Ten ryż napewno nie miał być gotowany?
To jest symbol szczęścia dla młodej pary
a nie dodatek do kurczaka.
Uśmiech.
Ryż.
- Czerwony alarm. - Gotowi.
I oto ona. Twoje kawalerskie dni dobiegły końca.
Chyba za wcześnie.
- Jakieś wątpliwości? - Az za wiele...
Nie sądziłem, że dożyję tego dnia.
Biorąc pod uwage agresję w ich związku, to jest raczej zabójstwo niż małżeństwo.
Patrząc na interesy ludzkiego serca,
mądrze jest spojrzeć poza logikę.
Zebraliśmy się tu dzisiaj, nie jako oficerowie Gwiezdnej Floty,
lecz jako przyjaciele i rodzina. Żeby uczcić małżeństwo
dwóch najlepszych członków załogi.
B'Elanna poprosiła mnie abym zrezygnowała z klingońskich prętów bólu,
aby ceremonia była bardziej tradycyjna.
Zachowajcie pręty na miesiąc miodowy.
Jako że jestem kapitanem, zaszczyt połączenia tych dwojga ludzi przypada mi.
Lecz zanim ogłoszę ich mężem i żoną,
Tom i B'Elanna przygotowali własne przemowy.
Wciąż nie wiem co zrobiłem, że zasługuję na ciebię.
Ale postaram się to robić dalej.
Obiecuję stać przy tobie. Podziwiać.
Dopóki śmierć nas nie rozłączy.
Chorąży.
Obrączka.
Niech ta obrączka będzie symbolem naszej dozgonnej miłości.
Stałeś przy mnie...
kiedy większość ludzi wolała by uciec do luku powietrznego.
Akceptowałeś wszystkie humory.
Przyjąłeś wszystkie wybryki i potknięcia.
Zrobiłeś ze mnie lepszą osobę.
Mimo tego wszystkiego.
Oczekuje z niecierpliwością na naszą wspólną podróż.
Komandorze.
Niech ta obrączka będzie symbolem naszej dozgonnej miłości.
Nie tak prędko. Poruczniku Tomie Eugene Paris.
Poruczniku B'Elanno Torres.
Mocą nadaną mi przez Dowództwo Gwiezdnej Floty
oraz Zjednoczoną Federację Planet. Ogłaszam was mężem i żoną.
Teraz Tom.
Brawo.
- Gratulacie. - Za co?
Wolałabyś nie wiedzieć.
STAR TREK VOYAGER S5 E18 - Course Oblivion
KURS ZAPOMNIENIE /Dziennik kapitański. /Data gwiezdna 52586,3.
/Mieliśmy ostatnio dużo okazji do świętowania: /ślub Toma i B'Elanny, dziecko chorąży Harper,
/i dobrego stanu podrasowanego napędu warp, /który stale zmniejsza nasz dystans do domu.
W tym przypadku najszybszą drogą jest linia prosta.
- Trafimy w sam środek Drogi Mlecznej. - I będziemy w sektorze 0-0-1 w dwa lata?
- Mniej więcej. - Kazałeś Siedem sprawdzić ponownie wyniki.
Dwa lata, jedenaście dni i sześć godzin. Jeżeli utrzymamy szczytową wydajność.
Oczywiście tym samym ominiemy kilka ciekawych anomalii.
Anomalne nachylenie krzywizny przestrzennej.
Niecodzienne odczyty bioharmoniczne w systemie binarnym, który miniemy za pół roku.
Naukowiec siedzący w tobie koniecznie chce się zatrzymać.
To dołoży dwa lub trzy miesiące, sądzisz że załoga będzie się buntować?
Wręcz przeciwnie. Bedą podskakiwać ze szczęścia.
Wszyscy, oprócz Siedem.
Niech twój pierwszy oficer zaradzi osobistym problemom.
Oto wspaniały program. Górski ośrodek wypoczynkowy
na piątym księżycu Cytrax. Tylko ty, B'Elanna i świerszcze.
- Świerszcze? - Cytraxiańskie świerszcze.
Ich melodie uważane są za wspaniały afrodyzjak.
Tak pomiędzy nami. B'Elanna i ja nie potrzebujemy afrodyzjaków.
Zawsze pozostają plaże Ahmedeen windsurfing na morzu płynnego argonu.
Myślałem raczej o miejscu podobnym do Ziemi.
To twój miesiąc miodowy. Jak bardzo ziemiopodobny program masz na myśli?
Ziemię. Myślałem nad Chicago, połowa dwudziestego wieku.
Meliny, niezależne kobiety, Charleston.
Jeżeli tego właśnie chcesz.
- Jakiś problem? - Tylko myślałem, że jesteśmy tak blisko Ziemi,
to może będziesz chciał spróbować czegoś bardziej egzotycznego.
Powiem ci w tajemnicy, Ziemia jest najlepszym punktem wakacyjnym w galaktyce.
Kultury, klimaty, historia, ludzie.
- Wszystko czego możesz chcieć od planety. - Mówisz jak broszurka turystyczna.
Nie, nie, tylko jak miejscowy.
I uważaj, żeby kanały deuteru nie otworzyły sie szerzej niż na sześćset mikronów.
- Znam specyfikacje. - Wiesz jak bardzo konwerter
izoliniowy może być zaskakujący? - Tak.
Najważniejszy jest podrasowany napęd warp.
Z tak rozgrzaną matrycą dwulitową musisz na niego ciągle uważać.
Nie ma potrzeby uczyć mnie wiedzy, którą już posiadam.
Chyba jestem trochę nadopiekuńcza.
Nigdy nie wyjeżdżałam na dłużej niż kilka dni.
- W zasadzie na nie dłużej niż tydzień. - Moje umiejętności inżynieryjne
są więcej niż wystarczające. Proszę cieszyć się miesiącem miodowym.
Chyba rozumiesz izodynamikę silnika, ale nie sądzę abyś rozumiała jego osobowości.
Osobowości? To jest urządzenie napędowe.
I oto chodzi. To nie jest tylko urządzenie.
Ono ma swoje humory, zasady.
To tylko podrzędna fluktuacja w pomocniczym wtrysku.
- Zajmę się tym. - Idę z tobą.
- Poruczniku, miała pani wyjść. - Dopiero za dwadzieścia minut.
Więc kto jest tym szczęśliwcem?
Złapałaś wianek, to znaczy, że teraz ty staniesz przed ołtarzem.
Tak, Doktor poinformował mnie o tym ludzkim zabobonie.
- Czyżby, Harry Kim? - Nie widzę korzyści w
- monogamicznych związkach. - Chcesz pozostać samotna?
Jeżeli masz na myśli pozostanie otwartą na szerokie socjalne sytuacje
- z wieloma indywidualnościami to tak. - Jestem mężatką. To nie dożywotnia staza.
Nie chcę być zależna od nikogo.
Poprzez małżeństwo para ogranicza swoje konktakty
romantyczne wyłącznie do siebie, przez co monogamia jest uciążliwa.
Cieszę sie, że sobie porozmawiałyśmy.
Spróbuj ręcznego otwarcia.
Chyba mówiłaś o mniejszej fluktuacji?
Ten cały tunel traci molekularną spójność.
Miesiąc miodowy chyba odwołany.
To nasze pole warp.
Podrasowany silnik emituje jakieś promieniowanie podprzestrzenne
- atakujące infrastrukturę Voyagera. - Przełamuje to molekularną
więź między sąsiednimi sekcjami.
Obserwujemy początkowe stadium w napędzie warp.
Komora reakcyjna, wtryski. Wszystkie zaczynają tracić spójność.
To nie ma sensu, wiedzieliśmy o promieniowaniu
i przeprowadziliśmy kilkanaście symulacji przed uruchomieniem napędu.
- Próbowaliście wyłączyć napęd? - To nie rozwiązuje problemu.
Postarajcie się wyizolować tą część.
I ustabilizujcie te sekcje, które już są zaafektowane.
Rozejść się.
Komputer. Otwórz dziennik głównego mechanika, uzupełnienie.
Spędziłam ostatnie cztery godziny na analizowaniu schematów pola warp
i dalej nie wiem co jest nie tak.
Komputer, czy nie zrobiło się tu zimniej?
/Nie.
Podnieś temperaturę o pięć stopni.
- Głodny? - Mam kolację z B'Elanną.
Jeden dzień po ślubie i już udomowiony.
Zazdrosny? Dobranoc, Harry.
Jeżeli mamy ze sobą mieszkać to musimy pogodzić się co do temperatury.
Komputer, zresetuj ustawienia do standardowych.
B'Elanna!
Dawaj ją tu, szybko.
Chyba mamy tu jakąś epidemię.
- Ostra degradacja komórek? - Chromosomy przełamują się
na poziomie molekularnym. - Tak jak pole warp?
Chyba tak. B'Ellana i pozostali trzej pacjenci pracowali w maszynowni,
byli wystawieni na najsilniejsze działanie. Wstępne skany wykazują,
że reszta załogi także jest zaafektowana.
Kapitan też. To tylko kwestia czasu,
aż reszta zacznie wykazywać podobne objawy.
Wyłączyliśmy napęd warp,
a statek ciągle się rozpada i my też.
Dlaczego?
Każda rura od pokładu pierwszego do pietnastego wykazuje molekularny brak spójności.
Nawet jedzenie z replikatora.
Wszystko co wejdzie w kontakt z atmosferą Voyagera, zostaje zarażone.
Tak myśleliśmy na początku, ale spójrzcie na te warzywa, są zdrowe.
- Mówiłeś, że replikatory... - Nie były zreplikowane.
Zebrałem je na ostatniej misji zwiadowczej.
Tej samej co te akceleratory, próbki rudy trylitium.
Wszystkie znalazły się na pokładzie w przeciągu kilku miesięcy. I żadne z nich sie nie rozpada.
Nie sprawdziliśmy dokładnie przedziału czasowego ale wygląda na to że rzeczy
sprowadzone około trzydziestu, cztredziestu tygodni temu są niewrażliwe.
Coś sie stało wtedy ze statkiem co jest przyczyną tego rozpadu.
Logiczna konkluzja.
Osiem miesiący, siedemnaście dni temu. Pierwszy kontakt z Kmada.
Próbowali sabotować nasz układ podtrzymywania życia niskoczęstotliwościowym
promieniowaniem theta. Jest jakaś szansa, że to oni zrobili?
- Mało prawdobodobne. - Szukajmy dalej.
Następny zapis pochodzi z przed dziewięciu miesięcy, dwóch dni.
Kiedy N'Kree próbował wciągnąć Voyagera do swojej floty.
Z niepowodzniem. Następny.
Jak moja staruszka?
Wystarczająco, aby złamać ci nos jeśli jeszcze raz mnie tak nazwiesz.
Oto on.
Co?
Nasz miesiąc miodowy.
Opowiedz mi.
Sześć dni i siedem nocy... w historycznym Graystone Hotel.
Piękne środmieście, Chicago w 1928.
Poczekaj, aż to zobaczysz. Kryształowe żyrandole,
ściana w ścianę włoski marmur.
Weźniemy taksówkę w górę Michigan Avenue i zwiedzimy Duesenberg.
Spotkamy gwiazdy szklanego ekranu.
Zatańczymy Charlestona w barze zwanym Green Mill.
Co mam założyć?
Tym już sie zająłem. Nasze walizki czekają w hotelu.
- Szampan? - Już w lodzie.
W srebrnym wiaderku.
Zaraz obok naszego łóżka.
B'Ellana...
Doktorze!
Stymulator korowy.
Rozpocznij impuls izosynaptyczny.
Nie działa. Jeszcze raz!
Podnieś poziom elektrolitu do siedemdziesięciu pięciu milidżuli.
Straciliśmy ją.
Podnoszę poziom elektrolitu do dziewiędziesięciu milidżuli.
- Nie jesteśmy w stanie nic więcej zrobić. - Może spróbować resekwencji donerwowej.
- Poruczniku. - Nie możemy pozwolić jej umrzeć.
- Wróć do swojej kwatery. - Nie!!!
- Nie chcę jej opuszczać. - Rozumiem.
Ale muszę rozpocząć analizę zanim komórki zupełnie sie rozpadną.
Proszę.
Dziewięć miesięcy, dwadześcia osiem dni. Zdobyliśmy krzemian
z komety w systemie Podaris.
Wedle danych Neelixa te próbki znajdują sie w labolatorium geologicznym.
Nie wykazują żadnych objawów degradacji. Wróć trochę.
Dziesięc miesięcy, jedenaście dni temu.
Voyager został zmuszony do lądowania na planetoidzie klasy Y.
Demoniczna planeta... jedna z ciekawszych misji.
Szukając deuteru pomogliśmy w powstaniu nowej formie życia.
Planeta posiadała mieszankę biomimetyczną.
Srebrna krew. Wzięła próbki DNA, aby stworzyć duplikaty załogi.
Zawsze zastanawiałem się nad tym co się z nimi stało.
- Czy rozwijają się? Czy ewoluują? - Czy są wciąż podobni do nas?
- Czy ona? - Obawiam się, że tak.
Przeskanuj na zawartość deuteru, siarczanu wodoru i dwuchromianu.
- Dwuchromianu? - Po prostu to zrób.
- O co tu chodzi? - Mamy pewną teorię.
Wykrywam wszystkie te składniki.
Chcę abyś jej wstrzyknął katalizator dwuchromianowy.
- Komandorze? - Musimy być pewni.
- Nie rozumiem. - To nie była B'Elanna.
Tylko duplikat.
- Biomimetyczna kopia. - Kopia?
Wszyscy jesteśmy duplikatami. Żadne z nas nie jest prawdziwe.
A oto zupa prebiotyczna.
- To nas stworzyło? - Nie tylko nas. Cały statek
- złożony jest z tego materiału. - To jest biomimetyczny składnik.
Zreplikował tak dokładnie załogę i statek, że nie rozpoznał bym tego,
nie wiedząc, czego mam szukać.
Urodziłam się na Ziemi, w Indianie. Pamiętam dorastanie tam.
Pamiętam dostanie się do Akademii. Nie pamiętam, abym była kopią.
Najprawdopodobniej wspomnienia prawdziwej Janeway także zostały zduplikowane.
Gdy prawdziwy Voyager odleciał zapomnieliśmy, że jesteśmy kopiami.
Przyjęliśmy ich życia i ustawiliśmy kurs na Ziemię.
A teraz napęd warp nas rozkłada.
Nie sądziliśmy, że promieniowanie może nam zaszkodzić bo nie szkodzi humanoidom.
Wszyscy z nas rozłożą się tak jak B'Elanna. Nawet ja, bo holoemiter jak reszta to kopia.
To tylko kwestia czasu, zanim mój program ulegnie degradacji.
- Co możemy zrobić, żeby zatrzymać proces? - Jest jedna opcja.
- Zawrócić. - Na demoniczną planetę?
Zostaliśmy stworzeni do przetrwania tam.
On ma rację. Rozsądnie jest przyjąć,
że powrót do naturalnego środowiska powstrzyma rozpad.
Nawet jeśli przetrwamy podróż, to będziemy
poruszać się tysiące lat świetlnych w złym kierunku.
To może być jedyne wyjście.
Duplikat czy nie jestem dalej tą samą osobą co wczoraj jak wy wszyscy.
A to znaczy, że będziemy starać się zrobić wszystko aby dokończyć naszą misję.
Dotrzeć do Ziemi. Jasne?
- Tak. - Ustawcie systemy tak,
aby symulowały planetę klasy Y, to powinno spowolnić degradację.
To tylko kwastia czasu zanim systemy same zaczną się rozpadać.
Zdaję sobie sprawę z tego. Dlatego musimy znaleźć "spokojną przystań".
Przeskanujcie w poszukiwaniu planety klasy Y. Ustalić kurs.
W między czasie przedstawię naszą sytuację załodze.
Nie wiemy jeszcze wielu rzeczy o tym fenomenie,
i mam zamiar zrobić wszystko, aby to odkręcić.
To znaczy, że nasze wspomnienia przed duplikacją nie są prawdziwe?
Nawet nie próbuję tego sobie wytłumaczyć.
Jednak ja wybrałam taką drogę. Jeżeli wszystko wokół zostało zduplikowane.
Łącznie z naszymi engramami pamięci. Emocjonalnymi centrami naszego mózgu
Jeżeli coś czujesz,
pamiętasz, wierzysz w coś...
Nie powiem ci czy to nie jest prawdziwe.
Ale tam jest prawdziwa załoga, prawdziwy Voyager?
Prawdopodobnie tak. Ale nie chcę aby ta myśl oderwała was od naszej misji.
Czyli?
Ta sama co zawsze, Tom.
Dotrzeć w całości do kwadrantu Alfa.
Lecz musimy najpierw rozwiązać ten problem.
Co oznacza, oszczędzanie energii.
Działanie w trybie szarym, zmniejszenie wacht o połowę.
Jeżeli wy zwolnicie, zwolni się też rozpad.
Duplikaty czy nie, jesteście wciąż moją załogą.
Rozejść się.
- Tom. - Nie ma tu nikogo o takim imieniu.
Chciałem tylko powiedzieć, że przykro mi z powodu B'Elanny.
- Przykro, dlaczego? - Była twoją żoną.
Była duplikatem. Tak jak i ty, Harry.
Słyszałeś Kapitan, jeżeli mamy przetrwać musimy w siebie uwierzyć.
Możesz porzucić żołnierską rutynę.
Nie musisz wykonywać żadnego polecenia Kapitan.
- To nawet nie jest kapitan. - Dla mnie jest.
Załużmy, że uda się nam wrócić na Ziemię.
Co potem, sądzisz że rodzina przyjmie cię z otwartymi ramionami?
Nie wiem.
Prawdziwy Harry Kim może jeść teraz kolację z nimi.
Jeżeli wedziesz przez drzwi, oni zobaczą dokładnie kim jesteś...
oszustem!
To co mamy zrobić? Czekać, aż się rozłożymy?
Proszę.
Drobiowy paprykarz. Przepis mojej babci.
No może nie mojej babci, ale wciąż jest pyszny.
To nasza cotygodniowa wspólna kolacja. Tylko mi nie mów, że zapomniałeś.
Straciliśmy kolejnych trzech ludzi.
Musimy zawrócić.
Spędziłam ostatnie 5 lat próbując dowieźć tą załogę do domu. Nie zrezygnuję teraz.
Posłuchaj samej siebie. Ty nawet nie żyjesz tak długo.
Naszym domem jest planeta klasy Y w kwadrancie Delta. Nie należymy do Ziemi.
Skąd wiesz dokąd należymy?
Wszystko co wiemy, to to, że prawdziwy Voyager został zniszczony i zostaliśmy tylko my.
Wszystko co wiemy, to to, że powinniśmy żyć ich życiem.
To tylko przypuszczenia.
I narażają tą załogę na niebezpieczeństwo.
Jest tylko jedna osoba Chakotay, którą wiem jak być. I to jest Kathryn Janeway.
Chciałbym myśleć, że dobrze znam Kathryn Janeway.
Sądzę, że tak samo mocno chciałaby dowieźć swoją załogę do domu,
jak nie chciałaby jej podczas tego zabić.
Może jednak ta kolacja to nie był taki dobry pomysł.
Próbowałem wszystkiego co byłem w stanie wymyśleć.
Wzmacnianiaczy bio-molekularnych, łączenia genów z zreplikowanym DNA.
Ale nie jestem bliżej znalezienia lekarstwa. Ale wciąż mam pomysł.
- Słucham. - Znajdźmy oryginalnego Voyagera.
Jeżeli prawdziwa Kapitan Janeway wciąż tu jest, możemy pobrać próbkę jej DNA
- i wpisać je do pani. - Ale nie mamy pojęcia gdzie oni są.
Przed nami, za nami, na Ziemi, zniszczeni?
Poza tym, jeżeli znajdziemy prawdziwą Kapitan Janeway, nie wiemy czy nam pomoże.
Ona jest tobą.
- Mój emiter zaczyna sie rozkładać. - Wróć do ambulatorium.
/Tuvok do Kapitan. Sensory/ /wykryły planetę klasy Y.
Już idę.
Może to nie dom, ale proszę spojrzeć na odczyty.
Promieniowanie termioniczne, temperatura powierzchni powyżej pięćiuset Kelvinów.
Jak powiedział Doktor, spokojna przystań?
Nie ma gwarancji, że to się powiedzie.
Harry, opróżnij gondole z plazmy, prześlij całą moc do silników atmosferycznych.
Przygotujcie się na lądowanie awaryjne.
- Tak jest. - Czerwony alarm.
Wsporniki wysunięte, amortyzatory inercyjne na maksymum.
Panie Paris, proszę nas zabrać na dół.
Kapitanie, jakiś statek zbliża się z powierzchni.
Na ekran.
- Wywołują nas. - Otworzyć kanał.
/Bezpośrednio naruszyliście/ /układ górniczy Ord'mirit.
/Opuśćcie orbitę albo /zostaniecie zniszczeni.
Strzelają.
Tu kapitan Kathryn Janeway z Federacyjnego okrętu, Voyager.
- Nie jesteśmy waszym wrogiem. - Chyba się nie zgadzają.
Nie interesują nas wasze przedsięwzięcia górnicze.
Nasz statek jest bardzo uszkodzony, musimy wylądować, aby dokonać napraw.
/Powtarzam, odlećcie albo/ /zostaniecie zniszczeni./
- Osłony spadły do piędziesięciu dwóch procentów. - Nie wytrzymamy tego dłużej.
Namierz ich układy broni, ognia.
Bez efektu.
Wyrwy w kadłubie na pokładach jedenastym, czternastym i piętnastym.
Uszkodzone sekcje przemieniają się w biomimetyczną masę.
- Pola siłowe niewytrzymują. - Ewakuować te pokłady.
Jeżeli uda się wyemitować wiązkę polaronową, zdołamy osłabić ich osłony na tyle,
- aby uszkodzić ich napęd warp. - Nie zniszczymy ich z powodu nieporozumienia.
Albo to albo ucieczka.
Jesteśmy oficerami Floty, nie możemy o tym zapomnieć.
- Opuść orbitę. - Ta planeta może być naszą
ostanią szansą na przeżycie. - Musimy znaleźć inną opcję.
Nie wiem czemu słuchamy jeszcze twoich rozkazów.
Poruczniku, wykonaj rozkaz lub opuść mostek!
Obcy statek nie ściga nas.
Szukajcie kolejnej planety klasy Y.
Harry, nadaj sygnał ratunkowy na wszystkich częstotliwościach.
Jeżeli prawdziwy Voyager tam jest, chcę go znaleźć.
W międzyczasie, jaki obrać kurs.
Na kwadrant Alfa, panie Paris.
Wiem co chcesz powiedzieć, ale nie chce tego słuchać.
- To źle. - Nie muszę ci przypominać, że jestem kapitanem.
Nie jesteś. Jesteś biomimetyczną formą życia stworzoną na jej podobieństwo.
Chcesz powiedzieć, że nie przyjmiesz rozkazów ode mnie.
Mówię, że powinnaś spojrzeć na to obiektywnie.
Sądzisz, że powinnam była ostrzelać tamten okręt.
Nie, zgadzam się z twoją decyzją.
Ale jak długo mamy trzymać się zasad Gwiezdnej Floty zanim pójdziemy na kompromis?
Tak długo jak to możliwe. Nasz statek może się rozpada, ale nasze człowieczeństwo nie.
Sami długo nie utrzymamy tego statku w całości.
- To zaszło już za daleko. - Nieprawda.
Nie tylko Tom i ja kwestionujemy twoje rozkazy.
Wielu ludzi uważa, że powinniśmy zawrócić na planetę klasy Y.
Zaczynają przypominać sobie swoje życie przed Voyagerem.
Jakie życie?
Basenów biomimetycznej masy?
Nie odczuwaliśmy nic dopóki Voyager nie przyleciał.
Po co nam odczuwanie, jeżeli nie żyjemy.
- Kathryn, musimy zawrócić. - Obiecałam załodze, że zabiorę ich do domu.
Dom, to nie Ziemia.
Janeway do ambulatorium. Potrzebna pomoc.
Nie reaguje.
Jego ścieżki nerwowe destabilizują się.
Straciliśmy komandora Chakotaya.
Duplikat czy nie, był rzeczywisty dla mnie.
Był wspaniałym oficerem Gwiezdnej Floty... i...
był przyjacielem,
który...
nie bał się powiedzieć, że jestem w błędzie.
Panie Kim, proszę włączyć podrasowany napęd warp.
Zawróć Voyagera.
Wracamy do domu.
Kapitanie?
Ustaw kurs.... na demoniczną planetę.
/Dziennik kapitański, uzupełnienie.
/Straciliśmy sześćdziesięciu trzech członków /załogi i nasze systemy ciągle zawodzą.
/Jesteśmy wciąż pięć tygodni od /Demonicznej Planety, ale nie tracimy nadziei.
Holoprojektory w ambulatorium wyłączyły się o trzeciej rano.
Straciliśmy Doktora.
Jak się czuje Tom?
Bez zmian.
To mamy wolne stanowisko oficera medycznego, Neelix czujesz się na siłach?
Przeszedłem trening tylko na medyka polowego.
To będzie musiało wystarczyć.
A co z resztą moich przydziałów?
Ambulatorium niech będzie dla ciebie priorytetem.
Od tego momentu...
morale to luksus. Czy rdzeń wytrzymuje?
Zmodyfikowane nanosondy wciąż poprawiają sprawność pola warp.
Powinien wytrzymać do czasu dotarcia na Demoniczną Planetę.
Jednakże mamy mniej niż dwadzieścia procent pewności, że Voyager wytrzyma tak długą podróż.
To nie pierwszy raz, kiedy załoga stanie na przeciw trudnościom.
Kapitanie.
To nic, jestem tylko trochę zmęczona.
Niech chorąży Kim przejmie na jakiś czas dowodzenie.
Ciągle jestem kapitanem.
A ja jestem głównym oficerem medycznym.
Proszę mnie nie zmuszać, bym odsunął panią od służby.
Pański niepokój został odnotowany.
Teraz... Jest jeszcze jedna sprawa.
Chcę załadować bazę danych statku,
i nasze dzienniki osobiste do jednej boi sygnalizacyjnej.
Jeżeli my nie przeżyjemy, pozostaną chociaż zapiski o naszej działalności.
Kapsuła czasu.
Życie tej załogi może było krótkie,
ale było wspaniałe.
Żadne z was
nie zasługuje na zapomnienie.
Wykorzystam nie zaafektowane materiały do stworzenia boi.
Straciliśmy deflektor. Pył międzygwiezdny zanieczyszcza pole warp.
- Oczyść to. - Nie mogę, dysze wylotowe uległy dezintegracji.
Nie dolecieliśmy tak dalego, aby zostać zatrzymanym przez pył.
Przeładuj dostępną moc do deflektora.
Awaria pola warp za osiem... siedem... sześć... pięć... cztery....
- trzy... - Zrobione.
Reinicjalizuję deflektor.
Pole warp ustabilizowało się.
Może nie jestem już oficer odpowiedzialnym za morale, ale to wymaga małej uroczystości.
Kapitanie, co pani na to?
Kapitanie.
Odeszła.
/Dziennik pełniącego obowiązki kapitana. /Data gwiezdna 52597,4.
/Nasza sytuacja pogarsza /się z dnia na dzień.
/Ponad osiemdziesiąt procent /statku jest niedostępna.
/Większość załogi już nie żyje.
/Najwidoczniej tylko kilku /z nas dotrze do celu.
Komputer. Status.
Spójność kadłuba czterdzieści pięć procent.
Co to było?
Ładownia numer dwa uległa dekompresji.
Odetnij ten pokład.
Komputer. Utwórz pole siłowe poziomu dziesiątego wokół mostka.
- Niemożliwe do wykonania. - Siedem, potrzebuję tu więcej mocy.
Mostek ulega dezintegracji.
Przesyłam ostatnie porcje energii.
Pole siłowe na pokładzie pierwszym na miejscu.
Tak lepiej. A jak systemy podtrzymywania życia.
/Rozpadają się. Powietrza pozostało na około dziesięć godzin.
- A co z kapsułą czasu? - Gotowa do wystrzelenia.
Wystrzel.
- Sekwenscje wystrzału nie zadziałały. - Zresetuj inicjalizator. Spróbuj raz jeszcze.
Nie zadziała. Wyrzutnia się zdemolakularyzowała.
Ocal sondę.
Za późno. Została zniszczona.
Dzienniki osobiste.. Raporty z misji...
Cała nasza historia...
Przepadła.
Co znowu?
Wykrywam statek. Dwadzieścia dwa lata świetlne stąd.
Widzę go.
Próbuję go wywołać. Przekaźniki podprzestrzenne nie działają.
Jeżeli wylecą poza zasięg, nie zobaczą nas.
Mamy wciąż jeden przekaźnik działający, ale musimy zwolnić do impulsowej.
Siedem, wyjdź z warp.
- Kontrolery silników się stopiły. - Spróbuj je odtopić.
/Bez konwertera izoliniowego nic nie mogę zrobić.
- Wystrzel rdzeń. - Chorąży, wychodząc z warp
przy tej prędkości może spowodować rozpadnięcie się statku.
Już się rozpadamy. Nie uda się nam dolecieć do planety klasy Y w jednej części.
A to oznacza, że ten statek jest naszą ostatnią nadzieją.
Pomyśl o tym.
Co zrobiłaby kapitan Janeway?
Komputer. Przygotuj się do wystrzelenia rdzenia warp.
Autoryzacja: Sieden z Dziewięciu, omega pięć-dziewięć-trzy.
Układy wystrzeliwania rdzenia włączone.
Wystrzel rdzeń.
Straciliśmy kontrolę sterów i osłony. Spójność kadłuba dziewiętnaście procent.
Przekieruj moc z układów podtrzymywania życia. Przekieruj wszystko co mamy do pola integrującego.
Wyrwy w kadłubie na pokładach dziewiątym, dziesiątym i jedenastym.
Siedem. Siedem!
Komputer, kiedy wejdziemy w zasięg tamtego statku?
Pieć minut, trzydzieści sekund.
- Odległość. - Pięć milionów kilometrów.
Spróbuj wywołać jeszcze raz.
Bez odpowiedzi.
Kapitanie, znalazłem źródło sygnału alarmowego. Pochodzi ze statku.
Możesz je zidentyfikować?
Nie. Odczyty są niestabilne. Wygląda na to, że są bardzo uszkodzeni.
Czterysta tysięcy kilometrów.
Zwolnij do impulsowej. Czy oddziały ratunkowe są gotowe?
Mostek do ambulatorium, przygotujcie się na przybycie rannych.
- Jesteśmy w zasięgu kamer. - Na ekran.
Gdzie jest ten statek?
- Nie ma śladu. - To rumowisko nie może być jedyną pozostałością.
Wykrywam ślady deuteru, antyneutronów i ślady dwuchromianu.
Jeżeli to był statek, to już nim nie jest.
Przeskanuj w poszukiwaniu śladów życia, kapsuł ratunkowych.
Żadnych.
Zapisz w dzienniku statku. Otrzymaliśmy sygnał ratunkowy o dziewiątej rano.
Dolecieliśmy na ostatnią znaną pozycję statku o dwudziestej pierwszej dwadzieścia.
Statek został zniszczony.
Przyczyny nieznane.
Nikt nie ocalał.
- Panie Paris, wracamy na kurs. - Tak jest.
Tłumaczenie: Jan Wieczorkiewicz
Opracowanie napisów: Piotr Sobolewski i Jan Wieczorkiewicz
Korekta: Marek Kowalczyk
Zapraszamy na stronę: http://napisy.gwflota.com
Dopasowanie do wersji DVDRip: czapka
Korekta techniczna: tom2407