Chwileczkę... Zaraz otwieram!
Już idę! Już idę!
- Deanna! - Cześć, Reg.
Tak się cieszę, że ci się udało. Cudownie cię widzieć.
Myślisz, że mogłabym wejść?
Oczywiście! Oczywiście, proszę! Coś ci podać? Kawy, herbaty?
Chwileczkę, nie mów... Lody czekoladowe!
Znasz mnie za dobrze. Ale tylko jedną miseczkę. Nie chcę utyć.
- Dlaczego? Wyglądasz cudownie! - Zawsze wiedziałeś jak mi pochlebić.
- Chcesz, żebym je sobie przyniosła? - Przyniosła...
- Co? - Lody.
Tak, tak. Lody! Nie, nie, nie... Proszę wejdź, usiądź i rozgość się.
- Ładnie się urządziłeś. - Dzięki.
- Miseczka lodów czekoladowych. - Dopiero się wprowadziłeś?
Nie, nie. Mieszkam już prawie... Dwa lata. Nie miałem jeszcze szansy się rozpakować.
- Wszystko w porządku, Reg? - Oczywiście. Dlaczego miało by być źle?
Szczerze mówiąc wydajesz się być wyprowadzony z równowagi.
Naprawdę? Tyl... Tylko się cieszę, że cię widzę.
Też się cieszę. Geordi jest chyba trochę zawiedziony, że nie wzięłam go ze sobą.
Ja... Tak. Miałem nadzieję, że spędzimy razem trochę czasu.
Zanim Enterprise opuści orbitę.
Ale najpierw chciałem spotkać się z tobą. Nie masz nic przeciwko?
Oczywiście, że nie.
Słyszałam, że pracujesz przy projekcie "Pathfinder".
- Więc... Ja... Już nie. - Co się stało?
Nic... Tylko napięcie było zbyt duże.
- Witaj! - Neelix!
Nie przywykł do towarzystwa. Nieuprzejmie jest zjadać jedzenie gości.
Jeśli jesteś głodny, to powiedz.
- Deanna. Neelix! - Neelix. Niezwykłe imię.
Może powinniśmy przedstawić go kotu Daty, Spotowi.
Czuję, że nie zaprosiłeś mnie tu by razem powspominać.
Powiedz mi co jest nie tak.
- Zagubiłem się, Deanno. - Zagubiłeś się?
Przez Voyagera. Mam na jego punkcie obsesję.
STAR TREK VOYAGER S06 E10 - Pathfinder
Ale ty jesteś na przepustce, a ja co robię? Wabię cię na sesję terapeutyczną.
Nie martw się o to. Najważniejsze to, że jestem tu teraz i chcę pomóc.
- Dziękuję. - A teraz... Zacznij od początku.
Czy wpadłaś kiedyś na to, że wiązka tachionowa skierowana...
na pulsar okresowy klasy B mogłaby dać wystarczająco dużo...
energii grawimetrycznej by wytworzyć sztuczną osobliwość?
- Nie mogę powiedzieć, że tak. - Ja na to wpadłem!
- Ale dowodzący myśleli, że przeciążę MIDASa. - MIDASa?
Międzywymiarowego transpondera dalekiego zasięgu z Mutary.
- Reg, tracę wątek. - Przepraszam.
- Początek? - Początek. Tak.
Zaczęło się chyba w holodeku.
- Czy nie jest tak zawsze? - Mów dalej...
Więc... Przeprowadzałem kilka symulacji...
Komputer, zwiększ wzmocnienie na przekaźniku Voyagera o dwadzieścia procent.
/Wzmocnienie na przekaźniku /osiągnęło maksimum.
- Wąskopasmowy filtr na procesorze sygnału. /- Filtr dodany.
/Voyager, odpowiedzcie. /Zgłoście się, Voyager.
/Voyager odpowiedzcie. Tu Dowództwo Floty. /Voyager, odpowiedzcie Voyager.
Dobrze... Dobrze, dobrze. Obniż zakres filtra o trzy setne kilohertza.
Reg! Co robisz?
O... Eee... No... Pete. Ja... Właśnie...
Tak, przeprowadzałeś kolejną symulacje. Widzę.
- A co z diagnostyką nadajnika? - Tak. Diagnostyka!
- Skończyłeś, czy tak? - Prawie.
Prawie nie wystarczy. Admirał Paris będzie z samego rana.
- Admirał Paris? - Nie mów tylko, że zapomniałeś.
O, nie... Oczywiście, że nie. Tylko... Dni mi się pomyliły.
- Reg! - Komputer, koniec programu.
Teraz o tym pomyślałem. Dobrze, że admirał odwiedzi nas jutro.
- Możemy zaznajomić go z moją teorią! - Jaką teorią?
Przeglądałem prognozy międzygwiezdnych fenomenów z Deep Space Nine.
Przewidują, że pulsar okresowy klasy B minie MIDASa...
w odległości czterech miliardów kilometrów za trzy dni.
- Myślisz, że pulsar może uszkodzić stację? - Nie, nie. Osłony wytrzymają.
Właściwie myślałem o wykorzystaniu tego zjawiska.
- Jak? - Przypuśćmy... Że wyślemy rozkaz...
skierowania na pulsar wiązki tachionów. Teoretycznie możemy wytworzyć...
wystarczającą falę grawimetryczną, by stworzyć sztuczny tunel podprzestrzenny.
Moglibyśmy stworzyć okazję dwukierunkowej łączności z Voyagerem.
- Reg, znowu marzysz! - Nie. Naprawdę wierzę, że się uda.
Opierając się na moich symulacjach...
Opierając się na nich pół roku robiliśmy transwarpową sondę!
To... Co innego. To...
Reg. Naprawdę doceniam twoją wyobraźnię. Ona czyni cię cennym członkiem zespołu.
Ale nie powiem admirałowi, że znaleźliśmy sposób na pogadanie z jego synem...
Tylko z powodu jakiejś zwariowanej teorii istniejącej tylko tu.
- A teraz, proszę, skończ tę diagnostykę. - Tak jest.
I, Reg, pamiętaj, że kiedy będzie admirał, to ja mówię.
Pan mówi. Zrozumiano.
Pete tylko próbował na mnie uważać. Ale byłem pewien, że się uda. Nie mogłem się poddać.
- Czekasz, aż ognisko wygaśnie? - Ja... Skończyłem diagnostykę, sir.
Tak, wiem. Przejrzałem ją. Dobra robota.
Może już czas na koniec pracy?
Ja tylko... Mam jeszcze parę rzeczy do zrobienia...
W takim razie, do zobaczenia jutro.
A, Reg. Może... Może byś wpadł do mnie wieczorem, kiedy skończysz?
- Wpadł? - Przyszedł do domu. Napił się kawy.
Siostra Angie jest w Bostonie. Myślę... Że mogłaby cię polubić.
Ja... Raczej nie... Ja... Mogę... Jestem umówiony z... Neelixem.
Popraw mnie, jeśli się mylę, Reg. Neelix to twój kot.
- Jeśli zmienisz zdanie... - Dzięki... Spróbuję...
Ale nie mogłem wyjść. Nie dopóki nie zwiększyłbym szans na dostęp do MIDASa.
Do spotkania z admirałem było tylko czternaście godzin...
a ja nie wpadłem na żaden pomysł.
Studiowanie danych nie pomagało.
Zdecydowałem, że potrzebuję trochę... inspiracji.
Komputer. Aktywować holosieć mesy ze scenariusza Barclay Jedenaście Gamma.
- Cześć, Reg. - Ostrzeżenie. Rekin krąży.
Niech gra się rozpocznie!
- Czego się napijesz, Reg? - To, co zwykle.
- Komputer, mleko, ciepłe. - Dzięki, Harry.
Próbuję się wkraść w łaski, żebyś mi dziś odpuścił.
Wiesz przecież, co zawsze mówię. Jeśli nie możesz wytrzymać temperatury...
Wyjdź z rdzenia warp.
Proszę usiąść, poruczniku i dać nam, śmiertelnikom, szansę się odegrać.
- To rozkaz. - Jeśli pan nalega, komandorze.
Ale uczciwie uprzedzam, że nie mam zamiaru przerywać mojej dobrej passy.
A gdzie jest Tuvok?
Powiedział, że nielogicznie dalej przegrywać z wyraźnie lepszym przeciwnikiem.
Szkoda. Uwielbiam patrzeć jak Wolkan aż się skręca!
Wszyscy znacie reguły. Damy, jednookie wałki i samobójcze króle dozwolone.
Kolor bije straighta za każdym razem.
- Facet jest bezwzględny. - To zabójca.
Dajcie spokój. Myślicie, że nie boli widzieć, jak przegrywacie?
W końcu jesteście moimi najlepszymi kumplami.
Miałem nadzieję, że poker mnie uspokoi...
abym mógł się przespać przed spotkaniem, ale kiedy wróciłem do domu...
nie mogłem oderwać myśli od Voyagera. Musiałem wrócić do holodeku.
Tak dobrze...
Masaż terapeutyczny może być dobrym lekarstwem na bezsenność, poruczniku.
Ale musimy znaleźć powód bezsenności, jeśli mamy pana na stałe wyleczyć.
To dlatego, że kiedy tylko zamknę oczy, moje myśli zaczynają wyścig.
- Można dokładniej? - Martwię się o projekt.
Czy rozważyłem wszystko, czy jest coś jeszcze co mam sprawdzić. Czy robię wystarczająco dużo?
Ostre stany lękowe spowodowane pracą. Może powinienem porozmawiać...
z kapitan o redukcji pana zakresu obowiązków.
Coś mi mówi, że nie będzie mogła mi pomóc.
Jest pan nieocenionym członkiem załogi, panie Barclay!
Dziękuję, Doktorze. Miło być docenionym.
- Idziesz spać, Reg? - Tak jest.
Cześć Reg.
Z jakiegoś powodu, nigdy nie spałem tak dobrze w swoim mieszkaniu jak w mojej...
holograficznej kwaterze. Na Voyagerze chyba czułem się bardziej jak w domu.
- Dzień dobry wszystkim. - Reg!
- Wyglądasz obrzydliwie świeżo. - Spałem jak dziecko.
W takim razie może masz energię zrobić jednego z twoich słynnych omletów serowych?
Tak, umieram z głodu.
Przepraszam, chłopaki. Mam bardzo ważną odprawę o dziewiątej.
- Mam czas tylko na kawę. - Nie zapomnij o dzisiejszym wieczorze.
- Przypomnij mi. - Miałeś mnie nauczyć grać w velocity.
Nie, nie ma mowy. Jesteśmy umówieni na mecz niskograwitacyjnej piłki.
Tylko się nie bijcie. Wystarczy mnie do wszystkiego.
Reg! Przepraszam, że cię męczę, ale dalej mam problemy z rekalibracją rdzenia warp.
Nie ma problemu. Wpadnę do maszynowni i powiem ci co i jak.
Dzięki, jestem wdzięczna.
Velocity, piłka, rekalibracja rdzenia? Reg, nie wiem jak ty to robisz.
Zdradzę ci sekret. Potrafię się rozdwoić.
Kwadrant Delta, sektor cztery jeden siedem pięć jeden, sieć dziewięć.
Doktor Voyagera zgłosił tę pozycję
gdy jego program był tymczasowo przeniesiony do Floty dwa lata temu.
Przyjmując, że wciąż kierują się na Ziemię, mogliśmy ekstrapolować...
zakres prawdopodobnych trajektorii. Zakładając średnią prędkość 6,2 warp...
i wliczając różnorodne przeszkody astronomiczne...
Możemy przyjąć, że Voyager jest teraz w jednym z tych trzech sektorów.
Możemy się z nimi skontaktować?
Jak pan wie admirale, pracujemy z Wolkanami nad uruchomieniem stacji MIDAS.
Mimo, że jesteśmy w fazie testów, myślimy, że już niedługo opanujemy technologię...
do wysyłania sygnałów z prędkościami hiper-podprzestrzennymi.
Wiadomość normalnie idąca latami, dojdzie do Voyagera w ciągu kilku dni.
Imponujące. Czy będą mogli odpowiedzieć?
Nie, sir. Ale przynajmniej będą wiedzieli, że dalej ich szukamy.
Możemy im wysłać dane o technologii hiper-podprzestrzennej...
i mieć nadzieję, że będą mogli jej użyć do wysłania odpowiedzi.
- Przepraszam, admirale Paris! - Poruczniku Barclay!
Przepraszam, komandorze. Może być sposób na... obustronną łączność z Voyagerem.
To nie jest dobry moment.
W porządku, panie Harkins. Pozwólcie mu mówić. Zamieniam się w słuch, synu.
Widzi pan, jest... pulsar okresowy klasy B i... my...
Jak pan... prawdopodobnie wie..., sir.
Emisje neutrino...
Co chciałem powiedzieć, to, że moglibyśmy utworzyć sztuczną... oso... osobliwość.
- Tunel podprzestrzenny? - Tak! Tak, sir.
Moglibyśmy go użyć jako drogę komunikacji... z Voyagerem.
Nie mogę dać panu wysokich not za jasność wypowiedzi, ale ma pan moją uwagę.
Czy on mówi z sensem?
Pan Barclay ma tendencje do zagalopywania się.
Niestety jego propozycja jest poza naszym zasięgiem.
- Ale pan nawet nie...! - Panie Barclay!
Wiem, że nie wyłożyłem rzeczy jasno, ale z całym szacunkiem, co stracimy próbując.
Chyba zapominamy, że w kwadrancie Delta jest uwięzionych stu pięćdziesięciu ludzi!
Mam na tym okręcie syna, poruczniku. Nie zapominam o tym ani na chwilę.
Przykro mi, sir. Ja nie... Ja nie chciałem...
Weź wolne na resztę dnia, Reg.
- Ale.. - To nie była sugestia.
- Jak potem poradziłeś sobie z uczuciami? - Co masz na myśli?
Czy rozmawiałeś z komandorem Harkinsem po spotkaniu? Przeprosiłeś?
Więc... nie. Chciałem... Dopracować mój plan, więc wróciłem do pracy.
Mógłbyś mówić dokładniej? Co dokładnie zrobiłeś?
Więc... potrzebowałem kogoś... Kto podrzuciłby mi kilka pomysłów.
Kogoś, kto pomógłby mi skupić myśli.
Brzmi rozsądnie. Domyślam się, że mówiłeś o tym z kolegami od projektu Pathfinder.
W sumie... nie do końca.
- Poszedłeś do holodeku, czy tak? - To jedyni ludzie, z którymi mogę pogadać.
- Nie są ludźmi. - Wiem! Ale... pomagają mi w pracy.
Poker? Masaże? Spanie w holograficznej kwaterze?
Wygląda to bardziej jak ucieczka niż praca.
Nie mogę się skoncentrować, jeśli nie jestem zrelaksowany.
Nie możesz się odprężyć ze swoimi przyjaciółmi?
- Przyjaciółmi? - Komandor Harkins zaprosił cię do siebie.
Zamiast do niego, poszedłeś do holodeku.
To nie to, co myślisz, Deanna. To nie nawrót uzależnienia od holodeku.
Dobrze. Powiedz mi jak hologramy pomogły ci w pracy.
Rozmawiałem z nimi o moich pomysłach. Opracowywałem problemy techniczne.
Ludzie, potrzebuję konkretów!
Proszę jeszcze raz, panie Barclay. Krok po kroku. Może złapię o co chodzi.
Mamy nasz pulsar okresowy, mamy stację przekaźnikową. Jak wytworzymy tunel?
Moglibyśmy o tym myśleć całą noc.
Wiemy, że możemy wytworzyć energię grawimetryczną, ale!
- Czy wystarczy to do stworzenia osobliwości? - Mówimy o dużej reakcji podprzestrzennej.
- Może... to jest problem! - Reg?
- Może... trzeba myśleć w mniejszej skali! - Zgubiłem się.
A jakiego pasma potrzebujemy?
Średnia tunelu jest wielka, ale jeśli skompresujemy strumień.
Nie potrzebowalibyśmy tak wielkiego tunelu!
- Co masz na myśli? - Mikrokorytarz podprzestrzenny.
- Imponujące. - Tym razem przeszedłeś samego siebie, Reg.
Dalej potrzebuję... Pomocy przy paru szczegółach.
Skompletuj grupę. Możesz użyć wszelkich potrzebnych środków.
Stosunek energii w granicach sześćdziesięciu terawatów powinien wystarczyć.
- Tak myślisz? - Powinno, ale wtedy...
będziemy musieli kompensować interferencje grawimetryczne.
- A jak to zrobimy? - Tak sobie myślałem...
Gdybyśmy użyli filtra wąskopasmowego do sygnału transpondera?
- Barclay znów uderza! - Co się tu dzieje?
- Komandor... - Kim jest twój przyjaciel?
- Tak... nie przedstawisz mnie? - Komputer usuń postacie.
- Myślałem, że kazałem ci iść do domu. - Ja... pracowałem.
Nazywasz to pracą? Stworzyłeś hologramy załogi Voyagera!
A, to... to nie to, co myślisz. To interaktywny program diagnostyczny.
Zaprojektowałem go, aby pomagał mi... rozwiązywać problemy.
- Jak długo tu jesteś? - Od spotkania z admirałem.
Spotkanie skończyło się dziesięć godzin temu.
Wiem... że zakłopotałem cię przed admirałem i... przepraszam.
Chciałem dopracować mój pomysł, aby przedstawić ci gotowy plan.
I udało się. Miałeś rację, że pomysł z tunelem jest zbyt kosztowny, więc...
- Go przeskalowałem. - Przez wszystkie nadgodziny...
Jeśli sprawdzę zapisy w holodeku... Czy odkryję, że tu spędzałeś ten czas?
- W sumie... Nie cały czas... - Ile z tego czasu?
Może... dwadzieścia, czy... trzydzieści godzin tygodniowo.
- Czy to nie trochę za dużo? - Nie, jeśli pomoże w kontakcie z Voyagerem.
Zanim wziąłem cię do grupy... Przejrzałem twoje akta.
Zmagałeś się już z uzależnieniem od holodeku.
Z mojego punktu widzenia wygląda to na nawrót.
- Wiem, jak to może wyglądać, ale... - Myślę, że potrzebujesz porady specjalisty.
Potrzebuję uwagi dla moich pomysłów!
Powinienem uważać na twoje zachowanie.
Myślałem, że jestem przyjacielem dając ci trochę luzu.
Nie zdawałem sobie sprawy z tego... Jak związałeś się z Voyagerem.
Czy to takie złe? Czy masz pojęcie, jak to jest być...
uwięzionym 60 000 lat świetlnych od domu? Czy zdajesz sobie z tego sprawę...
Jak samotni muszą być?
Przykro mi, Reg... Ale dopóki nie otrzymasz jakiejś pomocy, jesteś odsunięty od projektu.
- Nie... nie możesz tego zrobić. - Nie zostawiasz mi wyboru.
Ta holosieć i laboratorium są dla ciebie oficjalnie zamknięte. Idź do domu.
Nie wyjdę... Póki nie wysłuchasz, co mam do powiedzenia.
Reg!
Nie każ mi wzywać ochrony.
- O co chodzi, Nicole? - On wciąż tu stoi.
Powiedziałaś mu, że jestem umówiony na spotkanie o piętnastej?
Tak, sir. Ale nie chce sobie pójść.
- Wpuść go. - Tak, sir.
Admirale... dziękuję za spotkanie.
Przestraszył pan moją sekretarkę, panie Barclay. Ma pan pięć minut.
- Pięć minut. Tak. - Proszę usiąść.
Najpierw... chcę przeprosić za to, że tak się wczoraj wyrwałem.
To tylko dlatego, że... tak zależy mi na Voyagerze.
Tak. Komandor Harkins poinformował mnie o pańskim przywiązaniu do załogi.
Spędzał pan czas wśród hologramów załogi w tym i mojego syna. To raczej niepokojące.
Wiem, jak to może wyglądać...
Ale... to nie zmienia faktu, że mam sposób na komunikację z Voyagerem.
Komandor Harkins nie sądzi, żeby się on powiódł.
Dopracowałem pomysł. Uprościłem go. Proszę tylko o szansę na próbę.
Jeśli mam rację, może to oznaczać możliwość porozmawiania z Tomem.
Według mnie komandor Harkins miał powody usunąć pana z zespołu i ma do tego prawo.
Nie pozwolę osobistym uczuciom ingerować w procedurę Floty.
Ja... złamałem protokół i należy mi się kara. Ale nie załodze Voyagera... Ani panu.
Potrzebuję tylko dostępu do laboratorium przez jeden dzień.
Potem, jeśli... Się mylę, złożę rezygnację.
Wydam rozkaz przejrzenia pańskich danych.
Jeśli są dobre, rozkażę komandorowi Harkinsowi się nimi kierować.
- Ale... Tylko ja wiem... - To wszystko, co mogę zrobić, panie Barclay.
Do widzenia.
- Więc, spotkanie poszło dobrze! - Nie, nie, nie. Wcale nie!
Admirał obiecał przejrzeć dane.
Nie widzisz?! Chciał się mnie pozbyć, jak Harkins!
- Spróbuj się odprężyć. - Teraz wiesz czemu potrzebuję twojej pomocy.
Tak, wiem.
Musisz... Musisz oficjalnymi kanałami powiadomić admirała...
że jestem zdrowy i nadaję się do służby.
- Nie mogę tego zrobić. - Dlaczego nie?!
Popatrz na siebie. Masz stany lękowe, bezsenność. Paranoję!
Zrobiłeś, co mogłeś. Teraz niech Flota się martwi o Voyagera.
- Musimy zadbać o ciebie. - Ze mną jest wszystko w porządku!
Sam powiedziałeś, że masz obsesję na punkcie Voyagera.
Nawet jeśli? Jeśli ta obsesja pomaga mi lepiej pracować, to chcę się poświęcić.
Małe rozchwianie w zamian za kontakt z uwięzionym okrętem!
Czy Voyager nie jest ważniejszy niż mój stan psychiczny?!
Voyager jest ważny! Ale ty także.
Ten okręt...
Ta załoga...
Są wszystkim, co mam.
Powiedz mi czemu?
Od kiedy... opuściłem Enterprise, wszystko nie było już takie... samo.
Jakbym... stracił rodzinę.
Więc stworzyłeś rodzinę w holodeku. Tylko, że oni nie są prawdziwi.
Ale nie wiem jak inaczej... Mógłbym sobie poradzić.
Pamiętasz, kiedy przybyłeś na Enterprise? Czy nie miałeś problemów w dopasowaniu się?
Ale po jakimś czasie zacząłeś nawiązywać przyjaźnie.
Możesz nauczyć się zrobić to samo na Ziemi.
- Ja... nie wiem jak. - Popracujemy nad tym razem.
- Masz jutro odlecieć. - Poprosiłam kapitana o urlop...
Aby spędzić trochę czasu ze starym przyjacielem.
- Deanna... Nie musisz tego robić. - Spróbuj mnie powstrzymać.
Przepraszam, Neelix. Muszę wyjść.
Nie, nie uda cię się mnie odwieść od tego zamiaru.
/Wymagany kod dostępu.
- Barclay, alfa jeden siedem gamma. /- Brak dostępu. Kod został deautoryzowany.
Komputer, wprowadź kod: Barclay, alfa jeden siedem gamma.
/Dostęp przyznany.
Komputer, podłącz się do stacji MIDAS.
Aktywuj matrycę kontrolną.
/- Matryca aktywna. - Pełna moc do emiterów grawitonowych.
/Emitery ładowane.
Skan obszaru wokół stacji w poszukiwaniu pulsara okresowego klasy B.
/Pulsar wykryty na koordynatach /dwa dwa siedem na cztery jeden na sześć.
Dobrze, dobrze.
Skieruj sześćdziesięcioterrawatową wiązkę tachionową na pulsar.
/Wiązka tachionowa skierowana.
Kiedy będzie można utworzyć wyrwę grawimetryczną na pięć milionów teradyn?
/Około siedemnaście minut.
Komputer, czy jest mikrokorytarz podprzestrzenny
na koordynatach trzy cztery trzy na dwa siedem?
/Skanuję...
/- Potwierdzam. - Wiedziałem!
Dostrój fazę aby skierować trajektorię tunelu do kwadrantu Delta...
sieć dziewięć, sektor cztery jeden siedem pięć jeden.
/Trajektoria ustawiona.
Aktywować awaryjny kanał Floty i transmitować w stronę osobliwości.
/Kanał otwarty.
Dowództwo Floty do USS Voyager. Zgłoście się, Voyager.
Voyager, słyszycie mnie? Tu porucznik Reginald Barclay.
Proszę odsunąć się od konsoli.
- Pete! Nadałem wiadomość. - Proszę się poddać, panie Barclay.
W porządku, wygraliście.
Komputer, przekaż kontrolę do programu holosieci Barclay pi trzy i zablokuj dostęp.
Zatrzymajcie go! Ogłuszcie, jeśli będzie trzeba.
- Tuvok, nie widziałeś dwóch mężczyzn? - Nie widziałem.
- Wyglądają jak ochrona Floty, ale nie są. - Intruzi?
Gonią mnie! Potrzebuję twojej pomocy!
Tuvok do wszystkich. Intruzi na pokładzie.
Komputer, zlokalizuj nieautoryzowany personel na pokładzie Voyagera.
/Dwóch niezidentyfikowanych ludzi, /pokład cztery, sekcja osiem.
Odizolować ich polami siłowymi.
/Ochrona do komandora Harkinsa. /Odcięto nas polami siłowymi.
/- Może pan wyłączyć program? - Pracuję nad tym.
/Brak dostępu. Kontrola /holosieci zakodowana.
Harkins do ochrony. Potrzebuję posiłków.
Komputer, przekieruj trajektorię do Delty, sieć jedenaście...
sektor sześć cztery dwa trzy osiem i powtórz wiadomość.
/Trajektoria ustawiona. /Transmituję.
- Tunel podprzestrzenny? Co się dzieje? - Próbuję pomóc przyjaciołom.
Jest odpowiedź? /- Zaprzeczam.
Komputer, zmienić trajektorię tunelu!
- Reg! - Pójdzie pan ze mną, sir.
Będę cię osłaniać.
Komputer, zamknij drzwi do tunelu Jefferiesa J pięćdziesiąt trzy!
Komputer, odetnij zasilanie holosieci.
/Niewykonalne. Główne /zasilanie zabezpieczone kodem.
Sprytnie, Reg. /- Ochrona do Harkinsa. Zgubiliśmy go.
Mam pomysł. Wchodzę.
Znam cię. Jesteś kolegą Rega. Masz coś wspólnego z tym co tu się dzieje, prawda?
- Komputer wyłącz główne chłodzenie. - Zwariowałeś? Rdzeń pęknie!
Dokładnie!
Panie Barclay, chcę wiedzieć co się dzieje na moim okręcie.
Działam w jego najlepszym interesie, kapitanie. Musi mi pani zaufać.
Nigdy nie dał mi pan powodu, aby wątpić w pana lojalność.
Komputer, skieruj trajektorię do kwadrantu Delta...
sieć dziesięć, sektor trzy sześć pięć osiem i nadaj wiadomość.
/- Trajektoria ustawiona. Transmituję. - Z kim próbujesz się skontaktować, Reg?
/Ostrzeżenie. Pęknięcie rdzenia warp /za czterdzieści pięć sekund.
- Mostek do maszynowni. Raport. - Wyłącz program, Reg.
- Janeway do ochrony. Intruzi na mostku. - Komputer, pole siłowe wokół konsoli naukowej.
/Ostrzeżenie. Pęknięcie rdzenia /za trzydzieści sekund.
Harry, idź do maszynowni. Zajmij się tym pęknięciem.
- Pole siłowe ci nie pomoże, Reg. To koniec. - Ale to moja ostatnia szansa.
/Pęknięcie rdzenia /za dwadzieścia sekund.
Kapitan do wszystkich. Opuścić okręt.
/Pęknięcie rdzenia za dziesięć sekund.
Tak, czy inaczej, ten program się zakończy.
/- Siedem... Sześć... Pięć... - Do widzenia, kapitanie.
/- Cztery... Trzy... Dwa... - Komputer, zakończ program.
Jestem gotowy do lekcji.
Uczenie pana śpiewu to nieefektywne wykorzystanie mojego czasu.
Ale... Ja... Ćwiczyłem.
W pańskim przypadku to nieistotne. Pańskie struny głosowe są...
niezdolne do wytworzenia podstawowych tonów diatonicznych.
Nie wspominając pańskich niedostatków w poczuciu rytmu.
Ale mój głos tak dobrze brzmiał pod prysznicem sonicznym...
Może powinien pan ograniczyć swoje wysiłki do tej lokacji.
- Astrometria do mostka. - Mów, Siedem.
/Wykryłam coś, co wydaje się być /mikrokorytarzem podprzestrzennym
/na koordynatach 1-9-4.6 na 3-5.
- Mikrokorytarz? - Myślę, że ktoś przez niego nadaje.
Na kanale awaryjnym Floty!
Posłuchajmy, Harry.
Spróbuj dodać wąskopasmowy filtr na procesorze sygnału.
/Słyszycie mnie? /Tu porucznik Reginald Barclay.
To wszystko. Kimkolwiek jest ten Barclay, przestał nadawać.
Mikrokorytarz zapada się w tempie 0.2 procent na sekundę.
- To nie daje nam dużo czasu. - Na co?
Żeby odpowiedzieć i mieć nadzieję, że pan Barclay słucha.
Powinno zadziałać! Nie rozumiem dlaczego nie zadziałało.
Tu jesteście! Przejrzałem plan pana Barclaya. Myślę, że warto spróbować.
Już próbował, sir. Bez pańskiej autoryzacji. Nie udało się.
- Przykro mi to słyszeć. - Mnie także, sir.
Doceniam pańskie zaufanie, ale... Nie zasługuję na nie.
Co mam z nim zrobić, admirale?
Włamał się do laboratorium, podłączył do MIDASa, opierał się przy aresztowaniu.
Postawiłeś mnie w trudnej sytuacji, synu. Miałem nadzieję, że będziemy mogli...
- Odbieramy transmisję! - Skąd?
Koordynaty 343,6 na dwa siedem.
Tunel podprzestrzenny!
/- Dowództwo Floty, zgłoście się. - Voyager!
Reg, pomóż mi oczyścić sygnał.
Obniżyć zakres filtra o 0,3 kilohertza. /- Tu kapitan Kathryn Janeway. Słyszycie mnie?
Myślę, że mówi do ciebie...
Kapitanie, tu porucznik Reginald Barclay z Dowództwa Floty.
Dobrze słyszeć pański głos, poruczniku. Długo na to czekaliśmy.
Z wzajemnością. Niestety mikrokorytarz zapada się. Mamy tylko chwilę.
Rozumiem. Przesyłamy wam dzienniki okrętowe, raporty załogi i dane nawigacyjne.
/Przyjąłem, a my przesyłamy wam dane nowej /hiper-podprzestrzennej technologii.
Mamy nadzieję użyć ich do regularnego kontaktu. Przesyłamy także...
/rekomendacje modyfikacji /systemu komunikacji.
Użyjemy ich tak szybko, jak to tylko możliwe.
Jest tu ktoś, kto chciałby jeszcze coś powiedzieć.
Tu admirał Paris.
- Dzień dobry, sir. /- Jak się trzymacie?
Bardzo dobrze. Załoga zachowuje się przykładnie, z pańskim synem włącznie.
Proszę mu powiedzieć... że tęsknię.
/I jestem z niego dumny.
- Słyszał pana, admirale. - Tunel się zapada.
Chcę, żebyście wiedzieli, że robimy wszystko, żeby was ściągnąć do domu.
Doceniamy to, sir. Trzymajcie dla nas otwarty dok.
/Mamy nadzieję...
To wszystko. Sygnał zanikł.
Zrobiłeś to, Reg. Przepraszam, że w ciebie wątpiłem.
- Skąd ta smutna mina, panie Barclay? - Bo... bo to koniec, sir.
Nie, poruczniku. Powiedziałbym, że projekt Voyager właśnie się zaczął. Dzięki panu.
Ktoś zna tego Barclaya?
Pozwoliłem sobie przejrzeć jego dane. Miał dość barwną karierę.
Nie wspominając niezwykłej historii medycznej.
Wyszedł z fobi transporterowej i uzależnienia od holodeku.
Jakich by nie miał problemów, ważne, że do nas dotarł.
Gwiezdna Flota powinna dać mu awans.
Przeanalizowałam dane od pana Barclaya. Ta hiper-podprzestrzenna technologia jest obiecująca.
Możemy mieć nadzieję na dalszą komunikację z Ziemią.
- Trzeba to uczcić toastem. - Możesz pełnić honory, Tom?
Za... mojego tatę. Miło wiedzieć, że dalej czeka.
I za najnowszego honorowego członka załogi Voyagera, Reginalda Barclaya, kimkolwiek jesteś.
Za pana Barclaya.
- Gratuluję. - Nie wiem, czy zasłużyłem.
- Czemu nie? To duże osiągnięcie! - Nie udało by się bez twojej pomocy.
- Co na to powiedział komandor Harkins? - Chyba... Był zadowolony.
Dlaczego miałby nie być. Trafiłeś w dziesiątkę.
Nie wszyscy by chcieli, żeby ich szwagierka spotykała się z kimś z moimi aktami.
To nowa era. Opowiedz mi o niej. Chcę szczegółów.
Więc... ma na imię...
- Nadzieja. - Żartujesz.
Nie... I... I... Kocha koty.
Tłumaczenie i opracowanie napisów: Michał Ambroziewicz
Korekta techniczna i merytoryczna: Marek Kowalczyk
Zapraszamy na stronę: http://napisy. gwflota. com
Dopasowanie do wersji DVDrip: czapka
Korekta techniczna: tom2407