Nie! Powstrzymajcie ich!
- Cokolwiek? - Nie. Scieżki nerwowe ciągle niestabilne.
- Doktorze! Czy możesz coś zrobić? - Popatrz jak bardzo cierpi.
Jeśli go uśpię, stracimy okazję na kontakt z tymi obcymi.
- Usuńcie ich ze mnie! - Komandorze, czy pan mnie słyszy?
Proszę się skupić na dźwięku mojego głosu.
- Nie rozumiem, a oni nie przestają mówić! - Co oni mówią?
Nie wiem! Powstrzymaj ich! Proszę!
Janeway do ambulatorium, jakieś postępy Doktorze?
/Kiepsko. Nasz "ambasador" ciągle majaczy.
/Kończy nam się czas.
Grawitony napierają na kadłub. Jeśli nie uda nam się znaleźć wyjścia
z Chaotycznej Przestrzeni to wszyscy zginiemy.
STAR TREK VOYAGER S05 E19 The Fight
Dziennik Głównego Oficera Medycznego, uzupełnienie.
Pomimo moich starań, stan Chakotaya ciągle się pogarsza.
Doktorze.
Tak, komandorze.
Jestem zmęczony! Chce mi się spać!
Jeśli straci pan przytomność, straci pan kontakt z obcymi.
Obcymi?
Kiedyś tutaj mieszkali. Jesteśmy w pułapce. Oni mogą wiedzieć jak stąd uciec.
- Pilnie musi pan z nimi porozmawiać. - Ale ja nie rozumiem tego co mówią.
Mogę spróbować pomóc panu zrozumieć. Czuję się jak mój dziadek.
- Stuknięty staruch! - Nie, nie zwariował pan.
Sądzę, że obcy zmieniają ścieżki nerwowe, tak aby mógł pan ich rozumieć.
Pamięta pan dzień, gdy był pan ranny w holodeku?
- Podczas symulacji boksu? - Tak! Znokautowano pana. Pamięta pan.
Byłem ranny. Przyszedłem do ciebie. Pokłóciliśmy się.
Zgadza się. Proszę sobie przypomnieć więcej o holodeku.
Walczyłem z Tarellianinem. Boothby tam był.
Trenował mnie gdy byłem kadetem.
Proszę dalej. Która to była runda?
Trzecia. Runda trzecia. Kiepsko mi szło, unikałem przeciwnika.
Trzymaj się z dala od lin, synu.
Właśnie tak.
/Koniec rundy trzeciej.
- Było tak źle? - Było okropnie.
Czegoś mi brakuje? Ledwie mnie musnął rękawicami.
Nie uważasz na niego. Uważasz, że jest wolny i głupi.
Ja wiem lepiej. W rzeczywistości, znam jego kości.
Dosłownie. Mogę policzyć złamania jeśli chcesz.
- Ale nie uderza mnie. - W tym właśnie problem. Nie pozwalasz mu.
Wszystko robię źle?
Boks to bardziej przyjmowanie ciosów niż ich unikanie.
Nie powinieneś od niego uciekać. Pozwól mu zadać trochę ciosów.
Wszystko płynie prosto z serca. Czy masz serce do tego?
Na tym polega ta walka. Nie walczysz przeciwko niemu,
ale przeciwko twojej wrodzonej ludzkiej chęci - nie dać się zranić.
- To jest prawdziwa walka. /- Początek rundy czwartej.
Idź, idź, idź, idź!
Trzymaj się przy nim.
Za blisko, wycofaj.
Tak jest, zajmij go.
Ile widzisz palców?
- Trzy. - Trafił pan.
Powinienem użyć igły i nici, aby dodać trochę autentyczności pańskiej "zabawie".
- Proszę bardzo. - Chciałby pan. Okropna szrama nad okiem.
Chakotay - "pięść Maquis".
Bezsensowna przemoc. Tego programu nie powinno być nawet w naszej bazie danych.
Nie ma nic lepszego od dobrej walki, doktorze.
Byłem przy tym, gdy Pryce Jones walczył dwudzieścia trzy rundy z Gulem Tuletem
i znokautował go. Najlepsza walka jaką kiedykolwiek widziałem.
- Naprawdę? - Najwięcej przelanej krwi?
A może Pryce Jones wbił Gulowi Tuletowi kość nosową prosto do mózgu...
Źle pan zrozumiał.
Zrozumiałem dobrze. Zranić przeciwnika aby pozbawić go przytomności.
Jak ból głowy?
Boli.
Ma pan poważne obrażenia.
- Widziałem coś dziwnego. - Pewnie, że pan widział.
Nie, zanim dostałem.
To znaczy?
Popatrzyłem na Boothby'iego.
Krzyknął na mnie.
Odwróciłem się. Ring zaczął się rozmywać.
Halucynacja. Najprawdopodobniej ucisk na nerw wzrokowy spowodowany ciosami.
Nie. Trzymałem się z dala od niego przez całą walkę, nawet mnie nie dotknął.
Pański nerw wzrokowy jest nadczynny.
Przeciwnik chyba nie używał przeciwko panu jakiejś broni energetycznej?
Używał tylko rękawic.
/- Chakotay na mostek. - Już idę.
Chcę aby pan przyszedł na badania, chyba że pan chce mieć zwidy.
Znów zmienił kurs, dwadzieścia tysięcy kilometrów na lewo.
- Burza jonowa? - Nie zupełnie...
Ma dwie mile długości, emituje energię tuzina gwiazd, nie odpowiada żadnemu zjawisku
z naszej bazy danych i nie chce siedzieć w jednym miejscu.
Dobrze... jedenaście tysięcy kilometrów po lewej burcie.
- Jesteśmy za blisko. - Wycofuję nas.
Zjawisko zmienia pozycję co kilka minut.
Nic tak masywnego nie może się poruszać tak szybko.
Cała wstecz, maksymalne osłony.
Cała stop.
Czy może mi ktoś powiedzieć gdzie jesteśmy?
Wydaje się, że jesteśmy wewnątrz zakłócenia.
Otrzymuję mnóstwo surowych danych. Strumień podprzestrzenny, fale grawitowowe...
Odczyty są niepewne. Zmieniają się tak szybko, że nie jestem w stanie powiedzieć co tam jest.
/Kapitanie, tu Siedem. Proszę /natychmiast przyjść do astrometrii.
Borg wiedział o tym zjawisku od wielu lat. To obszar o zmiennych prawach fizyki.
- Chaotyczna przestrzeń. - Dlaczego sensory nie ostrzegły nas na czas?
Chaotyczna przestrzeń pojawia się przypadkowo i niespodziewanie.
- Borg obserwował ją w całej galaktyce. - Dlaczego statki Federacji nigdy jej nie napotkały?
Jakieś na pewno napotkały.
Zapewne statki, które zniknęły w niewyjaśnionych okolicznościach.
Statki Borg są bardziej zaawansowane, ale tylko jednen sześcian przetrwał
- spotkanie z Chaotyczną Przestrzenią. - Pocieszające...
Przy ciągłych zmianach praw fizyki nasze sensory nie będą działały.
Problem jest tutaj. Gwałtowne zmiany grawitacji będą naciskały na kadłub.
- Tarcze nas osłonią, ale tylko przez jakiś czas. - Przez ile czasu?
Niewiadomo.
Powinniśmy przekalibrować sensory, przeprojektować jeśli będzie konieczne.
Inaczej będziemy lecieć na ślepo. Bierzmy się do pracy.
Komputer, mówiłeś coś?
/Nie.
/Bierz go synu! /To walka na którą czekałeś!
/Początek rundy pierwszej.
/- Mostek do komandora Chakotaya. - Mów Tuvok.
/- Proszę się zgłosić na mostek. - Już idę.
Przemieszczenie fali grawitonowej wskazuje, że przemieszczamy się z warp sześć,
czujniki podprzestrzenne wskazują, że siedzimy w miejscu.
Jeśli tak, to może powinniśmy wyznaczyć kurs, ruszyć impulsową i zobaczyć co się stanie?
I najprawdopodobniej zderzymy się z jakąś asteroidą lub gwiazdą.
To i tak byłoby lepsze od siedzenia tutaj i czekania.
- Nacisk na kadłub zwiększył się o 200 %. - Osłony?
Trzymają.
Czyli czekamy na wyrwę w kadłubie...
Powinniśmy wysłać parę boi, aby nam pomogły nawigować.
Niezły pomysł.
Słyszeliście coś?
Nic niezwykłego.
Ja nic nie słyszałem.
/Początek rundy pierwszej.
Wprowadzę kurs. Polecimy wolno. Co o tym myślisz Chakotay?
/Pretendent - Chakotay!
Nie słyszycie tego?
Czego nie słyszymy?
Patrzcie.
Komandorze.
Dobrze się pan czuje?
/- Załóż rękawice, synu. - Nie jestem gotowy.
Komandorze.
/Początek rundy pierwszej.
Mostek do ambulatorium, mamy nagły wypadek.
Dobrze, spróbujmy osiemset osiemdziesiat hertzów
Lekcje muzyki?
Niedługo będzie śpiewał w duecie.
Sprawdzam czy nie ma żadnych uszkodzeń słuchu. Na razie dobrze. Wzrok też ma dobry.
Obawiam się, że źródło kłopotów jest ukryte trochę głębiej.
- Klątwa rodzinna. - Co masz na myśli?
Chakotay ma genetyczny znacznik odpowiedzialny za chaos percepcji, zaburzenia zmysłów.
Pierwszymi symptomami są wzrokowe i słuchowe halucynacje.
Mój lekarz rodzinny stłumił gen zanim się jeszcze urodziłem,
więc nie musiałem przechodzić tego co inni, jak mój dziadek.
Z jakiegoś powodu gen został zaktywizowany.
Nie wiem dlaczego Chakotay myślał, że szykuje się do walki bokserskiej,
ale to dobre przypuszczenie. Holodekowa symulacja boksu była obecna w jego umyśle,
kilka niesprawnych neuronów zrobiło resztę.
Czy ta Chaotyczna Przestrzeń, w którą weszliśmy, mogła stymulować gen?
Możliwe. Aby być pewnym sugerowałbym wyprowadzić stąd statek.
A w międzyczasie komandor będzie musiał pozostać w ambulatorium.
Tuvok mówił mi, że ma pan niezły lewy prosty.
Nigdy nie walcz z Wolkanem.
Jak sobie radzisz?
Wszystko gra.
Kiedy byłem chłopcem, mój dziadek zaczął widzieć różne rzeczy,
których nikt inny ich nie widział, słyszeć rzeczy, których nikt inny nie słyszał.
Kilka hipospreji dziennie to wszystko czego by potrzebował, ale on był uparty.
Powiedział, że jego duch jest ranny, a rana musi być przyjęta z honorem.
Szalony staruszek.
- Gotowe, kapitanie. - Janeway do Siedem, włącz sieć czujników.
- Proszę czekać. - Mamy czujniki.
Skanuję. Tysiąc kilometrów. Siedemset tysięcy.
Sensory są stabilne do miliona kilometrów. Nie możemy dalej skanować.
Mamy coś w zasięgu?
Żadnych planet, pól asteroidów, ani dziur.
Jak dla mnie może być... Kurs na wprost. Ćwierć impulsowej.
Status czujników?
- Ciągle działają. - Ciągle nic nie ma.
Dobrze. Zwiększmy prędkość. Panie Paris, pół impulsowej.
Czekajcie... mam statek.
Zdolny do podróży w warp. Dryfuje, a jego poszycie jest uszkodzone.
Żadnych oznak życia.
Przyjrzyjmy się bliżej. Komputer, posłuchajmy tego jeszcze raz.
/Komu odpowiedzieć? Nie dacie mi spokoju? /... za spóźnienie się?... nie moja wina...
/Zgubiliśmy się tu...dlaczego gwiazdy robią taki hałas? /...pomóżcie mi zasnąć...nie rozumiem ich.
/Nie chcę z nimi rozmawiać. /Po prostu chcę wrócić do domu...
To był ich ostatni sygnał ratunkowy.
Według dziennika medycznego, kapitan i jeden z inżynierów zaczęli mieć halucynacje,
od kiedy weszli w tą przestrzeń. Lekarzowi nie udało się ich wyleczyć.
Jak długo byli tutaj odosobnieni?
- Prawie rok. W końcu systemy zawiodły. - Zginęli z wystawienia na próżnię.
Sensory na tym statku są bardziej zaawansowane niż nasze, ale oni też nie mogli znaleźć wyjścia.
Utrzymajmy pozycję, dopóki nie wymyślimy czegoś lepszego, aby się wydostać.
Wygląda na to, że oni zrobili to samo.
A po pewnym czasie, kilku z nich zaczęło zachowywać się jak Chakotay.
- Nie wierzę, że to przypadek. - Więc dlaczego nikogo innego to nie dotknęło?
Na to pytanie nie mogę odpowiedzieć. Na razie.
Proszę o zgodę na zabranie ciała. Chciałbym przeprowadzić sekcję.
Zezwalam.
Użyjcie technologii tego statku, aby poprawić nasze sensory.
Będziemy potrzebowali każdej pomocy jaką uda nam się zdobyć.
Przeprowadziłem dokładny skan tkanki mózgowej obcego i organów zmysłów.
Neurony wzrokowe i słuchowe zostały częściowe odarte ze swojej naturalnej osłony białkowej.
Rezultat - słuchowe i wzrokowe halucynacje.
Te same symptomy jak u Chakotaya, ale inna przyczyna.
Dokładnie. W tym przypadku gen produkujący białkową izolację został "wyłączony".
Przez co?
W Chaotycznej Przestrzeni może być coś co reaguje z DNA.
Zmienia je. Ale dlaczego działał na niego, a teraz na pana... tego nie wiem.
Czy można to leczyć?
Mogę kontrolować halucynacje stosując neuroblokady,
ale jeśli nie znajdę sposobu, aby zdeaktywować ten gen...
Muszę wywołać Wyprawę Duchową. Kapitanie?
To nie jest najlepszy pomysł. Stymulator wizji "podpina się"
do przedniego płatu, może pogorszyć sytuację...
Albo pomóc mi ją kontrolować.
Zezwalam.
Dobrze, ale chciałbym, aby pan założył monitor korowy.
Pozwoli to kontrolować pańskie oznaki życia.
Ah-koo-chee-moya. Jestem daleko od świętych miejsc moich dziadków.
Jestem daleko od prochów mojego ludu.
Ale być może jakaś potężna istota weźmie mnie w objęcia
i da odpowiedzi, których poszukuję.
Dziadku, co tutaj robisz?
Chyba się... zgubiłem... Po prostu trochę się zgubiłem.
Nie wziąłeś dzisiaj lekarstwa?
O jakich lekarstwach mówisz? Jest wiele lekarstw...
Tego ze szpitala.
A... tego lekarstwa...
- Dokąd idziesz? - Mój duch nie chce tego lekarstwa.
Nie obchodzi mnie co uważa twój duch. I tak je weźmiesz.
- Raczej nie... - Chodź ze mną do domu.
A po co? Tam gdzie idę jest lepiej.
Jest ciekawiej.
A gdzie idziesz?
Tam, gdzie mój duch mieszka.
Dziadku...
Gdzie jesteś?
Odpowiedz mi!
/Początek rundy pierwszej.
Obcy... Byli tam... Obserwowali mnie...
Wewnątrz pańskiej Wizji?
Próbowali mi coś powiedzieć.
- Co to było? - Nie wiem.
Czy są teraz z panem? Czy słyszy ich pan?
- Tak. - Proszę im pozwolić mówić.
Nie! Sprawią, że zwariuję!
Nie zwariuje pan. Oni robią to z jakiegoś powodu. Musi im pan zaufać.
Proszę przestać walczyć...
Niech pan otworzy swój umysł... odpuści sobie... słucha...
Chaotyczna przestrzeń krzyżuje się z naszą, przy osiemnastym stopniu wymiarowym.
Voyager wszedł przez...
- ...wyrwę trimetryczną... - Wyrwę trimetryczną?
...musimy uciec... albo będziemy zniszczeni...
- Jak mamy uciec? - Musimy zmienić nasze pole warp...
- W jaki sposób? - Kurs rentryliczny...
Rentryliczny?
To nie ma sensu, nie rozumiem tego. Boję się, że trącę rozum!
- Proszę się skupić. - Tego jest za wiele!
- Nie mogę, jest tego za dużo! - Chakotay!
Wyrzuć ich!
- Pierwszy kontakt? - Był krótki, ale się z nimi porozumiewał.
- Kurs rentryliczny... - Niestety nie wyjaśnili o co im chodziło.
To może być jakaś obca geometria, ale potrzebujemy więcej danych.
Czy bezpieczne jest podejmowanie następnego kontaktu?
Medycznie tak. Problem stanowi przekonanie do tego komandora.
Wiem, że się boisz, ale jesteś naszą ostatnią deską ratunku.
Myślisz, że ryzykujesz swoją poczytalnością, ale twoja poczytalność nie pomoże ci
- jeśli zostaniemy w Chaotycznej Przestrzeni. - Musisz dalej próbować Chakotay.
Próbuj dalej.
Informujcie mnie.
Czy jesteś gotowy, aby kontynuować?
Próbuj skoncentrować się na głosach obcych. Powiedz mi co mówią.
- Nie słyszę ich. - Jest pan pewien?
Proszę słuchać uważnie.
Może uda nam się przywołać odpowiednią sytuację.
Proszę pomyśleć o tym, kiedy ich pan pierwszy raz usłyszał. Co pan robił, gdzie pan był...
Ring bokserski, dziwny ring.
Czy ktoś tam jeszcze był?
Tak. Mój przeciwnik.
- "Kid Chaos". - Opisz go.
Tuvok. Na pozycję.
Thompson i Sharr, celować w tułów. Chorąży McAlister, pan i ja celujemy w głowę.
Ustawcie fazery na zabijanie.
Niezupełnie sportowe zachowanie. "Ustawić na zabijanie"? To nawet nie Gwiezdna Flota.
Odłóż broń, synu.
Porady taktyczne od dozorcy z Akademii? Strzelamy na rozkaz, sir.
Wydaj ten rozkaz, a nie wyjdzie wam to na dobre. Żadnemu z was.
- Opuścić broń. - Komandorze.
Powiedziałem wycofać się!
Mamy wiadomości z Vegas, Marsa i Oriona III.
Zakłady idą trzydzieści trzy do jednego, że cię przygwoździ,
jedenaście do jednego, że cię znokautuje w piątej rundzie.
Radio podprzestrzenne nazywa to "Katastrofą w Delcie".
Ciągle możemy wygrać. Zawołam doktora, przygotuje cię medycznie.
Chce cię wystawić. Sprawdź jeszcze raz te wyliczenia.
Pokaż mi ten PADD.
Dobrze, nie ufasz przyjaciołom, jesteś zdany na siebie.
Złożę skargę w komisji bokserskiej. Ta walka była niezaplanowana. Ktoś pomylił terminy.
Nie jesteś gotowy. Jeśli teraz będziesz walczył to zostaniesz zniszczony!
Nie mogę teraz walczyć! Nie jestem gotowy!
Chodź! Nie jesteś tu bezpieczny.
Poszedłem za pana przykładem, uczyłem się od pana. Nie chcę tego stracić.
Jutro nauczysz się czegoś nowego. Nic ci nie będzie.
Jesteś moim pierwszym oficerem, masz obowiązki wobec tej załogi.
Jeśli coś mi się stanie będziesz musiał doprowadzić Voyagera do domu.
Tuvok przejmie dowództwo.
- Jesteś samolubny Chakotay! - Robię to dla was, dla was wszystkich!
/Złudzenie. Dementia puglistica. /Jest pan niepoczytalny.
Mocny cios w głowę i szyję, zamyka arterię i odcina dopływ krwi do mózgu.
Hak! Głowa, potem obrót!
Gwałtowny wstrząs dla tkanek! I któżby zapomniał - hak podbródkowy!
Głowa odskakuje, przerywając tkankę i chrząstki podnosi rdzeń kręgowy ku górze!
Tak!
A rezultat, cała ta emocjonalna poezja.
Uszkodzenie neurologiczne. Chroniczne encefalopatia pourazowa,
utrata równowagi, halucynacje, utrata pamięci.
Brzmi znajomo?
Chakotaowi nic nie jest. Potrzebuje jedynie treningu.
Potrzebuje słuchać swojego doktora, a nie fantazji.
Wejdź na tą arenę, a staniesz się tym, czego się najbardziej boisz.
O czym ty mówisz?
On wie o czym mówię. Prawda Chakotay?
Co ci jest?
Zwycięstwo... porażka... nokaut... K.O.... Nie o to w tym chodzi...
Wiemy jak to się naprawdę kończy.
Szalony staruch.
To twój los, twoje przeznaczenie. Nie ma ucieczki.
Po prostu musisz dać z siebie wszystko. Nie możesz sobie pozwolić na strach.
- Nie boję się! - A kto mówi, że się boisz?
Przepraszam!
Proszę wróć!
Uciekli.
Dziadku. Gdzie byłeś?
Jacyś ludzie krzyczeli na mnie. Szli na spacer i chcieli, abym szedł z nimi.
Ciężko iść za nimi. Chodzą do dziwnych miejsc.
Mieli cię obserwować. Będą mieli kłopoty jeśli nie pójdziemy do domu.
Jesteś dobrym chłopcem. Idź. Rozumiemy.
Musisz iść ze mną.
Mówią, że możesz pójść z nami.
Tu nie ma nikogo oprócz nas.
Mówią, że jesteś taki jak my.
Nie jestem! Nie jestem taki jak wy!
Nie są tacy źli... Kiedy do nich przywykniesz, to nie są tacy źli.
Trochę za dużo mówią, czasami mogliby być ciszej.
Ale oni lubią rozmawiać...
Chodź do domu.
Jestem zbyt zmęczony.
To ładne miejsce. Dobre na dom.
/Początek rundy pierwszej.
Słyszałeś to.
Nie.
Słyszałeś.
Jest ich tu mnóstwo teraz.
Powiedz im żeby się wynosili. Wynoście się.
Chyba mają inny pomysł.
- Wracajmy do domu. - Przychodzą po ciebie.
/Pretendent Chakotay!
Lepiej późno niż wcale.
Już prawie odwołano walkę.
Boję się.
Wiem.
Mówiąc co innego, skłamałbyś.
Zawsze się bałem.
To też wiem.
/Mistrz Kid Chaos!
Koniec!
Walkę odwołano ze względów medycznych!
Odłóż to. Idziemy.
Podobno na sąsiedniej arenie są walki niedźwiedzi!
Udanej zabawy!
Wychodzi z tego.
Pszerwałeś walke.
Utknąłeś w wizji.
- Muszę wracać. - Nie, pójdzie pan do ambulatorium.
- Puśćcie mnie! - Uspokój się, dla ciebie to koniec.
- Nie! Pozwólcie mi wejść na ring. - Chakotay.
Pozwólcie mi wejść na ring. Pozwólcie mi...
- Dwieście tysięcy kilometrów. - Wysłać następną boję.
Boja wysłana.
Mam zmianę nacisku grawitonów w punkcie zero-zero-trzy.
- Status. - Osłony trzymają.
Prędkość stała, ćwierć impulsowej.
Utrzymać kurs i prędkość, panie Paris.
Sensory funkcjonują, droga w dalszym ciągu wolna.
Kapitanie, proponuje przejść do 3/4 impulsowej.
Zwiększenie mocy silników może wpłynąć na Chaotyczną Przestrzeń.
Jest zbyt wiele nieznanych.
W tym tempie zobaczymy normalną przestrzeń za 2 miesiące.
Im dłużej jesteśmy w Chaotycznej Przestrzeni tym dłużej jesteśmy wystawieni na te nieznane.
Jego logika jest niezaprzeczalna, kapitanie. Powinniśmy przyśpieszyć.
Nareszcie...
- Kim jestem, aby zaprzeczyć logice? - Przyjrzyjcie się temu.
To pierwsza boja, którą wystrzeliliśmy trzy godziny temu.
Zataczaliśmy okręgi?
- Dokładnie jeden wielki okrąg. - Utrzymać pozycję.
Stoimy.
- Raport. - Wypróbowałam 10 tysięcy pięćdziesiąt trzy algorytmy.
aby sprawdzić rozkład energii produkowanej przez Chaotyczną Przestrzeń
- i znalazłam wzór. - Porządek w chaosie?
- Proszę obserwować. - Częstotliwość izolinearna.
Jakiś rodzaj sygnału?
Zlokalizowałam źródło. Może być naturalne, gwiazda albo kwazar,
który jakimś cudem przetrwał w Chaotycznej Przestrzeni.
- Ale może być to jakiś przekaz? - Możliwe.
- Standardowe deszyfratory językowych? - Wszystkich. Bez sukcesu.
Ostatnio coś mało tych sukcesów.
- Niemożliwe - Kapitanie?
Uważam, że przez to nie dostałam piątki.
To jedyne pytanie z mieszanej genetyki, które przegapiłam na ostatnim roku.
Częstotliwość rezonansu nukleotydów.
- Ten sygnał był zaprojektowany aby uaktywniać DNA. - Przestawia molekularne krzywizny.
Teraz mi wierzycie? To oni stoją za tą walką, mają w tym cel!
Jego rdzeń zmysłowy jest hiperaktywny. Ciągle halucynuje.
To nie halucynacja! Nie Wizja, ale walka o nagrodę.
Chakotay, znasz mnie? Wiesz, gdzie jesteś?
Znam panią, kapitanie, ale ty zrujnowałeś walkę!
Zrujnowałeś moją karierę! Nikt już mnie nie zatrudni!
Odpocznij dopóki Doktor nie dowie się dlaczego to ci się przydarzyło.
Chcą się ze mną skontaktować.
- Kto? - Ludzie, którzy tu mieszkają.
- To go uspokoi. - Czekaj.
Wierzysz, że ktoś tu mieszka? W Chaotycznej Przestrzeni?
- I próbuje się z tobą porozumieć? - Tak! Widziałem go!
Opowiedz mi o nim. Jak wyglądał?
Ma kilka kilo więcej i jest wyższy o parę centymetrów, ale mógłbym go położyć, kapitanie!
Po prostu musiałbym się trzymać z dala od lin!
Holodekowa symulacja Boksu jest ciągle silnie obecna w jego umyśle.
Najwidoczniej to źródło obrazów dla jego halucynacji.
A jeśli te halucynacje są czymś wywołane? Dla jakiegoś celu...
Obcy żyjący w percepcyjnej długości fali niewykrywalnej dla nas,
a jedyną możliwością komunikacji z nami jest zmienianie naszych zmysłów.
Zły gen Chakotaya dał im okazję.
Co pani proponuje?
Pamięta pan ten napotkany statek? Dwóch członków załogi twierdziło, że mają zwidy.
Może coś próbowało się z nimi porozumieć, ostrzec ich, pomóc im...
Albo próbować ich zniszczyć, tak jak próbują zniszczyć nas.
Po co zadawać sobie tyle trudu? I tak jesteśmy uwięzieni!
Pozwólcie mi wrócić na ring!
Jeśli to jakaś forma obcej komunikacji, to może go ona zranić, na stałe.
/- Mostek do kapitan Janeway. - Mów Tuvok.
/Wyrwa grawitonowa się powiększyła. /Nacisk na kadłub rośnie.
- Jestem w drodze. - Kiedy odwróciliśmy się od pierwszego kontaktu.
Wyślij go na ring.
- Raport! - Dziura przestrzenna pod nami.
Silniki manewrowe.
Ominąłem ją, ale wyrwa grawitonowa powiększyła się o trzysta dziesięć procent.
- Janeway do ambulatorium. - Tu ambulatorium
/- Teraz albo nigdy. - Zrozumiałem kapitanie.
Muszę tam wejść, zaraz zabrzmi dzwonek.
Otoczę pana polem, które wzmocni pańskie wygięcia nukleotydów.
Gen powinien stać się w pełni zaktywizowany. Rozumie pan?
Rozumiem.
Proszę znaleźć wyjście stąd.
Spróbuję.
Dobry pomysł. Trzymaj go z dala. Niech się poci.
W tym rogu reprezentujący kwadrant Alfa, Ziemię i ludzkość
- Pretendent Chakotay! - Wszyscy cię kochają.
A w tym rogu mistrz kwadrantu delta
Kid Chaos!
Wygląda na to, że ma sporo siły, jak młot.
Po prostu trzymaj go na dystans i nie pozwól wyjść na prostą, a nic ci nie będzie.
Gdzie raport o nim? Nic o nim nie wiemy. Nie wiem z kim walczę!
Walczysz sam ze sobą, to wszystko co musisz wiedzieć. I nie podnoś łokcia.
/Rozpoczyna się runda pierwsza.
- Boothby! Gdzie jesteś? - Ciągle tutaj, synu. Nigdzie się nie wybieram.
Ty... jesteś... daleko... od tego co... ty... zwiesz domem.
Ty... jesteś... zagubiony.
Czy rozumiesz?
Tak... Jesteśmy daleko od domu.
Zgubiliśmy się...
Nasz... dom... jest tu. W Chaotycznej Przestrzeni.
- Chaotycznej Przestrzeni... - Chaotycznej Przestrzeni...
- Trzymaj się synu. Głowa do góry. - Rozumiem!
Jesteśmy... zbyt obcy... dla was. My jesteśmy... zbyt dziwni... dla was.
Może to my jesteśmy zbyt obcy, zbyt dziwni...
Jeśli... ty... pozostaniesz... w Chaotycznej Przestrzeni...
- Chaotycznej Przestrzeni... - Chaotycznej Przestrzeni...
- Zostaniesz zniszczony! - Wiemy to.
Nie możemy nawigować.
Nasze sensory nie mogą pracować w waszej przestrzeni.
Obracaj nim, synu. Nie odpuszczaj.
Wasze... sensory... muszą być przestawione.
- Jak to zrobić? - Wasze umysły... muszą być... przestawione.
- Rozumiem. /- Koniec rundy pierwszej.
- Wyrzuć ich! - Proszę odpuścić, komandorze.
- Nie mogę przyjąć więcej ciosów. - Wcale pana nie trafiają.
- Unik... walka... uścisk... - Proszę przestać walczyć.
- Nie mogę bo mnie zniszczą! - To ryzyko, które musisz ponieść.
Ty ponieś to cholerne ryzyko!
- Oni chcą pana. - Dlaczego?
- Ponieważ pan ma gen... - Gen szaleństwa?!
Tak. Gen szaleństwa.
Obcy chcą się z panem porozumieć, a jedyną rzeczą która cię
powstrzymuje to twój własne strach. Strach przed utratą kontroli,
- strach przed nieznanym. - Nieznane! Wcale nie chcę poznać!
Musimy poznać. Albo wszyscy zginiemy.
Proszę poświęcić jeszcze kilka chwil. Zrób to dla nas.
Co się ze mną stanie, kiedy skończą?
Będzie pan na Voyagerze, otoczony przyjaciółmi.
- Nie rozumiem ich. - Zrozumie pan.
- Mówią za szybko, zbyt wiele słów... - Proszę skupić się na pojedynczych słowach.
- Zbyt wiele słów... - Nie przestawaj, niech będą...
- To boli... - Nikt pana nie skrzywdzi!
Osiemnasty stopień... szczelina trimetryczna... - Mów dalej.
Musimy zmodyfikować deflektor. Musimy wywołać równoległy, rentryliczny kurs.
- Jak to zrobić? - Chyba rozumiem... To ma sens!
Dokąd idziesz?
Sam mogę wykonać poprawki. Muszę iść na mostek.
Nie wiem jak długo utrzymam to w umyśle.
- Komandorze? - Co się stało?
Jego prawy hak prawie mnie zwaliło z nóg... przesuń się Harry.
- Spokojnie, chorąży. - Pokazali mi jak się stąd wydostać.
- Z drogi! - Powiedz nam co robisz.
- Nie mogę. - To zbyt trudne do wyjaśnienia.
- Blokuję go. - Nie. Przekaż stanowisko.
On rekalibruje tarczę deflektora i podłącza ją do czujników.
Musi być zmienione.
Kapitanie, nacisk grawitonów się zwiększa.
Odczytuję mikropęknięcia kadłuba.
Będą zniszczeni.
Włączcie deflektor. Maksymalna amplituda, włączcie czujniki.
- Kapitanie. - Zrób to.
Nie wiem jak, ale sensory znalazły kurs.
Maksymalna impulsowa... Teraz!
Jeśli ten kurs jest zły, ryzykujemy zniszczeniem kadłuba.
Naprzód.
Wróciliśmy w normalną przestrzeń.
Panie Paris, wznowić kurs na kwadrant alfa.
Kiedy mówiłam, że powinieneś wziąć dzień lub dwa wolnego,
myślałam, że zostaniesz w kwaterze z jakąś dobrą książką.
- Boks mnie kręci. - Jeśli tak, to zgłoś się na służbę już od rana.
Więc do zobaczenia.
Komputer, włącz program treningowy Chakotaya Piętnaście beta.
A... Przyszedłeś na mały wycisk?
Chcę potrenować parę rund.
Po tej ostatniej walce? Rozmawiałeś z lekarzem?
- Jestem zdrowy. - Tyle mi wystarczy.
Dobrze, będę oglądał walkę.
On za bardzo wpada w uścisk i bardziej porusza się w prawo niż w lewo.
Użyję lewego prostego i zobaczę co się stanie.
Jesteś pewien, że jesteś gotowy?
- Jestem gotowy. - Dobrze.
/Początek rundy pierwszej.
Tłumaczenie: Piotr Kuras
Opracowanie napisów: Piotr Sobolewski
Korekta: Marek Kowalczyk
Zapraszamy na stronę: http://napisy.gwflota.com
Dopasowanie: czapka Korekta techniczna: tom2407