/Dziennik kapitański, data 53556,4
/Holujemy uszkodzony statek i naprawiamy go, /gdy doktor leczy drobne obrażenia Qomarian.
- Zostaw! - Nie mogę pana leczyć, musi pan współpracować.
Zgodziliśmy się na przebadanie przez lekarza, a nie nie prymitywną macierz komputera.
Zapewniam, że nie jestem wcale prymitywny.
Mam w programie ponad pięć milionów zabiegów medycznych.
Włącznie z upuszczaniem krwi?
Nie, ale z radością dodam to do swojego repertuaru.
Możemy już... wrócić... na nasz... statek.
Czy możesz... skontaktować się... ze swoimi... zwierzchnikami?
- Kapiatanie, proszę zgłosić się w ambulatorium. /- Już idę.
Kapitan... już tu... idzie.
Jeśli chce pani... z nią porozmawiać... proszę sobie... usiąść.
Bardzo denerwujący program.
Może wyłączymy jego procedury mowy?
Nie wolno wam tego robić!
Jak się mają nasi goście?
Obrażenia są drobne, czego nie można powiedzieć o braku manier.
Jaki jest stan naszego statku?
Szczerze mówiąc, mamy drobne problemy ze zrozumieniem waszej techniki.
Problemem jest wasza technika.
Zakłócenia od waszych staroświeckich skanerów unieruchomiły nasz napęd!
Proszę nam wybaczyć kapitanie, żyjemy w zamkniętym systemie.
Nie przywykliśmy do kontaktu z innymi rasami. Zwłaszcza z tymi niższymi.
Zatem... naprawy oddamy w wasze - doskonalsze - ręce.
Nasze obrażenia muszą zostać wyleczone. Czy może to zrobić ktoś inny?
Nikt nie ma lepszych kwalifikacji.
- W porządku. - Spróbujcie jeszcze chwilę znosić nasze niedostatki.
Tędy, proszę.
Co to jest?
To jest hipospraj.
- Nie, to co robisz? - Przygotowuję lekarstwa.
Nie. Co robisz z głosem?
Mieliście na myśli śpiewanie?
- Śpiewanie. - Zrób to jeszcze raz.
Tak, jeszcze raz.
STAR TREK VOYAGER S06 E13 - Virtuoso
WIRTUOZ
To niezwykła wariacja matematyczna!
- I trudna do zkwantowania. - Ciekawe jak powstają algorytmy?
- Może to fraktal? - Albo analiza falowa?
Mówicie, że wasza "wysoka" kultura nie zna żadnego gatunku muzyki?
- Mówisz, że są różne rodzaje muzyki? - Oczywiście.
To co zaśpiewałem było dawną amerykańską piosenką ludową.
Ale niezliczone kultury stworzyły tysiące gatunków... muzycznych.
Instrumentalne, chóralne, orkiestralne.
Jaki cel ma ta muzyka? Czy to jest rodzaj szyfru?
W muzyce jest obecna matematyka,
lecz głównie jest to forma wypowiedzi artystycznej.
Wypowiedzi artystycznej?
Użycia dźwięków i obrazów do przekazania idei i emocji.
Dlaczego miałby ktoś to robić?
By... opowiedzieć o swoich uczuciach.
Nie mogą tego zrobić mową?
Tak... ale muzyka jest bardziej ekspresyjna i rozrywkowa.
To znaczy, że ta "muzyka" jest formą rekreacji?
Ma też inne zastosowania.
Prawdę mówiąc robiłem badania nad jej własnościami leczniczymi.
Ale... tak, my używamy jej głównie dla rozrywki.
Wy? Są na tym statku inni zdolni do wytwarzania tego zjawiska?
Może nie tak dobrze jak ja, ale jest paru uzdolnionych członków załogi.
Może zbyt wcześnie osądziliśmy tą kulturę.
Mamy w bazie danych dzieła tysięcy kompozytorów i muzyków.
Jeśli chcecie, mogę wam wybrać część i skopiować.
Możesz je nam zaśpiewać?
/Dziennik kapitański, uzupełnienie.
/Qomarianie naprawili swój statek, /i - o dziwo - zaprosili nas do siebie.
/Wygląda na to, że już /nie zamykają się przed obcymi.
Harry, możesz coś z tego odczytać?
Odbieramy tysiące transmisji podprzestrzennych, każda inaczej zakodowana.
Lot między tymi satelitami i statkami przypomina tor przeszkód.
Przy tym ruchu Qomarianie mogą nie wiedzieć że tu jesteśmy.
Jednak wiedzą. Wywołują nas.
/Kapitanie, ma pani zaszczyt /poznać prałata Koru.
/Witam w Związku Planet Qomar.
Dziękuję, prałacie. Chętnie dowiemy się więcej o waszej kulturze.
/Nasza cywilizacja może onieśmielać. /Zrobimy wszystko byście nie czuli się przytłoczeni.
Doceniam to. Nie jesteśmy tak rozwinięci jak wy, ale się szybko uczymy i chcielibyśmy...
/Chcemy się dowiedzieć więcej o algorytmicznych /wyrażeniach, które nazywacie "muzyką".
Jesteśmy gotowi dać wam pełny dostęp do naszej muzycznej bazy danych, jak również
Wasz Awaryjny Hologram Medyczny.
Rozważymy wymianę techniki, jeśli dacie nam pełny dostęp do tego urządzenia.
Doktor wykonał na pewno jakieś nagrania.
/Nie chcemy nagrań.
- Co powiecie na recital? /- Recital?
Występ na żywo. W programie byłyby różne gatunki muzyki.
/Czy Awaryjny Hologram Medyczny /zaśpiewa dla nas?
Będzie gwoździem programu.
Dziękuje, jesteście bardzo mili.
Był to fragment opery "Don Carlos" Giuseppe Verdiego, wielkiego ziemskiego muzyka.
Inną ludzką muzyką jest jazz, który rozwinął się od początku XX wieku.
Patrząc matematycznie, ma on interesującą strukturę rytmiczną.
Najciekawsza jest synkopa, dzięki której muzyka "swinguje".
Z drugiej strony można też znaleźć funkce trygonometryczne.
Ale chyba abstrahuję od układu odniesienia, nieprawdaż?
Zatem, bez przedłużania - oto Harry Kim i Kimtones!
Chcemy posłuchać doktora!
- Tak, doktora. - Dajcie doktora.
Doktorze, nie wytrzymają, zrób coś!
Zagrajcie szybciej.
/Ta dawna czarna /magia oczarowała mnie
/Ta dawna czarna magia co tak faluje
/Lodowatymi palcami po kręgosłupie
/Te same czary /gdy nasze oczy spotykają się
/To samo drżenie które jest we mnie
/I wtedy winda zaczyna jazdę
/Do góry i na dół jadę
/W te i na zad jadę
/Jak liść na wietrze
Polubił pan Jazz, pokocha pan rock and rolla. To jeden z największych wynalazków XX wieku.
Czy doktor śpiewa rockandrolla?
Raczej to nie jest jego ulubiony gatunek.
Jest raczej miłośnikiem opery.
Podobnie jak ja.
Nie jesteś jednym z tych muzyków?
- Harry Kim. - Vinka.
Witam na pokładzie. Jeśli chcesz zobaczyć resztę statku, mogę cię oprowadzić.
Może później. Myślałam, że poznałbyś mnie z doktorem.
Gratulacje doktorze, wspaniały występ.
Dziękuję, kapitanie. Ale to nie tylko moja zasługa.
Coś wisiało w powietrzu, jakaś magia.
Ten rzadki moment, gdy widownia i wykonawca są całością.
- Doktorze. - Prałacie, Tincoo.
Przedstawię pański śpiew szerszej publiczności.
- Jestem zaszczycony. - Da pan koncert na naszej planecie.
Czuję się wyróżniony, ale musicie ustalić warunki z moim... przedstawicielem.
- Nie rozumiem. - Doktor chyba miał na myśli mnie, prałacie.
Kolejny koncert wydłuży nasz pobyt tutaj. Kiedy miałby się on odbyć?
- Jak najprędzej. - Doktor mógłby wystąpić w sali uniwersytetu.
Nie jestem pewien, czy sala będzie miała odpowiednią akustykę.
Pomogę w dokonaniu wszystkich potrzebnych zmian.
Wygląda na to, że doktor jest umówiony.
Chciałbym odtworzyć tło z realizacji Pagliacciego w Teatro de la Scala,
najsłynniejszej ziemskiej operze.
- To jest piękne. - Masz smak wyrafinowany jak gust muzyczny.
- Zreplikujemy to. - Doskonale.
- Ale wciąż jest problem z widocznością. - Co jest źle z widocznością?
Biorąc pod uwagę wzrost Qomarów, z ostatnich rzędów będzie słabo widać.
Prawda. Nie zobaczą nic poza twoim czołem. Błysk ich oślepi.
Wybacz porucznik Torres. Z muzyki uznaje tylko pijackie pieśni Klingonów.
Będzie trzeba unieść podłogę o pięć stopni.
Myślisz że przerobią cały budynek by zaspokoić twoją próżność?
Próżność nie ma tu nic do rzeczy. Martwię się o swoją publiczność.
- Zrobimy wszystko co będzie potrzebne. - Dziękuję, Tincoo.
Skoro tu jesteśmy, pomogłaby mi pani z garderobą.
Jestem inżynierem, a nie projektantką kostiumów.
Chciałbym by przestawiła pani mój holoemiter bym mógł szybko się przebierać między utworami.
- Brzmi wspaniale! - I będzie.
Zamierzam przeskoczyć z Don Juana do Rigoletta w mgnieniu oka. To będzie tryumf...
Arogancji i samozachwytu?
Próbowałam tylko pomóc.
- Jest pan niedoceniany przez załogę. - Też to pani zauważyła.
- To musi być bardzo frustrujące. - Nawet nie wiesz jak.
Zaczynamy za dwie minuty.
Lepiej założe kostium.
- Jak wyglądam? - Doskonale.
Szkoda, że nie mam procedury eliminacji tremy.
Mogę pomóc ci ją dodać.
Jesteś słodka. Ja po prostu jestem trochę... nerwowy.
- Dlaczego? - Mam pierwszy pokazać wam wszystkim muzykę.
Odpowiedzialność jest... olbrzymia.
Twój występ zobaczy na żywo kilkaset milionów ludzi.
To ma mi pomóc się uspokoić?
Już czas.
- Raport. - Nie ogłaszałem czerwonego alarmu.
Ktoś jednak ogłosił.
Polecenie wydano z astrometrii.
/Siedem do kapitana. Mam dowody, /że Qomarianie sabotują Voyagera.
Już idę.
- Co tam masz? - Qomarianie chcą uszkodzić nasz system łączności.
- Jak? - Przeciążając go terakwadami nieistotnych danych.
Co rozumiesz przez "nieistotne"?
Transmisje. Wszystkie zaadresowane do doktora.
Dokładnie. Rozkodowałam tylko część z nich,
zawierają zaproszenia, prośby o spotkanie i hołdy dla Doktora.
Komputer, odwołaj czerwony alarm.
To nie jest sabotaż, Siedem, ale poczta od fanów.
Poczta od fanów?
Fani to ludzie którzy podziwają artystę.
- To słowo pochodzi od "fanatyka"? - Właśnie tak.
Dlaczego doktor wywołuje fanatyzm u Qomarian?
Muzyka to dla nich nowość. Widocznie są pod jej wrażeniem.
Ta gloryfikacja jednostki jest irracjonalna.
Doktor tylko odtwarza dzieła innych. Dlaczego ci fani skupiają się tylko na nim?
Podejrzewam, że jest ucieleśnieniem tego co podziwiają.
Potrafi zrobić coś czego oni nie mogą, i to czyni go wyjątkowym.
Być może. Ale to nie wyjaśnia zainteresowania szczegółami życia doktora.
Co robi w wolnym czasie, do ilu liczb po przecinku oblicza pi.
Ten chce znać jego ulubione równanie kwadratowe.
Ludzie zawsze marzyli, by poznać swoich ulubieńców.
Chyba w ten sposób czuliby się ważniejsi.
/- Tuvok do Janeway. - Proszę.
- Mamy problem bezpieczeństwa na podkładzie 2. - Już tam idę.
Pomyśl, Siedem. Miliony Qomarian zazdroszczą nam znajomości doktora.
Nasze próby zakwaterowania ich skończyły się niepowodzeniem.
Chyba zainteresowanie doktorem jest większe niż przypuszczaliśmy.
Dużo większe. Zalecam odmowę dalszych próśb o przesłanie z powierzchni.
- Zgadzam się. - I powinniśmy natychmiast ewakuować gości.
- Zakłócają normalne działanie statku. - Tuvok, czy kiedyś ten statek działał normalnie?
Dziękuję za przybycie. Proszę przyjąć tą śpiewającą replikę mnie wymiarów 8 na 10 na 4.
Pojedyńczo, pojedyńczo. Proszę nie dotykać przenośnego emitera.
Kapitanie! Wspaniałe, prawda?
Nie użyłabym tego słowa. Przepraszam.
- Przepraszam. - Pani wybaczy, ale musi poczekać na swoją kolej.
Nie przyszedłam po autograf, musimy porozmawiać.
Cieszę się, że dobrze się bawisz, ale to już zaczyna być przesadą.
Staram się tylko robić wszystko, by pierwszy kontakt wypadł jak najlepiej.
Wykorzystując rezerwy replikatora do produkcji miniaturek samego siebie?
Nigdy bym tego nie zrobił! To Qomarianie uruchomili linię produkcyjną dla mnie.
Rozumiem. W każdym razie zaniedbujesz swoje obowiązki.
Nie widziałam raportu od trzech dni.
Oj, Kathryn. W końcu nie mamy zalewu problemów medycznych.
Nie wiedziałam, że jesteśmy na "ty".
To znaczy, kapitanie. Przepraszam.
W porządku Doktorze, albo jeśli pan woli - maestro.
Proszę! Obie formy są dobre.
Zatem, żeby było jasne dla nas obojga: maestro, to koniec na dziś.
Doktorze, do ambulatorium. Teraz.
No, no, no. Czyż to nie nasz wędrowny bard?
Jaki jest rodzaj ich medycznej potrzeby?
Najwyraźniej te dwie młode panie poczuły zawroty głowy, czekając w kolejce by zobaczyć pana.
- Przejmuję pacjentki. - Ostrożnie, chyba jesteś szkodliwy dla ich zdrowia.
- Jestem Tinka. - Jestem Azen.
- Żadna z was nie jest chora. - Chciałyśmy spotkać ciebie bardziej prywatnie.
Powiedziałyśmy ochronie że źle się czujemy.
Ambulatorium jest przeznaczone do leczenia. Obawiam się, że musicie wyjść.
Ale tyle chcemy się o tobie dowiedzieć.
Tak, jesteś bardzo stymulującym hologramem.
Repliki mnie dostępne są w mesie.
Nie chcemy repliki. Chcemy wersji pełnowymiarowej.
To miłe, ale jeśli nie wyjdziecie, wezwę ochronę.
Na pewno oblicza pi do tysięcy cyfr po przecinku.
Ochrona do ambulatorium.
Rozwiązywałeś kiedyś układy równań?
Komputer, wyłącz Awaryjny Hologram Medyczny.
- Tutaj jesteś. - Szukałem spokojnego miejsca.
Chcę ci coś pokazać.
- Co to jest? - Zainspirowałeś mnie do skomponowania utworu.
Opiera się na połączeniu dwóch fraktali.
- Tincoo, to jest niezwykłe. - Stworzyłam to dla ciebie.
- Nie wiem, co powiedzieć. - Zaśpiewasz to?
Nie wiem, czy mi się uda. Jest bardzo skomplikowany.
Melodia jest cudowna, ale niektóre nuty są poza ludzkim zasięgiem.
- Nie jesteś człowiekiem. - Nie, ale...
Pomogę ci przekonfigurować procesory mowy.
Chyba nie mamy czasu. Jutro jest mój ostatni koncert.
- Dlaczego ostatni? - Bo Voyager ma jutro odlecieć.
- Zostań z nami! - Mam obowiązki na Voyagerze.
To zaradna załoga. Na pewno poradzą sobie bez ciebie.
Nie byłbym tego pewien.
A jeśli nawet...
Znam tylko Voyagera. Załoga to moi przyjaciele.
Ale nie doceniają ciebie jak my, wiesz o tym.
Mógłbyś tu być wykonawcą otoczonym ludźmi, którzy cię podziwiają i szanują.
- To kuszące, ale... - Jakkolwiek by to liczyć,
opieka medyczna nad stu pięćdziesięcioma ludźmi
nie może równać się wzbogaceniu kultury milionów.
Nie możesz wszystkiego tłumaczyć równaniami, Tincoo.
A co z najprostszym równaniem: jeden plus jeden.
- Nie rozumiem. - Twój pobyt...
jest najbardziej stymulującą rzeczą w momi życiu.
Mógłbym powiedzieć to samo.
Więc zostań tu. Ze mną.
Rezygnujesz ze stanowiska?
Poproszono mnie, bym pozostał.
Kiedy to się zaczeło, myślałam, że będzie to nieszkodliwa zabawa.
I że będziesz odpowiedzialny na tyle, by o tym pamiętać.
Teraz widzę, że się myliłam.
To nie jest nieszkodliwa zabawa, kapitanie.
To życiowa szansa realizacji marzeń.
A co z twoją służbą na statku?
- Myślałem o tym bardzo poważnie. - Jesteś częścią tego statku.
Zabrzmiało to, jakby pani mówiła o sprzęcie.
- Nie o tym myślałam. - Nie powinienem być szanowany tak jak inni?
Każdy członek załogi ma wypełniać swoje obowiązki.
Gdyby Harry Kim spotkał kobietę obcej rasy,
zakochał się i postanowił z nią pozostać na zawsze,
i założyć rodzinę zamiast wciąż wracać, nie zabroniłaby mu pani.
Pan nie jest Harrym Kimem. Pan jest Awaryjnym Hologramem Medycznym.
Więc uważa mnie pani za sprzęt techniczny!
Dałam ci niespotykaną wolność.
Rozwijanie kreatywności, misje wypadowe, związki osobiste.
- Ale nie można przesadzać. - Dlaczego?
Bo nie traktowała i nie traktuje mnie pani jak równego. Prawda?
Jestem odpowiedzialna za zdrowie załogi.
Jeśli pozwolę ci odejść, jakim byłabym kapitanem?
Wszyscy ludzie wybrali ten statek. A ja nie miałem wyboru - do teraz.
Dawałem z siebie wszystko przez te pięć lat.
Czy to jest nic nie warte? Nie mam prawa do decydowania o sobie?
Straciliście wcześniej różne systemy, i jakoś sobie radziliście.
- Poradzicie sobe beze mnie. - A ty poradzisz sobie bez nas?
Qomarianie są technicznie rozwinięci. Będą mogli mnie utrzymać.
I kto mówi o tobie jak o sprzęcie?
Nie mówię o utrzymaniu ciebie, mówię o potrzebach emocjonalnych.
Są ludzie na tym statku, którym na tobie zależy!
Qomarianom z pewnością na mnie zależy.
A gdy się zmienią ich gusta?
Dlaczego miałoby się tak stać?
Sława często przemija.
- Tu nie chodzi o sławę! - O, naprawdę?
Jeśli musi pani wiedzieć, chodzi o kobietę.
Ona docenia mnie tak jak nikt inny z tej załogi.
Zatem wygląda na to, że masz wszystko co potrzebujesz.
- Tak myślę. - Mam nadzieję.
Bo gdy Voyager odleci, już nie będziesz mógł zmienić zdania.
Jestem gotów podjąć to ryzyko.
Jako twój dowódca, powinnam odmówić rezygnacji.
Ale jako przyjaciel, byłabym nie w porządku stając ci na drodze.
Proszę pilnować by kapitan dbała o zdrowie. Szuka wymówek, by nie chodzić do lekarza.
Będę jej przysyłał cotygodniowe monity.
A kiedy pan Neelix twierdzi, że cierpi na tolunkańska gorączkę,
co robi w każdą porę grypy, nie kłócić się znim i dać placebo.
Doktorku, asystuję ci od trzech lat. Znam zasady.
Tak, pewnie tak.
Proszę pamiętać, będę w zasięgu łączności przez miesiąc, więc jeśli wystąpią problemy...
Doktorku... nie zamierzasz tego zrobić, prawda?
Myślałem, że będziecie się cieszyć, że was opuszczam.
Żartujesz? Kogo będę dręczył gdy odejdziesz?
Cóż. Muszę jeszcze pożegnać się z innymi.
Zamelduję się tu przed odejściem.
Będę tutaj. Przemeblowywał twoje biuro.
Witaj, Siedem.
Chciałem się z tobą zobaczyć przed odejściem.
Nagrałem trochę lekcji socjalnych, których jeszcze nie przerobiliśmy.
- Siedemnaście nowych rozdziałów. - Czy mówią one o zakończeniu przyjaźni?
Nasza przyjaźń się nie skończyła.
Trudno ją będzie utrzymać, jeśli się już nie zobaczymy.
Wiem że będzie ci trudno gdy odejdę.
Dostosuję się.
Tak. Sądzę, że się dostosujesz. Ale mi też będzie ciężko.
Dlaczego? Dostaniesz wszystko, czego potrzebujesz.
Myślałem, że ty pierwsza zrozumiesz moją potrzebę rozwoju.
Nie rozumiem dlaczego nie możesz rozwijać się na Voyagerze.
Czuję, że osiągnałem tu wszystko co się da.
Zdarzają się medyczne zagadki, które są wyzwaniem, ale reszta to rutyna.
Szczerze, czuję, że moje zdolności przyjmuje się za pewnik.
Ale kiedy stoje na scenie i śpiewam, i widzę te wytężone spojrzenia,
czuję, że w końcu wiem, co to znaczy być z krwi i kości.
Ty po prostu łakniesz uwagi, poklasku. Poczty od wielbicieli.
- A jeśli tak. - To są nieistotne rzeczy.
Może dla ciebie. Ale ja się czuję bardziej doceniany.
Nawet kochany.
Nie za to, na co jestem zaprogramowany, ale za to, kim jestem.
/Doktorze, połączenie do ciebie.
Skieruj do ładowni drugiej.
/Doktorze, tu Tincoo. Muszę się /z tobą zobaczyć. Coś ci pokażę.
- Co to jest? /- Niespodzianka. Myślę, że się ucieszysz.
Prześlę się tam jak najprędzej.
- Siedem. - Nie każ fanom czekać.
Dziękuję, że tak szybko jesteś.
Oczywiście. Co to za niespodzianka?
- Poczułam inspirację. - Kolejna kompozycja?
Lepiej.
- Co to jest? - Rozwiązałam nasze problemy.
- Nie wiedziałem, że jakieś mamy. - Nie miałeś ochoty odejść ze statku,
nie byłeś też w stanie zaśpiewać mojego utworu, więc stworzyłam doskonalszą macierz.
Ja... nie rozumiem.
To proste. Możesz zostać na Voyagerze, a on będzie dla nas śpiewał.
Posłuchaj.
Nie stworzysz doskonałego śpiewaka tworząc tylko nową macierz.
Muszę się nie zgodzić. Moje procesory mowy mają polifoniczne sekwensery.
Mogę nie tylko osiągnąć dźwięki daleko poza twoją wąską skalę.
Mogę odtworzyć wieloharmoniczne zabarwienia dzięki amplitudowym...
- Dlaczego to zrobiłeś? - Tincoo, muzyka to nie tylko matematyka.
A ja jestem czymś więcej niż programem z procedurami muzycznymi.
Wkładam w każdą wyśpiewaną nutę całe moje doświadczenie i pasję.
Kiedy słuchasz mojego śpiewu, on cię porusza.
Nie słuchasz samych nut. Słuchasz artyzmu, mojej... duszy.
To również skopiowałam.
Myślałem, że chciałaś mnie.
Tak, ale teraz stworzyłam o wiele bardziej zaawansowaną technikę.
Technikę...
Myślałam, że się ucieszysz. Wyraźnie nie chciałeś opuszczać statku.
Mówiłaś, że czas spędzony ze mną był najbardziej stymulujący w życiu.
Był. Zainspirowałeś mnie do stworzenia największego mojego dzieła.
- A ja myślałem... - Tak?
Że ja i ty...
Co?
Wygląda na to, że jutro mnie nie ma w programie.
Oczywiście że jesteś. To będzie pożegnalny koncert.
Oczywiście.
Chciałeś mnie zobaczyć?
Potrzebuję twojego kodu żeby usunąć moją medyczną bazę danych.
Jesteś tego pewien?
Jeśli jakaś fanka dostanie ataku serca, nie będziesz mógł jej pomóc.
Potrzebuję więcej miejsca w macierzy.
- Po co? - By rozbudować procedury muzyczne.
Bym mógł to zaśpiewać.
Jestem zaskoczona. Mówiłeś, że z muzyki uznaję tylko...
...pijackie pieśni Klingonów.
B'Ellana, proszę. Proszę cię jako przyjaciel. Wszystko od tego zależy.
Dlaczego ten utwór jest tak ważny?
Tincoo dla mnie go napisała.
- Twoja dziewczyna? - Nie nazwałbym jej tak.
Nie mów, że się pokłóciliście.
Powiedzmy, że nie docenia mnie tak jak sądziłem.
Ale do czasu. Kiedy to wykonam, zobaczy jakim jestem artystą.
Doktorku, nie znam tej kobiety, ani nie wiem dlaczego cię nie docenia.
Może nie jestem ekspertem muzycznym, ale jestem niezłym inżynierem.
Mogę poszerzyć twoje procedury muzyczne.
Mogę cię przeprogramowąć tak, że będziesz gwizdał jak czajnik, ale...
jeśli to zrobię, nie będziesz już sobą.
Miałem dziś wieczór wykonać pieśń autorstwa jednej z was.
To wielkie osiągnięcie zważywszy, że muzykę zna od kilku dni.
I chociaż to piękny utwór, obawiam się, że leży poza moimi możliwościami.
W zamian zaśpiewam dawną neapolitańską balladę.
Pieśn o utraconej miłości.
/Pod cieniem starej wieżycy,
/Jaskółka wraca do kwiatu migdałowca
/Wraca co roku tego samego dnia
/Przebywając góry i morza
/W samotności ma daremną nadzieję,
/Że wróci jej miłość
/Lecz ona nie wróci
Dziękuję, Doktorze. To było fascynujące.
Dzięki tobie mogę przedstawić wam nowy wspaniały program muzyczny.
Śpiewająca holomatryca stworzona by rozszerzyć ludzką skalę głosu.
Zaśpiewa mój własny utwór.
Wejść.
- Dzień dobry, kapitanie. - Co to jest?
Prośba o przywrócenie w obowiązkach.
Zatem podkuliłeś ogon?
- Tak jest. - Uraziłeś wielu ludzi, którym na tobie zależało.
Wiem. Byłem głupcem. Przepraszam.
I zrobię wszystko co mogę, by to naprawić.
Zaczynając od usunięcia wszystkich procedur muzycznych.
- Odmawiam. - Kapitanie.
Bez "ale". Ma pan wykonywać rozkazy, jak wszyscy z załogi.
Przywrócicie swoje działania. Wszystkie.
- Tak jest. - Odmaszerować.
O, Siedem. Nie zauważyłem cię. Pewnie przyszedłaś zatryumfować.
- Mam coś dla ciebie. - Co to jest?
- List od fana. - Skasuj. Nigdy więcej.
- To go przeczytam. - Siedem.
Drogi Doktorze. Żałuję, że twój ostatni występ nie był tak udany jak liczyłeś.
Są jednak tacy którzy doceniają twój niezwykły talent i podziwiają twoją osobę.
Zawsze będę się uważała za twoją wierną fankę.
Od kogo to?
Podpisano "Siedem z Dziewięciu, trzeci podzbiór unimatrycy zero jeden".
Tłumaczenie i opracowanie napisów: Tomasz Cejner
Korekta: Marek Kowalczyk
Zapraszamy na stronę: http://napisy.gwflota.com
Dopasowanie do wersji DVDrip: czapka
Korekta techniczna: tom2407