Wejść.
Chciała mnie pani widzieć.
- Jak długo się znamy? - Około dwudziestu lat.
Służyliśmy razem na trzech statkach. Byłam obecna na kolinahr twojej córki.
Uważam cię za jednego z moich najbliższych przyjaciół.
I ja darzę panią takim samym szacunkiem.
Zawsze byłam z tobą szczera, ale ty coś przede mną ukrywałeś.
- Nie wiem, co ma pani na myśli. - Nie wiesz?
Wymagało to wyczerpujących badań, przeczesania terakwadów danych,
oddzielenia faktów od plotek.
Lecz w końcu dotarłam do prawdy.
Kapitanie?
Wszystkiego najlepszego z okazji urodzin.
Dziękuję.
Więc to już niedługo stukną ci trzy cyferki?
W rzeczy samej. Czy poinformowała pani jeszcze kogoś o swoim odkryciu?
Nie bój się Tuvok, moje usta są zapieczętowane.
No więc? Powinieneś zdmuchnąć świeczkę.
- To nie jest wolkański zwyczaj. - Wpraw mnie w dobry nastrój.
/Kapitan na mostek.
A więc?
To było zagrożenie pożarowe.
Otrzymujemy wezwanie pomocy. Mały statek na kursie przechwytującym.
- Oznaki życia? - Jeden. Ocampański.
Jesteśmy wywoływani.
- Kes? - Kapitanie Janeway...
potrzebuję pani pomocy.
Czy pozwoli mi pani wejść na pokład?
- Oczywiście. Co się stało? - Proszę pozwolić mi wejść na pokład.
Przygotować dok. Przekażcie Doktorowi, żeby był w gotowości.
Statek przyspiesza. Jest na kursie kolizyjnym.
Janeway do Kes. Wyłącz silniki. Podchodzisz zbyt szybko.
- Pięć sekund do zderzenia. - Wycelować wiązki holownicze.
Manewry unikowe.
- Przebicie poszycia na pokładzie dziewiątym. - Awaryjne pola siłowe!
Kapitanie, transporter zastał aktywowany tuż przed zderzeniem.
Przeniosła się na pokład.
STAR TREK VOYAGER S06 E23 - Fury
FURIA
Mam odczyty z pękniętych przegród pokład jedenasty,
sekcja siedemnaście, osiemnaście, dziewietnaście.
- Przyczyna? - Nieznana.
Zlokalizowałem Kes. Porusza się przez tą sekcję.
Wydziela wysoki poziom energii neurogenicznej.
Janeway do Kes. Kes, odezwij się.
Wyłom w kadłubie, sekcja dwadzieścia.
Pola siłowe. Ochrona na pokład jedenaście.
- Pola siłowe nie trzymają. - Zbliża się do maszynowni.
Mostek do maszynowni. Intruz na pokładzie.
Zatrzymaj się tam gdzie stoisz!
Kes?
Przedstaw swoje zamiary.
Ewakuować maszynownię.
Wahania zasilania napędu.
Torres do mostka.
Kes jest w bezpośrednim kontakcie z rdzeniem warp.
/- W jakiś sposób wysysa z niego energię. - Wyłączyć go.
Energia napędu wraca do normy.
B'Elanna, raport!
/Porucznik Torres nie żyje. /Kes zniknęła.
Wyślij Mulcahy'ego. Jest w sterowni deflektora.
Będziemy potrzebować więcej mocy do węzła dwanaście-J.
I powiedz Harremu, że chcę porozmawiać z nim o budowie nowej sieci energetycznej.
- Zabłądziłaś? - Nie, oglądam sobie.
Kapitan Janeway zasugerowała, żebym zapoznała się ze statkiem.
Jeśli będziesz mieć jakieś pytania, daj mi znać.
Właśnie mamy przeprowadzać diagnostykę konstrukcji rdzenia napędu.
- Możesz patrzeć jeśli chcesz. - Dziękuję, ale powinnam już wracać do ambulatorium.
Komputer, od jak dawna Voyager jest w kwadrancie Delta?
Pięćdziesiąt sześć dni, siedemnaście godzin.
Już z powrotem? Myślałem, że poszłaś do ogrodu aeroponicznego zbierać zioła.
Zapomniałam czegoś.
- Pyong Ko. - Słucham?
Zachęcałaś mnie do wyboru imienia, pamiętasz?
Pyong Ko był dwudziesto pierwszo wiecznym chirurgiem, który odkrył sekwencję genetyczną
hamującą rozwój komórek rakowych. Otworzyło to nowy rozdział w medycznej historii Ziemi.
To idealne imię, Doktorze.
Jednak jeszcze biorę pod uwagę Schweizera, Jarvika, Pasteura.
Jest tyle opcji, każda ze swoimi zaletami.
Dlaczego nie zastanowisz się jeszcze nad tym. Nie musisz decydować od razu.
Oczywiście, to nie jest tak, że potrzebuję imienia przez próżność.
W końcu jestem tylko hologramem.
Ale gdybym posiadał imię inne niż "Doktor" lub "Hej Ty", mogłoby to zachęcić załogę
do traktowania mnie z odrobinę większym szacunkiem.
Halo?
Neelix?
Neelix, jeśli chcesz postawić na tym swój znak to może powinieneś nadać
mu imię takie jak "Zatłuszczony Neelix" albo "Podwójny Talaxian z serem".
Brzmi interesująco. Dziękuję poruczniku, będę o tym pamiętał.
Słonko, co podać? To co zwykle?
Nie jestem głodna. Pomyślałam, że może zaniosłabym kapitan Janeway kawę.
Co za troskliwość.
- Nie mogę się doczekać wieczoru. - Właściwie to mam dużo pracy w ambulatorium.
- Ale ja już zarezerwowałem holodek. - Myślałem, że wybierzemy się na oświetloną
księżycem przechadzkę przez moczary Oshionian Jeden.
Innym razem. Obiecuję.
- Coś nie tak? - Niemiły poranek.
- Mogę jakoś pomóc? - Nic mi nie będzie.
Ja też nie mam najlepszego dnia. Wydaje się, że nikomu nie odpowiada dzisiejsze menu.
Próbowałem zwalić winę na złe działanie replikatora, ale nikt mi nie uwierzył.
Zaraz, chyba coś widzę.
Neelix do ochrony. Brwi Kes tracą integralność strukturalną.
Czerwony alarm! Wykrywam uśmiech!
To moja Kes.
Kawa?
Ten ostatni atak nieomal przypłaciliśmy naszym napędem impulsowym.
Na szczęście B'Elanna znalazła sposób na przekierowanie mocy z deflektora.
Dobry wybór głównego mechanika jeśli mogłabym się tak wyrazić.
- Poznajesz wroga? - Mam uczucie jakbym go już znała.
Pamiętasz tę starą historię? Mężczyzna jedzie na Risę,
gdzie spotyka piękną kobietę, która zaprasza go na wieczór namiętności.
Budzi się rano czując się świetnie aż do momentu, w którym odkrywa, że brak mu nerki.
Każdy kadet przed swoją pierwszą przepustką na ląd słyszy tę historię-ostrzeżenie.
Nie wydaje się to już tak przesadzone, czyż nie?
Nie, ale Vidiianie są czymś więcej niż zwyczajnymi potworami.
Studiuję ich kulturę. W znacznym stopniu przypominali nas przed Phage.
Czyżbym wyczuwała nutę sympatii?
Człowiek się zastanawia, co my byśmy zrobili w takich okolicznościach.
Wejść.
Czytasz w moich myślach.
- Vidiianie? - Obawiam się, że tak.
Wykryliśmy jeszcze dwa statki sensorami dalekiego zasięgu.
Ogłosiłam całkowity taktyczny stan gotowości. Przedsiębierzemy wszelkie środki ostrożności.
Jestem pewna, że przeprowadzi nas pani przez to bezpiecznie.
Dziękuję za głos zaufania.
Tuvok myśli, że znalazł sposób by spenetrować ich osłony.
Następnym razem gdy nas zaatakują nie pójdzie im tak łatwo.
- Dobrze to usłyszeć. /- Kapitan na mostek.
Już idę.
Jestem taka niezdarna. Przepraszam.
Nie przejmuj się tym. Możesz mi uwierzyć,
że to biurko doświadczyło już niejednej rozlanej kawy.
Chorąży Wildman ma intrygującą propozycję.
Analizowałam odczyty biologiczne Vidiian z ostatniego ataku.
Ich system odpornościowy został osłabiony przez Phage.
Moglibyśmy zsyntezować środek neurologiczny,
który unieszkodliwi ich bez działania na nas.
Może się przydać, jeśli kiedyś wejdą na pokład.
Pracuj z Doktorem. Kiedy będziecie już coś mieć, znajdźcie
jakiś sposób, żeby rozprzestrzenić to przez system środowiskowy.
Tak jest, kapitanie.
Statki, które wykryliśmy wcześniej zniknęły z naszych sensorów.
- Może je wyprzedziliśmy. - Nie poddali by się tak łatwo.
- Dlaczego mieli by to zrobić? - Voyager to jedyny bank organów
- na przestrzeni połowy parseka. - Odparliśmy ich pierwsze ataki.
Teraz zadowalają się pojawianiem na naszych sensorach na tyle, żebyśmy zmienili kurs.
- Wygląda to jakbyśmy byli gdzieś zapędzani. - Jeśli utrzymamy obecny kurs to wylądujemy
w przestrzeni pełnej wakuoli podprzestrzennych.
Musielibyśmy zwolnić do impulsowej żeby tamtędy przelecieć.
- Brzmi jak dobre miejsce na zasadzkę. - Maquis zwabiali Kardasjan do Badlands.
Te krążowniki klasy Galor nie miały tam gdzie uciekać.
My też nie będziemy mieli. No chyba, że...
Tom, jak gęste są te wakuole?
Zajmują około siedemdziesiąt procent regionu.
Przepraszam doktorze.
Tom, jaka jest pierwsza rzecz, której uczą o manewrowaniu w warp?
"Szybciej od światła latamy, w lewo, w prawo nie skręcamy."
Jeśli to możliwe, zachować kurs liniowy. Korekcje kursu mogą naruszyć kadłub.
Dokładnie. Musielibyśmy zwalniać do impulsowej przy każdej zmianie kursu.
A co gdybyśmy pozwolili Voyagerovi kierować.
- Słucham? - Możemy zaprogramować każdy kilometr.
W ten sposób spędzalibyśmy sekundę lub dwie w impulsowej,
- kiedy komputer wykonywałby skręt. - Autonawigacja całą drogę?
Bez obrazy, ale pakiety żelowe obliczą wektory trochę szybciej niż ty.
B'Elanna?
Potrzebowalibyśmy dokładniejszy skan regionu.
- Nie możemy się nawet otrzeć... - Moglibyśmy wysłać przodem wahadłowiec.
Delta Flyer. Jego sensory są bardziej zaawansowane.
Delta co?
Wybaczcie mi. Musiałem myśleć o innym statku.
Przygotować wahadłowiec. Wszystkie systemy Voyagera
mają osiągnąć szczytową sprawność do czasu powrotu Toma.
Jeśli to ma się udać, nie ma miejsca na błąd.
Rozejść się.
Komputer, pokaż obraz świata Ocampa.
Wyznacz kurs z obecnej pozycji Voyagera.
- Tęsknisz za domem? - Poruczniku?
Tom. Wszystko w porządku. Wielu ludzi na Voyagerze czuje to samo.
Całe życie spędziłam na próbach wydostania się z Ocampa.
Dlaczego miałabym chcieć wrócić?
Bo to dom. Dom dla mnie to kolonia karna.
Tutaj mogę pilotować okręt - dzieło sztuki
i nie ma żadnych admirałów w polu widzenia.
- Co robisz? - Przygotowuję się do misji zwiadowczej.
Wybierasz się gdzieś?
Nie, oczywiście, że nie. Studiowałam właśnie konfigurację sterów.
Nie wiedziałem, że potrafisz pilotować wahadłowiec.
Nie potrafię. Ale chciałabym się nauczyć.
No cóż, dlaczego nie uczyć się od najlepszych?
Moglibyśmy zacząć w holodeku na starej Klasie 1.
To rodzaj wahadłowca, którym zabierał mnie mój ojciec.
Byłoby bardzo miło poruczniku.
Tom.
- Podaj swoją tożsamość. - To ja Tuvok. Naomi Wildman.
Czy mogę w czymś pomóc sir? Poruczniku, coś nie tak?
Witaj, Słonko. Pozwoliłem sobie przygotować jedno z twoich
ulubionych dań. Jest w replikatorze pod "Neelix jeden".
Odezwij się, jeśli będziesz potrzebować towarzystwa. Tęsknię za tobą.
Komputer, zatrzymaj muzykę.
Otwórz zaszyfrowany kanał. Skieruj sygnał na następujące koordynaty.
/- Kanał otwarty. - Nazywam się Kes.
Jestem na pokładzie statku Voyager. Odpowiedz.
Wiem, że odbieracie tę transmisję i także wiem,
że wasza próba schwytania tego statku nie powiedzie się.
Jeśli chcecie zebrać załogę Voyagera sugeruję, żebyście odpowiedzieli.
/Wyjaśnij.
Kapitan Janeway jest świadoma waszej zasadzki. Znalazła sposób,
żeby uniknąć waszych statków. Ale ja mogę wam pomóc.
/- Słucham. - Mogę wysłać wam dane taktyczne
o ich osłonach, broni, o wszystkim czego będziecie potrzebować by zdobyć ten statek.
/- To podstęp. - Chcesz tę załogę czy nie?
/- Co w zamian? - Bezpieczny przelot na Ocampa
dla mnie i jeszcze kogoś.
/Dlaczego miałabyś skazywać /własną załogę na śmierć?
Oni nie są moją załogą. Porzucili mnie dawno temu.
Komputer, dostęp do taktycznej bazy danych Voyagera.
/Wymagana autoryzacja dowództwa.
/Dostęp przyznany.
- Naomi Wildman? - Wydawała się być pół-katarianką.
Mąż porucznik Wildman jest Katarianem. Spotkałam go raz na Deep Space Nine.
Jest tego więcej. Poszedłem za nią do ładowni dwa i zobaczyłem
kobietę i dwójkę dzieci, wszyscy z cybernetycznymi implantami.
Borg?
Nie potrafię tego wyjaśnić, kapitanie.
Miałem już halucynacje, ale w stanie głębokiej medytacji.
Te były specyficzne i wywoływały uczucie przewidywania.
To brzmi prawie tak, jakbyś opisywał wizję przyszłości.
W rzeczy samej.
- Nie wiedziałam, że Wolcanie mają wizje przyszłości. - Nie mają. To mnie właśnie martwi.
Komputer, utrzymać skan otoczenia Tuvoka w promieniu
dziesięciu metrów, wszystkie parametry sensorów.
Na wypadek, gdybyś miał jeszcze jakieś wizje.
Logiczny plan.
/- Mostek do kapitan Janeway. - Tak?
/- Zbliżamy się do wakuoli. - Już idę.
Ostatnia szansa żeby wybrać długą drogę dookoła.
Rzeczywiście czuję się jakbyśmy przekradali się przez cmentarz o północy.
- Jakiekolwiek oznaki Vidiian? - Nie, ale lepiej założyć, że tu są.
- Tom? - Trajektoria wprowadzona.
Nasza podróż zajmie trzy godziny, dwanaście minut, jedenaście sekund
z dwustu szesnastoma zmianami kursu.
Cóż, zaczynajmy.
Ruszamy naprzód z warp osiem. Usiądźcie wygodnie i cieszcie się przejażdżką.
Jedna z wakuoli zmienia pozycję. Komputer modyfikuje nasz wektor.
Zwalniamy do impulsowej. 2,3 stopniowy zwrot na prawą burtę. Skok do warp sześć.
- Jeden za nami, dwieście trzynaście przed. - Będę w ambulatorium.
Zwalniamy do impulsowej. Nowy kierunek zero trzydzieści jeden znacznik dwa.
Zbliża się statek. Jest na kursie kolizyjnym.
Nie odczytuję żadnego statku.
Poruczniku?
Prośba o zwolnienie. Nie czuję się najlepiej.
Oczywiście.
Struktura molekularna wydaje się stabilna. Dobrze.
- Raport. - Znaleźliśmy neutralny środek,
który powinien powstrzymać czynności motoryczne Vidiianów bez czynienia im szkód.
Dobrze. Nie chciałabym jeszcze zwiększać ich problemów zdrowotnych.
Chcę po prostu powstrzymać ich przed zwiększaniem naszych problemów.
Wracam do pracy.
Doktorze, kiedy ostatnio badał pan chorąży Wildman?
Przeprowadziłem jej okresowe badania sześć tygodni temu.
Znalazł pan coś niezwykłego?
Jest w doskonałym zdrowiu.
Może się to wydać dziwnym pytaniem, ale musze wiedzieć, czy jest w ciąży?
Nie mam pozwolenia na ujawnianie tej informacji.
Tajemnica lekarska.
- A co z rozkazem kapitana? - Przykro mi.
Protokół medyczny przewyższa pani władzę w tych sprawach.
Bezpieczeństwo tego statku może wchodzić w grę.
Chciała powiedzieć to pani osobiście.
- Dziewczynka czy chłopczyk? - Pół-katarianka rodzaju żeńskiego
co powinno przedłużyć prawie dwukrotnie okres ciąży.
Skąd pani wiedziała?
A mówią, że ja jestem źle wychowany.
/Otrzymaliśmy wezwanie o pomoc.
/- Oznaki życia? /- To Ocampa.
/- Kes? /- Mogę wejść na pokład?
/Jej statek przyspiesza. /Jest na kursie kolizyjnym.
/Pęknięcie kadłuba na pokładzie /dziewiątym. Awaryjne pola siłowe.
/Zbliża się do maszynowni.
Jakiś problem?
Hej!
Torres do ambulatorium. Nagły przypadek.
Dwadzieścia miligramów laktazyny.
Stymulator korowy.
- Zaczniemy od dwudziestu milidżuli. - Gotowe.
Teraz.
Zapadł w szok synaptyczny. Nie rozumiem.
- Mogę z nim porozmawiać? - Na razie niech pozostanie uśpiony.
- Kiedy to się zaczęło? - Wczesnym popołudniem w maszynowni.
Czas, potrzebuję dokładnego czasu.
Porucznik Torres wywołała ambulatorium o 14:22.
Komputer, wyświetl skan otoczenia porucznika Tuvoka o 14:22.
- Kapitanie? - Tachiony.
Słucham?
Był skok ilości cząsteczek tachionowych tuż przed zasłabnięciem Tuvoka.
To mogło spowodować ten stan. Ale skąd one się tam wzięły?
Normalnie powodują dystorsje temporalne.
- Podróże w czasie? - Proszę dać mi znać,
jeśli jego stan ulegnie zmianie.
Kes, ty masz zdolności telepatyczne.
Czy doświadczałaś coś niezwykłego w ciągu ostatnich kilku dni?
Halucynacje, wizje?
Nie, nic.
- Jeżeli zaczniesz, daj mi znać. - Oczywiście, kapitanie.
Zaczyna brakować neurostabilizatorów. Pójdę zreplikować trochę.
Pospiesz się.
/- Gdzie są te obiecane dane taktyczne? - Właśnie je ściągam.
- Prześlę je kiedy już przybędziecie. /- Potrzebuję ich teraz.
Janeway już jest podejrzliwa. Jeśli prześlę je teraz to zostanę odkryta.
/- To twój problem. - Najwidoczniej jest też twoim.
Panowie, skan w poszukiwaniu cząstek tachionowych pokład po pokładzie.
- Tachiony? - Wykonać.
Szukamy czegoś konkretnego?
Nie jestem pewna.
- Raport! - Jesteśmy atakowani.
Vidiiański okręt zbliża się do naszej pozycji.
Stanowiska bojowe.
- Straciliśmy napęd warp i broń. - Przedzierają się przez osłony.
- Zmienić modulację. - Próbuję! Dopasowują się.
- Ciągle mamy napęd impulsowy. - Uszkodzili nawigację.
Nie mogę wprowadzić kursu.
Wycinają sobie drogę przez poszycie. Ewakuować pokład trzeci i odciąć.
Mostek do ambulatorium. Jesteście gotowi z środkiem neutralnym?
- Tak jest kapitanie. - Wpuścić na pokład trzeci.
Piędziesiąt mililitrów powinno wystarczyć.
Doktorze!
Doktor do mostka. Kontrola środowiskowa nie odpowiada.
- Harry, co się dzieje? - Zostaliśmy odcięci od tego systemu.
- Co znaczy "odcięci"? - Przekaźniki zostały przepalone.
Wiedzieli gdzie nasz znaleźć. Znali nasze częstotliwości osłon, gdzie zaatakować...
- Wchodzą na pokład. - Mam odczyty fluktuacji energii.
- To może być transmisja. - Lokalizacja?
- Ogród aeroponiczny. - Kto tam jest?
Odbieram dwa odczyty biologiczne. Sensory muszą nawalać.
Oba odczyty należą do Kes.
Ochrona do ogrodu aeroponicznego. Wyłączyć funkcje kontrolne w tej sekcji. Idę tam.
Coś mi podpowiada, że mamy do czynienia z czymś więcej niż tylko z bitwą.
Komputer, rozpocznij transport miejscowy Program Kes beta-sześć.
/Niemożliwe do wykonania. /Funkcje kontrolne zostały wyłączone.
Zabieram cię do domu.
- Znowu mamy broń. - Możesz wycelować w te haki?
Nie przy tym zasięgu. Uszkodzilibyśmy górny kadłub.
To lepsze niż sekcja zwłok.
Odwrócić polaryzację kadłuba. Może uda nam się ich strząsnąć.
Jedna z was nie należy do tego miejsca i zgaduję, że to ty.
Wizje Tuvoka były prawdziwe.
- Ty jesteś z przyszłości. - Z przyszłości, którą zamierzam zmienić.
Pomagasz Vidiianom, Kes. Dlaczego?
- Powiedz mi dlaczego to robisz. - Nie pozwolę ci jej skrzywdzić ponownie.
- Nie zrobiłam nic, żeby ją skrzywdzić. - Zabrałaś ją z Ocampa, jej domu.
Jest więźniem na tym statku.
- Nikt tu nie jest więźniem Kes. - Byłam dzieckiem.
- Ty zepsułaś mnie swoimi ideami. - Jakimi ideami?
Badanie, odkrywanie. Uwierzyłam ci.
Polaryzacja kadłuba poluzowała ich uściśk, ale nie za bardzo.
To początek. Przekieruj deflektor.
Niech uwalnia antygrawitonowe impulsy wzdłuż kadłuba.
- Włączyć tłumiki inercyjne. - Kontrolowane obroty statku.
Za trzy lata opuszczę Voyagera w poszukiwaniu wyższych rzeczy, ponieważ
ty mnie do tego zachęcisz. Namówisz mnie na rozwijanie zdolności mentalnych.
Nie będę na to gotowa...
To, co odnalazłam... Nie mogłam tego kontrolować.
Przerażało mnie to.
Nie miałam dokąd pójść.
Myślałam o powrocie do domu na Ocampa,
ale zamieniłam się za bardzo. Wiem, że baliby się mnie.
Wiedziałam, że nie zaakceptowaliby mnie, ale zaakceptują ją.
Nie musisz niszczyć tego statku Kes. Możemy ci pomóc.
Nie. Zaufałam ci.
- Kes. - Nie!
- Uwalniamy się. - Próbują nas uwięzić wiązką holowniczą.
Odwrócić ciąg. Pełna moc.
- To może rozerwać kadłub. - To go rozerwij!
Torpedy fotonowe, pełny zasięg.
Gotowi!
Ognia!
Jest nastawiony na zabijanie Kes.
Janeway do mostka, sytuacja.
/Vidiianie wycofują się. /Na dole wszystko w porządku?
Na razie.
Ona tu była... W mojej ostatniej wizji.
Wyglądała starzej.
- Jej twarz była zmęczona. - Co robiła?
Jej ręce były na obudowie, jakby czerpała z niego energię.
Tachiony są tu skoncentrowane.
Prawdopodobnie potrzebowała rdzenia, żeby cofnąć się w czasie.
Jeśli to prawda, będzie chciała zrobić to ponownie.
Ale nie wiemy kiedy to nastąpi. Musimy być przygotowani.
/- Doktor do kapitan. - Słucham.
/Kes odzyskała przytomność.
- Co pamiętasz? - Byłam w ogrodzie,
a później poczułam zawroty głowy. I wtedy oglądałam samą siebie.
- Siebie? - Komputer, wyłącz A.H.M.
To, co teraz powiem pozostanie między nami. Zrozumiano?
Tak, kapitanie.
Stało się coś strasznego, lub się stanie dokładniej mówiąc.
Będziemy potrzebować twojej pomocy by nie dopuścić by stało się to ponownie.
Wymagało to wyczerpujących badań, przeczesania terakwadów danych,
oddzielenia faktów od plotek...
Lecz w końcu dotarłam do prawdy.
Kapitanie?
Wszystkiego dobrego z okazji urodzin.
Dziękuję.
Więc to już niedługo stukną ci trzy cyferki?
W rzeczy samej. Czy poinformowała pani jeszcze kogoś o swoim odkryciu?
Nie bój się Tuvok, moje usta są zapieczętowane.
No więc? Powinieneś zdmuchnąć świeczkę.
To nie jest wolkański zwyczaj.
- Wpraw mnie w dobry nastrój. /- Kapitan na mostek.
Idę.
A więc?
Było to zagrożenie pożarowe.
Otrzymujemy wezwanie pomocy. Mały statek na kursie przechwytującym.
- Oznaki życia? - Jeden. Ocampa.
Prawie zapomniałam.
Jesteśmy wywoływani.
Czerwony alarm, podnieść osłony.
Cała załoga. Mówi kapitan.
Rozpocząć ewakuację awaryjną pokładu jedenastego.
Powtarzam, cała załoga, /ewakuacja pokładu jedenastego.
Słyszeliście, ruszać się!
Już!
Otworzyć kanał.
- Kes? - Kapitanie Janeway...
potrzebuję pani pomocy. Czy pozwoli mi pani wejść na pokład?
- Oczywiście, co się stało? - Proszę pozwolić mi wejść na pokład.
Jej statek przyspiesza. Jest na kursie kolizyjnym.
- Pięć sekund do zderzenia. - Tuvok.
Wycelować wiązki holownicze. Manewry unikowe.
Osłony trzymają. Jej statek jest nienaruszony.
Kapitanie, transporter zastał aktywowany tuż przed zderzeniem.
Przeniosła się na pokład.
Mam odczyty z pękniętych przegród pokład jedenasty, sekcja siedemnaście,
osiemnaście, dziewiętnaście.
Skąd wiedziałaś?
Gotowy?
Wyłącz rdzeń warp. Mostek jest pański.
Pamiętasz mnie? Niewinne dziecko, które chcesz uratować?
Winisz kapitan Janeway, ale wybór był twój.
Ty podjęłaś decyzję, by opuścić Ocampa
i to ty zdecydowałaś by opuścić Voyagera.
Jeżeli teraz mnie oglądasz to wróciłaś
by zemścić się na ludziach, którym zależało na tobie.
Ty nie jesteś taka i ja także taka nie jestem.
Nie rób tego. Znajdź inną drogę do domu.
Kapitan Janeway pomoże ci jeżeli dasz jej szansę.
Spróbuj pamiętać kim byłaś. Spróbuj pamiętać mnie.
Nie pamiętasz? To ty zrobiłaś to holograficzne nagranie,
ponieważ nie chciałaś, by to się powtórzyło.
Trzy lata temu przeniosłaś się w czasie.
Chciałaś zabrać tę kobietę ze sobą i chętnie
oddałaś resztę z nas w ręce Vidiian by to osiągnąć.
Nie udało się. Zmusiłaś mnie by cię zabić.
Jeśli tam wrócisz to zdarzy się jeszcze raz.
Tuż przed tym strasznym zdarzeniem powiedziałaś mi,
że nie masz dokąd pójść. To nie prawda. Zostań z nami.
Nie mogę. Nie należę do tego miejsca. Muszę być z moimi rodakami.
Powiedziałaś mi, że mogłaś wrócić do domu, ale bałaś się,
że Ocampanie nie zaakceptowali by cię. Dlaczego?
- Pamiętam. - Co? Co pamiętasz?
To holograficzne nagranie. Pamiętam jego nagrywanie.
Poprosiłaś mnie by ci pomóc, by pomóc sobie.
Chciałaś bym pamiętała kim byłam.
Te lata były przepełnione pomyłkami i złością.
Pochowałam wspomnienia. Prawie zapomniałam.
Czy to ma jakieś znaczenie, która Kes poleci do domu?
Kilka przekąsek na podróż. Ciągle lubisz korzeń leoli?
Dziękuję.
Tak...?
- Tylko patrzę. - Widzisz kogoś, kogo znasz?
Tylko ciebie.
- Żegnaj, Kes. - Kapitanie.
Co powiemy innym?
Przyjaciel się zagubił.
My pomogliśmy mu odnaleźć drogę.
Tłumaczenie: Adam Sareło
Opracowanie napisów: Piotr Sobolewski
Korekta techniczna i merytoryczna: Marek Kowalczyk
Zapraszamy na stronę: http://napisy.gwflota.com
Dopasowanie do wersji DVDrip: czapka
Korekta techniczna: tom2407