Witam na Ziemi! Jestem admirał Bullock. Będę waszym dowódcą przez pół roku.
Pytania i komentarze kierujcie do mnie. Problemami zajmuje się porucznik Kinis.
Larsen - przydział przy Radzie Federacji w charakterze oficera łącznikowego.
Young i Rieskin - orbitalna kontrola przylotów z sektora boliańskiego.
STAR TREK VOYAGER S5 E02 - In The Flesh
Na podstawie "STAR TREK" stworzonego przez GENE RODDENBERY
W ROLACH GŁÓWNYCH
KATE MULGREW jako Kapitan Kathryn Janeway
ROBERT BELTRAN jako Chakotay
ROXANN DAWSON jako B'Elanna Torres
ROBERT DUNCAN McNEILL jako Tom Paris
ETHAN PHILLIPS jako Neelix
ROBERT PICARDO jako Doktor
TIM RUSS jako Tuvok
JERI RYAN jako Siedem z Dziewięciu
GARRETT WANG jako Harry Kim
TWÓRCY RICK BERMAN & MICHAEL PILLER & JERI TAYLOR
POD POWŁOKĄ
Oszczędzę ci czasu, synu. To bambusy.
Wiem, ale trikorder uważa je za klony. Przekaźnik izodynowy musiał nawalić.
- Zgłoś to w Logistyce, dostaniesz nowy. - Dobry pomysł.
- Idę tam, mogę ci towarzyszyć? - Jak najbardziej.
- Jaki masz tu przydział? - Nie wiem.
Nie dostałem jeszcze rozkazów. Dopiero przyleciałem.
- A gdzie byłeś? - Trzyletnia służba na Intrepid.
Doprawdy? Myślałem, że Intrepid patroluje Strefę Neutralną.
Owszem, ale z Deep Space Siedem zabrałem się transportowcem.
- Zmęczyła cię zabawa z Romulanami? - Miło jest być z powrotem.
A pan? Jak długo pan tutaj pracuje, panie...
- Boothby. Nazywam się Boothby. - Boothby? Słyszałem o panu.
Mam nadzieję. Opiekuję się tu ogrodami już pięćdziesiąt cztery lata.
- Plus minus parę miesięcy. - Ogrody rzeczywiście są piękne.
Dział Logistyki, prosto przez główny kompleks, potem skręcić w prawo.
Dziękuję.
Komandorze...
Logistyka to teren zastrzeżony. Nie wejdzie tam pan z holokamerą.
Za długo był pan w Strefie Neutralnej. Nie jesteś chyba szpiegiem Romulan, synu?
Robiłem parę zdjęć dla przyjaciół. Pozwoli pan zrobić jedno sobie?
- Mnie? Chcesz moje zdjęcie? - Słynny Boothby - będę sławny.
Skoro tak...
Kadecie! Zróbcie nam zdjęcie, dobrze?
Nie obetnijcie nam głów.
Proszę o odbitkę, młodzieńcze.
Zajął pan moje miejsce.
I czyta pan moją książkę.
Chce pan też mojego drinka?
To zależy. Co pani pije?
Klingońskie martini: wermut, gin, odrobina krwawego wina.
Krwawe wino? Unikam go.
A czego pan nie unika?
Przepraszam, czekałem na przyjaciela.
- Valerie Archer. - Hayek. Jason Hayek.
Ładny tatuaż. Pewnie możesz opowiedzieć o nim legendę.
I to długą.
"Poza logiką: wolkańskie spojrzenie na myśli Platona".
- Brzmi fascynująco. - Mogę ją pożyczyć, jeśli chcesz.
Dzięki. Wolkańską filozofię wytrzymuję tylko w małych dawkach.
- Stacjonujesz tutaj? - Tymczasowo.
A skąd jesteś?
Powiedz pierwsza. Skąd jesteś?
Zewsząd. Moi rodzice służyli na okręcie.
Nim miałam dziesięć lat, zwiedziłam połowę Kwadrantu.
- Dziecko Floty. - Tak bywa.
Mogę cię o coś spytać? Przywróciło cię kiedyś?
Przywróciło? Jeszcze nie.
Chorąży O'Halloran.... To już jego trzeci raz w tym tygodniu.
Jeszcze raz i wyleci ze szkolenia.
- A ty? Jakieś kłopoty? - Ludzka forma to nie problem.
- Przeszkadzają mi drobiazgi. - Drobiazgi?
Oddychanie tlenem, poruszanie się na dwóch kończynach. No i sen.
Pomysł pozostawania nieprzytomnym przez osiem godzin jest taki...
- ... obcy. - Rozumiem cię.
Dlatego czytam ich książki. Pomagają mi się odprężyć.
Ale nie wolno nam o tym mówić. Myśl jak człowiek. Mów jak człowiek.
- Bądź jak człowiek. Pamiętasz? - Jak mógłbym zapomnieć.
- Miałeś okazję się rozejrzeć? - Jeszcze nie.
Są tu nie tylko sale narad i konsole. Jeśli masz dobrego przewodnika...
- Czy to zaproszenie? - Kończę służbę o dziewiętnastej.
Komandorze.
O wilku mowa...
- Omawialiśmy wolkańską filozofię. - Proszę się przyłączyć.
Może innym razem. Mamy inne zajęcie.
- Czy to nie może czekać? - Obawiam się, że nie.
A co z wieczorem? Jesteśmy umówieni? Tutaj, o dziewiętnastej.
Postaram się.
Żyj długo i pomyślnie.
- "Umówieni"? - Spokojnie, zamierzam ją spławić.
- Mieliśmy tylko obserwować. - Warto zaryzykować.
Mówiła o jakimś "szkoleniu". To są obcy, szkoleni, by udawać ludzi.
- W jakim celu? - Nie wiem. Do tego nie doszedłem.
Wracajmy na miejsce transportu.
Przepraszam panów! To teren zastrzeżony.
- Wstęp od stopnia kapitana wzwyż. - Przepraszam, nie wiedzieliśmy...
- Proszę o udanie się za mną. - Dlaczego?
Wywiad musi przesłuchać intruzów. To rozkaz admirała Bullocka.
Chorąży, jesteśmy spóźnieni na spotkanie w Dowództwie Floty.
- Przesłuchanie musi zaczekać. - Przykro mi, komandorze.
No dobrze.
- Gdy się ocknie, zamelduje o tym. - Chakotay do Parisa. Trzech do przesłania.
/- Trzech? - Później wyjaśnię.
- A to kto? - Chluba Floty. Leć na Voyagera.
- Co tam znaleźliście? - Ziemię.
Witam na pokładzie.
- Gdzie ja jestem? - Na okręcie.
Jakim okręcie?! Po co mnie tu przywieźliście? Złożę raport...
- Daruj sobie. Nie jesteś człowiekiem. - Ale kim jesteś?
Gentry, David. Stopień: chorąży. Numer służbowy 99-beta-3278.
- Planeta ojczysta: Ziemia. - Nic nam po twojej wiedzy o ludziach.
Nie jesteśmy częścią waszej symulacji.
Jestem kapitan Janeway z federacyjnego okrętu Voyager.
Ja jestem z Ziemi, ty nie.
Gentry, David. Stopień: chorąży. Numer służbowy 99-beta-3278.
- Doktorze. - Co robisz?
- Pobieram próbkę twojego DNA. - Po co?
Nie chcesz powiedzieć kim jesteś, musimy więc sprawdzić to sami.
- Nic ci się nie stanie. - Tu Gentry, alarm dla ochrony!
- Wyłączyliśmy twój komunikator. - Nie!
Nie dotykaj mnie! Zaraza! Ludzie!
Wpuścił do swojej krwi toksynę komórkową.
Nie żyje.
Dziennik kapitański, uzupełnienie. Nie wiemy jeszcze, o co tu chodzi,
zdecydowałam się więc ukryć Voyagera za księżycem typu III.
Rada Federacji, Astrofizyka, Kompleks Medyczny Floty.
Odtworzyli nawet klub oficerski.
Komputer, wróć do indeksu 4228.
- To Boothby. - Kapitanie?
Dozorca Akademii Gwiezdnej Floty. Gdy byłam kadetem, przynosił mi róże.
Można z dużą dozą pewności założyć, że to nie jest Boothby.
Kimkolwiek są, mają bardzo dokładne dane o Kwaterze Głównej.
Mogą mieć dostęp do federacyjnej bazy danych.
- Albo byli w San Francisco. - Na stacji są Ziemianie, Wolkani,
- Bolianie, Ferengi... - Wszelkie gatunki Kwadrantu Alfa.
Co wiemy o tej stacji, Siedem?
Dane z trikordera, skany i holozdjęcia pozwoliły stworzyć przekrój wnętrza.
Myślę, że symulacja to mieszanka hologramów i syntezy cząstkowej.
- A źródło zasilania? - Trzynaście generatorów termionowych.
- Sygnatury nie zidentyfikowałam. - Stacja jest silnie uzbrojona.
- Są przygotowani do obrony. /- Ambulatorium do kapitan.
- Słucham? /- Zakończyłem obdukcję zwłok.
/- Lepiej proszę tu przyjść. - Już idę.
Jeśli to stacja szkoleniowa, mogą planować atak na Federację.
Przygotujmy się na najgorsze.
Spróbuj znaleźć sposób na pokonanie ich uzbrojenia.
Wygląda, mówi i pachnie jak człowiek, ale to bez wątpienia obcy.
- Przemiana genetyczna? - I to bardzo złożona.
Dopiero skan mikrokomórkowy wykazał jego odmienność.
Wyizolowałem obce DNA, a komórki nadal są aktywne chemicznie.
Zastrzyk cytokinetyczny powinien wywołać powrót do pierwotnej formy.
Zrób to.
Prawdziwy wilk w owczej skórze...
Gatunek 8472. Tylko po co uczą się udawać ludzi?
W dwudziestym wieku, Sowieci budowali amerykańskie miasta.
Szkolili tam agentów, mających infiltrować Stany Zjednoczone.
- Może Gatunek 8472 robi to samo? - Chcą infiltrować Kwadrant Alfa...
- Może już to robią. - Tom ma rację.
- Bo skąd mają tyle danych? - Może przechwycili je od Borga.
Nieważne skąd je mają. Ważne jest, jak je wykorzystają.
Wnioskując z ich wcześniejszego zachowania, spróbują zniszczyć Ziemię.
Logiczny wniosek - grozili, że zniszczą życie w naszej galaktyce.
Znajdź sposób na trafienie w źródło zasilania stacji.
Będziemy potrzebować dużo głowic z nanosondami. Zajmij się tym, Siedem.
Tak jest.
A ja jestem umówiony.
Nawiązałem kontakt z obcym. Komandor Valerie Archer.
Może kontynuacja znajomości ułatwi nam poznanie ich planów?
Tom, Harry, zabierzcie go tam.
Utrzymujcie ciągły namiar transportera.
Jeśli zaatakują Ziemię... Federacja będzie bezbronna.
A nie mamy możliwości, by ostrzec Dowództwo Floty.
Voyager może mieć jedyną szansę powstrzymania inwazji.
- Ostatnie przygotowania? - Planuję swój występ.
Polecam japońską restaurację na Embarcadero.
- Nie radzę sobie z pałeczkami. - Dowództwo Floty, same wspomnienia.
Nawet, jeśli to tylko replika.
Ostatnio tam byłam po rozkazy na pierwszą misję Voyagera.
- "Lecieć do Badlands, znaleźć Maquis." - Dzięki temu, jesteśmy tu razem.
- A ty? Kiedy ostatnio tam byłeś? - Nie licząc dzisiejszej wizyty?
Trzeciego marca, 2368 roku. Wtedy odszedłem z Floty.
- Wciąż pamiętam minę admirała... - Którego?
- Namimby. - Wykładał w Akademii, prawda?
- Zgadza się. - Etykę międzygatunkową, tak?
- Analizę taktyczną. - Oczywiście.
Sądzisz, że mogę być jednym z nich. Sprawdzasz mnie.
Byliście tam prawie trzy godziny. Wszystko się mogło zdarzyć.
Racja.
Może pójdziemy do ambulatorium? Doktor zbada mnie i Tuvoka.
Tuvok już tam jest.
Wystarczyło poprosić, bym się tam zgłosił.
Pamiętam reakcję chorążego Gentry. Pomyślałam, że będę bardziej subtelna.
- Nie lubisz ryzykować, co? - Nie bierz tego do siebie.
Kazałam zbadać całą załogę. Nie wiemy, skąd oni mają tyle danych.
Może od Borga, może z Ziemi, a może jeden z nich jest tutaj?
Morfologia komórkowa w normie. Sekwencje nukleotydów się zgadzają.
- Jest pan w pełni człowiekiem. - Ulżyło mi. A Tuvok?
Zielonokrwisty Wolkan całą gębą.
Dwóch zbadanych, zostało jeszcze stu dwudziestu pięciu...
- Lepiej się zbieraj. - Racja. Nie chcę się spóźnić.
- Wróć do domu przed północą! - Tak jest.
Dodałem złącze transoptyczne. Umożliwi dostęp do ich komputerów.
Ten fazer zmodyfikowałem, by strzelał nanosondami Borga.
- Zawsze się tak zbroisz na randkę? - Nikt się nigdy nie umawiał z 8472.
Ja nie lubię umawiać się z dziewczynami z innych galaktyk.
- Jesteś prawdziwym odkrywcą, Chakotay. - Jest chociaż ładna?
- W ludzkiej formie tak. - Zawsze byłem ciekaw randki z obcą.
- Sporządzę notatki. - Zbliżamy się.
Cała stop. Podnieść osłony.
Energiczne maluchy. Zwiększyłaś ich ruchliwość o ponad 200 procent.
Uznałam, że trzeba zwiększyć ich wydajność.
Ostatnio dzięki nanosondom, 8472 uciekli do płynnej przestrzeni.
- Bardziej wydajnym być nie można. - Ten gatunek łatwo się adaptuje.
Od naszego spotkania minął rok. Może umieją się już obronić.
Jest sposób, by to sprawdzić. Przetestujemy nanosondy na zwłokach.
Ciało jest w komorze trzeciej, prześlij je tutaj.
Obcy nie żyje ledwie parę godzin, więc jego komórki wciąż są aktywne.
Zacznij pełne bioskanowanie.
To tylko odruch. Układ nerwowy nadal jest aktywny elektrycznie.
Coś jest nie tak... Powinno już działać.
- Co się dzieje? - Nukleotydy pozostają bez zmian.
Chyba miałaś rację. Trzeba powiadomić kapitan, może...
Doktorze!
- Fałszywy alarm... - Zreplikuję więcej nanosond.
Ja nadal wolę liczyć na dyplomatyczne rozwiązanie sprawy.
Mało prawdopodobne. Gatunek 8472 nie uznaje dyplomacji.
To zabawne... To samo mówiono o Borgu.
Wszystko jest możliwe, Siedem, o ile ma się otwarty umysł.
- Optymizmu, Siedem, znajdź dobre strony. - Ciężko o optymizm, gdy czeka nas bitwa.
- Wiesz, że groźba jest lepsza niż atak? - Nie.
Broń masowej zagłady często budowano mając nadzieję, że nie będzie użyta.
Jednak w Trzeciej Wojnie Światowej, od tej broni zginęło 600 milionów ludzi.
Czy oni widzieli "dobre strony"?
To nieszczęśliwy wyjątek.
Właśnie o tobie mówiliśmy.
Myślała, że nie przyjdziesz.
Znam ją od pierwszego roku Akademii, niełatwo zrobić na niej wrażenie.
Nie sądziłem, że jesteś w jej typie.
Wybaczcie. Nocne orchidee czekają na mnie.
Pamiętaj co mówiłem, młoda damo. Dasz sobie radę.
Dziękuję, Boothby.
- Jakieś problemy? - Dostałam propozycję awansu.
- Pierwszy oficer na Hor-cha. - Gratuluję.
To klingoński okręt.
- A co na to Boothby? - "du cha mee gagh roch".
"Uśmiechaj się, jedząc gagh".
Mądre słowa...
- Zawsze radzisz się ogrodnika? - Wielu kapitanów zawdzięcza mu karierę.
Choćby Lopez, Picard, czy Richardson.
- Już zamykają. - Miałaś mnie oprowadzić. Dokąd idziemy?
- Umiesz tańczyć? - Zdarzało mi się.
W wolkańskim nocnym klubie jest "Noc ponn farr".
- Wolkańskim? - To za rogiem.
Spokojnie, Harry.
Delta Flyer może nie wytrzymać takiego dreptania.
- Powinien się już zgłosić. - Daj mu czas.
- Cztery godziny? - To przecież randka!
Nie można go poganiać. Pewnie dopiero coś zjedli i wypili.
- Teraz mijają etap grzecznościowy. - Grzecznościowy?
Ostatni 8472, którego poznałem, próbował mnie strawić od wewnątrz.
Może chciał cię lepiej poznać, nie można go za to winić.
Chakotay da sobie radę.
A jeśli nie, to my go uratujemy.
Okazało się, że nawalił transporter i mundur został w buforze wzorca.
- Żartujesz? Byłeś nagi? - Niezupełnie.
- Wciąż miałem komunikator. - Mam nadzieję, że dobrze przypięty.
Komputer, światła.
Więc tak mieszkają teraz oficerowie?
- Nieźle. - Napijesz się czegoś?
- Poproszę wodę. - Czyżbyś był abstynentem?
- Lubię mieć nad sobą kontrolę. - Zawsze w stanie pogotowia?
Coś w tym stylu.
Znalazłeś coś ciekawego?
"Poza krawędzią galaktyki. Ludzkie poszukiwania nieskończoności."
To wydanie pochodzi z dwudziestego pierwszego wieku?
Zreplikowane. Ale to dobra książka.
- Nigdy jej nie czytałem. - A powinieneś.
Istoty ludzkie...
Są prawdziwym paradoksem.
To znaczy?
Na pierwszy rzut oka, wydają się prymitywni.
Nieczystość genetyczna, brak telepatii, brutalna natura.
Jednak stworzyli piękne metody na przekazanie swoich myśli.
Literatura, sztuka, muzyka...
Czasem nawet cieszę się, że jestem w tej postaci.
- Pewnie uważasz mnie za szaloną. - Ani trochę.
- Ciekawe, co oni myślą o nas. - Trudno powiedzieć.
Myślę, że brzydzą się nami.
Atakują każdy gatunek, który nie należy do ich Federacji.
A propos ludzkiej postaci... Przyda mi się zastrzyk izomorficzny.
- Też chcesz? - Nie trzeba.
Rozgość się.
Komandorze...
Jak się podoba widok?
- Jest uroczy. - Chyba jest pełnia.
- W taką noc widać całą Zatokę. - Szkoda, że nie wziąłem kamery.
Pasowałabyś do obrazka.
Czujesz to?
Zasolone cząsteczki tlenu stymulują receptory na skórze.
- Niepłynna przestrzeń ma swój urok. - Tu się zgodzę.
Planeta Ziemia... Już wkrótce, symulację zastąpi rzeczywistość.
- Kiedy to będzie? - Parę tygodni? Parę dni?
Gdy uznają, że jesteśmy gotowi.
- Mogę być z tobą szczery? - Proszę.
Zastanawiam się, czy gra jest warta świeczki.
- To znaczy? - Ta symulacja, nasze zadanie...
- Czy oni na pewno są zagrożeniem? - Byli sojusznikami Borga.
- Wtargnęli do naszego wymiaru. - To był jeden incydent.
Federacja wcale nie musi planować wojny z nami.
Nie można im ufać. Trzeba przygotować się na najgorsze.
Nie jestem przekonany.
Może już zbyt długo jesteś w tej formie?
Jeszcze trochę, a wstąpię do prawdziwej Gwiezdnej Floty.
Obcy z odległej galaktyki poszukuje pracy.
Referencje dostępne na żądanie.
Robi się późno. Lepiej już pójdę.
Już?
Na rano musze przygotować raport taktyczny.
O czymś zapomnieliśmy.
Nie znam ludzkich rytuałów godowych, ale zwykle całują się na dobranoc.
- Nigdy tego nie robiłeś? - W zasadzie...
Ja też nie.
Uznaj to za element szkolenia.
/- Melduj. - Zbadałam jego DNA.
- Miał pan rację. /- Ile wie?
Trudno powiedzieć, trzeba go przesłuchać.
/- Gdzie teraz jest? - Pewnie przy głównym kompleksie.
Proponuję włączyć dzienne oświetlenie. Łatwiej go znajdziemy.
Chakotay do Parisa! Delta Flyer, odpowiedzcie!
Proszę.
Modyfikacje zakończone.
Dziewiętnaście zwykłych torped, plus trzy typu X, ze wzmocnionym ładunkiem.
- Potrzeba więcej. - Zużyliśmy cały zapas nanosond.
- Zreplikujcie więcej. - To niewykonalne.
Niech Doktor weźmie je z twojej krwi lub sam wyhoduje, jeśli trzeba.
Nie chcę, by w trakcie walki zabrakło nam amunicji.
Powinnaś mnie rozumieć. W końcu zabili jakieś cztery miliony członów.
Dyrektywa 010: "Przed walką z obcymi, należy podjąć wszelkie kroki,
by nawiązać pierwszy kontakt i rozwiązać spór z pomocą dyplomacji".
Pierwszy kontakt nawiązaliśmy ponad rok temu i ledwo uszliśmy z życiem.
Bitwa wydaje się nieunikniona. Może nawet cała wojna.
Ale jakoś nie mogę przestać myśleć o tej dyrektywie.
Ten gatunek chce zniszczyć wszelkie życie w naszej galaktyce.
Czas odrzucić filozofię Gwiezdnej Floty.
/Kapitan proszona na mostek.
Delta Flyer nas wzywa.
- Tom? /- Chakotay ma kłopoty.
/Próbował nas wezwać dziesięć /minut temu, ale łączność przerwano.
/Stację otacza pole siłowe, /nie możemy go przesłać.
- Czy zostaliście wykryci? /- Chyba nie, na razie nie strzelają.
Zostańcie tam i spróbujcie znaleźć komandora. Zaraz tam będziemy.
/- Tak jest. - Przygotować broń.
Czerwony alarm! Wszyscy na stanowiska bojowe!
Schodzimy z orbity.
- Miałeś przygotować raport taktyczny. - Czego się napijesz, synu?
Ja wezmę dwustuletnią whisky.
Trzymam ją na specjalne okazje. A bez wątpienia taką mamy.
Toast za Ziemię.
Chakotay, stopień: komandor, numer służbowy 47-alfa-612.
- Pierwszy Oficer na okręcie Voyager. - Gatunek 8472 z płynnej przestrzeni.
No to już się znamy. Ile macie okrętów?
Nie masz języka? Zadałem ci pytanie.
Ile okrętów macie w Kwadrancie Delta?
Jeden.
- Jak nas znaleźliście? - Wykryliśmy federacyjny przekaz.
Minęły tygodnie, zanim znaleźliśmy źródło.
Symulacja miała być dokładna. Widać trochę przesadziliśmy.
Skoro znaleźliście naszą stację, na pewno ostrzegliście Federację.
- Wasza flota już tu leci. - Wyciągacie złe wnioski.
- Nie planujemy wojny z wami. - Więc szpiegujecie nas z ciekawości?
- Zbliża się okręt. To Voyager. - Podnieść osłony, przygotować broń.
Kapitan Janeway nie zaatakuje. Przyleciała po mnie.
Nadarzyła się prawdziwa okazja, trzeba ją wykorzystać.
Wykonaj ekstrakcję genetyczną.
To może nam pomóc lepiej utrzymywać ludzką postać.
Tak jest.
- Zbliżamy sie do stacji. - Maksimum osłon, przygotować broń.
Uwaga załoga, alarm bojowy! Przygotować się do walki.
Jest obraz.
- Skanują nas. - Niech się przyjrzą.
- Delta Flyer leci do nas. - Wywołać ich.
- Tom, co z wami? /- Ostrzelali nas, osłony opadły.
/- Możemy przyłączyć się do was? - Dokujcie w hangarze drugim.
- Chakotay się odezwał? /- Niestety nie.
Podlećmy bliżej stacji. Celować w układy uzbrojenia.
- Trzeba celować w źródła zasilania. - Nie chcę zniszczyć podtrzymania życia.
Jeśli uda się załatwić to bez ofiar, to tym lepiej.
- Oni nie zasługują na litość. - To zły moment na debatę o etyce.
- Celuj w układy uzbrojenia! - Jesteśmy w zasięgu.
Trzy tysiące osiemset kilometrów. Trzy i pół tysiąca, trzy dwieście.
- Valerie... - Nie tak mam na imię.
A jak?
Boicie się nas, prawda?
Sądzicie, że jesteśmy brutalni, że chcemy was zniszczyć.
Ale to nieprawda.
Jeśli zechcecie z nami porozmawiać, sami się przekonacie.
"Tajemnice rodzą tajemnice".
- Shaw? - George Bernard Shaw.
Masz na półce jego "Dzieła zebrane".
Miał złożony umysł. Jak na człowieka.
I miał rację. Szpiegowanie i domysły...
To pewnie doprowadzi do wojny.
Voyager...
- Aktywują broń. - Zrób to samo.
Wywołują nas.
- Pan Boothby... /- Kapitan Janeway.
Miło pana widzieć po tylu latach. Jak się podoba Kwadrant Delta?
/Nie kpij ze mnie, panienko.
/Może udajemy tu Gwiezdną Flotę, /ale broń mamy dużo lepszą.
/Jeden rozkaz wystarczy, /by zniszczyć wasz okręt.
/- Radzę uciekać. - Nigdzie nie polecimy.
Najpierw uwolni pan mojego oficera i dokładnie wytłumaczy, co tu robicie.
Celujemy w stację nanosondami Borga. I użyjemy ich jeśli będzie trzeba.
/Nie boję się pogróżek. Zniszczymy /wasze układy uzbrojenia nim...
W ostatnim starciu z nami, ponieśliście duże straty.
Chcecie znowu ryzykować?
Strzelanina niczego nie rozwiąże.
Możemy dalej sobie grozić i szpiegować się, ryzykując wojnę.
Możemy też być bardziej bezpośredni.
/- Co pani sugeruje? - Może zjazd absolwentów?
Ta wasza Federacja to wielki śmietnik. Powszechna tolerancja, Pierwsza Dyrektywa...
- Wszystko to śmietnik. - To barwna, ale niedokładna metafora.
Dodajcie do listy wolkańską logikę.
Zbadaliście bazy danych Floty. Na pewno znacie naszą historię.
- Trzymamy się naszych dyrektyw. - Szczytne ideały to jedno.
Wasze czyny to osobna sprawa.
Weszliście na stację, porywając i zabijając jednego z naszych.
- Mówiłam już, że sam się zabił. - Stworzyliście broń biologiczną.
- Jesteście sojusznikami Borga! - Nie.
Przy tym stole siedzi jeden, przebrany za człowieka.
- Nie jestem już częścią Kolektywu. - Raz Borg, zawsze Borg.
- Siedem jest członkiem tej załogi. - Borg jest nieważny. Groźni są ludzie.
Uznali, że Federacja planuje inwazję przeciwko nim.
Rozumiem.
Więc uderzycie pierwsi? Zaatakujecie Ziemię?
- Być może. - Nie mogę na to pozwolić.
Proszę bardzo, strzelajcie! Wyślijcie tę stację do diabła!
W Kwadrancie jest jeszcze tuzin, nie znajdziecie wszystkich.
A jeśli powiem, że Gwiezdna Flota nie planuje inwazji?
- Że Ziemia nic o was nie wie? - Uznam, że pani kłamie.
Sprawdźcie tę swoją bazę danych, nie ma tam o was ani słowa.
To bez znaczenia. Wywiad musiał utajnić te dane.
Też racja...
Możemy tak gdybać cały dzień. Wy nie zaufacie nam, ani my wam.
No i proszę. Wiedziałem, że ten "zjazd" nic nie da.
- Admirale... - Siedem!
- Rozbrój głowice. - Kapitanie?
Zrób to.
- Co chce pani udowodnić? - Ktoś musi zdjąć palec z cyngla.
Mogę to być ja.
- Wyłączyli broń. - To podstęp!
Jesteśmy bezbronni. Co teraz zrobicie?
Wyślecie Voyagera do diabła, czy może porozmawiamy?
Ziemianie... Macie talent do dramatyzmu...
Chcecie gadać? Świetnie, ale bez owijania w bawełnę.
Czego od nas chcecie? Tylko szczerze, kapitanie.
Voyager jest sam w Kwadrancie Delta.
Od ponad czterech lat nie mamy kontaktu z Ziemią.
Czemu wtargnęliście z Borgiem do naszego wymiaru?
Wtedy jeszcze nie wiedzieliśmy, że to Borg zaczął wojnę.
Chwilowo się sprzymierzyliśmy, gdyż uznaliśmy was za zagrożenie.
"Wasza galaktyka zostanie zniszczona". Brzmi znajomo?
My się tylko broniliśmy.
To czemu wciąż tu jesteście?
Konflikt z Borgiem zakończył się ponad rok temu.
Symulacja Floty, udawanie ludzi... Kto tu planuje inwazję? Tylko szczerze.
Proszę nie odpowiadać. Ona nami manipuluje.
- No to ja odpowiem. - Komandorze!
Mamy umieścić na Ziemi agentów, by monitorować wasze wojska.
To misja zwiadowcza, nic więcej.
Można jej zaufać, kapitanie. Boją się nas, tak jak my ich.
Chyba, że to, co mówiłaś na randce, było częścią gry.
- Nie było! - Dość tego!
- Nie możemy z nimi negocjować! - Prosze usiąść, admirale.
Siadaj, mówię! Albo kopnę cię w ten twój ludzki tyłek.
Oboje daliście się omamić.
Wiem już, jak myślą ludzie i tak się zastanawiam...
Czy faktycznie są tacy brutalni? A jeśli źle ich oceniamy?
- Nie możemy ryzykować! - Woli pan kolejną wojnę?
- Mów dalej, synu. - Archer ma rację.
Trzeba odrzucić uprzedzenia. Nie najlepiej zaczęliśmy znajomość,
ale może spróbujemy ponownie nawiązać pierwszy kontakt?
I może tym razem zrobimy to jak trzeba?
- Wierzysz mu? - Tak.
- Mam kilka warunków. - Słucham.
Po pierwsze, chcę zbadać te nanosondy. Cholernie mnie niepokoją.
Zgoda, ale chcę w zamian pewnych informacji taktycznych.
Na początek, o tej waszej przemianie genetycznej.
Coś się da załatwić. Jest pan z nami, admirale?
Mnie to wystarczy.
/Dziennik kapitański, /data gwiezdna 52136,4;
/Uniknęliśmy walki z Gatunkiem 8472. /Przynajmniej na razie.
/W ramach gestów dobrej woli, /wymieniamy technologię.
- Schematy głowic z nanosondami. - To na pewno ich przekona.
- Być może... - Trochę wiary, Siedem.
Trudno wierzyć w coś, co może być błędem taktycznym.
Lub pierwszym krokiem w stronę pokoju. Jestem skłonna zaryzykować.
Może się przyłączysz? Pierwszy raz ujrzysz Ziemię.
Wolę pozostać na pokładzie. Jeśli wystąpią jakieś problemy...
Nie wystąpią, a przynajmniej nie natury taktycznej.
Prędzej problemy kulturowe, typu "jak uścisnąć dłoń Gatunkowi 8472?".
Ale damy sobie radę.
Gdy kazała pani rozbroić głowice, sądziłam, że natychmiast zaatakują.
Uważałam, że wykorzystają waszą ludzką słabość.
Myliłam się.
Gdybym była na pani miejscu, teraz pewnie walczylibyśmy z 8472.
- Skąd pani wiedziała? - Nie wiedziałam. Tak jak mówiłam...
Wiara...
Witam w Terrasferze Ósmej, symulacji Dowództwa Gwiezdnej Floty.
Jestem admirał Bullock i mam oprowadzić was po obiekcie.
Pytania i komentarze kierujcie do mnie. Problemami zajmuje się porucznik Kinis.
Komandorze Tuvok, chciał pan zbadać nasze generatory termionowe.
- Tak. - Zaprowadzę tam pana osobiście.
- Ambasadorze Nelix... - Neelix, sir.
Pójdzie pan z porucznikiem, zwiedzicie systemy kontroli środowiska.
Wspaniale. Chętnie też posłucham, co pan sądzi o Wolkanach.
Pewnie nie odtworzyliście "Nocnej Sowy"? To sklepik z kawą na Market Street.
Niestety nie. Zostańcie tu i odpocznijcie trochę.
Do płynnej przestrzeni wracamy dopiero za parę dni.
Dziękuję, ale prawdziwa Ziemia jest daleko. Wolę wrócić na kurs.
- Jakie są szanse, że pana wysłuchają? - Nie mogę nic obiecać, kapitanie.
Moi zwierzchnicy nie mają aż tak otwartych umysłów.
Pokój z ludźmi? Aż podskoczą z wrażenia!
Ale opowiem im, co tu zaszło, więc przy odrobinie szczęścia,
- niektórzy mogą doznać objawienia... - Wie pan, jak nawiązać z nami łączność.
Liczę, że damy radę pociągnąć tę sprawę dalej.
Nie szukajcie nas, my znajdziemy was.
Byłbym zapomniał...
Stworzona dzięki syntezie genetycznej, ale pachnie tak pięknie, jak prawdziwa.
Cieszysz się, że wracasz?
- Wreszcie wrócę do własnego ciała. - Koniec z bezsennością.
Koniec ze snem.
Powinnaś wiedzieć, że jesteś świetnym człowiekiem.
Szkoda...
Że nasze gatunki są tak różne. Inaczej, poprosiłabym o drugą randkę.
Miałaś być moim przewodnikiem. Może kiedyś pokażesz mi swój wymiar?
Chętnie.
Cóż... Muszę wracać na Voyagera.
O czwartej odlatujemy.
Nie będę miała okazji, by to powtórzyć...
Tym razem lepiej?
Szybko się uczysz.
Tłumaczenie: Piotr Pajerski
Opracowanie napisów: Marek Kowalczyk
Zapraszamy na stronę grupy tłumaczy pod adresem: http://napisy.gwflota.com
Korekta techniczna: tom2407