Utrzymać kurs!
Osłony opadły do 29 procent! Przebijają się!
- Niech się przebiją! - Sir?
Wyłącz osłony i naładuj emitery. To przywróci ich pełną moc.
Ładowanie zajmie 45 sekund. Będziemy odsłonięci.
Zginiemy, jeśli nie naładujesz osłon. Przygotować broń!
Opuścić osłony!
- Czas ładowania? - Trzydzieści sekund!
Tam!
- Czas? - Dziesięć sekund!
STAR TREK VOYAGER S5 E26 - Equinox, Part1
/Tu kapitan Ransom /z federacyjnego okrętu Equinox!
/Jesteśmy atakowani! /Potrzebujemy pomocy!
/Tu kapitan Ransom /z federacyjnego okrętu Equinox!
/Jesteśmy atakowani! /Potrzebujemy pomocy!
Ransom. Dowódca okrętu naukowego Equinox.
Wezwanie pomocy wysłano około czternastu godzin temu.
- Odległość? - 3,2 roku świetlnego.
- Spróbuj ustalić ich położenie. - Co oni robią w Kwadrancie Delta?
- Może szukają Voyagera. - Equinox to okręt klasy Nova.
Został zaprojektowany do badań planetarnych, a nie dalekich misji bojowych.
Mam namiary.
Kierunek dwa-pięć-osiem na dwanaście.
Wynaczyć kurs, maksymalna prędkość warp. Czerwony alarm.
Trzymaj się, kapitanie.
- Zna go pani? - Ze słyszenia. Jest egzobiologiem.
Awansował na kapitana po dokonaniu pierwszego kontaktu z Irydianami.
Gatunek 6291. Kolektyw uznał go za wymarły.
Tak jak Federacja. Ransom udowodnił, że się mylą.
Zawsze chciałam go poznać. Szkoda, że nie w lepszych okolicznościach.
Ja również chętnie poznam kapitana i jego załogę.
Chcę poszerzyć moją wiedzę o ludzkości.
Obyś miała okazję.
- Zbliżamy się do współrzędnych. - Wyjdźmy z warp.
Są. Dwa tysiące kilometrów od lewej burty. Lecą niską impulsową.
Kurs na przechwycenie. Czy mamy obraz?
Są poważnie uszkodzeni. Wiele przebić poszycia.
- Napęd warp nieaktywny. - Co dzieje się z ich osłonami?
Zakłócają je jakieś wyładowania energetyczne.
- Są pod ostrzałem? - W okolicy nie ma innych okrętów.
- Jesteśmy w zasięgu łączności. - Wywołać.
Tutaj kapitan Kathryn Janeway z federacyjnego okrętu Voyager.
- Odpowiadamy na wasze... /- Musicie objąć osłonami oba okręty!
/- Dostosujcie częstotliwość emiterów! - Jesteście atakowani?
/- Osłony, szybko! - Zrób to.
- Zajęliśmy pozycję. - Dostosowuję częstotliwość osłon.
Słyszysz to?
Na pokładach 10, 6 i 1 powstają szczeliny przestrzenne.
- Tuvok. - Proszę czekać.
Osłony trzymają.
- A szczeliny? - Ani śladu.
Voyager do Ransoma. Kapitanie?
Zbierz grupę ratunkową. Zabezpieczcie Equinoxa.
Tuvok, proszę ze mną.
Halo? Jest tu ktoś?
Zobacz, czy uda się uruchomić zasilanie. Tom.
Co się stało?
To jakaś reakcja termolityczna. Wysuszyła każdą komórkę ciała.
Komandorze, nie mogę połapać się w ich układach iniektora.
Chyba całkiem przebudowano matrycę dwulitową.
Poszukamy jednego z ich mechaników do pomocy.
A na razie spróbuj z obejściem rdzenia.
Tak jest.
Trzymaj się.
Jestem komandor Chakotay, USS Voyager.
Przecież jesteśmy jedynymi ludźmi w Kwadrancie Delta.
My tak myśleliśmy o sobie. Chodźmy.
Tutaj!
Trzymaj się. Zabierzemy cię stąd.
Chyba się nie znamy.
Chorąży Kim, a to Siedem z Dziewięciu.
Muszę użyć palnika plazmowego, żeby go wydostać. Rozmawiaj z nim, uspokajaj go.
Podaj swoje imię.
Lessing, Noah.
Co robicie po tej stronie galaktyki?
Odpowiedź jest skomplikowana.
Zrób coś dla mnie. Zobacz, czy mam jeszcze nogi.
Nie czuję ich od dwóch dni.
- Twoje kończyny są nietknięte. - Dziękuję.
- Siedem, możesz mi pomóc? - Nie obawiaj się.
Za późno.
Wykrywam oznaki życia.
Halo?!
Jest tu ktoś?
- Chcemy ci pomóc! - Kryć się! Jesteśmy atakowani!
- Neelix do ambulatorium. - Zgłaszam się.
Mamy kolejnego ocalałego.
Jego rany nie są groźne, ale gorzej ze stanem psychicznym.
Zrozumiałem.
- Moja załoga? - Ponieśliście duże straty.
Zajmujemy się ocalałymi. Kto was zaatakował?
Nie wiemy. Nie możemy się z nimi porozumieć.
Atakują nas od tygodni.
Spokojnie.
- Muszę zająć się okrętem. - My to zrobimy.
Nie, leczcie mnie tutaj. Nie zostawię mojego mostka.
Rozumiem pana, ale nie jest pan w stanie walczyć.
A więc...?
- Co słychać na Ziemi? - Sama chciałabym wiedzieć.
- Nie wysłano was za nami? - Niestety nie.
Jesteśmy w Kwadrancie Delta od pięciu lat.
Zostaliśmy tu ściągnięci wbrew naszej woli, przez istotę zwaną
- Opiekunem. - Opiekunem.
Nic tu po nas. Chodźmy na Voyagera.
Jesteśmy tutaj, aby uczcić pamięć naszych zmarłych.
Porucznika Williama Yatesa, porucznika Johna Bowlera,
chorąży Dorothy Chang, chorążego Edwarda Regisa
i załoganta Davida Amantesa. Wszyscy zginęli na stanowiskach.
Ich odwaga i poświecenie nie zostaną zapomniane. Będzie nam ich brakowało.
Ale teraz mamy powód do optymizmu.
Kapitanie Janeway, Voyagerze,
w imieniu swojej załogi dziękuję wam.
Będzie czas na prawidłowe powitanie nowych członków naszej rodziny,
ale teraz mamy pełne ręce roboty. Equinox jest zabezpieczony,
ale jego podstawowe systemy są wciąż poważnie uszkodzone.
Harry, Belanna, zajmijcie się tym.
Kapitan Ransom dostarczył nam dane o atakach obcych.
Tuvok, Siedem, będziecie pracowali z pierwszym oficerem Maxwellem Burkiem.
Do bratnich duszy, niech nasza wspólna podróż do domu będzie szybka.
Rozejść się.
Powinniśmy zacząć od zaznajomienia was z układami obronnymi Voyagera.
Czy możecie dać mi chwilę na przywitanie się z kimś, kogo znam?
Będziemy w laboratorium astrometrycznym. Pokład 8, sekcja 29.
Zobaczymy się tam.
B.L.T.
Max.
Chciałam przywitać się w ambulatorium, ale byłeś nieprzytomny.
Pamiętam. Myślałem, że śnię.
A więc... Gdzie jest mój sweter?
Ten niebieski. Z insygniami klasy na plecach.
Byliśmy razem w akademii.
- Maxwell Burke. - Tom Paris.
Harry Kim. Witaj na pokładzie.
Pierwszy oficer? Jestem pod wrażeniem.
Ostatnio, gdy się widzieliśmy, byłeś gotów rzucić Gwiezdną Flotę.
Ale słyszałem, że mnie ubiegłaś. Maquis?
Przez jakiś czas. Aż wpadłam na tych dwóch.
I od tego czasu jest jak w piekle.
Powiedziałem twojemu Wolkanowi, że zaraz do niego przyjdę.
Czy jesteś później zajęta? Chciałbym się spotkać.
- Czemu razem nie zjemy obiadu? - Brzmi wspaniale.
B.L.T?
Bekon, sałata i pomidor. To była moje ksywka.
- Ksywka? - Moje inicjały.
- Jakie to romantyczne. - Zerwaliśmy ponad 10 lat temu.
- Nie ma potrzeby ogłaszać czerwonego alarmu. - To może żółty?
Jesteś słodki, kiedy jesteś zazdrosny.
- A kto tu jest zazdrosny? - Zobaczymy się na Equinox.
No, pyszny toście. Mamy robotę.
Kto tu jest zazdrosny?
Komandorze?
Zostałam przydzielona do jednej z waszych grup naprawczych na Equinox
i zastanawiałam się, czy mogłabym przyłączyć się do innej grupy.
- Być może jakiejś na Voyagerze. - Problemy?
- Tylko mały stres postdramatyczny. - Złe wspomnienia?
Kilka.
Właściwie to przydałby mi się ktoś z twoimi zdolnościami inżynieryjnymi.
Dziękuję.
Taki czysty statek. Przyzwyczaiłam się do połamanych przegród i dziur w pokładach.
Za kilka tygodni nawet nie poznasz Equinoxa.
- Będziesz się cieszyła z powrotu. - Chyba, że zostanę.
Powiedział pan, że przyda się ktoś z moimi zdolnościami inżynieryjnymi.
Nie sądzę, żeby pani kapitan to poparł. Już ma szkieletową załogę.
Maszynownia jest 5 pokładów niżej. To długa droga tunelami Jeffriesa.
Pokład jedenasty.
Nie weszłam do turbowindy przez ponad 3 miesiące.
Klaustrofobia?
Gdyby jedna z tych szczelin otworzyła się w niej, nie mielibyśmy się gdzie kryć.
To tylko przekaźnik grawitonowy. Nie ma się czego obawiać.
Czy wyglądam, jakbym się bała?
Awaryjne zatrzymanie.
Jeżeli można, wolałabym pójść tunelami Jeffriesa.
Przyda mi się trochę ruchu.
Przeprowadziłam analizę termograficzną naszych osłon.
Ujawniła wielokrotne punkty nacisku.
Wierzę, że to wynik próby infiltracji naszych osłon przez obcych.
Za każdym razem, gdy szczelina otwiera się w pobliżu naszych osłon
osłabia je o 0,3%.
W obecnym tempie mamy niecałe dwa dni na przygotowanie obrony.
Według bioskanów obcy mogą przeżyć w naszym wymiarze tylko kilka sekund.
Są jak ryby bez wody, ale mogą dokonać wielu zniszczeń podczas tych kilku sekund.
W każdym bądź razie, jest to taktyczna słabość. Być może uda nam się ją wykorzystać.
Co masz na myśli?
Jeżeli pokażemy im, że możemy ich tu potrzymać trochę dłużej,
- pomyślą dwa razy przed ponownym atakiem. - Pytanie tylko jak złapać te rybki.
- Trzeba zbudować sieć. - Komandorze?
Potrzebne by było pole wielofazowe. Chcieliśmy zobaczyć z czym walczymy,
więc zbudowaliśmy małą komorę, która potrafiła ich uwięzić na kilka minut.
Jeżeli udałoby się nam rozwinąć tę technologię,
moglibyśmy zbudować sieć z pól wielofazowych wokół obu statków.
- Rudy? - Jeżeli kapitan Janeway się zgodzi.
Musimy zbadać tę komorę stazy.
Obawiam się, że to niemożliwe. Jest w laboratorium.
Cała sekcja została zalana promieniowaniem termolitycznym podczas ostatniego ataku.
Miną dni, zanim ktoś będzie mógł tam wejść.
Schematy są w zapasowym rdzeniu pamięci.
Zobaczę, czy uda mi się je ściągnąć.
Pomoże mi pani?
Nie mogłam nie zauważyć, że załoga zwraca się do pana po imieniu.
Gdybyście byli w okopach tyle czasu co my,
także uznalibyście rangi i protokoły za luksus.
Poza tym jesteśmy z dala od dowództwa Gwiezdnej Floty.
- Znam to uczucie. - Wygląda na to, że twardo trzymasz okręt.
Co jakiś czas popuszczam cugli, ale zauważyłam, że utrzymywanie protokołów
przypomina nam skąd jesteśmy i miejmy nadzieję, gdzie zmierzamy.
- Wygląda na to, że u pani to się sprawdza. - Pokonaliśmy już wiele przeszkód.
Naruszenia rdzenia, burze jonowe, kilka potyczek z Borg.
Borg? Nie widzieliśmy nawet jednego sześcianu od dnia przybycia.
- Uważajcie się za szczęściarzy. - Natknęliście się kiedyś na straż Krowtonańską?
- Nigdy o nich nie słyszeliśmy. - Z nimi spędziliśmy pierwszy tydzień w Delcie.
Uznali, że naruszyliśmy ich terytorium. Rozkazałem utrzymać kurs.
Straciłem 39 osób. Połowę załogi.
- Przykro mi. - Nigdy nie pogodziliśmy się z tą stratą.
- To wszystko zmieniło. - To znaczy?
Zrozumiawszy, że musimy podróżować przez Deltę, do końca życia,
powiedziałem załodze, że jako oficerowie Gwiezdnej Floty mamy obowiązki,
aby rozszerzać naszą wiedzę i trzymać się zasad.
Ale po kilku latach zaczęliśmy zapominać, że jesteśmy odkrywcami.
Były nawet chwile, że zapominaliśmy o tym, że jesteśmy ludźmi.
To okręt naukowy klasy Nova zaprojektowany do krótkoterminowych misji naukowych.
Minimalne uzbrojenie. Nie poleci nawet szybciej niż warp 8.
Szczerze mówiąc, nie mam pojęcia, jak tu dotarliście.
Dolecieliście tak daleko jak my, z tak małymi zasobami paliwa.
Chciałbym przypisać nam tę zasługę, ale natknęliśmy się na korytarz
i dokonaliśmy paru ulepszeń naszego napędu warp.
Chciałbym się o coś pani zapytać, jak kapitan kapitana.
Pierwsza dyrektywa.
Jak często ją pani łamała, aby ochronić załogę?
Łamała?
Nigdy.
Czasami naginałam i nawet wtedy to był trudny wybór.
A pan?
Raz, czy dwa przekroczyłem linię, ale to nic poważnego.
Tutaj jesteś.
To dobry znak. Umieśćmy ją na jej miejscu.
- Myślałem, że cię tu znajdę. - Jak mogłem się oprzeć
po dwóch latach racji awaryjnych.
Nie przyzwyczajaj się.
Jeżeli reszta jest taka jak Janeway,
- to nigdy nie zrozumieją. - W końcu się dowiedzą.
Musimy trzymać ich z daleka od laboratorium i iniektorów rdzenia warp.
I uważaj, co mówisz załodze. W tym byłym dziewczynom.
Rozumiem.
Niezłe.
- Jak tam mój anioł miłosierdzia? - Załogant Lessing.
Nie spodziewałam się, że tak szybko odzyska pan siły.
Macie zdumiewającego AHM. Nasz ledwo potrafił utrzymać laserowy skalpel.
Doktor jest efektywny.
Zostałem przydzielony, aby pomóc ci posortować nasze biodane.
Ocaliłaś mi życie. Ja mogę co najwyżej ocalić ci trochę czasu.
- Boczne osłony nie działają. - Jak to możliwe?
- Szczeliny otwierają się na pokładach 1, 8 i 11. - Przekierować zasilanie.
Co się stało?
Najwyraźniej obcy skupili ataki na jednym miejscu osłon.
Opadły zanim emitery zapasowe zadziałały.
Wygląda na to, że zmienili taktykę. Możemy mieć mniej czasu, niż myśleliśmy.
Zbadaliśmy schematy waszej komory wielofazowej. Możemy ją przystosować.
Zamierzamy stworzyć samouruchamiającą się siatkę bezpieczeństwa.
Jeżeli obcy zaatakują któryś ze statków, zostaną otoczeni polem siłowym.
Kiedy zmodyfikujemy nasze generatory pola, aby emitowały częstotliwości wielofazowe
- zasilą one siatki bezpieczeństwa na obu statkach. - Jak długo to zajmie?
- Około 14 godzin. - Nie wiemy, kiedy ponownie się przebiją.
- Możemy nie mieć tyle czasu. - Możemy skrócić czas o połowę,
jeżeli ewakuujemy Equinox i skupimy wysiłki na Voyagerze.
Pamiętajcie, że jesteśmy wciąż 35 tysięcy lat świetlnych od Ziemi.
Powinniśmy spróbować zachować oba statki.
Z dwoma okrętami będziemy mogli zwiększyć obszar zbadanego terenu,
co podwoi nasze szanse na znalezienie skrótu do domu.
Normalnie bym się zgodziła, ale teraz jeden statek jest wrażliwy.
Chakotay ma rację. Powinniśmy skoncentrować się na Voyagerze.
Nie chcę zmuszać was do niczego,
ale jestem gotowy wrócić na Equinox z moją załogą.
Co mówi protokół w takiej sytuacji? Mamy dwa statki i dwóch kapitanów.
- Kto ma ostatnie słowo? - Ustawa Gwiezdnej Floty 192, artykuł 14.
W sytuacji bojowej obejmującej więcej niż jeden statek,
dowództwo przechodzi do okrętu najsilniejszego taktycznie. Sprawdziłam to z rana.
- Dobrze pani zrobiła. - W tej sytuacji protokół uznaje mój autorytet.
- Czy rozkazuje mi pani porzucić okręt? - Wolałabym tego nie robić.
Ten protokół napisano w kwadrancie Alfa. Nie jestem pewien, czy tutaj ma jakiś sens.
Regulamin obowiązuje.
Kimże jestem, by podważać protokół?
Zapewnij kapitan Janeway pełną współpracę.
- Rudy... - Max, to rozkaz.
- Przejdziemy przez to. - Jeżeli to wszystko, kapitanie,
chciałbym wrócić do swojej kwatery i chwilę odpocząć.
Oczywiście.
Intruz na pokładzie? Cały Max.
Włazi mi w paradę. To jest konsola dowódcza.
Jest niedostępna bez mojej bezpośredniej zgody.
Nie wiedziałem. Wrzucisz mnie za to do celi?
Myślę, że możemy to zataić. Czy mogę w czymś pomóc?
Odrabiam pracę domową, badając wasz napęd.
Istnieje szansa, że utkniemy na Voyagerze. Będzie lepiej, jeżeli się rozejrzę.
Może mnie oprowadzisz? Po obiedzie.
Kłopot w tym, że ciebie nigdy nie interesowała ani praca, ani obiad.
Coś mi mówi, że się nie zmieniłeś.
Zdziwiłabyś się. Nie jestem już, jak mnie raz nazwałaś?
- Petah. - Petah. Nie jestem już tym petah, co kiedyś.
Pozwól mi to udowodnić.
Posłuchaj, Max.
Nie zrozum mnie źle, dobrze cię znowu widzieć, ale... dziesięć lat?
- Tom Paris. - Tom Paris.
Mogłaś wybrać gorzej.
Więc co z tym obiadem?
- Tylko we dwoje? - Zmykaj, albo wrzucę cię do celi.
Zanim porzucimy Equinox, powinniśmy odzyskać wszelkie użyteczne przedmioty.
Zacznijmy od waszych kryształów dwulitu.
Albo tego, co z nich pozostało. Obawiam się, że mamy tylko kilka izogramów.
To starczyłoby ledwie do pryszniców sonicznych.
- Czy mogę coś zasugerować? - Proszę.
Zapomnijmy o pierwszorzędnych układach.
Są zbyt zniszczone. Skupmy się na zapasach. Zebraliśmy kilka użytecznych rzeczy.
Dwie kilotony rudy kemacytu.
- Tuzin kanistrów merkurium. - Powiedz Neelixowi, żeby zrobił miejsce w ładowni 1.
- Dobra. - Przyda się stymulator synaptyczny?
- To zależy. Co to jest? - Neurointerfejs zakładany za uchem.
Łączy się z ośrodkiem wzroku i pokazuje obce krajobrazy.
Możnaby go nazwać holodekiem dla ubogich.
- Czyli mieliście zabawę. - Nawet niezłą. Poneanie dali go nam.
- Nigdy o nich nie słyszeliśmy. - Nazywaliśmy ich życiem kwadrantu Delta.
W każdym pierwszym kontakcie szukali pretekstu do urządzenia przyjęcia.
Żałuję, że nie spotkaliśmy więcej takich gatunków.
Jesteście pierwszymi uśmiechniętymi twarzami, jakie widzimy od miesięcy.
- Cieszę się, że was znaleźliśmy. - I wzajemnie.
Te zmodyfikowane iniektory plazmy wyglądają ciekawie. Co zamierzaliście zrobić?
Szukaliśmy sposobu na ulepszenie napędu warp. Nie wyszło.
- Może poprosić B'Elannę, żeby zerknęła? - Nie zadziałają. Próbowaliśmy od miesięcy.
- Przepraszam. - Witam.
- Komandorze, proszę o pozwolenie na przerwanie. - Zezwalam.
- Chorąży Gillmore. - Zgadza się.
- Naomi Wildman, asystent kapitana. - Naprawdę?
Chciałam oficjalnie powitać panią na pokładzie statku Voyager.
Cieszę się, że tu jestem.
Jeżeli będzie pani czegoś potrzebowała: racji replikatora,
wycieczki po niższych pokładach, jestem do usług.
Dziękuję, pani Wildman. Będę o tym pamiętała.
Proszę kontynuować.
- Nie wiedziałam, że macie dzieci na pokładzie. - Tylko jedno. Urodziła się tutaj.
Mam siostrzeńca na Ziemi. W tym samym wieku.
Już nie. Pewnie jest już nastolatkiem.
- Prawdopodobnie nawet bym go nie rozpoznała. - Zobaczysz go znowu.
/- Ransom do Gillmore. - Tak, kapitanie.
/- Proszę się zgłosić na mostek Equinox. - Już idę.
Obowiązki wzywają.
- Zbierz grupę do odzysku. - Tak, sir.
Kiedy zabierzemy ich generator pola, opuścimy towarzystwo.
- Co się stanie z Voyagerem? - Mają broń, osłony i pełną załogę. Przeżyją.
Może powinniśmy opuścić statek. Zapomnieć o tym, co się tu zdarzyło.
Prysznic i ciepły posiłek.
Najwidoczniej tyle wystarczy, aby niektórzy z nas zapomnieli, co miało tu miejsce.
Wracamy do domu. Nie możemy pozwolić, by Voyager
powstrzymał nas teraz. Nie kiedy jesteśmy tak blisko.
Dokończymy nasz plan. Czy są jeszcze jakieś sprzeciwy?
Potrzebuję każdego z was, abyście dali wszystko z siebie.
Tak jak zawsze to robiliście.
Max.
To nie będzie łatwe. Generator jest na pokładzie 11, przy przewodzie z plazmą warp.
Nie możemy dostać dokładnego namiaru bez wzmocnienia sygnału.
Marla, musisz mimo klaustrofobii dotrzeć na czworakach do portu dostępu,
- aby ustawić wzmacniacze transportera. - Zrozumiałam.
Musimy wyłączyć czujniki wewnętrzne w tej sekcji. Noah, ty to zrobisz.
- Może pan na mnie liczyć, sir. - Ja wyłączę łączniki mocy z maszynowni.
Macie jeszcze czas na ostatni prysznic. Wykorzystajcie go.
Jest małe wahanie mocy w siatce bezpieczeństwa.
- Jest tolerowalne. - Wierzę, że mogę je skorygować.
Rozbieżność pochodzi z laboratorium Equinox.
Jeżeli znalibyśmy częstotliwość ich komory wielofazowej,
dostostowałabym nasz generator pola do tej częstotliwości.
Są chwile, w których perfekcja utrudnia efektywność.
To dziwne. W laboratorium jest wciąż wysoki stopień promieniowania termonicznego.
- Do tej pory powinno już być rozproszone. - Wierzę, że mam wytłumaczenie.
Trzy przewody EPS zostały przekierowane do laboratorium.
Wygląda na to, że to one emitują promieniowanie.
Laboratorium zostało skażone umyślnie.
- Jakieś teorie? - Tylko jedna.
Ransom nie chce, abyśmy dostali się do jego laboratorium.
Jest nieugięty w ochronie swojego statku.
Myślałam, że to po prostu kapitańska duma.
Chcę się bliżej przyjrzeć temu laboratorium.
Jeżeli odetniemy te przewody EPS, jak długo pozostanie promieniowanie?
- Kilka godzin. - Nie chcę czekać tak długo.
Wyślijcie Doktora. Jest odporny na działanie promieniowania.
Każcie mu szukać czegokolwiek odchodzącego od normalności.
- Monitorujcie postępy z astrometrii. - Czy powiadomić kapitana Ransoma?
Jeszcze nie. Chcę poczekać, aż sprawdzimy waszą teorię.
Jestem w środku.
Znalazłem komorę wielofazową.
W środku jest jakaś masa organiczna.
Wygląda na to, że to członek obcego gatunku,
ale jego struktura komórkowa jest skamieniała.
To nie tylko komora stazy. To technologia konwersji materii.
Zaczekajcie, tu jest port sterowania.
Doktorze?
/Komora zawiera siatkę polaronową i resekwencer submolekularny.
Wygląda na to, że została zaprojektowana do konwersji
struktury komórkowej obcych w jakiegoś rodzaju składnik krystaliczny.
Tego nie było w schematach.
Coś mi się zdaje, że wielu z tych rzeczy tam nie było.
Dostałem się do ich zapisów badań.
Są zaszyfrowane, ale według nagłówków plików wykonywali to wiele razy.
Więcej obcego składnika. Ten został przemieniony biochemicznie.
Wydobyto podstawowe proteiny.
Jego struktura molekularna jest niezwykła.
Czy może być pan bardziej szczegółowy?
/Wygląda na to, że przechowuje dużą porcję energii nukleogenicznej.
Żaden ze mnie inżynier, ale chyba próbowali przekonwertować ten materiał
w źródło energii.
- Będzie mi brakowało tego statku. - Na Ziemi, będzie wiele kobiet.
- Status? - Wszystkie fronty gotowe.
Wzmacniacze transportu są na miejscu, a Noah stworzył podprogram
ukrywający nas przed wewnętrznymi czujnikami Voyagera.
- Łączniki zasilania? - Kontrola została przekazane
na nasz mostek. Wystarczy powiedzieć "uruchomić".
Janeway chce uruchomić siatkę ochronną o 19.00. Musimy zadziałać wcześniej.
Powiedz innym, aby przygotowali się na...
Max, przesyłownia nie jest daleko stąd. Idziemy.
Kapitan Janeway życzy sobie porozmawiać z wami.
Obcy składnik.
10 izogramów.
Jeżeli zrozumiałam wasze obliczenia, to wystarczy, aby zwiększyć prędkość warp o ile?
0,03 procent przez miesiąc? Niestety te przyspieszenie nie zabrałoby was daleko.
Więc musielibyście uzupełniać zapasy, czyli zabić kolejne formy życia.
Później kolejne. Ilu żyć potrzeba by było, żeby zabrać was do kwadrantu Alfa?
Myślę, że znasz powód, dla którego jesteśmy atakowani.
Ci obcy próbują się ochronić przed tobą.
Sześćdziesiąt trzy. Jeszcze tylu potrzeba.
Za każdym razem, gdy poświęcam jedno z tych żyć,
tracę także część siebie.
Uwierzyłabym w to, jeżeli nie zbadałabym waszych badań.
Te eksperymenty przeprowadzane były skrupulatnie i brutalnie.
Jeżeli czułbyś chociaż trochę żalu, nie kontynuowałbyś ich.
Przepis Gwiezdnej Floty 3, paragraf 12. W zagrożeniu zniszczeniem,
kapitan ma prawo chronić życie załogi wszelkimi słusznymi środkami.
Wątpię, żeby ten przepis obejmował masowe morderstwo.
- Według mnie obejmował. - Niedopuszczalne.
Nie mieliśmy nic. Mój statek był w kawałkach.
Nasz dwulit się skończył. Poruszaliśmy się na silnikach manewrowych.
Nie jedliśmy od 16 dni.
Mieliśmy tylko mocy na wejście na orbitę planety klasy M.
I szczęśliwie dla nas mieszkańcy byli hojni.
Nazywali się Ankari i zapewnili nam posiłek i trochę zapasów.
Nawet parę kryształów dwulitu.
Przeprowadzili nawet rytuał przywołania duchów szczęścia z innego wymiaru,
aby pobłogosławiły nas na drogę.
Ale to nie były duchy. To były nukleogeniczne formy życia.
Nasze skany ujawniły, że emitowały wysokie poziomy antymaterii.
Później tej nocy udało się nam zdobyć jedne z tych urządzeń do przywoływania
w zamian za konwerter energii.
Skonstruowaliśmy pole izolacyjne, które utrzymywało formy życia w naszym wymiarze.
Ale coś poszło źle.
Wypuść go.
Próbowaliśmy go odesłać.
- Nie możemy. - Ale było za późno.
Zbadaliśmy szczątki i okazało się, że można je użyć do ulepszenia naszego napędu.
Był już martwy. Co by pani zrobiła?
W mniej niż dwa tygodnie przelecieliśmy ponad 10 000 lat świetlnych.
Znaleźliśmy nasze zbawienie. Jak mogliśmy je zignorować?
Stosując się do przysięgi złożonej jako oficerowie Gwiezdnej Floty,
aby szukać życia, a nie go niszczyć.
Łatwo jest cytować zasady stojąc na nietkniętym statku,
obsadzonym sytą załogą.
Nigdy nie jest łatwo. Ale jeżeli zapomnimy o zasadach, przestaniemy być ludźmi.
Zakańczam wasze eksperymenty, a pan niniejszym zostaje zwolniony ze służby.
Pan i pańska załoga zostaniecie zamknięci w kwaterach.
Proszę, okaż im łaskę. Wykonywali tylko moje rozkazy.
Ich błąd.
Do domu jest długa droga, kapitanie.
Doktorze, wróć do laboratorium i odzyskaj wszelkie dane o obcych.
Chcę znaleźć sposób na porozumienie się z nimi.
Tak, kapitanie.
Idź do ich pomieszczenia z silnikiem. Wyłącz te modyfikacje rdzenia warp.
Kapitanie?
Spróbujmy nawiązać pierwszy kontakt. We właściwy sposób.
- Co się z nami stanie? - To zależy od kapitan Janeway.
Zostaniecie zamknięci w kwaterach, do czasu, aż zawrzemy pokój z tymi istotami, które zabijaliście.
Jeśli nie jest za późno.
Mówiąc szczerze, jestem zadowolona, że nas powstrzymaliście.
Żyjąc przez resztę życia, wiedząc co robiliśmy...
Mogłaś przestać. Dlaczego tego nie zrobiłaś?
Nie wiem. Kiedy kapitan kazał mi zmodyfikować rdzeń warp, skoncentrowałam się na pracy.
Starałam się nie myśleś, w jaki sposób zostanie wykorzystany.
Pomyśl o tym teraz, bo potrzebujemy twojej pomocy.
- Komandorze? - Za panią.
Mamy kłopoty ze zrozumieniem tego wszystkiego.
Schematy są zakodowane. Nie mogę się do nich dostać.
Zna pani kod rozkodowujący?
Pani kapitan został zwolniony ze służby. Teraz przyjmuje pani rozkazy ode mnie.
Ma pani kody?
Tak.
Do dzieła.
Proszę pomyśleć o tym w ten sposób, chorąży. Tak może będzie pani łatwiej z tym żyć.
Powiedziałaś, że chciałaś się dowiedzieć czegoś więcej o ludziach.
Zdaje się, że nie jesteśmy najlepszym przykładem.
Przykro mi.
Wręcz przeciwnie. Daliście mi świetną lekcję.
Komputer, rozszyfrowałem te dane. Dlaczego nie mogę się do nich dostać?
Autoryzacja AHM jest wymagana.
- Czy wasz AHM wciąż działa? - Potwierdzam.
- Uruchom go. - Proszę określić rodzaj medycznej potrzeby.
- Potrzebuję twojej pomocy. - Kim jesteś?
- Twoim odpowiednikiem ze statku Voyager. - Gdzie kapitan Ransom, moja załoga?
- W niewoli. - Jak udało ci się opuścić swoje ambulatorium?
Te urządzenie pozwala mi chodzić gdzie zechcę.
Jeżeli nie wiesz, to twoja załoga przeprowadzała tutaj przestępcze eksperymenty.
Wiem. Zaprojektowałem je.
Ty? To złamanie zasad twojego programu.
Usunęli mój podprogram etyczny.
Wykrywam szczeliny przestrzenne. Setki szczelin.
- Wygląda na to, że wzmogli ataki. - Przekierować całą dostępną moc do osłon.
Trzymają. Ale w tym tempie niedługo obcy się przebiją.
- Mostek do Tuvoka. Potrzebujemy tej siatki. - Szykujemy się do jej uaktywnienia.
- Naładuj emitery. - Mostek do Doktora.
/- Tutaj ambulatorium. - Czy znalazł pan coś?
Czy może być pani bardziej szczegółowa?
Wzory neuralne, skany korowe. Wszystko, co pomogłoby nam zaprogramować tłumacza.
Nie. Nie mogłem dostać się do plików Equinox. Były zaszyfrowane.
Badaj informacje, które zdobyliśmy. Zobacz, co da się zrobić.
Zrozumiałem.
Komputer, zlokalizuj kapitana Ransoma.
Kapitan Ransom jest w kwaterze załoganckiej, pokład 9, sekcja 22.
/- Chakotay do Siedem. Status? - Rozmontowałam iniektory,
ale potrzebuję kilku minut do neutralizacji ich matrycy dwulitowej.
- Nie mamy wiele czasu. /- Zrozumiałam.
Załoga Equinox została zainfekowana wirusem mutagenicznym. To może być zakaźne.
Zostałem upoważniony ich do zaszczepienia.
Złapaliście wirusa. Trzeba was wyleczyć.
- Wirus? - Rozkaz lekarza.
To ja.
Uaktywnij siatkę.
- Co się stało? - Nie rozumiem. Powinna działać.
Uruchamiam diagnostykę systemową.
Wykrywam strzały z fazera na pokładzie 9. Kwatery załogantów.
- Ochrona, odciąć pokład 9. - Osłony słabną. Są na 84 procent.
Tuvok do mostka. Generator pola nie działa. Łączniki zasilania zostały wyłączone.
Ktoś rekonfigurował czujniki wewnętrzne, abyśmy nie mogli tego wykryć.
Za wszelką cenę uruchomcie tę siatkę.
Przekierowałem kontrolę transportera do panelu na następnym skrzyżowaniu.
Możemy...
- Odcięli pokład. - Nie martw się. Wydostaniemy się stąd.
- Osłony spadły do 52 procent. - Kapitanie, rozpoczęto nieautoryzowany transport.
To załoga Equinox.
Zablokuj go.
Obeszli kontrolę z mostka. Są na własnym mostku.
- 40 procent. - Janeway do Siedem z Dziewięciu.
Siedem, odpowiedz.
- Cholera. - O co chodzi?
B'Elanna wzniosła pole siłowe. Nie mogę namierzyć generatora.
Spróbuj unieważnić jej kody dowódcze.
Ktoś rozprasza pole siłowe.
To Max. Używa jednego ze swoich algorytmów trójkwadrowych.
Nauczyłam go tego dziesięć lat temu.
Osłony opadają. Mamy mniej niż minutę.
Otwórz kanał.
Jeżeli nie zaprzestaniecie tego, co robicie, wszyscy zostaniemy zniszczeni.
/Jaką mam alternatywę? /30 lat w twojej celi?
- Otworzę ogień, jeśli będę musiała. /- Przeszliśmy gorsze rzeczy.
Namierz ich układy zasilania.
Ognia.
- Max! - Za chwilę.
Dobra, B.L.T., zobaczymy czy pamiętasz tę sztuczkę.
- Mostek, mają generator pola. - Jak to mają?
Nie wiem jak, ale przetransportowali go z Voyagera.
- Zabierz nas stąd. - Nie mogę. Napęd warp nie działa.
Mostek do Marli, raport.
Jedna ich załogantka próbowała rozmontować iniektory antymaterii. Naprawy w toku.
- A co z generatorem pola? - Właśnie go integruję.
Osłony nie działają.
Przygotować broń.
- Teraz albo nigdy. - Generator na miejscu. Uruchamiam siatkę.
Szczeliny otwierają się na wszystkich pokładach.
Wstrzymać ogień.
Zabierz go do laboratorium
- Sir, silniki gotowe. - Wyznaczyć kurs na kwadrant Alfa.
- Kurs wprowadzony. - Maksymalny warp.
Uruchomić.
Kapitanie!
CIĄG DALSZY NASTĄPI...
Tłumaczenie i opracowanie napisów: Marek Kowalczyk
Zapraszamy na stronę: http://napisy.gwflota.com
Dopasowanie do wersji DVDRip: czapka
Korekta techniczna: tom2407