Wejść.
Analiza wydajności wykonana przez Siedem z Dziewięciu.
- Zdaliśmy? - Ledwo.
- Chce ją przedstawić starszym oficerom. - Wyznacz jej termin.
W ciągu kilku kolejnych dni będziemy mijali gromadę klasy T.
Gazowe giganty, źródła promieniowania radiogenicznego.
Nie jestem pewien czy jest to warte zmiany kursu.
Przynajmniej powinniśmy wysłać Delta Flyera.
Wykonajmy pełny skan, gdy się zbliżymy.
Przeprowadzimy analizę trzeciego stopnia gromady.
Tom, przygotuj Flyera i zbierz drużynę. Harry, rozpocznij stałe skanowanie.
- Kim do Siedem z Dziewięciu. /- Kontynuuj, chorąży.
Możesz zwiększyć rozdzielczość radiogeniczną w sensorach dalekiego zasięgu?
/Kapitan chce się bliżej /przyjrzeć tej gromadzie.
Potwierdzam.
- Zanieś te wyliczenia porucznik Torres. - Natychmiast.
Pokład jedenasty.
Czego teraz chce nasza królowa Borg?
Musimy przenieść przynajmniej pięć terawatów do sensorów.
Pokład piętnasty.
Cześć.
Przepraszam, że przerywam...
Zaraz obalę teorię wielokrotnych wybuchów Schlezholta.
Oczywiście musiałem rozwalić drugi postulat Wanga.
Nakaz transferu mocy.
Stoisz na drodze przełomu w kosmologii.
Kosmos ma szesnaście miliardów lat. Może poczekać jeszcze kilka minut.
Schlezholt na pewno ci podziękuje.
STAR TREK VOYAGER S06 E20 - Good Shepherd
DOBRY PASTERZ
/Dziennik kapitański. /Data gwiezdna 53753,2
/Skany dalekiego zasięgu gromady /klasy T ujawniły wiele anomalii.
/Wysyłamy zwiad. /Kto wie, może i ja się zabiorę?
Billy!
Billy! Obudź się!
/- Czego chcesz? - Potrzebuję pomocy.
/- Dobranoc. - Nie waż się zasypiać!
- W czym rzecz? - Mam kłopoty.
- Idź spać. - Najpierw mi pomóż.
- Z czym? - Z tą analizą trzeciego stopnia.
Mam do zinterpretowania cztery godziny skanu podczerwieni podprzestrzennej.
Skan dalekiego zasięgu tej gromady przed nami?
Tak.
To zbyt skomplikowane by zrobić to przez komunikator.
Albo zrobimy to w mesie, albo czekamy do jutra.
Nie mogę czekać do jutra i nie chcę się ubierać.
To jedyne opcje.
Wydajność operacyjnego wynosi siedemdziesiąt sześć punktów ze stu możliwych.
Niezbyt różowo.
Załogant przydzielony do nocnej wachty nie miał żadnego zajęcia po wprowadzeniu kursu.
- Bez pracy nie ma kołaczy. - Przysłowia są nieistotne.
Może powinien pan przydzielić mu dodatkowe zadania?
Zarzuca się mi złe wykorzystanie zdolności pracowników?
Załogant Mortimer Harren.
Ma pięć wyróżnień akademickich w kosmologii teoretycznej, a pani przydzieliła go do...
przekazu plazmy. Jego umiejętności mogą być lepiej wykorzystane.
B'Elanna?
Proszę mi uwierzyć. Próbowałam. Kiedy daję mu coś trudniejszego, nie wykonuje pracy.
Harren chce zostać na pokładzie piętnastym.
Daje mu to czas, aby od nowa napisać początki wszechświata.
Jak widać ochrona działa z prawie idealną skutecznością.
Jednak gdyby w zbrojowni mniejsza broń zostałaby przeniesiona na przód,
mogłaby być łatwiej pobrana w razie konieczności.
Zajmę się tym.
- Załogant William Telfer. - Billy. Z pewnością zrujnował mój wynik.
Odwiedza ambulatorium przynajmniej raz w tygodniu zgłaszając chorobę.
- Badasz go i nie stwierdzasz żadnych dolegliwości. - Pan Telfer to hipochondryk.
- Leczę go, ale obawia się leków. - Próbowałeś porad psychologicznych?
Tego także się boi. Jedyne, co mogę zrobić to przeprowadzić skan i pocieszyć.
Marnując swój czas i zasoby medyczne.
A co z astrometrią? Tobie także przydałyby się ulepszenia.
Ma pan rację, niestety.
Tal Celes.
Analityk sensoryczny trzeciego stopnia. Jej praca ciągle musi być sprawdzana.
Należy przenieść ją z astrometrii. Może do maszynowni?
Zapomnij. Mam własne problemy.
To wszystko Siedem, dziękuję.
Odmaszerować.
- Kapitanie? - Nigdy nie byli na misji wypadowej.
Mortimer Harren... William Telfer... Tal Celes... Żadne z nich.
- Opuszczają okręt, gdy załoga ma przepustkę. - Mam na myśli prawdziwą misję wypadową.
Harren nigdy się nie zgłasza na ochotnika, Celes nie przechodzi wymaganych testów.
- A Telfer zawsze dostaje zwolnienie od Doktora. - Trzeba coś z tym zrobić.
Co możemy zrobić? Zawsze jest kilka osób, które nie dają rady na okręcie.
Normalnie przenosi się ich. Może w naszym wypadku zwolnić ich ze służby
i pozwolić im robić to co chcą? To na pewno nie zmieni ogólnej sprawności załogi.
To nie są człony, nie możemy ich tak po prostu wyłączyć.
Czy Delta Flyer jest gotowy?
Przygotowany do siedemdziesięcio dwu - - godzinnej misji wypadowej.
Co kapitan zamierza?
Troje ludzi wślizgnęło się na mój okręt i to jest mój problem.
Analityczne aspekty algorytmu na podczerwień podprzestrzeni dzielimy na cztery części.
Niestety, mam trójdzielny mózg.
Musisz to tylko uprościć. Pomyśl o tym jak o czterech mniejszych algorytmach.
- Dobra, jaka jest kolejność? - Potężne Ciążenie Dołuje Totalnie.
Spocznij.
Pochodzenie cząsteczek Zeta, częstotliwość fal Gamma,
dystrybucja jonów, tempo przepływu pozytronów - PCDT
Potężne Ciążenie Dołuje Totalnie. Tak zapamiętasz sekwencje.
- Dziękuję. Spróbuję. - Dobrze, bo tam gdzie lecimy przyda ci się to.
Odprawa dziś po południu w astrometrii.
Ruszamy z samego rana.
Pokład piętnasty.
- Kapitan na pokładzie! - Spocznij.
- Szesnasty pokój przekierowań? - Tam kapitanie.
Oczywiście.
Jak pan się ma Mitchell?
Doskonale proszę pani. A pani?
Nieźle, całkiem dobrze.
- Na lewo, proszę pani. - Dzięki.
- Załogant Harren. - Kapitan Janeway. Zabłądziła pani?
Tak. Na chwilę.
- Odprawa po południu. - Zaszła pomyłka.
Słucham?
Przydzieliła mnie pani do misji wypadowej. Wolałbym nie opuszczać mojego stanowiska.
Chorąży Colhane zastąpi pana. Rozkład lotu jest tu.
Jeżeli to jest jałmużna, to nie chcę jej.
Nie pytałam, co pan chce.
Wybieram się na misję astronomiczno-zwiadowczą i pana ekspertyza jest potrzebna.
- Co pani wie o mojej wiedzy? - Tyle ile muszę.
A więc zainteresuje panią to, że obalę teorię wielokrotnych wybuchów Shwartzholta.
Naprawdę? Drugi postulat, Wanga ma więcej żyć niż kot.
Kiedy myślisz, że już go ominąłeś, bang! Znowu się pojawia.
Pomogę panu. Kiedy wrócimy z misji wypadowej.
Gdy dolecimy do gromady, wyjdziemy z warp i utrzymamy ćwierć impulsowej.
Ja będę pilotowała. Celes, ty będziesz wykonywała analizę sensoryczną dostarczając danych.
Panie Harrin, będzie pan szukał pozostałości cząsteczkowych.
Może dowiemy się czegoś nowego o tych gwiazdach.
Pan Telfer. Pańska praca będzie polegała na poszukiwaniu oznak życia.
Mało prawdopodobne w tym otoczeniu, ale jeżeli tam jest to znajdzie je pan.
Macie resztę wieczoru, aby zapoznać się z planem misji.
Przepraszam! Kapitanie. Jeżeli znajdziemy planetę, nie lądujemy na niej?
- To żłobek. Każda planeta będzie gazowym gigantem. - Mogą mieć księżyce.
Proszę się nie obawiać. Dokonamy pełnych skanów zanim postawimy gdziekolwiek stopę.
A Delta Flyer jest w pełni wyposażony na wypadek zagrożenia medycznego.
Wszystko będzie w porządku.
Hangar pierwszy, godzina szósta zero. Odmaszerować.
Na Celes nie można polegać. Jej analiza będzie pełna błędów, naraża pani swoje życie.
Nie obawiaj się Siedem, sprawdzę ją.
Ta misja może zostać lepiej wykonana przez bardziej doświadczoną załogę.
Nie. Nie ta misja.
Słyszałaś opowieść o dobrym pasterzu?
Jeżeli nawet jedna owca zabłąkała się w dziczy, pasterz porzucał stado i szedł jej szukać.
- Więc pani zamierza ich uratować. - W pewnym sensie.
Może wystarczy trochę uwagi ich kapitan. Może trzeba czegoś więcej.
Ale nie porzucę żadnego członka załogi.
Nieważne, jakie będzie sprawiał kłopoty.
Biedak. Zaszyty na pokładzie piętnastym, czeka przez lata aż opuścimy ten kwadrant.
Szkoda, że nie ma przełożonego, któremu by zależało.
Moja praca nie polega na uszczęśliwianiu wszystkich.
Niektórzy po prostu nie chcą się dopasować.
Założę się, że nie zamieniłeś z nim nawet dwóch słów.
Dokładnie dwa słowa.
Zderzyliśmy się w korytarzu podczas ataku Borg i powiedziałem "przepraszam bardzo".
Biorąc pod uwagę, że zaraz mieliśmy zostać zniszczeni sądzę, że to miło z mojej strony.
Więc panie "miły", niech się pan do niego przysiądzie i trochę go zachęci.
To jego pierwsza misja wypadowa. Jestem pewna, że to mu pomoże.
Przeglądasz plany Delta Flyera?
Nie jestem mechanikiem.
Więc co robisz?
Bardzo interesujące.
Co, według ciebie, jest najbardziej interesujące?
Twoje kreatywne użycie znaku "minus".
Widzę, że doceniasz analizę multiwariacyjną.
Chyba minął się pan z powołaniem. Tam, przy sterze jest chyba trochę nudno.
Podziwiam widok.
I co?
Zaprosiłem go na telewizję. Nie masz nic przeciwko, prawda?
/Celes. /Celes, odezwij się.
- Nie jesteś chory. /- Jestem.
- Nie jesteś. /- Naprawdę.
/- Idź spać. - Nie mogę lecieć na tę misję.
/- Możesz. - Nie mogę.
- Cześć - Czekaj!
- Widzisz? - To nic takiego.
- To gorączka. - Temperatura jest podwyższona o 0,2 stopnia.
- Zgadza się. - Typowe odchylenie wywołane przez stres.
- Lub przez wielofazowy prion. - Nie został pan zainfekowany przez prion.
- Przytwierdzają się do ściany mitochondrialnej i... - Już pana przeskanowałem.
- Ledwo je widać. - Nie ma ich tam.
- Jeżeli przenikną do moich komórek mogą je rozerwać... - Nie zwolnię pana, nie tym razem.
Proszę się przespać.
Nawet pan nie powinien mieć trikodera medycznego.
Proszę mi uwierzyć, będzie pan tak zajęty badaniami, że nie będzie czasu na obawy o infekcje.
Nie ma to jak misja wypadowa, która przypomina po co tu jesteśmy.
Schodzę do jednej czwartej impulsowej.
- Czy mam rozpocząć skanowanie? - Nie chcemy niczego przegapić.
- Stan silników. - W normie. To nie byliśmy my.
- Coś na sensorach? - Fluktuacja o 0,005 w kontinuum przestrzennym.
To wygląda jak tło.
Zgadzam się.
/Ma ktoś ochotę na lunch?
- Zgłaszasz się na ochotnika William? /- Tak proszę pani.
Pomogę.
- Co kapitan sobie życzy? - Mortimer?
Nawet moja matka tak się do mnie nie zwracała.
- Jest, więc pan głodny panie Harrin? - Nie... dziękuję.
Ja wezmę zupę z makaronem. Powinna być na liście pod Neelix sześć-pięć-jeden.
- Może i ja spróbuję. - Na pewno ci posmakuje.
Tak, na pewno. Dziękuję za propozycję.
Lepiej już pójdę.
Neelix sześć-pięć-jeden, dwie porcje.
- Co jest? - Kapitan sprawdza każdy mój ruch.
Standardowa procedura.
- Dlaczego to nie dotyczy Harrena? - Może poświęca ci więcej uwagi.
Ta, bo wie, że jej potrzebuję.
Chciałabym wrócić, na Voyager'a.
- Ja też. - Zawsze jest jeszcze kapsuła ewakuacyjna.
Wyobrażasz sobie?
Dorastał pan na Vico Pięć. Nic dziwnego, że został pan kosmologiem.
- Najdziksze niebo w kwadrancie Alfa. - Tak mówią. Nigdy tam nie byłam.
Naprawdę sądzi pani, że otoczenie ma na dziecko większy wpływ niż wzorce genetyczne?
Próbuję nawiązać rozmowę.
Rozmowę opartą na założeniach, z którymi się nie zgadzam.
Jestem wytworem kwasów nukleinowych, to jak zostałem wychowany nie ma znaczenia.
Więc jeżeli próbuje mnie pani zrozumieć, pytania o moją ojczystą planetę są bez znaczenia.
Dobrze więc. Jak tam pański trzynasty chromosom?
Brakuje kilku par w sto siedemdziesiątym ósmym genie?
Zaciągnąłem się na Voyagera, ponieważ potrzebowałem roku praktyki.
Był to wymóg Instytutu Kosmologii na Orionie Jeden.
Gdybyśmy się nie zgubili w kwadrancie Delta, byłbym tam teraz.
Przepraszam, że opóźniłam pańską karierę. Ale życie nas wszystkich zostało przerwane.
Taka jest natura eksploracji kosmosu. Nieprzewidywalna.
Właśnie, dlatego jej nie lubię.
Latanie od gwiazdy do gwiazdy, jak pijany owad. Nie jest to moje wyobrażenie godnej egzystencji.
- Interesuje mnie tylko czysta teoria. - Nie staram się tego zmienić.
Chcę, aby każdy członek mojej załogi pracował z pełną wydajnością. Także pan.
Czuje pani wyrzuty sumienia, że ma na pokładzie troje nieudaczników.
Jeżeli będę mógł jakoś ulżyć pani sumieniu, proszę dać mi znać.
Będę o tym pamiętała.
Może jednak dołączę do moich kolegów. Cała ta eksploracja wzmogła mój apetyt.
Komputer, określ źródło fluktuacji.
/Źródło nieznane.
Czerwony alarm.
Sekcja rufowa - raport.
Raport!
Wszystko w porządku, kapitanie?
Musimy uruchomić napęd i dowiedzieć się, co w nas uderzyło.
- Co to było? - Nie wiem, ale zerwało kawał poszycia.
Dziewięćdziesiąt procent naszej antymaterii zostało zneutralizowane. Reakcja zatrzymana.
To tyle, co do napędu warp.
Uruchamiam silniki impulsowe, ale zostały uszkodzone.
Wyciągniemy 1/8 impulsu, nie więcej.
Do punktu zbornego dotrzemy za jakieś dziesięć lat. Zaczekają?
Uruchom przekaźnik podprzestrzenny.
Voyager. Tu Delta Flyer, zostaliśmy uderzeni przez nieznany fenomen.
Potrzebujemy natychmiastowej pomocy.
Nadawać to bez przerwy na wszystkich częstotliwościach.
- Masz coś na skanerach? - Jeszcze nie.
To była czarna materia, albo protokometa.
- Czytałam artykuł o tym. - Napisany przeze mnie.
Więc, proszę nas oświecić panie Harrin.
Teoretyzowałem, że trzeciorzędnym produktem zagęszczenia gwiazd
będzie kometa z czarnej materii.
Byłaby przyciągana przez antymaterię, i neutralizowała ją przy kontakcie.
Więc, jedna z tych rzeczy wykryła antymaterię w rdzeniu?
Termin "wykryć" sugerowałby świadomość, to jest fenomen astrofizyczny. Nic więcej.
Powinniśmy odstrzelić pozostałą antymaterię, inaczej możemy doświadczyć kolejnego zderzenia.
Nie mogę tego zrobić na podstawie niesprawdzonej teorii.
Siły wchodzące w grę nie są trywialne. Możemy stracić całe poszycie.
Odstrzeliwując rdzeń stracimy napęd. Potrzebuję więcej dowodów, a jak na razie sensory milczą.
- Może mówią, ale ktoś nie potrafi ich słuchać. - Wystarczy.
Nie czas martwić się o jej uczucia, mamy kłopoty.
Kapitanie, oderwane poszycie znajduje się niecałe dziesięć kilometrów stąd.
Zderzenie mogło pozostawić sygnaturę kwantową na stopie.
To jest dowód, którego szukaliśmy. Czy transporter działa?
- Tak. Namierzyłem płytę. - Przetransportować do sekcji rufowej.
Celes, za mną. Kontynuować naprawy.
Brak śladów spalenia czy pozostałości plazmowych.
Wydaje się oderwane, zgraj do głównego komputera.
- Przepraszam. - Za co?
Sądziłam, że ta fluktuacja jest częścią tła.
Też tak myślałam. Nie musisz wątpić w siebie przez cały czas.
Muszę. I pani także powinna. Miała pani racje, patrząc mi na ręce.
Wszyscy popełniamy błędy, nawet ja.
Każdego dnia? Na każdej wachcie?
Na Voyagerze nie ma to znaczenia, bo nic, co robię nie jest ważne.
Siedem nie powierza mi niczego ważnego.
Załoga jest chroniona przed moimi błędami przez ludzi otaczających mnie,
ale tutaj mogłabym nas zabić.
- Przeszłaś trening Floty. - Musiałam kuć przed każdym egzaminem.
Sama na akademii zarywałam noce.
Każdą? Bo tylko dzięki temu przebrnęłam.
Nie wspominając głosów sympatii. Konflikt na Bajor podziałał na moją korzyść.
Federacja tak bardzo chciała mieć Bajoran we Flocie, że instruktorzy przymknęli oko.
Tak jak pani, akceptując moje podanie.
Myślisz niekonwencjonalnie. Nie każdy wpadłby na pomysł z poszyciem.
Proszę tylko nie wierzyć mojej analizie, gwarantuję, że będzie błędna.
- Z tym nastawieniem, na pewno. - To nic nie ma wspólnego z nastawieniem.
Inaczej myślimy. Dla pani, to są tylko dane.
Dla mnie, to potwór z kłami i pazurami.
W moich koszmarach jestem ścigana przez algorytmy.
Mój mózg nie pojmuje tego.
Znajdziemy ci inny przydział.
Nie ma dla mnie innego stanowiska, na Voyagerze, chyba, że kelnerki w mesie.
Służba to nie tylko manipulacja algorytmami.
Każdy na okręcie wykazał odwagę przekraczającą moje oczekiwania, także ty.
Czy w kwadrancie Alfa, wystarczyłoby to, aby zatrzymać mnie na pokładzie?
Na to pytanie nie potrafię odpowiedzieć.
Nie zasługuję, aby być na pani okręcie i nie jestem jego częścią.
Ja tam po prostu mieszkam.
Ciśnienie wzrasta, przekaźniki EPS są stopione. Odetnij przepływ plazmy.
Odetnij...!!!
- Mogłem zginąć. Co z tobą!? - Wszystko.
Chcesz o czymś fantazjować? Wyobraź sobie, że poszycie zostało przerwane,
a my zginiemy w próżni. Nasza krew wyparuje, a błony komórkowe pękną.
- Znasz symptomy lepiej ode mnie. - Nie mówmy o tym.
Nie podoba mi się zamienianie teorii w praktykę, ale nie mamy wyboru.
Więc uważaj na to co robimy. Zbadasz się w ambulatorium po powrocie.
A ty wrócisz na pokład piętnasty.
Zgadza się. Tam nie będę musiał polegać na tobie ani na twojej ułomnej przyjaciółce.
Przynajmniej mam przyjaciółkę.
Nie czujesz się tam samotny?
Nigdy. Towarzyszą mi moje własne myśli.
Nie wierzę w to. Po powrocie spędź z nami trochę czasu.
- Może będziesz się dobrze bawił. - Hipoteza, która wymagałaby testów.
Jestem teoretykiem. Pamiętasz?
/Dziennik kapitański. /Delta Flyer. Data gwiezdna: 53764.3
/Lecimy na minimalnej mocy przez sześć godzin. /Wciąż brak odpowiedzi od Voyagera
/i brak wytłumaczeń na to co nas trafiło. /Na razie musimy sobie poradzić sami.
Nasze badania fragmentu poszycia były niejednoznaczne.
Znaleźliśmy przemieszczone pozytrony, co może wskazywać na czarną materię.
- Ale przyczyną mogło być coś innego? - Przekonujący dowód.
Nie dla mnie. To nie wystarczy, żebym wystrzeliła pozostałą antymaterię.
Kilka godzin od naszej obecnej pozycji znajduje się gigant gazowy.
Klasa T, otoczony przez pierścienie orbitalne, w tym jeden radiogeniczny.
Możemy użyć tych cząsteczek, aby wznowić reakcję w rdzeniu.
Przy dziesięciu procentach antymaterii osiągniemy tylko, warp dwa, ale to wystarczy.
Wyznaczyć kurs.
- Kolejna fluktuacja. - Możesz zlokalizować?
Gdzieś w odległości dziesięciu tysięcy kilometrów.
Jeszcze jedna, bliżej. Około siedem tysięcy kilometrów.
Przyciąga ją nasza antymateria. Proszę wystrzelić rdzeń.
Otwórz kanał, wszystkie częstotliwości.
Tu kapitan Janeway z federacyjnego okrętu Delta Flyer.
Prowadzimy pokojowe badania. Proszę o identyfikację.
Brak odpowiedzi.
Oczywiście. To zjawisko naturalne. Kapitanie mamy tylko kilka sekund.
Odpalam torpedę. Jest w niej wystarczająco dużo antymaterii by odciągnąć tą protokometę.
Torpeda w drodze. Odległość: tysiąc kilometrów.
- Tysiąc pięćset. - Brak zakłóceń przestrzennych.
Odnaleźć źródło tego dźwięku.
O nie.
- To niemożliwe. - Gdzie on jest?
Nie mogę zlokalizować sygnatury.
Nie ma go tam. Nie ma go w przestrzeni, podprzestrzeni, to nie ma sensu.
Wewnątrz mnie...
Namierz to coś.
- Trikorder nic nie wykazuje. - Ale czuję to.
Nie mogę złapać namiaru. Tak jak by coś tam było, ale... go nie ma.
Jest tam.
Niestety, muszę się zgodzić.
Najwyraźniej to, co nas trafiło nie było protokometą. Myliłem się.
Może nie do końca.
Sensory nie mogą tego przeskanować, transporter złapać namiaru.
Może jest to rodzaj formy życia zbudowanej z czarnej materii.
To niemożliwe. Tak złożone cząsteczki zapadły by się pod wpływem własnej masy.
- Nie mogą dać życia. - Czas zrewidować twoją teorię.
- Gdzie cię zabrali. - Nie wiem.
Było ciemno. Boże. Czułem oddechy wokół mnie.
- Czy ktoś próbował nawiązać kontakt? - Nic nie widziałem.
Próbowałem coś powiedzieć, ale brakowało powietrza.
Próbowałem się ruszyć, ale coś mnie uciskało.
Hyposprej, proszę mnie uśpić.
Jeżeli to zrobię obniżę reakcję immunologiczną, musisz być przytomny.
Rozumiesz?
Billy. Jeżeli to chciałoby cię zabić, już dawno by to zrobiło.
Nie odsyłaliby cię gdyby nie chcieli cię przeskanować, albo coś w tym rodzaju.
Jeżeli chcą mnie lepiej poznać, powinni mnie zaprosić na drinka.
Uważaj na niego. Harren!
Wprowadzam kurs na te pierścienie. Przenieś tyle mocy ile możesz
- do silników impulsowych. - Nie powinniśmy byli opuszczać Voyagera.
Voyager też nie jest najbezpieczniejszy.
Byliśmy ścigani przez znacznie gorsze rzeczy niż to na zewnątrz.
Vidiianie, 8472, Borg.
Ale ktoś, kto ukrywa się na pokładzie piętnastym może sobie nie zdawać z tego sprawy.
Nie chciałem zostać odkrywcą.
A ja nie chciałam prowadzić okrętu przez nieznany kwadrant.
- Więc oboje jesteśmy ofiarami losu. - Widziałam rzeczy, których sobie nie wyobrażałam.
Zbliżyłam się do ludzi bliżej niż myślałam, że to możliwe. Nie nazwałabym się ofiarą.
Za nic nie zamieniłabym ostatnich sześciu lat.
W takim razie zwiodła panią ludzka umiejętność unikania prawdy. To pani się ukrywa nie ja.
- Mam trzy procent więcej mocy. - Wezmę to.
Wyznaczam kurs.
Czy jakaś część ciebie nie odczuwa więzi z nami?
Gdy uciekniemy przed Borg lub odkryjemy nowy typ gwiazdy, nie czujesz dumy?
Gdy siedzisz sam w mesie przy swoim stole, w rogu,
nie dostrzegasz otaczających cię przyjaźni? Nie pragniesz być ich częścią?
- Nie zna mnie pani. - Nie, ale chciałabym.
To był cel tej misji.
Ale nie wszystko poszło zgodnie z planem.
- Transmisja. - Źródło?
Częstotliwość Gwiezdnej Floty. To musi być Voyager.
Echo podprzestrzenne.
Może nie. W fali nośnej występuje 0,005 procentowe odchylenie.
Podobne do wahań przestrzennych pozostawianych przez ścigających nas.
Odsyłają nasz sygnał awaryjny.
Zmodyfikowali go. Może próbują się porozumieć.
Drażnią się.
Niekoniecznie. Spróbuj dostosować uniwersalnego tłumacza.
Kapitanie!
- Przeszedł przez pole siłowe. - Billy, co robisz?
To uruchomiło moje funkcje motoryczne. Nie mogę go powstrzymać. Przepraszam.
Pani musi to zrobić.
Wszystko w porządku, Billy. Wszystko w porządku.
Tu jest.
- Próbuje dostać się do naszych systemów. - Może próbować nawiązać kontakt.
Dostało się do kontroli środowiska. Musimy to powstrzymać.
Wstrzymać ogień!
Co z tobą!?
- Próbował nas zabić. - Nie wiesz tego.
- Wydałam bezpośredni rozkaz! - A jeżeli się pani myliła.
Słyszałem jego myśli.
Kiedy mnie opuścił, słyszałem jego myśli. "Nie jego miejsce" - tak powiedział.
- To nie nasze miejsce. - Albo Delta Flyer to nie miejsce dla tego czegoś.
Może, dlatego próbował się dostać do kontroli środowiska.
Próbował przeżyć w obcym mu miejscu.
To tylko przypuszczenia.
Oparte na obserwacji. Zamordował pan obcą formę życia i zniweczył szansę na kontakt.
Straciliśmy kolejny kawałek poszycia.
Jak daleko do gazowego giganta?
Dwieście tysięcy kilometrów.
Wprowadzam Flyera w pierścień radiogeniczny. Przy odrobinie szczęścia nie będą nas ścigać.
- Nie przetrwamy tam dłużej niż kilka minut. - To powinno wystarczyć by uruchomić rdzeń.
Rozpocząć stały transport cząsteczek radiogenicznych bezpośrednio do reaktora.
Dajcie mi znać, kiedy osiągnie masę krytyczną.
Rozglądajcie się za pościgiem.
Jak się trzymasz?
Zawsze miałem w głowie system alarmowy, wewnętrzny czerwony alarm.
Mówił mi, gdy byłem chory, umierający.
Priony, zatrucia.
Zawsze tam był.
Wiesz, że nie.
Nie ma go, nie rozumiem.
Ja chyba tak. Kiedy byłam mała, bałam się oceanu.
Lubiłam pływać w basenie lub stawie, gdy wiedziałam co mam pod sobą.
Ale na szerszych wodach nie mogłam wiedzieć, co jest pod powierzchnią. To mnie przerażało.
Tak było do pierwszego roku na akademii.
Po treningu w zerowej grawitacji w Morzu Koralowym.
Tam mi przeszło.
Sądzę, że właśnie wróciłeś ze swojego pierwszego głębokiego zanurzenia.
Ścigają nas.
Trzy minuty i dwadzieścia sekund do przechwycenia.
Dwa razy tyle do uruchomienia reaktora.
- Do kapsuły ratunkowej. - Kapitanie?
Obierzcie kurs z dala od planety. Odpalę fazery, może zapoczątkuję reakcję łańcuchową.
- Może wystarczy by unieszkodliwić naszych przyjaciół. - I panią także.
Nie, jeżeli będę lecieć na pełnej mocy manewrowej i trzymać się przed falą.
Jeżeli mi się nie uda, lećcie na księżyc klasy L w sąsiednim systemie.
Przetrwacie tam całe tygodnie. Voyager odbierze wasz sygnał. Ruszać się.
Nie. Z nami ma pani większe szanse.
Ruszać!
Może nie udzielamy się na Voyagerze, ale tu jesteśmy załogą.
A załoga nie porzuca swego kapitana.
Wasz wybór.
- Wyruszam więc sam. - Powodzenia.
Ładować baterie fazerów.
Przygotować się do przekierowania mocy.
Kapsuła pierwsza zajęta i gotowa.
Wystrzelić.
Kapsuła wystrzelona.
- Odległość od pościgu? - Sześćdziesiąt sekund do przechwycenia.
Przygotować się.
Kapitanie, kapsuła zmienia kurs. Leci w kierunku obcych.
Janeway do Harrena. /Co pan robi?
Najpierw będą musieli przejść przeze mnie. To da wam kilka dodatkowych sekund.
Przynajmniej taką mam teorię.
/- Natychmiast wznów kurs. - Za późno.
Popełniłeś błąd, nie rób następnego.
/To nie ma znaczenia. Kilka sekund prawdziwego życia. Może zrozumiem, co traciłem.
- Zamknął kanał. - Namierzyć kapsułę.
Nie mogę, jesteśmy poza zasięgiem.
Więcej mocy do silników.
- Celes. - Ciągle jesteśmy za daleko.
Silniki na maksimum.
- Mam go. - Ognia.
Nadciąga fala uderzeniowa. Kontakt za cztery, trzy, dwa, jeden.
Mniej więcej.
- Moja załoga... - Spokojnie.
Śpią. Żadnych poważnych obrażeń.
Pani nas jednak nastraszyła.
Odebraliśmy sygnał awaryjny. Znaleźliśmy Flyera nad gigantem gazowym.
Byliście nieprzytomni.
Ślady jakiejś jednostki lub istoty?
Nie.
Co się stało?
Dobra pasterka poszła szukać owiec i natknęła się na wilka.
Znalazła je?
Chyba tak.
Tłumaczenie i opracowanie napisów: Sebastian Bendrat
Korekta: Marek Kowalczyk
Zapraszamy na stronę: http://napisy.gwflota.com
Dopasowanie do wersji DVDrip: czapka
Korekta techniczna: tom2407