Gdzieś w tym bezmiarze nazywanym wszechświatem
jest galaktyka zwana Drogą Mleczną.
W samym kącie tej galaktyki jest planeta Ziemia, a na niej miasto - Mantua.
Prosto koło fontanny; skręć w prawo, potem w lewo i znowu w prawo.
Przechadzając się tamtędy, możecie usłyszeć,
jak mężczyzna śpiewa o swej niewiernej kochance.
I nawet ryby zaczynają płakać. 'Quando la donna e mobile'
Tuvok.
Janeway do ochrony. Wyślijcie drużynę do mesy.
Cofnijcie się. On przechodzi pon farr.
Nierównowaga neurochemiczna ciągnie go do partnerki.
Nie dotrzemy do niego.
/Tuvok, ja rozumiem, /że jesteś Wolkanem.
/Było ci tego brak, /przez prawie siedem lat.
/Paris, ty sposób miej, /załaduj hiposprej.
/A kiedy dam ci znak, /wyceluj w jego kark.
/Hormony szaleją, /synapsy topnieją.
/To taaaaaa...
/...aaaakie nielogiczne.
/Nielogiczne.
/Nieeeeee.....
/Nielogiczne.
Doktorze! Halo!
Może powinnam przeprowadzić diagnostykę twoich podprogramów słuchowych.
Mój słuch jest w porządku. Pozwoliłem mojemu umysłowi błądzić.
STAR TREK VOYAGER S06 E04 - Tinker, Tenor, Doctor, Spy
FIGLARZ TENOR DOKTOR SZPIEG
Jeżeli nie pracujesz, powinieneś się wyłączyć. Oszczędzamy energię.
Zaczekaj. Miałem być w grupie zwiadowczej.
Planeta wygląda na bezpieczną. Żadnych problemów medycznych.
Możemy użyć transportera. Ale zobacz, czy coś przeoczyczyliśmy.
Poruczniku, chciałem być w grupie zwiadowczej.
Jest tam kanion, który chciałem zbadać!
Wydalam już rozkazy. Następnym razem.
Jeśli chcesz, mogę zrobić tam kilka zdjęć dla ciebie.
- Nie kłopocz się. - Jak chcesz.
Po prostu użyję swojej wyobraźni.
A skąd się to wzięło?
Dobre pytanie. Pokazało się na czujnikach zaledwie kilka minut temu.
Mgławica klasy T, tysiąc kilometrów średnicy. Wodór, hel, argon.
- Nic dramatycznego. - Dramat jest tutaj.
Do kapitan Kathryn Janeway ze statku Voyager. Od AHM Voyagera.
Temat: Status Awaryjnego Holoprogramu Medycznego statku Voyager.
- Oficjalna skarga. - Odnośnie?
Traktowania go przez załogę. Jest też część o jego przyszłości na Voyagerze
- i propozycje jego rozwoju. - Nieuznawanie mojej świadomosci.
Nie miłe zachowanie. A to co?
Prośba o ustanowienie kapitanem w razie poważnego niebezpieczeństwa?
- On to pisze poważnie. - Śmiertelnie poważnie.
I chce oficjalnej odpowiedzi - do akt.
Protokół pozwala komandorowi Chakotayowi lub mnie odpowiedzieć na jego żądania.
Jeśli kapitan sobie tego życzy.
Nie, sama się tym zajmę. Nie chcę na pokładzie mieć nikogo, kto czułby się nieswojo.
Sądzę, że wszyscy powinniśmy spróbować liczyć się z jego uczuciami.
Kapitanie, on to sam sobie robi. Jest głównym oficerem medycznym.
Czy to nasza wina, że to mu nie wystarcza?
Wracamy na kurs ku planecie. Chakotay, przejmiesz mostek. Muszę formalnie na to odpowiedzieć.
- Do jakiej kategorii zaliczyłem tę jednostkę? - Niedopuszczalne ryzyko.
Właśnie. A jakie było uzasadnienie tej decyzji?
Okrętu tego nie ma w żadnej z naszych baz danych.
Pierwsze próby zeskanowania wnętrza zawiodły.
Więc dlaczego marnujesz nasze zasoby?
Sądzę, że mógłbym spenetrować kadłub używając sensorów mikrotunelowych.
I obserwować wnętrze po jednej molekule? Są inne potencjalne cele, które muszą być zbadane.
Jeśli zdołałbym podłączyć się do przewodu przesyłania danych,
mógłbym dostać się do rdzenia głównego komputera.
Poznalibyśmy ich systemy taktyczne... teoretycznie.
Możemy zostać wykryci. Oni mogą nie lubić być szpiegowani.
Myślę, że byłem bardzo ostrożny, ale zastosuję wszystkie środki ostrożności - obiecuję!
To niedopuszczalne ryzyko.
Przesłałem już moją propozycję do Hierarchii. Powinni wkrótce odpowiedzieć.
- Czy masz coś do powiedzenia? - Nie.
Hierarchia nie może być niepokojona każdym wydumanym pomysłem, który ty...
Zgodzili się. Powinienem rozpocząć.
Za bardzo się stawiasz! Doniesie na ciebie.
To dopuszczalne ryzyko.
Pokłady antonium biegną wzdłuż krawędzi kanionu.
Skany wykazują niestabilność geologiczną około sto metrów od wybranej lokalizacji.
- Mógłbym wylądować Flyerem poza jej zasięgiem. - Nie wiem, Tom. To może być za daleko.
Co z tobą, Neelix? Boisz się małej gimnastyki?
Myślę, że ze stumetrowym spacerem to sobie poradzimy.
- Zgadzam się. - KOLACJA WIECZOREM?
W tamtą stronę może tak, ale ja martwię się o powrót.
Będziemy obładowani rudą. Jeśli grunt jest niestabilny...
Sugeruję ograniczenie wagi do dwudziestu kilogramów.
Wstępne skany wskazują, że ziemia jest na tyle gęsta, że utrzyma taki ciężar.
Moglibyście zabrać ze sobą wzmacniacz transportera.
To nie jest zły pomysł. Przeniesiemy rudę na Flyera i nie będziemy musieli niczego nieść.
Ta misja zaczyna wyglądać na trochę bardziej niebezpieczną niż myśleliśmy.
Może jednak potrzebujemy Doktora. Jeśli pod którymś z nas załamie się grunt, mogą być ranni.
- OPIERAJ SIĘ! - Jego obecność jest mi potrzebna w Astrometrii.
Po co?
- To nie twój interes. - Ja myślę, że tak.
Coś nie tak, kapitanie?
To nic takiego. Stara kontuzja z Akademii. Odzywa się od czasu do czasu.
Jakoś z tym żyję, ale może mógłbyś zostać i zerknąć na nią? Właśnie...
...tam.
- Odejdź od niego! - Odmaszerować!
- Doktorze? - Tak, kapitanie.
Porozmawiajmy o twoich żądaniach.
- Dałam ci dużą swobodę na statku. - Temu nie przeczę.
Ale też nie jesteś usatysfakcjonowany.
Powinienem udzielać się i awansowywać zgodnie z moimi zdolnościami,
- jak każdy inny członek załogi. - Powinieneś też znać swoje ograniczenia.
Mój program może być rozwijany bez końca. Nie mam ograniczeń.
Może. Ale wszyscy jesteśmy za coś odpowiedzialni. Ty za ambulatorium.
Jestem programem komputerowym. Wielozadaniowość to moja druga natura.
Jedna z twoich propozycji, żeby zostać... kim? Jak to nazwałeś?
A.H.D. Awaryjny Hologram Dowódczy.
Interesujący pomysł. Zapasowy kapitan w przypadku, gdy nie będę mogła dowodzić,
a cała struktura dowodzenia się rozsypie. Ale rozszerzenie zajmie miesiące.
- Życie załogi może kiedyś od tego zależeć. - Obawiam się, że odpowiedź brzmi nie, Doktorze.
Jednak, jako część mojej oficjalnej odpowiedzi, zaproponuję Flocie,
by przydzieliła zespół inżynierów do rozpatrzenia twojej propozycji.
Kiedy wrócimy do kwadrantu Alfa przekażę to dalej.
- Dziękuję, kapitanie. - Dziękuję, doktorze.
Panie i panowie, chciałabym przedstawić Awaryjny Hologram Dowódczy.
Próbowałem dostać się do czujników, ale nie mogłem przejść zabezpieczeń.
Więc znalazłem coś lepszego, holograficznego członka załogi.
Podłączyłem się do jego programu i możemy teraz monitorować wszystko, czego doświadcza.
To tak, jakbyśmy mieli agenta na pokładzie.
Za AHD!
Kapitanie, to zaszczyt, ale jeśli mi wybaczycie, żadna niespodzianka...
Pozwólcie mi przedstawić... Doktora. Jest programem komputerowym,
rozbudowanym kawałkiem holograficznej technologii. I jest oficerem medycznym Voyagera.
- Voyagera? - To nazwa okrętu.
Obserwowałem Doktora przez parę godzin i już dowiedziałem się więcej o tym statku
- niż przez trzy dni badania czujnikami. - Szczegóły proszę.
Voyagera nie ma w naszych bazach danych, bo oni nie są z tego kwadrantu. Zgubili się... sami.
- Żadnej innej jednostki? - Tak.
- Nikogo, kogo można by wezwać na pomoc? - Dokładnie.
Jeszcze kilka godzin obserwacji i będę wiedział wszystko, co chcemy o nich wiedzieć:
obrona, broń, załoga, wszystko...
Dzięki monitorowaniu jednej osoby? Mało prawdopodobne.
W rzeczywistości jest to bardzo prawdopodobne.
Struktura socjalna na Voyagerze jest inna niż nasza.
- Jak inna? - To jest mój punkt obserwacyjny.
Mam pojedynczą funkcję, ale Doktor... robi więcej niż tylko praktykuje medycynę.
Ma dostęp do całego okrętu i wydaje się ekspertem we wszystkim.
Właściwie kapitan pozwoliła mu na dowodzenie mostkiem. To był bardzo ekscytujący moment.
Dlaczego nie monitorujesz go teraz?
Połączenie się zerwało, ale powinno zostać przywrócone za kilka minut.
Utrzymać podsłuch.
To zajmie się wszelkimi potencjalnymi alergenami w atmosferze planety.
Będę nadzorował twój status medyczny z mostka, ale nie przewiduję żadnych problemów.
Skoro nie idę, zastanawiam się, czy nie zrobiłbyś kilku holozdjęć dla mnie?
- Chętnie. - Powiedz mi coś, Neelix. Czy ty marzysz?
Na Talaxii mieliśmy powiedzenie: "marzenie marzy marzyciela".
Przetłumaczysz?
Myślimy, że fantazje i marzenia pochodzą z jakiegoś innego miejsca.
Wkradają się do naszych umysłów i szepczą o rzeczach, których nigdy sobie nie wyobrażaliśmy.
- Dziwny pomysł. - Czy ty marzysz, doktorze?
Nie, oczywiście, że nie. Jestem programem komputerowym.
Preferuję realistyczne podejście. Jeżeli poczuje się pan twórczy, włącz ultrafiolet.
Zrobi się.
- Voyager do Delta Flyera. Raport. /- Dochodzimy do kanionu. Co za widok!
- Nie wątpię. - Ustaw nas na orbicie synchronicznej do ich pozycji.
/- Voyager, pomocy! - Co się stało?
/- Trafili nas. Spróbuję nas... - Harry?
- Nie wiem, co się z nimi stało. - Wykryłem statek, kapitanie. To Borg.
Czerwony alarm. Na ekran. Stanowiska bojowe.
Kapitanie, musi pani mnie zwolnić ze służby, natychmiast!
- Wirus asymilacyjny przeszedł przez nasze osłony. - Stajemy się członami!
- Ster na prawą burtę! Wzmocnić osłony! - Strzelają do nas!
- Doktorze! - Komputer, uruchom AHD.
/Przełączam wszystkie systemy pod /pańskie dowództwo. Przejmuje pan mostek.
Istotnie. Osłony na maksimum. Pełna salwa torped fotonowych. Ognia!
- Komputer, raport! /- Osłony wroga nienaruszone.
/- Jesteśmy Borg. - Dobrze wiem, kim jesteście. Przerwijcie ostrzał.
/- Podaj swoje oznaczenie. - Awaryjny Hologram Dowódczy, do usług.
/- Oznaczenie nieznane. - Nie na długo.
Doktorze...
/Uwaga. Główne osłony opadają.
Ostatni raz proszę, przerwijcie ostrzał. Wycofajcie się, kiedy jeszcze możecie.
/- Zostaniecie zasymilowani. - Po moim matrwym programie.
- Komputer, uruchom działo fotonowe. /- Działo fotonowe uruchomione.
Ognia!
Doktorze, może pan potwierdzić?
Odczyty, doktorze?
Odczyty... potwierdzić, oczywiście.
Fizjologia grupy zwiadowczej znajduje się w akceptowalnych granicach. Oznaki życia są stabilne.
Możecie kontynuować, Tom.
/Zrozumiałem. Skontaktujemy się /znowu, kiedy dotrzemy na miejsce.
Voyager nie będzie łatwym celem. Wyposażony jest w coś zwane działem fotonowym.
- Widziałem jak zniszczył kulę Borg jedną salwą! - Nie ma raportów o obecności Borg w tym regionie.
- Widziałem to na własne oczy! - Szukałeś szczątków?
Statek został zanihilowany. Nie zostało nic, co czujniki mogłyby wykryć.
Kontynuuj.
Ich kapitan podczas ataku została unieszkodliwiona, więc hologram przejął dowództwo.
Jest imponującą jednostką: lekarz, inżynier, wojownik... i bardzo atrakcyjny dla samic.
Za wszelką cenę musimy uniknąć bezpośredniej konfrontacji z nim.
Proponuję cichy atak typu trzeciego.
Hierarchia zgodziła się. Przygotować się na cichy atak typu trzeciego.
Skanujcie w poszukiwaniu Borg. Nie chcemy żadnych niespodzianek czy pomyłek.
- Doktorze, czy możemy porozmawiać? - Wiem, że byłem nieco rozproszony,
- ale zapewniam... - Żartujesz? To było niewiarygodne!
- Chciałem ci pogratulować. - A za co?
Borg pomyślą dwa razy, zanim znowu zaatakują Voyagera. Dobra robota!
- Komputer, zlokalizuj komandora Chakotaya. /- Komandor Chakotay jest w swojej kwaterze.
Coś nie tak?
Co chciałeś zrobić?
Eksperymentowałem z wprowadzeniem nowej funkcji do mojego programu: świadome projekcje.
- Marzenia. Chciałem móc marzyć. - Nieefektywna czynność.
Robiliśmy to kiedyś, robimy to teraz. Czemu nie może doktor?
- Też tak myślę. - Więc w czym problem?
Algorytmy nie działają dobrze. Zaczynam marzyć, czy tego chcę czy nie.
Mówią, że doktor, który eksperymentuje na sobie, ma p'taQ za pacjenta.
- Mogę mu pomóc. - Nie wątpię, ze możesz!
- Doktor i ja idziemy do ambulatorium. - Chcesz być po prostu sama z nim?
- Asymilacja nie jest przyjemnym końcem! - To groźba?
To niemożliwe. Pole ograniczające zanika!
/Pęknięcie rdzenia napędu za trzydzieści sekund.
- Spróbuj ustabilizować przepływ antymaterii. - Połączenie kontrolne jest zerwane.
/Uwaga. Pęknięcie rdzenia /wcześniej niż myślicie.
Ktoś musi wejść do rdzenia warp i spróbować odstrzelić go ręcznie.
Nikt nie przeżyje tego poziomu promieniowania.
Doktor!
- To nie jest rzeczywiste... A może jest? - Doktorze, jesteś jedynym, który może nam pomóc!
/Uwaga. Ostatnia szansa na zostanie /bohaterem, Doktorze. Ruszaj się.
W tym tkwi problem. Nowe algorytmy nie są odpowiednio wyizolowane.
Przeszły do jego podprogramu percepcyjnego.
Doktorze, może przyjrzymy się bliżej twojej matrycy i...
- Co robisz? - Muszę wystrzelić rdzeń.
- Co? - Wyłącz jego program.
- Nie, to uszkodzi jego matrycę. - Nie próbujcie mnie powstrzymać.
- Zabierzmy go do ambulatorium. - Muszę... muszę uratować statek!
Muszę uratować statek! Muszę uratować statek!
Wyglądasz ślicznie, Siedem. Gdzie pójdziemy? Brzmi cudownie.
- Nowe algorytmy przejęły całkowicie jego program. - Ambasadorze!
- Więc teraz on fantazjuje cały czas? - To jest działo fotonowe. Sam je zaprojektowałem.
- Wydaje się przeskakiwać z jednej do drugiej. - Przepraszam panią.
Harry i Siedem obserwują jego fantazje z holodeku pierwszego.
Myślicie, że to właściwe?
To są jego fantazje, a ja obiecałam mu, że będziemy bardziej zwracać uwagę na jego uczucia.
To pozwoli nam lepiej poznać, co się z nim dzieje i pomoże go naprawić.
Panie Neelix, jaki pan troskliwy! Upiekł pan mi ciasto, ale i tak nie ominą pana badania.
/- Kim do ambulatorium. - Mów, Harry.
/- Chyba chcielibyście na to popatrzeć. - Już idziemy.
- Nie ruszaj się, proszę. - Co tylko zechcesz, Doktorze.
- Ręce narysował świetnie. - Najwidoczniej ma dużą praktykę.
- Patrzcie na to. - Widzę.
- Komputer, uruchom Awaryjny Hologram Dowódczy. - Ta część najbardziej mi się podoba.
- Niezły pomysł. - Uruchomić działo fotonowe.
- Działo fotonowe? - Broń masowej zagłady,
- oczywiście wymyślona przez doktora. - Oczywiście.
W wielu swoich fantazjach przejmuje dowodzenie i ratuje okręt.
Co oznacza, że do tego algorytmu jest łatwiejszy dostęp niż do innych!
Więc jeśli go wyizolujemy, to może będziemy w stanie ustabilizować jego program...
- Dlaczego dręczysz mnie w ten sposób? - Nigdy tego nie chciałem.
- Nie chciałeś? - B'Elanna, chcę, żebyś była szczęśliwa.
- Bez ciebie? - Co?
Zawsze będę cię lubić. To się nigdy nie zmieni.
Nie możesz mnie zostawić. Nie zniosę samotności.
Nie zapomniałaś o kimś? On cię potrzebuje, B'Elanna, bardziej niż kiedykolwiek.
Zapomnij o nim. On nie jest w połowie takim mężczyzną jak ty.
Dosyć już widziałam!
Dobrze. Wracajmy do ambulatorium i spróbujmy wyizolować ten algorytm.
Gratuluję!
Dziękuję za umożliwienie tego, kapitanie.
Zawsze pragnąłem tylko wykorzystać cały swój potencjał.
Szlifować umiejętności, rozwijać zdolności, by pomagać ludziom, których kocham.
Status?
Znowu straciłem sygnał. Nie wiem, co się stało.
Dwa okręty wojenne lecą, by do nas dołączyć. Dokładne informacje są niezbędne.
Im więcej dowiaduję się o Voyagerze, tym więcej zastanawiam się, czy warto.
Wyjaśnij.
Atak przeciw tak silnie uzbrojonej jednostce jest ryzykowny.
I po co? Trochę antymaterii, trochę dwulitu...
Twoje obserwacje wykazały duże ilości obu.
Już zaangażowaliśmy duże siły w celu przeprowadzenia tego ataku.
- Czy się pomyliłeś? - Nie! Wcale. Po prostu zalecam ostrożność.
Jeśli nasza grupa abordażowa nie zastanie Voyagera dokładnie takiego jak opisywałeś...
Hierarchia się o tym dowie.
Rozumiem. Nie było żadnej pomyłki.
Więc kontynuujemy.
- Popełniłem straszną pomyłkę! - Jak straszną?
Doktor pojawiał się w rożnych miejscach co kilka sekund. To nie było możliwe!
Pogrzebałem głębiej i...
Nie monitorowałem jego zmysłów. Oglądałem jego sny, albo marzenia.
Nie jestem pewien, które... ale nic z tego nie było prawdziwe. I co mam teraz zrobić?
- Przyszłam zobaczyć, co z twoim pacjentem. - Ma się dobrze, kapitanie.
Ustabilizowanie mojej matrycy zajęło porucznik Torres pół nocy,
ale od tej pory ani razu nie poniosła mnie wyobraźnia.
Przepraszam za zmienianie mojego programu bez pozwolenia.
- Przynajmniej nie było jakichś trwałych uszkodzeń. - Obawiam się, że były.
Zostałem obnażony, poniżony, wszyscy mogli mnie obejrzeć na wylot.
- Jeśli straciłem pani szacunek... - To się nigdy nie stanie.
Na pewno nie dlatego, że widzieliśmy kilka przypadkowych fantazji.
Wszyscy marzymy, Doktorze. To pomaga nam wyobrazić sobie inne możliwości w życiu.
Ale wstrzymaj się aż będziesz mógł marzyć bez samouszkadzania się.
- Wejść. - Raport o stanie statku.
- Prawo Federacji. Myślisz o zmianie zawodu? - W pewnym sensie. Ale nie dla mnie.
Szukam precedensów, które umożliwiałyby przyznanie stanowisk dowódczych hologramom.
- I nie ma żadnych. - Kapitanie, ten statek potrzebuje doktora.
A on powinien się skupić na tym, do czego został stworzony - do leczenia.
Wydaje się, że nie doceniamy go z powodu naszych ludzkich ograniczeń.
Jego pełny potencjał jest nieznany, Chakotay.
Czy czułabyś się swobodnie powierzając statek programowi komputerowemu?
Nie wiem, czy posunęłabym się aż tak daleko.
Może byś musiała. On prawdopodobnie nie zgodziłby się na mniej.
O, nie...
Muszę uściskać twoją dłoń. Gratulacje.
- Doktorze, możemy porozmawiać? - Nie pamiętam, żebym cię wymyślił.
Bo nie wymyśliłeś. Włączyłem moją symulację do twojego programu, ale ja jestem prawdziwy.
Doktor do mostka. Ja znowu marzę. Niech ktoś mnie wyłączy.
Voyager ma być zaatakowany!
Oczywiście, że tak... dopóki dzielny doktor nie wejdzie do akcji, prawda?
- Tak, tak. Dokładnie. - Zwykły temat moich fantazji.
To ja reaktywowałem twoje algorytmy. To ja wprowadziłem cię znowu w tę fikcję!
- Tutaj. Dlaczego? - Tylko tak możemy się kontaktować.
Słucham.
Jestem obserwatorem dalekiego zasięgu na okręcie wojennym. Skanuję przelatujące statki
w poszukiwaniu technologii i surowców. Kiedy znajdę dobry cel, napadamy go.
- Szpiegowaliście nas! - Dokładniej - ciebie.
Przez kilkanaście dni używałem sensorów mikrotunelowych dalekiego zasięgu,
by włączyć się do twojego programu. Miałeś być naszymi oczami i uszami na Voyagerze.
- Zamiast tego, dostałem to... - Moje marzenia? Podłączyłeś się do moich marzeń?
- To dlatego moje algorytmy się zdestabilizowały! - Moja wina. Przepraszam.
- Opowiedz mi o tym ataku. - Mój okręt jest bliżej niż godzinę drogi stąd.
Pomogę wam uniknąć konfrontacji, ale musicie robić dokładnie to, co ci powiem.
Dlaczego chcesz nam pomóc? Nie rozumiesz!
Hierarchia nie toleruje pomyłek ani wprowadzania w błąd.
Jeśli się dowiedzą o mojej pomyłce, stracę stanowisko.
To kara za podglądanie.
Ale też martwię się o ciebie.
Czuję, jakbym poznał cię dobrze w ciągu ostatnich kilku dni.
Szpiegowałeś moje fantazje, nie mnie. W ogóle mnie nie znasz!
Ależ tak. Wiem, jak działa twój umysł, jakie są twoje nadzieje.
Ty stworzyłeś te wszystkie możliwości.
Moja rasa jest inna. Nasze myślenie jest ograniczone.
Nie mogę nic na to poradzić, że cię podziwiam.
Nie chcę, żeby coś ci się stało.
W takim razie powinniśmy chyba wejść do akcji.
Kapitanie, zostaniemy zaatakowani. Zbliżają się obce okręty.
Czujniki niczego nie wykrywają, Doktorze.
- Są zamaskowane. - Skąd to wiesz?
- Jeden z obcych skontaktował się ze mną. - Nie wykryłem żadnej transmisji.
- Mówił do mnie we śnie! - Nie chcę tego słuchać!
Jednak chciałabym się dowiedzieć, dlaczego złamałeś mój wyraźny rozkaz.
Mogę to udowodnić! Obcy powiedział mi,
jak zrekonfigurować nasze czujniki, by skompensować ich pole maskujące.
Ma rację! Wykryłem trzy statki,
odległość sześćset milionów kilometrów, kierują się prosto na nas.
Na ekran.
Maksymalne powiększenie.
- Obcy pomoże nam, jak my mu pomożemy. - A jeśli jest to część ich ataku - podstęp?
Już nam pomógł, kompensując ich maskowanie. Skłonny jestem mu uwierzyć.
Ja też, ale jak najszybciej oddalimy się stąd z maksymalną prędkością.
To tylko odwlecze konfrontację. Mają statki ukryte w całym sektorze.
Czy twój przyjaciel ma plan?
Powiedział, że realizują coś zwane cichym atakiem typu trzeciego.
Nie zdejmą maskowania, dopóki nie znajdą się ponad nami,
gdzie oddadzą ostrzegawczy strzał przed nasz dziób.
Potem zażądają zapasów i technologii. Jeśli nie dostosujemy się, zniszczą nas.
Na szczęście obcy obiecał podać częstotliwość rezonansu ich fazerów.
- A w zamian? - W zamian...
Błędnie poinformował przełożonych, że to ja jestem dowódcą Voyagera.
Aby nie zostać zdegradowanym, chce, żebyśmy podtrzymali tę fikcję.
Kiedy otworzą kanał, muszę siedzieć w fotelu kapitańskim.
Przepraszam, kapitanie, ale on nalegał.
Myślę, że czas wprowadzić marzenia w rzeczywistość.
To mnie przerasta. Co jeśli zawiodę?
Jakbym słyszał siebie, kiedy kapitan zrobiła mnie dowódcą nocnej zmiany.
Fotel wydawał się tak duży, że myślałem, że wpadnę w niego za głęboko i nikt nie będzie mnie widział...
Ale miałeś za sobą trening w Akademii, który cię do tego przygotował.
- Tak, a ty miałeś wiele okazji do treningu. - To nie było prawdziwe!
Posłuchaj, Doktorze. Powodem, dla którego chcesz marzyć,
to testowanie nowych możliwości, prawda?
Więc uznaj to za test polowy.
Dlaczego nie ma żadnych uszkodzeń kadłuba po ataku Borg?
- Oni je naprawili. - Tak szybko?
- Przygotować się na atak typu czwartego. - Typu czwartego?
To spowoduje duży spadek mocy w rdzeniu; to strata zasobów. To naprawdę konieczne?
To co myślę, jest nieistotne. Twoje obserwacje wykazały atak Borg.
Bliższe oględziny wskazują, że to wątpliwe. Twój raport na temat tego statku mógł być błędny.
Sądzę, że wskazana jest ostrożność.
Hierarchia się zgadza. Przygotować się na atak typu czwartego.
Kapitan na mostku!
Nie ugryzie.
Czego bym teraz nie dał za mięciutką poduszeczkę.
- Za co? - Stara technologia.
- Kapitanie, możemy kontynuować. - Przyjęłam, komandorze.
Interkom działa. Nikt oprócz doktora nie będzie pani słyszeć.
- Doktorze, jesteś gotowy? - Nie, a mam jakiś wybór?
/Będę z tobą cały czas. /Tylko pamiętaj, to ja jestem kapitanem.
Zrozumiałem.
Odbieram przekaz na kodowanym kanale. Tylko dźwięk.
To musi być przyjaciel Doktora. Zobaczmy, co ma do powiedzenia. Doktorze?
Halo? Tu Voyager. To ja!
Doktorze! Stało się coś strasznego. Zarządzili atak typu czwartego!
Częstotliwości naszych fazerów będą ciągle zmieniane.
- Nie będę mógł wam pomóc! - Manewry unikowe!
Trzy jednostki opuszczają maskowanie po lewej burcie.
- To nie wygląda na strzał ostrzegawczy. - Bezpośrednie trafienie. Osłony trzymają.
- Wywołują nas. - To jest to, Doktorze. Na ekran.
Widzisz? To on. Uważaj, jest niebezpieczny.
/Hierarchia kontroluje ten region przestrzeni. /Wasz statek ma zasoby i technologię, której żądamy.
/Powiedz mu, że będziemy się bronić. /Nie dostaną tego, czego chcą.
Będziemy się bronić. Nie dostaną tego, czego chcą.
/- Co? - To znaczy wy!
Nie dostaniecie tego, czego chcecie. Nawet za milion lat.
Nie, jeśli ja mam coś do powiedzenia w tej sprawie!
/- Nie improwizuj, doktorze. - Przepraszam.
/Wymiana ognia uszkodzi oba nasze okręty. /Ale my mamy blisko wsparcie, wy jesteście sami.
/- Wyłączcie broń i przygotujcie się na... - Przepraszam za przerwanie, komandorze.
Znalazłem potencjalną lukę w ich osłonach. Ale potrzebuję czasu, by rekonfigurować fazery.
- Zajmij go, Doktorze. Na ekran. /- To moje ostatnie ostrzeżenie.
Nie poganiaj mnie.
/Wyłączcie broń. Natychmiast. /Więcej nie powtórzę.
Wydaje się, że cierpisz na zaburzenia fizjoemocjonalne.
Jesteś niecierpliwy, szybko się złościsz.
Wiesz, jak to wpływa na ciśnienie krwi? Może chcesz odwiedzić lekarza?
- Strzelam. - Bezpośrednie uderzenie.
Jak wam się to podoba? Posmakujcie swojej broni.
/- Uspokój się, Doktorze. - Przepraszam.
- Nasze fazery nie działają. /- Przygotujcie się do abordażu!
/- Doktorze, czas negocjować. - Tuvok!
Uruchom działo fotonowe.
Tuvok, to był rozkaz!
- Uruchamiam działo fotonowe, sir. /- Nie chciałbym dać rozkazu strzelania.
/Moje czujniki nie wykazują /żadnej aktywności!
/Oczywiście, że nie! Działo /fotonowe jest niewykrywalne
/Borg także nie mógł go wykryć. /To dlatego zostali zniszczeni.
/Borg, Hierarchia, dla mnie /to wszystko jedno.
/Jeszcze jedni, którzy nie /wiedzieli, kiedy się wycofać.
/Wyparujemy!
Hierarchia sugeruje odwrót.
Odlatują z maksymalną impulsową.
Dalej, Doktorze. Zasłużyłeś na to.
/- Siedem z Dziewięciu do Doktora. - Mów.
/- Proszę przyjść do mesy. - Zaraz będę.
- Niespodzianka! - Nie martw się, Doktorze, to nie sen!
Kapitanie?
Za pomysłową obronę tego statku i jego załogi,
przyznaję ci Medal Pochwalny Gwiezdnej Floty.
- Gratulacje! - Dziękuję!
Rozważyłam też twoją prośbę rozwinięcia uprawnień.
Zatwierdzę projekt, rozwijający twoje możliwości. Jesteś naturszczykiem.
Gratulacje, doktorze.
To był platoniczny gest. Nie myśl, że będę ci pozowała.
Zrozumiałem.
Tłumaczenie i opracowanie napisów: Jacek Morawski
Korekta techniczna i merytoryczna: Marek Kowalczyk
Dopasowanie do dvdripa: Jarek Pogan
Korekta techniczna: tom2407
Zapraszamy na stronę: http://napisy.gwflota.com