/Wykryto statek.
/Unimatryca cztery-dwa-cztery, /siatka przestrzenna jeden-jeden-sześć.
/Uruchomić.
/Zmiana kursu na przechwycenie.
/Okręt zidentyfikowany. /Federacyjna Gwiezdna Flota.
/Klasa Intrepid. Sto czterdzieści trzy formy /życia. Przygotować się do asymilacji.
/Jesteśmy Borgiem. Zostaniecie /zasymilowani. Opór jest bezcelowy.
- Przerwijcie pościg, albo otworzymy ogień. /- Nieistotne.
Czyżby? Przeskanowaliście nas i wiecie, że dorównujemy wam siłą rażenia.
/Zostaniecie zasymilowani.
/Regeneracja głównej matrycy /osłon. Remodulacja broni.
/Naruszenie bezpieczeństwa. /Torpeda fotonowa Gwiezdnej Floty.
/Rozbroić.
- Chyba mieliśmy ich unieruchomić. - Torpeda eksplodowała przy głównej matrycy mocy,
- przez co doszło do reakcji łańcuchowej. - Ktoś przeżył?
Nie.
- Pozostałości? - Zostało parę części, ale są ciężko uszkodzone.
- Rozpocząć procedurę odzysku. - Kapitanie?
Możemy znależć tam coś, co się przyda... broń lub cewkę transwarp...
Nie wiem jak reszta, ale ja czuję, że los nam dzisiaj sprzyja.
STAR TREK VOYAGER S5 E15-16 - Dark Frontier
MROCZNA GRANICA
Właśnie tak najbardziej lubie oglądać Borg - w kawałkach.
Odzyskaliśmy osiem kiloton pozostałości. Większość to fragmenty kadłuba.
Jak dotąd wyłuskaliśmy dwa moduły zasilające i tuzin przewodów plazmy.
- Zostało coś z napędu? - B'Elanna znalazła cewkę transwarp.
Lżejsza niż myślałam. To chyba jakiś stop politroniczny.
Mam nadzieję, że wieść o naszej małej potyczce dotarła do kolektywu.
- Pomyślą dwa razy, zanim znów nas zaatakują. - Tym razem mieliśmy do czynienia tylko z sondą.
- Następnym możemy już nie mieć tyle szczęścia. - Kapitanie! Proszę tego nie dotykać.
- Dlaczego? - Jeszczę parę minut temu ruszało się na podłodze.
- Ma chyba jakieś właściwości samoregeneracyjne. - Dzięki za ostrzeżenie.
Jeśli dobrze policzyć, to unikając Borg dołożyliśmy sobie dobre dwa lata.
- Dość mam uciekania przed każdym sześcianem. - Strzeżonego Pan Bóg strzerze.
Może powinienem ogłosić czerwony alarm i skończyć to?
- Zamierza pani znów to zrobić? - Dlaczego tak uważasz?
- Bawi się pani komunikatorem. - Weszło pani w odruch.
- Więc muszę na to uważać. - Eureka!
Miałem nadzieję znaleźć coś takiego!
Mechaniczna rękawica medyczna jednego z członów.
Laserowy skalpel, skaner biomolekularny, mikroregenerator, wszystko w jednym instrumencie.
Powinno być w każdym federacyjnym ambulatorium.
- To zrewolucjonizuje moje procedury chirurgiczne! - Doskonale. Jednak na razie wyłącz to.
- Bez efektu. - Spróbuj jeszcze raz.
- Regulator pola jest przepalony. - W czym problem?
- Nie możemy uruchomić cewki transwarp. - Gdy statek Borg zostaje ciężko uszkodzony,
cała ważniejsza technologia ulega samozniszczeniu. Cewka jest nie do naprawy.
Przynajmniej Doktor znalazł sobie nową zabawkę.
Moduły danych. Pierwszy to lista członów, drugi zawiera informacje taktyczne.
- A dokładniej? - Telemetria układów dalekiego zasięgu,
rejestr asymilacji i zapis drogi z ostatnich trzydziestu lat świetlnych.
- Zobaczmy. - Skonwertuję to na format federacyjny.
- Czas? - Dwie godziny.
Do roboty.
Po 9 godzinach wpatrywania się w te szczątki, zaczynałem się już czuć jak dron.
Przydałby mi się prysznic.
Czy Borg bierze prysznic?
- Potrzebujemy kilka piw. - Wymieńcie rasę.
Katarian. Zreplikuj też pintę dla siebie, bo świętujemy na cześć naszego bohatera dnia.
To był pomysł Harrego by przesłać im torpedę w czasie gdy remodulowali osłony.
- Nie przypuszczałem że to się uda. - Ale się udało.
Och, chciałbym zobaczyć ich wyraz twarzy...
Szczerze ten wybuch mógł być trochę mniejszy. Chcieliśmy ich tylko unieszkodliwić.
To były człony Harry. Bezmyślne kukły, wyświadczyłeś im przysługę.
Seven.
- Słuchaj, nie miałem niczego złego na myśli. - Pańskie przeprosiny są nieistotne
Przecierz nie można obrazić bezmyślnego człona.
Zdrowie...
Udało mi się odzyskać sześćdziesiąt dwa procent danych.
Ta izosiatka przedstawia zapis manewrów Borga z dwudziestu pięciu sektorów.
Jakieś niespodzianki na naszym obecnym kursie?
Są trzy sześciany około dziewięć lat świetlnych stąd.
Sądząc z ich kursu, nie stanowią dla nas zagrożenia.
A ten?
Statek zwiadowczy. Osiem lat świetlnych stąd, prędkość warp dwa.
- Jest poważnie uszkodzony. - Został zaatakowany?
- Nie, w burzy jonowej. - Kula jest w trakcie procesu
- regeneracji, dlatego podróżuje z niskim warp. - Czołga się do domu.
Można tak powiedzieć.
Chcę mieć schemat tego statku, z dokładnością do modułów przewodzących energię.
Chyba właśnie trafiliśmy na żyłę złota.
To co tu mamy można określić dwoma słowami.
Fort Knox.
- Kapitanie? - Tom, wyjaśnij.
Fort Knox - największa składnica złota w historii Ziemi.
Ponad pięćdziesiąt ton metrycznych wartych ponad dziewięć trylionów dolarów amerykańskich.
Mów dalej.
Kiedy pod koniec XXII wieku Nowa Ekonomia Światowa weszła w życie
i pieniądze podzieliły los dinozaurów, Fort Knox stał się muzeum.
I nikomu nie udało się tam włamać, prawda?
Cóż... dwóch Ferengi próbowało jakieś dziesięć lat temu, poza tym był nie do ruszenia.
Planuje pani skok?
Dokładnie tak, jednak nie idziemy tam po złoto.
Ukradniemy cewkę transwarp. Sądzicie, że się przyda?
Nawet jedna taka cewka skróci tą wycieczkę o dwadzieścia lat.
Myśli pani, że kula jest na tyle uszkodzona, aby mogli tam się dostać?
Na tyle, żeby wziąść to, czego potrzebujemy i uciec w jednym kawałku.
Ale musimy zaplanować to co do milisekundy i nie popełnić żadnego błędu.
Wyznaczymy kurs przechwytujący, który nie zwróci ich uwagi,
następnie zastosujemy dywersję, aby odwrócić ich uwagę na tyle,
byśmy mogli przesłać tam grupę zwiadowczą i zdobyć technologię.
Mając schematy kuli mógłbym odtworzyć na holodeku interesujące nas obszary.
- Oczywiście. - Trzeba będzie zamaskować sygnaturę Warp.
Mam jeszcze w rękawie parę sztuczek Maquis.
Nie żeby Flota je aprobowała, ale...
Nie ma czasu na protokól. Do roboty. Kula jest o trzy dni drogi stąd
przy maksymalnej warp. Wyznaczyć kurs. Chakotay, na rano chcę mieć plan akcji.
W przeszłości przychytrzyliśmy Borg parę razy, ale zawsze to my byliśmy atakowani.
Teraz to my trochę poasymilujemy.
Myślałam, że coś powiesz. Co o tym sądzisz?
Pani plan jest ambitny. Zawiera dużo niewiadomych, jednak ma szansę powodzenia.
Chciałabym zmniejszyć liczbę tych niewiadomych.
Może twoi rodzice mogliby nam w tym pomóc.
Przeglądałam dane znalezione na pokładzie USS Raven.
Twoi rodzice prowadzili bardzo dokładne dzienniki. Jest tam ponad dziewięć tysięcy wpisów.
Te informacje są nieistotne.
Wręcz przeciwnie, Siedem. Przez całą karierę badali Borga.
Z bliska obserwowali sześcian przez ile? Dwa lata?
- Trzy. - I to czyni z nich ekspertów.
Chciałabym, abyś przejrzała wyniki ich badań.
Szukaj wszystkiego, co mogłoby dać nam taktyczną przewagę.
Moi rodzice zostali zasymilowani. Najwyraźniej ich taktyka zawiodła.
Słuchaj. Te zapisy leżą odłogiem w naszej bazie danych od ponad roku.
Mówisz, że są nieistotne - a ja sądzę, że po prostu ich unikasz.
Ty najlepiej się do tego nadajesz, ale mogę poprosić o to Chakotaya jeśli...
Nie.
Te informacje należą do mnie. Przeczytam je.
-Spóźniłeś się. - Przepraszam. Ściągnięcie tych zapisów
zajęło dłużej niż myślałem. A to tylko pierwsza część.
Twoi rodzice z pewnością mieli wiele do powiedzenia.
Podzieliłem to kategoriami: zapiski, dzienniki osobiste, analizy biokinetyczne.
Nie chcę się wtrącać, ale czy to prawda, że twoi rodzice badali Borga?
- Tak. Hansenowie byli egzobiologami. - Fascynujące! Musieli być bardzo odważni.
Byli nierozważni.
Niewyraźny holoobraz....
To jedyna pamiątka po mojej rodzinie.
Zdjęcie mojej siostry.
Oczywiście poza tym, co mam tutaj.
Oddałbym wszystko za taki skarb.
Przygotuję resztę plików.
/Zapis polowy USS Raven, /data gwiezdna 32611.4.
/Najwyższy czas. Federacyjna Rada /Egzobiologii dała nam w końcu zielone światło.
/Wprawdzie Flota wciąż czepia się kwestii /bezpieczeństwa, jednak zgodzili się nie mieszać.
/Pożegnania mamy już za sobą i wyruszamy /udowodnić nasze teorie na temat Borg.
Odłóż ten sześcian, kochanie. To nie zabawka.
Nie popsuję.
Chodź tu. Tatuś chce z tobą porozmawiać.
Pamiętasz, jak powiedziałem, że ty, ja i mamusia wybieramy się w bardzo długą podróż?
Więc jutro wyruszamy i nie wrócimy na Ziemię przez bardzo długi czas.
- Czy zobaczymy Borg? - Jeśli szczęście dopisze.
Czy Borgowie też mają dzieci?
Nikt tego nie wie. Będziemy pierwszymi badającymi ich ludźmi.
Jak wyglądają?
Nie jesteśmy pewni, ale sądzimy, że wyglądają tak jak my,
tylko mają wszczepioną w ciała technologię.
Cy... borgi?
Czy są mili?
Cóż, są inni. Nie mówią, ani nawet nie myślą tak jak my.
- Jednak może uda się nam z nimi zaprzyjaźnić. - Mam nadzieję, tatusiu.
/Zapis polowy, USS Raven, /data gwiezdna 32623,5
/Już od ośmiu miesięcy tropimy pojedyńcze /ślady, jednak wciąż ani śladu statku.
/Zaczynam zastanawiać się, czy plotek /o Borg nie należy włożyć między bajki.
- Magnus... - Musimy lecieć dalej.
Wyłączymy replikatory, a podtrzymanie życia zredukujemy do pięćdziesięciu procent.
To powinno dać nam dodatkowe dwadzieścia lat świetlnych.
Powinniśmy jak najszybciej zatankować. Najbliższe złoża dwulitu są
- w pasie asteroidów dziesięć dni stąd. -To dziesięć dni, których nie możemy stracić.
Jesteśmy coraz bliżej, nie możemy teraz zawrócić.
Jeśli teraz się zatrzymamy, możemy równie dobrze zawrócić.
Niby do czego?
Zboczyliśmy z planowanej trasy, przekroczyliśmy Strefę Neutralną,
zlekceważyliśmy rozkaz powrotu. Nasi koledzy bez
wątpienia mają nas za czubków. Spaliliśmy za sobą wszystkie mosty.
Nie mogę zasnąć.
Dlaczego Annika nie może zasnąc? Największa naukowa zagadka ostatnich lat...
Mam pewną hipotezę: hałaśliwi rodzice nie dają jej spać.
Hmm... brzmi wiarygodnie.
Fale kwantowe. Sześćset tysięcy kilomertów od lewej.
Przerwanie podprzestrzeni, 2.9 teracochranów i rośnie.
Annika, do łóżka.
Układ przewodów zasilania wysoce symetryczny.
Prawdopodobieństwo sztucznego pochodzenia 0.98
Już.
To chyba kanał transwarp. Nic innego nie dawałoby takich odczytów.
Przybliżę nas trochę.
To sześcian Borg. Dwa tysiące kilometrów z prawej.
Mam obraz.
Ogromny!
Dwadzieścia osiem kilometrów sześciennych. Sto dwadzieścia dziewięć tysięcy form życia.
Skanuje nas!
Nie zmienili kursu.
To potwierdza naszą teorię. Ignorują wszystko, czego nie uznają za zagrożenie...
Lub cel.
Oddala się.
Wyrównajmy kurs i prędkość,
utrzymajmy dystans pięciu milionów kilometrów.
/Siedem z Dziewięciu /proszona na mostek.
Już idę.
- Wykryli nas? - Nie.
- Mam obraz. - Ekran.
- Powiększenie. - Wygląda na to, że nieźle oberwali.
Nadal jednak mogą stanowić zagrożenie. Nie zbliżajmy się zbytnio.
Wyrównać kurs i prędkość, odległość dziesięciu milionów kilometrów.
- Tak jest. - Siedem, przeskanuj okręt.
Chcę znać ich obecny status.
Układy broni w trakcie regeneracji, ale osłony i napęd transwarp wciąż wyłączone.
- Kiedy odzyskają transwarp? - Za około siedemdziesiąt dwie godziny.
Drugiej takiej szansy możemy już nie mieć i nie zamierzam jej zmarnować.
Podwoić zmiany, symulacje całodobowe. Chcę być gotowa.
Mostek do grup zwiadowczych. Spóźniacie się o sześć sekund.
Jesteśmy przy matrycy osłon. Przygotujcie się.
Mam główny generator osłon.
Ładunki tu, tam i tam.
Zostało pięćdziesiąt pięć sekund!
Tuvok do Janeway. Ładunki rozmieszczone. Wracamy do miejsca przesłania.
Cewka Transwarp wyłączona.
- Tuvok, już! - Odpalić ładunki.
Mostek, wyłączyliśmy osłony. Uruchomić.
Tom?
Mam namiar.
Mamy obiekt.
Skończył się czas!
Przystosowali się! Tędy.
Siedem!
Mostek, przygotujcie się do transportu.
Uruchomić.
Mam ich w pierwszej przesyłowni.
Pozbądź się ich!
Nie mogę uchwycić namiaru. Przystosowali się do częstotliwości transportera.
Komputer, zatrzymać program na obu holodekach!
Co się stało?
Podłączyli się pod naszą wiązkę przesyłową.
Chakotay do holodeku drugiego. Mamy cewkę, ale też paru nieproszonych gości.
- Czas? - Dwie minuty dwanaście sekund.
O dwanaście za dużo. Po wyłączeniu ich siatki ochronnej mamy tylko dwie minuty.
- Mieliście jakieś problemy? - Żadnych.
Byliśmy efektywni.
A gdyby spróbować przesłać się bezpośrednio do przedziału transwarp?
- Zbyt mocno ekranowana. - Moglibyśmy zmodyfikować transportery.
Już to sprawdzałam, nie da rady.
Dwanaście sekund. To cała wieczność.
Hansenowie potrafili spędzić w sześcianie kilka godzin bez ujawnienia się.
Jak?
- Nie jestem pewna. - Zbadaj to.
Tak kapitanie.
Na dziś już dość symulacji. Przeanalizujmy naszą taktykę.
Może da się odjąć te kilka sekund.
Komputer, zakończyć program.
Nie wiem jak ty, ale ja cieszę się z powrotu na Voyagera.
- Ciarki mnie przechodziły na statku Borga. - To tylko symulacja.
To mi wystarczy. Przez trzy ostatnie godziny przechytrzaliśmy człony.
- Nie niepokoi cię to? - Nie rozumiem...
Wydawałaś się być trochę nerwowa.
Kiedy ostatnio byłam na statku Borga, byłam członem.
Ta symulacja była rzeczywiście niepokojąca.
Niechętnie przeglądasz dane rodziców, a teraz widzę, że cała ta misja jakoś ci nie leży.
- Może zbyt wiele od ciebie oczekuję... - Dostosuję się.
Łatwiej powiedzieć niż zrobić.
Już od ponad dwóch lat nie miałaś kontaktu z Kolektywem. Myślisz, że jesteś gotowa?
- Bo od każdego wymagam szczytu możliwości. - Wątpi pani w moją przydatność?
- Nie, po prostu martwię się o ciebie. - Niepotrzebnie.
Mam taką nadzieję, bo następnym razem to nie będzie holodek.
- Zrozumiałam.
Naomi Wildman.
Miałam zły sen.Mogę pobyć tu z tobą przez chwilę?
Gdzie twoja mama?
Pracuje w maszynowni, a Neelix jest na wachcie.
Proszę... nie będę się naprzykrzać.
Dobrze.
To właśnie tak było...
Co?
W moim śnie. Wszędzie były urządzenia Borga.
Wyjaśnij.
Wykonywaliśmy tę misję, o której mówiła mi mama...
w kuli Borga... ale misja nie powiodła się.
Wszyscy zostali zasymilowani.
Koszmary są powodowane przez irracjonalne lęki. Nie są prawdziwe.
Nie uszkodzą cię. Ignoruj je.
- Mama mówiła, że zamierzamy coś ukraść. - Cewkę transwarp.
- Będziecie w kuli? - Tak
- Boisz się? - Uda nam się.
A jeśli nie? Jeśli znów zrobią cię członem?
Naomi Wildman, obiecałaś się nie naprzykrzać.
Jak to jest być członem? Czy to boli?
Natychmiast zakończysz to przepytywanie.
Czy Borgowie mają dzieci?
Jak wyglądają?
Czy są mili?
Natychmiast wracaj do swojej kwatery!
Opór jest bezcelowy.
Siedem z Dziewięciu do ochrony, intruzi na pokładzie!
/Oni cię nie słyszą.
- Kim jesteś?! /- Jestem Borgiem.
/Siedem z Dziewięciu, trzeci podzbiór /Unimatrycy Zero-Jeden,
/- stałaś się słaba. - To sen! Teraz się regeneruję!
/To nie jest sen. Podłączyliśmy się do /twojego przekaźnika nerwowego.
/Nasze myśli są jednością. /Wiemy o planie ataku na Kulę.
/Nie powiedzie się.
Jeśli to prawda, to czemu jeszcze nie są zasymilowani?
/Mamy dla dla ciebie propozycję. /Wróć do Wspólnoty
/a Voyager zostanie oszczędzony.
Dlaczego ja?
/Ponieważ... jesteś wyjątkowa.
/Zapis polowy USS Raven, /data gwiezdna 32629,4.
/Po trzech miesiącach śledzenia /sześcian Borga wszedł w węzeł transwarp.
/My podążyliśmy za nim. /Według czujników dolecieliśmy
/aż do kwadrantu Delta, /terytorium Borg.
- Magnus, mamy problemy z odbiorem. - To jakieś zakłócenia bioelektryczne.
- Chwileczkę... - Lepiej?
- O wiele. - Co z Juniorem?
Nieźle oberwał w wybuchu tamtego przewodu plazmowego.
Teraz się regeneruje.
Czekajcie... coś się dzieje. Właśnie przyszli Bill i Igiełka.
Dziwne... naprawiają Juniora.
Myślałam, że człony z różnych podjednostek nie kontaktują się ze sobą.
/Chyba się myliliśmy.
Wyłączyli go.
/Czemu?
Być może jego uszkodzenia były zbyt poważne.
Rozmontowują go, chyba w celu odzysku składników.
Twoje biomaskowanie traci moc. Czas wracać.
/Mam jeszcze z /minutkę... czekajcie.
Możemy nie mieć drugiej szansy obserwacji tych zachowań.
Uniemożliwiały Borg wykrycie ich.
Określali to jako "biomaskowanie". Urządzenie wytwarza wokół ciała pole
symulujące warunki panujące w statku Borga.
- Kamuflaż. - W rzeczy samej.
Potrzebujemy czterech takich urządzeń. Na kiedy może pan je przygotować?
Każde z nich muszę przystosować do fizjologii użytkownika...
- przynajmniej kilka godzin. - Proszę zacząć natychmiast.
Powiadomię kapitan.
- Genialne urządzenie. - Hansenowie byli pomysłowi.
Zaczynasz cieplej się wyrażać o swoich staruszkach.
To było tylko spostrzeżenie.
To ważne stadium rozwoju twojej osobowości.
Spróbuj nie myśleć o tym tylko jako o projekcie badawczym,
ale o odkrywaniu swoich korzeni.
Moi rodzice nie docenili Kolektywu i zostali zniszczeni.
A przez ich arogancję ja zostałam wychowana przez Borg.
/Dziennik kapitański, uzupełnienie. /Jesteśmy gotowi do operacji Fort Knox.
/Wszystkie działy są w stanie /najwyższej gotowości, zaczynamy o 6.00.
Kawy? Przydałoby ci się.
Nie.
To ludzki nałog, mogłabyś kiedyś spróbować. Wyostrza zmysły.
Może kiedyś.
Dopracowywałam plan naszej jutrzejszej gry,
i postanowiłam przydzielić cię na mostek.
- Kapitanie? - Martwię się o bezpieczeństwo Voyagera...
a jeśli kula zaatakuje, będę potrzebować cię na taktyce.
- Powinnam być w grupie wypadowej. - B'Elanna poradzi sobie.
Możecie napotkać nieoczekiwane przeszkody - pola siłowe, kody...
Tylko ja z tej załogi mogę je przewidzieć.
Chyba nas nie doceniasz.
A pani nie docenia Borg.
Nie chodzi mi tylko o taktykę.
Martwię się o twoje samopoczucie i zdolność do wykonania tej misji.
- Pani troski są nieistotne. - Czyżby? Nie tylko ja martwię się o ciebie.
Chakotay, Neelix, Doktor... wszyscy zauważamy zmiany w twoim zachowaniu.
Jesteś przepracowana i roztrzęsiona. A przez to popełniasz błędy.
Nie zrozum mnie źle. Doceniam twoje wysiłki,
bez ciebie nie doszlibyśmy tak daleko.
Jednak nie mogło się to na tobie nie odcisnąć.
Gdybym wiedziała, jak wielki wpływ na ciebie będą miały te dzienniki
nigdy nie zmusiłabym cię do ich przeczytania.
I nawet nie mam zamiaru oczekiwać, że w tym stanie zmierzysz się z Kolektywem.
Kilka ostatnich dni było rzeczywiście trudne, ale muszę być w grupie
i zapewniam, że nie popełnię żadnego więcej błędu.
Już podjęłam decyzję, Siedem.
Beze mnie ta misja nie powiedzie się!
Strasznie jesteś tego pewna.
Znam Borg.
A ja znam ciebie. Coś przede mną ukrywasz
i chciałabym wiedzieć co to.
Przez ostatnie dwa lata zaznajomiłam się z jednostkami na pokładzie tego statku.
Teraz Voyager jest dla mnie Kolektywem.
Wasze przetrwanie jest dla mnie ważne.
I gotowa jestem zaryzykować własnym życiem, jeśli zwiększy to szanse powodzenia misji.
Proszę przydzielić mnie do tej misji.
Proszę.
Dziękuję.
Siedem.
Poczyniłaś ogromne postępy zarówno jako jednostka jak i członek tej załogi.
Bez ciebie Voyager nie byłby tym samym.
/Wykryto statek.
/Unimatryca 4-2-4, /siatka przestrzenna 0-3.
/Uruchomić.
/Identyfikacja zakończona. /Federacyjna Gwiezdna Flota.
/Wahadłowiec klasy drugiej. /Trzy formy życia na pokładzie.
Kula utrzymuje kurs.
Przybliżyć wahadłowiec.
Borg wciąż go ignoruje.
Mostek do przesyłowni drugiej. Nie połknęli przynęty.
- Stan wahadłowca? - Wszystkie systemy sprawne.
- Fałszywe bioodczyty w porządku. - Może strzał fazerowy w burtę ich zainteresuje?
Nie, wahadłowiec zostałby uznany za zagrożenie i zniszczony.
Komandorze, zwiększyć profil warp wahadłowca.
Dzięki temu powinien być smakowitszym kąskiem.
/Wykryto sygnaturę warp. /Przygotować się do asymilacji.
/Istotna technologia. /Uruchomić impuls trakcyjny.
Działa. Wciągają go w kierunku śluzy wzdłuż centralnej średnicy.
Pięćset metrów... dwieście...
- Opuszczają osłony! - Uruchomić.
- Są w środku. - Biomaskowanie działa, są niewidzialni.
- Co z kulą? - Tarcze z powrotem podniesione.
- Asymilują wahadłowiec. - Namierzać ich przez cały czas.
Utrzymać kurs.
/Nie zapominaj, kim jesteś.
Siedem! Wszystko w porządku?
Kontynuujmy.
Główny generator osłon.
Ładunki tu, tam i tam.
Tuvok do Janeway. Ładunki rozmieszczone,
wracamy do miejsca przesłania.
Cewka transwarp wyłączona.
Tuvok, teraz!
Odpalić ładunki.
- Ich osłony opadły. - Namierzyć i przesłać cewkę.
/Mamy obiekt.
/Siedem z Dziewięciu...
Siedem, chodź!
Nie, chcę zostać.
Zamierzam wrócić do Kolektywu.
- Nie mogę ci na to pozwolić! - Nie ma pani wyboru.
Rusz się, to rozkaz!
Proszę isć!
Chakotay do grupy wypadowej: kula wykryła Voyagera.
Zmienili kurs na przechwytujący i ładują broń.
- Musimy was natychmiast stamtąd zabrać. - Czterysta tysięcy kilometrów i zbliża się!
Broń na pełną moc.
- Nie odejdę bez ciebie! - Więc zostanie pani zasymilowana.
- Widzą nas. - Jak?
Nie wiem.
Mostek, jesteśmy na pozycji. Troje do przesłania.
- Troje? - Uruchomić.
- Gdzie Siedem? - Postanowiła zostać. Raport?
Kula zmienia kurs. Wycofują się. Uruchamiają pozostałe cewki transwarp.
Kurs pościgowy. Wycelować w ich układy napędu.
Zniknęli.
Witaj w domu.
Zmieniłaś się.
Pancerz, wszczep wzrokowy...
rozebrali cię na części.
I odtworzyli twój delikatny wizerunek.
Włosy... pigmentacja skóry...
ale w środku nadal należysz do mnie.
Borg też się zmienił.
- Spodziewałam się asymilacji, nie konwersacji. - Widzę, że obdarzyli cię także poczuciem humoru.
Mój humor to moja sprawa.
Mówisz jak prawdziwa jednostka.
Ostatnie dwa lata musiały być dla ciebie niewiarygodnym doświadczeniem.
Jesteś wyjątkowa.
Moje doświadczenia zostaną dodane do waszej doskonałości.
Tak.
To dlatego zabraliście mnie z Voyagera?
Przede wszystkim dlatego cię tam umieściliśmy.
Myślałaś, że Voyager uwolnił cię od Wspólnoty?
Naprawdę myślałaś, że tak łatwo cię oddamy?
Wyjaśnij.
Musisz być zmęczona. Czas na regenerację.
Przystosowaliśmy tę alkowę specjalnie dla ciebie.
Idź, to pomoże ci uporządkować myśli.
Po zakończeniu cyklu podejmiemy na nowo naszą konwersację.
Wykonaj.
- Postępy? - Mieliśmy problemy z dopasowaniem cewki do napędu.
Ale dzisiaj rano miałam inspiracje, zamiast dopasowywać cewkę do naszej technologii.
Powinniśmy zaadoptować nasze systemy do ich technologii.
Jeśli będziemy mieli szczęści to będziemy mieli napęd transwarp do godziny 6.00
- Imponujące. - Właściwie nie mogę przypisywać tego tylko sobie.
Pogrzebałam w osobistej baze Siedem, i znalazłam schematy nad którymi. Po kilku przeróbkach...
Dołącz do pana Parisa w opracowaniu planu lotu. Chciałabym przeprowadzić próbę jutro po południu.
I... B'Elana, nie wchodź w osobiste pliki załogi bez mojej zgody.
- Kapitanie? - Obowiązują protokoły odnośnie zachowania prywatności.
Bez obrazy, ale Siedem nie ma już na tym statku.
Zdaje sobie sprawę że nie pałacie do siebie miłością, ale właśnie straciłiśmy kogoś.
Nigdy nie była jedną z nas, Kapitanie. Czy nie tego właśnie dowiodła?
Nie wiem co dokładnie stało się w tej kuli, i ty także tego nie wiesz.
- Ani śladu Borga, udało nam się uciec. - Kula?
Nie ma jej ani na czujnikach dalekiego zasięgu, ani na sensorach podprzestrzennych.
W tej chwili może już być praktycznie wszędzie.
Wystrzelić sondę klasy piątej, skanować za śladami sygnatur Borga.
Zrozumiałem.
Dlaczego akurat teraz zdecydowała się powrócić do Kolektywu?
- Mogła planować to przez cały czas. - Miała masę sposobności odejścia.
Ale nigdy bezpośredniego dostępu do statku Borg.
"Zdradzę was"
Tak powiedziała dwa lata temu, gdy odłączyła ją pani od Wspólnoty.
A dwa dni temu powiedziała mi, że teraz Voyager jest jej Wspólnotą.
Kapitanie...
uprzątneliśmy większość pozostałości, jednak zanim poddamy je dezintegracji,
chciałbym z większych kawałków odzyskać składniki politronicznne.
To ma sens.
Jest jeszcze jedna sprawa: alkowa Siedem z Dziewięciu.
Zużywa ogromną ilość energii ponad trzydzieści megawatów.
Czy... mam ją wyłączyć?
Nie, zostaw ją.
Komputer wyizoluj odczyty czujników, indeks czasowy 114,6, zidentyfikuj źródło.
/Losowe wahania energii podprzestrzennej.
Wyizoluj odczyty czujników, indek czasowy 166,2, źródło?
/Losowe wahania energii podprzestrzennej.
Komputer, przeprowadź transpektralną analizę wszystkich wahań podprzestrzennych.
Tak?
Pewien członek załogi prosił o widzenie z kapitanem.
Powiedziałem, że jest pani zajęta, ale ona nalegała.
Cokolwiek to jest, komandor Chakotay napewno...
Zezwalam, niech wejdzie.
Chciałabym przedstawić pani propozycję do przejrzenia.
- Propozycję? - Akcji ratunkowej dla Siedem z Dziewięciu.
Sama ułożyłaś cały ten plan?
Tak jest. Jeśli przestroimy czujniki dalekiego zasięgu
na częstotliwość implantów korowych Siedem,
to być może będziemy mogli ją odnaleźć.
Kwadrant Delta jest bardzo duży, a Siedem może być o tysiące lat świetlnych stąd.
A jeśli wzmocnilibyśmy zasięg czujników mocą z głownego deflektora?
Za dużo czasu spędzasz w maszynowni.
To niestety nie jest takie proste.
Ale dziękuję ci. Twoja inicjatywa została odnotowana.
Kapitanie? Nie zostawi jej pani, prawda?
Będąc kapitanem Gwiezdnej Floty należy pamiętać o trzech rzeczach:
nosić mundur dopięty na ostatni guzik, iść na dno ze statkiem...
... i nigdy nie opuszczać członków załogi w potrzebie.
/Analiza transpektralna zakończona.
Przyjrzyj się temu, Naomi. Co widzisz?
Rejestry czujników.
To nie są losowe wahania energetyczne.
To impulsy komunikacyjne Borg... i wszystkie skierowane do ładowni drugiej.
Mówi pani, że Borg rozmawiał z Siedem z Dziewięciu?
Na to wygląda. Chodźmy.
Dzień dobry.
Moje ośrodki wzrokowe... zostały zmienione.
Ulepszyliśmy je technologią Borga.
Zbyt długo już patrzyłaś ludzkimi oczami.
Rozgałęziacz impulsów nerwowych, ma zwiększyć twoją wrażliwość synaptyczną.
Usuńcie to!
- Wolisz pozostać małą... - Cenię swoją indywidualność.
Nie bój się, nie uczynimy cię członem.
Jesteś dla nas zbyt cenna jako jednostka.
Ale musisz zapomnieć o swoim człowieczeństwie.
Musisz spróbować odzucić ich małostkowe emocje
Strach, złość, próżność.
Ludzie zmienili cię...
jednak można to jeszcze naprawić.
Poświęciliście znaczące zasoby, żeby mnie tu sprowadzić.
- Czemu? - Czyż to nie oczywiste?
Pomożesz nam zasymilować ludzkość.
Pierwsza próba asymilacji Ziemi nie powiodła się.
I powtórzy się to następnym razem, chyba że zrozumiemy naturę ich oporu.
Będziesz naszymi oczami.
Pokażesz nam ludzkość z twojej perspektywy.
Gdy regenerowałam się, zasymilowaliście moje wspomnienia.
- Nasze myśli są jednością. - Więc posiedliście już całą moją wiedzę.
- Czego jeszcze chcecie? - Jesteś jedynym Borgiem,
który stał się na powrót jednostką.
I chcemy, aby tak zostało, inaczej utraciłabyś ludzką perspektywę.
Nie chcemy kolejnego człona...
chcemy ciebie.
Będę się opierać.
Wiem.
Co się dzieje?
Nasz okręt odłącza się od głównej struktury
i przyjmuje kurs na siatkę pięć-trzy-dwa.
Określ nasz cel.
Asymilacja. Nasza obecność nie jest konieczna, jednak uznałam...
że to doświadczenie może okazać się pożyteczne dla ciebie.
Gatunek 10026.
- Ile form życia? - Trzysta dziewięćdziesiąt dwa tysiące.
Odczuwasz współczucie... to takie ludzkie.
Zapomniałaś już, co to znaczy być Borgiem.
Ich odmienność wzbogaci naszą jedność.
/Zapis polowy USS Raven, /uzupełnienie. To był ciężki tydzień.
/Sześcian przyjął na pokład ponad /pięćdziesiąt tysięcy nowych członów.
/Podejmujemy teraz niebezpieczne /zadanie identyfikacji nowoprzybyłych.
Gatunek 6961, Ktarianin.
Infrastruktura z trytanu... to człon taktyczny.
Przyjrzyjmy się jego przekaźnikowi nerwowemu i określmy jego
poprzednie oznaczenie. Trzy z Pięciu, trzeci podzbiór...
Unimatrycy Jeden!
Chcę mieć na niego oko. Oznaczymy go.
Podaj mi sondę podskórną, dobrze?
- Jest niezwykły? - I to bardzo.
Sądzimy, że pracował niedaleko królowej Borg. Jeśli kiedyś tam wróci,
- będziemy mogli go namierzyć. - Czy ta królowa ma tron?
- Nikt tego nie wie. - Uważamy, że jest raczej jak królowa
kolonii insektów, koordynuje pracę wszystkich pozostałych członów.
Prawie się zregenerował, lepiej go odeślijmy.
Cześć.
Jest z powrotem w alkowie. Nikt za nim nie tęsknił.
Dość członów jak na jeden dzień. Ktoś jest głodny?
- Ja! - Idźcie, ja jeszcze przestudiuję
rejestry jego przekaźnika korowego.
- Może miał bezpośredni kontakt z Królową. - Byle nie za długo.
Wygląda na to, że miał rację. Tamten człon był w bezpośrednim
kontakcie z tą... królową Borg. Przeanalizowałem te sygnały,
spójrz na częstotliwości transpektralne.
Są takie same, jak te wysłane do Siedem.
Czego Hansenowie dowiedzieli się o tej królowej Borg?
Obawiam się, że nie mieli okazji.
Jedno jest pewne: skontaktowała się z Siedem z Dziewięciu,
a następnego dnia Siedem powróciła do Wspólnoty.
Bez wątpienia miała na nią wpływ.
Myślisz, że Siedem polecono opuścić Voyagera?
Polecono? Raczej zmuszono.
Tak bardzo chciała dołączyć do zespołu. Była święcie przekonana,
że bez niej ta misja się nie powiedzie.
Powiedziałabym, że szantażowano ją. Instynkt mówił mi, że ona coś ukrywa,
ale... dałam spokój. Puściłam ją.
Gdybyś tego nie zrobiła, do tej pory wszyscy moglibyśmy być członami.
Co ci chodzi po tym kolektywnym umyśle?
Z tysięcy gatunków, miliardów jednostek... czemu Siedem z Dziewięciu?!
Powinnaś była zasymilować nas, kiedy miałaś szansę.
Kapitanie?
Kontynuuj analizę bazy danych Hansenów. Ułóż listę technologii,
ktorych użyli do namierzania Borg.
Jeśli planujesz misję ratunkową, skończymy tak, jak oni.
- Jak to? - Studiowałem ich zapiski
i doszedlem do wniosku, że pomimo swojego geniuszu
popełnili ogromny błąd. Stali się zbyt pewni siebie.
My nie popełnimy tego błędu.
To bedzie taktyczna misja ratunkowa dalekiego zasiegu.
Odnalezienie Siedem może nam zająć kilka dni, a nawet tygodni.
Porucznik Torres instaluje na Delta Flyerze cewkę transwarp.
Grupa wypadowa uda się w przestrzeń transwarp, gdzie według Tuvoka
będziemy mogli wyśledzić Kulę, na ktorej odleciała Siedem z Dziewięciu.
Dzięki Hansenom będziemy dobrze przygotowani do spotkania z Borg.
Wynaleziony przez nich system osłon uniemożliwi sensorom Borga wykrycie Flyera,
a dzięki zawężonej wiązce przesyłowej wejdziemy na pokład kuli.
Pan, panie Paris obejmie ster. Komandor Tuvok - stanowisko taktyczne.
Doktorze - trudno powiedzieć, w jakim stanie będzie Siedem, kiedy ją znajdziemy.
- Leci pan z nami. - Tak, kapitanie.
Ja będę dowodzić. Reszta z was pozostanie na Voyagerze, który utrzyma pozycję
na granicy węzła transwarp. Możliwe, że po powrocie będziemy potrzebować wsparcia.
Rozkazy będziecie przyjmować od komandora Chakotaya.
Szukamy jednostki wśród tysięcy członów.
Ale to jedna z nas...
i nie opuszczę jej w potrzebie.
Zaczynajmy.
Wszystkie systemy sprawne, gotowi do skoku.
Włączyć cewkę, przygotować się do wejscia w transwarp.
- Zwiększenie produkcji mocy. - Kompensuję.
- Prędkość krytyczna. - Uruchomić, panie Paris.
Transwarp za cztery...
trzy...
dwa...
Spokojnie.
- Doktorze, nic ci nie jest? - To tylko choroba komunikacyjna, muszę dopasować matrycę do takich prędkości.
Wykryłem rezydentne ślady kanału transwapr, pasują do kuli Borg.
Panie Paris proszę dostować nasz kurs.
Wydawało mi się, że kapitan wydała rozkaz spokojnego lotu.
Cała naprzód,
Jesteśmy na miejscu. Gotowa?
Zapoznałam się z tym gatunkiem.
- Słabości taktyczne? - Ich statki mają bardzo małą manewrowość.
- Taktyczna siła? - Skonstruowali modulowane impulsy fazerowe, przenikają nasze osłony.
- Jakie propozycje przystosowania? - Ty jesteś Borg, ty mi powiedz.
Trzydzieści dziewięć ich statków zajmuje pozycję do ataku. Strzelają.
Nasze osłony opadają. Zostaniemy zniszczeni.
Jak według ciebie mamy postąpić?
Zmieńmy geometrię osłon aby wchłaniały ich impulsy fazerowe.
O tym samym myślałam.
Przystosowanie zakończone. Nie stanowią już zagrożenia.
Idź do głównej komory asymilacyjnej nadzorować proces bioekstrakcji.
Wyglądasz na niechętną. Może zbyt wiele od ciebie wymagam.
Zamiast tego możesz pomagać w naprawie matrycy osłon.
Siedem z Dziewięciu...
bądź efektywna.
Pomóżcie mi! Nie jestem Borgiem, pomogę wam uciec.
Pomóżcie mi!
Wykrywam jeden z waszych statków. Jest ciężko uszkodzony, załoga nie żyje.
Borg go ignoruje.
Napęd wciąż działa. Prześlę was na pokład.
Zostańcie na miejscu, dopóki Borg nie opuści orbity. Potem wyznaczcie kurs na 121,9
Zrozumieliście?
- Gratulacje. - Z powodu?
Asymilacja zakończona.
300 tysięcy jednostek zmienionych w człony. Im też należą się gratulacje?
Tak. Pozostawili za sobą swoje trywialne, samolubne istnienia
i odrodzli się ku wyższym celom.
Ocaliliśmy ich od chaosu... daliśmy im porządek.
Pocieszające... może jeśli użyjecie tego zamiast "Opór jest bezcelowy",
- będą przychodzić dobrowolnie. - Jesteś sarkastyczna, bo nie
chcesz dostrzec prawdy.
Gatunek 10026 już wzbogaca naszą doskonałość.
Ich odmienność nas przenika... wzbogaca...
Przestań się opierać. Naucz się czerpać z tego przyjemność.
Nie będę czerpać przyjemności z zagłady całej rasy!
Ludzkie sentymenty... współczucie...
poczucie winy... empatia...
- Są nieistotne! - Nie dla mnie.
"Mnie"?! Nie ma "mnie"! Jesteśmy tylko "my".
- Jeden umysł. - Moje myśli należą wyłącznie do mnie.
Coś przeoczyliśmy...statek,
cztery formy życia na pokładzie...
Próbują uciec.
Jak mamy postąpić?
Zniszczyć, czy zasymilować?
Ani jedno, ani drugie. To tylko cztery formy życia,
a statek jest ciężko uszkodzony. Byłoby to nieefektywne wykorzystanie zasobów.
Zignorujmy go.
W tym przypadku nasze myśli nie są jednością.
Jeśli pozwolimy tym jednostkom przeżyć,
Gatunek 10026 przeżyje i dalej będzie stawiał nam opór.
Ale ty właśnie na to liczyłaś, prawda?
Próbowałaś ukryć ich oznaki życia...
Ale wykryłam je.
Uwolnij ich!
Przykro mi, że ta lekcja musi być dla ciebie tak bolesna,
ale jesteś trudnym uczniem.
Porzuć te ludzkie słabości, one są przyczyną twojego bólu.
Puść ich...
proszę...
Myślałam, że współczucie jest nieistotne.
/Zapis polowy USS Raven, /data gwiezdna 32634,9.
/wpadliśmy w podprzestrzenną /burzę cząsteczkową.
/Odnieśliśmy poważne uszkodzenia, /a nasze samoadaptujące osłony
/wyłączyły się na 13.2 sekundy.
/Niestety było to wystarczająco długo, /aby Borg uznał nas za zagrożenie.
Znalazłam mgławicę.
- Klasa? - Mutara.
Odległość trzy lata świetlne, ustawiam kurs.
- Zbyt duża gęstość cząsteczek. - Ryzykujemy pęknięcie kadłuba.
- Możemy wzmocnić integralność. - Ukryjemy się gdzie indziej.
- Nie ma czasu. - Minęły trzy godziny i nadal nas nie znaleźli.
Dopóki utrzymamy maskowanie śladu nadświetlnej...
Cały Kolektyw już o nas wie. Przyślą więcej statków.
Mgławica jest zbyt niebezpieczna! Byliśmy już w takich sytuacjach, to dla nas nic nowego...
Pamiętasz, kiedy wysiadły transportery?
A ty spędziłes noc w komorze dojrzewania z pięćdziesięcioma dwoma niedojrzałymi członami?
Węzeł transwarp 2.3 roku świetlnego z prawej burty.
- To sześcian, kieruje się prosto na nas. - Kiedy nas przechwyci?
Za godzinę, może mniej.
- Tato! - Zaraz przyjdę, Annika!
Poszukaj planety klasy M. Jeśli będzie trzeba, opuścimy statek.
Czy zostaniemy zasymilowani?
Nie, jeśli coś na to poradzę. Śpij. Mama i ja mamy dużo pracy.
Czy Borgowie są na nas źli?
- Nie. - Więc czemu nas gonią?
Są ciekawi nas, tak jak my ich.
Ale nie martw się. Nie damy im się złapać.
Chcę do domu.
Już niedługo.
Tatusiu? Czy bycie członem boli?
Śpij już.
Kapitanie?
- Sugeruję kilka zmian w układzie komunikacji. - Tak?
Przeglądałem schematy czaszkowe Siedem
i wyizolowałem częstotliwość jej nadajnika korowego.
Gdy zbliżymy się do kuli, będziemy mogli przesłać jej krótką wiadomość.
A jeśli została już podłączona do wspólnego umysłu?
Każdy człon ma częstotliwość komunikacyjną. Tylko Siedem nas usłyszy.
Pomogę ci.
Dzienniki Hansenów... średnio przyjemna lektura.
Przeglądałam ostatnie zapisy szukając czegoś, co mogliśmy przeoczyć.
Nie chcę, żeby historia się powtórzyła.
Powinnibyli zrezygnować, kiedy mieli okazję.
Dziesięć milionów terakwadów danych, trzy lata badań...
Nawet jakby prowadzili te badania przez następne trzy dekady,
i tak byłby to tylko wierzchołek góry lodowej.
Ich metody były niesztampowe, ale tak chyba było z wszystkimi wielkimi odkrywcami.
Jednak oni nie zabierali ze sobą swoich czteroletnich córek.
Uratujemy ją... właśnie dzięki jej rodzicom.
Kapitanie, namierzyłem kulę. To region odległy o dwieście lat świetlnych stąd.
Czerwony alarm. Włączyć samoadaptujące osłony.
Kurs na te współrzędne i przygotować się do wyjścia z transwarp.
- Raport. - Wykrywam kompleks tysięcy podstruktur,
- biliony form życia... - Tylko Borg.
Z lewej burty zbliża się szybko sześcian.
Wykryli nas?
Nie sądzę.
Jest tu gdzie nasza kula?
Tak, jej ślad jonowy prosto do... tego czegoś.
No więc lecimy, panie Paris, tylko manewrowe. Tuvok, skanuj za Siedem.
Mam dla ciebie zadanie. Chcemy użyć nową metodę asymilacji,
przeznaczoną dla najbardziej opornych gatunków.
Zaprogramujesz nanosondy.
Wasza technologia zmieniła się odkąd odeszłam. Moja wiedza jest niewystarczająca.
Twoja wiedza o tym konkretnym gatunku jest bezcenna.
Gatunek 5618, ludzie.
Technologia Warp, pochodzenie siatka 3-2-5.
Nieefektywna fizjologia. Pojemność czaszki poniżej przeciętnej.
Mimimum systemów zapasowych. Ograniczone zdolności regeneracyjne.
Nasze poprzednie próby ich asymilacji nie powiodły się,
więc stworzyliśmy bardziej podstępną strategię.
Chcecie zdetonować głowicę biogeniczną w atmosferze Ziemi.
Wszystkie formy życia zostaną zainfekowane tym nanowirusem.
Asymilacja przebiegać będzie stopniowo. Zanim się spostrzegą,
połowa populacji będzie członami.
Nieefektywne. Wirus mnożyłby się przez całe lata.
I tak już długo czekamy.
Połącz się z główną alkową i rozpocznij programowanie nanosond.
Pamiętaj o ulepszeniu sekwenserów.
Uczestniczyłaś w setkach asymilacji. To dla ciebie nic nowego.
Może dla ciebie, ale część mnie nadal jest człowiekiem.
Nie przyłożę ręki do ich zniszczenia.
Wszyscy pochodzimy z niższych gatunków. Ja sama pochodzę z gatunku jeden dwa pięć.
Ale teraz to nieistotne. Jesteśmy Borg.
- Jestem jednostką. - Powtarzasz tylko ich słowa,
jak bezmyślna kukła.
Wykonaj, albo staniesz się członem.
Proszę bardzo.
Jesteś rozdarta pomiędzy pragnieniem bycia jedną z nas, a lojalnością do nich.
Czas, abyś wykonała swoje zadanie.
Wszystkie te emocje.
Smutek, poczucie winy,
żal, współczucie...
Będą nieistotne, gdy ludzkośc zostanie zasymilowana.
Zapomnij o Voyagerze. Nigdy nie byli twoim Kolektywem.
Jestem człowiekiem, nazywam się Annika Hansen!
Pamiętam ją. A czy ona pamięta nas?
Ona się nie bała. Czemu ty się boisz?
Zaatakowaliście nas! Zamordowaliście moją rodzinę!
Nic takiego nie zrobiliśmy! Daliśmy im doskonałość.
- Tata?! - Twoja rodzina tu jest...
i ty tu jesteś.
Stań się znów jedną z nas.
/ Siedem z Dziewięciu, /szukamy cię. Trzymaj się.
Co powiedziałaś?
Nic.
Janeway!
- Nasz przekaz jest odbijany. - Przez kogo?
- Nie jestem pewna. - Namierzyłem Siedem.
Jest wewnątrz dużej struktury około sześćset kilometrów stąd.
Ustawić kurs, panie Paris.
Jest blisko. Jej sygnał pochodził z tego obszaru.
Nie możemy jednak wykryć jej statku.
On wie czemu. Twój ojciec wynalazł technologię,
której używa teraz kapitan Janeway. Samoadaptujące osłony...
perfekcyjna ochrona przed Borg.
Ale my zasymilowaliśmy tę wiedzę, czyż nie?
Bez trudu się przystosujemy.
Sześcian zmienił kurs. Kieruje się prosto na nas!
Wykryli nas. zmienić modulację osłon, manewry unikowe!
Minął nas o włos.
Nie uda nam się długo mylić ich czujników. Tuvok?
- Siedem jest wewnątrz dużej komory. - Możesz ją namierzyć?
- Nie przy tej odległości. - Przybliż nas, Tom.
Mamy ich statek, federacyjny wahadłowiec.
Trzy formy życia i jeden hologram.
Gdyby tak było, już byliby zasymilowani.
A nie wyczuwam ich obecności w Kolektywie.
Kapitan Janeway przechytrzyła cię.
Komora jest zbyt dobrze ekranowana, nie mogę uchwycić namiaru.
Możemy przesłać się do jednego z przylegających korytarzy?
Chyba tak. Załóżmy biomaskowanie.
Tom utrzymaj pozycję i celuj całą broń w tę komorę. Strzelaj na mój rozkaz.
Nawet, jeśli pani tam będzie?
Tak.
Tędy.
Proszę spróbować znaleźć panel kontrolny.
Tuvok.
Mogę wyłączyć pole, ale zajmie to kilka minut.
Tuvok, daj mi sondę podskórną.
Nadal możesz ich ocalić.
Jak sobie życzysz.
Znów wyizolowali częstotliwość naszych osłon. Lecą do nas trzy statki.
Zmieniam modulację.
Nie doceniasz ich.
Czas na bardziej drastyczne metody.
- Myślałem, że nas nie widzą... - I nie widzą, strzelają na oślep!
Obudź go.
Mam! Modulacja pola to 324.95
Gotowe.
- Wyłączyło się! - Wykryją panią.
Więc powinnam się pospieszyć. A ty wyłącz ekranowanie tej komory.
Bez efektu! Namierzyli nasze modulatory osłon i dostosowują się do każdej zmiany!
/Jesteśmy Borgiem. Zostaniecie /zasymilowani. Opór jest bezcelowy.
Zawiodłaś ich.
Nie!
Myśleliśmy, że będziesz dla nas atutem. Pomyliliśmy się.
- Jesteś słaba. - Nie słuchaj jej, Siedem!
Jest nieistotna.
Odwołaj ich, albo cię zniszczę.
Twoja broń jest bezużyteczna.
Nie bądź taka pewna. Mój oficer taktyczny właśnie wyłącza ekranowanie tej sali.
- Tom, status. - Komora namierzona, kapitanie.
Puść ją, albo każę otworzyć ogień.
Wtedy wy obie także zostaniecie zniszczone.
Lepsze to niż być jednym z was.
Tom, pełna salwa torped, maksymalny ładunek.
Strzelaj na mój rozkaz.
- Kapitanie, wyłączyli promień trakcyjny. - Nie strzelać, zabrać nas stąd.
Wokól tej komory właśnie włączyło się pole rozpraszające.
Nie mogę was namierzyć.
- Siedem, wyłącz to pole. - Nie słuchaj jej!
Już dość długo zatruwała ci umysł.
Wydałam ci rozkaz!
Jeden rozkaz, jeden głos! Bez znaczenia.
Tom, uruchomić.
- Przystosowuje się! - Pole znów się włączyło.
Nie mogę was zabrać.
Będziecie służyć Kolektywowi jako człony. Zasymilować ich!
Kapitanie, proszę strzelić w panel bezpośrednio nad tą alkową,
to zakłoci jej zdolność dowodzenia.
Nasze myśli są jednością.
Witamy z powrotem.
Trzy statki, doganiają nas!
Bezpośrednie trafienie w siatkę taktyczną, broń nie działa.
Włączyć cewkę, przygotować się do wejścia w transwarp!
- Tom? - Transwarp za cztery...
trzy... dwa...
Jeden statek wszedł za nami w węzeł na chwilę przed zamknięciem!
- Celują w nasze silniki. - Utrzymać kurs.
Bezpośrednie trafienie w lewą gondolę! Mamy wyciek plazmy!
Przekierowuję moc awaryjną.
Za mało! Potrzebuję conajmniej trzydzieśći teradyn albo stracimy transwarp!
- Ile do miejsca spotkania? - 2,4 minuty.
Ale wyjdziemy z transwarp za miej niż jedną.
Przekierować moc z układów podtrzymania życia.
- Kapitanie?! - Wolę się udusić niż wyparować.
Wykonać!
Odbieram sygnatury transwarp.
Otwiera się węzeł trzydzieści tysięcy kilometrów z lewej burty.
Na stanowiska!
- Dwadzieścia sekund do normalnej przestrzeni. - Statek Borg?
Dogania nas.
Piętnaście sekund!
- Próbuje namierzyć nas promieniem trakcyjnym. - Zmień modulację osłon.
Bariera za osiem...
siedem... sześć...
- Namierzają nas. - Zmieniłam polaryzację osłon,
promień został odbity. - Trzy...
dwa...
- Wyszli z transwarp. - Voyager do Delta Flyera. Raport?
Mamy Siedem, ale statek Borg siedzi nam na ogonie.
B'Elanna, namierz granicę bariery. Torpedy fotonowe, pełna salwa.
- Komandorze? - To powinno zdestabilizować strumień
i spowodować implozję tunelu.
Cel namierzony.
Ognia!
- Voyager, raport? - Zamknęliśmy tunel.
Brak śladów Borga.
Otwierajcie hangar, wracamy.
Komandorze, wykrywam sygnatury Borg... całą masę.
- Źródło? - Węzeł.
- Myślałem, że go zamknęłaś. - I zamknęłam!
Broń w gotowości! Kapitanie, podnieście osłony!
- Mamy towarzystwo! - Nadlatują!
/Dziennik kapitański, /data gwiezdna 52619,2:
/dzięki cewce przelecieliśmy /kolejne dwadzieścia tysięcy lat świetlnych,
/zanim w końcu odmówiła posłuszeństwa. /Szacuję, że jesteśmy o dobre 15 lat bliżej domu.
- Widzę, że nabierasz złych nawyków. - Kapitanie?
Doktor kazał ci się regenerować przez conajmniej dwa dni.
- Zlekceważyłaś rozkaz głównego lekarza. - Zastosuję się - kiedy tylko skończę pracę.
Dane taktyczne Borg?
Kierdy byłam w Unimatrycy Jeden zdobyłam rozległą wiedzę.
Może to nam się przydać przy przyszłych spotkaniach z Borg.
Wczytuję je teraz do bazy danych Voyagera.
Borg sądził, że jestem wyjątkowa.
Że rozumiem ludzkość.
Najwyraźniej się pomylił.
Jak to?
Zdradziłam załogę Voyagera... groziłam pani asymilacją!
Nie sądziłam, że po mnie wrócicie.
Wygląda na to, że nadal wiele musisz się nauczyć.
- Czas na regenerację. - Kiedy skończę.
Nie, teraz.
To rozkaz.
Tak, kapitanie.
Słodkich snów.
Tłumaczenie: Jacek Garbarczyk
Opracowanie napisów: Piotr Sobolewski
Korekta: Marek Kowalczyk
Dotłumaczenie brakujących dialogów: Jarek Pogan
Zapraszamy na stronę: http://napisy.gwflota.com
Korekta techniczna: tom2407