- Nie powinniśmy tu być. - Nie mart się. Nikt nas nie widział.
Ej! Jest mi potrzebny. Ktoś może mnie wywoływać.
- Co to było? - Nie mart się. Chodź tutaj.
STAR TREK VOYAGER S5 E17 - The Disease
CHOROBA
/Dziennik kapitański, wpis dodatkowy:
/Po dwóch tygodniach prawie zakończyliśmy /naprawę napędu warp Varro.
/A ich załoga? Zaczynam myśleć że raczej /przerwą podróż niż przyjmą pomoc od obcych.
Chyba zgodziliśmy się na zakaz wstępu do centrum kontroli?
Owszem. Ale muszę dostać się do mechanizmu warp.
Ta technologia jest tajna.
Muszę go zrekonfigurować żeby zakończyć naprawę.
- Więc jest zakończona. - Zaszliśmy już tak daleko.
Od dwóch tygodni wywracacie okręt do góry nogami bez żadnych efektów.
Może pan sprawdzić układ wtrysku antymaterii?
- Znowu działają. - Teraz tylko trochę antymaterii
z Voyagera i wracacie do obiegu.
Ale muszę dostać się do mechanizmu warp.
Wie pan, rozumiem pana nieufność do obcych.
My też swoje przeżyliśmy w kwadrancie Delta.
Ale nasze gatunki dokonały dużego postępu wspólnie naprawiając wasze silniki.
Daleko zaszliśmy od czasów gdy ignorowaliście nasze wezwania.
Nie odrzucajmy tego.
Przyznaję, że mamy ze sobą coś wspólnego.
Oboje jesteśmy w długiej podróży i szukamy sprzymierzeńców.
- Jesteśmy jak kuzyni. - Kuzyni?
No, dalecy kuzyni. Proszę pomyśleć.
Czterysta lat temu zaczynaliście tak jak my. Jeden okręt,
mała załoga, która wyrusza w nieznane. A teraz? Kilka wieków później,
staliście się okrętem pokoleniowym z własną historią i kulturą.
Kiedy patrzę na pana okręt, zastanawiam się czy patrzę na przyszłość Voyagera.
Nasza podróż naprawdę może potrwać kilka pokoleń.
Więc co pan na to, kuzynie?
- Stąd ma pani dostęp do układu napędu warp. - Dziękuję.
- Status? - Łączniki plazmy uruchomione.
- Jesteśmy gotowi do transferu antymaterii. - Więc zaczynamy.
- Janeway do Voyagera. Status? - Jesteśmy gotowi, kapitanie.
/Rozpocząć transfer.
Reaktory warp jeden do czternaście uruchomione. To działa.
Niech pan trzyma kciuki.
Na szczęście.
Jeśli planujesz wyjść przez iluminator, to najpierw się ubierz.
W próżni czasami jest trochę chłodno.
Słucham?
A tak. Bardzo śmieszne.
- Wracaj do łóżka. - Nie mogę spać.
- Przytulić się. - Nie mogę cię przytulić.
Mówiłam ci, że nas nie złapią. Gdyby ktoś nas widział już dawno by to zgłosił.
Łamię pół tuzina przepisów przez samo przebywanie w tej kabinie.
A to co robiliśmy wcześniej? Nawet nie wiem czy Gwiezdna Flota ma takie przepisy.
Co ty chcesz powiedzieć? Uprawianie miłości to w twojej kulturze przestępstwo?
Tak. Nie. Chcę powiedzieć, że to łamanie protokołu.
- Prawdziwy romantyk. - Kapitan wydała rozkaz grupom zwiadowczym:
"Żadnych osobistych kontaktów z załogą Varro".
- Złamałem bezpośredni rozkaz. - Wracaj do łóżka.
To rozkaz.
- Czy wszyscy ludzie są tacy nerwowi? - Nie. Tylko ja.
Napęd warp.
Zaczęli transfer plazmy.
Musimy tam iść. Spóźniliśmy się.
- Na co czekasz? - Aż się ubierzesz w mój mundur.
Nic nie rozumiesz. Jeśli nie stawię się na moim stanowisku...
- Zostaniesz stracony? - Bardzo śmieszne.
Lepiej idźmy osobno.
- Imponujące. - Rozpisuję instrumenty
- dla strumienia antymaterii. - Jak skończysz posłuchaj sobie Chopina.
- Patrz kto przyszedł na koniec koncertu. - Słucham?
Trochę spóźniłeś się na żart i do pracy.
Sprawdzałem przekaźnik w segmencie dwudziestym drugim.
Napęd się destabilizuje. Tal?
Nie wiem co się dzieje.
Może dojść do wielokrotnych pęknięć rdzenia.
Przerwać transfer.
To tyle jeśli chodzi o trzymanie kciuków.
- B'Elanna? - Mikropęknięcia na całej długości kadłuba.
- Czemu nie wykryto tego wcześniej? - Trzeba sprawdzić każdy segment z osobna.
- To potrwa całe dni. - Szybciej zaczniemy, szybciej skończymy.
- Bardzo przyjacielscy. - Mają złe doświadczenia z obcymi rasami.
No nie wiem. Twój pierwszy kontakt chyba się udał?
- Co to ma niby znaczyć? - Nic. Zastanawiam się gdzie zniknąłeś.
Mówiłem ci. Sprawdzałem przewody plazmowe...
W segmencie dwudziestym drugim. Wiem.
Muszą w nim być prysznice soniczne. Jesteś dużo czystszy niż kiedy tam szedłeś.
Ależ beznadziejnie kłamiesz. Niczego się ode mnie nie nauczyłeś w ciągu pięciu lat?
- Jest urocza. - Kto?
Ta młodszy inżynier. Tal.
- Dość urocza. - No nie. Znowu.
- Co? - Ty. Wdajesz się w związki bez przyszłości.
Hologram, była Borg, niewłaściwa bliźniaczka.
A teraz kobieta pochodząca z ksenofobicznej rasy.
Masz rację. Masz całkowitą rację. Już o niej zapominam. Obiecuję.
Świetnie. Miło mi to słyszeć. Muszę wracać na mostek.
Do zobaczenia rano.
Komputer. Otwórz kanał łączności do okrętu Varro.
Sekcja szesnasta, stanowisko dwa zero cztery. Zakoduj transmisję
- protokołem bezpieczeństwa alfa siedem. /- Kanał otwarty.
Co tak długo robiłeś? Czekałam dwadzieścia dwie minuty na wiadomość od ciebie.
Sprawdzałem swoją silną wolę. Jak długo wytrzymam nie rozmawiając z tobą.
- No i...? - Wytrzymałem dwadzieścia dwie minuty.
Mam się czuć doceniona czy obrażona?
Ponieważ to moja pierwsza okazja do nawiązania połączenia - doceniona.
Więc, podobało ci się?
Tak. Bardzo.
- Tak bardzo by spróbować jeszcze raz? - Absolutnie.
Będę z tobą szczery. Nie spodziewałem sie czegoś tak... innego.
Ani ja. Nasze gatunki wyglądają na podobne.
- Przynajmniej zewnętrznie. - Nie zgadł bym kiedy przyszło co do czego.
Powiedzmy że ptaszki i pszczółki by się pogubiły.
Ptaszki i pszczółki?
Mówię ci, powinieneś zajrzeć do ich bazy danych.
Mają sporo zadziwijących urządzeń na tym statku.
Urządzeń?
Na przykład systemy podtrzymywania życia.
Jest kompletnie samoodnawialny. Zero strat.
Jestem pod wrażeniem.
Można zaprogramować prawie każde warunki środowiskowe.
Jeślibyś tylko chciał mógłbyś, mógłbyś stworzyć środowisko Wolkana w swojej kwaterze.
Dlaczego miałbym chcieć?
Odrobina domu w środku kwadratu Delta...
Przemyśl to.
Wiosna nad brzegami jeziora Yaronmeer.
Potrzebuję biurka i łóżka - nic więcej.
- Tracisz najważniejsze. - Czyżby?
Ci ludzie podróżują od ponad czterystu lat. Nauczyli się jak żyć wygodnie.
Nasze systemy są i tak bardziej niż wystarczające.
Poddaję się.
Już po dwóch minutach? Tuvok. jak ty to robisz?
Obchodzę jego nielogiczność swoją logiką.
- Wykrywam nieautoryzowany przekaz. - Pochodzenie?
- Nieznane. Jest zakodowany. - Sprawdź gdzie dochodzi.
- Gdzie najbardziej chciała byś teraz być? - Oprócz twojej kabiny?
Oprócz mojej kabiny.
Na odległym księżycu, gdzie powietrze jest ciepłe a grawitacja mała.
Bez żadnych ścian wokół.
Gdzie jeśli pobiegnę zbyt szybko to prawie polecę.
- Podoba mi się. - A ty?
Gdzie najbardziej chciałbyś teraz być?
- Oprócz twojej kabiny? - Oprócz mojej kabiny.
Przepraszam. Nie przychodzi mi do głowy nic lepszego od twojej kabiny.
A co byś zrobił gdybyś tu był?
- Teraz? - W tej chwili.
Poprosiłbym byś przygasiła światło.
A co gdybym powiedziała nie?
No dobra. Światła zostają.
Przekaz dochodzi do okrętu Varro.
- Segment szesnasty. - Kwatery załogi.
Komandorze, myślę że mogę namierzyć ten sygnał.
Chwileczkę. Coś jest nie tak. Tracę sygnał.
Tal?
- Przekaz się skończył. - Jeśli to w ogóle był przekaz.
- Może to awaria w systemie komunikacyjnym. - Przeprowadź diagnostykę.
Znalezienie przyczyn uszkodzeń nie będzie łatwe. Ich skany nic nie wykazały.
- Mam nadzieję że nam się uda. - Powinniśmy sie podzielić
- na mniejsze zespoły. - Zgoda. Będziemy pracować w parach.
Chcę zacząć od rdzenia, gdzie najpierw pojawił się problem.
- Jesteś mi coś winny. - Słucham?
Patrz przed siebie. Wczoraj musiałem sabotować system komunikacji żeby cię kryć.
- Komunikowałeś się z nią, prawda? - Winny.
Jak długo to trwa? I mów prawdę.
Od momentu kiedy się poznaliśmy. To było jak dotknięcie otwartego przekaźnika plazmy.
- Brzmi poważnie. - Bo tak jest.
A przyszło ci do głowy że łamiesz parę tuzinów przepisów?
Wiemy co robimy.
- Naprawdę? - Nasz przydział.
Przeskanujemy okręt z astrometrii.
Drużyny alfa i gamma skończyły skanowanie sekcji jeden do sześćdziesiąt cztery.
Może przyćmić nawet sześcian borga, no nie?
Technologia okrętu jest imponująca, ale konstrukcja nieprzemyślana.
Pewnie musieli improwizować w czasie podróży.
Siedem, żyjesz już jakiś czas pomiędzy ludźmi.
Co myślisz o miłości?
Szukamy mikropęknięć. Nie widzę związku.
Jestem tylko ciekawy.
Miłość rodzicielska, romantyczna, zauroczenie między przyjaciółmi. Dokładniej proszę.
Miłość romantyczna.
Więź oparta na pożądaniu seksualnym która ułatwia prokreację.
- Pytam niewłaściwą osobę. - Wcale nie.
Borg wykrył ten stan u przedstawicieli ponad sześciu tysięcy zasymilowanych gatunków.
Stan? Mówisz jakby to była choroba.
Fizjologicznie rzecz biorąc wykazuje uderzające podobieństwo do choroby.
Seria reakcji biochemicznych wyzwalających kaskadę emocjonalną
upośledzającą funkcjonowananie.
Nieważne.
Jest pan zakochany, chorąży?
Sam zadaję sobie to pytanie.
- Pan świeci. - Słucham?
Pana naskórek świecił.
- To pewnie oświetlenie pokoju. - Nie. To pan.
- Powinien się pan zgłosić do ambulatorium. - To nic takiego.
Musi pan.
- Proszę leżeć. - Nic mi nie jest.
Na pewno czuje się pan świetnie. Ma pan podwyższone stężenie beta-endorfin.
- Naprawdę? - Długo pan był na okręcie pokoleniowym.
Miał pan kontakt z jakimiś toksynami? Promieniowaniem antymaterii?
- Nie. - Jakiś czynnik biologiczny
- w ich ambulatorium? - Nie.
- Jadł pan ich potrawy? - Nie.
Wykrywam dziwną aktywność kory mózgowej.
- Poważnie? - To może być obcy wirus.
Rozpoczynam kwarantannę. Powiadom kapitana i zarządź alarm biologiczny.
Chwileczkę.
- To niepotrzebne. Wyjaśnię to. - Słucham.
Możesz nas zostawić samych?
Jeśli istnieje ryzyko epidemii, Doktor może potrzebować mojej pomocy.
To nie epidemia i nie będzie potrzebował. Proszę.
Ostatniej nocy miałem spotkanie z jedną Varro.
Spotkanie?
Osobiste spotkanie.
A dokładnie?
Seks. Uprawialiśmy seks.
Miał pan intymne spotkanie z obcym gatunkiem bez badań medycznych?
Działałem pod wpływem chwili. Nie myślałem że coś się stanie.
Pewnie. Gdyby pan myślał i rozważył ryzyko to okazałby pan wstrzemięźliwość.
Proszę siadać. Potrzebne jest pełne badanie. Pana przyjaciółka też musi sie zgłosić.
- Musimy ją w to wciągać? - To mój obowiązek jako lekarza,
który, co przykro mi mówić, nakazuje mi też zawiadomić kapitana.
Spodziewałam się po tobie czegoś więcej.
Przepraszam. Nie wiem co sobie myślałem.
Nie wiesz? Widziałam Tal. To imponująca młoda kobieta. Jest piękna.
Ale to nie jest usprawiedliwienie dla łamania obowiązków oficera Floty.
Tak jest.
Istnieje powód dla którego zajęcia z protokołu kontaktów międzygatunkowych
trwają semestr. Istnieje też powód dla którego podręcznik kontaktów personalnych
ma trzy centymetry grubości.
Personel Gwiezdnej Floty musi uzyskać zgodę swojego dowodzącego oficera,
a także zgodę oficera medycznego
przed nawiązaniem intymnych kontaktów z przedstawicielem innego gatunku.
Brawo. Szkoda że recytujesz to dopiero teraz.
Według Doktora twój stan nie zagraża życiu.
Nie musisz zostawać w ambulatorium,
ale zgadzam się z jego sugestią by przeprowadzić pełne bioskany na tobie i Tal.
Jej załogę trzeba powiadomić
by mogli ocenić biozagrożenie jakie mogłeś wnieść do ich populacji.
Próbujemy im pomóc, chorąży. Zdobyć ich zaufanie. Miałam nadzieję że się odwdzięczą,
podzielą swoją technologią, doświadczeniami z długiej podróży kosmicznej.
Ale pana mała eskapada wystawia to wszystko na szwank.
Proszę o zgodę by mówić otwarcie.
Z całym szacunkiem. To nie była przygoda na jedną noc.
Naprawdę zacząłem poznawać Tal i rozwinąłem do niej uczucia.
Rozumiem. Ale istnieją przepisy.
A ty je złamałeś. Wpisuję ci do akt naganę.
I rozkazuję ci zerwać ten związek. Zrozumiałeś?
- Tak jest. - Odmaszerować.
Komandorze! Chcę coś zameldować odnośnie bezpieczeństwa.
Parę dni temu, z mesy zniknęło trochę zapasów.
Płynne odżywki, racje polowe. Nic takiego by zarządzić czerwony alarm, ale
przeprowadziłem własne śledztwo. Proszę na to spojrzeć.
Nielegalne użycie replikatora w mesie to nie zbrodnia.
To było nie tylko nielegalne.
Ktoś dostał się do układów kontroli środowiska z tego stanowiska.
Podtrzymywanie życia podłączono w tunelu Jeffriesa G trzydzieści trzy.
- Pokład piętnasty. - Czy ta sekcja normalnie jest zamieszkana?
Ten kto to zrobił chciał zatrzeć za sobą ślady.
- Wygląda na to, że na pokładzie są intruzi. - To skaner Varro.
Powietrze jest tylko tutaj i w pomieszczeniu za tym włazem.
Proszę się odsunąć.
Proszę wejść.
- Praca? - Nie. Zadręczam się pytaniami "Co jeśli...".
Jakie są szanse by zobaczyć to pole pulsarów? Polecieć tam,
zamiast gapić się w ekran czujników dalekiego zasięgu.
- Za daleko od obecnego kursu? - Za blisko zamieszkałych planet.
Mogą chcieć się skontaktować. To zbyt niebezpieczne.
Zawsze to samo. Potężny statek pokoleniowy.
Ciągle uciekamy od tego co jest inne.
Ale to się zmieni.
Obawiam się, że mam złe wieści.
Nie mogę się już z tobą spotykać.
- Rozkaz kapitana. - Jak się dowiedziała?
Rano coś się wydarzyło. Dziwnie się poczułem, a moja skóra świeciła.
To nie powinno się stać. Nasze gatunki zbyt się różnią.
Co nie powinno się stać?
Nazywamy to olan'vora - wspólne serce.
Kiedy dwoje z nas łączy się ze sobą, tak jak my wczoraj.
Będzie coraz silniejsze. Nie zrobi ci krzywdy.
Ale cię zmieni. Zmieni nas oboje.
- Zbliży nas do siebie. - Czy ten proces można odwrócić?
Z czasem tak. Jeśli będziemy trzymać się z dala od siebie.
Ale jeśli nie, to im dłużej będziemy razem,
tym trudniej będzie nam przestać.
No, ale ty masz swoje rozkazy.
Rozkazy...
To stara historia. Chłopak spotyka dziewczynę z drugiego końca galaktyki i traci ją.
A dziewczyna traci chłopaka.
Jakbyśmy nie wiedzieli jak to się skończy...
- Przynajmniej mieliśmy te dwa tygodnie. - Dwa cudowne tygodnie.
Do widzenia, Harry.
Cześć.
Naprawdę pozwolisz mi wyjść?
Jeśli tego właśnie chcesz.
Nie.
Witamy na pokładzie.
Zazwyczaj chcemy wiedzieć coś o gościach nim ich poprosimy by zostali.
- Powie nam pan jak się tu dostał? - Przez śluzę dokowniczą.
To uruchomiłoby ostrzeżenie o intruzie.
Waszą technologię łatwo obejść.
Nie ważne jak się tu dostałem. Ważne że nie wracam.
To się jeszcze okaże. Dlaczego opuścił pan statek pokoleniowy?
Nie jestem przestępcą jeśli o to pan pyta.
Zostawcie mnie na najbliższej zamieszkanej planecie. Potem dam sobie radę sam.
Zostawimy pana w celi jeśli nie odpowie pan na moje pytania.
Wszedłem na pokład cztery dni temu, razem z grupą naprawczą.
Dlaczego?
Nasz statek nie jest rajem, mimo zapewnień naszych przywódców.
Tysiące z nas czują się jak więźniowie a inni...
Proszę kontynuować.
Krążą pogłoski o ruchu,
ludzi którzy chcą opuścić statek. Niektórzy są gotowi użyć przemocy.
A dokładnie?
- To podstęp. - Podstęp?
Chcecie bym ich wydał. Przywódcy was do tego namówili.
Wręcz przeciwnie. Nawet nie wiedzą że pana znaleźliśmy.
- Kłamie pan. - Nie mam czasu na dyskusje.
Prosił pan o azyl. Rozważymy to. Ale najpierw muszę mieć parę odpowiedzi.
Co to za ruch?
Proszę powiadomić statek Varro że mamy tu jednego z nich.
Potem proszę go zabrać do celi.
Prosze powiedzieć władzom że nie jestem sam. Są setki takich jak ja.
- Dowiedziałaś się czegoś o tym powstaniu? - Jippeq mówi, że to tylko plotki.
Na wszelki wypadek przesłuchują naszego gościa.
Nowe zasady pracy z Varro.
Po incydencie z chorążym Kimem nalegali na segregację.
- Dość ostra sytuacja. - Harry złamał przepisy.
Rozumiem ich stanowisko.
To dlatego tak ostro go potraktowałaś? Nagana do akt za to, że był z kobietą?
Wiem, że to dość radykalne. Chcę zostawić niezatarte wrażenie.
Uznaj to za udręki dorastania.
Na pewno wygląda na udręczonego. Do tej pory miał czyste akta.
- Może powinnaś to jeszcze raz rozważyć. - Co sugerujesz?
Wściekasz się bo złamał rozkazy, czy bo cię zawiódł?
Oczekuję tego samego od wszystkich moich oficerów.
Kiedy ja ci się sprzeciwiam, wysłuchujesz mnie. Nawet nalegasz żebym mówił.
Jesteś moim pierwszym oficerem. On jest chorążym.
Nie zasłużył na prawo do kwestionowania moich rozkazów.
- Rozumiem. /- Maszynownia do kapitana.
- Tak? /- Coś znaleźliśmy.
Już idę.
Czy wasi oficerowie mają zwyczaj uwodzić spotykane gatunki?
Oczywiście, że nie.
Moim zdaniem jest to nieuniknione.
Może trudno uwierzyć, ale nie podzielamy takiego nierozważnego podejścia do sprawy.
Już podjęłam środki zaradcze. Chorąży Kim dostał już naganę.
A co z Tal? Co się stanie z nią?
Nasza społeczność podchodzi do tych spraw bardzo poważnie.
Kontakty cielesne są zabronione.
Kiedy wytworzy się więź biochemiczna, rozdzielenie jest często niemożliwe.
Mam nadzieję, że Tal i pani chorąży nie posunęli się dalej.
Kapitanie.
Co macie?
- Mikropęknięcia w śluzie Voyagera. - To samo co u nas.
- Zbieg okoliczności? - Miałam podejrzenia że nie.
- Siedem je potwierdziła. - Proszę spojrzeć.
Pasożyty oparte na krzemie żywiące się stopami duranium.
Zaczęły się mnożyć na kadłubie Varro parę miesięcy temu. Przeszły na Voyagera.
Zbadaliśmy je i wykryliśmy sztuczną sekwencję genową. Pasożyty są syntetyczne.
- Stworzył je ktoś z waszego statku. - Sabotaż? Nie wierzę.
Może nie każdy jest zadowolony przebywając w waszej wspólnocie.
- Tal! Jesteś tam? - Harry?
- Nie mogę zbyt długo mówić. Gdzie jesteś? - Przed moim komputerem.
Przygotuj sie na przejażdżkę. Namierzam cię.
Przejażdżkę?
- Gdzie jesteśmy? - W wahadłowcu.
- Wahadłowcu? - Statku małego zasięgu
do misji zwiadowczych.
- Możemy polecieć gdzie chcemy? - Gdzie chcemy.
Ale tylko na moment. Muszę wrócić na dziewiętnastą.
Myślą że ciągle naprawiam mikropęknięcia. Skończyłem wcześniej.
Jesteś teraz uciekinierem. Ile przepisów złamałeś tym razem?
Policzmy. Nielegalne użycie wahadłowca,
- porwanie... - Złamanie bezpośredniego rozkazu kapitana.
- Chyba mi odbiło. - Lubię, jak ci odbija.
- Nawigacja? - Uważaj. To konsola uzbrojenia.
Prawie zamieniłaś w parę swoja kwaterę.
Przydałoby się jej dobre sprzątanie.
- Polećmy gdzieś. - Gdzie?
Jakieś trzysta tysięcy kilometrów stąd jest mgławica. Obserwowałam ją na czujnikach.
- Chciałabym ją zobaczyć na własne oczy. - Zajmij miejsce.
Zobacz. Wakuola podprzestrzenna w centrum obłoku.
Musi działać jak kotwica grawitacyjna.
Jest tu tyle danych, że analiza zajęłaby całe tygodnie.
Użyj urządzenia zapisującego, musimy przesłać te dane do analizy.
Co?
Po prostu nigdy nie widziałem nikogo tak podekscytowonanego mgławicą klasy drugiej.
- Może nie zabrałeś odpowiedniej osoby. - Może zabrałem.
Nie przestawaj.
Jesteś piękna, kiedy skanujesz.
Mówisz to każdej dziewczynie na przejażdżce?
Pewnie zostawiłeś szlak ze złamanych serc w kwadrancie Delta.
Tak naprawdę...
Kłopoty?
To promieniowanie z mgławicy. Myślałem, że zbliżający się obiekt.
Mówiłeś że mamy kilka godzin. Nikt nie przyleci nas szukać.
Nie znasz komandora Tuvoka. Jak jakiś elektron
jest nie na miejscu ogłasza czerwony alarm.
Jesteśmy tu sami, a ja myślę tylko o obowiązkach i rozkazach.
To są ważne rzeczy. Ja też o nich myślę.
Czasem trzeba przestrzegać innych przepisów.
Jeśli w coś bardzo wierzysz nie możesz tego ignorować.
Nawet jeśli to oznacza złamanie paru zasad.
Dlatego zabrałem wahadłowiec. Ale kiedy łamię przepisy czuję jakby pękała mi czaszka.
Jestem jak człon Borg. Zaprogramowany.
Zaprojektowany by być idealnym oficerem Gwiezdnej Floty. Najlepszy na roku.
Kapitan drużyny w Velocity. Międzygwiezdne zaszczyty.
Pierwszy przydział - oficer dowodzenia na okręcie gwiezdnym.
Spełnienie marzeń każdego kadeta.
Nie jesteś programem. Zazdroszczę ci twojej wolności.
Misja twojej załogi to poszukiwanie nowych form życia. Czy można być bardziej wolnym?
Odkrywacie nieznane. Nie bój się odkryć tego co dzieje się z nami.
- O nie. Delta Flyer. - Komandor Tuvok?
Wywołują nas.
Odpowiedz im zanim zaczną strzelać.
- Zgłasza się chorąży Kim. /- Złamał pan bezpośredni rozkaz kapitana.
/Natychmiast ma pan wrócić /na Voyagera i zabrać ze sobą Derran Tal.
- Tak jest, ale co ma do tego Tal? /- Władze Varro poszukują jej za akt sabotażu.
Nie ma sensu kłamać. Znaleźliśmy schematy pasożyta w twojej bazie danych.
Zdajesz sobie sprawe że to mogło zniszczyć nasz statek? Nasz dom?
- Dla części z nas to więzienie. - Więc uciekłaś się do sabotażu?
- Na pewno z jego pomocą. - Współudział pana Kima nie jest udowodniony.
- On nie ma nic wspólnego z naszym ruchem. - Ruchem?
- Powiedz im. - To nie ich sprawa.
- Wypadało by wyjaśnić. - Mówi o małej grupce...
- Nie jest mała. Są nas setki. - Co chcecie osiągnąć?
Wolność. Prawo do życia jak chcemy. Do pójścia gdzie chcemy.
- Jak, skoro chcecie zniszczyć statek? - Nie chcemy go zniszczyć.
Chcemy go rozmontować. Pasożyty nie były rozmieszczone przypadkowo.
Atakują połączenia między segmentami. Każdy segment stanie się statkiem.
Ludzie zdecydują czy chcą odejśc czy zostać.
Niszczycie pracę wszystkich poprzednich pokoleń.
Ten statek to coś więcej niż moduły. To wyraz jedności. Tradycji.
Przez wzgląd na historie musicie szanować...
Prawa większości? A co z prawami mniejszości?
Jeśli segmenty się rozpadną dojdzie do wybuchów dekompresyjnych.
Prawdopodobnie będą ofiary. Czy tego właśnie chcecie?
Wiesz o pasożytach więcej niż my. Pomóż nam.
- Kapitanie to przestępczyni. - Tylko ona może powstrzymać katastrofę.
Ustaw łącze z Voyagerem. Będziemy pomagać z tego miejsca.
Tal...
Pomogę wam spowolnić pasożyty co umożliwi ewakuację. Ale nic więcej.
Zaczynajmy.
- Kapitanie... - Daruj sobie.
Nie jesteś w celi tylko dzięki temu raportowi.
Bioskan Doktora wykrył między tobą a Tal jakąś wieź biochemiczną.
Widocznie wpływa ona na zachowanie i dlatego złamałeś mój rozkaz.
Zgłoś się do ambulatorium. Zostaniesz tam aż ci przejdzie.
- Kapitanie! - Miałeś się zgłosić na leczenie!
- Nie chcę leczenia! - Do mojego gabinetu.
Masz trzydzieści sekund. Potem każę Tuvokowi zawlec cię do ambulatorium.
Kapitanie, nie jestem chory! Nie złamałem rozkazu bo jestem pod obcym wpływem.
Złamałem go, bo Tal i ja kochamy się. Rozdzielanie nas jest nie w porządku.
Posłuchaj sam siebie. To nie Harry Kim jakiego znam.
I dobrze. Przez pięć lat służby mówiłem "Tak jest" na każdy pani rozkaz.
- Ale nie tym razem. - Chcesz zaryzykować stopniem i karierą?
- Była pani kiedyś zakochana, kapitanie? - Do czego zmierzasz?
Czy rumieniła się pani na czyjś widok?
Czy czuła pani nóż w brzuchu kiedy tej osoby nie było?
Czy ściskało panią w gardle kiedy ta osoba odchodziła?
Siedem z Dziewięciu powiedziała mi że miłość jest jak choroba.
Może i jest. Feromony, endorfiny cała ta chemia we krwi,
zmienia nasze reakcje, wywołuje niepokój,
ale jakby na to nie patrzeć - to ciągle miłość.
Podtrzymując dyskusję, powiedzmy że masz rację.
Że twoje uczucia do Tal są takie, jak moje do człowieka za którego miałam wyjść.
Straciłam go, a ty stracisz Tal. Wiesz o tym.
To co proponuje ci Doktor to złagodzenie bólu.
Ten mężczyzna którego miała pani poślubić.
Gdyby mogła pani użyć hypospraju by przestać go kochać,
żeby tak nie bolało kiedy nie ma go z panią,
- użyła by go pani? /- Kapitan na mostek!
Wykrywam pęknięcia kadłuba na statku Varro.
- Zajmij swoje stanowisko. - Ich osłony słabną.
- Jedno z połączeń ulega dekompresji. - Na ekran!
Panie Paris, proszę zwolnić zaczepy i zabrać nas stąd.
Kontrola zaczepów nie działa. Nie mogę nas uwolnić.
Ich osłony ciągle słabną.
Załamanie superstruktury za niecałe trzy minuty.
- Jeśli będziemy wtedy zadokowani... - Próbuj nas uwolnić.
Janeway do centrum kontroli Varro. Status?
Użyliśmy fali polaronowej by spowolnić pasożyty, ale połączenia dalej się rozpadają.
- Ile zajmie ewakuacja tych obszarów? - Potrzebujemy minimum dwóch minut.
- Kontrola zaczepów znowu działa. - Rozpocząć sekwencje odłączenia.
Moment. Jeśli zostaniemy i rozciągniemy pole podtrzymujące strukturę na ich statek,
damy im minutę lub dwie. Dokończą ewakuację.
Jednak jeśli do eksplozji dojdzie z dwoma okrętami wewnątrz pola żaden nie przeżyje.
- Damy radę, kapitanie. - Utrzymuj pozycję.
- Janeway do maszynowni. /- Zgłasza się Torres.
Przekaż całą moc do pola podtrzymującego strukturę i rozciągnij go na statek Varro.
/Zrozumiałam.
Voyager wzmacnia nasze osłony. Dziwne, nie? Obcy ryzykują dla nas życiem.
- To niezwykła rasa. - A może galaktyka nie jest tak wroga?
Ewakuacja połączeń zakończona.
Na co czekasz? Powiedz im żeby uciekali.
Inicjuję falę polaronową. Zniszczę pasożyty.
Za późno. Zniszczysz Voyagera i nas.
Pozwól im odlecieć. Pozwól nam odlecieć.
Tal do Voyagera. /Ewakuacja zakończona.
/Wyłączcie pole /i zajmijcie bezpieczną pozycję.
Zwalniam zaczepy.
/Dziennik kapitański - wpis dodatkowy. /Większość Varro postanowiło zostać razem,
/lecąc w osobnych statkach. Grupie /dysydentów pozwolono szukać własnej drogi.
- Życzymy im szczęścia. - Proszę.
- Nie wiedziałam czy jeszcze cię zobaczę. - Kapitan pozwoliła mi się pożegnać.
- Jak się czujesz? - Mam złamane serce.
- Ja też. - Dasz sobie radę?
Mamy odpowiednie leki. W końcu mi przejdzie.
Więc gdzie polecisz?
System Natori. Układ podwójnych gwiazd przyciągających się nawzajem.
Minęliśmy go w odległości parseka trzy mięsiące temu. Wracam go obejrzeć.
Zrób coś dla mnie.
Wszystko.
Jeśli kiedyś będziesz przelatywać przez mgławicę typu trzeciego, pomyśl o mnie.
Bezsenność, ostre zapalenie żołądka i jelit - musi się pan czuć podle.
Wciąż pan odmawia leczenia?
Kapitanie! Dobrze że panią widzę. To za długo trwa. Proszę kazać mu się leczyć.
- Czy jest w beznadziejnym stanie? - Nie o to chodzi.
- Wyzdrowieje bez leczenia? - Tak. Ale to potrwa tygodnie, może miesiące.
Cóż. Jeśli pan Kim chce cierpieć...
Czasami myślę, że wszyscy na tym statku są pod wpływem obcych hormonów.
- Proszę nas na chwilę zostawić. - Dziękuję.
Nie dziękuj mi. Nie zwolnię cię z obowiązków bez względu jak podle się czujesz.
- Rozumiem. - Nagana zostaje.
Myślałam o swojej reakcji na twój związek z Tal.
Zareagowała pani jak każdy inny kapitan.
Prawdopodobnie.
Zastanawiam się czy moja reakcja byłaby taka sama gdyby to był Tom Paris.
Nie zrozum mnie źle. Byłabym wściekła i rozczarowana,
- ale nie byłabym zaskoczona. - Bo chorąży Kim nie łamie reguł...
Prawda jest taka, że myślę o tobie inaczej niż o reszcie załogi.
To nie znaczy, że mniej mi na nich zależy.
Zjawiłeś się wprost z Akademii,
podniecony pierwszym przydziałem w głebokiej przestrzeni.
Od pierwszego dnia starałam się być wobec ciebie opiekuńcza.
Doceniam to. Ale to było pieć lat temu.
- Zmieniłem się. - Tak. Zmieniłeś.
- Może już nie jestem doskonałym oficerem. - Może nie.
Ale jesteś lepszym człowiekiem.
Ostatnie zamówienie.
W składziku jest garnek zupy i nie wyłączyłem replikatora.
- Dzięki. - Dobranoc.
Już zamykałem, ale jeśli czegoś potrzebujesz...
Przyszłam do chorążego Kima.
Powodzenia.
Chorąży.
- Dziękuję. - Za co?
- Za dokończenie moich skanów w astrometrii. - Proszę bardzo.
Miałem trochę czasu między wachtami.
Przynajmniej miałem zajęcie.
Pracuje pan by zapomnieć o zranionych uczuciach?
Chciałbym żeby to tak działało.
Istniała terapia lecz pan odmówił leczenia.
Złapałem chorobę, ale chcę żyć z jej objawami. Bez sensu, nie?
Myślałam że miłość to ludzka słabość. Ale widzę że może być też źródłem siły.
Może moje porównanie było błędne. Miłość nie jest chorobą.
Proszę szybko wracać do zdrowia.
Tłumaczenie i opracowanie napisów: Jacek Matysiakiewicz
Korekta techniczna i merytoryczna: Marek Kowalczyk
Zapraszamy na stronę: http://napisy.gwflota.com
Dopasowanie do wersji DVDRip: czapka
Korekta techniczna: tom2407