Ożeniłeś się w 2304, twoja córka była poczęta podczas jedenastego pon farr,
- więc masz... sto sześćdziesiąt dwa lata. - Źle.
Daj spokój Tom, on nie ma więcej niż sto czterdzieści.
Wiemy, że miałeś co najmniej sto gdy wróciłeś do Floty, więc masz... sto trzydzieści trzy?
Również źle. Obawiam się, że brak wam danych do osiągnięcia logicznej konkluzji.
- Daj spokój Tuvok, powiedz nam! - Nie widzę powodu.
Nie mów, że Wolkanie wstydzą się swojego wieku.
Przeciwnie, cenimy mądrość, która przychodzi z latami.
W takim razie jak mądry jesteś?
Dostatecznie mądry by zakończyć ten wywiad.
- Uratowany przez dzwonek. - Przed nami flota statków,
odległość dwieście kilometrów, nie ruszają się.
- Możesz je zidentyfikować? - Nie.
Wykrywam różnorodne konfiguracje kadłubów.
Podnieść osłony, czerwony alarm.
- Raport. - Wykryliśmy dużą flotę przed nami.
- Wrogie? - Możliwe. Ładuję broń.
Ekran.
Naliczyłem sześćdziesiąt dwa statki i kilkaset części statków,
- wszystko nieruchome. - To śmietnik.
Gratuluję Tuvok, właśnie uratowałeś nas przed flotyllą wrogich śmieci.
- Wywołują nas. - Zobaczmy czego chcą.
Witam w składzie zagubionych skarbów Abaddona.
Chcecie kupić czy popatrzeć, jesteśmy otwarci.
Popatrzcie! Możecie znaleźć coś, o czym nie wiedzieliście, że tego chcecie.
STAR TREK VOYAGER S06 E05 - Alice
- Panie Abaddon... - Imię przeszło z mojego ojca,
a na niego z jego ojca. Niezbyt to wyszukane, ale i tak reaguję na nie.
- Jestem komandor Chakotay, to jest Neelix. - Witamy na Voyagerze.
- Jesteś handlarzem? - Czemu tak pan sądzi?
Wesoły sposób bycia i bystre oczy wskazują na człowieka handlu.
- Jest pan bardzo spostrzegawczy. - Przydatna umiejętność w mojej branży.
Przyznaję, kiedyś zajmowałem się handlem. Teraz zajmuję się prowiantem i dyplomacją.
Czy potrzebujecie pieca izokonwekcyjnego czy macierzy translacyjnej, dobrze trafiliście.
Mój inwentarz, odrobinkę nieaktualny. Po dwudziestu latach trudno nadążyć.
Wydaje mi się, że możemy być zainteresowani paroma rzeczami.
Czego chce pan w zamian?
Generatory sztucznej grawitacji... sieć energii na bazie plazmy. Robi wrażenie.
To zintegrowane systemy. Niestety nie możemy ich sprzedać bez rozbierania całego statku.
Komandorze, mamy płaty duranium w ładowni pierwszej.
Można je przerobić na generatory grawitacji.
Dobry pomysł. Pokaż panu Abaddonowi nasz spis
- i złóż raport jak skończycie. - Tak jest. Panie Abaddon, proszę za mną.
Ten facet zebrał więcej technologii niż Borg.
I prawie wszystko jest bezużyteczne.
- Czekaj. Co to jest? - Chorąży?
Siatka czterdzieści dziewięć alfa.
- Piękny! - To rupieć!
- Żartujesz? - Spójrz na te kontury, to dzieło sztuki.
Ten statek nie był skonstruowany, lecz wyrzeźbiony. Chyba się zakochałem.
Piętnaście dobrych regulatorów mocy i trzy do naprawy.
Siedem nie jest pewna prętów wymiany jonów.
Zaryzykujemy. Co to za artefakty kulturalne?
Parę tanich rzeczy o historycznej wartości.
- W porządku. To wszystko? - Ach, jest jeszcze jedna rzecz.
Mały statek, który mógłby być przydatny.
Już mamy komplet promów i Delta Flyera. Po co nam ten przestarzały statek?
Chakotay, to nieoszlifowany diament. Ma parę zadrapań, ale popatrz na te systemy.
Ma neurogeniczny interfejs, który reaguje bezpośrednio na myśli pilota.
Dzięki temu jest szybszy i zwrotniejszy niż wszystko co mamy łącznie z Delta Flyerem.
- Posiada optroniczne uzbrojenie. - Rozumiem.
Na pewno nie szukasz nowej zabawki?
Nie, oczywiście że nie! Nawet B'elanna uważa, że warto odtworzyć ten statek.
- Może gdybyśmy mieli wolnych ludzi. - Sam wszystko zrobię. W moim wolnym czasie.
A jeśli bedę potrzebował pomocy, Harry ją zaoferował.
Zaoferowałem?
- Ile kosztuje? - Trzy używane ogniwa energetyczne
- i kolekcję nagrań Toma. - Moją szafę grającą.
No dobrze. Jeden używany statek obcych.
- Żebym tego nie żałował. - Nie pożałuje pan.
Jedno siedzenie, niewielka ładowność. Zaprojektowano ją do szybkości.
- Rozumiem. - Nie lubi szaleństw z przepustnicą.
- Temperament? - Wrażliwość. Wymaga szacunku.
- Jak każda dobra maszyna. - Brzmi to jakbyś nie chciał jej oddać.
Jest jak córka, której nie mogłem wydać, ale nie sprzedałbym jej komukolwiek.
Czuję, że jesteś pilotem, jakiego potrzebuje. Kimś kto poświęci jej odpowiednią uwagę.
- Cały ja. - Niech pan się nie martwi, panie Abaddon.
- Jest w dobrych rękach. - To była produktywna wymiana.
- Jeszcze jedna rzecz. - Niech zgadnę. Umowy są ostateczne.
Ciągle nie mogę dostać aktywnego odczytu.
- Oto powód. Kolejne uszkodzone ogniwo. - Daj spokój Alice. Czy już nie wystarczy?
- Alice? - Musiałem ją jakoś nazwać.
- Może "Przegrana sprawa"? - Alice Battisti była taką sprawą.
Poznałem ją w Akademii. Była mądra, seksowna i zupełnie się mną nie interesowała.
A więc Alice.
Spróbuj teraz.
Mam puls!
- Trochę ciasno. - Jak ujęłaby to Siedem:
"wydajnie zaprojektowana". Główny komputer działa.
Nie ma w nim wiele, tylko pare schematów. Ktoś próbował wykasować bazę danych.
Pewnie też cofnął licznik. Zobaczmy co potrafi ten interfejs neurogeniczny.
- Jak to wygląda? - Ciężko opisać.
Jestem podłączony do wszystkich systemów.
- Co się stało? - Właśnie spaliliśmy dwa kolejne
ogniwa energetyczne.
Spróbuj rekonfigurować sieć dystrybucji mocy.
Jesteśmy obaj zmęczeni. Chodźmy spać, wrócimy tu rano.
Wytrzymamy jeszcze parę godzin. Ty może wytrzymasz, ja idę spać.
No dobra, wygrałeś.
Dobranoc Alice. Do zobaczenia rano.
/Tom.
B'Elanna?
/Tom.
- Kim jesteś? /- To ja, Alice.
Dzień dobry Alice.
Przepraszam, ale będziesz musiała mi zaufać. Będzie lepiej, gdy ominiemy przekaźniki EPS.
- Do kogo mówiłeś? - Do Alice. Dzisiaj jest strasznie uparta.
Nieważne co robię, nie mogę uruchomić napędu.
Następne pytanie: co to za ubranie?
To kombinezon którego opis znalazłem w bazie danych Alice. Jej ostatni pilot to nosił.
Myślałem, że to nowy strój kapitana Protona.
- Rozdział trzydzieści siedem. - Aaa... "Sieć bólu", zapomniałem.
Nie szkodzi, mam jeszcze godzinę na holodeku.
To nie jest najlepszy moment. Może jutro?
- To samo powiedziałeś wczoraj. - Wybacz Harry, Alice mnie potrzebuje.
- Tak jak Arachnia! - Przekaż królowej wyrazy szacunku.
No dobra.
- Siedem, chcesz coś? - Zwrot kosztów.
Mapy gwiezdne od Abaddona są niedokładne.
- Naprawdę? - Obliczenia bazują na starych danych.
To nie jedyna bezwartościowa rzecz.
- Artefakty. - Ponoć to skarby Kwadrantu Delta.
- Dla mnie to bezwartościowe błyskotki. - Może nie. Ten kryształ jest berylowy.
- Cenny? - To standardowa waluta
w sektorze pięć-trzy-dziewięć.
- Niektórzy sprzedaliby za to flotę. - Abaddon chyba tego nie poznał.
- Może powinienem to zwrócić? - Przypominam, wszystkie umowy są ostateczne.
- Neelix, potrzebuję butelkę szampana. - Kolejna rocznica?
Nie, chrzczę Alice.
- Gratuluję. Przygotuję coś dla załogi. - Nie trzeba, to prywatna ceremonia.
- Tylko ja i B'ellana. - No i Alice.
- Jasne. - Nie ma to jak mieć swój własny statek.
Pamiętam jak pierwszy raz zobaczyłem moją Baxial.
Miłość od pierwszego wejrzenia?
Myślałem, że to najbrzydsza rzecz jaką widziałem.
Ale przekonałem się do niej. Aż w końcu nie mogłem wyobrazić sobie życia bez niej.
Jeszcze jest w hangarze, może weźmiemy ją i Alice i pójdziemy na podwójną randkę?
Ty zapakuj koszyk piknikowy, ja wezmę deuter.
- W końcu poznam tę drugą kobietę? - Tylko jej nie krytykuj, nie jest skończona.
- Czy ja kiedykolwiek krytykuję? - To podchwytliwe pytanie?
Dobra, gotowa?
- No i? - Jest piękny.
- Trudno uwierzyć, że to ten sam statek. - W większości nie jest.
Wymieniłem reaktor impulsowy, sieć nawigacyjną, przewody plazmy, itd, itd...
Jeszcze parę napraw i będzie latać. Uczynisz zaszczyt?
- Prawie szkoda rozbijać to o kadłub. - Coś w tym jest.
- Uważaj, tapicerka. - Przyślę inżynierów żeby to wyczyścili.
- Za Alice. - Za Alice.
- To kiedy pierwszy lot? - Za parę dni, jeśli zdobędę części.
- Chcesz polecieć ze mną? - Na pewno jest miejsce?
- Będzie ciasno. - Damy sobie radę.
- Chwila. - Coś nie tak?
To te systemy środowiskowe. Muszę je rekalibrować.
Trochę tu ciepło, prawda? Alice, obniż temperaturę.
/- Proszę sprecyzuj, Tom. - Pięć stopni powinno wystarczyć.
/- Temperatura zmieniona. - Niezły głos.
Był w statku.
- Jesteś zazdrosna? - Może powinnam być?
- Słyszałam, że tu sypiasz. - Gdy Alice pozwala mi spać.
Brzmi jak prawdziwy wyzyskiwacz.
Jeśli coś usprawniasz, zacznij od iniektora katalizatora. Mieszanka deuteru jest za duża.
Alice tak lubi.
- Nie dotykaj tego! - Chciałam tylko pomóc.
- Dzięki, ale radzimy sobie. - My? To statek, Tom.
- Tak, ale ona jest moim statkiem. - To może zostawię was samych?
Dobra. Do zobaczenia.
Dzięki za szampana.
Wybacz. Muszę to naprawić.
Trzydzieści metrów przewodów EPS, szerokopasmowa matryca czujników,
moduł taktyczny. Tom, doceniam twój entuzjazm,
- ale nie mogę ci teraz dać tych części. - Przecież leżą w ładowni drugiej.
To wyposażenie awaryjne. A to nie jest awaria.
- Dobra, to może je zreplikuję? - To wymaga energii, której teraz brakuje.
- Może gdy uzupełnimy rezerwy. - Za parę tygodni?
Co mam przez ten czas robić?
Wypełniać obowiązki, które zaniedbywałeś.
Spóźniłeś się na dwie zmiany w ambulatorium. Nie byłeś skoncentrowany na mostku.
Może powinieneś odpocząć trochę od tego projektu?
- Tak, masz rację. Chyba trochę przesadziłem. - Wyglądasz na zmordowanego.
- Może Doktor powinien cię obejrzeć? - Nic mi nie jest, po prostu mało spałem.
Następna zmiana jest o 07:00. Może się wcześniej położysz?
Tak. Dobry pomysł.
Jeszcze jedno.
Wolałbym, żebyś się ogolił i przebrał z powrotem w mundur. Mamy pewne protokoły.
Tak jest.
Twoja Alice będzie latać. Daj jej trochę czasu.
Wybacz Alice, ale musimy wstrzymać lot testowy.
Według Chakotaya Voyager by stanął bez tych paru części, które potrzebujemy.
- Ale jesteśmy tak blisko. - No cóż, otrzymałem bezpośredni rozkaz.
Od kiedy tak się przejmujesz rozkazami?
Już jestem chorążym, chcesz żeby mnie zdegradowali do kadeta?
- Nie zdejmuj tego! - Niestety muszę założyć uniform.
- Protokół. - Zapomnij o protokole.
Gdy zakończą się moje naprawy, możemy gdzieś razem polecieć.
- Opuścić Voyagera? - Dawno nie spotkałam pilota,
z którym byłabym kompatybilna. Możemy polecieć gdzie zechcesz.
To kuszące Alice, ale nie mogę po prostu odlecieć.
- Co cię wstrzymuje? - Na przykład moja praca.
Przyjaciele. B'ellana.
Ona cię nie rozumie tak jak ja. Nikt z nich nie rozumie.
Może polecimy za parę tygodni i będziemy dostawać misje, ale nie opuszczę Voyagera.
Dobrze. Jestem pewna, że wiesz co jest dla nas najlepsze.
Tak, chyba wiem.
Wyglądasz na zmęczonego.
Może odpoczniesz?
Usiądź i odpręż się.
Pozwól, że ci pomogę.
- Co to jest? - Drobne modyfikacje kombinezonu.
Pozwolą nam bliżej współpracować.
Pokażę ci. Uruchom interfejs.
Tylko na chwilę. Nie pożałujesz.
Może będziemy kontynuować naprawy?
Jak idzie? To ostatnie ogniwo. Jeszcze tylko moduł danych z sekcji beta dwanaście.
- Co jest nie tak? - Te przekaźniki są zdradliwe, to wszystko.
Nie jesteś ze mną szczery. Myślałam, że mówimy sobie wszystko.
- Po prostu... naruszamy ważne systemy. - Zapasowe systemy.
Jeśli będzie niebezpieczeństwo, Voyager będzie ich potrzebował!
Gdyby twoi przyjaciele byli bardziej wyrozumiali nie musielibyśmy się zakradać.
Spędziłem ostatnich sześć lat z tymi ludźmi. Są jak rodzina.
Czasem trzeba opuścić rodzinę.
Oni nie są tacy jak my. Są uwięzieni przez reguły i zasady.
Prędkość, wolność... nigdy nie będą tego rozumieli tak jak my.
- Może masz rację. - Na pewno mam.
Tu nie jest twoje miejsce. Twoje miejsce jest ze mną.
Myślisz o swoim pierwszym locie, prawda?
Opowiedz mi.
Ojciec zabrał mnie w starym promie klasy S.
Dwa siedzenia, brak napędu warp, ręczne sterowanie.
- Miałem osiem lat. Byłem przestraszony. - Nie mogłeś utrzymać statku w poziomie.
Na początku nie.
Ale potem doznałem olśnienia. I nagle wszystko było jasne.
- Chmury się rozstąpiły. - Latałem.
Nieważne ile statków od tamtej pory pilotowałem, ciągle gonię za tamtym uczuciem.
Jutro je dogonisz.
Tylko tym razem żadne nieporęczne stery nie będą ci przeszkadzać.
Tylko ty... i ja... i gwiazdy.
Nie wiedziałam, że jesteś przypisany do astrometrii.
Tylko... przechodziłem. Złapała mnie ciekawość.
Planujesz misję? Wytyczałeś kurs.
A, to. Patrzyłem po prostu co jest przed nami.
Wszystko jest twoje.
- Zmodyfikowałeś swój ubiór. - Przystosowałem.
Parę ulepszeń do interfejsu neurogenicznego.
Wiesz, łączenie człowieka i maszyny.
Może powinieneś się czegoś dowiedzieć o tym interfejsie zanim go użyjesz.
Przekonaj ją, że jest bezpieczny.
Przeprowadziłem diagnostykę wszystkich systemów. Nie ma się czym martwić.
- Może ja go przebadam. - Przeproś ją i wyjdź.
Doceniam ofertę, ale to naprawdę niepotrzebne. Muszę wracać do pracy.
Fluktuacje mocy zmniejszone do 4,7 procenta.
- Regulatory Abaddona działają. - Tak trzymaj.
- Nie potrzebujemy zasilania z temperamentem. - Zły dzień w biurze?
Zła noc, z Tomem Parisem.
- Jesteś jego najlepszym przyjacielem, tak? - Tak mówi.
To może mi wyjaśnisz czemu gdy znajdzie sobie nowe hobby, ja wylatuję przez śluzę.
Nie brałbym tego osobiśćie. Ferengi definiują Pięć Etapów Zdobywania.
Zaślepienie, Usprawiedliwienie, Przywłaszczenie, Obsesja i Odsprzedanie.
Jeszcze jeden etap i straci zainteresowanie statkiem. I będzie znów cały twój.
Do kolejnego zaślepienia.
Spadek w wydajności pola warp o 0,003.
- To w normie. - Nie na mojej zmianie.
Ktoś usunął cztery ogniwa z pomocniczego koncentratora warp. Bez pozwolenia.
Ktokolwiek to zrobił próbował to ukryć przekierowując moc z sąsiednich ogniw.
- Powiemy Tuvokowi? - Nie trzeba. To nic nie da.
Tomie Paris!
No Alice, wygląda na to, że pożyczałaś moje rzeczy bez pozwolenia.
- Komputer, otwórz właz. /- Niewykonalne.
/Uwaga, awaria podtrzymywania życia.
Torres do mostka.
Torres do Chakotaya.
Ktokolwiek!
- B'Elanna, co ty tu robisz? - Wypuść mnie stąd!
- Co się do diabła tam stało? - Twój statek próbował mnie zabić.
- To absurdalne. - Zablokował właz i wypompował atmosferę.
Musiałaś przypadkowo zmienić środowisko.
- Chcesz mi wmówić, że to był wypadek? - A co to mogło być?
Może błąd pilota?
Mówisz, że to była moja wina?
Co ci jest? Kradłeś części Tom! Znalazłam ogniwa.
Części zapasowe, przesadzasz.
- Tak? - Dokąd idziesz?
Powiedzieć kapitan. Coś jest z tobą nie tak.
- Posłuchaj! - Zwariowałeś?!
- Nie wtrącaj się B'Elanna! - Bo znowu naślesz na mnie Alice?!
- Zostaw ją. - Co ty sobie myślałaś?!
- Mogłaś ją zabić! - Weszła do bazy danych.
Odkryłaby plan lotu. Teraz to zresztą nieważne.
- Co to ma znaczyć? - Nie krzycz tak.
Gdy twoja dziewczyna powie o wszystkim kapitan zaciągną cię prosto do ambulatorium.
- Jeden neuroskan i będą wszystko wiedzieli. - Może najwyższa pora.
- Myślisz, że możesz tak odejść? - Tylko popatrz.
Więc to jest prawdziwy Tom Paris. Życie rzuca parę kłód pod nogi i już ucieka do wyjścia.
- Zostaw mnie w spokoju! - Potrzebuję cię!
Trzeba było o tym pomyśleć zanim chciałaś zabić B'ellanę. Ambulatorium.
Pamiętasz jak się czułeś gdy mnie pierwszy raz zobaczyłeś?
- Wiedziałeś, że jesteśmy sobie przeznaczeni. - Myliłem się.
Pomyśl jak to jest za sterem gdy interfejs działa.
To koniec Alice! Tak czy inaczej opuszczam cię.
Przykro mi że tak myślisz.
- Co mi robisz?! - Przekonuję cię.
Zabierz nas do hangaru, opuszczamy Voyagera.
- Nie! - Proszę Tom, nie chcę cię skrzywdzić.
Do hangaru, natychmiast!
Pokład dziesiąty, hangar.
To nie pierwszy raz gdy się pokłóciliście o wolny czas.
- To nie kłótnia zakochanych. - Kapitanie, prawie mnie pobił!
- To nie brzmi jak Tom. - To nie był Tom, tylko Alice!
- Teraz mnie zgubiłaś. - Tak nazywa ten nowy statek.
Od kiedy nad nim pracuje, nie sypia, stał się drażliwy, irracjonalny.
Chakotay i Harry zauważyli to samo.
Ten nowy statek. Ma neurogeniczny interfejs.
Tak. Musi mieć na niego jakiś wpływ.
- Niech Doktor go obejrzy. Ale do tej pory... - Kapitanie, ktoś startuje bez pozwolenia.
- Zamknijcie drzwi hangaru. - Za późno, wyleciał.
- Podniósł osłony, nie mogę go namierzyć. - Wiązka holownicza.
- Chcą nas zatrzymać. - Zrób coś.
- Nie mogę. - Będziesz mógł, gdy włączysz cały interfejs.
- Jak? - Uruchom sekwencję podłączenia.
Teraz jesteśmy jednością Tom. Pomyśl co mam zrobić, a ja to zrobię.
Możemy rozproszyć wiązkę holowniczą impulsem optronicznym.
Więc zrób to.
- Ładuje broń. - Pełna moc osłon.
- Rozprasza wiązkę holowniczą. - Zwiększyć moc emiterów,
musimy go przyciągnąć.
- Uwolnił się, kapitanie. - Janeway do Parisa.
Opuść osłony i wróć na Voyagera.
Teraz jestem z Alice, kapitanie, puśćcie nas.
- Wiesz, że nie mogę tego zrobić Tom. - Zrobi wszystko by cię odzyskać.
Nie winię jej za to, ale musimy ją powstrzymać.
- Jak? - Wiesz.
- Zawraca. - Znów ładuje broń. Bezpośrednie trafienie.
- Odpowiedzieć ogniem. - Wszedł w warp.
- Śledzić go! - Zamaskował sygnaturę. Uciekł.
"Dedal zrobił skrzydła z wosku i piór i użył ich do ucieczki z więzienia".
- Jeden z moich ulubionych mitów. - Wiem.
Ale opuściłaś część, gdy Ikar podleciał za blisko słońca i jego skrzydła się stopiły.
Prawo poety. Ale gdy my podlecimy do gwiazdy, ochronią nas wielofazowe osłony.
Coś nie tak?
- Moje ręce. Zdrętwiały. - Po co ci ręce gdy masz skrzydła?
Stajesz się częścią mnie. Nasze możliwości są nieograniczone.
Zapomnij o starym Tomie Parisie, on już nie istnieje.
- Znacie moją zasadę. - Nie chcemy odszkodowania, tylko informacje.
Nie posiadam takiego towaru, szukajcie gdzie indziej.
- Musimy dostać odpowiedzi. - Potrafię się obchodzić
z nieuprzejmymi klientami.
Kapitanie, wykrywam sygnatury broni na trzech statkach. Namierzają Voyagera.
Zanim zrobimy coś czego będziemy żałować, pan Neelix chce panu coś pokazać.
Chciałem podziękować za ten skarb.
- Kryształ berylu... - Dziwię się, że taki kupiec
przepuścił coś takiego przez palce.
Mógłbym powiedzieć wszystkie umowy są ostateczne, ale oddamy to za współpracę.
- Nawiedzony? - Tak powiedział Harkonian gdy ją sprzedał.
Uznałem, że to choroba izolacyjna.
- Czy pan zauważył coś dziwnego w tym statku? - Można tak powiedzieć.
Chciałem ją przerobić na holownik, ale zaczęłą wymagać ciągłych... och.
Mam nadzieję, że mnie nie zapomniałeś.
- Panie Abaddon? - O czym ja mówiłem...
- Ciągłe naprawy. - Tak...
- Nie miałem zamiaru im nic powiedzieć! - Do kogo pan mówi?
Do nikogo. Muszę już iść. Zwrócę wam towary które wymieniliście za ten statek.
Zostaw mnie. Zrobiłem co kazałaś, znalazłem ci pilota.
- Co się dzieje, co pan widzi? - To ona, stoi przede mną!
- Tam nikogo nie ma. - Przenieście mnie z powrotem, natychmiast!
Janeway do ambulatorium, wypadek.
Przeżył wylew do mózgu. Na szczęście zdążyłem naprawić uszkodzenia na czas.
- Co było przyczyną? - Jego ścieżki neuronowe
były niedawno przebudowane. Wykryłem sygnaturę neurogeniczną.
Wygląda na to, że Alice do niego też się dobrała.
Proszę go obudzić.
- Była tutaj... - Ta kobieta była halucynacją
stworzoną przez interfejs neurogeniczny.
Podałem panu stoper korowy. Już pana nie będzie niepokoić.
- Co ten statek chce od naszego załoganta? - Sama nie poleci, potrzebuje pilota.
Biologiczną istotę do pracy z oprogramowaniem.
Skoro potrzebowała pilota, czemu nie wzięła pana?
Nie byłem kompatybilny. Powiedziała, że mam za wolny refleks i jestem bezużyteczny.
Nie potrafiłem jej doprowadzić tam gdzie chciała. Nie znam koordynatów.
Nalegała tylko żebym jej znalazł prawdziwego pilota.
Przykro mi że was wcześniej nie ostrzegłem. Nie mogłem się jej oprzeć.
Siedem z Dziewięciu do kapitan Janeway. Proszę przyjść do astrometrii.
Odtworzyłam dane, na których pracował chorąży Paris.
Moje podejrzenia były słuszne, to jest trajektoria kursu.
Kończy się w sektorze przestrzennym osiem - sześć - siedem.
- Wygląda na pusty. - To pusta przestrzeń.
Za wyjątkiem małej anomalii.
Fontanna cząsteczkowa.
Federacja straciła tuzin statków badając taką anomalię w kwadrancie Alfa.
Przekaż koordynaty na mostek.
Wyjdź z warp.
Widzisz już to?
Tak.
Co to jest?
Dom.
- Odległość? - Sześć milionów kilometrów.
Zmniejszyć szybkość do ćwierć impulsowej, pełna moc osłon.
Wykrywam statek po prawej burcie.
- To Tom. Leci prosto na anomalię. - Możesz go namierzyć transporterem?
- Nie przez wielofazowe osłony. - Jesteśmy w zasięgu łączności?
Otwieram kanał. Odpowiada.
/Utrzymajcie odległość /albo otworzymy ogień.
Tom, interfejs statku zakłóca twoje myśli.
Opuść osłony i pozwól się /przetransportować.
Zignoruj ich. Leć dalej.
- Nie reaguje. - Namierzyć jego napęd. I ognia.
Bezpośrednie trafienie. Osłony statku trzymają.
Doktor do mostka. Wstrzymajcie ogień. Odczyty neurologiczne Parisa fluktuują.
Jego funkcje synaptyczne są podłączone do statku. Możemy go zranić. Mocno.
- Tuvok, wstrzymaj ogień. - Mamy dziesięć minut
- zanim dotrze do fontanny cząsteczkowej. - Czy można unieszkodliwić ich osłony
- bez strzelania? - Można włamać się do ich komputera
- i przesłać sygnał wyłączenia. - Wykryliby to.
Chyba, że odwrócimy ich uwagę.
Mostek do Doktora. Jakiś postęp w analizie interfejsu?
/- Jeszcze nie. - Można się podłączyć do interfejsu
- używając sygnału komunikatora? - Chyba tak. Ale nie wiem po co.
Ma pan pięć minut. Wykonać. /Niech B'Elanna przygotuje się do misji.
Kapitanie?
- Cztery minuty. - Mostek do abmulatorium. Status?
Proszę czekać, dokonuję ostatnich poprawek.
Nie wiem co sądzić o wchodzeniu do głowy Toma.
Może wyjaśnicie parę spraw jak wrócisz.
Wiedziałam, że jesteś odpowiedni. Nikt mnie jeszcze nie zabrał tak blisko.
- Będziesz w domu już za parę minut. - Obiecuję, że się nie rozczarujesz.
Nie wierz jej.
- Gdzie jest Alice? - Nie ma żadnej Alice.
To kupa obwodów w rdzeniu komputera.
Doktor do mostka. Weszła.
- Teraz. - Wchodzę do głównego komputera.
- Nie rozumiesz, zawsze o tym śniłem. - Ciągle śnisz.
- Gdy się obudzisz, czeka cię szok. - Alice mnie potrzebuje.
- Ja też. - Sentymentalne, ale to kłamstwo.
Chcą nas rozdzielić.
Tom, to ja, B'Elanna. Alice to iluzja.
Daję ci coś, czego zawsze chciałeś, czego oni nie mogli ci dać. Czy to brzmi jak iluzja?
Nie mogę... myśleć... zostawcie mnie! Obydwie!
Dostali się do naszych systemów. Chcą wyłączyć moje osłony, powstrzymaj ich!
- Skup się na mnie. Słuchaj mnie. - Moje osłony opadają, zrób coś!
- Czas wracać do domu. - Tom!
- Trzymaj się, zabierzemy cię stąd. - Tom!
- Udało się. Ich osłony opadły. - Przenieście go do ambulatorium.
Za duże zakłócenia od fontanny cząsteczkowej.
Wzmacniam promień izolacyjny.
Mamy go.
Alice traci kontrolę nad swoim kursem.
Przywrócić kurs do kwadrantu Alfa.
Musisz jeszcze odpocząć parę dni. Dasz radę nie być na nogach tak długo?
- Jeśli nie, połamię mu je. - No to zostawiam cię na łasce B'Elanny.
Mam coś dla ciebie.
To laurka od Naomi Wildman. Jesteś całkiem podobny, ale nie uchwyciła moich oczu.
Przepraszam. Za wszystko.
To nie była twoja wina.
Pamiętam wszystko. Wszystko co powiedziałem, co zrobiłem.
To było jakbym był lunatykiem.
Najważniejsze, że się obudziłeś.
Tak.
Dzięki, że jesteś moim budzikiem.
Zawsze.
Obiecuję, że nie będzie już romansów z dziwnymi statkami.
A Delta Flyer?
Jesteśmy tylko przyjaciółmi.
Tłumaczenie i opracowanie napisów: Michał Ligowski
Korekta techniczna i merytoryczna: Marek Kowalczyk
Dopasowanie do DVDripa: Jarek Pogan
Korekta techniczna: tom2407
Zapraszamy na stronę: http://napisy.gwflota.com