/Ares 4 do Kumagawy. /Jak się wam podobał wschód słońca?
/Był piękny. Z lekkim odcieniem zieleni. /Całkiem niezwykły.
- Żałuję, że tego nie widziałem. /- Następnym razem, poruczniku.
Jakieś postępy w odwiertach?
/Tak. Przebiliśmy się przez warstwę /tlenku żelaza i dotarliśmy do 8 metrów.
/Pod koniec dnia powinniśmy /mieć pierwsze próbki.
Jeżeli chodzi o ważniejsze sprawy, to otrzymaliśmy wiadomość z Houston.
- Yankees wygrali piąty mecz w Lidze Światowej. /- Jesteś mi winny 20 dolarów.
Został jeszcze jeden mecz.
Nie tylko my tworzymy dzisiaj historię. Bokai właśnie pobił rekord DiMaggio.
/Nie wierzę.
Moim zdaniem Houston manipuluje wynikami.
/W kontroli lotu jest zbyt /dużo fanów Kings'ów.
Więc jak wyjaśnisz, że Bokai pobił Yankee Clipper'a?
/Komandorze? /Na sekundę straciliśmy łączność.
Trochę mną rzuca.
- Odbieram jakieś turbulencje. /- Na tej wysokości?
Sprawdzam radar...
- Co, u diabła...? /- Co się dzieje, John?
Jakiś obiekt się do mnie zbliża, kierunek sto dwadzieścia jeden koma sześć.
Cokolwiek to jest, jest ogromne, ponad dziesięć tysięcy metrów średnicy.
/Jak coś takiego /mogło się pojawić znikąd?
Nie wiem, ale wolę zejść mu z drogi... Odpalam silniki.
/To pewnie tylko protuberancje słoneczne.
Miejmy nadzieję...
To nie protuberancje...
STAR TREK VOYAGER S06 E08 - One Small Step
/Data gwiezdna 53292.7
JEDEN MAŁY KROK
Proszę.
Proszę!
- Chakotay do mostka. /- Tu przesyłownia dwa.
- Próbowałem połączyć się z mostkiem. /- Pański sygnał został skierowany tutaj, sir.
- Może mnie pan przełączyć? /- Przepraszam... kto... gdzie?
- Neelix? /- Komandor?
Widzę, że zmieniasz coś w rdzeniu komputera...
Dokonuję pewnych ulepszeń w systemie sterowania.
Ale twoje zmiany naruszyły inne systemy.
Niewielkie odchyły, zaraz je skoryguję.
Nie pamiętam, żebyś miała na to pozwolenie...
Rdzeń miał zbyt małą wydajność, trzeba było to poprawić.
Doceniam twoją inicjatywę, ale to nie leży w twoich kompetencjach.
Wspominałam o tych modyfikacjach, ale porucznik Torres ignorowała mnie.
- Demonstracja będzie bardziej przekonująca. - Wątpię, żeby ta zmieniła jej zdanie.
Najwyraźniej Voyager nie jest jeszcze gotowy na asymilację...
To żart. Doktor powiedział, że powinnam rozładowywać napięcia żartując.
Świetny pomysł. To jak będzie z tymi systemami, żebym mógł wrócić do książki?
Okręt traci moc. Brak związku z moimi modyfikacjami.
Wyżsi oficerowie na mostek.
Jest druga w nocy, chorąży. Lepiej, żeby było to coś więcej niż turbulencje...
Nie zawiedzie się pani. Zaburzenie grawimetryczne 9 poziomu zbliża się do nas.
- Wyłania się z podprzestrzeni. - Na ekran.
Osłony.
- Kieruje się prosto na nas. - Manewry uchyleniowe.
- Kapitanie. - Przywitaj się z trzydziestoma
- milionami teradżuli energii. - To coś nas goni.
- Nie mogę uciec na impulsowej. - Przejdź w warp.
- Zakłóca nasze pole warp. - Jeśli się zbliży, naprężenie
grawimetryczne rozerwie nas na strzępy.
Poznaję to zjawisko. To anomalia kosmiczna numer pięć-dwa-jeden.
Przyciąga ją nasze pole elektromagnetyczne.
Musimy wyłączyć zasilanie i odwrócić polaryzację osłon.
Wykonać.
Blisko było.
Też poznaję tę anomalię. To elipsa grawitonowa.
Według bazy danych porusza się w podprzestrzeni,
wychodząc z niej czasem całkiem niespodziewanie.
Była obserwowana tylko kilka razy.
- Ares cztery. - Komandorze?
Jedna z pierwszych misji na Marsa.
Moduł dowódczy został wessany przez
podobny twór w dwa tysiące trzydziestym drugim.
Pamiętam, czytałem o tym. Dwóch astronautów było uwięzionych
na Marsie przez tygodnie zanim przybyła pomoc.
Nikt jeszcze nie był tak blisko i przeżył. To może być dla nas szansa.
Ogłosić żółty alarm. Utrzymywać naszą moc na minimum. Utrzymać bezpieczną odległość.
Sugeruję wystrzelenie sondy, aby zbadać dokładnie ten twór.
Byle szybko, bo nie wiadomo kiedy nasz gość zniknie z powrotem w podprzestrzeni.
Odbieram telemetrię z sondy.
Wygląda na to, że anomalia ma stabilne jądro.
- Oko cyklonu... - Ciekawa metafora.
Komputer: Przeprowadź analizę multispektralną jądra.
/Analiza w toku.
Borg wynalazł osłony do pokonywania tego typu zaburzeń.
Zamierzam rozproszyć anomalie od środka.
Byłoby krótkowzroczne zniszczyć fenomen. Powinniśmy najpierw go zbadać.
Nie sądziłam, że podzielasz zamiłowanie załogi do eksploracji.
Jestem oficerem floty.
Kiedy ryzyko przewyższa potencjalny zysk,
eksploracja przestaje być logiczna.
Nie wiemy, co możemy tam znaleźć.
Możemy natknąć się na niespodziewane odkrycie.
/Analiza jądra zakończona.
W jądrze jest ponad 2,8 miliarda substancji.
Fascynujące.
Komputer znalazł kilka stopów pochodzących z sektora zero-zero-jeden.
Tytan i kompozyty polimerowe.
Materiały pochodzące z dwudziestego pierwszego wieku.
Były używane do budowy pierwszych okrętów.
Komandor Chakotay wspominał coś o okręcie, który zaginął w elipsie.
Te stopy pasują do poszycia kapsuły.
Naprawdę niespodziewane odkrycie.
Miał czterdzieści sześć metrów długości, dziewięćdziesiąt dwie tony metryczne,
był napędzany przez silniki jonowe trzeciej generacji i miał sensory transpektralne.
Ares cztery był pilotowany przez porucznika Johna F. Kelly'ego,
jego koledzy, Rose Kumagawa i Andrei Novakovish
kończyli badania na powierzchni,
kiedy Kelly zauważył obiekt zbliżający się do niego.
Później okręt zniknął z radarów NASA.
Ten incydent niemal zniszczył cały program eksploracji.
To było pierwsze spotkanie z anomalią kosmiczną.
Siedem, mówiłaś, że Borg ma technologię, która pozwala na wejście do środka anomalii.
Odpowiednie modyfikacje osłon.
Może moglibyśmy zmodyfikować tak Flyera?
Czy zamierza pani kapitan odnaleźć moduł dowódczy.
- To co z niego zostało. - Według moich obliczeń
mamy mniej niż szesnaście godzin, zanim anomalia wejdzie w podprzestrzeń.
Więc musimy pracować szybko. Harry, B'Elanna, pomóżcie
Siedem przy modyfikacjach Flyera. Tom, przejrzyj dane Aresa cztery,
może coś przeoczyliśmy. Potrzebuję dowódcy misji...
- Zgłaszam się na ochotnika. - Tak myślałam. Do pracy.
Coś się stało, Siedem?
Anomalia jest tak samo niebezpieczna
i nieprzewidywalna, jak trzysta lat temu.
Ale Delta Flyer jest trochę bardziej zaawansowany niż Ares cztery.
- Poradzi sobie. - To może nie być wystarczające.
Biorę pod uwagę twoje obawy, ale podjęłam już decyzję.
Wydaje mi się, że wyprawa po moduł jest bardziej sentymentalna niż naukowa.
Nie mogę się spierać. Jeśli zawsze najważniejsza byłaby nauka,
mielibyśmy flotę sond, a nie okrętów.
Eksploracja, to zobaczenie czegoś na własne oczy.
W tym przypadku odkrywamy przeszłość.
W jaki sposób odzyskanie tego artefaktu polepszy pani zrozumienie historii?
Czyniąc go częścią nas. Odkrywanie antycznych obelisków na Wolkanie,
czy poszukiwania śladów Kahlessa czynią archeologów częścią historii.
Jako Borg nigdy nie odkrywałaś historii, po prostu ją znałaś
i nigdy jej nie doceniałaś. Może to dobra okazja, żebyś odkryła samą siebie.
Przydziela mnie pani do tej misji?
Powiedzmy, że zachęcam do zgłoszenia się.
/To nie protuberancje.
/Możesz to opisać, John?
/- Ma z dziesięć tysięcy metrów szerokości. /- John, tracimy sygnał.
/Emituje promieniowanie elektromagnetyczne, /zakłócające główne systemy.
/Nie mogę uciec. Uruchamiam /rejestrator transpektralny.
/Zbiorę jak najwięcej danych. Jest /nade mną, prześlę tyle danych, ile mogę.
To cały zapis.
NASA odebrała ostatnie dane od Kelly'ego o 9:22,
dziewietnastego października 2033 roku.
A myślałem, że to ja mam kota na punkcie Marsa...
Wygląda na to, że wiesz o Aresie cztery więcej niż ja...
Misje marsjańskie przetarły drogę w eksploracji kosmosu.
Kelly był moim bohaterem w dzieciństwie.
Moim też.
Wielkie poświęcenie, wiedział, że zginie, ale nie przestał zbierać danych.
Mieli jeszcze gorsze warunki niż my.
- Myślisz, że mamy łatwo? - Żartujesz? Napęd warp, osłony,
transportery, mamy tutaj luksus.
Kelly i Kumagawa, Armstrong i Glen, to byli prawdziwi pionierzy...
- Nie przeszkadzam? - Właśnie wychwalaliśmy pewnego odkrywcę.
Kult bohatera - gloryfikacja osiągnięć jednostki.
Wiedzę, że nie miałaś żadnych idoli w dzieciństwie.
W kolektywie osiągnięcia jednostki są nieistotne.
Modyfikacje osłon Delta Flyera są gotowe. Jesteśmy gotowi do startu.
- My? - Potrzebujecie kogoś
znającego się na technologii Borg do monitorowania osłon.
Jestem ochotnikiem.
- Nie wygląda, żebyś się cieszyła... - Bo się nie cieszę.
- Tej misji może pomóc moja ekspertyza. - W takim wypadku, witamy na pokładzie.
Przygotowuję szczepionkę przeciw promieniowaniu grawimetrycznemu.
Oczywiście, jeśli byłabyś hologramem dostosowałbym tylko projektor.
Tak jak na Arakis I, na jednej z moich pierwszych misji.
- Nie pamiętam tego. - To było przed twoim przybyciem na pokład.
Czarująca planeta, kryształowe zlodowacenia, atmosfera oparów magnezu.
Przerwałem moje badania, aby podziwiać dwie pachnące róże.
Niepotrzebna strata czasu.
Być może. Już skończyliśmy.
Jeszcze jedno.
Mogłabyś zrobić kilka zdjęć wewnątrz elipsy?
Dla tych pechowców, którzy zostają.
Ktoś mi zazdrości uczestnictwa?
A jest na pokładzie ktoś kto ci tego nie zazdrości?
Dlaczego?
Mogę ci tylko powiedzieć jak się czułem na Arakis I.
Zostawiłem tam odciski moich stóp i pomyślałem
jeden mały krok dla hologramu, ale gigantyczny skok dla ludzkości.
Banalny frazes.
Wiem, że ta sentencja nie jest oryginalna, ale tak było.
/Chakotay do Siedem: Proszę /zameldować się w drugim hangarze.
Powodzenia.
Zbliżamy się do granicy. Pięć...
cztery, trzy, dwa,
jeden.
Jesteśmy w odległości dwóch tysięcy kilometrów. Zaburzenia grawimetryczne rosną.
To nic. Powinni przejść, ale nieźle się poobijają.
Ich osłony słabną, ale dalej trzymają.
Harry, trzymaj rękę nad wiązką holowniczą,
- na wypadek, gdybyśmy musieli ich wyciągnąć. - Zbliżają się do jądra.
- Straciliśmy ich z sensorów. - Harry?
Łączność nadal działa.
- Naprężenia grawimetryczne rosną. - Wykrywam turbulencje na wprost.
Pełna moc, Tom. Przeprowadź nas przez nie.
Chakotay do Voyagera. Jesteśmy w środku.
/Chciałbym, żeby mogła /to pani zobaczyć, to cudowne.
- Zamieniam się w słuch. /- Jest bardzo spokojnie,
/żadnych zniekształceń /grawimetrycznych, promieniowanie
/elektromagnetycznetworzy /naturalną luminescencję.
/- Tom nazwał to księżycowym blaskiem. /- B'Elanna, tu jest bardzo romantycznie.
- Wierzę ci na słowo. /- Wykryliśmy asteroidy,
/kawałki okrętów, /pochodzą z całej galaktyki.
/Teraz jak coś zgubię, /będę wiedział gdzie szukać.
/Powinniśmy to nazwać nie elipsą, /ale anomalią zlewu kuchennego.
/Jest tu nawet uboga atmosfera,
/ale to nic, co by /nadawało się do oddychania.
A co ty powiesz, Siedem?
/To intrygujące. Część materii /wydaje się pochodzić z innego wymiaru.
- Widać że anomalia była tu i tam... - Jakieś ślady po Aresie?
/Wykrywamy ślady kadłuba, /ale śmiecie zakłócają sensory.
Wyładowanie grawitonowe, spowodowane przez
zmianę kursu anomalii o sześć tysięcznych stopnia.
- Właśnie nami nieźle rzuciło. /- My niczego nie czuliśmy...
Według szacunków macie sześć godzin, trzydzieści sześć minut,
zanim anomalia wróci do podprzestrzeni. Lepiej się pośpieszcie.
Zrozumiałem.
Mam trudności w odizolowaniu modułu od kosmicznych śmieci.
Wprowadzę wzór poszukiwania, ale w ten
sposób możemy przeczesywać ten teren kilka godzin.
Siedem, muszę mieć chwilę czasu, aby zebrać próbki,
które dokładniej powiedzą nam gdzie anomalia była.
Powinniśmy trzymać się planu i jak najszybciej wracać na Voyagera.
Nie jesteśmy tu tylko po to, aby znaleźć moduł, mamy okazję
- do badań. - Znam nasze cele.
W takim razie, zaczynajmy.
Skamieniałe mikroby w tym fragmencie wydają się być oparte na metalu...
Spekulowaliśmy na temat metalicznych
form życia, ale nigdy żadnej nie odkryliśmy.
Wydaje się pan być podekscytowany tym odkryciem.
Ten kawałek skały jest miliardy lat starszy od Ziemi.
Pochodzi z czasów, gdy galaktyka dopiero się formowała. Proszę.
- Komandorze? - Weź to.
Trzymasz kawałek historii. Może nawet początki życia.
- Mało prawdopodobne. - Bardziej prawdopodobne niż sądzisz.
Ta anomalia jest starsza niż cokolwiek, co spotkaliśmy.
Mógłbym całe życie badać to, co tu jest.
... i zostawić Voyagera bez pierwszego oficera?
Nie to miałem na myśli.
Paleontologia była moją pierwszą miłością, dlatego wstąpiłem do floty.
Dlaczego nie rozwijał pan swoich zainteresowań?
Poczucie obowiązku mi nie pozwoliło...
Najpierw Maquis, później Voyager... Nigdy nie chciałem wystawać.
Pamiętasz kim chciałaś być, zanim zostałaś zasymilowana.
Zostałam zasymilowana w dzieciństwie.
Ja chciałem zostać paleontologiem już jako sześciolatek.
A ja baletnicą...
- Może nie jest za późno. - To była dziecięca wyobraźnia.
- Mógłbym się spierać. /- Głowy do góry, chyba się zbliżamy.
Znalazłem moduł, namiar trzydzieści dziewięć na piętnaście.
Tam.
- Wydaje się być nietknięty. - Kadłub zżarła korozja,
ale wygląda na nieźle zachowany.
Nie spodziewałem się znaleźć fragmentu tej wielkości.
Raczej nie zmieści się w ładowni...
Doholujemy go do Voyagera.
Kapitanie, kolejna zmiana kursu o trzy tysięczne stopnia.
To już trzecia w ciągu godziny, coś się dzieje. Coś musi ją przyciągać.
- Na czujnikach nic nie ma. - Myślę, że to coś lubi być nieprzewidywalne.
Wiemy, że kieruje się na energię elektromagnetyczną.
Więc co mogłoby generować pole elektromagnetyczne na tyle silne,
aby zmienić kurs anomalii i nie być widocznym na sensorach?
- Fala energii z pulsara, chmura neutrino... - Ciemna materia!
Przeskanuj przestrzeń, szukając fluktuacji elektromagnetycznych.
Mam zaburzenie, trzy miliony kilometrów stąd.
- To asteroid zbudowany z ciemnej materii. - Bingo!
- Elipsa kieruje się prosto na niego. - Czas uderzenia.
Cztery minuty. Kapitan, nie możemy przewidzieć skutków zderzenia.
Ale efekty na pewno nie będą miłe.
Janeway do Delta Flyera, mamy problem.
Anomalia jest na kursie kolizyjnym z asteroidem zbudowanym z ciemnej materii.
Znaleźliśmy orbiter, dajcie nam chwilę na modyfikację wiązki holowniczej.
- Nie macie czasu, zabierajcie się stamtąd. - Kapitanie...
- Już! - Wiązka gotowa?
- Mniej więcej. - Namierz moduł i zmywamy się.
- Nie mamy czasu. - Wydałem rozkaz.
- Komandorze! - Nie ruszymy się stąd bez modułu.
Tom!
Asteroid i anomalia przyśpieszają.
- Przyciągają się jak para magnesów. - Zderzą się za pięćdziesiąt sześć sekund.
- Chakotay, macie mniej niż minutę. /- Przyjąłem.
- Moduł nas spowalnia. - Utrzymać wiązkę.
- Kiedy opuścimy anomalię? - Przy bieżącej prędkości,
- czterdzieści sekund. - Uda się.
Trzydzieści sekund do uderzenia. Wciąż są wewnątrz.
- Chakotay, status. - Lecimy.
Dwadzieścia sekund.
Zniekształcenia grawimetryczne rosną.
- Co z Flyerem? - Straciłem sygnał.
- Jak bardzo jest ranny? - Wstrząs i wewnętrzne obrażenia.
- Musimy go dostarczyć na Voyagera. - To może nie być możliwe.
Komunikacja, napęd i osłony nie działają.
- Jest stabilny, pomogę ci. - Mogę naprawić osłony,
ale napędu się nie da.
- Nie może być aż tak źle... - Jest jeszcze gorzej.
Anomalia wydaje się powracać do podprzestrzeni,
mamy mniej niż dwie godziny.
Odzyskuje przytomność. Spokojnie. Leż spokojnie.
Czuję się, jakby wyrosło mi kilka andoriańskich antenek.
Około dwudziestu. Dostałeś wyładowaniem plazmowym.
Fala uderzeniowa wepchnęła nas znowu do środka anomalii.
- A moduł dowódczy? - Dryfuje trzysta metrów po lewej burcie.
- Wiec wciąż możemy go odzyskać. - Nie tak szybko.
Nie możemy uruchomić silników i osłon, a co dopiero wiązki holowniczej.
Będzie dobrze, jak wyjdziemy z tego w jednym kawałku.
- Mogę wam pomóc. - Jest z tobą gorzej niż ze statkiem.
Chcesz pomóc - leż w łóżku. Zalecenie lekarza.
Jeszcze jedno wyładowanie grawimetryczne.
Zobaczę, może uda się wzmocnić pole integracji strukturalnej.
Spróbuj przesłać moc z pomocniczych systemów podtrzymywania życia.
- Też są uszkodzone. - A co z zapasowymi pzekaźnikami?
- Nie działają. - To nie daje nam wielu alternatyw...
- Spróbuj z przekaźnikami fazerów. - Próbowałam tego, kiedy byłeś nieprzytomny.
- Może mogłabyś mi podać dane. - Nie ma czasu. Lepiej odpoczywaj.
- Mamy wszystko pod kontrolą. - Stąd tak nie wygląda.
Ciągle dowodzę ta misją, chcę wiedzieć, co się dzieje.
Dobrze. Mieliśmy rozkaz opuścić anomalię, ale go nie wykonałeś.
Przez twoją obsesję jesteśmy tu uwięzieni i prawdopodobnie nie przeżyjemy.
Zrozumiałem. Proszę kontynuować i zmienić postawę.
Spis uszkodzonych systemów. Proszę samemu przeczytać.
Pomyliłem się. Ryzykowałem powodzeniem misji.
Ryzykowałeś naszym życiem.
Nie dostrzegasz tego, ale za kilkaset lat ktoś będzie nas szukał.
Rozładowuję napięte sytuację przy pomocy humoru... Pamiętasz?
/Voyager do Delta Flyera.
Używają sondy jako przekaźnika.
/Voyager do Chakotaya, odpowiedz. /Nie możemy was znaleźć.
- Słyszymy was. - Dostosowuję częstotliwość.
- Voyager, tu Delta Flyer. Odpowiedzcie. /- Jesteście cali? Jaki jest wasz stan?
Mamy poważne uszkodzenia, ale żyjemy. Dobrze was słyszeć.
Możemy zainstalować takie same osłony na promie klasy drugiej.
Prze Flyerze zajęło to godziny, a my mamy tylko osiemdziesiąt dwie minuty,
zanim to coś zniknie w podprzestrzeni.
Możliwa jest modyfikacja wiązki holowniczej, aby przebiła się przez zakłócenia.
- Ale nigdy nie dosięgnie jądra. - Jakkolwiek zacznijcie pracować nad tym.
Mówiłaś, że przewody energetyczne są uszkodzone.
Tak. Nie mogę doprowadzić energii do żadnego systemu.
Jeśli replikator by działał, zreplikowalibyśmy nowy przewód plazmy.
- A co gdybyście dostali używany? /- Słucham?
Moduł może jest stary, ale system dystrybucji energii nie różni się za bardzo od naszego.
Tutaj. Ten panel w głównym kokpicie. Urządzenie nazywa się dystrybutorem jonowym.
Po kilku modyfikacjach można nim kierować plazmą warp.
Nawet gdyby, to musimy najpierw go mieć, żeby go przerobić.
Czy macie wystarczająco energii, aby przesłać jedno z was do modułu?
- Tak. Zaraz się prześlę. - Nie tak szybko.
Gdyby uderzyła następna fala, potrzebujemy cię za sterem.
Siedem...
Nakłania mnie pani do ponownego zgłoszenia się na ochotnika?
Czytasz mi w myślach.
Jeszcze trochę...
Użyłem manewrowych i jakoś doprowadziłem nas w zasięg transportera.
- Gotowa? - Przygotuj się.
Ironiczne, robisz to, o czym ja zawsze marzyłem.
Pamiętaj, kiedy postawisz nogę na pokładzie, zetkniesz się z historią...
Historia jest nieistotna.
Nieistotna? Zrób mi przysługę, kiedy tam się znajdziesz,
ściągnij cokolwiek będziesz mogła z bazy danych i rozejrzyj się,
żebyś mogła nam opowiedzieć jak tam było.
Mogę nie mieć czasu... Ale spróbuję.
Powodzenia.
/- Jak tam jest? - Ciemno.
Temperatura minus dwieście sześćdziesiąt stopni.
Zdaję się, że w tylnych przegrodach są pęknięcia.
/- Czy kokpit jest cały? - Tak.
Włączyłam główny komputer.
/Straciłem kontakt z grupą na powierzchni /i nie mogę ustalić mojej pozycji.
/Co to było?
To aktywny plik z danymi. Zdaję się, /że zawiera dziennik pokładowy.
- Możesz go odtworzyć? - Myślę, że tak.
Uznaj to za ostatnią prośbę.
/...i nie mogę ustalić mojej /pozycji. Ale jestem żywy.
/CM wydaję się być cały. Jestem /w środku, cokolwiek to jest.
Słyszałeś to, Chakotay?
Niewiarygodne. Wszyscy myśleli, że zginął od razu.
/Jest bardzo spokojnie. Jak w oku huraganu. /Wegług mnie nawet trochę strasznie.
Jeśli można tu wlecieć, to i można wylecieć i zamierzam znaleźć sposób.
Uruchomię czujniki transpektralne, zanim odpalę silniki.
Zbiorę tyle danych, ile mi się uda. Jeannie, może nie przywiozę ci skały z Marsa,
ale obiecuję, zrobię wszystko, żeby wrócić do domu.
Ares cztery, dziennik misji, dwudziesty trzeci października.
Zaczynam się czuć jak Jonasz... Ile on był w brzuchu wieloryba?
Trzy dni? Ja tu już jestem dwa.
Promieniowanie elektromagnetyczne zakłóca komunikację i radar.
Nie widzę gwiazd, więc nie może ustalić pozycji.
Jeśli to coś porusza się tak szybko,
jak wtedy, kiedy mnie wciągnęło, mogę być już daleko od Marsa.
Sensory pracują cały czas, zbierając dane o obiektach tutaj. Dużo tego jest.
Będę musiał chyba zrobić trochę miejsca.
Gdzie ja do cholery jestem?
Moc spadła o piętnaście procent od ostatniego sprawdzenia.
Myślę, że właśnie zobaczyłem inny statek, albo mam zwidy po jedzeniu z puszki...
Mam! Jest wykonany z nieznanego stopu. Nie mogę się w tym połapać.
/Pamiętam, jak Kumagawa mówiła, /że widziała UFO nad zatoką,
/powiedziałem, że to był meteor, /ale teraz muszę cię przeprosić, Rose.
/Ares cztery. Dziennik misji, /dwudziesty piąty października.
/Ładnie tutaj, ale czas do domu.
/Uruchomiłem silniki jonowe i przepompowałem /całe paliwo do głównego zbiornika.
mam wystarczająco paliwa tylko na jedno odpalenie.
Życzcie mi szczęścia.
Sekwencja zapłonu. Pięć, cztery, trzy,
dwa...
Tracę kontrolę nachylenia! Żyrokompas nie reaguje.
Zanik zasilania, muszę przerwać próbę. Nie uda mi się!
/Wszystkie systemy nie działają. /Popatrz na mnie tato, latam.
/Złe lądowanie. Wezwać medyków.
Paris do Siedem. Status?
Zlokalizowałam urządzenie, ale jest przymocowane do konstrukcji.
- Proszę czekać. - Proszę się pośpieszyć,
- mamy mniej niż piętnaście minut. - Zrozumiałam.
/Wszystkie systemy nie działają. Popatrz na mnie tato, latam.
Złe lądowanie. Wezwać medyków.
Pierwszy lot Johna Kelly'ego... Nie wyszedł całkiem w porządku.
Pamiętasz, tato, jak skoczyłem z dachu ze spadochronem z koców.
Chyba nie wyliczyłem aerodynamiki... No, ale miałem tylko sześć lat.
/Myślę, że to ostatni lot Johna Kelly'ego.
/Tym razem to nie błąd pilota,
/tym razem nie będzie żalu.
/To, co widziałem dowodzi, /że nie jesteśmy sami.
/Teraz to wiem. /Moduł traci moc.
/Wyłączam podtrzymywanie życia.
Przełączam to, co zostało na sensory, będą działały tak długo, jak to możliwe.
Kontrola lotu, tato, kto ktokolwiek, kto to znajdzie, wyświadczcie mi przysługę,
zabierzcie dane, które zebrałem i zróbcie z nich dobry użytek...
Mam nadzieję, że na coś się wam przydadzą, bo ja ich już nie wykorzystam...
/Właściwie żałuję tylko jednego /- nie dowiem się kto wygrał Ligę Świata.
/Jestem zmęczony...
/Paris do Siedem. /Jak ci idzie?
Mam dystrybutor, kopiuję bazę danych porucznika Kelly'ego.
/Tylko szybko, kończy nam się czas.
Namierz moją sygnaturę biologiczną i odznakę.
- Siedem? - Energia.
- Delta Flyer, raport. /- Próbujemy zainstalować dystrybutor,
/- proszę czekać. - Ile mają czasu?
Cztery minuty.
- Spróbuj ominąć łącza energetyczne. - Bez efektu.
Zmieniam sekwencję modulatora jonowego. Zobacz, czy podziałało.
Konwersja energii w toku.
Mamy napęd i osłony?
- Przepływ plazmy jest wciąż niestabilny. - Spróbuj go poprawić.
- Paris do Vayagera. /- Proszę mówić.
- Otwórzcie śluzę, wracamy do domu. - Przyjęłam.
Wprowadzam kurs wyjściowy.
- Elipsa wraca w podprzestrzeń. - A Flyer?
- Zbliżają się do granicy. - Dwa tysiące metrów. Osiemset.
Anomalia wchodzi w podprzestrzeń.
- Jesteśmy w zasięgu wiązki. - Jeszcze nie.
- Podlećmy bliżej. - Pani kapitan?
- Wykonać. - Dalej poza zasięgiem. Trzysta metrów.
- Bliżej. - Wciągnie nas razem z nimi.
Tylko kilka metrów bliżej.
- Jesteśmy za blisko. - Mam ich.
Manewrowe: cała wstecz!
/Dziennik kapitański, data gwiezdna 53301.2.
/Grupa zwiadowcza zebrała /ponad sześćdziesiąt terraquadów danych.
/Zanim zaczniemy je analizować, /musimy okazać szacunek staremu koledze.
Kosmos, to słowo właściwie nic nie znaczy.
Przestrzeń pomiędzy gwiazdami, a planetami.
Ale to samo słowo ma inne znaczenie,
to coś, co łączy wszystkie nasze planety: Wolkan, Quo'Nos, Talax, Ziemia.
Wieki temu ludzkość wydała pierwszą falę
odkrywców, astronautów takich, jak pan Kelley.
Oni przetarli drogę pierwszym koloniom, pierwszym okrętom,
nam, którzy uważają kosmos za swój dom.
Oddajemy ducha i odwagę porucznika Johna Marka Kelley'a
oraz jego ciało kosmosowi. Nie będzie zapomniany.
Kapitanie. Nie znałam tej osoby.
Gdybym spotkała go jako Borg, nie uznałabym
jego technologii za wartą asymilacji.
Ale jesteśmy bardziej podobni, niż można by pomyśleć.
Jego potrzeba zdobywania wiedzy była podobna
do naszego dążenia do doskonałości.
Jego wkład pomógł zabezpieczyć przyszłość ludzkości.
I w jakiejś części mojej własnej.
Yankesi. W sześciu grach.
Wszyscy baczność.
Warta honorowa.
Tłumaczenie: Michał Ambroziewicz
Opracowanie napisów: Marek Kowalczyk
Korekta techniczna i merytoryczna: Marek Kowalczyk
Zapraszamy na stronę: http://napisy.gwflota.com
Dopasowanie do wersji DVDrip: czapka
Korekta techniczna: tom2407