/Dziennik Kapitański, /data gwiezdna 53896.
/B'Elanna Torres poprosiła o pozwolenie /żeby wziąć Delta Flayera i poszukać dwulitu.
/Błyszczący Voyager, daleko od domu.
/Daleko od migoczących miast Ziemi.
Zawzięta B'Elanna Torres i młody Harry Kim oddalają się od Voyagera w Delta Flyerze.
W poszukiwaniu swoich skarbów.
Zająłem się masztami, ale morze jest niespokojne.
- Może powinniśmy zawrócić? - Wiem co robię.
/Fala wielka jak góra /uderza w Delta Flyera.
- Wejdź do kapsuły ratunkowej! - Umrzemy razem.
Nikt nie umrze. Idź!
/Młody Harry Kim zostawił ją, /a B'Elanną Torres rzuciło o skały.
/Skały wystające z naszego brzegu.
I tam właśnie ja, Kelis poeta.
Znalazłem ją. Połamaną.
Umierającą. Opowiedziała mi swoją historię
A teraz ja opowiadam ją wam.
Znakomity pomysł, że to właśnie ty ją znalazłeś.
Dziękuję.
A więc, teraz kiedy B'Elanna Torres przybyła do naszych brzegów co się stanie dalej.
Czy kapitan Janeway będzie jej szukać?
Czy się podda i spisze ją na straty?
- Kto to wie? - Mam nadzieję, że ty.
Chciałbym zobaczyć więcej tych nieśmiertelnych z Voyagera.
Natchnienia nie można poganiać.
- Jeden tydzień. - Trzy tygodnie, może dwa.
Jeden tydzień i historia będzie się toczyć dalej.
Czy zauważyliście jak schudli moi aktorzy.
Niech zjedzą to.
Panie i panowie nasz opiekun pozdrawia was.
Nareszcie.
Robimy kolejny spektakl o Voyagerze.
Jak tylko go napiszę.
- Czy będziemy świętować we dwoje. - Mam bardzo mało czasu.
Świętowanie będzie musiało poczekać.
- Kim ty jesteś? - Kelis. Kelis poeta.
Twój sługa.
STAR TREK VOYAGER S06 E22 - Muse
MUZA - Mój sługa?
Dobra. To mnie wypuść.
- Nie mogę. - Dlaczego?
Bo odlecisz ode mnie, tak jak natchnienie to robi.
Próbujesz mnie zabić.
- Tylko uwalniałem gorąco z twoich żył. - O czym ty mówisz.
Miałaś gorączkę od kiedy cię znalazłem.
Upuszczanie krwi jest najlepszą metodą leczenia.
- Widzę że jestem w dobrych rękach. - Coś mi mówi, że masz wątpliwości.
Tam jest apteczka.
Pudełko zrobione z metalu.
W środku jest mały cylinder.
Przynieś go tutaj.
Podaj mi go.
Nie obawiaj się. Nie skrzywdzę Cię.
Przeciągnij to tam gdzie mnie pociąłeś.
Jesteś nieśmiertelną. Powinienem się czegoś takiego spodziewać.
Jakich innych rzeczy się spodziewasz po nieśmiertelnych?
Mocy pozwalającej otworzyć Ziemię i sprawić, żeby niebo spadło.
Wszystkich tych dziwnych rzeczy o których śpiewali starożytni poeci.
Na szczęście dla mnie żaden poeta nie śpiewał o twoim klanie.
- Ja jestem pierwszy. - Moim klanie?
Nieśmiertelni z Voyagera.
Błyszczący Voyager daleko od domu.
Skąd o tym wiesz?
/Dziennik Delta Flyera. /Data gwiezdna 53918.
/Harry i ja podążamy /w kierunku czwartej planety.
/Sensory wykryły tam naturalne złoża /dwulitu na prawie każdym lądzie.
/Zrozumiałem. Czy wasz /rdzeń warp został uszkodzony?
/Tak. Poruszamy się na manewrowych. /Czy możecie namierzyć naszą pozycję?
Jak długo już tu jestem?
Osiem dni.
Chodziłem po tych górach.
Zobaczyłem światło płynące przez niebo. Usłyszałem straszliwy hałas.
Kiedy przybyłem znalazłem ciebie.
- Leczyłem twoje rany. - I przywiązałeś mnie do tego krzesła.
Kiedy dar spada z nieba, tylko głupiec by go wypuścił.
Już dałaś mi jeden spektakl.
Historię opowiadaną przez te głosy.
Połączyłem je w całość. Starałem się zapełnić przerwy.
Zrobiłeś spektakl z naszych dzienników?
Misja wypadowa B'Elanny Torres.
Mój opiekun był pod wrażeniem.
Ma świetny gust. A teraz weź ten swój nóż i uwolnij mnie.
To było by niemądre.
Dlaczego?
Mojego opiekuna zaintrygowali nieśmiertelni z Voyagera.
Chce kolejny spektakl. Żeby go stworzyć potrzebuję więcej szczegółów.
- I chcesz zdobyć je ode mnie. - Uratowałem ci życie.
Muszę wrócić na Voyagera.
- Muszę mieć kolejny spektakl. - Co dokładnie chcesz wiedzieć?
- Wszystko? - To jest niemożliwe.
My nieśmiertelni mamy swoje zasady. Nie możemy po prostu wszystkiego powiedzieć.
Jak się zgubiłaś?
Uwolnij mnie to ci powiem.
- Nie zostawisz mnie? - Uwolnij mnie.
To ty odejdziesz!
Nie wracaj tu.
- Komputer włącz przekaźnik podprzestrzenny. /- Niewykonalne.
- Dlaczego? /- Niewystarczająca energia.
Świetnie. Teraz w ogóle nie ma energii.
Jesteś głodna?
Mówiłam ci, żebyś tu nie wracał.
Nie jadłaś od kilku dni.
Musimy się wspomagać nawzajem, poeci.
Jestem inżynierem.
Naprawiam różne rzeczy.
Wygląda, że nie idzie ci najlepiej.
Jesteś poetą czy krytykiem?
Opowiedz mi o Ziemi.
Będę musiała zaśpiewać za moją kolację?
Wszyscy to robimy.
Tak czy inaczej.
Ziemia.
To... wyspa. Piękna wyspa.
- Błękitna... I zielona. - A Voyager? Wielki okręt?
Z długiej linii wspaniałych statków.
- Jak Voyager się zgubił? - Opiekun.
Nieśmiertelny.
Tak. Można tak powiedzieć.
Wywołał burzę która zniosła nas z kursu.
Tom Paris.
- Czy kochasz go? - Kolacja skończona.
Chodź ze mną.
Tutaj umieszczamy wszystkie nazwy i daty, gdy nasze głowy
- nie mogą już wiecej pomieścić. - Pamięć.
Dokładnie. Powiedz mi, czy kiedykolwiek widziałeś to?
Łzy Zimy.
Czy możesz przynieść mi trochę?
To jest dwulit? Prawda?
- To czego szukałaś. - Gdzie mogę to znaleźć?
Jedyne miejsce jakie znam znajduje się na terenach łowieckich mojego opiekuna.
Zabiłby mnie gdybym tam wszedł. A ty...
Bardzo by chciał złapać nieśmiertelnego.
Może jestem potężniejsza od niego.
Może?
Ale gdyby cię złapał, zmusiłby cię do walki przeciwko swoim wrogom.
Stale jeden drugiemu rzuca się do gardła.
Kłócą się o terytoria, napadają na ziemie drugiego.
Zaczynają wojnę jak tylko jest dobra pogoda, a my ponosimy konsekwencje.
- Nie chcesz się z nimi zadawać. - Dlatego ty przyniesiesz mi dwulit.
Powiedziałem ci! Zostanę stracony jeśli mnie złapią.
Dwulit albo nie powiem już nic więcej o błyszczącym Voyagerze daleko od domu.
Czy ty...?
Nie daj się złapać.
No i?
Piękne.
Mam pomysł na twój następny spektakl.
Zostałem odwiedzony przez natchnienie we własnej osobie.
Jak to brzmi?."Uratowanie B'Elanny Torres" tutaj, za tydzień.
- Jeden tydzień? - Zabierajmy się do pracy.
- Możecie odejść. - To wszystko?
- Panie Paris, proszę zachować spokój. - Nic z tego.
- Czy nie możemy czegoś zrobić? - Nie, dopóki coś nie ukaże się na sensorach.
Wezmę prom i samemu przeprowadzę przeszukiwanie od planety do planety.
- Niewydajny plan. - I zbyt niebezpieczny.
Mogą w ciebie uderzyć te same przestrzenne wiry przez które Delta Flyer zboczył z kursu.
Musimy skoncentrować nasze działania tutaj Tom, dobrze?
Rozejść się.
Silny uzbrojony Paris, męczony przez sen który nie daje odpoczynku.
Drzwi się otwierają i cień kobiety pada na sternika.
Otwiera oczy.
Siedem z Dziewięciu. Czy znalazłaś B'Elannę Torres?
Muszę cię rozczarować.
Bliżej.
Niemiła wiadomość. Dostarczona przez najmilszego z posłańców.
Nie, nie, nie, nie.
Siedem z Dziewięciu jest Borg. Bicz nieśmiertelnych.
Ukazujesz ją jak nieśmiałą żonę w czasie nocy poślubnej.
Jeszcze raz.
Siedem z Dziewięciu. Czy znalazłaś B'Elannę Torres?
Muszę cię rozczarować.
Nie mogę winić moich aktorów.
Nieśmiertelni z Voyagera są trudni do zrozumienia.
Możesz przestać chodzić w kółko? Jeszcze coś uszkodzisz.
Ten Tuvok na przykład! Nigdy kogoś takiego nie spotkałem!
Brak emocji?! Jak to możliwe?!
Po prostu tak jest.
Działa?
Działa.
Komputer włącz nadajnik podprzestrzenny.
- Co się stało? - Nie wiem.
Nadajnik musiał zostać uszkodzony podczas katastrofy.
Nie przetrwał wyładowania energetycznego.
- Ci Wolkanie... - Dosyć!
Jaką technologią metalurgiczną dysponujecie?
Stopy jakie potraficie wykonywać? Stal, brąz?
- Brąz! - Brąz, dobra.
Potrzebuję płyty z metalu takiej wielkości, tak cienkiej jak się tylko da.
Trzy części cyny na pięć części brązu. Z jednej strony pokryta złotem.
- Złoto jest drogie. Nie stać mnie na to. - A więc się zadłużysz.
- Opowiedz mi o Wolkanach. - Przynieś mi płytę i wtedy ci powiem.
Wszyscy teraz śpią, zrobię to jutro rano.
Wolkanie?
Może się mylę, ale wydaje mi się, że nie spałeś od dziesięciu dni.
Twoje obliczenia są prawidłowe.
Nie uważasz, że powinieneś iść się przespać?
Jako Wolkan mogę funkcjonować bez snu ponad dwa tygodnie.
Ale jest punkt od którego zaczynają maleć zyski. Gdy twój umysł zaczyna robić błędy.
Mój umysł, panie Neelix nie robi błędów.
Ten statek jest pusty bez nich.
Jeżeli pozwolisz mi kontynuować analizę sensorów, może będę w stanie ich zlokalizować.
Jeżeli będziesz czegoś potrzebował... mocniejszej herbaty...
Gdy przyjaciel się gubi, umysł dzieli się na dwa.
Podzielony pomiędzy wspomnienia przeszłości i lęk o przyszłość.
Harry Kim, chorąży.
Tylko chłopiec kiedy los zabrał cię z objęć niebiesko zielonej Ziemi.
B'Elanna Torres, w połowie Klingonka w połowie człowiek.
- Jestem zaszczycony... - Co ty robisz?
Czy to jest łza?
Tak
Logiczny Tuvok nie płacze. Dlatego nazywają go logicznym!
- Wszyscy płaczą. - Kraina Wolkan nie ma śmiechu ani płaczu.
Jest to bardzo ciche miejsce, spokojne tak jak Tuvok.
- Nie mogę w to uwierzyć. - Nie musisz. Po prostu nie płacz.
Widownia też nie uwierzy.
Pomyślą, że albo, Tuvok jest nieczułym potworem, albo że to ja źle gram.
Zrozumieją, że pod twoją bezuczuciową powierzchownością jest serce które pęka.
Po cichu, i że jest to bardziej bolesne,
ponieważ to jest właśnie być Wolkanem.
Spróbuj jeszcze raz.
- Kelis. - Coś nie tak?
Nasz opiekun został obrażony przez swego wroga z północy.
- Zbrojownie są otwarte. - Czy pole bitwy zostało wybrane?
Jeszcze nie.
A więc mamy jeszcze szansę.
- Potrzebuję twojej pomocy. - Pomogłam ci już dość.
Gdzie ten kawałek metalu?
Nieźle.
Mój opiekun został obrażony przez przywódcę sąsiedniego stanu.
Chce zemsty. To może doprowadzić do wojny.
My nieśmiertelni nie możemy stanąć po czyjejś stronie.
Nie proszę cię żebyś stanęła do walki.
Potrzebuję sposobu, żeby zmienił swoje zdanie.
- Nie dysponuję magiczną mocą tego rodzaju. - Właśnie, że tak.
Wierzę, że odpowiednie przedstawienie może odsunąć umysł od złych myśli.
Doskonałe przedstawienie może nawet powstrzymać wojnę.
Nie mogę naprawić przekaźnika za pomocą tego.
Ma za wiele nieczystości. Nie prześle wyładowania plazmowego.
Jeżeli walka się zacznie, oddziały zwiadowcze pojawią się w tych górach.
Zostaniesz odkryta.
Ale moje przedstawienie, może to powstrzymać.
- Musisz mi pomóc. - Nic nie mogę zrobić.
Więc chodź ze mną. Pokażę ci co dotąd zrobiłem.
To nasza jedyna szansa.
Ona jest poetą zza Morza Wschodniego.
Jest ekspertem w nieśmiertelnych z Voyagera.
Poświęciła dla nich swoje życie. Jest tu żeby nam pomóc.
Ratunek B'Elanny Torres. Zaczniemy od tego jak Harry Kim
dotrze kapsułą ratunkową na Voyagera.
On mówi kapitan Janeway, że B'Elanna Torres zaginęła.
Będziemy kontynuować do miejsca gdzie odkrywają fragment Delta Flyera.
A potem?
To proste szukają B'Elanny Torres, B'Elanna Torres jest odnaleziona.
- Albo nie odnaleziona? - Albo nie odnaleziona.
I koniec, dla mnie to bardzo proste.
I w tym właśnie tkwi problem.
Gdzie pomylona tożsamość? Odkrycie? Nagły zwrot sytuacji?
Pomylona tożsamość. Bohater, który jest kimś innym.
Odkrycie. Moment kiedy tożsamość jest ujawniona.
Zwrot sytuacji. Sytuacja która zmienia się z dobrej w złą w mgnieniu oka.
Znajdź prawdę w swojej historii, a nie będziesz potrzebował sztuczek.
Nie wiem jak sprawy wyglądają za Morzem Wschodnim ale tu poeci stali się leniwi.
Polegają na manipulacji, żeby poruszyć widownię. Nie zawsze tak było.
Witam.
Dziękuje.
Prawda mojej historii. To staromodny pomysł.
Dzisiaj widownia chce emocji, pasji.
Pozwól, że pokaże ci co zrobiłem z kapitan Janeway i komandorem Chakotayem.
Zróbmy dobre wrażenie na naszym gościu.
Chakotay.
Czemu ja nie mogę mieć tego co każda inna kobieta na tym statku może posiadać.
Kapitanie?
Przywilej twojego dotyku.
Wejść.
Gdyby to była dobra wiadomość to byś się uśmiechał.
Skontaktował się ze mną obcy statek, który odebrał wezwanie o pomoc Delta Flyera.
/Główne sterowanie nie działa... /Kazałam Harremu się ewakuować...
/Wciąż mam manewrowe... wprowadzam /kurs na planetę klasy L... spróbuję...
Nie mogli namierzyć ich pozycji. To było dziesięć dni temu.
B'Elanna kazała Harremu iść do kapsuły ratowniczej. Jak długo mógł tam przetrwać?
Krócej niż dziesięć dni.
- Planeta klasy L. - Zawęziłem już parametry poszukiwań.
Jeżeli B'Elanna tam dotarła możliwe jest, że Harry też.
Dobranoc komandorze.
Kapitanie.
Będziemy mieli próbę generalną rano.
Ostatnia scena Tuvoka nie ma dla mnie żadnego sensu.
I wciąż nie mamy zakończenia.
Mam całą noc, żeby nad nim popracować.
Może uda ci się przespać.
- I co myślisz? - Kapitan Janeway całuje się
z komandorem Chakotayem? Tom Paris całuje się z Siedem z Dziewięciu.
- Nie widzę sensu. - Złość jest jak ogień.
Miłość może być deszczem który go zgasi.
Mój opiekun jest pełen nienawiści do swego rywala.
Więc przedstawienie powinno być pełne miłości.
Nie możesz zmienić czyjegoś sposobu życia
- kilkoma linijkami dialogu. - Tak, możesz. To już się kiedyś stało.
Czy wiesz czym to miejsce było kiedyś... sto lat temu?
Świątynią. A to był ołtarz.
Co roku składano tu ofiarę ku czci zimy.
A później, pewnego roku, nikt nie pamięta dokładnie kiedy i dlaczego,
przedstawienie zajęło miejsce tego rytuału. I nikt nie musiał już ginąć.
Czemu moje przedstawienie nie może zająć miejsca wojny?
Będziesz musiał zrobić coś lepszego niż Harry Kim całujący się z siostrami Delaney.
- Dlaczego? - Ponieważ...
Kiedy jesteś otoczony przez wrogów, kiedy jesteś przeciwko Borg albo gatunkowi 8472.
Ostatnią rzeczą o której myślisz jest romans.
Jesteś nieśmiertelną. Musisz mi pomóc.
Przykro mi, Kelis.
Borg.
Opowiedz mi o nich więcej.
Są żołnierzami. Są częścią ogromnej armii.
Wszyscy mają te same myśli. Podróżują statkami które wyglądają jak ule.
- Jak kolonie insektów. - Mają nawet królową.
To brzmi strasznie.
- Kapitan Janeway nie mogła ich zniszczyć? - Jest oficerem Gwiezdnej Floty.
Jest szkolona żeby unikać konfliktu kiedy to tylko możliwe.
Zawarłaby pokój z Borg gdyby mogła.
Tego właśnie potrzebuję.
Wroga który stanie na drodze Voyagerowi szukającemu B'Elanny Torres.
Kapitan Janeway, kierowana zemstą musi znaleźć Królową Borg.
Widownia będzie myślała, że ona planuje ją zniszczyć.
Ale...
- Kontynuuj. - Nagły zwrot sytuacji.
Kapitan Janeway trzymająca włócznię nad gardłem królowej, odrzuca broń.
I przekonuje ją żeby zakończyć ich konflikt, słowami które każdy zrozumie.
Wliczając w to twojego opiekuna.
To o wiele lepsze niż całe to całowanie.
Zostań i pomóż mi. Wciąż potrzebuję zakończenia.
Wymyślisz coś.
B'Elanna Torres umiera tragicznie.
Nie odważysz się.
Śledziłam cię tutaj spodziewając się, że znajdę miłosne gniazdko.
Ciekawe gniazdko.
Nie jesteś poetą zza morza. Jesteś nieśmiertelną.
Może nawet B'Elanną Torres.
Nie bądź śmieszna.
Wiesz, on myśli tylko o tobie.
Pracujemy razem, to wszystko.
Jeżeli przyjdziesz jutro na przedstawianie wydam ciebie autarchowi.
Zostaw nas w spokoju. Napraw swój statek i odejdź.
Proszę.
Twoja znajoma?
Harry?
Pomóż mi.
Ale jak?
Kapsuła wpadła w turbulencje.
Postanowiłem zawrócić i polecieć za twoim śladem jonowym.
Wylądowałem jakieś dwieście kilometrów stąd.
- Szedłeś piechotą. - W nocy.
Namierzyłem twoją pozycję z pomocą trikordera i starałem się ukrywać w dzień.
Mam kilka awaryjnych racji, fazer i transmiter z kapsuły ratunkowej.
która nie miała mocy żeby go włączyć, ale...
Harry Kim ratuje dzień.
Właśnie takiego zakończenia szukałam.
Zakończenie. Ostatnia scena.
Ważniejsza od wszystko, co się stało do tej pory.
Ale co to jest?
Gdzie ona jest?
Twoja współpracownica jest pewnie już w połowie drogi przez wschodnie morze.
Będzie tu.
Powiedziałeś że będziemy mieli zakończenie przed rankiem.
- Nie będziemy mieli czasu się go nauczyć. - Przyjdzie do mnie. Nie martw się.
Chcesz spróbować?
Czemu nie. Trzydziesty ósmy raz może być tym właściwym.
- Działa. /- Przekaźnik podprzestrzenny uruchomiony.
Ty czyń honory.
Voyager tu Delta Flyer.
Nasz opiekun przybył.
Nie jest w najlepszym humorze.
- Będzie. - Nie jeżeli to ma być jakaś wskazówka.
Kelis, to nie jest sposób na zakończenie sztuki.
To nie ma sensu.
Musi wystarczyć. Idźcie, idźcie.
Wiesz gdzie grzbiet kończy się poniżej szczytu. Pobiegnij tam tak szybko jak możesz.
Znajdziesz tam pojazd rozbity o skały.
Wejdź do środka i dostarcz to naszemu przyjacielowi.
Nie obawiaj się. Idź.
Tuvok.
Spocznij.
Mostek do Chakotaya.
/- Mów. - Proszę o zwolnienie mnie ze stanowiska.
/Zrozumiałem. /Zaraz tam będę.
Odbieramy transmisję podprzestrzenną. Na częstotliwości Gwiezdnej Floty.
Jest trochę niewyraźna. Czekajcie.
/Delta Flyer. Harry i ja jesteśmy cali.
/Jesteśmy na planecie /klasy L. Napęd nie działa.
- Pochodzenie. - 5,2 roku świetlnego.
Gwiazda typu F. Chyba z czwartej planety.
Wprowadzić kurs. Prędkość maksymalna.
- Siedem z Dziewięciu. - Kapitanie.
Delta Flyer został odnaleziony. W kawałkach na skalnym wybrzeżu.
- A B'Elanna Torres? - Ani śladu po niej.
Siedem z Dziewięciu, jesteś moimi oczami i uszami. Jeżeli ktoś może ją odnaleźć to ty.
Jej oczy jej uszy... ...i żmija w jej gnieździe.
Ja Siedem z Dziewięciu nie mam zamiaru odnaleźć B'Elanny Torres .
Ja Siedem z Dziewięciu jestem Królową Borg. Zaskoczeni?
Nikt nie będzie tak zaskoczony jak Janeway kiedy zemszczę się na Voyagerze.
Nic nie mówcie, albo wy też zostaniecie zasymilowani.
Kapitanie zastosuję się.
Moi wrogowie są wszędzie. Na zewnątrz i wewnątrz.
Siedem z Dziewięciu jest Królową Borg.
Zaskoczeni? Ja też byłam.
Nic jej nie mówcie albo stracę swoją przewagę i statek.
/- Nic wam nie jest? - Jesteśmy cali.
/Dobrze to słyszeć. /Wkrótce się zobaczymy.
Nie bój się.
Co to jest?
Bez inspiracji B'Elanna Torres przepadnie.
Straszy że zabije B'Elanne Torres. Jako punkt kulminacyjny w swoim przedstawieniu.
- Pozwól mu. - To znacza, że nie wymyślił zakończenia.
- Kogo to obchodzi? - Mnie.
Mówisz poważnie?
Harry, czy kiedykolwiek zainspirowałeś kogoś?
Dziwne pytanie.
To były dziwne dwa tygodnie. Potrzebuje mnie albo to on zginie na tej scenie.
- O czym ty mówisz. /- Transporter uruchomiony.
Powiedz kapitan, że się trochę spóźnię.
B'Elanna.
Czekaj na mój znak.
Moja śmierć jest bez znaczenia. Nigdy nie zobaczysz migoczących miast Ziemi.
- Zostaniesz zasymilowana. - A jeśli pozwolę ci żyć?
- Też bez znaczenia. - Nie wierzysz w to.
Walka skończona. Idź do domu.
Jaka jesteś niemądra uwalniając mnie, żebym zaatakowała ponownie.
I ponownie i ponownie. Dopóki wszystkie twoje człony i moja załoga nie zostaną zniszczeni.
Dopóki wszystko co cenimy nie przestanie istnieć.
Oprócz naszej nienawiści.
Ta finałowa scena zrujnuje wszystko co dotąd zrobiliśmy, musimy improwizować.
- Już za późno. - Wcale nie.
- Wiedziałam że przyjdziesz. - Ja ci mówiłam żeby tego nie robiła.
Czekaj.
Chodź.
W końcu Voyager dobił do naszych brzegów.
I wcale nie za wcześnie.
Kelis poeta musi się pożegnać
gdyż B'Elanna wraca do nieśmiertelnych w oślepiającym blasku światła.
Na dalekiej, pokrytej śniegiem szczycie.
Nie. Tutaj, na waszych oczach.
Czekajcie. Ona nie jest z za Morza Wschodniego. Ona jest nieśmiertelną.
Oona jest B'Elanną Torres. Prawdziwą B'Elanną Torres. Widziałam jej statek.
Główna aktorka z zazdrości oskarża swoją konkurentkę, że jest nieśmiertelną.
Nasz opiekun chce przerwać przedstawienie.
Nieźle zrobione.
Prawie ci uwierzyłem.
Kontynuujcie.
- Zostań. - Voyager mnie potrzebuje.
- Ja też. - Wcale nie.
Masz wszystko czego potrzebujesz.
Będę inspirowany zawsze gdy o tobie pomyślę.
Jedna do transportu.
Wstępuję do nieba.
I tak się kończy ratunek B'Elanny Torres, pół Klingonki,
B'Elanny Torres, pół człowieka, B'Elanny Torres, głównego inżyniera.
Historia będzie kontynuowana.
Tak długo jak będziemy mieli siłę żeby ją opowiadać.
I tak długo jak nasz opiekun pozostanie mądry i współczujący.
I Voyager będzie kontynuował swoją podróż do migoczących miast Ziemi.
Gdzie króluje pokój, a nienawiść nie ma miejsca.
Tłumaczenie i opracowanie napisów: Artur Zięba
Korekta techniczna i merytoryczna: Marek Kowalczyk
Zapraszamy na stronę: http://napisy.gwflota.com
Dopasowanie do wersji DVDrip: czapka
Korekta techniczna: tom2407