Więc, Harry wrzuca bieg, wciska gaz do dechy,
- i wjeżdża tyłem w budkę z burito. - To kiedy nauczysz mnie jeździć?
Myślisz że jesteś gotowa?
Pilotowałam statki kosmiczne, to chyba dam sobie radę z samochodem.
Zdziwiłabyś się. Sprzęgło w Mustangu rocznik 69 może sprawiać kłopoty.
Zobacz.
Znowu nas obserwuje.
Tylko pracuje. Odpręż się.
Deser?
Co to jest?
Ser dla naszych gości Kadi. Powiedz co o nim myślisz?
- Troche mdły. - Tylko trochę? To źle.
Kadi nie tolerują przypraw. Niczego co pobudza zmysły.
- Przejąłeś się tym zadaniem. - Kadi łatwo się obrażają.
Kapitan oddała ich przedstawiciela pod moją opiekę na czas jej pobytu w kolonii.
Jestem pewny że da pan sobie radę, ambasadorze.
Mam nadzieję.
Znowu nas obserwuje.
- Fantazjujesz. - Nie sądzę.
B'Elanna!
Podziwiasz widoki?
- Proszę wyjaśnić. - Gapisz się na nas cały wieczór.
Właściwie, to śledziłaś nas wczoraj gdy szliśmy do maszynowni.
I przedwczoraj, gdy czekałam na Toma pod hangarem.
Zgadza się. Obserwuję was. To część moich badań zachowań ludzkich par.
Data gwiezdna 52647, godzina czternasta:
Obiekty kłócą się na korytarzu przed kwaterą samicy.
Samiec powraca z dwunastoma łodygami roślin kwiatowych,
gatunek rosa rubifolia, co powoduje zaprzestanie wrogości.
Data gwiezdna 52648, godzina trzecia nad ranem:
Ponowne podjęcie intymnych stosunków. Skąd do cholery o tym wiesz?
Na pokładzie dziewiątym, sekcji dwunastej wszyscy to wiedzą.
- Jakiś problem? - Chce mieć wszystkie dane które zebrałaś!
- Nie zakończyłam badań. - Zbadaj to:
Borg prowokuje Klingonkę. Klingonka łamie Borgowi nos.
Zawiadom ambulatorium. Ktoś tu zaraz będzie miał wypadek.
- B'Ellana, chodź na kieliszek przed snem. - Tym razem przegiełaś.
STAR TREK VOYAGER S5 E22 - Someone to Watch Over Me
KTOŚ, KTO BY NADE MNĄ CZUWAŁ.
Czytałam raport B'Ellany. Oględnie mówiąc, byłam zaskoczona.
- Uważałam, żeby nie naruszyć protokołu. - Nie o to chodzi.
To jest statek kosmiczny, a nie rezerwat przyrody.
- O, zgubiłam insygnia. - Miałam poszerzać wiedzę o ludzkich zachowaniach.
Nie kwestionuję twoich celów, Siedem, tylko metody.
Nie powinnaś szpiegować załogi. Pomóż mi z tym, proszę.
Rozważałaś kiedyś spróbowanie tego?
Mówię o romansie.
Ja nie potrzebuję romantycznego związku.
To dlaczego zebrałaś 30 tysięcy giga quadów danych na ten temat?
Jestem spóźniona.
Umknęło mi to przy przeglądaniu ich baz danych po raz pierwszy.
Mnisi Kadi myją się tylko w oczyszonej wodzie, więc prysznic soniczny odpada.
Już wyposażyłem jego kabinę w fontannę ablucyją zgodną z ich wskazówkami.
- Wodę trzeba dostarczać osiem razy dziennie. - Zapamiętam.
Pokaż się z najlepszej strony, Neelix.
Nie chcę żeby wrócił do przełożonych z opowieściami jak niemoralni jesteśmy.
Uruchomić.
Rytualne powitanie.
Podróżnicy, którzy opuściliście świętość waszych domów i rodzin.
Witamy was w naszym domu. Naszej rodzinie.
Przyjmijcie symbole naszej czystości i błogosławieństwo boginni matki.
Komandor Tuvok, wyższy oficer, który będzie mi towarzyszył,
i pan Neelix, który zapozna waszego ambasadora z Voyagerem.
Tomin doskonale ocenia charaktery.
Pomoże nam stwierdzić, czy jesteście godni otrzymania naszych minerałów.
Jest w bardzo dobrych rękach.
Już czas powitać was w naszym domu.
Tędy, ambasadorze.
Voyager to okręt klasy Intrepid z załogą liczącą sto czterdzieści sześć osób.
Zaprojektowany do długotrwałych misji badawczych.
Może zaczniemy od inspekcji głównych układów. Pierwszy przystanek - maszynownia.
Miałem nadzieję na spróbowanie potrawy która zauważyłem w waszej bazie danych.
Hasperat. To bajorańskie danie. Bardzo pikantne.
Myślałem, że wasz protokół zabrania jedzenia przyprawionych pokarmów.
Chcę rozwinąć zmysł smaku w czasie pobytu tutaj. W celu lepszego, wzajemnego zrozumienia.
W takim razie, pierwszy przystanek - mesa.
Twoje implanty korowe pracują ze szczytową wydajnością.
Stężenie nanosond w normie.
- Dolegliwości? - Żadnych.
Słyszałem o zajściu w mesie.
Ta załoga potrafi sprawnie przekazywać informacje. Jeśli tylko chce.
Podobno plotka jest szybsza niż napęd warp.
Dlaczego prowadziłaś badania Toma i B'Elanny?
- Ciekawość naukowa. - Jesteś pewna?
Może jest powód, który nie przyszedł ci do głowy?
- Jesteś kobietą, Siedem. - To spostrzeżenie czy diagnoza?
Prosty, biologiczny fakt. Z konsekwencjami, którym nie da się zaprzeczyć.
Jakie pan proponuje leczenie?
Może powinnaś poszerzyć badania o dziedzinę "randki"?
Randek? Czyli prokreacji?
Nie wszystko na raz. Randki to ludzki zwyczaj,
gdzie dwie osoby dzielą czynności towarzyskie, poznają się.
Z czasem, mogą angażować sie emocjonalnie i w końcu, jesli dobrze pójdzie, pobrać się.
Krok po kroku.
To może być ważny element twojego rozwoju społecznego. Warto się tym zająć.
Kapitan zapewne by się z panem zgodziła.
- Co mam robić? - Chyba co my mamy robić.
Przygotuję plan lekcji. Spotkajmy się w holodeku drugim za godzinę.
Większość kobiet zaczyna wcześniej, ale lepiej późno niż wcale.
Przygotowałem wstęp.
Nazwałem go "Miłość pośród gwiazd".
Droga mleczna.
Dom tysięcy gatunków humanoidalnych i niezliczonych rytuałów zalotów.
Klingońscy mężczyźni inicjują zaloty gryząc kobietę.
Tu widzimy dwóch poznających się Bolian.
Rytuał zalotów niektórych gatunków jest owiany tajemnicą. Na przykład:
Wydaję się, że gatunek 8472 ma pięć płci.
Obserwatorzy niech lepiej się odsuną.
Oczywiście ty najprawdopodobniej będziesz się wiązać z ludźmi,
więc przechodząc do rzeczy. Lekcja pierwsza - "Pierwszy kontakt".
Jest wiele sposobów na poznanie potencjalnego partnera.
Tu widzimy przypadkowe spotkanie.
Równie częste są oficjalne prezentacje.
Jeśli pierwszy kontakt się uda, szybko zawiązuje się romans,
a w sprzyjających okolicznościach dochodzi do prokreacji.
Tu widzimy fortecę "Komórka jajowa" obleganą przez niezliczonych, małych wojowników.
Doktorze! Znam seksualne procesy fizjologiczne.
Cóż. Przejdźmy więc do ćwiczeń praktycznych.
Lekcja druga: "Spotkanie w miejscu publicznym".
Komputer! Uruchomić program "Paris trzy".
- Nasze położenie? - "Chez Sandrine".
Znajduje się na Ziemi, w Marsylii.
Chorąży Paris spędził tu sporą część swoich akademickich lat.
Bez wątpienia z uszczerbkiem dla swoich szkolnych osiągnięć.
A teraz przysuń stołek i udawaj że jesteś tu, by spotkać meżczyznę swoich marzeń.
Cześć! Witam.
- Często tu bywasz? - Jestem tu pierwszy raz.
Pewnie jesteś nowa w mieście? Jak ci się podoba południowa Francja?
Jest bardzo ciekawa. Taka jak sobie wyobrażałam.
- Mogę postawić ci drinka? - W tej chwili nie muszę uzupełniać płynów.
- Nie dajesz ćwiczeniu uczciwej szansy. - To ćwiczenie jest bezcelowe.
Może wygląda na bezcelowe, ale pogawędka to ważna umiejętność na randce.
Pomaga ustanowić kontakt z towarzyszem.
Wreszcie jest coś, co przemawia za asymilacją.
No dobra. Może wypróbuj własny sposób na tym człowieku.
- No dalej. - Dobrze.
- Witam. - Cześć.
Mogę postawić ci drinka?
Jasne.
Steven Price.
A ty jesteś?
Siedem z dziewięciu, trzeciorzędny podzbiór...
Możesz mi mówić Siedem.
Siedem. To dość niezwykłe imię.
Siadaj proszę.
Wygląda, że "U Sandrine" ma nowego szefa. Kto wymazał mój stół bilardowy?
- Ciszej. Właśnie trwa lekcja. - Znowu socjologia?
Niech pan obserwuje. Może się pan czegoś nauczy.
- Ciekawa biżuteria. - To borgowe implanty. Byłam członem.
Więc to pamiątka rodzinna?
Borg nie ma rodziny, tylko unimatryce.
Więc może opowiesz mi o swojej unimatrycy?
Nieźle im idzie, no nie?
- To hologram. - I co z tego?
Zaprogramował go pan by dogadał się z Siedem. Ludzie tak nie reagują.
Dzięki moim lekcjom będzie się juz niedługo umawiać z ludźmi.
Pan uczy Siedem jak chodzić na randki?
Prowadził ślepy kulawego...
Przeżyłem już romantyczne spotkania.
Sugeruje pan, że Siedem nie znajdzie sobie partnera?
Żartuje pan? Połowa mężczyzn na tym okręcie pobiegła by za nią.
Ale złapać randkę to jedno. Sprawić by nie zamieniła się w katastrofę to drugie.
Ufam jej umiejętnościom towarzyskim.
No dobra. Załóżmy że znajdzie pan jej partnera. To jest holodek. Wszystko ma jej sprzyjać.
Obiektywny jest tylko test w prawdziwym świecie, gdzie wszystko jest możliwe.
Pan Neelix wydaje przyjęcie dla ambasadora Kadi w czwartkowy wieczór.
Siedem nie tylko przyjdzie z mężczyzną,
ale będzie on jadł jej z ręki.
Niech słowa mają wagę latinum.
Jeśli Siedem przyjdzie i wyjdzie z partnerem, ciągle będąc w dobrych stosunkach,
nie wywołując skandalu dyplomatycznego, wezmę na cały miesiąc podwójne dyżury.
A jeśli jej się nie uda?
- Będę miał miesiąc wolnego. - Zakład stoi.
- Dokąd idziesz? - Nasza pogawędka została zakończona.
Opanowałam to ćwiczenie. Możemy przejść do następnego.
Gdybym był panem, zacząłbym szukać kogoś na moje miejsce.
Jeden ktariański puding.
Delikatny jak pianka. Rozpływa się w ustach.
Przepis zawiera składnik katalityczny, który to powoduje.
Może już pójdziemy. Porucznik Torres czeka od pół godziny.
Ma pan rację. Maszynownia. Mam zobaczyć wasz rdzeń warp.
W naszym społeczeństwie mężczyźni i kobiety pracują osobno.
Ale widzę mądrość w waszym podejściu. To napewno stymuluje otoczenie.
- Już czas na trzecia modlitwę. - Tak, już czas.
Ale myślę że daruję ją sobie, a potem odbędę odpowiednią pokutę.
Ważniejsze jest dalsze zapoznawanie się z waszą kulturą.
Może jeszcze jeden deser?
Dzień dobry.
Czas na lekcje trzecią "Poznawanie się".
Szczegóły proszę.
Ważne jest nauczenie się, jak dzielić zainteresowania i cele.
Zacznijmy od hobby. Co robisz w wolnym czasie?
Regeneruję się.
Powiedz o swoich gustach, co lubisz a czego nie.
Nie lubię zbędnych rozmów.
No dobra. Pozostaje więc cel. Co chcesz osiągnąć w życiu?
- Doskonałość. - Doskonałość to chwalebny cel dla ciebie,
ale nie możesz oczekiwać jej od innych.
Tej lekcji nauczyłem się, kiedy uruchomiono mnie po raz pierwszy.
Jednym ze sposobów w jaki się zaadaptowałem było dzielenie zainteresowań,
z którymi ludzie mogli się identyfikować. Na przykład holofotografia. Opera.
Muzyka wykazuje intrygujące właściwości matematyczne.
Doskonale. Może zamienimy ciekawość w zainteresowanie.
Coś, co mogłabyś dzielić z innymi.
Zobaczmy co potrafisz.
- Tu widzimy... - Prostą frazę muzyczną w skali majorowej.
Przeprowadzałam wstępne badania tematu.
Zaśpiewaj go dla mnie.
Siedem, czy ktoś kiedyś mówił ci, że masz piękny głos?
- To prawdziwy dar. - To dar od kolektywu.
Podprocesor wokalny przeznaczony do sprzegania
interfejsu dźwiękowego z transponderem borga.
Spróbujmy czegoś trudniejszego.
- "You Are My Sunshine"? - To prosta melodia z XX wiecznej Ziemi.
Dobra dla początkujących.
Śpiewaj.
To było bezbłędne.
Spróbuj włożyć w to trochę emocji. W ten sposób:
Widzisz? Komputer. Dodaj akompaniament.
Od refrenu. Śpiewamy razem.
Siedem, potrzebuje danych z dwóch ostatnich skanów astrometrycznych.
Chwileczkę.
To wygląda jak manifest załogi.
Doktor namówił mnie, bym wybrała odpowiedniego kandytata.
Do czego?
Lekcja dziesiąta. "Pierwsza randka".
- Twoja pierwsza randka? - Zawęziłam listę do dwóch osób,
na podstawie tego jak pracują i zgodności zainteresowań.
Nie wiedziałem, że masz zainteresowania.
Ja też nie. Ale najwyraźniej są to:
astronomia, mechanika kwantowa i muzyka.
Gram na klarnecie, wiesz?
Nie jest pan jednym z kandydatów, chorąży.
To może pomogę ci wybrać tego właściwego?
Chorąży Bronowski, przydzielony do aeroponiki.
Nienaganny przebieg służby i gra na akordeonie.
Ale kiepsko, bardzo kiepsko. I nie ma poczucia humoru.
Porucznik Chapman, inżynieria strukturalna.
Chapman to fajny facet.
Pracowaliśmy razem na misji zwiadowczej.
Wydawał się być efektywny.
Robertson, jeśli to ty, potrzebuję klucz izoliniowy.
To nie on.
Przepraszam poruczniku. Nie chciałam pana przestraszyć.
Nie, to moja wina.
- Potrzebuje pani czegoś? - Wymagam pana obecności...
Raczej proszę o pana obecność dziś o dziewiętnastej na holodeku drugim.
Kolejna symulacja inżynieryjna?
Kolacja.
- Kolacja? - Konsumowanie biomaterii odżywczej.
Wiem co to jest kolacja. Po prostu...
Zaprasza mnie pani na kolację?
Tak.
Proszę podać odpowiedź.
Tak.
Proszę być punktualnie.
Będę. Dziękuję.
Upuszczone narzędzie może być zagrożeniem w miejscu pracy. Proszę bardziej uważać.
Siedem. Proszę podać rodzaj potrzeby medycznej.
Mam randkę.
- Przepraszam za spóźnienie. - Nic się nie stało.
A właściwie, proszę sobie wziąć dzień wolny, zrelaksować się.
Te podwójne zmiany będą dla pana męczące.
Siedem z Dziewięciu ma dzisiaj randkę. Jeśli wszystko pójdzie dobrze,
a jestem pewien , że pójdzie, będzie jej towarzyszył jutro na przyjęciu.
- Kogo wybrała? - Porucznika Williama Chapmana.
Chapmana?! Powodzenia!
- Co to miało znaczyć? - On jest znany z tego,
- że się denerwuje przy kobietach. - No i?
Żartujesz? Dominująca osobowość Siedem spowoduje, że ucieknie przez śluzę powietrzną przed deserem.
Siedem może wydawać się dominująca, ale to tylko reakcja na to, jak traktują ją ludzie.
W rzeczywistości jest wydajną i czarującą młodą kobietą.
Wydajną, z tym się zgodzę. Ale czarującą?
Większość ludzi nie zadaje sobie trudu, by wejrzeć poza jej powierzchowność.
Wiedziałeś, że pięknie śpiewa?
Nie. Nie wiedziałem.
- No, ale nigdy nie prosiłem, by mi śpiewała. - Coś insynuujesz?
To brzmi trochę, jakbyś się zadurzył w obiekcie swoich ćwiczeń.
Zadurzył?! To absurd!
Jak sobie chcesz, maestro.
To była część zaplanowanej lekcji!
Spotykasz się z nim za dziesięć minut. Czemu nie jesteś gotowa?
- Jestem. - Nie zapominamy o czymś?
Lekcja ósma - "Ubiór to sukces".
- Mój wygląd jest zadowalający. - Zadowalający? Tak.
Ale może powinien być bardziej wyzywający.
Zacznijmy od zmiany fryzury.
Nie mam dużego doświadczenia, ale...
Spróbuj potrząsnąć głową.
Czy teraz lepiej?
Tak. Kiedy projektowałem twój ubiór dermoplastyczny,
zaprojektowałem też kilka strojów wyjściowych.
- Może zechcesz zreplikować któryś z tych? - Jak mam wybrać?
Myślę, że dobrze wyglądałabyś w tym.
Nie jestem pewna czy wiem jak nosić takie ubranie.
- Proszę mi pomóc. - Jestem pewny że dasz sobie radę.
Idę przygotować holodek. Pamiętaj, chodzi o to, żeby się dobrze bawić.
Jutro rano oczekuję pełnego raportu.
Pięknie wyglądasz.
Dziękuję. Ty też pięknie wyglądasz.
Dziękuję. Usiądziemy?
- Które miejsce jest przeznaczone dla nas? - Najlepszy stolik.
Nie byłem pewny czy przyjdziesz.
- Przecież prosiłam o twoją obecność. - Myślałem, że to żart mojego kolegi.
Szampana?
Syntohol upośledza moje funkcje korowe. Woda wystarczy.
- Masz coś przeciwko żebym ja... - Kontynuuj.
- Muszę przyznać, że trochę się denerwuję. - Podaj szczegóły.
Powiedzmy, że już dawno nie byłem na randce.
Ja nigdy nie byłam na randce. W rezultacie też odczuwam niepokój.
To chyba znaczy, że mamy coś wspólnego.
Kelner.
Obsługujący, zgłoś się na stanowisko pracy. Potrzebujemy pana obecności.
- Jakiś problem? - Ta istota ma egzoszkielet.
To homar. Na Ziemi to przysmak.
Spróbuj.
- Zreplikuje ci nowe ubranie. - Wszystko w porządku.
To tylko szkielet zewnętrzny.
Może zamówimy deser?
- Chcesz przyspieszyć koniec spotkania? - Tego nie powiedziałem.
To bardzo interesujący wieczór.
Chcesz zatańczyć?
Ta działalność jest ujęta w lekcji trzydzieści pięć. Jeszcze do niej nie dotarłam.
Sam słabo tańczę. Może być zabawnie.
Jak sobie życzysz.
Odpręż się.
- Odpręż się, wyglądasz na zdenerwowaną. - Odprężenie zakłóciłoby mój sekwencer czasowy.
Pozwala mi na synchronizowanie ruchów z muzyką.
Fajna rzecz. Ale może zapomnisz o swoim sekwencerze i pozwolisz mi prowadzić?
Tak lepiej.
- Jesteś uszkodzony. - Nic mi nie będzie.
Naderwane ścięgno. Proszę się zgłosić w ambulatorium.
Pan Paris pana opatrzy. Proszę mu nie wspominać jak to się stało.
Świetnie się bawiłem, Siedem.
Musimy to powtórzyć. Kiedyś.
Nie udało mi się.
Bzdura. Nawet Romeo i Julia mieli kilka potknięć na początku.
Poza tym porucznik Chapman to nie jedyna ryba w morzu.
- Chcę zakończyć nasze lekcje socjologii. - Nie powinnaś się poddawać tylko dlatego,
że nie osiągnęłaś doskonałości za pierwszym razem.
Randki to kiepski sposób interakcji.
Efektywniejszy jest sposób w jaki my się komunikujemy. Mówimy wprost co myślimy.
Ty i ja świetnie się rozumiemy. Ale my jesteśmy kolegami. Nie mamy romansu.
Nie.
Jestem pewny, że opanujesz te podstawowe umiejętności w krótkim czasie.
Krótka była ta moja randka.
- Czy to był żart? - Lekcja szósta - "Czarujące żarty".
Wreszcie zaczynasz łapać. Może ten wieczór nie musi kończyć się tak nagle.
To może być dobry czas by przerobić lekcję trzydzieści pięć - "Zatańczymy? ".
Komputer. Odtwórz utwór "Ktoś, kto by nade mną czuwał". Wersja instrumentalna.
Zaczniemy od prostych kroków. Połóż lewą rękę na moim ramieniu,
a prawą w mojej lewej dłoni.
A teraz rób to co ja. Krok po kroku.
Nie martw się. Ja nie mam ścięgien, które można naderwać.
Jeszcze jedna kolejka!
- Ambasadorze! - Neelix! Mój przyjacielu.
Mój gospodarzu. Mój zbawco.
Neelix, chcę żebyś poznał...
Alandrę i Trię.
- Co pan robi? - Wypróbowuję kolejna pozycję
z menu przyjemności, które dla mnie otworzyłeś.
Sprawdziłem dzisiejsze menu i ich w nim nie ma. Kawa. Czarna.
Neelix, pozwiedzałem trochę i odkryłem wasze holodeki,
a w nim te dwa kociaki które utknęły w buforze pamięci.
Później pan pozwiedza. Teraz musi pan być na swoim przyjęciu.
- Świetny smak. Co to jest? - Kawa.
- Musimy już iść. - W naszej kolonii nie ma kawy.
Nie ma niczego, co mogłoby skusić zmysły nawet nowicjusza o słabej woli.
Neelix. Przyznaję się.
Myślę o porzuceniu kolonii. Wstąpieniu do załogi Voyagera.
Chcę złamać śluby i wtopić się w waszą wspaniałą kulturę.
Mówi za pana syntohol.
Nie. Nigdy w życiu nie myślałem jaśniej.
A zawdzięczam to tobie.
- Ciężko pracujemy? - Lekcje kolidują z moimi obowiązkami.
Więc jesteś zbyt zajęta, żeby pójść na przyjęcie ambasadora?
Moja obecność nie jest tam potrzebna.
To prawda. Ale to może być okazja by wdrożyć twoje nowe umiejętności towarzyskie.
Lekcja jedenasta - "Na przyjęciu".
Właśnie. Przyłączysz się do mnie?
Zaprasza mnie pan na randkę?
- Chyba tak. - Więc zgadzam się.
- Czy mój wygląd jest zadowalający? - Wyglądasz doskonale.
Jak wykręcić hologramowi ucho? Używając pryzmatu.
Co powiedział psycholog do hologramu? Nie rzutuj tego.
Ten humor to prawdziwa rewelacja.
- Może jeszcze kawy, ambasadorze? - Kawa. Tak. Poproszę.
Neelix, czy mi się wydaje, czy nasz gość honorowy jest pijany?
Próbowałem komandorze. Miałem plan zajęć. Ustawiłem nawet podest modlitewny w jego kabinie.
Ale po prostu nie umiem go kontrolować.
Kapitan ma wrócić jutro rano z ministrem Kadi. Co robić?
Módl się.
Proszę, proszę. Kogo my tu mamy.
Panie Paris, jak sądze zna pan Siedem z Dziewięciu. Moją partnerkę.
Co pan powie? Twoja ostatnia randka skończyła w ambulatorium.
- Może dziś pójdzie lepiej? - Nie musi pan być niegrzeczny.
Już dobrze doktorze. On tylko nawiązuje pogawędkę.
- Czy przynieśc panom coś do picia? - Dla mnie gin z tonikiem.
Wiesz że nie piję. Nie mam do tego żołądka.
Zręczny dowcip, Doktorze.
Imponujące. Nauczył pan ją jak być uprzejmą.
Ale niech pan nie myśli że wygrał zakład. Miała przyjść z prawdziwą randką.
Fotony i pola siłowe, krew i kości. Po co wchodzić w szczegóły?
Jestem tak samo prawdziwy jak każdy z was.
- Gdzie ten zabawny facet? - Panie Tomin, proszę, może usiądziemy?
Tam jest. Chorąży Paris. Niech pan opowie jeszcze jakiś dowcip o hologramach.
- Opowiadał pan moje dowcipy? - Gość jest tak zalany, że śmieje się z wszystkiego.
Tu jest. Ambasador humoru.
Przydałaby mi się pomoc.
Siedem, to dobry moment na przypomnienie
lekcji numer dwadzieścia trzy - "Wygłaszanie toastów".
Dobrze.
Panie i panowie. Proszę o uwagę.
Niech różnice kulturowe motywują nas do budowy mostów porozumienia.
Za wszystko co czyni nas wyjątkowymi.
- Kim jest ta nadzwyczajna kobieta? - To Siedem z Dziewięciu.
- Chcę ją poznać. - Numerek i do kolejki.
- To było urocze. - Dziękuję.
Przyznaje że dokonał pan cudu. No dobra. Wygrał pan.
- Wygrał? - Potrafię przegrywać.
Powie mi pan kiedy mam zacząć podwójne dyżury?
Zawarliście zakład dotyczący mnie? Wyjaśnijcie to.
To nie tak jak myślisz.
Nie obwiniaj go. To był mój pomysł.
Wierzyłam, że pana zainteresowanie moim rozwojem społecznym było szczere,
- a nie motywowane osobistym zyskiem. - Było szczere.
Najwyraźniej nie tylko ja potrzebuję lekcji z zachowań społecznych.
Dziękuję za cudowny wieczór.
Może pójdziemy do mnie? Wiem trochę o waszych rytuałach godowych.
Usuń rękę albo ja usunę ci całe ramię.
Słyszeliście co powiedziała? Jestem gościem honorowym!
Ambasadorze, to był długi dzień. Może powinien pan odpocząć?
Nigdzie nie idę. Chcę następnego drinka.
Myślałem że syntohol nie może tak wpływać na ludzi.
Na większość ludzi. Enzymy rozkładające syntohol nie są obecne w jego krwi.
- Może pan odwrócić jego działanie? - Mogę je zsyntetyzować, ale to potrwa parę dni.
Dni? Kapitan wraca jutro rano.
Może potrzebny mu zimny prysznic?
Jak jego przełożeni go zobaczą, wygnają go z kolonii,
a nasz traktat handlowy wyleci przez śluzę.
Siedem z Dziegciu...
Być może uda się przestroić część moich nanosond, by zasymilowały cząsteczki syntoholu.
- Zasymiluj mnie! - Mogą pojawić się skutki uboczne.
- Proszę... - Ale warto spróbować.
Kadi nie uznają procedur medycznych które nie były poświęcone.
Pogwałcił już kilka swoich zasad. Co zaszkodzi pogwałcenie jeszcze jednej?
Albo będziemy go leczyć, albo dalej będzie odurzony.
Pan jest jego opiekunem, więc proszę decydować.
Nanosondy.
Jestem ci winien przeprosiny.
Ekstrakcja nanosond nie jest groźną procedurą.
Nie. Mówię o moim zakładzie z chorążym Parisem.
Wiem że czułaś się jakby ktoś tobą manipulował, ale zapewniam cię, że nie chciałem tego.
Przyjmuję pana przeprosiny.
Chcę to wyjaśnić do końca, żeby nie było żadnych nieporozumień.
Zaprosiłem cię na przyjęcie, ponieważ lubię twoje towarzystwo.
Prawdę mówiąc, czuję jakbyśmy w ciągu paru ostatnich dni stali się...
- sobie bliżsi. - Bliżsi?
Czymś więcej niż kolegami...
Przyjaciółmi.
Zgadzam się.
- Powinnam zaczynać. - Oczywiście.
Ja się tym zajmę.
Panie Paris, hipotetycznie mówiąc.
Jeśli ktoś przejawia romantyczne uczucia do drugiej osoby, jak je zwykle okazuje?
To do lekcji socjologii Siedem.
Sugeruję bezpośrednie podejście.
Powiedz tej osobie co czujesz.
A jeśli ta osoba nie odwzajemnia tych uczuć?
Takie ryzyko zawsze istnieje.
Dziękuję.
Dlaczego pan jej nie powie? No, doktorze.
To oczywiste, że nie tylko ambasador jest odurzony.
To niemożliwe. To moja uczennica.
Hologram i Borg? Zdarzały się dziwniejsze rzeczy.
Na przykład ja i B'Elanna.
- Czy możemy iść wolniej? - Za chwilę tu będą.
Mam gardło wysuszone na wiór.
- Wracajmy do Sandrine's na szklaneczkę... - Nie, nie, nie.
Te drzwi. Są takie głośne.
Ma pan kaca.
Neelix, nie pamiętam zbyt wiele z wczorajszej nocy, ale...
Domyślam się, że mogłem mówić rzeczy...
Był pan elokwentny. Oczarował załogę. Przyjęcie było bardzo udane. Zrozumiano?
- Tak. Neelix, dziękuję za cierpliwość. - To moja praca.
I jeszcze nie jest skończona.
- Witajcie. - Miło wrócić w domu.
- Co słychać? - Wszystkie systemy sprawne.
Chorąży Kim wykrył i usunął małe fluktuacje w układzie czujników.
Mówiłam o ambasadorze Tomin. Czy podobała mu sie wizyta?
Myślę, że świetnie się bawił.
Na tym statku można spotkać wiele pokus.
Nie pozwoliłeś sobie na udział w którejś z ich bardziej malowniczych tradycji?
- Oczywiście że nie. - Trzymaliśmy się planu który pan zatwierdził.
- Szkoda. - Wasza świętobliwość?
To nie grzech zdobywać nowe doświadczenia.
Chyba że stają się zwyczajem.
Rozumiem.
- Możemy zakończyć nasze negocjacje, kapitanie? - Oczywiście.
- Zaprowadzę pana do pokoju odpraw. - Dobra robota, ambasadorze.
Podobają ci się?
Gatunek rosa rubifolia.
Podaj swoje zamiary.
Chciałem ci pogratulować dotarcia do ostatniego etapu rozwoju społecznego.
Przeczytaj liścik.
Jesteś moim słońca blaskiem.
Tych kilka ostatnich dni było...
niezapomnianym przeżyciem.
Wniosłaś światło w moje życie, Siedem.
Przejawia pan do mojej osoby romantyczne uczucia.
To tak jakbyś stała się częścią mojego programu.
Kiedy nie jesteśmy razem czuję jakby brakowało mi któregoś podprogramu.
Nie oczekuję wzajemności.
Ale chcę, żebyś wiedziała co czuję.
Komputer. Zakończ program.
Proszę.
- Siedem. - Chcę z panem porozmawiać.
Co za zbieg okoliczności. Ja też chciałem z toba porozmawiać.
Na temat?
Ty pierwsza.
- Co to jest? - To trikoder medyczny.
Zwiększyłam rozdzielczość skanowania o trzydzieści trzy procent.
Kiedyś powiedział pan, że chciałby mieć wydajniejsze narzędzia.
Tak, chyba tak.
To prezent. Lekcja dwadzieścia dwa - "Dziękuję za wspomnienia".
- Czy to za mało? - Nie, nie.
To bardzo miło z twojej strony.
Postanowiłam wyrazić swoją wdzięczność, ponieważ nie potrzebuję już pana pomocy.
To oczywiste, że nie ma dla mnie odpowiedniej pary na pokładzie tego okrętu.
Jeśli jednak kiedyś spotkam odpowiednia osobę, znowu poproszę pana o radę.
Radę. Oczywiście.
Mówił pan, że chce mi coś powiedzieć.
Chciałem powiedzieć,
że tych kilka ostatnich dni,
było niezapomnianym przeżyciem.
- Dziękuję. - Proszę bardzo.
Komputer. Uruchom holoprogram "Paris - trzy".
/Powiedz jej proszę, /by się pośpieszyła,
/gdzie poprowadzę tam podążyła,
/Och, jakże bym potrzebował,
/kogoś, kto by nade mną czuwał.
Tłumaczenie i opracowanie napisów: Jacek Matysiakiewicz
Korekta techniczna i merytoryczna: Marek Kowalczyk
Zapraszamy na stronę: http://napisy.gwflota.com
Dopasowanie do wersji DVDRip: czapka
Korekta techniczna: tom2407