- Spóźniłaś się. - Przepraszam, sir.
- Granica molekuły H2? - 14,7 elektronowoltów.
- Trzecia co do jasności gwiazda Oriona? - Widziana skąd?
- Z Ziemi. - Gamma Orionis, lub Bellatrix,
jeśli woli pan oryginalną arabską nazwę.
- Nieźle. A teraz, Katie, uściskaj mnie. To rozkaz. - Nie spodziewałam się odpytywania.
Chciałem się tylko upewnić, że przez te nity nie zapomniałaś,
- że jesteś przede wszystkim naukowcem. - Nie mogłabym. Pański egzamin końcowy z
obliczeń fraktalnych nadal śni mi się po nocach.
Nadal jest wiele do zrobienia, ale myślę, że będziesz zadowolona.
Voyager nie jest może tak duży jak statek klasy Galaxy,
ale jest szybki i pomysłowy. Tak jak jego kapitan.
Siedemset tysięcy ton metrycznych, piętnaście pokładów.
Systemy komputerowe oparte na pakietach żelowych,
- maksymalna prędkość warp 9,975. - Pokład pierwszy.
Sądzę jednak, że uda mi się ją podkręcić o kilka kresek.
Wygląda na to, ze całkiem nieźle poznałaś już swój statek.
Studiowałam schematy Voyagera przez ostatnie trzy miesiące.
Trafię tu wszędzie z zamkniętymi oczyma.
Na razie ich nie zamykaj.
Kapitan na mostku!
Spocznij.
- Jest większy niż myślałam. - Schematy nigdy nie odzwierciedlają
w pełni rzeczywistości.
Wypróbuj go.
Nie rozsiadaj się. Mam jeszcze wiele do pokazania.
- Twój dom z dala od domu. - Kawy?
Nie, dziękuję.
Kawa. Czarna.
- Było coś od Tuvoka? - Na razie nie.
Powinien był się już skontaktować.
Wiemy, ze jest na statku Chakotaya. Pewnie nie chce ryzykować dekonspiracji.
Dogonienie go w Badlands może być trudne, nawet dla statku takiego jak Voyager.
Ale słyszałam o pilocie, który mógłby ułatwić całą sprawę.
Kto to?
- Tom Paris. - Syn admirała Parisa?
Popraw mnie jeśli się mylę, ale on przecież odsiaduje wyrok za...
Popełnił kilka błędów,
jednak każdy zasługuje na druga szansę.
Zobaczę, co da się zrobić.
Nie jest jeszcze za późno na rekalibrację sensorów.
- Myślę, że mogę nieco zwiększyć ich zasięg. - Twoja kawa jeszcze nie wystygła,
a ty już wprowadzasz zmiany.
Lubię statek, który wie dokąd leci.
STAR TREK VOYAGER S5 E24 - Relativity
- Mostek czysty. Brak śladów broni. /- Kontynuuj poszukiwania.
Zrozumiałam.
- Sala konferencyjna. - Najnowocześniejszy statek we Flocie,
a oni ciągle nie potrafią zaprojektować wygodnej konferencyjnej.
- A co pani na to, chorąży? - Kapitanie?
Co pani sądzi o pokoju odpraw?
- Jest... wydajny. - Proszę, admirale. Jest wydajny.
Więc to chyba ja się mylę. Proszę kontynuować.
Zainstalowaliśmy eksperymentalny system, który chcemy wprowadzić w całej flocie.
Awaryjny Hologram Medyczny, jeśli się nie mylę? Komputer, uruchom AHM.
- Proszę określić rodzaj medycznej potrzeby. - Ma w programie ponad cztery miliony
- procedur chirurgicznych. - Pięć milionów.
- I wiedzę medyczną ponad trzech tysięcy kultur. - Robi wrażenie.
Włączyliście mnie by sobie pogadać, czy ktoś rzeczywiście potrzebuje lekarza?
- Przydałoby się popracować nad jego osobowością. - Jestem zaprojektowany do jak najbardziej
efektywnego praktykowania medycyny. Pogaduszki obniżają tylko moją sprawność.
Dziękujemy, doktorze. Komputer, wyłączyć AHM.
- Dzień dobry. - Sir?
Porucznik Carey. My się chyba nie znamy...
Jameson, Anna. Numer służbowy osiem-sześć-siedem-pięć-trzy-zero-dziewięć.
Nie jestem z ochrony, próbuję po prostu poznać nowe twarze na pokładzie.
- Nad czym pracujesz? - Zamierzam... przestroić obwody EPS.
- Może pomogę? - Nie.
Więc może zobaczymy się później w mesie oficerskiej?
Nie sadzę. Nie należę do załogi Voyagera. Pracuję w Utopii Planitii.
Szkoda. Następnym razem jak będę w pobliżu, wpadnę się przywitać.
Szkoda, że Flota nie dała mi więcej czasu na zbadanie Badlands.
Nic się nie zmieniłaś.
Główna maszynownia. Napęd warp klasy dziewiątej.
Pani jako pierwsza przetestuje go w kosmosie.
Zlokalizowałam źródło zakłóceń temporalnych. Pokład czwarty, sekcja trzydzieści dziewięć.
- Znalazłam broń. /- Rozpocznij procedurę.
Problem?
Jeden z przekaźników EPS właśnie się wyłączył.
- Pierwsza usterka Voyagera... - Przepraszam, kapitanie.
- Dostrajałem te obwody jeszcze dziś rano. - Spocznij, poruczniku. Sama się tym zajmę.
Broń jest poza fazą. Wysłaliście mnie w zły czasokres.
Przynajmniej wiemy, gdzie została podłożona. Teraz musimy ustalić kiedy.
- Te drzwi są zamknięte od środka! - To nie jest obszar zastrzeżony.
- Nie powinien być zamknięty. - Odbieram jakiś rodzaj zaburzeń chronotonowych.
Dochodzą z tego tunelu Jeffreriesa.
Patterson do ochrony. Odciąć pokład czwarty!
- Zostałam wykryta. Muszę się ewakuować. - Broń wytwarza zbyt wiele zakłóceń.
- Przestrój swój nadajnik transportu temporalnego. - Zrozumiałam.
Mamy dostęp do sekcji trzydziestej stąd.
/Zbliżają się do twojej /lokacji. Pośpiesz się.
/Przygotuj się. Spróbujemy /cię stamtąd wydostać.
- Już czas. Zabierz ja stamtąd. - Za dużo zakłóceń. Jeśli zrobimy to teraz,
- uszkodzimy jej implanty bionetyczne. - Jeśli nie zrobimy tego teraz,
to znajdzie ją, kapitan Janeway ją znajdzie. Skazi to linię czasową.
- Sir? - Natychmiast!
Transport temporalny w toku.
Pytanie, admirale: co powoduje zakłócenia chronotonowe rzędu 0,003?
- Nie mam pojęcia. - Ja też nie. Ale ktokolwiek lub cokolwiek to było...
...już go nie ma.
Obiekt za chwilę osiągnie barierę temporalną.
Mówiłem, że tak będzie. Ona nie żyje.
- Udało wam się ją ożywić? - Nie, sir.
Będziemy musieli zwerbować ją jeszcze raz.
Sir, czwarty skok... może odnieść uszkodzenia nerwowe, a nawet psychozie temporalnej.
Jeśli nie naprawimy linii czasowej Siedem i tak zginie.
Dajemy jej kolejną szanse na ocalenie jej załogi i jej samej.
Wrócimy obierzemy Siedem z Dziewięciu mikrosekundę przed eksplozją.
W ten sposób nikt nie zauważy, że jej nie ma.
Tempus fugit, poruczniku.
Podnieść osłony. Przedział czasowy: data gwiezdna 52861.274.
Kwadrant Delta. Koordynaty przestrzenne 87 theta na 2-70-1.
Cel: USS Voyager.
Patrz na światło. Na lewo, w prawo.
Do góry i w dół.
Przeprowadziłam pełną samodiagnostykę.
Najpierw myślałam, że to wada moich implantów.
Ale po sprawdzeniu w medycznej bazie danych Floty,
przekonałam się, że to wada mojej ludzkiej fizjologii.
- Dokładnie? - Mam zawroty głowy, widzę podwójnie.
Po rozważeniu wszelkich możliwości stwierdziłam, że cierpię na syndrom Albright-Salzmana.
Rzadki stan neurologiczny, którego nie wykryto u ludzi przez ostatnie dwa wieki? Raczej nie.
Ludzka fizjologia jest niedoskonała. Podatna na wszelkie zaburzenia.
Prawda. Ale w tym przypadku mogę stwierdzić, że to łagodna afazja wzrokowa.
Małe zaburzenia receptorów neurowych. Nie jest to ani rzadkie, ani zagrażające życiu.
Widocznie potrzebowałam drugiej opinii.
To jest wadą samodiagnostyki. Pacjenci zawsze myślą o najgorszym.
To powinno pomóc.
- Jak teraz widzisz? - Normalnie.
/- Doktorze, proszę do ambulatorium. - Już idę.
Następnym razem, gdy zawiedzie twoja fizjologia, nie szukaj przyczyny w bazie danych.
- Wezwij mnie. - Pan jest bazą danych.
Z dwoma nogami i świetnymi manierami.
- Ciekawe ćwiczenie. - Ping-Pong. Powinnaś tego spróbować.
- To świetny test koordynacji ręka-oko. - Nie wymagam testowania.
Słyszałem co nieco od Doktora. Ostrość wzroku 99,6.
Wiesz, byłabyś świetna w tą grę. Zagrasz ze mną w debla dziś wieczór?
Miałem grać z Chapmanem, ale ma chorobę kosmiczną.
- Jestem zajęta. - Och. Szkoda. Cóż, będę musiał
powiedzieć B'Ellanie, że pomyślałaś, że nie będziesz w stanie jej pobić.
Próbujesz odwołać się do mojego poczucia próżności.
- I co, działa? - Rozważę twoją prośbę.
Tak, albo nie, Siedem, turniej jest dziś.
- Tak. - Świetnie. Spotkajmy się w mesie o siódmej.
Poćwiczymy trochę.
Kapitanie, nie wygląda pani dobrze. Proszę wejść.
- Jestem pewna, że to nic poważnego. - Symptomy?
Bezsenność, zawroty głowy...
Wygląda to na prosty przypadek choroby kosmicznej. To już trzeci przypadek dzisiaj.
To dziwne, nie przelatywaliśmy ostatnio przez żadne turbulencje.
Być może tłumiki inercyjne trochę się rozstroiły.
Nawet jeśli, to lataliśmy już w gorszych warunkach, a nic mi nie było.
To zdarza się każdemu. Dwadześcia miligramów inaprowaliny powinno postawić panią na nogi.
Sprawdzę tłumiki, a pan niech ponownie sprawdzi bioczujniki.
Proszę zobaczyć, czy nie ma innego wyjaśnienia.
- Ważna jest dobra praca nadgarstka. - Wynik?
Dziewiętnaście-osiemnaście.
Pożegnaj się Harry,
Jak nazywasz ten strzał?
Mam odczyt zaburzeń temporalnych.
- Raport. - Zakłócenia temporalne naruszają
- czasoprzestrzeń wokół statku. - Przyczyna?
Nieznana. W każdym razie emanują one z pokładu 4, sekcja 39.
Postawiliśmy już pola siłowe, jednak nic to nie daje.
Jeśli nie znajdziemy sposobu, by ich powstrzymać, rozerwą statek na strzępy.
- Ile mamy czasu? - Najwyżej dwie godziny.
Idźcie na pokład czwarty i dowiedzcie się, z czym mamy do czynienia.
Może uda nam się zwiększyć skuteczność pól siłowych.
Zastrzyczek z rana i choroba pożegnana.
Sam spróbuj wymyślić coś zabawnego trzydześci siedem razy.
/- Janeway do ambulatorium. - Słucham.
Znaleźliśmy przyczynę naszej epidemii: zakłócenia temporalne.
Podejrzewałem coś takiego. Opracowałem leczenie, które chyba powstrzymuje objawy.
/Proszę mnie informować na bieżąco.
/Neelix do Doktora! Pogotowie /medyczne w mesie!
/- Chorąży Mannus jest chory! - Już idę.
Doktorze! Czy mam panu przygotować fotoniczną przekąskę?
- Gdzie jest to pogotowie medyczne? - Mam nadzieję, że nie ma pan na myśli tej pieczeni?
Zawiadomiłeś mnie parę minut temu. Powiedziałeś, że Chorąży Mannus jest chory.
Chorąży Mannus jest tam. Przyszedł godzinę temu i wygląda na zupełnie zdr...
- Choroba kosmiczna. - Dobrze, że pan tu jest.
Nie byłoby mnie tu, gdybyś nie... Zakłócenia temporalne!
Wszystko zaczyna nabierać sensu.
W ambulatorium jest 15:43...
...ale w mesie jest 15:36. - Siedem minut wcześniej...
Otrzymałem wezwanie od ciebie. Ty po prostu jeszcze mnie nie wezwałeś.
Kawa. Czarna.
Wejść.
Zanim cokolwiek powiesz, pamiętaj co się dzieje z przynoszącymi złe wieści.
Nie zabijaj posłańca.
Wygląda na to, że wyrwy w czasoprzestrzeni się powiększają. Mamy coraz więcej
- paradoksów temporalnych na statku. - Paradoksów?
Wewnętrzne czasomierze pokazują 6.00 na pokładzie 9 i 6.05 na pokładzie 13.
Czas płynie szybciej na jednym pokładzie, a na innym zwalnia.
To wyjaśnia kawę. Smakuje, jakby miała trzy dni.
Mamy ten sam problem w mesie. Żywność zreplikowana przed godziną już jest zepsuta.
Pracowałam nad sposobem ulepszenia pół siłowych by powstrzymać wyrwy od rozprzestrzeniania się.
Zaraz wyznaczę do tego zespół. W międzyczasie powinniśmy ewakuować zakłócone obszary.
- Zajmij się tym. - Jest jeszcze jeden problem.
Turbowindy dwa i trzy nie działają, więc musimy używać tunelów Jeffriesa.
Ten pokój przecina zakłócenie temporalne. Rozszerza się.
Czas na przetestowanie pani nowych pól siłowych.
Zakłócenia pochodzą stąd. Ciągle nie wiem, co je powoduje.
- Co to jest? - Urządzenie.
- Emituje zakłócenia temporalne - Dlaczego ja tego nie widzę?
Mój implant oczny potrafi wykrywać nieregularności w czasoprzestrzeni.
Torres do mostka. Znaleźliśmy problem. To jakieś urządzenie we wnęce beta-28.
- Przenieś to poza statek. - Nie mogę go namierzyć.
Zakłócenia zaczynają demolekuryzować kadłub.
Uszkodzenie kadłuba na spodniej sekcji czternastej!
Kapitanie, odbieram dziwne wskazania na pokładzie czwartym.
- Jakiego rodzaju? - Zakłócenia chronitonowe rzędu 0.003.
- Więcej zakłóceń? - Nie sądzę.
- Doki... - Proszę pani?
Po raz pierwszy zobaczyłam te odczyty... pięć lat temu.
Voyager był ciągle w dokach. Ten sam odczyt, ta sama lokacja.
- Co było ich przyczyną? - Nigdy się nie dowiedziałam.
- Pole integrujące słabnie. - Pęknięcia kadłuba na wszystkich pokładach.
- Awaryjne systemy przestają działać. - Te zakłócenia nas rozrywają.
Musimy opuścić statek!
Cała załoga, mówi kapitan. Przejść do kapsuł ratunkowych i opuścić statek.
Powtarzam: opuścić statek. /Zaprogramować kapsuły na kurs 178 na 4.
/Spotkamy się tam na orbicie planety /klasy M. Powtarzam: przejść do
/kapsuł ratunkowych i opuścić statek.
- Zidentyfikujcie się. - Nie ma czasu.
- Witamy z powrotem. - Czemu mnie tu sprowadziliście?
Jakoś zawsze wydaje mi się, że będziesz pamiętała.
Jestem kapitan Braxton. To jest porucznik Ducane.
Jesteś na pokładzie Federacyjnego okrętu czasowego Relativity.
- Nie jestem już w dwudzestym czwartym wieku. - Nie. Dla ciebie jest prawie pięćset lat później.
Ściągnęliśmy cię tutaj, byś pomogła rozwiązać nam tajemnicę.
Ktoś - nie wiemy kto, podłożył bombę na Voyagerze.
Jest zaprojektowana do zakłócania czasoprzestrzeni w promieniu stu pięćdziesięciu metrów.
- Dlaczego jestem wam potrzebna? - Twój implant oczny. Potrafi wykryć zakłócenia
- czasoprzestrzeni lepiej niż nasze sensory. - Znasz poza tym Voyagera i jego załogę.
Będziesz mniej rzucała się w oczy.
- Jak dotąd byłaś całkiem użyteczna. - Jak dotąd?
Ściągnęliśmy ciebie już dwa razy. Zobacz sama.
Dezruptor temporalny typu trzeciego. Twoje poprzednie próby unieszkodliwienia go były nieudane.
Próbowaliśmy złapać sabotażystę zanim umieści bombę na pokładzie Voyagera.
- Czy macie jakiś podejrzanych? - Jeszcze nie.
- Czy wiecie kiedy urządzenie zostało podłożone? - Niedokładnie. Ale zmniejszyliśmy okno do okresu
na dwa lata zanim dołączyłaś do załogi, gdy okręt był atakowany.
Gatunek trzysta dwadześcia dziewięć. Kazoni.
Nasza baza danych wskazuje dwa abordaże Voyagera w tym okresie.
Kazoni to prymitywna rasa. Ich technologia uniemożliwia stworzenie tak skomplikowanej broni.
Naszym zdaniem sabotażysta wybrał ten okres, ponieważ osłony Voyagera były opuszczone.
Była to doskonała okazja do uniknięcia wykrycia.
- Jeśli zawiodę, ponownie mnie zrekrutujecie? - Jeśli będzie to konieczne.
To jednak będzie trzecie usunięcie ciebie z twojej linii czasowej.
Jeśli wykonamy czwarte, mogą się pojawić pewne... efekty uboczne.
Możesz doświadczyć afazji sensorycznej. Oddziaływuje to na mózg i może doprowadzić
- do psychozy temporalnej. - Ale w tym przypadku, miejmy nadzieję,
że sprawdzi się powiedzenie "do trzech razy sztuka", co?
- Zrobię wszystko, co w mojej mocy. - Zapoznaj Siedem z bazą danych.
Gdy skończysz, spotkasz się ze mną w holomatrycy jeden. Przygotowałem symulację.
Zobaczmy, jak dużo danych zasymilowałaś.
- Paradoks Dali'ego. - Znany także jako Efekt Topiącego się Zegara.
Odnosi się do szczeliny w czasie, który spowalnia czas do momentu praktycznego zatrzymania.
- Paradoks Pogo. - Pętla przyczynowo-skutkowa,
w której działania mające zapobiec jakiemuś wydarzeniu są jego przyczyną.
Świetnie. Czy potrafisz dać jakiś przykład?
Borg przeniósł się raz w czasie by zapobiec lotowi warp Zefrana Cochrane'a.
Udało im się, jednak zmusiło to Enterprise do interwencji.
Przy ich pomocy Cachrane odbył lot któremu usiłował zapobiec Borg. Pętla kompletna.
Więc z pewnego punktu widzenia Federacja zawdzięcza istnienie Borg?
Proszę bardzo.
- Paradoks Siedem z Dziewięciu. - Słucham?
Skąd wiemy, ze moja obecność na Voyagerze nie naruszy linii czasowej?
- Wiesz, że pytałaś mnie o to za każdym razem? - Jak była twoja odpowiedź?
Ta niepewność jest częścią równania. Nie wiemy, co się stanie.
- Nie lubię niepewności. - Ja też nie. Ale ufam instynktowi
kapitana Braxtona, tak samo jak ty kapitan Janeway.
To jest symulacja skrzyżowania czterdześci dziewięć na czwartym pokładzie Voyagera.
Dzięki tobie wiemy, że dezruptor temporalny był i będzie ukryty tutaj.
Dawno już przestałem próbować używać poprawnej gramatyki.
- Jak mam ją rozbroić? - Już próbowałaś. Bez rezultatu.
Broń jest poza fazą. Będziesz musiała znaleźć sabotażystę zanim ją podłoży.
To, wykryje zakłócenia chronotonowe nie powodowane przez ciebie.
Ponadto masz moją zgodę na użycie wszelkich możliwych środków.
- Zrozumiałam. - Jeszcze jedno: uważaj na czynnik Janeway.
- Nie znam tego protokołu. - Twoja kapitan ma zacięcie do wtykania
swojego nosa gdzie nie trzeba, zwłaszcza jeśli chodzi o podróż czasową.
Kapitan Janeway jest dość zaradna. Czy nie przyszło wam na myśl, że może być pomocna?
Pomocna? Tak kobieta jest odpowiedzialna za trzy poważne wykroczenia temporalne.
- Bez wątpienia powodując rożne paradoksy. - A jak myślisz, kto musiał naprawiać szkody?
Ja. Jest lekkomyślna. Nie ma szacunku dla integralności linii czasowej.
Raz poprosiłem ją o pomoc. Odmówiła. I znalazłem się w późnym dwudziestym wieku.
- Byłaś tam kiedyś? - Nie.
Nie polecam tego. Po trzydziestu latach z tymi barbarzyńcami musiałem
przejść długotrwałą rehabilitację zanim mogłem powrócić do służby.
Unikaj... kontaktu... z Janeway.
- To rozkaz. - Tak... sir.
To ukryje twoje borgowskie implanty.
- Gotowa? - Tak.
W naszej pracy mamy takie powiedzenie: nie ma to jak przeszłość.
Podnieść osłony. Przedział czasowy: data gwiezdna 49123,5621.
Kwadrant Delta. Koordynaty przestrzenne dwadześcia jeden alpha prime
na dzewięćset trzydześci sześć zeta. Cel: USS Voyager.
/Wszyscy na stanowiska. Jesteśmy atakowani. /Powtarzam: wszyscy na stanowiska.
- Odpowiedzieć ogniem. - Wyrzucam ładunki przestrzenne.
Manewry unikowe.
- Osłony opadły do dwudziestu procent. - Zbliża się kolejny statek Kazonów.
- Potrzebujemy silników warp. - Nie mogę ich uruchomić!
Najpierw musze naprawić generator pola ograniczającego!
- Czas. - Potrzebuję co najmniej dziesięciu minut.
Kapitanie, odbieram dziwne wskazania na pokładzie czwartym.
- Jakiego rodzaju? - Zakłócenia chronitonowe rzędu 0.003.
- Wiesz co je powoduje? - Jeszcze nie.
To może być przypadkowe zakłócenie z broni Kazonów.
Nie sądzę. Już widziałam te odczyty...
- Broni tu nie ma. /- Jacyś nieproszeni goście?
Na razie żadnych.
Statek prowadzący został unieszkodliwiony. Pozostałe się przegrupowują.
- B'Elanna, status. - Napęd warp już działa, ale pole ograniczające
jest ciągle niestabilne. Mogę dać najwyżej warp dwa.
Dla mnie wystarczy. Uruchomić.
- Nie ścigają nas. - Doki...
Proszę pani?
Po raz pierwszy zobaczyłam te odczyty... dwa lata temu, gdy Voyager był w dokach.
- Ten sam odczyt, ta sama lokacja. - Co było ich przyczyną?
Nigdy się nie dowiedziałam. Sygnał zniknął zanim zdołaliśmy go wyizolować.
Postaw pole siłowe dziesiątego poziomu wokół tej sekcji.
Czy to naprawdę czas na ściganie duchów sensorycznych?
Coś mi mówi, że to więcej niż zbieg okoliczności. Zamknąć pokład czwarty. Tuvok, za mną.
Unieśli pola siłowa wokół mojej lokacji. Być może mnie wykryli. Jak mam postępować?
- Poruczniku, proszę odpowiedzieć! - Co się stało?
- Pola siłowe blokują naszą transmisję. - Kompensować.
- Siedem z Dziewięciu, raport. /- Relativity, jesteście tam?
To na nic, sir. Ona nas nie słyszy.
Nie sądzę, żeby nas sobie przedstawiono, chorąży.
- Opuść pole siłowe. - Mylę się. Spotkaliśmy się już.
/Utopia Planitia. Sala konferencyjna. Powiedziałaś mi, że jest "efektywna".
- Janeway... - Pomyliła mnie pani z kimś innym.
Nie sądzę. Ciekawe, że jesteś tutaj, dwa lata później, po drugiej stronie galaktyki.
Przez ciebie nie mogę dokończyć ważnej misji.
- Kim jesteś i co robisz na moim statku? - Nic nie mów.
- Ona pana nie słyszy, sir. - Moje oznaczenie nie ma znaczenia.
- Zapewniam, że nie mam wrogich zamiarów. - Jakoś mnie to nie pociesza.
- Czy pracujesz dla Kazonów? - Nie. Nie pracuję.
Wykrywam biomechaniczne implanty. Odpowiadają sygnaturą urządzeniom Borg.
Janeway do mostka. Przeskanować przestrzeń w poszukiwaniu okrętów Borg.
/- Powiedziała pani Borg? - Zrób to.
- Nie znajdziesz żadnych. - Więc jak się tu dostałaś?
- Nie jestem już Borgiem. - Więc kim jesteś?
- Nie mogę odpowiedzieć na to pytanie. - Dobrze...
- Dlaczego nie? - Byłoby to naruszenie
- Pierwszej Dyrektywy Temporalnej. - Jesteś z innego czasu?
- Tak. - Nie!
- Kto ciebie przysłał? - Nie mogę powiedzieć.
- Ryzykuję uszkodzenie linii czasowej. - Nie obchodzi mnie czy historia przestanie być tajemnicą.
Chcę wiedzieć dlaczego /jesteś na moim statku!
- Co to jest? - Musicie mnie wypuścić!
- Dlaczego? - Voyager jest w śmiertelnym niebezpieczeństwie!
- Zauważyliśmy. - Nie ze strony Kazonów - od aktu sabotażu.
Zostałam wysłana by mu zapobiec. Intruz już jest na statku.
- Proszę, wasze życia zależą od tego. - Nigdzie nie pójdziesz nim powiesz mi co się dzieje.
Nazywam się Siedem z Dziewięciu. Jestem, a raczej będę członkiem twojej załogi.
Przeniosłam się w czasie by zapobiec katastrofie która zniszczy Voyagera.
- Zabierz ją stąd! - Staram się.
Zobaczmy czy to zrozumiałam: Jesteś członem Borg próbującym zapobiec
katastrofie, która nie wydarzy się przez następne trzy lata.
- Trzy lata, sześć miesięcy i dwa dni. - Co o tym myślisz?
Jak większość paradoksów czasowych jest to nieprawdopodobne, ale niekoniecznie nielogiczne.
Kapitanie, kiedy zabierze mnie pani od Borga, powie mi pani, że częścią bycia człowiekiem
jest zdolność do zaufania. Zaufaj mi. Teraz.
Opuść pole siłowe.
- Siedem z Dziewięciu do Braxtona. - Zostań tam gdzie jesteś, wyciągamy cię.
/Nie byłoby to rozsądne. Ścigam sabotażystę... z pomocą kapitan Janeway.
Tempus Fugit.
Kontynuujcie.
Tak jest, sir. Intruz jest na skrzyżowaniu piędziesiąt dwa beta.
Idź włazem po prawej stronie.
Kapitan Braxton.
- Odłóż dezruptor temporalny. - Jest uzbrojony... Uruchomię go.
Opuście swoją broń.
- Janeway... - Czy spotkaliśmy się już?
Zbyt wiele razy, ale nie mogłabyś pamiętać. Jeszcze nie nastąpiły.
/- Siedem z Dziewięciu, raport. - Zlokalizowałam sabotażystę.
/- Kto to jest? - To pan. Kapitan Braxton.
- Ja? - Ściśle mówiąc, twoja przyszła wersja.
/- Pozwól mi teraz ukończyć naszą misję. - Naszą misję? Nie mam pojęcia o czym mówisz!
Słuchaj mnie bardzo uważnie. Twoje życie bardzo się zmieni w ciągu najbliższych paru lat.
Zostaniesz ponownie poddany rehabilitacji i zmuszony do przejścia na emeryturę.
- Wszystko z powodu Voyagera! - Kapitanie, sądzę, że pana przyszły odpowiednik
- cierpi na psychozę temporalną. - Oczywiście, że tak, ty pedantyczny członie!
Jedyny sposób na moje... nasze wyzdrowienie jest wymazanie Voyagera z linii czasowej!
W ten sposób nie wydarzy się żadne ze zdarzeń które spowodowały tą chorobę.
- Jakich zdarzeń? - Trzydześci lat spędzonych na
dwudziestowiecznej Ziemi! Inwersja temporalna w sektorze Takara!
- Trzy naruszenia które musiałem naprawić! - Czy możesz go namierzyć?
Nie. Uruchomił moduł rozpraszający. A raczej... pan uruchomił moduł rozpraszający.
Nie bądź śmieszny! Nie mam zamiaru sabotować Voyagera!
- Jeszcze nie. - Zremoduluj transportery.
Znajdź sposób na przejście przez zakłócenia.
- Wydałem panu rozkaz, poruczniku! - Przykro mi. Przejmuję dowodzenie nad statkiem.
Zwalniam pana ze służby z powodu przestępstw... które pan popełni.
Nic nie zrobiłem!
Siedem z Dziewięciu. /Schwytaj Braxtona.
Nie.
- Relativity, on uciekł. - Namierzam go...
Przeniósł się do innego czasu... dwa lata wcześniej.
- Relativity, przenieś mnie tam. - To będzie twój czwarty skok.
/Zdaję sobie z tego sprawę.
- Czekaj. - Dziękuję za pomoc.
Nadal jest wiele do zrobienia, ale myślę, że będziesz zadowolona.
Voyager nie jest może tak duży jak statek klasy Galaxy, ale jest...
Kryć się!
Ochrona, zameldować się na pokładzie czwartym, sekcja dwunasta.
Unieść pola siłowe wokół wszystkich dróg dostępu.
Czy to część wycieczki?
- Zgubiłam go. - Ciągle jest na Voygerze,
ale przeskoczył pięć lat w przyszłość.
Uruchomić transport.
- Ważna jest dobra praca nadgarstka. - Wynik?
19 - 18.
Kim jesteś?
Mostek, intruz na pokładzie. Pokład drugi.
- Wyjaśnij. - Nie ma na to czasu.
Musisz go powstrzymać. Próbuje zniszczyć Voyagera.
- Siedem z Dziewięciu, status? - Nie jestem zdolna do działania
- przez afazję sensoryczną. - Czekaj. Wyciągam cię stąd.
Zatrzymaj go. Zależy od tego twoja przyszłość.
- Braxton? - Unieszkodliwiłam jego trikorder.
Jest tam uwięziony. Siedem z Dziewięciu go ściga. Jest efektywna. Uda jej się.
Miejmy nadzieję... bo zaczyna nam brakować opcji.
- Znowu ty! - Nie sądzę, że się już spotkaliśmy.
Nie, pomyliłam się. Spotkaliśmy się już.
- Kapitan Braxton. - Już nie. Straciłem swój stopień przez ciebie!
Siedem z Dziewięciu do Siedem z Dziewięciu. Jaki jest twój status?
Schwytaliśmy Braxtona. Co mamy teraz zrobić?
Czekajcie.
Kopę lat.
- Wszystko w porządku, Siedem? - Właśnie zapobiegliśmy zniszczeniu Voyagera.
Może zechciałabyś wyjaśnić jak...
- Okręt czasowy Relativity. - Potrzebujemy pani pomocy.
Ta Siedem z Dziewięciu powstrzymała Braxtona, ale stworzyła po drodze wiele naruszeń temporalnych.
Sprowokowała wymianę ognia w Utopii Planitii, była widziana przez panią i porucznika Tuvoka
dwa lata przed przystąpieniem do załogi i komunikowała się z przeszłą sobą na oczach
pietnastu załogantów podczas meczu... ping-ponga 6 minut temu. Pani czasu, oczywiście.
- Oczywiście. - Dodam, że musimy wyczyścić linię czasową.
Ktoś musi wrócić do początku i zapobiec wydarzeniu się łańcucha wydarzeń.
Nie mogę wykonać kolejnego skoku bez ryzyka uszkodzenia.
Mam uczucie, że za chwilę zostanę zwerbowana.
W zamian za złagodzenie wyroku kapitan Braxton poinformował nas dokładnie,
kiedy wszedł na pokład Voyagera by podłożyć bombę.
Wysyłamy panią by go powstrzymać. Powiedz jej.
Pokład piąty, sekcja trzydześci osiem. Potknę się na rannym załogancie.
- To będzie pani szansa na powstrzymanie mnie. - Proszę jej nie zmarnować, bo będziemy
- musieli robić to wszystko od nowa. - Moment, niech to sobie poukładam.
Mam cofnąć się w czasie, by powstrzymać Braxtona... ale wy już go macie.
I trzeciego w celi. Aresztowałem go już wcześniej. Ale proszę się nie martwić.
Wszyscy będą zreintegrowani przed procesem.
- A Siedem? - Zapewniam panią, kiedy to
wszystko się skończy, będzie tylko jedna Siedem z Dziewięciu.
W porządku. Zaczynajmy, zanim mój ból głowy pogorszy się jeszcze bardziej.
Kapitanie, torpeda Kazonów zniszczyła generator pola ograniczającego.
Czy mam przekierować awaryjną moc czy wyłączyć rdzeń?
- Postepuj według uznania. - Myślałam że idzie pani na mostek?
Mam jeszcze coś do załatwienia. A teraz proszę się ruszać, poruczniku!
Wysłać ekipy naprawcze na pokłady od dziewiątego do czternastego.
Zamknijcie pęknięcia jeśli się da. Będę na mostku. Informujcie mnie na bieżąco.
Tak jest, proszę pani.
Często pan tu zagląda?
Współczynnik ingerencji...0,0036. Lepiej niż się spodziewałem.
Cieszymy się, że mogliśmy pomóc. Kiedy wracamy do domu?
Powrócicie obie do swojego ramy czasowej. Będziesz zreintegrowana z drugą 7 z 9.
Skoro żaden z waszych skoków nie był do przyszłości,
nie widzę potrzeby zmiany waszych wspomnień. Pamiętajcie jednak o
Pierwszej Dyrektywie Temporalnej. Z nikim nie omawiajcie waszych przeżyć.
Zrozumiano.
Kapitanie, Braxton miał rację co do jednego: Voyager pokazuje się na naszych
sensorach zbyt często. Postarajcie się unikać podróży czasowych.
- Do zobaczenia w dwudziestym czwartym wieku. - Oczekuje tego z niecierpliwością.
- A może powinna powiedzieć, oczekiwałam? - Nie zaczynaj.
Tłumaczenie: Jan Strzelecki
Opracowanie napisów: Piotr Sobolewski
Korekta: Marek Kowalczyk
Zapraszamy na stronę: http://napisy.gwflota.com
Dopasowanie do wersji DVDRip: czapka
Korekta techniczna: tom2407