Alarm. Dekompresja na poziomie sześć osiem cztery.
Przebicie kadłuba! Silniki nie działają!
Rozbijemy się!
I co myślisz? Spójrz na te detale poszycia spodniego.
Robi wrażenie. Jesteś pewien że chcesz go oddać?
Mam tylko nadzieje że twój syn podziela mój entuzjazm.
Z pewnością. Jeśli tylko będziemy w domu na jego urodzinach.
Uda nam się!
Mając własne dziecko mógłbyś częściej bawić się zabawkami.
Wykrywam wahania w zbiorniku cztery. Zaczyna mocno pękać!
Odizoluj pokład. Uruchom awaryjne pola ograniczające.
Systemy awaryjne nie działają.
Systemy zapasowe także nie działają. Odrzuć zbiornik.
Tutaj? Ten system jest zamieszkany!
Nie mamy innego wyjścia.
- Układ odrzucania nie odpowiada. - Niemożliwe.
Mamy kolejny przeciek w zbiorniku sześć.
Musimy wysłać kogoś na dół aby ręcznie uszczelnił zbiorniki.
- Połącz się z rdzeniem danych. - System łączności nie działa.
Zejdź na dół do układów odrzucania i uszczelnij te zbiorniki!
- Nie zapisałem się do pracy przy rdzeniu. - Wydałem ci rozkaz.
- Zostanę napromieniowany. - Już!
STAR TREK VOYAGER S5 E21 - Juggernaut
Ogień, jak emocje, jest prymitywną siłą.
Pozostawiony bez nadzoru jest chaotyczny i niszczycielski.
Ale pod kontrolą może być potężnym narzędziem.
Lampa kontroluje płomienie, tak jak pani musi nauczyć się kontrolować swoje emocje.
Straciłam kontrolę, to nic wielkiego.
- Zniszczyła pani kamerę holograficzną doktora. - Mówiłam mu trzy razy, żeby wyszedł z maszynowni.
Ale on wciąż kręcił się wokół, robiąc zdjęcia do jakiejś fotoopowieści.
- "Dzień z życia rdzenia warp". - Przeprosiłam i zreplikowałam mu nową kamerę.
Jest pani znana z gwałtownych zachowań.
Celem tego ćwiczenia nie jest pokutowanie za czyny, ale im zapobieganie.
- Nie może pan rozkazać komuś medytować. - Komandor Chakotay uważa inaczej.
Moje oczy powinny być otwarte czy zamknięte podczas tego ćwiczenia?
Dowolnie, aby tylko osiągnęła pani stan spokoju umysłu.
Proszę wyobrazić sobie płomień płonący w pani.
Przepraszam.
Ogień staje się cieplejszy. Punkt jasnego światła.
Podąż za nim poprzez lata do czasu swojego dzieciństwa.
Czy coś panią bawi poruczniku?
Przepraszam, miałam przed oczami obraz.
Pan jako dziecko, te wystające małe uszka.
- Musiał być pan uroczy. - Zaiste.
Proszę podążać za moimi instrukcjami albo przerwiemy to ćwiczenie.
Dobrze... Ja... Dzieciństwo. W jakim wieku?
Pani najwcześniejsze wspomnienia.
Proszę przypomnieć sobie moment, kiedy opanował panią niekontrolowany gniew.
- Daniel Byrd. - Słucham?
Był jednym z moich kolegów w szkole.
Zawsze mnie terroryzował.
Pokazywał moje karby czołowe i wyśmiewał się z tego, że jestem pół-Klingonką.
Nazywał mnie "pani żółwiogłowa".
- To panią złościło. - Oczywiście że tak!
Więc raz go zaatakowałam. Podczas przerwy, na żyrokaruzeli.
Odłączyłam sterownik odśrodkowy. Kręcił się tak szybko, że niemal rozpadł się na części.
Potem wyszarpałam go z tej karuzeli i zaczęłam obijać tą jego twarzyczkę.
- Gdyby Pani Malvin się nie pokazała... - Opisz gniew jaki czułaś w tym momencie.
Chciałam mu zrobić krzywdę.
Odpłacić się za wszystkie upokorzenia jakie mnie spotkały.
Pani gniew był źródłem siły.
Ochraniał panią i dawał odwagę.
Możliwe.
I kiedy doktor próbował zrobić pani holozdjęcie...
Byłam zirytowana, chciałam żeby sobie poszedł.
Pani gniew sięga głęboko. Był w pani przez wiele lat.
Nie jestem Wolkanem, przetrwam.
Jak pani chce, pani żółwiogłowa.
- Co powiedziałeś? - Łatwo panią sprowokować.
- Musi się pani nauczyć kontrolować swoje emocje. - Mam dość kontroli jak na jeden dzień.
Koniec zajęć.
- Więc, jak poszło dziś z B'Elanną? - Nasze sesje medytacji są tajne.
Nie pytam o szczegóły. Chcę tylko wiedzieć czy może pan jej pomóc.
Jej trening będzie wyzwaniem dla nas obojga.
Posłuchaj mnie. Nauczyć B'Elannę kontrolować emocje
to tak jak przekonać Ferengi, do oddania swojej posiadłości na cele charytatywne.
- Odbieram automatyczne wezwanie pomocy. - Pochodzenie?
Koordynaty jeden dwadzieścia jeden na dwa sześć osiem. Odległość dwa miliardy kilometrów.
- Kto je wysłał? - Nie mogę określić.
Daj im znać, że jesteśmy w drodze. Panie Paris, proszę wyznaczyć kurs.
- Trzydzieści siedem kapsuł ratunkowych. - Są skażone promieniowaniem theta.
- Maloni? - Możliwe. Oznaki życia?
Dwie, ale słabe.
Prześlijcie ich do ambulatorium. Zastosujcie procedury przeciwko skażeniom.
Promieniowanie theta ma wpływ na powierzchnię sześciuset milionów kilometrów.
Źródło?
Maloński frachtowiec lecący z dużą prędkością impulsową.
Wydaje się być opuszczony.
Myślałem, że ich już więcej nie zobaczymy.
Pewnie szukają nowych miejsc na swoje toksyczne odpady.
Czy wiemy co się stało z ich statkiem? Zostali zaatakowani?
Jestem tak ciekawa jak i ty. Możesz któregoś z nich obudzić?
- Jestem kapitan Kathryn Janeway. - Fesek.
Kontroler Fesek. Gdzie jestem?
Na moim statku. Odebraliśmy wasze wezwanie pomocy.
- Mój statek? - Mocno uszkodzony.
- Gdzie jest? - Trzy miliony kilometrów stąd.
To za blisko. Musimy odsunąć się na większą odległość.
Uspokój się. Uspokój się.
Powiedz mi co się stało z twoim statkiem. Czemu go opuściliście?
- Byliśmy na misji eksportu odpadów. - Pozbywanie się promieniowania theta.
Dwa zbiorniki pękły.
Systemy przestawały odpowiadać jeden po drugim: łączność, nawigacja, napęd.
Nie mieliśmy wyjścia. Promieniowanie wydostawało się każdym zaworem.
Ponad szesnastu załogantów zginęło w kilka minut. Panował chaos.
Przedzieraliśmy się przez gaz, aby dostać się do kapsuł ratunkowych.
Tylko kilku z nas się to udało.
Gdzie są inni?
Tylko was dwóch znaleźliśmy żywych.
Posłuchajcie mnie bardzo uważnie.
To, że tu jesteśmy oznacza, że statek nie eksplodował.
Jeszcze.
Kiedy eksploduje, ponad cztery tryliony izoton odpadów antymaterii zapali się.
Wszystko w promieniu trzech lat świetlnych zostanie zniszczone.
Janeway do mostka.
/- Słucham. - Oddalmy się 5 lat świetlnych od frachtowca.
- Słyszałeś Tom. /- Wyślijcie ostrzeżenie dla całego sektora.
Ostrzeżcie wszystkie statki, żeby się natychmiast ewakuowały.
Pole warp właśnie się zapadło!
To przez promieniowanie! Narusza podprzestrzeń.
- Możesz ponownie zainicjować pole? - Nie.
Tuvok.
Bez napędu warp nigdy nie uciekniemy na czas przed wybuchem.
Zgadzam się.
Panie Parris, proszę ustawić kurs na frachtowiec. Pełna impulsowa!
- Tak, kapitanie - Co?
Jeśli nie możemy uciec przed twoim statkiem, może uda się go zabezpieczyć.
Wszystkie pokłady zostały skażone! Kto wejdzie na pokład, rozpuści się w kilka minut!
- Znajdziemy sposób. - My?
Nie wrócę tam!
Możesz zostać i pomóc, albo odeślę cię do twojej kapsuły. Twój wybór.
Doktorze, odkaź go. Będzie potrzebny na mostku.
- Ile pozostało czasu do eksplozji zbiorników? - W przybliżeniu sześć godzin.
- Czy możemy przesłać tam zwiadowców? - Kadłub frachtowca jest nienaruszony.
Układy środowiskowe działają. Ale trzydzieści trzy z czterdziestu dwóch pokładów
są zalane promieniowaniem theta o wysokim stężeniu.
Włącznie z salą kontrolną, do której musimy się udać, aby włączyć pola ograniczające.
Prześlijmy się na niższy poziom i kolejno oczyszczajmy skażone sekcje.
Oczyszczając drogę do sali kontrolnej.
Doceniam wasze starania, ale próbowaliśmy tego przed opuszczeniem statku.
Mamy lata doświadczeń z takimi frachtowcami.
Wasze "doświadczenie" stworzyło całe zamieszanie.
- Wystarczy poruczniku. - Może jest inny sposób.
Słucham.
Cztery godziny drogi stąd jest mgławica, która może ochronić nas przed skutkami wybuchu.
Powinniśmy zmienić kurs i przeczekać tam eksplozję.
Są co najmniej trzy inne statki w tym sektorze. Co z nimi?
Nie wiem, co możemy dla nich zrobić.
Więc setki osób zostaną skażone, bo nie chcesz sprzątnąć własnych śmieci.
Poruczniku!
Zbierz grupę zwiadowczą. Prześlemy się tam.
Zaczekaj! Powiedz im o Vihaar.
- O czym on mówi? - O niczym. To mit.
Jaki mit?
To stara historia opowiadana przez załogi frachtowców.
Niektórzy z nich mówili, że widzieli istoty w zbiornikach theta.
- Istoty? - Stworzone przez radiogeniczne odpady.
Zgodnie z tymi legendami,
to toksyczne potwory powstałe na pokładzie malońskich statków.
To popularna opowieść wśród najbardziej przesądnych rekrutów.
Sam nigdy w to nie wierzyłem. Ale podczas ewakuacji niektórzy załoganci coś widzieli!
Halucynacje to pierwsze objawy zatrucia promieniowaniem theta. Wiesz o tym.
Możliwe. Ale jak wyjaśnisz to co się stało. Sprawdziliśmy wszystkie systemy.
Powiesz cokolwiek, aby tylko nie wrócić na pokład frachtowca.
Gdyby pani tam była, też by się pani bała tam wrócić.
Ta komora wydaje się najmniej skażona. Prześlemy się tam.
- To piętnaście pokładów poniżej sali kontrolnej. - Będziemy musieli zrobić przejście.
Systemy ciśnieniowe nie działają. Jak usuniemy gazy?
Na każdym pokładzie są dwie śluzy. Otworzymy je tworząc kontrolowaną dekompresję.
- Co zabezpieczy czas przed ucieczką powietrza? - Pola siłowe.
Służyłem sześć lat na pokładzie talaxiańskiej barki. Znam się na odpadach.
- Nawet niewielkie promieniowanie może zabić. - Nasz doktor wynalazł szczepionkę.
- Czasowo ochroni nas ona przed promieniowaniem. - Na jak długo?
- Dwie, trzy godziny. - Połowa drzwi i włazów jest stopiona, windy nie działają.
- Potrzeba więcej czasu na dotarcie do sali kontrolnej. - Będziemy musieli się pośpieszyć.
Użyjemy fazerów do usunięcia przeszkód.
Rozkazywałem moim ludziom robić różne niebezpieczne rzeczy, ale nic głupszego niż to.
Nic głupszego niż wożenie po okolicy biliona izoton toksycznych odpadów?
- Zabezpieczyliśmy je jak tylko mogliśmy. - A poźniej wywalacie to na czyjeś podwórko.
Czy pańska załoga jest zawsze taka... dyplomatyczna?
Pana uwaga zostanie zanotowana. Zaszczepcie się.
Spotkamy się w przesyłowni jeden.
Próbujemy zapobiec eksplozji, pamiętasz?
- Tylko nie kolejny wykład na temat moich emocji! - Nie, wykład na temat jak należy traktować gości.
Gości? Chakotay, ci ludzie są zakałą kwadrantu!
Zgadzam się. Ale teraz tylko oni mogą pomóc naprawić frachtowiec.
Więc sugeruję zaprzyjaźnić się z nimi.
Dyplomacja. Odpowiedź Janeway na wszystkie problemy.
Nie rozmawiasz teraz z kapitan, tylko ze mną. I wydaję ci rozkaz. Utrzymuj swój temperament pod kontrolą.
Zrozumiano?
- Zrozumiano?! - Tak.
- Nie słyszałem! - Tak!
B'Elanno, będę potrzebował cię podczas tej misji. Nie twoich "humorów".
Zobaczę co się da zrobić.
- Gotowy Neelix? - Niezupełnie. Mamy jeszcze minutkę?
To nie jest jeszcze wystarczająco mocne.
Mógłbyś mi podać to małe naczynko?
Neelix, podziwiam twoje poświęcenie, ale załoga sama może sobie zrobić obiad.
Obiad, kolacja, nocna przekąska. Już się wszystkim zająłem.
To jest dla mnie. To jest talaxiański środek przeciw promieniowaniu theta.
Korzenie ramalifu i katilańskie liście. Pomaga na promieniowanie jak nie wiem co.
Sądzę, że szczepionka Doktora może być lepszym rozwiązaniem.
To też powinno pomóc.
O, a tak przy okazji. Dziękuję.
- Za co? - Za wysłanie mnie na tak ważną misję.
Nie, żeby moje obowiązki w kuchni, nie były wyzwaniem.
To był łatwy wybór. Byłeś najlepszym kandydatem.
Nasza barka raz wpadła w pole promieniowania theta.
Znaleźliśmy się w takiej sytuacji, że nie pozostało nam nic innego jak siedzieć tam i czekać.
Byliśmy ledwie przy życiu, kiedy nas znaleźli.
Gdybyśmy tego nie jedli, nikt by nie przeżył.
Kiedy już się przebrnie przez odruch wymiotny, to wcale nie jest takie złe.
- Chcesz trochę spróbować? - Wolę nie ryzykować.
Przesyłownia numer jeden do komandora Chakotaya. Jesteśmy gotowi.
Już idę.
B'Ellana!
- Nie zapomniałaś o czymś? - Raczej nie.
Miło by było się pożegnać, usłyszeć "do zobaczenia". Coś w tym rodzaju.
- Nie chciałam ryzykować. - Ryzykować czego?
- Kłótni. - Kłótni? My?
- Przepraszam, to był napięty dzień. - Tyle brakowało...
- Nic z czym byś sobie nie poradziła. - Jeśli tak mówisz.
Wiem o tym.
Myślę, że zawsze tak będzie.
- Jak? - Ja przeciw galaktyce.
No coż, galaktyka nie ma szans. A teraz...
Obiecaj mi, że będziesz uważała, że będziesz się dobrze bawiła.
Zabawa? Na frachtowcu Malonów?
Do zobaczenia.
Cóż, przydałaby się puszka farby.
Tędy.
Natężenie pola theta dwadzieścia milionów jednostek na metr sześcienny.
Integralność strukturalna kadłuba w normie.
Chciałabym powiedzieć to samo o moich płucach.
Co to było?
Ten korytarz jest wypełniony cząsteczkami metagenicznymi. Wysoce aktywnymi.
Coś powoduje kaskadę elektrostatyczną.
Nasze skanery powodują zapłon cząsteczek. To trikodery!
Kryjcie się.
Nie używajcie trikoderów.
Mechanizmy kontrolne nie działąją. Musimy otworzyć śluzę ręcznie.
Poczekajcie tutaj. Zajmiemy się tym osobiście.
- B'Elanno, idź z nimi. - Możemy zrobić to sami.
- Wole mieć was na oku. - Jesteś na moim frachowcu, ja tu dowodzę!
Opuściłeś swój statek, pamiętasz? Rozkazy przyjmujesz ode mnie!
Musimy dostać się do gniazda iniektora. Zmieszczą się tam tylko dwie osoby.
Pelk zostanie z nami.
Czy możemy?
- Jak możecie pracować w tych warunkach? - Myślisz, że jesteśmy jak zwierzęta?
- Ty to powiedziałeś, nie ja. - Jestem kontrolerem odpadów przez pół roku.
Wiesz co robię przez resztę czasu?
- Jestem rzeźbiarzem. - Do czego zmierzasz?
Co roku porzucam pracę, którą kocham, aby narażać się na promieniowanie,
- które pewnie skróci moje życie o połowę. - To czemu to robisz?
Byłaś kiedyś na Malon Jeden?
To niesamowite miejsce. Jeden z najpiękniejszych światów jakie widziałem.
Nasza planeta udusiłaby się w oparach odpadów, gdybyśmy nie poświęcali się wywożąc odpady.
Ile światów zamierzacie skazić, aby utrzymać swój w czystości?
Czy zdajesz sobie sprawę ile to sprawia kłopotów? Aby znaleźć izolowane obszary?
Układy ręcznego otwierania.
Ja je odblokuję. Ty monitoruj zmiany ciśnienia.
Dobrze.
- Masz dzieci? - Nie.
Ja mam syna. Ma siedem lat.
- Chce zostać kontrolerem odpadów. - Musisz być bardzo dumny.
Gotowe.
Torres do Chakotaya. Przygotujcie się na dekompresję!
Przyjąłem.
- Nie udało się. - Coś blokuje kontrolę śluzy.
Torres do Chakotaya. Mamy problem. Układy śluzy nie działają.
- Ktoś musi tam pójść i zobaczyć co się stało. - Tamten pokład jest wciąż skażony.
Ja pójdę. Byłem wystawiony na gorsze trucizny.
Zaczekaj.
Na drogę.
To pewnie tylko styki. Ciągle rdzewieją.
Kto tam?
Widziałem to. Widziałem to!
- Co? - Istotę.
Daj mi dwadzieścia centymentów enektazyny.
Chakotay do Voyagera. Status transporterów.
Wciąż za dużo interferencji. Próbujemy kompensować. Czekajcie na dalsze instrukcje.
- Co się stało? - Nie wiemy. Nie było go minutę,
- nagle zaczął krzyczeć i znaleźliśmy go tutaj. - To wygląda na oparzenia chemiczne.
Bez trikodera ciężko jest postawić diagnozę.
- To jest tutaj. - Co?
- Istota. - Masz halucynacje.
To przez promieniowanie. Ale wyjdziesz z tego.
Nie! Zaatakowała mnie.
- Wpadł w szok. Stymulator korowy! - Pelk, wstawaj!
Nie reaguje.
- Mówił, że zaatakowała go istota. - Wyobraził ją sobie.
- Pewnie zatruł się tymi wyziewami. - Albo jest na tym statku ktoś jeszcze.
Voyager do zwiadowców. Mamy na was namiar transportera.
Harry, Pelk nie żyje. Namierz go i prześlij do ambulatorium.
- Niech doktor określi przyczynę śmierci. - Tak jest!
- Wciąż ktoś musi tam pójść i otworzyć śluzę. - Ja pójdę.
Zaczekaj. Pójdę z tobą.
Od teraz nikt nie pracuje sam.
- Postępy? - Oczyścili pięć pokładów, pozostaje dziesięć.
W tym tempie dotrą do sali kontrolnej w przybliżeniu za trzy godziny.
Jednakże, zbiorniki wybuchną za mniej niż dwie godziny.
Pracowałam nad planem awaryjnym.
Gwiazda typu 'O'.
Jeśli frachtowiec eksploduje w jej koronie, gwiazda może wchłonąć promieniowanie.
- Gwiazda nie jest na kursie frachtowca. - A jeśli go troszkę skorygujemy?
Seria słabych impulsów wiązki holującej może zmienić kurs frachtowca.
Ale biorąc pod uwagę obecną sytuację, wystarczy jedno błędne obliczenie i zbiorniki mogą eksplodować.
Wciąż liczę na to, że zwiadowcom się uda. Ale chcę też mieć gotowy plan B jeśli zawiodą.
Nie wiem jak wy, ale ja mam ochotę na prysznic soniczny.
Ja marzę o gorącej kąpieli.
Ja wolę czuć, jak impulsy soniczne usuwają z mojego ciała cały ten brud.
Mamy na pokładzie układy odkażania. Mogą oczyścić pięćdziesięciu robotników na raz.
To dopiero musi być zabawne.
B'Elanna?
Nic mi nie jest. Troche kręci mi się w głowie.
- Twoja ręka... - O Boże.
- To od promieniowania. - Pięknie.
W mojej pracy to ryzyko zawodowe.
- Lepiej zaszczep się jeszcze raz. - Ma blizny, wchłonęła już szkodliwą dawkę.
- Potrzebuje leczenia. - Przeżyję! Ruszajmy dalej.
- Mamy lekarstwa w izbie chorych, to tylko 2 sekcje stąd. - Nie mamy czasu na wycieczki.
B'Elanno, idź z nim. Spotkamy się w pobliżu sali kontrolnej.
- Chakotay, nic mi nie jest. - Powiedziałem idź!
To jest izba chorych? Wygląda jak kostnica.
Co mu się stało?
Wygląda na to, że był leczony przeciw długotrwałemu skażeniu.
- Prawdopodobnie pozostawiono go podczas ewakuacji. - To dopiero szczęściarz, co?
Nic więcej nie mogliśmy dla niego zrobić. Pracował przy rdzeniu.
- Co to oznacza? - Pracował blisko zbiorników.
- Tylko trzech na dziesięciu przeżywa tę pracę. - Ryzyko zawodowe?
- Znali ryzyko przyjmując przydziały. - Wiedzieli, że tak skończą?
Pracując przy zbiornikach, w trzy miesiące robią więcej niż inni Maloni przez całe życie.
- Po co im zapłata, jeśli nie będą mogli jej wydać? - Dostaną ją ich rodziny.
Co to jest?
To zastrzyk podskórny. Zawiera analeptyczny związek naprawiający uszkodzenia komórek.
- Już mi lepiej. - Nic ci nie zrobię.
Robiłem to setki razy.
Poczujesz jakby gorąco.
Komandorze.
Plan B kapitan. Obliczyłam siły niezbędne do zawrócenia frachtowca.
Plan C. Modulacje osłon. Powinny ograniczyć zniszczenia kadłuba Voyagera,
i zmniejszyć zatrucie załogi promieniami theta. Jeśli zawiedziemy.
Mądre zabezpieczenie. Przy odrobinie szczęścia nie będzie nam potrzebne.
- Nie sądziłam, że Wolkani wierzą w szczęście. - Bo nie wierzymy, ale służba z kapitan Janeway
- przekonała mnie do niego. - Poszczęściło się jej częściej
niż dopuszcza to prawdopodobieństwo. Wprowadzę ten czynnik do moich obliczeń.
- Czy istnieje plan D? - Nie.
Inicjuję sekwencję dekompresji na pokładzie czwartym.
Poziom oczyszczony. Dwanaście czystych. Pozostały trzy.
- Śluzy otwierają się na tym pokładzie! - Co?!
- Nie mogę ich zamknąć! - Pola siłowe? Co z nimi?
- Nie działają! - Musimy stąd uciekać!
Ruszać się!
Tędy!
Chakotay?
- Był za mną. - Torres do Chakotaya!
Na tamtym pokładzie jest teraz próżnia.
- Torres do Voyagera! /- Słucham.
Namierzcie sygnał Chakotaya i prześlijcie go do ambulatorium.
/Mamy go. /Nic mu nie jest.
- Myślałam, że pokład był zabezpieczony. - Bo był.
- To czemu niemal wywiało nas w przestrzeń? - Nie wiem.
- Śluzy same się nie otwierają! - O czym ty mówisz? Myślisz, że je otworzyłem?!
Uspokójcie się! Oboje!
Nie mamy czasu na kłótnie. Musimy iść dalej.
- Chakotay? - Nieprzytomny, ale stabilny.
Doktor się nim zajmuje. Będziemy mogli z nim porozmawiać za niecałą godzinę.
Chcę dostać pełny raport.
Czy mam przesłać się na frachtowiec i przejąć dowodzenie?
Właśnie rozmawiałam z B'Elanną, ma wszystko pod kontrolą.
To niebezpieczna sytuacja. Nie ma marginesu błędu na jej emocje.
Mamy dużo do zrobienia. Pomóż mi przemodulować wiązkę holowniczą.
B'Ellana jest nieprzewidywalna, kapitanie. Jej gwałtowna natura może zaszkodzić misji.
Zanotowałam pana obawy. Ale jeśli tam pana wyślę, to będzie tak, jakbym w nią nie wierzyła.
- Ale ja w nią wierzę. - Pani wiara jest godna podziwu, ale logika sugeruje...
Tu nie chodzi o logikę, tylko o zaufanie. Podoła temu zadaniu. A teraz proszę mi pomóc.
Poruczniku!
- Nic ci nie jest? - W porządku.
- Raport! - Właśnie oczyściliśmy ostatni pokład.
Mamy czyste przejście do sali kontrolnej.
Więc miejmy to już z głowy.
- Jeśli musisz odpocząć... - Powiedziałam, że nic mi nie jest!
Ja...
...medytowałam.
Medytacja?
Ty?
Zrób mi przysługę. Nie mów Tuvokowi.
- Twój sekret jest bezpieczny. - To przez to miejsce.
Wiem jak się czujesz.
Następnym razem jak zgłoszę się do misji na malońskim frachtowcu, to każ mi zbadać głowę.
- Czuję, że za chwilę wybuchnę. - Przejdziemy przez to razem.
Mam talent do rozwiązywania takich sytuacji.
Dzięki.
- Torres do astrometrii! - Słucham.
Jesteśmy przy sali kontrolnej, ale bez trikoderów nie możemy stwierdzić czy jest tam bezpiecznie.
Sala jest dobrze chroniona, nasze sensory nie mogą przeniknąć jej osłon.
- Musicie zaczekać! - Pole tłumiące jest aktywne, powinno być bezpiecznie.
Ty pierwszy.
Jest gorzej niż się spodziewałem. Gaz theta przeniknął do przewodów napędu.
- Pozostało mniej niż dziesięć minut do eksplozji. - Systemy awaryjne nie działają.
To powinno dostarczyć dość mocy do matrycy, aby dało się ją przeinicjować.
Spróbuj teraz.
Układy włączają się. Ale tylko jedna sieć ograniczająca wciąż działa.
Mamy dwa niestabilne zbiorniki. Jedna sieć ich nie zabezpieczy.
Uszczelnimy je jeden po drugim.
- Doktorze? - Spokojnie komandorze.
- Moja głowa... - Nie dziwi mnie to.
- Dostał pan mocno w głowę. - Muszę wrócić na frachtowiec.
Nie w tym stanie. Jeśli chce pan pomóc, proszę odpowiedzieć na pytania dotyczące śmierci Pelka.
- Znalazłem nieznaną tkankę w jego ranach. - Jaki rodzaj tkanki?
- Komputer przeprowadza skany mikrokomórkowe. - Pelk twierdził, że został zaatakowany.
A tak. Maloński zombie.
Skan mikrokomórkowy zakończony.
Dziwne. Tkanka jest pełna promieniowania theta.
Ale nie jest przez nie zniszczona.
Pochodzi od kogoś, albo od czegoś odpornego na promieniowanie.
- Ambulatorium do Siedem z Dziewięciu. - Tak, doktorze?
Przeprowadź skany na obecność form życia na malońskim frachowcu.
Przeprowadzałam ciągłe skany. Zapewniam, że nie ma tam nikogo więcej, oprócz zwiadowców.
Ta forma życia jest wysoce skażona. Może się kryć przed skanami w toksycznych oparach.
Przekalibruję czujniki.
- Zbiornik jeden stabilny. - Przełącz pola ograniczające na zbiornik dwa.
Co się stało?
- Wyładowanie mocy. - Tracimy sieć.
Przeciążenie zostało wywołane z konsoli na tym pokładzie!
Janeway do zwiadowców! Wykryliśmy malońską formę życia na pokładzie frachtowca.
- Myślimy, że to ona zabiła Pelka. - Kapitanie! Właśnie straciliśmy zasilanie!
Skierujemy frachtowiec w pobliską gwiazdę. Opuście salę kontrolną, abyśmy mogli was namierzyć.
Przyjęłam.
- Co się dzieje? - Zacięły się!
Siedem z Dziewięciu do zwiadowców! Wykrywam malońską formę życia.
Zbliża się do waszej pozycji.
Gazy zostały przekierowane z systemu środowiskowego.
- Spróbuję go wyłączyć. - Nie ma tu innego wyjścia?
Nie.
- Masz na nich namiar? - Jeszcze nie.
Forma życia weszła do sali kontrolnej!
- Spróbuję usunąć gazy. - System środowiskowy nie działa.
W międzyczasie zobacz, czy uda się otworzyć właz.
Neelix?
Nie. Zapalisz gazy.
Neelix!
Musimy go zabrać na Voyagera. Otwórz ten właz!
Próbuję!
Fesek! Za tobą!
- To ty pracowałeś przy rdzeniu. - Już nie.
Cofnij się!
- Nie każ mi cię zabić! - Już jestem martwy.
- Sabotażowałeś statek! - To jedyny sposób, aby zrozumieli.
Tak chcesz się odpłacić? Zabijając swoją załogę?
- Powodując eksplozję, która skazi inne statki? - Zatruli mnie!
- Frachtowiec jest na kursie do gwiazdy. - Do gupy zwiadowczej.
Zmieniliśmy kurs frachtowca. Zmierza do gwiazdy typu O.
- Ewakuujcie się natychmiast! - Nie.
Silniki manewrowe frachtowca uaktywniły się. Zmieniają kurs.
- Kompensować. - Bez efektów.
Wykrywam wyładowania promieniowania w zbiornikach theta.
- Wybuchną za trzy minuty. - Harry?
Tak długo jak są w sali kontrolnej nie mogę ich namierzyć!
Janeway do zwiadowców. Wyłączcie silniki manewrowe.
Opuście skażony obszar. Nie możemy was tam namierzyć!
- Odejdź od konsoli! - Nie! Już za późno!
Posłuchaj. Wiem co ci zrobili. Wykorzystali cię.
Chcesz ich skrzywdzić. Posłuchaj.
Posłuchaj mnie. Wiem. Wiem, że jesteś zły i chcesz wszystko zniszczyć,
ale jest inny sposób na sprawienie aby zrozumieli. Jestem po twojej stronie.
Mogę ci pomóc.
Zginą niewinni ludzie, jeśli to zrobisz.
Nie. Już po wszystkim.
Proszę, proszę.
Proszę, pozwól sobie pomóc!
Nie.
Cofnij się!
Silniki manewrowe frachtowca wyłączają się.
- Przywróciłem kurs frachtowca. - B'Elanno, uciekaj stamtąd!
Chodź, musimy iść.
Fesek.
- Panie Kim, zwiadowcy? - Mam ich.
- Może medytacje pomogły. - Czemu tak twierdzisz?
Z tego co mówił mi Neelix, utrzymałaś swój temperament pod kontrolą.
Nie spodziewaj się nagłej poprawy.
Cóż, naprawiłem większość z twoich uszkodzonych komórek.
Chciałbym to samo powiedzieć o panu.
Ale był pan długo wystawiony na trucizny. Pana stan będzie się wciąż pogarszał.
To ryzyko zawodowe.
Skontaktowaliśmy się z najbliższym malońskim statkiem.
- Skorygowaliśmy kurs, aby się z nim spotkać. - Dziękuję, kapitanie.
- Nie wiem jak wyjaśnię to, co się stało. - Powiedz im prawdę.
Powiedz, że Vihaar to nie mit.
Komputer - włącz prysznic soniczny.
Tłumaczenie i opracowanie napisów: Krzysztof Kasprzak
Korekta techniczna i merytoryczna: Marek Kowalczyk
Zapraszamy na stronę: http://napisy.gwflota.com
Dopasowanie do wersji DVDRip: czapka
Korekta techniczna: tom2407