być.
Skończę projekt silników manewrowych.
Otwarte!
- Projekt silników. - Dzięki.
- Gdzie tak pędzisz? - Do mojej kajuty.
Zostań chwilę. Zreplikuję jakiś obiad, butelkę wina.
Należy nam się odpoczynek, prawda?
- Nie dziś. - B'Elanno!
- Co się dzieje? - Nic.
To czemu nie można się z toba dogadać?
- Przepraszam. - Nie przepraszaj, tylko wyjaśnij.
- Tom, jestem zmęczona. - Chyba raczej śpisz.
Podczas narady powiedziałaś ledwie trzy słowa.
A gdy Siedem zmieniła twój projekt, zareagowałaś, jakby ci nie zależało.
Może nie zależało.
Nie rozumiem.
Nieraz mówiliśmy, jak wspaniale byłoby robić to, co właśnie robimy.
Połączyć moje umiejętności pilota z twoją wiedzą techniczną.
Mamy wreszcie szansę, by stworzyć coś razem.
Stworzyć od podstaw. A ty wykazujesz zero entuzjazmu.
Wykonuję swoją robotę, prawda? Projekt silników masz na czas.
Nie jestem twoim szefem, B'Elanno. Nie sprawdzam twojej produktywności.
Nie liczę twoich godzin pracy. Chcę tylko wiedzieć, co się dzieje.
Muszę już iść.
Komputer, uruchom program Torres-dwa-jeden-sześć.
/- Program uruchomiony. - Wyłącz protokoły bezpieczeństwa.
/Uwaga! Wyłączenie protokołów /wprowadza wysokie ryzyko wypadku.
- Zignoruj. /- Potwierdzam.
/Protokoły bezpieczeństwa /zostały wyłączone.
Wysoka orbita, chorąży. Z dala od turbulencji jonosfery.
Sonda tkwi głęboko w warstwie metanu. I nadal jest cała.
Nie jesteśmy sami. Wykrywam silne promieniowanie theta.
Emituje je maloński frachtowiec, zbliżający sie z drugiej strony planety.
- Wywołują nas. - Bardziej rozmowni od tamtych.
- Posłuchajmy. - Tak jest.
/- Natychmiast opuśćcie orbitę! - Nie znamy się, jestem kapitan Janeway.
/Doskonale wiem, /kim pani jest.
/Odpowiada pani za zniszczenie naszego /frachtowca i śmierć dziewięciu Malonów.
Ubolewam nad ich śmiercią, ale pominął pan istotny szczegół.
Pana ziomkowie próbowali ukraść naszą sondę.
Odradzaliśmy im wlot w atmosferę, ale nie słuchali.
/Konfiskuję waszą sondę jako /zadośćuczynienie naszych strat.
To może być trudne.
Sonda tkwi w tej samej atmosferze, która zniszczyła tamten statek.
/Moja załoga to eksperci /od wydobywania wraków.
- Cóż, panie... /- Vrelk. Kontroler Vrelk.
Panie Vrelk...
Też mamy trochę doświadczenia. I jesteśmy bardzo zdeterminowani.
Więc to wam sugeruję opuszczenie orbity.
A jak kiedyś traficie na coś, co ma oznaczenia Voyagera,
to skierujcie się w przeciwnym kierunku.
/- Popełnia pani poważny błąd. - Koniec przekazu!
Czemu specjaliści od odpadów interesują się naszą sondą?
To nie jest zwykła sonda. To technologia multiprzestrzenna.
Może myślą, że znajdą nowe miejsca do wyrzucania odpadów.
B'Elanna! Cóż za miła niespodzianka.
Już miałem zamykać. Mały tu ruch, bo wszyscy pracują nad nowym promem.
- Liczyłam na odnowienie znajomości. - Naprawdę? Ze mną?
- Jeśli masz czas. - Żartujesz?!
Przygotować ci coś?
Wymień truciznę.
No dalej, przecież dałem ci taką okazję...
"Wymień truciznę". Oczekiwałem jednej z ostrych,
choć sympatycznych uwag, odnośnie mojej kuchni.
Przepraszam.
Poczujesz się lepiej z pełnym brzuchem. Co podać?
Myślałam o naleśnikach bananowych.
Nie słyszałem o takich...
Babcia robiła mi je, gdy byłam jeszcze mała.
- Od razu poprawiały mi humor. - No cóż...
Jeden lepszy humor dla tej pani!
Komputer, jedna porcja bananowych naleśników.
- Pachnie świetnie. - Dziekuję.
- Jak ci leci? - Świetnie.
Szkolenie w zakresie ochrony idzie dobrze.
Tuvok powiedział niedawno, że "nie jestem totalnym łamagą".
- Nie spróbujesz ich? - Jasne.
I jak?
Pyszne.
Muszę wracać do pracy.
- Co oni tu jeszcze robią? - Widać, nie zrezygnują tak łatwo.
Ciekawe, jak chcą się dobrać do naszej sondy.
Można założyć, iż czekają, aż my ją wydostaniemy.
- Wtedy spróbują ją przejąć. - Możliwe.
Ale wiedzą, że się tego spodziewamy. Do walki wezwaliby posiłki.
Sensory nie wykryły żadnych innych malońskich jednostek.
/- Siedem z Dziewięciu do kapitan. - Tu Janeway.
Proszę przyjść do astrometrii. Mam ważne informacje o Malonach.
Co masz?
Spójną wiązką neutrin, zbadałam aktywność na ich statku.
Inaczej mówiąc, szpiegowałaś ich?
Odkryłam coś niepokojącego.
Oto politermiczny obraz jednego z pomieszczeń ich statku.
- Te postaci to członkowie załogi. - To wygląda na niewielki statek.
Zgadza się. Maloni budują statek ze stopów tetraburnium.
Teoretycznie, mógłby on wytrzymać ekstremalne ciśnienie atmosferyczne.
A niech mnie...
- Chcą sami wydobyć sondę. - To nie wszystko.
Skończą budowę co najmniej trzydzieści sześć godzin szybciej.
No proszę, mamy przed sobą staromodny wyścig kosmiczny.
/Dziennik kapitański, uzupełnienie. /Pracujemy szybciej, by dogonić Malonów.
/Według Siedem, nadrobiliśmy straty /i idziemy z nimi łeb w łeb.
Mówię wam, wzmocnijmy kadłub kellinitem. To rozwiąże problem.
Ciągłe proponowanie tej samej, błędnej strategii, nie uczyni jej skuteczną.
Musimy coś wymyślić, albo nigdy nie skończymy.
Vorik, wyłącz to draństwo! Nie słyszę własnych myśli.
Przepraszam.
Możemy spędzić nad tym tygodnie, ale nie mamy tyle czasu.
Silniki działają, broń też. Startujmy i liczmy, że się uda.
To chyba najbardziej nielogiczne stwierdzenie w pańskiej karierze.
Trzeba przekonfigurować pole spójności kadłuba,
- albo pojawią się mikropęknięcia. - To "mikropęknięcia".
Nie znaczy to jeszcze, że kadłub straci szczelność.
Jeśli nawet, uratują nas pewnie pańskie ozdoby z "Kapitana Protona".
- To wszystko jest w pełni sprawne. - I w pełni zbyteczne.
Nie dla mnie. Mam dość stukania w panele.
Choć raz chcę mieć statek, który mogę wyczuć.
- Dokąd idziesz? - Do holodeku.
Po co?
Sprawdzić, czy te mikropęknięcia to faktycznie takie zagrożenie.
- Komputer, włącz osłony atmosferyczne. /- Osłony atmosferyczne włączone.
- Rozpocznij sekwencję schodzenia. /- Odległość od sondy:
/trzydzieści tysięcy kilometrów. /Dwadzieścia pięć tysięcy.
/Uwaga! Ciśnienie atmosferyczne /przekracza bezpieczny poziom.
/- Zaleca się gwałtowne wznoszenie. - Kontynuować schodzenie.
/Potwierdzam. Odległość od sondy: /dziesięć tysięcy kilometrów.
- Wyłącz protokoły bezpieczeństwa. /- Uwaga!
/Wyłączenie protokołów wprowadza /wysokie ryzyko wypadku.
- Zignoruj. /- Potwierdzam.
/Protokoły bezpieczeństwa /zostały wyłączone.
/Uwaga! Ciśnienie atmosferyczne /przekracza dopuszczalny poziom.
Przenieś moc z systemów zapasowych na spójność strukturalną.
/Potwierdzam. Mikropęknięcia /w strefach jeden i cztery.
Maloni wypuszczają chmurę emitującą promieniowanie theta.
Nasze osłony opadły do osiemdziesięciu dziewięciu procent.
- Cofnijcie nas, chorąży. - Vrelk nas wzywa.
Na ekran.
/Dość niegrzeczne, prawda? /Mamy sporo odpadów do wyrzucenia.
/Mam nadzieję, że /nie uszkodziliśmy waszych osłon.
Mają się świetnie.
/Wyrzuciliśmy tylko trochę odpadów. /Mamy ich dużo, dużo więcej.
/Większe promieniowanie theta /może osłabić wasze osłony.
- Już mówiłam, że nie odlecimy. /- Dość zabawy, kapitanie.
/Przeskanowaliście mój statek, /a ja przeskanowałem wasz.
/Oboje wiemy, że obydwie strony /budują statki mające wydostać sondę.
/Nie wiecie jednak, że my /skończymy za niespełna dwa dni.
/- Jesteście zbyt daleko w tyle. - To czemu chcecie nas przegonić?
/Chcę tylko oszczędzić /wam goryczy porażki.
- Naprawdę zostały im dwa dni? - Pewnie blefował, ale nie ryzykujmy.
- Musimy jakoś przyśpieszyć prace. - A także jakoś wzmocnić osłony.
- Dla ochrony przed ich odpadami. - Dobry pomysł. Janeway do Torres.
Komputer, zlokalizuj porucznik Torres.
/Porucznik Torres znajduje się /w pierwszym holodeku.
Idź tam.
/Uwaga! Mikropęknięcia w strefach /jeden, dwa, trzy i cztery.
/Nastąpi utrata szczelności kadłuba. /Powtarzam:
/mikropęknięcia w strefach /jeden, dwa, trzy i cztery.
/- Nastąpi utrata szczelności kadłuba. - Komputer, zatrzymaj program!
Chakotay do ambulatorium, alarm medyczny!
- Co ja tu robię? - Miałaś wypadek w holodeku.
- Jak długo byłam nieprzytomna? - Prawie dwanaście godzin.
- Muszę wracać do pracy. - Nie tak szybko.
- Dlaczego? - Kapitan kazała cię tu zatrzymać.
Ale czuję się dobrze.
Czy mógłby nas pan zostawić, Doktorze?
Kapitanie, co się dzieje?
Doktor cię zbadał...
Znalazł ślady wewnętrznych krwotoków, uszkodzeń kręgosłupa,
- licznych kontuzji i urazów czaszki. - Wypadek był chyba poważny.
To nie są świeże obrażenia. Mają tygodnie, a nawet miesiące.
Jestem inżynierem. Zawsze chodzę poobijana.
- Nie zgłosiłaś tego w ambulatorium. - Nie biegam tu z byle siniakiem.
- Niektóre obrażenia zagrażały życiu. - Czy wyglądam na umierającą?
Doktor mówi, że ktoś cię leczył.
Ktoś z doświadczeniem początkującego pielęgniarza.
- To bzdura. - Naprawdę?
Zbadaliśmy twój wypadek.
Wyłączyłaś zabezpieczenia w czasie symulacji. Dlaczego?
Mamy problem z mikropęknięciami.
Symulacja z zabezpieczeniem nie oddaje prawdziwego lotu.
- Nie sądzisz chyba, że w to uwierzę? - Twierdzi pani, że kłamię?
Według rejestrów holodeku, często tam bywałaś przez ostatnie miesiące.
Gdybym chciała sprawdzić...
Czy okazałoby się, że częściej wyłączałaś zabezpieczenia?
Chce pani także przejrzeć mój dziennik osobisty?
B'Elanno, martwię się o ciebie. Jeśli coś jest nie tak, to chcę pomóc.
Wszystko jest w porządku.
Niestety nie.
Póki nie będziesz bardziej otwarta, pozostaniesz pod opieką Doktora.
Odsuwam cię od budowy promu. Przykro mi.
Mnie nie.
Teraz wiem na pewno, że coś jest nie tak.
Wydajność silników to niemal dziewięćdziesiąt procent.
Siedem uruchomiła systemy uzbrojenia. Załatwimy mikropęknięcia i gotowe.
Pracujcie nad tym.
Teraz porozmawiajmy o B'Elannie.
Tom, naprawdę nie wiedziałeś o jej obrażeniach?
Nigdy się nie skarżyła. Ale ostatnio prawie nie rozmawiamy.
Zupełnie jakby celowo chciała zrobić sobie krzywdę.
Myślisz, że wszystkie obrażenia pochodzą z holodeku?
A skąd?
Gdyby poraniła się przy pracy, jak twierdzi, byłoby to w raportach.
Wiesz jakiego rodzaju programów używała?
Myślisz o tym, co ja.
Nie chcę grzebać w jej programach, ale chyba nie mamy wyboru.
Tom, co o tym myślisz?
Ma rację.
Zacznij grzebać.
Śpię!
- Cześć. - Cześć!
- Myślałam, że to Doktor. - Wypuścił cię już z więzienia?
Sądzi, że znajome otoczenie przyśpieszy leczenie.
- Leczenie czego? - O to samo pytałam.
- Uważa, że mam depresję. - A nie masz?
A ty co...? Jesteś pokładowym doradcą?
Nie. Tylko przyjacielem.
To wszystko jedna, wielka bzdura.
Nie zgłaszam paru zadrapań i Janeway myśli, że coś ze mną nie tak.
- Typowe dla Gwiezdnej Floty, nie? - Wyłączałaś zabezpieczenia holodeku.
Parę razy.
Ale nie narażałam nikogo innego. Nie przekraczałam też moich możliwości.
Wiesz co? Odwiedzimy holodek. Pokażesz mi swoje programy.
- Teraz? - Jasne.
Gdy je zobaczę, może przekonam kapitan, że nie ma się czym martwić.
- Zablokowała mi dostęp do holodeku. - Odblokuję go.
Komputer, uruchom program Torres-zeta-jeden.
/- Program uruchomiony. - Co robisz?
- Komputer, zatrzymaj program! - Komputer, zignoruj polecenie!
- Wyłącz to! - Nie, póki nie powiesz, co to!
Przecież wiesz!
Kto to?
- Li-paz! Nie poznajesz? - Poznaję ich wszystkich.
Meyer, Nelson, Sahreen...
Stworzyłaś program, w którym wszyscy nasi przyjaciele z Maquis są wyrzynani.
Chcę wiedzieć dlaczego?!
Mieliśmy mówić o zabezpieczeniach. To nie ma z tym nic wspólnego.
Na pewno? Ten program uruchomiłaś czterdzieści siedem sekund.
Dokładnie dzień po tym, jak dowiedziałaś się o masakrze.
Potem go wyłączyłaś, zastępując go najbardziej niebezpiecznymi programami.
W dodatku, wyłączałaś zabezpieczenia. Dlaczego?!
- To bez sensu. Wychodzę! - Komputer, zablokuj drzwi!
- Nie możesz tego robić! - Mogę!
Nigdzie nie pójdziesz, póki nie powiesz mi o co chodzi.
B'Elanno, czemu starasz się zrobić sobie krzywdę?
Nie wiem.
Chcesz popełnić samobójstwo?
- Nie! - Więc dlaczego?!
Ponieważ...
Gdy skręcę sobie kostkę, to przynajmniej coś czuję.
Co masz na myśli?
Nie chcę się zabić. Sprawdzam, czy wciąż żyję!
Nie rozumiem.
Co czujesz, kiedy patrzysz na te ciała?
Smutek... Gniew....
Może poczucie winy, że nie zginąłem tam z nimi.
A ja nie. Ja zupełnie nic nie czuję.
Maquis byli dla nas jak rodzina. Rozumiem, czemu odrzucasz ten ból...
Nic nie rozumiesz!
Tu nie chodzi o ból. Ja po prostu nic nie czuję!
Ani odnośnie martwych przyjaciół, ani Toma, ciebie, czy mojej pracy.
Może boisz się, że nie zdołasz kontrolować tych uczuć?
Nie możesz odciąć swoich emocji. W końcu, będziesz musiała rozpaczać.
Po co? Żeby przeżyć to wszystko jeszcze raz?
O czym ty mówisz?
Miałam sześć lat, gdy ojciec mnie zostawił.
Gdy miałam dziewiętnaście, wykopali mnie z Gwiezdnej Floty.
Parę lat później, oddzielono mnie od Maquis.
A gdy już czuję się bezpiecznie, mówisz mi, że wszyscy oni zginęli.
Straciłam całą rodzinę, jaką miałam.
B'Elanno...
Teraz masz nową rodzinę. Tutaj, na pokładzie.
I nas nie stracisz. Jesteś na nas skazana.
- Nie możesz mi tego obiecać. - Raczej nie mogę.
Śmierć jest nieunikniona. Czasem przychodzi wcześniej, niż oczekujemy.
Obiecuję jednak, że nie damy ci przestać cieszyć się życiem,
czy skręcić sobie kark w holodeku.
Musisz znaleźć inny sposób, by sobie z tym poradzić.
Nie wiem jak.
Znajdziemy sposób. Razem.
/Komandorze Chakotay, jesteśmy /atakowani. Proszę przyjść na mostek.
Lepiej idź.
- Czemu potrząsają szabelką? - Chcą odciągnąć naszą uwagę.
Wystrzeliwują swój wahadłowiec.
Maloni są czterdzieści dwa tysiące kilometrów od sondy i zbliżają się.
- Nadal możemy ich dogonić. - Mostek do porucznika Parisa.
Tu Paris.
/Musicie startować, jeśli /mamy odzyskać sondę. Dacie radę?
Tak jest. Zacznę sekwencję przedstartową.
- A mikropęknięcia? - Będziemy na to uważać.
- Ale przydałaby nam się pomoc. - Chakotay już idzie.
- Chakotay! Pozwól mi lecieć. - B'Elanno, śpieszę się.
Nie chcę się zabić, jeśli o to idzie. Chcę tylko wykonać swoją robotę.
Myślałem, że cię to nie obchodzi?
Jeśli kadłub pęknie, powinnam tam być. Jestem tu najlepszym mechanikiem.
Ostatnio nie.
Mogę to zrobić. Muszę to zrobić!
- Czterdzieści sekund do startu. - Rozgrzewam silniki impulsowe.
Uruchamiam silniki manewrowe.
Ponoć macie kłopoty z utrzymaniem tego pudła w jednym kawałku.
Witaj na pokładzie.
- Vorik, siedzisz na moim miejscu. - Przepraszam, poruczniku.
- Dwadzieścia sekund do startu. - Zamknąć właz!
- Właz zamknięty. - Włączyć silniki.
- Włączone. - Dziesięć sekund
Dobra...
Zobaczmy, co to maleństwo potrafi.
Pięć, cztery, trzy, dwa, jeden.
Delta Flyer wystartował.
- Kiedy dogonią Malonów? - Za około trzy minuty.
- Weszliśmy w atmosferę. - Spójność dziewięćdziesiąt dwa procent.
Są Maloni, dwieście kilometrów na lewo, jakieś trzy tysiące kilometrów od sondy.
Dogonimy ich. B'Elanna, jak tam kadłub?
Spójność strukturalna spadła o jakieś dwanaście procent.
Odpalili ładunki przestrzenne. Osłony trzymają.
Nie chcą grać czysto? Pokażmy im, co potrafi broń wzorowana na broni Borga.
Przyjęłam. Przygotowuję pociski fotonowe.
- Padło zasilanie układów zapasowych. - Ognia!
- Trzy bezpośrednie trafienia. - Tracą kontrolę wysokości.
- Ciągną w górę! - Nieźle strzelasz, Siedem.
Schodzimy do celu.
- Harry, szykuj się do przesłania sondy. - Wciąż jesteśmy poza zasięgiem.
Tracimy spójność kadłuba. Pięćdziesiąt procent. Czterdzieści...
Jeszcze pół minuty i będziemy w zasięgu przesłania.
- Musimy jeszcze przetrwać wznoszenie. - To później.
Tracimy spójność, spadła do dwudziestu pięciu procent.
Harry, przygotuj się do namierzenia sondy.
Mamy mikropęknięcia. Prawa część rufy. Stefa druga.
Mam namiar. Przesyłam sondę do ładowni.
- Mamy ją! - Zaczynam ostre wznoszenie.
Harry, włącz układy zapasowe!
Nie mogę, usmażyły się.
- Poruczniku, co pani robi? - Łatam dziurę.
- To nie wytrzyma. - Chwilę wytrzyma, a to wystarczy.
Siedem, zajmij się tym.
- Potrzebny mi przekaźnik EPS! - Jest przy obwodach transportera.
- Panel przyspawany. - Dobrze, odsuń się.
Potrzebny mi fazer.
Uwaga, nie wiem, czy to zadziała.
Fajnie, że do nas dołączyłaś.
- Delta Flyer jest w hangarze. - A Maloni?
Są troche zajęci.
Ich wahadłowiec ma chyba problemy z wyjściem z atmosfery.
Odlatujemy, chorąży. Warp dwa.
Słyszałem, że świetnie ci poszło.
- I jak się czujesz? - Pytasz, czy znowu jestem sobą?
Sama nie wiem.
Daj sobie trochę czasu.
Dziękuję za to, co zrobiłeś dzisiaj w holodeku.
Ale jeśli kiedyś spróbujesz to powtórzyć, to skręcę ci kark.
Komputer,
porcja naleśników bananowych. Z syropem klonowym.
Tłumaczenie: Marcin Bugajski, Piotr Pajerski
Opracowanie napisów: Piotr Pajerski
Zapraszamy na stronę grupy tłumaczy pod adresem: http://napisy.gwflota.com
Korekta techniczna: tom2407