Poruczniku Thomas Eugene Paris, obniżam panu stopień do chorążego
i skazuję na trzydzieści dni odosobnienia. Proszę zabrać chorążego Parisa do celi.
Znam drogę.
Cela.
STAR TREK VOYAGER S5 E09 - Thirty Days
Na podstawie "STAR TREK" stworzonego przez GENE RODDENBERY
W ROLACH GŁÓWNYCH
KATE MULGREW jako Kapitan Kathryn Janeway
ROBERT BELTRAN jako Chakotay
ROXANN DAWSON jako B'Elanna Torres
ROBERT DUNCAN McNEILL jako Tom Paris
ETHAN PHILLIPS jako Neelix
ROBERT PICARDO jako Doktor
TIM RUSS jako Tuvok
JERI RYAN jako Siedem z Dziewięciu
GARRETT WANG jako Harry Kim
TWÓRCY RICK BERMAN & MICHAEL PILLER & JERI TAYLOR
TRZYDZIEŚCI DNI
Jeden, dwa, trzy
dziewięćdziesiąt osiem, dziewięćdziesiąt dziewięć i sto.
- Trzymamy formę? - Jasne, zawsze to robię w areszcie.
- Mam nadzieję, że poprawił ci się apetyt. - Korzenie Lyola? Trzeci raz w tym tygodniu!
- Czy nie mogą mi po prostu zreplikować pizzy? - Przykro mi. Tylko podstawowe składniki odżywcze.
- Rozkaz kapitan. - Chleb i woda, co nie... Dajcie.
- Mam dla ciebie padd o który prosiłeś. - Dzięki.
- Więc, czy pytałeś o holodek? - Powiedziała, cytuję:
"Powiedz panu Parisowi, że to jest kara, a nie urlop".
Zawsze można próbować...
- Do następnego posiłku. - Czekaj, już odchodzisz?
- Weź krzesło, zostań chwilę. - Przykro mi. "Żadnych pogaduszek z więźniem"
Czy słowa "okrutny" i "niecodzienny" coś dla niej znaczą?
Współwięźniowie się niepokoją. Będzie miała zamieszki więzienne na głowie...
Zacznij list.
"Drogi ojcze... " pauza, wymaż.
Zacznij. "Do admirała Parisa... "
Pauza, wymaż.
Zacznij.
"Hej tato! Długo się nie widzieliśmy. Prawdopodobnie nie otrzymasz tego listu,
ale na wypadek gdybyś go otrzymał, mam ci kilka rzeczy do powiedzenia.
Po pierwsze, zła wiadomość,
znów jestem w więzieniu.
Czekaj, słuchaj dalej, nie wyłączaj.
Chcę, abyś wiedział jak tu wylądowałem, ponieważ to nie tak jak myslisz.
Zaczęło się pewnego ranka, kiedy robiłem coś co uznałbyś za kompletną stratę czasu. "
Kapitan Proton do Bustera Kincaid. Zniszczyłem maszynę Dr Chaotica
kontrolującą umysły i wracam na statek
/- Witaj Proton. - Kto to?
- Stara przyjaciółka. - Nawet dwie stare przyjaciółki.
/Bliźniacze Panie Zła, /mogłem się domyślić...
Obawiam się, że twój wierny pomocnik jest niedysponowany.
- Nie martw się kapitanie, poradzę sobie sam! - Jeszcze zobaczymy. Przynieś mi skaner umysłu.
- Co? - Skaner umysłu, ty głupia.
- A tak... - Twe życzenie jest dla mnie rozkazem.
- Nareszcie. - Żaden problem.
Torturuj mnie ile chcesz Demonico, nigdy się nie złamię.
Właśnie, że tak.
Zanim z tobą skończę, będziesz błagał, aby nam powiedzieć co wiesz.
Będziesz naszą marionetką. Naszym niewolnikiem.
Świetnie. Zróbcie to.
- Jesteś skończona Demonica. - Malicia. Ona jest Demonicą.
Wszystko jedno... Obydwie idziecie do więzienia na bardzo długo.
- Ruszać się. - Jest taki odważny.
- Szkoda, że musimy go zabić. - Mam wszystko pod kontrolą Protonie,
- może wrócisz do kwatery głównej? - I zostawić cię na łasce tych dwóch?
Daj spokój Tom, właśnie zaczyna się najlepsza część.
/- Starsi oficerowie zgłoszą się na mostek. - Więc najlepsza część będzie musiała poczekać.
- Jakieś postępy z mapą gwiezdną? - Dam ci ją o 14:00.
- Mówiłaś, że były skończone wczoraj! - Przepraszam, ale sensory były nieczynne.
Siedem z Dziewięciu uruchomiła je dziś rano. O czternastej, obiecuję.
Potrzebujesz pomocy? Mam wolne do jutra rano.
- Nie, nie chcę zepsuć ci wolnego dnia. - Nie szkodzi. W każdym razie dziękuję.
Do zobaczenia poruczniku. Buster.
Cześć!
- Myślę, że Jenny naprawdę cię lubi. - Tak, wiem.
- Myślałem, że to uczucie wzajemne. - Mówiłem, że podoba mi się Megan,
- ale ona nie ma dla mnie czasu. - A co za różnica.
- Chyba nie mówisz poważnie? - To siostry Delaney, są bliźniaczkami.
Żartujesz? Wcale nie są podobne. Jenny jest agresywna, czasami denerwująca,
ale Megan jest cicha, artystyczna... ma taki milutki dołeczek na prawym policzku.
- Jenny nie ma dołeczka? - Żadnego dołeczka.
Mostek.
- Cóż, znów to zrobiłeś Harry. - Co?
Zakochałeś się w nieosiągalnej kobiecie. Najpierw hologram, potem Borg,
- a teraz nie ta bliźniaczka... - Przynajmniej jestem konsekwentny.
Przykro mi, że popsułam zabawę, ale czujniki dalekiego zasięgu wykryły coś interesującego.
Skoncentrowana masa wodoru i tlenu, duża ilość życia roślinnego i zwierzęcego.
- Planeta klasy M? - Nie. I to jest właśnie interesujące.
- Wchodzimy w zasięg wizualny. - Na ekran.
- Co to jest? - To ocean.
Według odczytów jest większy niż połączony Atlantyk i Pacyfik.
- Co go utrzymuje? - Wygląda na to, że jest jakieś pole
- powstrzymujące go od rozpadnięcia się. - Przyjrzyjmy się bliżej.
- To statki kosmiczne czy łodzie podwodne? - Otworzyć kanał.
Tu kapitan Janeway ze statku kosmicznego Voyager, zidentyfikujcie się.
- Ładują broń. - Osłony. Czerwony alarm.
Osłony trzymają. Żadnych uszkodzeń. Odpowiedzieć ogniem?
Jeszcze nie. Voyager do zbliżających się statków, nie mamy wrogich zamiarów.
- Utrzymują kurs. - Wycelować w prowadzący statek,
unieszkodliwić uzbrojenie.
- Bezpośrednie trafienie. - Wywołują nas.
Chyba zwróciliśmy ich uwagę. Na ekran.
/Jestem Burkus, zastępca konsula /Moneańskiego Niepodległego Morza.
/Naruszyliście naszą przestrzeń. /Wycofajcie się, albo wznowimy ostrzał.
Konsulu, mogliśmy zniszczyć wasze statki, ale nie zrobiliśmy tego.
- Nie interesuje nas walka. /- Więc dlaczego tu jesteście?
Ponieważ jesteśmy badaczami i jesteśmy zafascynowani waszym oceanem
i chcielibyśmy się dowiedzieć czegoś o nim oraz o waszym ludzie, jeśli nam pozwolicie.
/- A jeśli nie? - Będziemy rozczarowani,
ale zostawimy was w spokoju.
/- Was statek jest imponujący. - Chętnie pana oprowadzę.
Proszę wybaczyć naszą nieufność kapitanie, ale przez ostatnie lata
nasz rząd musiał chronić ocean przez wieloma wrogimi gatunkami.
Rozumiem. My również skwapliwie chronimy nasz okręt.
A to jest centrum dowodzenia Voyagera. Nie krępujcie się rozejrzeć.
Ciekaw jestem, konsulu, czy wasz lud zawsze tutaj mieszkał?
Nasi przodkowie byli koczownikami, odkryli te wody przed trzystu laty.
Zapewne byli równie zdziwieni widząc wielką kulę wody unoszącą się w przestrzeni.
- Tak, panie... - Paris, Tom Paris.
- Mój pierwszy oficer, komandor Chakotay. - Zauważyli, że mogą hodować stworzenia morskie,
wydobywać tlen do statków, stworzyć stały dom.
- Jaką macie populację? - Ponad osiemdziesiąd tysięcy.
- I wszyscy mieszkacie pod wodą? - Poruczniku, mamy również inne sprawy.
Poruczniku Tuvok, proszę eskortować naszych gości do pokoju odpraw.
- Przyłączy się pan, panie Paris? - Cóż mam powiedzieć...
- Czy nadal mieszkacie na swoich statkach? - Zbudowaliśmy podwodną infrastrukturę
i mieszkania, ale tak, większość naszych ludzi ciągle wybiera życie jakie wiedli nasi przodkowie.
Macie jakieś przypuszczenia odnośnie powstania oceanu? Według mnie to unikalny fenomen.
Jest kilka teorii. Najpopularniejsza głosi, że
to dar od stwórcy, ale według mnie najbardziej prawdopodobne jest, że ocean powstał naturalnie,
- w podobny sposób jak gazowe giganty. - To ma sens.
Niestety, nasza ograniczona znajomość tego zjawiska, stworzyła pewien problem.
- Co masz na myśli? - Nie jestem pewien czy to odpowiedni temat...
- Ale oni mogą nam pomóc. - Zrobimy wszystko co będziemy mogli.
Ocean traci spójność. Hydrorównowaga spadła o siedem procent przez ostatni rok.
- Wiecie czym jest to spowodowane? - Nie. Musielibyśby zbadać wnętrze oceanu,
- gdzie jak sądzę prądy grawitacyjne wahają się. - Ale to ponad sześćset kilometrów głębokości.
Nasze najlepsze statki badawcze mogą zejść tylko do stu kilometrów.
- Poniżej ciśnienie jest za wysokie. - Możemy was tam zabrać. Kapitanie?
Nie miałam pojęcia, że jesteś takim wilkiem morskim.
Kiedy dziś zobaczyłem ten ocean, przypomniało mi się,
- kiedy pierwszy raz czytałem Juliusza Verne'a. - "Dwadzieścia tysięcy mil podmorskiej żeglugi".
Przeczytałem ją chyba z dwadzieścia tysiecy razy. Miałem obsesję na temat historii o oceanie.
Większość moich kolegów była zajęta swoimi holoprogramami, a ja siedziałem z głową
- w "Kapitanie Courageous", "Moby Dick'u"... - Interesujesz się dziewiętastym wiekiem?
Starożytne żaglowce to była moja pierwsza miłość. Wszystko zaplanowałem.
Skończyć liceum. Wstąpić do Federacyjnego Patrolu Morskiego, ale mój ojciec miał inne plany.
Myślisz, że admirał Paris nie rozumiał pasji swojego syna?
Dla niego musiałem służyć na statku z insygniami Gwiezdnej Floty na burcie.
Więc masz okazję nadrobić zaległości?
Kapitanie. Po kilku modyfikacjach napędu Delta Flyer będzie znakomitą łodzią podwodną.
Dobrze. Zrobienie odpowiednich poprawek w Voyagerze zajęłoby przynajmniej tydzień.
- Więc mam misję? - Bon Voyage.
Więc, pomyślałem, kto mógłby być moim lepszym pierwszym matem niż Harry.
- Pierwszym matem? - Żeglarski slang. Przywykniesz.
Mówię ci Harry, marzyłem o czymś takim odkąd tylko pamiętam.
Popraw mnie jeśli się mylę, ale czy nie mamy jakiejś misji do spełnienia?
Oczywiście. Ale chyba możemy zabawić się przy okazji?
Aa... bosman! Gotowa do odbicia od brzegu?
- O czym pan mówi, poruczniku? - Mów mi szyper.
- Żeglarski slang. Przywykniesz. - Nie sądzę.
- Wzmacnianie kadłuba i silników zakończone. - To właśnie chciałem usłyszeć.
Przepraszam, czy trafiłem we właściwe miejsce?
Witam na pokładzie. Widzę, że lubisz podróżować z lekkim bagażem.
To moje instrumenty badające ciśnienie, głębokość, prądy...
Nie będą nam potrzebne, ten statek jest wyposażony w pełen zestaw sensorów.
- Och... - Nie szkodzi.
Możesz przechować swój sprzęt w ładowni.
Dwadzieścia tysięcy kilometrów od powierzchni.
- Osłony morskie? - Aktywne.
Kotwice rzucone.
- Te budynki. Co to jest? - To główna rafineria tlenu i stacja odsalania.
Antykorozyjne stopy, wielogęstościowo zrównoważone. Wydajny projekt.
- To znaczy, że jest pod wrażeniem. - Jesteśmy z tego dumni.
Widzę dlaczego.
Wejść.
Przykro mi, ale mam niepokojące wieści.
Przeprowadziliśmy komputerową symulację, aby określić szybkość rozpadu.
- Jest gorzej niż pan Riga myślał. - Według naszym przewidywań, ocean
może całkowicie stracić spójność w ciągu pięciu lat.
- Przykro mi. - Wasze obliczenia mogą być złe.
Wiem, że to brzmi groźnie. Może jest jakiś sposób aby to powstrzymać.
A jeśli nie ma?
Musicie rozważyć ewakuację.
Mam wrócić i wyjaśnić to czterdziestu siedmiu regionalnym władcom?
Pierwsze rozsądne zarządzenie: Zdjąć mnie ze stanowiska.
Rozumiem, że to trudne, ale będzie musiał im pan powiedzieć.
Możliwe, ale poczekam, aż wasz Delta Flyer wróci. Może znajdą coś ważnego.
Jesteśmy na głębokości pięciuset sześćdziesiciu kilometrów.
- Co to było? - Kadłub trzeszczy.
Daję wiecej mocy do pola integracji strukturalnej. Nie ma się o co martwić.
Wykrywam multifazowe wyładowania energetyczne.
Kierunek zero-dwa-jeden na sześć. Odległość dwanaście kilometrów. Budynek.
- Na tej głębokości? - Dopasowuję kurs.
Nic nie widzę. Daj mi przednie oświetlenie Harry.
- Co to jest? - Generuje masę jak generator
- sztucznej grawitacji. - Wygląda na jakiś reaktor pola.
Jeśli szwankuje, to by wyjaśniało utratę hydrostabilności.
Może do się go naprawić. Wygląda na starożytny.
Jeśli te odczyty są prawidłowe ma przynajmniej sto tysięcy lat.
Nie wiemy o wcześniejszych mieszkańcach. Kto go zbudował? Gdzie się podział?
Wygląda na to, że reaktor jest kontrolowany przez rdzeń komputerowy.
Spróbuję pobrać trochę danych, aby uzyskać jakieś odpowiedzi.
- Inicjuję interfejs. - Pobieranie w trakcie.
- Co się dzieje? - Mamy gościa.
- Co to było? - Ty tu mieszkasz, ty nam powiedz.
Nikt do tej pory nie był tak głęboko. Nic nie wiemy o morskim życiu na tych głębokościach.
Będziemy mieli okazję aby je szczegółowo zbadać.
- Stworzenie formuje wyładowania bioenergetyczne. - To coś w rodzaju elektrycznego węgorza.
Ale dużo większego.
Znaczące obniżenie mocy rdzenia warp.
Ostatnie wyładowanie przekraczało pięćset tysięcy woltów.
Osłony się usmażyły, Tom. Pomyślałbyś może o wydostaniu nas stąd.
- Silniki nie działają. - Namierzam przednie fazery.
- Nie, nie możecie tego zabić. - Nie zamierzam.
- To stworzenie ma chyba inne zdanie. - Jak pobieranie danych?
- Jeszcze parę minut. - Strzelam.
- Tylko go rozwścieczyliśmy. - Stworzenie się wycofuje.
- Mamy przeciek! - Załatwię to.
"... sześćset kilometrów pod wodą, napęd niesprawny, woda wdzierająca się do kabiny...
Zupełnie jak w jednej z tych opowieści Juliusza Verne'a, które mi czytałeś, kiedy byłem mały. "
/Czerwony alarm, wszyscy /na stanowiska bojowe.
Hej, a co ze mną? Jeśli mamy kłopoty, to potrzebujemy
najlepszego pilota przy sterach. Nie możecie mnie tak zostawić.
Pięć statków? I otworzyły ogień bez ostrzeżenia?
- Jak uciekliśmy? - Najwyraźniej chorąży Colahan zmylił wroga
stosując genialne manewry unikowe. Słyszałem, że kapitan Janeway zamierza go awansować.
Tak? Powiedz kapitan, że te genialne manewry prawie pozbawiły mnie przytomności.
On chyba nie wie jaka jest różnica w pilotowaniu promu i statku kosmicznego.
Już.
Tyle? Nie przeprowadzi pan skanu neurologicznego?
Może powinienem dostać zwolnienie lekarskie?
Twoje obrażenia zostały określone przez Naomi Wildman jako "bu bu".
Daj spokój doktorze. Nie wie pan jak to jest być tu przez cały dzień, każdy dzień. Ja wariuję.
Proszę mnie poprawić, jeśli mówię źle, ale czy nie o to właśnie chodzi?
Poważnie doktorze, powinien mnie pan wziąć na pełne badania,
- trzy lub cztery dni obserwacji minimum... - Do zobaczenia za dwadzieścia dni.
Doktorze!
Wznów zapis.
Dobrze tato, gdzie skończyliśmy? A tak. Właśnie mieliśmy wyciek.
Nic tak nie budzi zmysłów jak zimny prysznic.
Integralność strukturalna słabnie, straciliśmy łączność, osłony, napęd.
Możemy zmniejszyć gęstość poprzez wypuszczenie plazmy i pozbycie się wszystkich
niepotrzebnych rzeczy ze statku. Z czasem uniesiemy się na powierzchnię.
- Myślę, że powinniśmy zostać. - Zostać?
- Nie przestraszy mnie kilka uszkodzonych systemów. - Tom, nie uważasz, że trochę przesadzasz?
Mogę się założyć, że reaktor jest uszkodzony, będziemy mieli tylko jedną okazję aby go naprawić.
Chcesz uciekać? Dobrze. Daj mi kombinezon i możecie mnie zabrać, kiedy naprawicie prom.
- Chcesz popływać? Zwariowałeś? - Masz lepszy pomysł?
Zdołaliśmy się podłączyć do komputera. Może uda nam się go naprawić, może nie.
Ale nie zostawię cię tu samego.
A wy?
Zostanę.
- Siedem? - W mojej naturze jest postępować kolektywnie.
- Wykrywam wyłom w polu podtrzymującym. - Możemy go jakoś załatać?
Możemy spróbować wzmocnić pole za pomocą deflektora.
Wykonać. Spróbujcie wywołać Delta Flyer.
- Nic. - Jak pani myśli, co się stało?
- Mogą być za głęboko aby odebrać wiadomość. - Mogli mieć wypadek.
- Możliwe. - Kapitanie potrzebuję lepszych wyjaśnień.
- Co mam powiedzieć radzie? - Proszę mi coś powiedzieć.
Jest pan bardziej zainteresowany życiem ludzi w promie, czy swoją karierą polityczną?
- Co to było? - Wyładowanie grawimetryczne.
- Rdzeń reaktora jest niestabilny. - Stary, ale jary...
Wiek nie ma z tym nic wspólnego. Reaktor przekierowywuje dużą ilość energii
do swojego pola integracji strukturalnej. Energii, która normalnie podtrzymywałaby ocean.
- To by wyjaśniało dlaczego słabnie spójność. - Wygląda na to, że gęstość wody zwiększała się
przez ostatnie lata. Reaktor po prostu stara się nie być zgnieciony.
- Czy możemy ustabilizować rdzeń? - Tak, ale będzie to tymczasowe rozwiązanie.
Lepsze to niż nic.
- Kapitanie, ocean odzyskał pełną spójność. - Promień deflektora?
- Nie. Wydaje się, że ocean sam się ustabilizował. - Naszemu zespołowi chyba się udało.
Wykrywam obiekt. To Delta Flyer.
- Znalazłeś coś? - Badałem bazę danych generatora.
Nie uwierzysz w to, ale najwyraźniej wasz ocean był kiedyś częścią planety.
- Naprawdę? - Z tego co mogę powiedzieć
był częścią ekosystemu zamieszkałego przez bardzo zaawansowaną cywilizację.
- Co się z nimi stało? - Dobre pytanie... Wiem, że wysłali ten
reaktor na orbitę i przenieśli całą wodę i wszystko w niej do reaktora.
Niezwykłe. Dlaczego ktoś chciał przenieść cały ocean?
Może była jakaś katastrofa na planecie. A może to był eksperyment.
- To było wielkie przedsięwzięcie. - Zajęło im to dwieście lat.
Ciekawe co by pomyśleli, gdyby wiedzieli, że zamieszkaliśmy tutaj?
Pewnie byliby zaniepokojeni.
Ten ich reaktor jest całkiem niezły technologicznie, wytrzymały.
Nie sądzę, aby odpowiadał za utratę spójności.
Ale po kalibracji woda się ustabilizowała. Co innego mogłoby być?
Riga, wasze operacje wydobywcze niszczą ocean.
/Nigdy nie dostaniesz się do akademii, bawiąc /się zabawkami. Odrób prace domową.
/- Słuchasz mnie Thomas... /- Thomas Eugene Paris,
/obniżam panu stopień do chorążego /i skazuję na trzydzieści lat odosobnienia.
/Idź do swojego pokoju, /młody człowieku. To rozkaz.
/Idź tam i przemyśl to /co ci powiedziałem.
Tom... obudź się.
Koszmar?
Można tak powiedzieć.
Kiepsko wyglądasz.
- Dzięki. - Jak ominąłeś strażników?
- Wolkański ucisk nerwowy. - Przyszedłeś mnie pocieszyć?
Kapitan wreszcie udzieliła mi pozwolenia na odwiedziny, ale mam tylko kilka minut.
- Jak sobie radzisz? - Trzydzieści dni? Żaden problem.
- Co z B'Ellaną? - Tęskni za tobą.
- Znam to uczucie. - Więc co robiłeś dla zabicia czasu?
Myślałem... i myślałem, próbowałem nie myśleć.
Właściwie to zacząłem nagrywać list do ojca.
- Naprawdę? - Tak.
Z jakiegoś powodu chciałem mu wyjaśnić dlaczego tu wylądowałem.
Nie chciałem aby pomyślał... Zrozumiałem jakie to było śmieszne.
- Powinieneś dokończyć. - Daj mi jeden dobry powód.
- Może to kiedyś usłyszy. - Wątpię.
- Poczujesz się lepiej wyżalając się. - Chcesz być doradcą pokładowym?
I co zrobisz? Skasujesz list? To by było bezcelowe.
- Przynajmniej jestem konsekwentny. - Tom...
Dzięki za wizytę Harry.
Do zobaczenia za czternaście dni.
Mówiłeś mi kiedyś, że twój ojciec mówił, że nigdy nic nie kończysz.
Wznów nagrywanie. Powiedzieliśmy kanclerzowi o obcym reaktorze
i otym że ich rafinerie tlenu go niszczą. Przyjął to całkiem dobrze. Na początku.
Rada jest wdzięczna za waszą pomoc. Chciałbym prosić o schematy osłon Delta Flyera.
Mamy nadzieję, że uda nam się zbudować sondę, dzięki której będziemy
- mogli monitorować generator. - Porucznik Torres zapewni to.
Przekażę wam również schematy replikatora,
który pozwoli wam wytwarzać tlen bez pobierania go z wody.
- Rozwiąże to problem na krótko, ale to dobry początek. - To będzie pomocne.
Nasz poziom wydobycia tlenu, ciągle jest niebezpiecznie wysoki.
Chciałbym zamknąć rafinerię cztery, pięć i sześć.
Rozważymy to. Kapitanie, życzę wam bezpiecznej podróży.
- Mamy jeszcze kilka propozycji. - Proszę bardzo. Powiedzcie to panu Riga.
- Ujmie to w swoim raporcie. - Ciekaw jestem, kto przeczyta ten raport.
- Będzie dostarczony do podkomitetów. - Nie wiem czy zdaje sobie pan ze skali problemu.
- To co pan proponuje zajmie miesiące. - Dziękuje panu, panie Riga.
Powinien go pan wysłuchać.
Jeśli szybko czegoś nie zrobicie to wkrótce nie będzie już tego oceanu.
- Jak mówiłem rozumiemy jego troskę. - Czyżby? Rozumiem,
- że chcecie zignorować problem, a nas odesłać. - Z całym szacunkiem, ale kim pan jest aby
- nam mówić co mamy robić z naszym oceanem? - Z całym szacunkiem, ale to nie jest wasz ocean.
- Poruczniku. - Nie szkodzi kapitanie.
Chciałbym odpowiedzieć. Nie jako dyplomata, ale jako Moneanin. Przybywacie tu mówiąc,
że chcecie się dowiedzieć czegoś o naszym oceanie, a po trzech dniach mówicie,
że musimy go opuścić. Mamy takie powiedzenie: "kipiel w żyłach". Powiedz mu co to oznacza.
To oznacza kogoś, kto ma szczególny związek w wodą.
Moja rodzina, mieszka tutaj od dziesięciu pokoleń.
Chroniliśmy ten ocean, zachowywaliśmy go.
Mieszkaliśmy w harmonii ze zwierzętami tu mieszkającymi.
Czy możecie powiedzieć to samo?
Tak też myślałem. Do widzenia pani kapitan.
- Nie możemy tego tak zostawić. - Co mam zrobić?
Oczywiście, "wszechwładna" Pierwsza Dyrektywa...
Czy mogłaby nas pani opuścić, poruczniku?
Do zobaczenia.
Wiem, że jest pan zdenerwowany, ale jeśli pan wchodzi do mojej kabiny,
proszę zostawić ten nastrój przy drzwiach. Zrozumiano?
Nie oczekuję od całej społeczności, aby się zmieniała ponieważ mu tak uważamy.
- Więc się pani ze mną zgadza? - Tak. Pomogliśmy im, powiedzieliśmy
czego mogą oczekiwać, ale od nich zależy co uznają za słuszne.
- Słyszała go pani. Nic nie zrobią. - Może i nic nie zrobią, ale to ich sprawa.
- Kapitanie... - Koniec dyskusji, poruczniku.
O czternastej wznawiamy kurs na kwadrant Alfa. Czy to jasne?
Czy to jasne?
Jak słońce.
Hej! Będziesz walczył z całym złem galaktyki?
To zabawne.
Co?
Wybrałem się na tą misje spodziewając się tego o czym marzyłem jako dziecko.
Ale potem, gdy zrozumiałem, że ocean może tak po prostu
zniknąć któregoś dnia, zaczęło mi na tym zależeć.
- Głupio to brzmi, co nie? - Nie.
Właściwie brzmi jakbyś znalazł sobie sprawę.
Nigdy nie myślałem o sobie jako o facecie "dla sprawy".
Może warto było. Jestem z ciebie dumna.
Dzięki.
Kapitan Proton raczej nie będzie mógł ocalić świata tym razem.
A może Tom Paris?
Gotowy do przesłania.
Riga. Możesz odejść załogancie.
- Jak myślisz, co się stanie. - Skończy się na biurokratycznym gadaniu.
- Czy jest coś co można zrobić? - Nic poza wyłączeniem rafinerii.
Co by się stało, hipotetycznie, jeśliby ktoś wyłączył rafinerie?
- Sądzę, że trzeba by je odbudować. - Tak, a wtedy byliby bardziej skłonni
do przeprojektowania ich. Nic innego nie zwróci ich uwagi.
- Czy sugerujesz... - Po prostu pytam.
Ponieważ nie wolno mi się angażować w wewnętrzne sprawy obcych światów...
Chyba, że ktoś wyraźnie o to poprosi.
Jeśli mnie tak zabierzesz, zrobię to.
Ryzykujesz życiem.
Wiem.
Kapitanie, ktoś odleciał promem bez autoryzacji. Delta Flyer.
Tom.
- Bez odpowiedzi. - Spróbujmy wiązki holowniczej.
- Jest poza zasięgiem. - Jesteśmy wywoływani.
- To kanclerz Burkus. /- Wasz prom naruszył nasze granice.
/- Domagam się wyjaśnień. - Pan Paris działa bez mojej zgody.
/- Po co? - Według naszych skanów, pan Riga jest z nim.
Mogę tylko założyć, że chcą podjąć jakieś radykalne działania w celu ochrony oceanu.
/A ja mogę tylko założyć, że pani podejmie /radykalne działania, aby ich powstrzymać.
/Ostrzeżenie. Nacisk na kadłub /zbliża się do krytycznego.
- Schodzimy za szybko. - To jedyny sposób, aby prześcignąć wasze statki.
/Janeway do Parisa. Proszę natychmiast /zawrócić na Voyagera.
Przykro mi kapitanie, ale nie mogę tego zrobić.
/Poruczniku, sprzeciwia się pan /bezpośredniemu rozkazowi.
Wiem.
- Odciął nas. - Co oni do cholery zamierzają?
- Zmierzają prosto pod kompleks przemysłowy. - Czy możemy ich trafić fazerami?
Nie polecam. Stworzyłoby to hydrodynamiczną falę uderzeniową.
- A może staroświeckie bomby głębinowe? - Możemy zmodyfikować torpedę fotonową.
Zaprogramujemy ją, aby wybuchła w pewnej odległości od Delta Flyera.
Wykonać.
Torpeda jest gotowa, kapitanie, ale Delta Flyer zszedł poza nasz zasięg.
- Kanclerz Burkus, znowu. - Na ekran.
/Nasi ludzie dostali wiadomość, /aby wyjść z rafinerii w ciągu pięciu minut.
/Czy o taką ewakuację pani kapitan chodziło?
Czy możecie uciec w ciągu tego czasu?
/- Tak, ale... - Zróbcie to. Ja spróbuję obronić wasze rafinerie.
- Zakończyć transmisję. /- Kapitanie!
Zagłębili się, aby uniknąć naszego ataku. Jeśli moje obliczenia są prawidłowe
będą musieli powrócić do głębokości dwóch tysięcy metrów, aby uderzyć w cel.
- Dając nam okazję. - Dokładnie.
Kapitanie, mówimy o Tomie. Chyba nie otworzymy ognia?
Stracił status członka tej załogi zaraz po tym, jak opuścił pokład promem.
- Jak długo do osiągnięcia celu? - Trzydzieści sześć sekund.
- Rozpoczął. - Wywołać go.
Poruczniku Paris to pańskie ostatnie ostrzeżenie.
Nie odpowiada.
Uzbroić torpedę.
Dwadzieścia sekund do wejścia w zasięg.
Jesteś pewien, że chcesz to zrobić?
A ty?
Skoro już tak daleko zaszliśmy... Lepiej uzbroić ten pocisk.
- Pocisk uzbrojony. - Proszę się wycofać, albo otworzę ogień.
Ciągle bez odpowiedzi.
- Czas? - Dziesięć sekund.
Dziewięć... Osiem...
Siedem... Sześć...
Pięć... Cztery...
Trzy... Dwa...
Jeden...
- Ognia. - Ognia.
- Delta Flyer unieruchomiony. - Ich pocisk?
Odbity.
/Dziennik kapitański, data gwiezdna 52179,4. /Po wydobyciu Delta Flyera wznowiliśmy kurs
/na kwadrant Alfa. Teraz muszę /zwrócić uwagę na sprawę dyscypliny.
Poruczniku Thomas Eugene Paris, jest pan winny niesubordynacji, nieuprawnionego użycia
pojazdu kosmicznego, narażanie siebie i załogi nieprzystające oficerowi.
- Czy ma pan coś do powiedzenia? - Riga poprosił mnie o pomoc.
I pomagając mu, złamał pan mój bezpośredni rozkaz.
- Tak jest. - Złamał pan protokół.
- Tak jest. - Wywołał pan zbrojny konflikt z Maneanami.
Ma pan szczęście, że stoi tu teraz. Mogłam zniszczyć prom w razie konieczności
Tak jest. Czy mogę mówić swobodnie?
Oni nas nie słuchali, zamierzali zignorować nasze ostrzeżenia.
- Tego pan nie wiedział. - Riga wiedział. I tylko ja mogłem im pomóc.
Rozumiem pańskie odczucia, ale odczucia te nie dają panu prawa brania spraw w swoje ręce.
Cztery lata temu uwolniłam pana z więzienia i umożliwiłam nowy start.
Do tej pory był pan dobrym oficerem. Pańska służba na tym okręcie była przykładowa.
- Sądzę, że przeszedł już pan przez coś takiego. - Nigdy nie byłem dobry w trzymaniu się zasad.
Ale to nie znaczy, że służba pod pani dowództwem nie zmieniła mnie na lepsze.
Przynajmniej tym razem złamałem zasady mając powód, coś w co wierzyłem.
Podziwiam twoje wartości, ale nie mogę puścić płazem tego co zrobiłeś.
Poruczniku Thomas Eugene Paris, obniżam panu stopień do chorążego i skazuję na
trzydzieści dni odosobnienia. Proszę zabrać chorążego Parisa do celi.
Znam drogę.
Proszę wstać chorąży. Pańskie trzydzieści dni minęło.
- Może pan chcieć się wcześniej ogolić. - Tak jest.
/- Torres do Parisa - Mów.
/Plotka głosi, że masz czas na obiad.
Cóż, nie wiem. Jesteś pewna, że chcesz się zadawać z byłym więźniem?
/Moja kwatera, siódma rano. /To rozkaz chorąży.
Tak jest.
Wznów nagrywanie.
Cóż, już wyszedłem. Wróciłem do moich obowiązków.
Szczerze mówiąc to nie wiem, czy kiedykolwiek cię zrozumiem.
Co było nie tak pomiędzy nami.
Ale mam nadzieję, że ten list pomoże ci zrozumieć mnie lepiej.
Komputer. Zapisz list w mojej bazie danych.
Wyślij kiedy znajdziemy się w zasięgu Ziemi.
Tłumaczenie: Piotr Kuras
Opracowanie napisów: Piotr Sobolewski i Mariusz Luterek
Korekta techniczna i merytoryczna: Marek Kowalczyk & tom2407
Zapraszamy na stronę: http://napisy.gwflota.com
Dopasowanie do wersji DVDRip: czapka