/Dziennik ambasadora, /data gwiezdna 53263,2.
/Choć komandor Tuvok pomógł /w negocjacjach na Kesat,
/nie jest najlepszym /towarzyszem w podróży.
- Panie Neelix. - Przepraszam.
Zagrajmy w "Statek, gatunek lub anomalia".
Na pewno znajdzie pan coś pożyteczniejszego.
Daj spokój, Tuvok. Będzie fajnie!
Pomyśl o statku, gatunku lub anomalii, a ja mam piętnaście pytań, by zgadnąć co to jest.
Wolę ciszę i spokój.
- Może zagadka? - Panie Neelix.
- Zabawimy się. - Nie pragnę zabawy.
Zapomnijmy o zabawie. Dobra zagadka stymuluje umysł
i żaden szanujący się Wolkan nie zaprzeczy temu.
No dobrze. Jedna zagadka.
Chorąży rozbija się na planetoidzie klasy L bez jedzenia.
Jest zupełnie sam.
Gdy Flota znajduje go rok później, jest w doskonałym zdrowiu.
Dlaczego nie umarł z głodu?
Na planetoidzie mogą istnieć źródła, które utrzymałyby go przy życiu przez parę tygodni.
- Ale nie przez cały rok. - Zgadzam się.
Logika podpowiada, że chorąży by zginął.
Ha! Zagiąłem cię.
Nie tylko przeżył, ale miał pełny brzuch. Czemu? Bo najadł się strachu.
Odpowiedź to tylko gra słów. Nie ma logicznych podstaw.
- Przepraszam. - Dokąd pan idzie?
Znaleźć ciszę i spokój.
Miłej zabawy!
- Tuvok do Neelixa. - Już pan tęskni, komandorze?
/- Włączył pan stanowisko taktyczne? - Nie, czemu?
- Ktoś kopiuje dane. - To dziwne.
Wykrywam nienormalne odczyty.
/- Jakiego rodzaju? - Nie jestem pewien.
Ale to chyba częstotliwość maskująca...
Komandorze?
Tuvok! Delta Flyer do Voyagera, S.O.S!
Tuvok, co się stało?
STAR TREK VOYAGER S06 E06 - Riddles
ZAGADKI
- Raport! - Jest w szoku neuroleptycznym.
- Dwadzieścia miligramów synaptyzyny. - Już.
Nie działa. Spróbujmy stymulacji korowej. Impuls neurostatyczny na mój znak.
Dobrze.
Teraz!
Jeszcze raz!
Jego oznaki życiowe są stabilne. Na razie. Jednak przeżył ciężki uraz neurologiczny.
- Co było przyczyną? - Jakaś obca broń.
Gdy znalazłem Tuvoka, nikogo tam nie było.
Nie było oznak obecności ukrytych statków?
Miałem pełne ręce roboty, nie pomyślałem o szukaniu ukrytych statków. Przepraszam.
Uratowałeś mu życie, nie ma za co przepraszać. Jak chce pan go leczyć?
Będę wiedział po skanach neurologicznych. Ale dobrze by było wiedzieć coś o tej broni.
Neelix, czy ci Kesat, z którymi rozmawiałeś, mogą coś o tym wiedzieć?
- Nie zaszkodzi spytać. - Czas znów otworzyć kanały dyplomatyczne.
Oficer śledczy Naroq, ochrona Kesat.
Kapitanie Janeway, komandorze Chakotay, ambasadorze Neelix.
- Odrobił pan pracę domową. - Zapoznałem się z faktami po drodze.
Czy może nam pan wyjaśnić co przytrafiło się naszemu załogantowi?
Chyba tak. Na podstawie waszych informacji sądzę, że zaatakowali go Ba'Neth.
- Nie słyszałam o nich. - Nic dziwnego.
W mojej mowie ta nazwa oznacza "Cienie". Mają obsesję na punkcie ukrywania się.
- Bardzo paranoidyczni i ksenofobiczni. - To wyjaśnia technologię maskującą.
Wierzę, że odpowiadają za podobne ataki.
- Czemu mi o nich nie powiedziano? - Bo mój rząd utrzymuje, że oni nie istnieją.
- Większość sądzi, że są mitem. - To, co spotkało Tuvoka nie jest mityczne.
- Czemu pański rząd jest tak sceptyczny? - Bo spotkania z Ba'Neth były nieliczne.
- No i... nikt tak naprawdę ich nie widział. - Ile było tych spotkań?
- Przed tym wypadkiem, dwanaście. - Jesteśmy szczęśliwą trzynastką.
Macie szczęście, że to ja do was przyszedłem.
Każdy inny powiedziałby, że to był niewyjaśniony fenomen.
Bez obrazy panie Naroq, ale czemu jest pan tak pewien, że Ba'Neth nie są tylko mitem?
Ten przypadek odpowiada wzorcowi. Wszystkie miały miejsce na statkach spoza sektora.
- Zapewne chcieli zbadać technologię przybyszy. - Próbowali przegrać dane taktyczne.
A komandor Tuvok odniósł obrażenia neurologiczne, jak poprzednie ofiary.
Ba'Neth chcieli się upewnić, że nie powie nikomu o tym, co widział.
Może dlatego trikoder Tuvoka był zniszczony.
Nie chcieli, żebyśmy zobaczyli częstotliwość maskowania, którą znalazł.
- Znalazł częstotliwość? - Najwyraźniej.
Kapitanie, wiem, że moje teorie wydają się ekscentryczne.
Przyzwyczaiłem się do tego. Dlatego ciągle jestem tylko śledczym.
Ale przywiozłem sprzęt, który pomoże w dochodzeniu.
Proszę mi pozwolić zbadać komandora Tuvoka i wykonać skany w jego statku.
Może wreszcie udowodnię swoje teorie.
Z całym szacunkiem, bardziej interesuje nas życie Tuvoka.
Gdy będziemy pracować razem może osiągniemy oba cele.
Centra poznawcze, pamięci i logiki zostały poważnie uszkodzone.
Ale mózg jest wciąż aktywny, inaczej niż u poprzednich ofiar.
Tkanka nerwowa Wolkanów jest bardzo trwała. Inny mózg by tego nie przeżył.
Gdyby pan tylko mógł nam powiedzieć, co pan widział, panie Tuvok...
Raczej nic pan od niego nie usłyszy w najbliższym czasie.
Proszę pracować. Dam znać, jeśli coś odkryjemy.
Zabiorę pana do miejsca ataku.
Czy mogę w czymś pomóc, panie Neelix?
Chcę pomóc.
Jeżeli nie zna się pan na wolkańskiej neurobiologii, to nic pan nie może zrobić.
Musi być coś...
Niech pan wróci do kajuty i odpocznie.
Nie dam rady zasnąć wiedząc, że Tuvok tu tak leży.
Były rzadkie przypadki, gdy pacjenci w śpiączce reagowali na bodźce zewnętrzne.
Zapachy, dotyk, głosy...
Więc, jeśli zostanę i będę mówił do Tuvoka, to mogę sprowokować reakcję?
Jeśli ktokolwiek potrafi sprowokować Tuvoka, panie Neeilix, to właśnie pan.
Dzień dobry, Tuvok!
Przywiozłem jeszcze parę rzeczy z twojej kwatery, by rozjaśnić ambulatorium.
Grę Kaltoh, gdybyś miał ochotę na rozgrywkę.
I pomyślałem, że może chcesz posłuchać dramatu "Starcie na równinach ognia".
Sam zagram wszystkie dwadzieścia trzy role.
Przyniosłem też kwiaty z aeroponiki.
Wspaniale pachnie, czyż nie?
Może wolisz wolkańskie kadzidła?
Może jakaś muzyka?
Komputer, dostęp do wolkańskich plików muzycznych.
Plik pięćdziesiąt sześć alfa.
Panie Neelix. Co to za okropny hałas?
Śpiewy mnichów z T'Panit.
Też myślę, że są okropne, ale Tuvok je lubi.
Doceniam pańskie wysiłki, ale analizuję jego neurologiczne skany, a ta muzyka rozprasza.
Mówił pan, żeby stymulować jego zmysły.
Stymulować, panie Neelix, nie anihilować.
Komputer, zatrzymaj muzykę.
Dziękuję.
Doktorze!
Tuvok!
Miałeś wypadek. Jesteś w ambulatorium.
Spokojnie, komandorze. Chcę tylko pana zbadać.
Nie martw się Tuvok, on chce ci pomóc.
To tylko trikoder. Widzisz?
Nie zrani cię.
Niech pan teraz spróbuje.
Dobra robota, panie Neelix.
- Komandor Chakotay mówił, że pan coś znalazł. - To mało powiedziane.
Proszę posłuchać.
- Co to jest? - Dźwięk historii.
Mniej poezji, panie Naroq, więcej faktów.
Ten dźwięk wskazuje na obecność izotopów veridium.
Resztki cząsteczek z pola maskującego Ba'Neth.
- Znajdował pan wcześniej te izotopy? - Tak, ale dopiero po ich rozpadzie.
Veridium ma bardzo krótki czas połowicznego rozpadu. Mniej niż 70 godzin.
Poprzednie miejsca ataków studiowałem po miesiącach, a nawet latach.
Ale te izotopy są wciąż aktywne?
Możemy użyć konwertera fotolitycznego, żeby je oświetlić.
Widzi pani dlaczego to jest historyczny moment?
Możemy się dowiedzieć, jak wyglądają Ba'Neth.
No to zobaczmy.
- Nie wiesz jak długo czekałem, by cię spotkać. - Więc Ba'Neth jednak nie są mitem.
To najczystszy obraz jaki kiedykolwiek zrobiono.
Być może. Ale mogę go polepszyć.
Co pani robi? Może pani zniszczyć cały obraz!
Macki! Podejrzewałem, że są wielonożni.
/Doktor do kapitan. /Proszę przyjść do ambulatorium.
Już idę.
Siedem, jeśli uda się zintegrować technologię fotolityczną z deflektorem
moglibyśmy ujawnić statki Ba'Neth.
Technologia ma ograniczony zasięg. Musimy najpierw znaleźć statek.
Wciąż potrzebujemy częstotliwości maskowania.
Nie wszystko na raz.
Wolkański mózg. Tajemnica zawinięta w enigmę umieszczona w czaszce.
Neurościeżki Tuvoka omijają uszkodzoną tkankę i cały mózg zaczyna się odtwarzać.
Nie wiem, czy to skutek mojej neuroterapii, czy rehabilitacji Neelixa, czy obu.
- Czy jest szansa że w pełni wyzdrowieje? - Jest zbyt wcześnie, żeby ocenić.
Ale jest świadom i odzyskał umiejętności motoryczne.
- Ale jeszcze nie mówi. - To tylko kwestia czasu, kapitanie.
- Niech pani zobaczy jak daleko już zaszedł. - Mam nadzieję, że masz rację Neelix.
Ale gdyby mógł mówić, może powiedziałby coś o tej częstotliwości.
Nie wiemy ile sobie przypomina.
Nie wiemy nawet czy nas rozpoznaje, albo czy wie kim sam jest.
Zabiorę go na spacer po statku.
Doktor uważa, że znajome miejsca mogą pobudzić soki synaptyczne.
Niech się pani nie martwi, kapitanie.
Tuvok wróci do siebie zanim zdąży pani powiedzieć "żyj długo i niech ci się wiedzie".
Przyprowadziłem gościa!
Dobrze znów pana widzieć na nogach.
Pamiętasz komandora Chakotaya?
Właśnie przeprowadzaliśmy diagnostykę osłon. Może chce pan rzucić okiem?
To stanowisko taktyczne, na którym pracujesz.
Pilnuję go dla ciebie, mam nadzieję, że nie masz nic przeciwko.
To sieć osłon. To kontroluje wiązkę holowniczą.
Chyba sobie przypomina.
Właśnie uruchomiłeś wyrzutnię torped.
Nic się nie stało, Tuvok. Każdy popełnia błędy.
Wrócimy później.
A na koniec...
Twoja kajuta.
Spędzasz tu dużo czasu.
Czytasz, medytujesz.
Pan Paris raz określił ją jako "wolkańską jaskinię".
Rozejrzyj się.
Astrometria do mostka. Skończyliśmy modyfikację deflektora.
Możemy rozpocząć test.
Przygotować się.
Zmniejszyć prędkość do ćwierci impulsowej. Harry, pełna moc do deflektora.
No dobrze Siedem, zaczynaj.
Uruchamiam deflektor.
To się nazywa udany test.
Cały czas nas obserwowali.
Wywołać ich.
Który statek? Jest ich tam cała flota.
Tu kapitan Kathryn Janeway z Federacyjnego okrętu Voyager. Nie mamy wrogich zamiarów.
Ładują broń.
Osłony!
- Uciekają w różnych kierunkach. - Leć za statkiem prowadzącym.
Wszystko w porządku, Tuvok. Jestem z tobą.
Wszystko będzie dobrze.
Ze mną jesteś bezpieczny.
Ciągle brak odpowiedzi.
Nie chcę psuć pościgu, ale wylatują poza zasięg deflektora.
Siedem, czy możesz wykryć częstotliwość maskowania?
- Blokują nasze skany. - Zgubiliśmy ich.
Już ich nie ma, Tuvok.
Mówiłem, że będziesz bezpieczny.
Tak. Mówiłeś.
Tuvok?
Powiedz mi, co mogę zrobić?
Powiedziałeś mi, że nic mi się nie stanie.
Wiesz kim jestem?
Jesteś Neelix.
Jestem bezpieczny z tobą.
Tuvok musi nam powiedzieć wszystko, co pamięta o ataku.
Kapitanie, co prawda Tuvok znów mówi, ale nie jest gotowy na przesłuchanie.
Zaczyna doświadczać zmiennych emocji.
Podczas ostatniego spotkania z Ba'Neth był przerażony.
Będziemy ostrożni, obiecuję.
W porządku Tuvok, możesz już wejść.
Dobrze cię widzieć.
- Kapitan Janeway. - Zgadza się.
To pan Naroq. Usiądź.
Dwa dni temu byłeś na promie z Neelixem.
- Wykryłeś zamaskowanego intruza. - Zaatakował cię.
Tak. Dlatego teraz mam problemy.
Tak.
I żeby ci pomóc, musimy znaleźć tych którzy cię skrzywdzili.
Zanim intruz cię zranił, przeskanowałeś go tym.
Zarejestrowałeś częstotliwość maskowania, ale trikoder został uszkodzony.
Czy możesz nam coś powiedzieć o tej częstotliwości?
Postaraj się sobie przypomnieć.
- Skanowałem. - Zgadza się. Co widziałeś?
- Ja... nie pamiętam. - Spróbuj!
Dobrze, wystarczy. Na razie skończyliśmy.
- Ale kapitanie... - Niech pan dołączy do Siedem,
może odkryła coś o Ba'Neth.
My też już pójdziemy. Parę osób chce pomóc w rehabilitacji Tuvoka.
Może zjemy później lunch w dwójkę?
Wolę zostać z Neelixem.
Tuvok, jestem pewien, że mógłbyś...
Nie ma sprawy. I tak mam dużo pracy.
Celem gry jest zamiana tej plątaniny w doskonałą kulę.
Na zmianę umieszczamy elementy.
Komu pierwszemu uda się uzyskać kulę, wygrywa.
To mi się podoba takie, jakie jest teraz.
Może spróbujemy?
To zawsze była twoja ulubiona gra, Tuvok.
Ćwiczy logikę.
Zacznę.
Teraz ty.
No dalej!
Nie podoba mi się ta gra.
Kiedy uczyłeś mnie grać, też nie byłem w to dobry.
Ale zachęcałeś mnie i wkrótce uzyskałem swoje pierwsze Kaltoh.
Po prostu trzeba ćwiczyć, to wszystko.
Spróbuj jeszcze raz. Uda ci się.
Nie lubię tej gry!
Doktor pomógł mi w wyświetleniu mojego pliku personalnego.
Ładne zdjęcie. Moje jest okropne.
Byłem instruktorem w Akademii Gwiezdnej Floty.
Otrzymałem siedemnaście pochwał za odwagę. Jestem żonaty.
- Jestem ojcem. - Jesteś niezwykłą osobą, Tuvok.
Byłem... niezwykłą osobą.
Ciągle nią jesteś.
Więc, dlaczego już nie pracuję na mostku?
Rozmawialiśmy o tym. Miałeś wypadek.
A teraz nie jestem dość mądry.
Tuvok, musisz być cierpliwy. Zobacz ile już osiągnąłeś.
On... potrafił rozebrać głowicę fotoniczną w mniej niż pół minuty.
Ja nie potrafię nawet grać w Kaltoh.
To trochę potrwa, ale będziesz umiał to wszystko.
- Skąd to wiesz? - Ponieważ Doktor...
Doktor... Doktor nie wie jak mi pomóc!
- Jeszcze nie, ale... - Już nigdy nim nie będę!
- Tego nie wiesz. Wolkański umysł... - Nie jestem Wolkanem!
Już nie!
Co się dzieje?
W porządku, doktorze, dam sobie radę.
Proszę Tuvok, nie denerwuj się. Wszystko będzie dobrze.
Nie! Nic nie jest dobrze! Zostaw mnie w spokoju!
Lepiej wyjdź. Natychmiast, panie Neelix! Ja się tym zajmę.
Przepraszam, nie chciałem przeszkodzić.
- Nie przeszkodziłeś. - Przeszkodziłem.
Rozmyślałaś.
Wygląda na to, że nad czymś trudnym.
Czy mogę ci jakoś pomóc?
Mało prawdopodobne.
Wypróbuj mnie.
Jak znaleźć coś niewidzialnego?
- Ba'Neth. - Możemy ich oświetlić.
Ale najpierw musimy ich znaleźć, a to niemożliwe bez częstotliwości maskowania.
Niezła zagadka.
Może byśmy ją rozwiązali, gdyby Tuvok powiedział nam, co widział.
Jak idzie jego rehabilitacja?
Myślałem, że świetnie, ale teraz...
Powiedzmy, że też mam zagadkę.
Wypróbuj mnie.
No dobrze.
Kiedy Wolkan nie jest już Wolkanem?
Kiedy jego kod genetyczny jest zmieniony.
Nie... mówiłem metaforycznie.
W takim razie ktoś nie jest Wolkanem, gdy utraci logikę.
Zgadza się! A jak ją odzyskać?
- Trzeba go nauczyć. - Dokładnie.
Ale jeżeli ma uszkodzony mózg i jest niestabilny emocjonalnie...
jak ma się uczyć?
Może nie dać rady nauczyć się tego, czego próbujesz go nauczyć.
Cóż... dzięki za pogawędkę.
Sugerowałam, żebyś się dostosował do okoliczności.
Jakich okoliczności?!
Mówisz, że nie ma już dawnego Tuvoka? Mam mu nie pomagać?
Gdy odłączono mnie od Kolektywu, również byłam uszkodzona.
Nie byłam częścią Wspólnoty, straciłam wiele umiejętności.
Ale się przystosowałam.
Bo kapitan Janeway wierzyła w ciebie. Nie przestawała ci pomagać.
Ale nie upodabniała mnie do tego, czym byłam.
Pomagała mi przez odkrywanie kim mogę się stać.
- Co robisz? - Kwiat.
To dla ciebie.
Dziękuję.
Nie wiem czy zasługuję na podarunek.
Nie powinienem był krzyczeć na ciebie.
Byłem zły. Przepraszam.
Byłeś sfrustrowany, nie winię cię.
To ja powinienem przeprosić.
- Dlaczego? - Bo zbyt mocno cię naciskałem.
Próbowałem zrobić z ciebie kogoś, kim nie jesteś.
Byłeś mną rozczarowany, bo nic nie robię tak dobrze, jak kiedyś.
Może są rzeczy, które potrafisz lepiej robić.
Co mogę robić lepiej?
Na przykład to.
Kiedyś uznałbyś to za nielogiczny sposób spędzania czasu.
- Nie jest dobry. - Nie, jest wspaniały!
Jest kreatywny... To symbol przyjaźni.
Przed twoim wypadkiem nigdy byś się nie przejął moimi uczuciami.
Na pewno nigdy nie zrobiłbyś mi prezentu.
Nie byliśmy przyjaciółmi?
Byliśmy kolegami. Ja na pewno cię lubiłem.
- Ale ja nie odwzajemniałem tego uczucia. - Ty... tolerowałeś mnie.
- Nie rozumiem. - Mówiłeś na przykład.
"Panie Neelix, niech pan się uspokoi".
Albo "Panie Neelix, nie mam potrzeby bawienia się".
I nigdy się nie śmiałeś. Teraz masz znacznie lepsze poczucie humoru.
- Lubię się uśmiechać. - Ja też!
Nie chcę więcej grać w Kaltoh. Ani medytować, ani rozważać problemów logicznych.
Nie musisz.
- Co możemy w takim razie robić? - Co tylko chcesz.
Naucz mnie rzeczy, które ty lubisz robić.
Proszę bardzo.
Potrójny czekoladowy deser lodowy z owocami wikki i ciepłym sosem fetran.
- Sos fetran na deserze lodowym? - Spróbuj.
- Naprawdę to zrobiłeś? - Jak mówi Neelix, zajadajcie.
- To jest wspaniałe! - Fantastyczne!
Nie mówiłem? Tuvok ma talent do kucharzenia.
Cały ranek tworzył nowe przepisy stosując kombinacje składników, o których bym nie pomyślał.
Na przykład suflet z ziemskimi orzechami.
Jiballiaśki tort z polewą miętową, słodki placek z korzeniami leola.
- Dlaczego tylko desery? - Dobrze smakują.
Lepiej uważaj, Neelix, Tuvok może ci zabrać pracę.
- Z twoich ust do uszu kapitan. - Musiała mnie usłyszeć.
- A cóż to takiego? - Bawimy się.
Tuvok okazał się niezłym cukiernikiem.
- Może sufletu z ziemskimi orzechami, kapitanie? - Z chęcią. Dziękuję.
- To jest pyszne. - Cieszę się, że pani smakuje.
- Co teraz robisz? - Ciasto pistacjowe z kremem parra.
- Krem parra to mój ulubiony. - Więc, dostanie pani pierwszy kawałek.
Tuvok, czy przypomniałeś sobie coś więcej o wydarzeniach na Flyerze?
- Wykryłem częstotliwość maskowania. - Zgadza się.
Możesz ją opisać?
Nie wiem, ja...
Czy miała symetryczną modulację? Czy amplituda była stała?
- Nie rozumiem... - Nie szkodzi, nie chciałam cię zestresować.
- Ale gdybyś mógł... - To dla niego trudne, kapitanie.
Może spróbuje pani jutro?
To.
- To widziałem. - Co to jest?
Częstotliwość maskowania.
/Dziennik kapitański, uzupełnienie.
/Komputer zanalizował diagram Tuvoka /i znalazł częstotliwość maskowania.
/Zawęziliśmy poszukiwania do kilku systemów.
Znalazłem, kapitanie. Pole maskujące o mocy dziewięciu milionów terawatów
- w siatce dwa-jeden-sześć. - Dziewięć milionów terawatów?
- To co ukrywają musi być olbrzymie. - Dostosować kurs, panie Paris.
Tak jest.
- Mostek do astrometrii, status? - Deflektor jest gotowy kapitanie.
- Podnieść osłony. - Tak jest, kapitanie.
- Jesteśmy w zasięgu. - No dobrze Siedem, oświetl ich.
To uzbrojona stacja. Około trzech tysięcy oznak życia,
- dwadzieścia dwa statki. - Wywołać ich.
- Brak odpowiedzi, kapitanie. - Ładują broń.
- Otworzyć kanał na wszystkich zakresach. - Strzelają!
Wstrzymajcie ogień. Albo prześlę wasze koordynaty na Kesat.
To zwróciło ich uwagę.
Kilka dni temu jeden z was zaatakował mojego załoganta, poważnie go raniąc.
Aby go wyleczyć, muszę wiedzieć więcej o broni, która została użyta.
Odpowiadają. Tylko dźwięk.
/- Nie dzielimy się technologią. - Ale bierzecie ją od innych.
Napastnik kopiował dane taktyczne, gdy wydarzył się ten incydent.
/- Musimy oceniać potencjalne zagrożenia. - Paranoicy. Tak jak przewidywałem.
Za informacje o broni damy wam informacje o niedawno napotkanych przez nas gatunkach.
Będziecie mogli ocenić potencjalne zagrożenia z ich strony.
/Nie możemy ufać temu /oficerowi śledczemu Kesat.
Wiecie o mnie?
/Próbowałeś nas odkryć przez lata. /Jesteś zagrożeniem. Musisz być powstrzymany.
- Znów ładują broń. - Czekajcie.
To dzięki mojemu konwerterowi fotolitycznemu Voyager mógł was zobaczyć.
Jeśli dacie kapitan Janeway co chce, dam wam ten konwerter.
Będziecie mogli tak zaadoptować swoją technologię, byśmy nie mogli was odkryć.
Wątpię, czy rząd Kesat złoży wam podobną ofertę.
Nie chciałabym musieć im o was powiedzieć.
/Zgoda.
Wejść.
Czego słuchasz?
Utworów z jazzowej bazy danych Toma.
Naprawdę kołysze.
Komputer, zatrzymaj muzykę.
Przeglądałem programy holodeku. Chcę odwiedzić wodny park rekreacyjny na Risa.
- Będziesz mi towarzyszył? - Może po wizycie u doktora?
- Wizycie? - Doktor przebadał broń Ba'Neth.
Znalazł sposób by cię wyleczyć.
Powinieneś...
Powinieneś być z siebie dumny.
Gdybyś nie narysował wykresu na cieście, nie znaleźlibyśmy lekarstwa.
- Żałuję, że go narysowałem. - Dlaczego?
Bo nie chcę się poddać leczeniu.
Masz po prostu lęk przedoperacyjny. Nie martw się, każdy to przeżywa.
- Pomyśl, za parę godzin znów będziesz sobą. - Jestem sobą.
Ale... będziesz mógł robić te wszystkie rzeczy, co kiedyś.
- Pracować na mostku, doradzać kapitanowi... - Chcę móc się bawić! Z tobą!
Nie będę mógł tego robić, prawda?
Cóż...
Nie nazwiesz tego zabawą, tylko metodą osiągania satysfakcji.
Ale to w sumie to samo.
Wciąż będziesz doświadczał emocji.
- Ale nie będę ich okazywał. - Prawdopodobnie nie.
To skąd będziesz wiedział jak bardzo lubię spędzać czas z tobą?
Właśnie mi to powiedziałeś.
- Wciąż będziemy przyjaciółmi? - Oczywiście.
Nawet jeśli... będę cię tylko tolerował?
Skłamałbym mówiąc, że nic się nie zmieni w stosunkach między nami.
Więc, dlaczego? Dlaczego chcesz, żebym stał się taki, jaki byłem?
Bo ta załoga potrzebuje swojego oficera taktycznego na mostku.
Nie byłbym przyjacielem gdybym to zignorował tylko dlatego, żebyś był dla mnie milszy.
Panie Tuvok! Już myślałem, że pan nie przyjdzie.
Miałem lęk przedoperacyjny. Neelix pomógł mi go przezwyciężyć.
Cieszę się, że to słyszę. A teraz proszę się położyć.
- Zobaczymy się po operacji? - Oczywiście.
Będzie mi go brakować.
Mnie też.
- Witam, komandorze. - Panie Neelix.
Cieszę się, że widzę pana na nogach.
- Lepiej się pan czuje? - Doktor zezwolił mi na powrót do służby.
To wspaniała wiadomość!
- Może uczcimy to kieliszkiem szampana? - Herbata wystarczy.
Oczywiście.
Przygotowuję kolację dla uczczenia pańskiego powrotu do zdrowia.
Nie przygotowałby pan może jednego ze swoich słynnych deserów?
Mam ważniejsze rzeczy do robienia niż przygotowywanie nieodżywczych dań.
- Może innym razem. - Rozumy.
Słucham?
Zastanawiałem się nad pańską zagadką o chorążym, który najadł się strachu.
Wydaje mi się, iż mógł również zjeść wszystkie rozumy.
To bardzo sprytna odpowiedź, panie Wolkanie.
Ale nie jest zbyt logiczna, prawda?
Nie. Nie jest.
Tłumaczenie i opracowanie napisów: Michał Ligowski
Korekta techniczna i merytoryczna: Marek Kowalczyk
Zapraszamy na stronę: http://napisy.gwflota.com
Dopasowanie do wersji DVDrip: czapka
Korekta techniczna: tom2407