Komputer, wyłącz światła.
- Wystraszyłaś mnie! - Nie miałam takiego zamiaru.
Nie, jasne, po... po prostu jestem trochę nerwowy.
Szczególnie po tym, co zdarzyło się ostatnim razem
Dlatego tu jestem.
Wkrótce wyłączymy główne zasilanie. Cykl regeneracyjny dzieci zostanie przerwany.
Będą wymagać opieki.
Chętnie pomogę.
Szczerze mówiąc, przyda mi się trochę rozrywki.
Procedura może potrwać kilka godzin.
Czy wiedzą coś o tym co się dzieje?
Nie.
Dzieci maja nadmiernie aktywną wyobraźnię. Nie chce ich niepotrzebnie niepokoić.
A co jeśli zaczną zadawać pytania? Nie mogę po prostu kłamać
Masz duże doświadczenie w opiece nad dziećmi. Na pewno sobie poradzisz.
Wystarczy. Wlatujemy rozpędem.
Wyłączam silniki.
Niezbyt przyjemny widok. Przypomina coś z Edgara Allana Poe.
Wygląda jak nietoperz wampir.
Widać skrzydła, nawet uszy. A co ty widzisz, Tuvok?
Dwóch oficerów floty obdarzonych młodzieńczą wyobraźnią.
Daj spokój, Tuvok! Czy nigdy patrząc w chmury nie dostrzegałeś zwierząt?
Nigdy nie zrozumiem ludzkiej potrzeby
poszukiwania obrazów w czymś tak nieszkodliwym jak chmura.
- Harry, jesteśmy gotowi? - Tak jest.
To do dzieła. Do wszystkich...
Rozpocząć sekwencję wyłączenia.
Komputer, wyłącz AHM.
Nic się nie stało. Musieliśmy tylko na pewien czas wyłączyć zasilanie.
Nic, czym trzeba by się martwic.
Trzy... Dwa...
Jeden... Teraz!
Wszystkie pokłady meldują zakończenie procedury, kapitanie.
Janeway do Siedem z Dziewięciu. Jesteśmy gotowi.
/Przyjęłam.
STAR TREK VOYAGER S06 E25 - The Haunting Of Deck Twelve
DUCH NA POKŁADZIE DWUNASTYM
Dlaczego wyłączyli zasilanie?
To zwykle środki ostrożności.
Wlecieliśmy w mgławicę klasy J.
i kapitan chce mieć pewność, że nie przyciągniemy żadnego...
szczątkowego ładunku E.M.
Nasze tarcze stanowią wystarczającą ochronę przed wyładowaniami w mgławicach.
Naprawdę? No cóż, nigdy nie byłem ekspertem od anomalii gazowych.
Chodźcie bliżej. Mam bajki, gry, zabawki...
A później możemy trochę pośpiewać.
Powinienem iść do astrometrii. Siedem pewnie potrzebuje mojej pomocy.
Niestety, astrometria chyba też została wyłączona.
Skoro nie badamy mgławicy, dlaczego w nią wlecieliśmy?
To długa i nudna historia, znacznie mniej interesująca niż
"Flotter spotyka Niezwyciężone Bezkręgowce."
Czy Voyager jest w niebezpieczeństwie?
Naprawdę nie trzeba wyciągać takich pochopnych wniosków, Mezoti.
Może jakbyś dokładnie wyjaśnił co się dzieje, nie musielibyśmy zgadywać.
Chodzi o pokład dwunasty, prawda?
Czemu tak sadzisz?
Pokład dwunasty, sekcja 42 jest dostępna tylko dla starszych oficerów,
z uprawnieniami bezpieczeństwa szóstego poziomu.
To dlatego, że tam straszy?
- Kto ci to powiedział? - Naomi.
Chciała cię tylko przestraszyć.
Będę z nią musiał poważnie porozmawiać.
- To prawda? - Czy tam mieszka duch?
Naprawdę jesteście za duzi, żeby wierzyć w takie bzdury.
Jeśli to nie duch, to co?
Zasługujemy na wyjaśnienie.
Siedem nie byłaby chyba zbyt zadowolona, gdyby męczyły was złe sny...
- Opowiedz, - Prosimy...
Dobrze, chodźcie bliżej.
Ale ostrzegam, to nie jest opowieść dla osób o słabych nerwach.
- Nie mamy słabych nerwów. - Mamy wspomagane systemy nerwowe.
Więc niczego nie opuszczaj.
Dobrze. Ale pamiętajcie, że was ostrzegałem.
/Wszystko zaczęło się kilka miesięcy temu, /jeszcze zanim weszliście na pokład Voyagera.
/Badaliśmy ciemną mgławicę...
/Zbieraliśmy tylko deuter. Nie /mieliśmy pojęcia, co nas jeszcze czeka.
/Ale kiedy turbulencje /stały się prawie nie do wytrzymania,
/powinniśmy byli uznać to za omen...
Jak idzie zbieranie cząsteczek, komandorze?
Mamy dość deuteru do napędu warp na następne tysiąc lat świetlnych.
To świetnie.
- Coś nie w porządku? - Skoro już pan o tym wspomniał,
to jest coś, czym muszę się z panem podzielić jako oficer od morale.
Załoga wydaje się nieco zdenerwowana.
Nie wyglądają na szczególnie zaniepokojonych.
Potrafią bardzo dobrze ukrywać swoje lęki. Szkolenie Gwiezdnej Floty...
Zastanawiałem się, kiedy wreszcie opuścimy tę mgławicę.
Gdybym wiedział, mógłbym ich uspokoić.
Trudno powiedzieć. Kolektory Bussarda pracują z pełną mocą,
ale to powolny proces.
Być może zostaniemy tu jeszcze kilka dni.
Dni?
Panie Neelix, jest pan pewny, że to nie pan jest zdenerwowany?
Przejrzał mnie pan, panie Wolkanie.
Zapewniam pana, mgławica klasy J nie jest powodem do niepokoju.
Wiem, że to nielogiczne!
Ale od tylu godzin patrzę w tę mroczną chmurę,
że chyba mogłem zacząć się niepokoić!
Kiedy byłem mały, ogromny strumień plazmy przeszedł przez talaxiański układ słoneczny.
Przez długie miesiące nie było widać gwiazd ani księżyców.
Na całym niebie była tylko ta ogromna, paskudna chmura!
Odtąd zawsze byłem trochę nerwowy przebywając wewnątrz mgławicy.
Myślę, że kapitan pozwoli panu powiesić zasłony.
Wspaniały pomysł! Mam nawet odpowiedni materiał!
- Raport! - Mgławica zaczyna się destabilizować.
- Przyczyna? - Nie jestem pewny.
To może mieć związek z emisją nadionów z kolektorów Bussarda.
- Twoje wspomnienia są niedokładne. - Przepraszam?
Kolektory Bussarda nie emitują nadionów.
Nie chodzi o szczegóły techniczne.
Ważne, że obecność Voyagera destabilizowała mgławicę,
/a załoga wcale /nie chciała ryzykować.
Zebraliśmy osiemdziesiąt procent deuteru. Może nie powinniśmy dłużej ryzykować?
- Zgoda. Mostek do maszynowni. /- Słucham.
- Przerwać pobieranie deuteru. /- Przyjęłam.
Tom, zabierz nas stąd.
/Ale dokładnie w tej chwili, w ułamku sekundy /zanim Tom zdążył włączyć silniki.
/Coś w nas uderzyło.
- Co to było? - Duch?
Dajcie mu skończyć.
Cokolwiek to było, porządnie nami zatrzęsło.
Wyładowanie E.M. przebiło poszycie, pokład siódmy, sekcja dziesiąta.
Zwiększam moc do integracji kadłuba.
Wyszliśmy.
- Uszkodzenia? - Brak mocy na trzech pokładach.
Nie działają podprocesory pomocnicze. Nie ma rannych.
Wysłać ekipy naprawcze. Wracamy na kurs.
/Odnieśliśmy niewielkie uszkodzenia, /ale właściwie nic się nie stało...
/Tak nam się wydawało. Nikt z nas nie przypuszczał,
że na pokład Voyagera dostał się tajemniczy pasażer na gapę.
Jaki pasażer?
Zdecydowanie jakaś forma życia zamieszkująca w przestrzeni.
Tak, ale wtedy tego nie wiedzieliśmy,
- jeszcze. - Czy była bezcielesna?
- Szczerze mówiąc... - Niebezpieczna?
- Dochodzę do tego... - Gatunek pięć-dziewięć-siedem-trzy?
- A to kto? - Borg napotkał ich w ósmym skupisku
galaktycznym. To formy życia oparte na cząstkach multispektralnych.
Nie, to nie była...
Może to gatunek międzyfazowy?
Albo możemy dyskutować o egzobiologii porównawczej, albo mogę opowiadał dalej.
To od was zależy.
Kontynuuj opowieść.
Wiedziałem, że to powiesz. Gdzie to ja byłem? A, tak...
/Życie na pokładzie Voyagera /wróciło mniej więcej do normy,
/jeśli nie liczyć /kilku dziwnych awarii...
Wejść.
Przyniosłem raporty ekip naprawczych.
Zdaje się, że to wyładowanie EM poczyniło więcej szkód, niż sądziliśmy.
Przesyłownia jeden nieczynna, nie mamy połowy pryszniców sonicznych,
i czasowo straciliśmy sztuczne przyciąganie na pokładzie piątym.
- Są ranni? - Chorąży Mulcahy uderzył głową w sufit.
Ohyda!
Komputer, jeszcze jedna kawa, czarna.
Możesz dopisać replikatory do listy.
Coś dzisiaj nie najlepiej zaczynamy, przyjacielu.
Kapitanie?
Przepraszam, mówiłam do Voyagera.
To nic wstydliwego.
Miewałem długie rozmowy z moim statkiem Maquis.
Naprawdę? O czym rozmawialiście?
Nie mogę powiedzieć. Prywatne rozmowy kapitana ze statkiem.
Rozumiem.
Gdyby nas Doktor usłyszał, wysłał by nas do doradcy.
Nie powiem mu, jeśli ty nie powiesz.
- Umowa stoi. - Widział to pan, komandorze?
Skupisko meteorów. Chyba nic niepokojącego.
Zgodziłabym się...
Gdybyśmy nie mijali go przed godziną.
Prowadzisz obserwację meteorytów, Tom?
- Sprawdź czujniki. Latamy w kółko. - Nie według moich wskazań.
Tuvok, uruchom diagnostykę czwartego poziomu na matrycy nawigacyjnej.
Mamy awarię w podprocesorach.
Wygląda na to, że wracamy skąd przylecieliśmy.
Cała stop. Przeinicjować czujniki.
Mówię pani, kapitanie, za bardzo polegamy na technice dwudziestego czwartego wieku.
Dajcie mi okno i sekstant, a gwarantuję, że doprowadzę was gdzie chcecie.
- Weszliśmy w warp sześć. - Tom?
- To nie ja. - Wyłączyć silniki warp!
- Nie mogę! - Obejście ręczne.
- Brak reakcji. - Mostek do maszynowni.
Odczytuję postój.
Poruczniku Torres, proszę odpowiedzieć!
Komputer, zlokalizuj B'Elannę Torres.
/Porucznik Torres jest w maszynowni.
/Chorąży Trumari jest na pokładzie /czwartym, sekcja trzydziesta.
/Komandor Tuvok jest na mostku...
Sprawdź co się dzieje.
Harry, jeśli trzeba, wyrwij procesory mowy, ale wyłącz to!
/Tymczasem komandor Chakotay /kierował się w stronę maszynowni...
/W każdym razie próbował.
Maszynownia!
Chyba nie zrobiłbyś tego kapitan.
Niech będzie. Pójdę pieszo.
/Turbowinda spadała coraz szybciej i szybciej!
- Nie jesteście głodni? - Neelix!
Nawet nie ruszyliście przekąsek
Przekąski są nieistotne! Opowiadaj dalej.
Co się stało z Komandorem Chakotayem?
Turbowinda z ogromną szybkością spadała jedenaście pokładów w dół!
Siły bezwładności cisnęły komandora do sufitu!
Wiedział, że lada chwila uderzy w podłogę windy i nic nie mógł na to poradzić!
I wtedy...
Włączyły się stabilizatory.
/B'Elanna mówiła, że nie był zbyt zadowolony, /kiedy tego ranka wszedł do maszynowni.
Gdyby to było możliwe, powiedziałbym, że statek próbował mnie zabić.
Wiesz może, co tu się dzieje?
Znalazłam problem z grupą pakietów żelowych na pokładzie trzynastym.
Musiało je spalić wyładowanie E.M. z mgławicy.
A te pakiety łączą się z pozostałymi systemami statku.
Wybieram się je naprawić. Chcesz pomóc?
Tylko jeśli będziemy trzymać się z dala od turbowind.
Opowiem ci po drodze.
/Chakotay i B'Elanna kierowali się /na pokład trzynasty,
/a tymczasem na całym statku nowe problemy /pojawiały się jak grzyby po deszczu.
Załogancie Celes, odejdź od panelu kontrolnego.
Czy coś zrobiłam nie tak?
Spowodowałaś awarię zasilania w astrometrii.
- Naprawdę? Jak? - Właśnie tego staram się dowiedzieć.
- Nie wiem jak mogłam... - Znalazłam awarię.
Prowadząc diagnostykę przez nieuwagę wywołałaś przeładowanie obwodów E.P.S.
- Ale ja nawet nie zaczęłam diagnostyki. - To co robiłaś?
Nic. Dopiero przyszłam.
To na pewno nie ja.
Te pakiety nie są wypalone.
I nie ma śladu wyładowań E.M.
Mogło się tak szybko rozproszyć?
- Nie... przemieściło się! - Przemieściło?
Wyładowanie wydaje się poruszać poprzez sieć bioneuralną...
skacząc od systemu do systemu.
Potrafisz je wyizolować?
Jest w zespole pakietów żelowych
połączonych z kontrolą środowiska na zewnątrz ładowni dwa.
Idźmy tam zanim znowu skoczy.
/W tym samym czasie Siedem z Dziewięciu /prowadziła diagnostykę w ładowni dwa,
/ale ponieważ nie działała komunikacja, /nie mogli jej ostrzec,
/i nie wiedziała, że oprócz /niej coś było w ładowni.
Tutaj?
- W tej ładowni? - Co było dalej?
/Istota przywarła do grodzi /i przewodów, wędrowała po nich.
/Była coraz bliżej i bliżej...
Siedem z Dziewięciu do mostka.
Mostek, zgłoś się.
/Oczywiście nikt nie odpowiadał.
Czemu nie przemodulowała przekaźnika nerwowego, żeby przekazać wiadomość?
To bardzo dobre pytanie, musisz je kiedyś jej zadać.
Nie przerywaj!
Siedem próbowała się /wydostać, ale była uwięziona.
Co się stało Siedem?
Ta istota na pewno przeniknęła jej systemy cybernetyczne i zwróciła przeciwko załodze.
Bynajmniej nie. Dajesz się ponieść wyobraźni.
- Co się stało? - Czemu zgasło światło?
Wszystko w porządku. Muszę zmienić baterię.
To zajmie tylko chwilę. Nie ma się czego bać.
- Ja się nie boję. To Azan. - Ja też nie!
Jest!
Przepraszam, nie chciałem was wystraszyć.
Zaraz... Gdzie to ja byłem? A, tak...
Siedem znalazła się w pułapce pól siłowych.
/Na szczęście pomoc była już w drodze.
Komputer, wyłącz to pole siłowe!
Musimy odciąć zasilanie generatorów pola.
- Komputer nie przyjmuje moich kodów. - Odsuń się.
- Pole opadło. - Zabierzmy ją do ambulatorium
/Większość z nas wypełniała swoje obowiązki, /nie zdając sobie sprawy z wydarzeń...
/Co wkrótce miało się zmienić.
Kim do maszynowni.
Neelix do mostka.
Wszyscy mają zgłosić się na stanowiska, do czasu, aż dowiemy się, co się dzieje!
Chorąży, może powinienem pójść z panem. Kapitan może mnie potrzebować.
To jest pańskie stanowisko. Nie powinien go pan opuszczać.
Tak, rzeczywiście.
Jeśli będziecie czegokolwiek potrzebować, wiecie gdzie mnie znaleźć.
/Więc zostałem tam. /Mogłem tylko czekać...
/Sam...
/W ciemności.
/Voyager dryfował w przestrzeni.
/Padał system za systemem, /także kontrola środowiska.
/Chorąży Paris mówił mi, że na mostku było /cieplej niż na tarkaniańskiej pustyni.
- Pan się nigdy nie poci? - Dopiero gdy temperatura osiągnie
trzysta pięćdziesiąt kelwinów przy wskaźniku wilgotności w przybliżeniu...
- Przepraszam, że spytałem. - Nie ma za co.
Proponuję ci układ, Voyager.
Wylądujemy na najbliższej planetoidzie klasy M i zrobimy ci
elegancki przegląd techniczny. Co ty na to?
Tom, sprawdź stery.
Nie wiem, co pani zrobiła, kapitanie, ale mam z powrotem kontrolę nad sterami.
Dzięki, przyjacielu.
Próbuję włączyć silniki manewrowe i napęd impulsowy.
Tom, odczytuję duży ładunek E.M w twojej konsoli. Uciekaj!
Mostek do ambulatorium, mamy rannego!
- Możemy go przesłać? - Transportery nie działają.
Czemu mnie to nie dziwi?
- A to co? /- Uwaga! Spada poziom tlenu.
Powietrze jest odsysane z mostka.
Przekierować moc awaryjną do kontroli środowiska!
Bez efektu.
Wynoście się stąd, wszyscy!
/W ambulatorium Doktor /też miał pełne ręce roboty...
Masz szczęście. Jeszcze trochę i mogłaś się udusić.
Gdzie się wybierasz?
Porucznik Torres potrzebuje pomocy przy naprawach.
Doktorze!
- Co się stało? - Wyładowanie E.M. Podobnie jak u Siedem.
Układ środowiskowy zamienił ładownię dwa w mikromgławicę.
Gibson i McMinn próbowali usunąć gaz z pokładu siódmego
i też uderzyło ich wyładowanie.
- Czy myślimy o tym samym? - To mogłoby być działanie inteligencji.
Jakaś elektromagnetyczna forma życia, która używa systemów środowiskowych,
żeby stworzyć sobie na statku lepsze warunki.
I atakuje każdego, kto próbuje jej przeszkodzić.
Moja matryca się destabilizuje!
Przenieście jego program do przenośnego projektora!
/- Uwaga: awaria zasilania - Zabierzmy stąd rannych.
/Pokład po pokładzie, /sekcja po sekcji,
/załoga traciła kontrolę /nad Voyagerem.
/Rozproszeni po całym statku.
/Nie mieli pojęcia co się dzieje.
- Czemu to zrobiłaś? - Przepraszam, chorąży! Myślałam...
Myślałam, że pan jest Hirogenem albo Borgiem...
- Skąd taki pomysł? - Jest ciemno. Pański cień!
Zaufaj mi. Po tym korytarzu nie chodzą żadni obcy.
- To znaczy, że nikt nie wszedł na pokład? - To tylko awaria zasilania.
Czy czasem tego nie robią? Nie odcinają zasilania?
Kto i czego nie robi?
Niebezpieczni obcy! Mogą próbować przejąć statek!
Od jak dawna nie spotkałaś nikogo innego?
Nie wiem, cztery - pięć godzin.
Byłam w ambulatorium, nikogo nie zastałam. Nie ma nikogo na pokładach trzy i cztery.
Szłam właśnie na mostek. Jest pan pierwszą osobą, którą spotykam.
- Na mostku też nikogo nie ma. - Właśnie! Może miałam rację!
Może nie możemy nikogo znaleźć, ponieważ wszyscy zostali zasymi...
Spokojnie!
Wysiadły układy kontroli środowiska na mostku, więc został ewakuowany.
Nie wiem, co się działo w ambulatorium ani na pokładach trzecim i czwartym,
ale na pewno istnieje jakieś rozsądne wytłumaczenie.
Nikt nie został zasymilowany!
Więc gdzie są wszyscy?!
Prawdopodobnie zorganizowali tymczasowe stanowisko dowódcze,
pewnie w maszynowni. Właśnie tam idę.
Mogę iść z panem?
Pewnie.
- Chorąży? - Tak?
Czy nie moglibyśmy po drodze zatrzymać się przy schowku z bronią?
/W dalszym ciągu nie miałem /pojęcia, co się dzieje.
/Przez ponad cztery godziny /czekałem w ciemnej mesie,
/odcięty od reszty załogi.
Jest tam kto?
Halo?
Jest tam kto?
Tom, jeśli to ty, to nie jest zabawne.
Nie zbliżaj się!
Proszę się uspokoić, panie Neelix.
Naprawdę nie powinien pan tak się podkradać do ludzi.
- Mogłem pana postrzelić! - Pańskie opanowanie jest godne pochwały.
Są jakieś problemy z powietrzem?
Obca forma życia przejęła kontrolę nad głównymi systemami statku.
Wypełniła wiele sekcji trującym gazem.
Mówi pan, że ta obca forma życia próbuje nas pozabijać?
Jej intencje są niejasne. Powinniśmy jednak się ewakuować.
Dokąd?
Kapitan zorganizowała bezpieczne stanowisko dowodzenia w maszynowni.
Bałeś się?
Cóż, biorąc pod uwagę, że maszynownia była osiem pokładów niżej,
i że można się tam było dostać tyko pełznąc przez zupełnie ciemne tunele Jefferiesa...
Nie skłamię jeśli powiem, że jeszcze nigdy w życiu się tak nie bałem.
- Nie powinieneś sobie pozwalać na strach. - Czyżby?
Strach nie pozwala osiągać wyznaczonych celów.
To prawda, jak sądzę.
Z drugiej strony, czasami strach może być bardzo pożyteczny.
- Wyjaśnij. - Trzyma cię w gotowości,
nie pozwala narażać się niepotrzebnie na niebezpieczeństwo
- Bałam się raz. - Bałaś się wiele razy.
Icheb!
Opowiesz nam o tym?
To było wtedy, gdy pierwszy raz straciliśmy kontakt z Kolektywem,
zanim Siedem nas uratowała. Przestałam słyszeć myśli innych.
- Czułam się... Samotna. - Rozumiem, to musiało być przerażające.
Kiedy się boisz, dobrze mieć przy sobie kogoś, z kim można porozmawiać.
Oczywiście w moim przypadku mogłem porozmawiać tylko z komandorem Tuvokiem.
/Próbowałem umilić sobie czas /małą konwersacją,
/ale, jak już pewnie zauważyliście, /nie można go nazwać rozmownym...
Założę się, że Gwiezdna Flota ma odpowiednie procedury na taką okazję.
Wie pan, coś jak Protokół jeden-zero-zero-pięć.
"W wypadku przejęcia statku przez wrogo nastawioną elektromagnetyczną formę życia..."
Jak pan sądzi, jak taki protokół mógłby wyglądać?
Może pan być pewny, że załoga z całych sił stara się odzyskać kontrolę nad statkiem.
- Ma pan rację. Wygłupiam się. - Zgadzam się.
Załoga Salvoxii też pewnie myślała, że uda im się odzyskać kontrolę nad statkiem.
Opowiadałem panu kiedyś o Salvoxii?
Czy jeśli powiem, że tak, nie będę musiał tego słuchać?
To był talaxiański frachtowiec. Okropna tragedia sprzed prawie stu lat.
Po serii awarii generatory podtrzymywania życia zaczęły wysiadać jeden po drugim.
Wkrótce nie wystarczało powietrza dla całej załogi, więc ciągnęli losy.
Wyobraża pan sobie? Wyciągasz krótszy i dusisz się?
Ale powietrza wciąż ubywało, a oni nadal ciągnęli losy.
Załoga stawała się coraz mniejsza, kiedy czekali aż ktoś ich uratuje.
Nie doczekali się.
Salvoxia dryfowała jeszcze osiemdziesiąt lat, zanim ktoś ją znalazł.
Trudno mi oddychać na samą myśl.
Może powinien pan spróbować myśleć o czymś przyjemnym, zanim dojdzie do hiperwentylacji.
Racja. Myśleć o czymś przyjemnym.
- Jak wyglądały ciała? - Przepraszam?
Po osiemdziesięciu latach. Czy się rozłożyły?
Mogły się zakonserwować w próżni.
Nie powinienem był opowiadać tej historii. Jest zbyt okropna
Ciekawe co jadła załoga Salvoxii, kiedy skończyły się ich racje żywnościowe.
Może zjadali jedni drugich...
Dość! Wystarczy! Gdzie to ja byłem?
Przebyliśmy już ponad połowę drogi do /maszynowni, kiedy napotkaliśmy przeszkodę...
Komandorze!
I co teraz?
Jeśli dostanę się do kontroli środowiska, może uda mi się usunąć gaz.
Nie ma innej drogi?
Dotarcie do maszynowni inną drogą zajęłoby kilka godzin.
I nie ma gwarancji, że znaleźlibyśmy wolną drogę.
Myśleć o czymś przyjemnym...
o czymś przyjemnym...
/Siedzieliśmy w tunelu Jefferiesa, tymczasem /spora część załogi zebrała się w maszynowni.
Mamy dziewięćdziesięciu siedmiu członków załogi, w bezpiecznych miejscach na statku.
- Co z Neelixem? - Nikt go nie widział.
- Nie powinienem był kazać mu zostać w mesie. - Postąpił pan zgodnie z procedurą.
Kapitanie. Złe wieści.
Forma życia przeniknęła do głównej matrycy komputera.
Dopóki pozostawała w pakietach żelowych, można ją było jakoś odizolować.
Nie możemy jej wyrzucić z głównego komputera
bez zawieszenia tych systemów, które nam jeszcze zostały.
/Sprawy wyglądały ponuro...
/Ale kapitan miała wkrótce dokonać /przełomu, który zmienił wszystko.
/Kapitan Janeway. /Kapitan Janeway.
/Kapitan Janeway jest /w głównej maszynowni.
Przepraszam, kapitanie. Wiem, że to jest denerwujące.
- Spróbuję to wyłączyć. - Poczekaj chwilę.
Tu kapitan Janeway. Odpowiedz.
/Wymagany kod dostępu.
- Janeway pi alfa. - Kapitanie?
To tylko przeczucie...
ale myślę, że ta forma życia może próbować się porozumieć.
Jak dla mnie, to wygląda na awarię systemu komunikacji.
Nie jestem pewna. Ta forma życia skakała z układu do układu.
Jeśli jest inteligentna, mogła nauczyć się w pewnym stopniu posługiwać tymi systemami.
Czy próbujesz się porozumieć?
/Niewykonalne.
Nawet jeśli rozumie, może nie potrafi odpowiedzieć.
B'Elanna, potrafisz wywołać procedury syntaktyczne systemu?
Spróbuję.
Staramy się ułatwić ci mówienie do nas.
Spróbuj podłączyć się do bazy danych w maszynowni, stanowisko trzy-jeden.
/Dostęp uzyskany.
Czemu weszłaś na nasz statek?
/Kapitan Janeway /zgłosi się do astrometrii.
Dlaczego mam tam iść?
/Kapitan Janeway /zgłosi się do astrometrii.
Pewnie zaraz się przekonam.
Kapitanie, astrometria jest wypełniona gazem mgławicowym.
/Przywrócono podtrzymywanie /życia w astrometrii.
To może być pułapka. Ta forma życia, czymkolwiek jest,
spowodowała już obrażenia u przynajmniej jedenastu członków załogi.
Albo mogę spróbować nawiązać dialog, albo pozwolę przejąć mój statek.
- Siedem, pójdziesz ze mną. - Tak, kapitanie.
/Kapitan Janeway i Siedem /szły do astrometrii,
/a tymczasem Komandor /Tuvok próbował mi pomóc
/radzić sobie z moimi lękami /poprzez medytację
Skoncentruj się na rytmie własnego oddechu.
Wyobraź sobie własne płuca wypełnione światłem.
Cofaj się za nim w czasie do chwili, kiedy nie czułeś strachu...
Chwili szczęścia... Spokoju.
Mój obiad urodzinowy.
Opisz to.
Otaczali mnie przyjaciele. Zebrali się razem by ugotować mi obiad.
Przygotowali wszystko, co lubię. Chadre kab na parze, suflet z orzechów terra,
Czułem się kochany... Doceniony... Bezpieczny.
Kapitan Janeway podała ci gaz mgławicowy?
Oczywiście, że nie! Tylko moja wyobraźnia nie pozwalała mi się skupić na medytacji.
Miałem głowę wypełnioną przerażającymi obrazami i nie mogłem się odprężyć.
Wydawało się za to, że kapitan zaczyna odzyskiwać kontrolę...
/Trwa przegląd dzienników nawigacyjnych.
Szukasz czegoś?
/Potwierdzam.
Mgławica...
/Przywrócono kontrolę /nad sterami statku.
Oddajesz stery.
/Potwierdzam.
Chcesz, żeby cię zabrać z powrotem do mgławicy.
/Potwierdzam.
Dlaczego nie powiedziałaś od razu?
Powrót do mgławicy jest niebezpieczny. Ryzykujemy atak innych form życia.
Zaczynam myśleć, że to był wypadek, a nie atak.
- Kapitanie? - Pomyśl. Wyładowanie E.M. trafiło nas
dopiero, kiedy kolektory Bussarda zdestabilizowały mgławicę. Co było później?
Statek zaczęły nękać przypadkowe awarie.
Nie jestem pewna czy przypadkowe.
Czujniki nawigacyjne kierowały nas w stronę mgławicy,
dopiero gdy Tom spróbował zmienić kurs, został zaatakowany.
Ta forma życia nie chce nas atakować.
Chce wrócić do domu.
Możesz nam dać dostęp do mostka?
/ Przywrócono podtrzymywanie /życia na mostku.
/- Wymagany dziesiąty poziom dostępu. - Dziesiąty poziom...
Tylko dla kapitana. Chce, żebym poszła sama.
/Kapitan i forma życia zaczynały /dochodzić do porozumienia...
/opartego jednak /na bardzo kruchych podstawach.
Czy główny ekran działa poprawnie?
/Potwierdzam.
Przykro mi to mówić... ale twojej mgławicy nie ma.
/Wyjaśnij.
Gazy musiały się rozproszyć kiedy odlecieliśmy.
/Uwaga: Awaria podtrzymywania życia /na wszystkich pokładach.
/Opuścić statek. Opuścić...
statek. Opuścić statek.
- Ta istota była aż tak wściekła? - Jej dom został zniszczony.
Forma życia chciała Voyagera dla siebie,
i była gotowa zabić każdego, kto został na pokładzie.
Jedyną szansą kapitan Janeway była próba przemówienia istocie do rozumu.
Posłuchaj mnie. Nadal mogę ci pomóc!
/Opuścić statek.
Są inne mgławice! Znajdę jedną dla ciebie!
/Niewykonalne.
Wykonalne, jeśli dasz mi dostęp do astrometrii!
/Uwaga: spada poziom tlenu.
Oddaj mi stery!
/Uwaga: przeładowanie /obwodów konsoli.
/Opuścić statek.
Daj mi chociaż dostęp do komunikacji, żebym mogła ostrzec załogę!
/Niewykonalne.
/Kiedy kapitan stawiała czoła najgorszemu /ze swoich koszmarów - utracie statku,
/miałem właśnie, siedząc z Tuvokiem, /stanąć twarzą w twarz z jednym z moich...
Tuvok! Leż spokojnie. Spróbuję...
Panie Neelix, proszę iść beze mnie.
Nie zostawię pana!
Jestem ranny. Logika nakazuje panu wziąć maskę i podążyć do maszynowni.
Nie dbam o logikę! To nie jest Salvoxia i nie ciągniemy losów!
- To jest rozkaz! - Odmawiam wykonania!
Pójdzie pan ze mną nawet, jeśli miałbym ciągnąć pana za te spiczaste uszy!
/Nie miałem wyboru. /Musiałem opanować strach.
Myśleć o czymś przyjemnym... O czymś przyjemnym...
/Kierowaliśmy się w stronę maszynowni.
/W tym samym czasie kapitan starała się /zmusić istotę, by zastanowiła się co robi.
Zabijesz wszystkich na statku. Zdajesz sobie sprawę, co to znaczy?
/Pozbawić życia - zniszczyć.
Tak. A jeśli zniszczysz nas, zniszczysz siebie. Potrzebujesz tej załogi.
/Wyjaśnij.
Technologia, z której korzystasz, wymaga konserwacji.
Jak myślisz, kto ma to robić, kiedy nas nie będzie?
Już teraz zaczynają zawodzić drugorzędne systemy.
Za kilka tygodni główne systemy też zaczną wysiadać.
/Potwierdzenie niewykonalne.
Użyj wewnętrznych czujników. Przeprowadź diagnostykę statku.
Przekonaj się sam.
/Opuścić statek.
/Zdawało się, że porozumienie /kapitan z istotą zerwało się.
/Nie mogła już dłużej czekać.
Niech wszyscy słuchają. Opuszczamy statek.
- Do kapsuł ratunkowych! - Możemy ich nie odpalić
Wypchniemy je, jeśli będzie trzeba!
- On potrzebuje opieki medycznej! - Będzie musiał poczekać. Opuszczamy statek.
/Cała załoga miała się ewakuować.
/Wystrzelono Delta Flyera i promy,
/a za nimi wszystkie kapsuły /ratunkowe oprócz jednej
Zostali już tylko kapitan i pierwszy.
Za panem.
Zrobiłam czego chciałaś, opuszczamy statek! O co ci jeszcze chodzi?
/Diagnostyka zakończona. /Systemy drugorzędne nie działają.
/Systemy główne sprawne /na trzydzieści dwa procent.
/Awaria oczekiwana za sześć /dni trzynaście godzin.
Mniej więcej.
/Kapitan Janeway zgłosi się /do maszynowni.
Prędzej pójdę do diabła!
Nie zamierzam być twoim więźniem! Będziesz musiała mnie zabić!
/Potwierdzam.
/Kapitan Janeway zgłosi się /do maszynowni.
Dopiero kiedy przywrócisz podtrzymywanie życia
i oddasz mi kontrolę nad statkiem!
/Niewykonalne.
To zginiemy razem!
Mam jeszcze... około dwóch minut...
A potem radź sobie sama!
/Kapitan Janeway zgłosi się do maszynowni.
Już mówiłam!
Pomogę ci tylko wtedy,
gdy oddasz mi mój... statek!
Wyglądało na to, że istota sprawdza czy kapitan nie blefuje.
Już prawie nie miała czym oddychać.
Ale w ostatniej chwili...
/Przywrócono dostęp /do wszystkich systemów
Powrót na statek zabrał całej załodze dwa dni.
W wydzielonej sekcji na pokładzie dwunastym stworzono sztuczne środowisko,
które stało się domem dla obcej istoty.
Mówiłam, że na pokładzie dwunastym jest potwór.
Nie słuchałaś? To nie potwór, to obca forma życia.
- Co to było? - Może ta obca forma życia idzie po nas.
Czy niczego się nie nauczyliście o kontrolowaniu własnej wyobraźni?
Nareszcie. Ten mały wstrząs to pewnie po prostu nasz przyjaciel opuścił statek
i zamieszkał w nowym domu, który znalazła mu pani kapitan.
Czas na regenerację.
A co jeśli ta forma życia nie odeszła?
A co jeśli chce się zemścić?
A co jeśli powiem, że wszystko zmyśliłem?
Naomi mówiła, że zawsze przesadzasz.
Wiedziałem, że to nie była prawdziwa historia.
Od chwili, kiedy powiedziałeś o emisji nadionów z kolektorów Bussarda.
Nie powinienem był próbować was nabierać.
W porządku. Do alków.
Miłych snów.
Co z dziećmi?
Z powrotem w swoich alkowach, całe i zdrowe.
Mam nadzieję, że się nie bały.
Dlaczego miałyby się bać, kapitanie?
Przez trzy godziny siedziały w ciemnościach.
Nie, proszę się nie martwić. Opowiedziałem im historię,
- żeby czas szybciej mijał. - Niech zgadnę, coś z Gąski Balbinki?
Na pewno nie! Niektóre z tych bajek są przerażające!
Ogry i potwory jedzące dzieci.
A skoro jesteśmy przy temacie, wszystko... w porządku?
Robimy jeszcze kilka ostatnich skanów i wracamy na kurs.
Pokaż mu, Harry
I oby żyła długo i szczęśliwie.
Tłumaczenie i opracowanie napisów: Andrzej Pietkiewicz
Korekta techniczna i merytoryczna: Marek Kowalczyk
Zapraszamy na stronę: http://napisy.gwflota.com
Dopasowanie do wersji DVDrip: czapka
Korekta techniczna: tom2407