Takiej planety nie spotyka się na egzaminach.
Odczyty grawimetryczne są podobne do gwiazdy karłowatej.
Przypomina także kwazar o wysokim stopniem rotacji.
Około pięćdziesiąt osiem obrotów na minutę.
- Przyjrzymy się bliżej? - Po to tu jesteśmy.
Tom, ustaw nas na wysokiej orbicie.
Napęd warp nie działa.
Dlaczego?
- Nie wiadomo. - Wycofajmy się.
- Nasze silniki impulsowe nie reagują. - Więc proszę użyć silników pomocniczych.
Znajdujemy się w jakimś grawitacyjnym spadku. Wciąga nas w kierunku planety.
STAR TREK VOYAGER S06 E12 - Blink Of An Eye
Ten Nowy jest jaśniejszy niż Tahal i jego bracia na niebie.
Czego od nas chce?
Żeby na to odpowiedzieć, musimy poznać naturę tego Boga.
Musimy zrozumieć powód jego przybycia.
Składałeś ofiarę dla Tahala.
Złożyłem ognisty owoc na ołtarzu, a wtedy zatrzęsła się ziemia.
Popatrzyłem do góry i Nowy tam był.
Ognisty owoc. Gdzie on jest?
Nowy nie chce, żeby Tahal dostał ognisty owoc.
Zrób dla niego ołtarz. Tak duży jak Tahala.
Ognisty owoc jest tylko dla Nowego.
Już nie dla ludu! Jest tylko jego.
Ty, który potrząsasz ziemią. Ty, który przynosisz światło.
Przyjmij to dzisiaj i każdego dnia.
Przyjmij naszą ofiarę. Nie krzywdź nas.
Raport.
Jesteśmy na orbicie synchronicznej. 57 000 kilometrów
- ponad równikiem planety. - Dobra robota Tom.
- A teraz zobaczmy... - Nie pochwalaj tego kogo nie trzeba.
Wyjaśnij.
Nasze silniki się wyłączyły w połowie opadania.
Potem po prostu stanęliśmy, jakbyśmy zostali przez coś pochwyceni.
Wykrywam silne pole tachionowe wzdłuż kadłuba. Być może to nas trzyma.
/- Siedem z Dziewięciu do mostka. - Słucham Siedem.
Proszę się zgłosić do astrometrii. Musi pani coś zobaczyć.
Już idę. Chakotay...
Ta planeta ma rdzeń tachionowy.
Wytworzył on podprzestrzenne pole cząsteczkowe między biegunami.
Przybycie Voyagera zakłóciło to pole.
Wygląda na to, że statek został złapany w jakiegoś rodzaju wir.
To coś gorszego. Voyager stał się trzecim biegunem planety.
Zachwianie równowagi wpływa na powierzchnię.
Wykryłam aktywność sejsmiczną o dużej częstotliwości.
- Spowodowaną naszą obecnością? - Prawdopodobnie.
Czy ktoś tam żyje?
Atmosfera rozprasza nasze czujniki.
- Czy to roślinność? - Według czujników tak.
Rdzeń tachionowy wytworzył różnicę czasoprzestrzenną,
pomiędzy planetą a otaczającą przestrzenią.
Właśnie widzimy zmianę pór roku w przeciągu sekund.
Za każdą sekundą na Voyagerze, mija prawie dzień na planecie.
Proszę sprawdzić czy są tam mieszkańcy.
Nie mogę rozpoznać pojedynczych form życia.
Zajmie trochę czasu, żeby skorygować różnicę czasoprzestrzenną.
Może kilkaset lat.
Jeśli nasza orbita zacznie się zmniejszać, Voyager zacznie odczuwać wpływ różnicy.
I zaczniemy się starzeć setki razy szybciej niż w normalnej przestrzeni.
Jeśli więc nie chcemy dożyć starości w mgnieniu oka,
lepiej znajdźmy sposób na ucieczkę stąd.
Jak nasz rdzeń warp?
Reakcja materii z antymaterią jest nadal aktywna.
Ale pole w którym utkwiliśmy budzi piekło w gondolach.
Dopóki nie opuścimy orbity napęd warp nie zadziała.
A bez napędu warp nigdy nie opuścimy orbity.
Czyli mamy problem, prawda?
Może kluczem jest dowiedzieć się czegoś więcej o planecie. Może coś przeoczyliśmy.
Czujniki też mają problemy.
Więc przystosujmy sondę klasy V do niskiej orbity, zobaczymy co może zebrać.
Skonfiguruj program do skanowania na wszystkich częstotliwościach,
i robienia zdjęć co dziesięć milisekund.
Zdjęcia. Czemu odnoszę wrażenie, że nie interesuje cię tylko pole tachionowe?
To może być największe znalezisko antropologiczne w mojej karierze.
Jeśli jest tam inteligentny gatunek, będziemy mogli śledzić jego rozwój.
Nie tylko przez dni i tygodnie, ale przez stulecia.
Śledzić jak wynajdują nowe i lepsze sposoby bicia się po głowach.
Niekoniecznie podążą typem klingońskim.
W przeciwieństwie do typu ludzkiego? Zmiany zajmą parę godzin.
Parę godzin? Możemy przegapić rozwój i upadek cywilizacji.
To popatrzymy na następną.
- O, pan Protektor. - Spóźniłeś się.
Zbocze jest strome, a ja nie jestem już taki młody jak kiedyś.
Więcej ciepła!
Tak, Protektorze.
Są pewne sprawy, które nie cierpią zwłoki.
Protektorze, co pan właściwie robi?
- Posyłam mu list. - Jemu? Komu posyłasz list?
Temu, który potrząsa ziemią. Temu, który przynosi światło.
Gdybyś lepiej uważał na moich lekcjach, jak byłeś chłopcem,
nie byłbyś taki naiwny jako mężczyzna.
Wręcz przeciwnie, dobrze mnie nauczyłeś.
Nasi przodkowie ignoranci wierzyli, że każda gwiazda to bóstwo.
Nauczyłeś mnie jakie to było głupie. Przesądy, mawiałeś.
Dokładnie tak trzeba to nazywać.
Głodny?
Jedzenie ognistych owoców przynosi nieszczęście.
Według kogo? Naszych przodków? Nie mów mi, że wierzysz w ten stary przesąd.
Może nie powinniśmy całkowicie ignorować dawnych wierzeń?
Nieważne jak dziwne się dzisiaj wydają.
Ten, który potrząsa ziemią. Ten, który potrząsa ziemią.
Czy możliwe jest, że to imię nie zostało nadane dowolnie?
Że gwiazdy są naprawdę odpowiedzialne za burzenie naszych murów i
potknięcia, gdy chodzimy.
- O tak, słyszałem o tym... moje kondolencje. - O czym słyszałeś?
No o tym, że się potknąłeś przy paru ważnych osobistościach...
...podczas ostatnich wstrząsów.
To na pewno bardzo krępujące...
Nic takiego nie miało miejsca.
Mój słuch już nie taki, moja pamięć też nie.
O czym to rozmawialiśmy?
Mówiliśmy o starych przesądach.
Nie wierzę ani przez chwilę, że gwiazdy to bogowie, ale w takim razie czym są?
Wielką tajemnicą, której nie można rozwikłać.
Wierzę, że niebo jest pełne ludzi, takich jak my.
- Bzdury... - Dowiedź, że się mylę.
Każda gwiazda to miasto, a ten który nami potrząsa rządzi jednym z tych miast.
Inny Protektor.
Jeśli się nie mylę, wysłucha mnie.
Jak jeden Protektor drugiego. Twoje pióro...
Ja, Kelemane... Syn Kelemane'a...
Władca dobrych ludzi na ziemi pod Tobą...
- domagam się, abyś przestał... - Domagam się?
- Mam nadzieję? - O, lepiej, o wiele lepiej.
Mam nadzieję, że weźmiesz pod rozwagę,
zaprzestanie tego, cokolwiek robisz, że trzęsie naszą ziemią.
Jeśli sprawi ci to kłopot, jestem skłonny zaoferować ci rekompensatę.
Oczekuję twojej odpowiedzi.
Nadchodzą następne serie skanów.
Wrzucam je do bufora wyświetlacza.
Nie ma wątpliwości. Tam jest miasto.
Podwyższony poziom dwutlenku węgla, amoniak - to już postęp.
Rozwinęli wewnętrzną technologię spalinową od paru poprzednich skanów.
Spójrz na te linie. Wygląda to na system dróg.
Jedna rzecz nie uległa zmianie.
Zakłócenia geologiczne, jakie wytwarza Voyager.
Sonda zaobserwowała pół tuzina każdego miesiąca.
Ciągle nie umiemy stwierdzić, jak są rozległe.
Spójrz na ilości żelaza używanego w tym mieście.
To dziesięć razy więcej niż spodziewałbym się w kulturze w tym stopniu rozwoju.
Sądzisz, że używają go do wzmocnienia budynków?
Jakbyś żyła na planecie, która się ciągle trzęsie, też byś tak robiła.
Jeśli osiągnęli ten stan rozwoju przemysłowego, muszą nas obserwować.
Silniki impulsowe sondy przestają działać.
Przy tej wysokości działają od dwustu lat. Orbita zaczyna się zmniejszać.
Uruchom autodestrukcję.
Została zdezintegrowana w wyższych warstwach termosfery.
Jeżeli coś zauważyli, to wyglądało jak spadająca gwiazda.
- Jakaś odpowiedź na nasze transmisje? - Nic.
Brak również zmian wizualnych.
Zaskoczony?
Wyślij jeszcze raz.
Całą sekwencję? Może tylko liczby pierwsze?
- Jesteś zmęczony. - Tak jak ty.
Liczby pierwsze... i podstawowe wartości stałe i już kończymy.
Rozsądny kompromis.
Nie to, że gdzieś odlecą... O ile w ogóle istnieją...
Wątpisz w to?
Wątpię we wszystko.
Nie byłeś więc jednym z dzieci,
które mają całą kolekcję "Przyjaciele ze Statku Gwiezdnego"?
Właściwie to miałem całą, nawet duplikaty.
Nie wszedłbyś do mojego domu nie potykając się o "Przyjaciela"...
U nas tego nie było. Dziadek na to nie pozwalał.
Powiedział nam, że "Statek Gwiezdny" to pałac, w którym żyje Zły Protektor.
Mówił, że niegrzeczne dzieci są tam wysyłane, żeby je ukarać.
Teraz chciałbym zobaczyć cokolwiek.
Złe czy dobre...
Możesz wzmocnić sygnał?
Już jesteśmy przy maksimum.
Może gdybyśmy się przełączyli na inną falę nośną...
Jeśli ktoś tam jest, to nas za bardzo nie lubią.
Jakiekolwiek istoty zdolne zbudować statek gwiezdny,
mogły zniszczyć nasz świat już dawno temu.
Nie powodują wstrząsów celowo.
A co, jeśli wszyscy nie żyją?
Jeśli szczerze w to wierzysz, po co przystąpiłeś do tego projektu?
Wątpię we wszystko, pamiętasz?
Nawet w swoje własne wątpliwości.
Mam nadzieję, że tam ktoś jest.
Ja również.
Jeśli nie odpowiadają na matematykę,
może powinniśmy spróbować bardziej osobistego podejścia?
Proszę...
Powiedz "cześć".
- Skąd mogliby znać nasz język? - Przekonajmy się.
Co... co mógłbym powiedzieć?
Miło mi was poznać, skąd jesteście?
Proszę przestańcie potrząsać naszą planetą...
Z powierzchni jest transmitowany sygnał o bardzo wysokiej częstotliwości.
Nieznana modulacja. Składowa Dopplera...
Każdy sygnał z powierzchni będzie przyśpieszony.
Po przejściu do naszej ramy czasowej częstotliwość wzrośnie tysiące razy.
Spróbuję go spowolnić.
Jeszcze...
Modulacja amplitudy. To transmisja radiowa...
To sekwencja numerów.
Liczby pierwsze. Wysyłają listę liczb pierwszych.
A po niej ciąg stałych matematycznych.
A także coś co wydaje się modulacją głosu.
Zwolnij to jeszcze.
Jeszcze trochę.
/Dobrzy przyjaciele ze Statku Gwiezdnego.
/Nazywam was tak mając nadzieję, /że nie jesteście wrogami.
/Nic na naszym świecie nie /przypomina waszej technologii,
/więc przypuszczamy, że przybyliście z /pobliskiej planety albo odległej gwiazdy.
/Nasza pradawna mitologia opisuje /wasze przybycie stulecia temu,
/zbiegając się ze wstrząsami, które /niszczą tak wiele naszych osiągnięć...
/Mam nadzieję, że nie było /to nigdy waszym zamiarem.
/Jednak rezultat jest ten sam.
/Odpowiedzcie, jeśli możecie albo zejdźcie /na dół jeśli chcecie i odwiedźcie nas.
Musimy dać im znać, że nie robimy tego celowo.
Niezalecane. Pierwsza dyrektywa nadal obowiązuje.
Ta transmisja odbyła się przy użyciu prymitywnej technologii radiowej.
To nie jest cywilizacja zdolna do prędkości warp.
Do diabła z pierwszą dyrektywą! Ten człowiek zasługuje na odpowiedź.
Nie zapominaj o różnicy temporalnej. Ten człowiek nie żyje od długiego czasu...
Już prawie od stulecia.
Dobrze... wyślijmy więc wiadomość do jego pra pra wnucząt. Chętnie poczynię honory.
Starożytna mitologia - to oznacza, że już wkradliśmy się do ich kultury.
Czemu nie poczynić kolejnego kroku?
Pierwszy kontakt ze społeczeństwem bez technologii warp?
Już i tak zrobiliśmy pierwszy kontakt! Wiedzą, że tu jesteśmy.
Wiedzą od setek lat,
co oznacza, że nasza obecność została złagodzona przez czas.
Stopniowo staliśmy się częścią ich mitów.
Spotkanie z nami mogłoby zmienić ten system wierzeń w chaos.
Ale niszczymy ich planetę. Słyszała go pani.
Pierwszy kontakt, bezpośredni,
mógłby dostarczyć nam informacji jak opuścić orbitę.
To zatrzymałoby zniszczenia. Warto zaryzykować.
Nie wiemy nawet czy zwiadowcy mogą przeżyć przejście do ich ramy czasowej.
Doktorze, popraw mnie jeśli się mylę, ale stres fizjologiczny mógłby być zabójczy.
Może dla jednego z was, ale nie dla mnie.
Nie wpłynie to na moją holomatrycę.
Poleci pan tylko jako obserwator. Nie wolno się panu kontaktować.
Zlokalizowałem źródło transmisji na kontynencie w południowej półkuli.
- Centralny Protektorat. - Skąd o tym wiesz?
Oglądałem dane z laboratorium astrometrycznego.
Siedem odebrała kilka lokalnych transmisji.
Mogę ci powiedzieć jakie są nazwy wszystkich 26 stanów na planecie.
- I wszystkich najlepszych restauracji? - Tylko paru...
A więc, ten Centralny Protektorat jest dobrym miejscem, żeby posłać Doktora?
Chyba tak, sądząc po transmisjach wydają się mieć tolerancyjne społeczeństwo.
Hmm, tak na wszelki wypadek znajdę mu odosobnione miejsce.
Daję ci dostęp do parametrów twarzy i skóry.
Będziesz miał możliwość naśladowania czyjegokolwiek wyglądu w ciągu paru sekund.
A co jeśli oni są wielkimi, purpurowymi kulami protoplazmy?
Wtedy będziesz najlepiej wyglądającą kulą na planecie.
Zatrzymam tam pana przez trzy sekundy, Doktorze.
To będzie prawie dwa dni w ich ramie czasowej.
Proszę zebrać jakiekolwiek dane. Wykresy sejsmiczne, dane meteorologiczne.
- Cokolwiek, co pozwoli nam opuścić orbitę. - Zrozumiałem.
To przyspieszy szybkość skanowania twojego programu... Pozwoli na zrobienie zmiany.
Do zobaczenia wkrótce.
Uruchamiam.
Raz... dwa... trzy...
Wiązka izolacyjna destabilizuje się.
To pole temporalne. Musimy je przekalibrować.
Każda sekunda którą tam spędza, to szansa, że zostanie zdemaskowany.
Namierzam ponownie.
Straciliśmy go.
Skanuję w promieniu 100 km od miejsca, w które go posłaliśmy. Nic.
Mógł się już przemieścić przez kontynent, albo na inną stronę planety.
Zwiększam promień skanowania do tysiąca kilometrów.
- Chakotay do Siedem z Dziewięciu. /- Słucham, komandorze.
Czy odebrała pani informację odnośnie oper albo sal koncertowych?
/Centrum kulturalne stanu znajduje się /na wybrzeżu wschodniego jeziora.
Mam go. B'Elanna, oczekuj współrzędnych.
/Zrozumiałam.
Reinicjalizowałam promień ograniczający. Trzyma.
Namierzam.
Kapitanie! Poruczniku!
- Myślałem, że już was nigdy nie zobaczę. - Nic ci nie jest?
Miałem parę wizyt domowych w ciągu tych paru lat, ale poza tym...
- Lat? - Minęły ponad trzy.
Ale przynajmniej wiedziałem, że mnie nie zostawicie.
Wystarczyło tylko, że spojrzę w górę i już was widziałem. Najjaśniejsza gwiazda na niebie.
- Co o nas wiedzą? - Tylko to, że przybyliśmy tu wieki temu.
Winią nas za ogromne wstrząsy, ale reszta to czyste spekulacje.
I mówię wam, niczego bardziej nie lubią, jak spekulować o Voyagerze.
Doric bez przerwy mówił - "Statek Gwiezdny to, Statek Gwiezdny tamto..."
Doric?
Właściciel budynku, w którym mieszkałem. Dopóki nie zaczęła się wojna.
Była wojna?
Sąsiedni stan postanowił wystrzelić w nas parę pocisków armatnich.
Nasze Centrum Dowodzenia Lotniczego zareagowało
i podpisano nowy traktat w przeciągu tygodni.
Ale dopiero po tym jak moje mieszkanie zostało ruiną...
A więc mają technologię lotniczą?
To już nie dzikusy, kapitanie.
Stawiają wielkie technologiczne kroki. Częściowo dzięki Voyagerowi.
Co masz na myśli?
Od momentu, kiedy nasz statek znalazł się na ich niebie, starają się nawiązać kontakt.
Nasza obecność wzmogła wynalazki, religię, naukę, sztukę - nawet dziecięce zabawki.
To wszystko odmiany jednego tematu - Voyagera.
Marizia skomponowała nawet arię w oparciu o Statek Gwiezdny. Ja ją śpiewałem...
- Marizia? - Była moją... koleżanką w pokoju.
Trzy lata to długo, kapitanie.
Każdy potrzebuje... towarzystwa.
Nie będę się o to kłócić.
Ale czy dowiedziałeś się czegokolwiek, co pozwoliłoby nam opuścić orbitę?
Wszystko jest tutaj.
Meteorologiczne dane z ostatnich trzystu lat. Wszystkie powierzyłem pamięci.
Niektóre to niedokładne roczniki,
ale ostatnie zawierają dokładne analizy sejsmiczne.
Przenieś te informacje do astrometrii i poszukaj jakiegoś wzorca.
Może uda nam się wymyślić sposób na wydostanie się.
Do zobaczenia w ambulatorium.
Ściągnę dane z pańskiego programu i zrobimy też małą operację plastyczną...
- Poruczniku? - No, chyba że wolisz wyglądać tak jak teraz.
Oczywiście, całkiem zapomniałem.
Muszę pani wyznać, że gdyby paru osobom na planecie się powiodło,
to w Voyager byłby na celowniku.
Na szczęście statek jest ciągle poza zasięgiem... na razie.
Zdaje się, że nie mogę ich winić.
Między stanami odbywa się coś w rodzaju zawodów w zasięgu.
Kto pierwszy doleci do Voyagera rakietą.
Mówimy o kapsule z astronautą, czy rakiecie z głowicą wojskową?
Nie umiem na to odpowiedzieć, ale przy obecnym tempie rozwoju,
nie będziemy czekać długo, żeby się przekonać.
Jak to brzmi: "Dziwaczna planeta, gdzie czas pędził bardzo szybko
razem z ludźmi, którzy na niej żyli" autorstwa Naomi Wildman.
Tak chcę zatytułować mój raport na lekcję astronomii.
Neelix mówił, że powinnam wybrać planetę o której go napiszę.
Więc wybrałam tę.
Twój tytuł jest... rozległy. Spróbuj go skrócić.
"Dziwaczna planeta".
Lepiej, ale brakuje mu precyzji.
"Dziwaczna planeta przesunięta w czasie".
Idealnie.
Siedem z Dziewięciu do mostka. Przesyłam moje obliczenia bezpośrednio do steru.
/- Zrozumiałam. - Co się dzieje?
Doktor zdobył dane o polu grawitonowym planety.
Używamy ich do przestrojenia naszych silników.
- To będzie wspaniałe do mojego raportu. /- Do wszystkich, tu kapitan!
/Zabezpieczyć stanowiska i przygotować się /do opuszczenia orbity.
Przygotuj się.
Nasza wysokość się zwiększa. Pięćdziesiąt metrów...
Sześćdziesiąt...
Siedem z Dziewięciu do mostka. Nasze próby opuszczenia orbity zwiększyły aktywność sejsmiczną.
- Musimy przerwać. /- Zgoda.
Czy z planetą wszystko w porządku?
Minimalne uszkodzenia wzdłuż wybrzeża równikowego. Nic poważnego.
Siedem, myślisz, że kiedykolwiek będziemy mogli odlecieć?
W końcu.
Mam nadzieję. Muszę skończyć mój raport.
Orbiter Jeden to kontroli lotu.
Jesteśmy gotowi do zapłonu paliwa drugiego stopnia.
/Kontynuować.
/Paliwo drugiego stopnia wyczerpane.
Faza końcowa... gotowe.
Gotów do odpalenia ostatniej części...
Kontrola lotu, czekamy na rozkaz kontynuacji.
Co to było?
Z nadajnikiem wszystko w porządku.
Orbiter Jeden do kontroli lotu. Nie odbieramy rozkazów.
Wszystko inne działa doskonale.
Odpalić ostatnie. Musimy kontynuować misję.
Paliwo ostatniego stopnia wyczerpane.
Włączyć silniki hamujące.
Silniki aktywne.
- Uważaj na kąt podchodzenia. - Poprawiam.
Pomiar odległości.
Jesteśmy w zasięgu lądowania.
Sekwencja lądowania włączona.
- Ustawiam się na ostateczną pozycję. - Pomiar odległości.
Jesteśmy w zasięgu skanerów.
Obejrzyjmy to.
Skanery nie mogą przeniknąć kadłuba.
- W takim razie musimy wejść do środka. - Nie mamy autoryzacji, żeby to zrobić.
Mieliśmy rozkaz dowiedzieć się jak najwięcej o Statku Gwiezdnym. Taki mam zamiar.
Zauważyłam coś co wygląda jak miejsce, w którym możemy zadokować. Zbliżam się.
Zaczekaj. Zaczekaj.
Wszystko w porządku?
Jestem trochę zdezorientowana...
Ruszajmy dalej.
Nic nie rozumiem.
Jej skóra jest ciepła.
To może być coś w rodzaju stazy metabolicznej.
Z drugiej strony dlaczego wyglądają tak, jakby załatwiali swoje normalne sprawy?
To nie w porządku. Nie powinno nas tu być.
- Nigdy nie było nam dane tu być. - Spróbuj się uspokoić.
Dość już zobaczyliśmy. Proszę, musimy odlecieć.
Jesteś naszym najlepszym pilotem. Dlatego właśnie uczestniczysz w tej misji.
- To tak jakbyś pilotował swój ulubiony.... - To nie to samo...
Nie mogę temu zaprzeczyć.
Jeszcze kilka minut i wracamy.
To wygląda na ich centrum dowodzenia.
To nie jest staza metaboliczna.
Czy prawa fizyki mogą tu być inne?
Może są tylko trochę wolniejsze?
Co się dzieje?
Intruz na pokładzie! Grupa ochrony na pokład pierwszy!
Kapitanie, wykrywam statek w doku pierwszym. Dopiero się tam pojawił.
Mostek do ambulatorium, nagły wypadek.
Co możesz mi powiedzieć?
Przejście do naszej ramy czasowej było dla nich zbyt gwałtowne.
- Niestety jego koleżanka nie przeżyła. - A co z nim?
Jego stan się poprawia. Na szczęście nie jestem gorszy od jego lekarza rodzinnego.
Po trzech latach przeglądania ich czasopism medycznych
wiem tyle o ich fizjologii, co o waszej.
Spokojnie.
Gdzie jest Trina?
Nie przeżyła przejścia. Bardzo mi przykro.
Przejścia? Do waszej ramy czasowej?
Rozumiesz co ci się przytrafiło?
Powoli zaczynam...
Voyager jest w tej samej czasoprzestrzeni, tak jak reszta galaktyki.
Wasza planeta jest inna.
Więc tak naprawdę nie obserwujecie nas od stuleci?
Właściwie to dopiero co przybyliśmy.
I mamy nadzieję, że pomożecie nam znaleźć sposób, żeby odlecieć.
Więc, jeżeli to co mówisz jest prawdą, wszyscy których znam...
Wszyscy których znałem... nie żyją.
Zgadza się.
Kapitanie, jestem utalentowanym pilotem. Dlatego wybrano mnie do tej misji.
Nie mam takiej odwagi jak inni. Pomylili się wybierając mnie.
Nie mogę się z tym zgodzić.
Jak na kogoś komu całe życie właśnie się zmieniło radzisz sobie dobrze.
Kiedy byłem małym dzieckiem, zabawki wiszące nad moim łóżeczkiem
przedstawiały Statek Gwiezdny.
To pierwsze co pamiętam z dzieciństwa. Nawet przed widokiem twarzy mojej matki.
A teraz jestem jedynym, który zna jego nazwę.
Voyager...
To pewnie będzie też ostatnia rzecz jaką zobaczę.
To zależy od ciebie. Nie mam zamiaru przetrzymywać cię tu wbrew twojej woli.
Doktor spędził trochę czasu na planecie zbierając dane,
które mieliśmy nadzieję, pomogą nam opuścić orbitę.
Potrzebujemy cię do pomocy w analizie tych informacji.
Jednakże... im dłużej zostajesz na statku, tym trudniej będzie ci wrócić do domu.
Wasza kultura zmienia się z każdą sekundą jak tu jesteś.
Do czasu twojego powrotu może się okazać bardziej obca niż nasza.
/Gwiazdo nocy, gwiazdo dnia. /Przybądź przegonić me łzy.
/Uczyń me życie zawsze jasnym...
To dziecięca modlitwa.
Do Voyagera?
Tak.
Mam nadzieję, że się nie rozczarowałeś.
Jak często spełnia się największe marzenie?
Oczywiście, że wam pomogę.
Informacje, które zdobyłem, są w bazie danych Voyagera.
Siedem z Dziewięciu stara się znaleźć w nich jakiś sens.
- Będzie się cieszyć jak jej pomożesz. - Góry czy jeziora?
Oczywiście góry. Nie mów, że jesteś z obszaru jezior?
- Naprawdę byłeś na powierzchni. - Jak im idzie w tym sezonie?
Niezbyt dobrze. Pięć zwycięstw, dwanaście porażek.
- Nie do wiary! Kto teraz u nich broni? - Torelius.
- Jakieś pokrewieństwo z tym Toreliusem? - To jego wnuk.
Widziałem oryginalną obronę Górali w playoffach przeciwko Czerwonej Rzece.
To było zanim się urodziłem.
Powinien dobrowolnie zrezygnować po sezonie 5/12.
Te informację są za stare. Jak wylatywałem byliśmy o wiele bardziej zaawansowani.
- Pomogę ci to poprawić. - Dobrze.
Zacznijmy od danych geologicznych. Detektory sejsmiczne były wtedy przesunięte o 3,8.
Prosta zmiana to skompensuje.
Czy każda planeta wygląda tak jak nasza?
Żadna jakie widziałam. Wasz świat jest wyjątkowy.
Jeśli z wszystkim nie możemy dotrzymać kroku,
to nigdy nie będziemy badać przestrzeni jak wy.
Umiecie się bardzo dobrze przystosowywać.
Wasi naukowcy znajdą sposób na skompensowanie różnicy temporalnej.
Niech to lepiej zrobią zanim odlecicie.
Bez tego statku nad głowami, moi ludzie mogą stracić zainteresowanie postępem.
Nie będzie już po co sięgać.
Może tak będą tęsknić za Voyagerem, że zrobią wszystko by za nim podążyć.
Być może. Co to było?
Implozja antymaterii. Wasz świat eksperymentuje z technologią warp.
Czujniki wykryły wczesny test.
Kolejny test, sześć tygodni później.
I trzeci. Za każdym razem pod lepszą kontrolą.
Szybko się uczą.
Za szybko...
- Co to było? - Nie wiadomo.
Ale nasze osłony opadły do osiemdziesięciu dwóch procent.
- Sześćdziesiąt cztery procenty. - Nie znam powodu.
- Nic nie ma na czujnikach. - Janeway do Siedem z Dziewięciu.
/- Słucham, kapitanie. - Czy wykrywasz coś?
Mieszkańcy chyba wynaleźli technologię torped z antymaterią.
Sądzę, że jesteśmy atakowani.
Kolejne bezpośrednie trafienie. Osłony na czterdziestu dziewięciu procentach.
Kapitanie przepraszam za ten atak. Nie mają prawa...
Niestety mają wszelkie prawo.
- Proszę mi pozwolić z nimi porozmawiać. - Już próbowaliśmy ich wywołać.
Wygląda na to że, nie są w stanie odebrać naszej transmisji.
- Wciąż nie wiedzą o różnicy czasu. - Logiczne przypuszczenie.
- Osłony spadły do trzydziestu procent. - Torpedy odpalane są co trzy dni.
Zagęszczają je za każdym razem, zwiększając siłę detonacji.
Kapitanie, czy nie czas, żebyśmy odpowiedzieli ogniem?
Już wystarczająco dużo szkód im wyrządziliśmy przez ostatnie tysiąc lat.
Musisz wrócić, to jedyny sposób.
Spraw by zrozumieli, kim naprawdę jesteśmy.
Masz specyfikacje tego okrętu.
Może wasi naukowcy będą wykorzystać je, żeby pomóc się nam uwolnić.
Poza tym przekonaj ich, żeby wstrzymali ogień.
- Kapitanie, transportery nie działają. - Czy jego statek jest nienaruszony?
Dok nie został jeszcze trafiony.
Powodzenia.
To przyśpieszy twoje funkcje metaboliczne, pomoże przejść przemianę.
- Dziękuję za wszystko, Doktorze. - To była przyjemność leczyć współmieszkańca.
- Czy wyświadczy mi pan przysługę? - Oczywiście.
Dowiedz się, co się stało z chłopcem o imieniu Jason Tabreez.
- Mieszkał w Centralnym Protektoracie. - Jason? Niezwykłe imię.
Tak, był moim... synem.
- Ale przecież jest pan hologramem? - To długa historia. Już nie żyje.
Więc, może sprawdzi pan, co się z nim stało. Czy miał dzieci albo wnuki.
- Mógłby pan im o mnie opowiedzieć. - Dobrze.
Orbiter Jeden do kontroli lotu. Proszę o odpowiedź.
Kontrola lotu, proszę odpowiedzieć.
/- Kto mówi? - Pilot pierwszej klasy Gotana-Retz.
/Zwolnij kanał albo doniosę /na ciebie w centrum dowodzenia.
Czy to kontrola lotu?
/Jestem koordynatorem pogody dla stacji 004. /Naruszasz zasady transmisji.
Proszę, posłuchaj mnie. Staram się dostać do kontroli lotów.
/Niech zgadnę. Wreszcie /zdecydowałeś się na powrót do domu?
/- Jesteś Gotana-Retz? - Gotana-Retz dokładnie.
A teraz proszę, przełącz mnie do kontroli lotów.
/Kontrola lotu stała się Centrum Dowodzenia /pięćdziesiąt lat temu. Pan nie żyje.
Byłem w środku Statku Gwiezdnego.
/No to dobrze, że zdecydowałeś się go /opuścić. Zamierzają go zestrzelić.
Muszę z nimi rozmawiać!
/Częstotliwości Centrum Dowodzenia są tajne. /Opuść ten kanał.
Jeśli kiedyś chciałaś relacjonować coś więcej niż pogodę, teraz masz okazję.
Powiedz im, żeby zatrzymali wszelki ruch na Centralnym Jeziorze.
Orbiter Jeden podchodzi do lądowania.
Osłony na dwudziestu trzech procentach.
Siedemnaście procent.
Osłony opadły.
- Jaka była ta ostatnia torpeda? - Trójkobalt.
Ciekawe co teraz wymyślą?
Nadchodzą raporty o stratach. Pęknięcia kadłuba na pokładach 8,
9 i 10. Zanika podtrzymywanie życia.
Nasz astronauta powinien już dotrzeć do tej pory.
Sądząc po jego szybkości opadania, wylądował jakieś dziesięć minut temu.
- To półtora roku. - Więc mu się nie powiodło....
Wykrywam kolejny start. Dwie ogromne sygnatury energii.
- Torpedy trójkobaltowe? - Niewiadomo.
Chwyćcie się czegoś.
Jesteśmy w jakiejś wiązce holowniczej.
Kapitanie, jeśli odwrócę silniki, może uda się nam uwolnić.
Nie. Zaufajmy im.
Odciągają nas od planety.
- Opuściliśmy orbitę. - Spróbuj ich wywołać.
Dobrze jest was znowu zobaczyć.
- Wygląda na to, że cię wysłuchali. - Przykro mi, że to tak długo trwało.
Teraz możemy dokonać pierwszego kontaktu we właściwy sposób.
Niestety to nie będzie możliwe. Kompensator temporalny...
Pozwala mi na przebywanie w waszej ramie czasowej bez opuszczania swojej,
ale tylko przez parę minut.
Obawiam się, że trochę potrwa zanim moi ludzie dołączą do reszty galaktyki.
Kapitanie. Będziemy mogli uruchomić napęd warp za około dwie godziny.
Bardzo dobrze. Dziękuję.
Czuję się jakbym żegnał się ze starym przyjacielem.
Tłumaczenie: Paweł Rupiński
Opracowanie napisów: Mariusz Szydlik
Korekta techniczna i merytoryczna: Marek Kowalczyk
Zapraszamy na stronę: http://napisy.gwflota.com
Dopasowanie do wersji DVDrip: czapka
Korekta techniczna: tom2407